ေနၿခည္မွာ ေရႊရည္ေလာင္း ငါတို ့ စာသင္ေက်ာင္း



ၾသဂုတ္၂ ရက္မွ ေက်ာင္းတက္ရေပမယ့္ ဇူလိုင္ ၁၄ ရက္ေန ့ ေက်ာင္းအပ္ရမွာမို ့ အဲဒီမတိုင္ခင္ အေၿပးအလႊား စကၤာပူကို ေရာက္လာခဲ့ရတယ္။ ေက်ာင္းအပ္ရမယ့္ မနက္ ၈နာရီခြဲေလာက္ clementi က ေက်ာင္းရွယ္တယ္ရိွတဲ့နားမွာ သြားေစာင့္။ ၿပား ၆၀ ေပးစီး၊ ထိုင္ခံုၿပည့္ေနလို ့ကေတာ့ ကားတံခါးပိတ္ၿပီး ေနာက္တစီးေစာင့္ပဲ။ ရန္ကုန္မွာလို မတ္တပ္ရပ္စီးခ်င္တာေတာင္ မရ။ ေက်ာင္းေရာက္ေတာ့လည္း security counter မွာ ေမးၿပီး သတ္မွတ္ထားတဲ့ အခန္းသြားၿပီး စနစ္တက် ေက်ာင္းအပ္။ ၿပီးရင္ ICA သြားၿပီး student pass ေလွ်ာက္။ ဘဏ္ကိုသြားၿပီး student loan ေလွ်ာက္။

ေက်ာင္းဖြင့္လို ့ အခန္းထဲေရာက္တာနဲ ့ ဘယ္အခန္း ဘယ္အုပ္စု သတ္မွတ္ၿပီးသားပဲ။ ေက်ာင္းသား ၁၀၀မွာ ၿမန္မာက ၆၀ေက်ာ္၊ တရုတ္က ၂၀ေက်ာ္၊ ဘရူႏိုင္းက အရာရိွေတြက ၁၀၊ အိႏိၵယ ၃၊ ဘဂၤလားေဒ့ရွ္ ၁၊ အင္ဒိုနီးရွား ၃၊ အီရန္ ၁၊ စကၤာပူ ၁။ ကိုယ္တို ့အုပ္စုမွာက ၿမန္မာ ၅ေယာက္၊ တရုတ္ ၃ေယာက္။ စာသင္တဲ့အခန္းက theatherမွာ။ စာသင္ၿပီးရင္ ကိုယ့္ discussion room ထဲ သြားေန။ locker တေယာက္တခုစီ ရတယ္။ locker ထဲမွာ စာအုပ္ေတြ၊ မုန္ ့ေတြ၊ ေခါက္ဆြဲေၿခာက္ဘူးေတြ၊ ဖိနပ္ေတြ အကုန္ထားတာ။ ေကာ္ဖီ၊ တီး အကုန္ရိွတယ္။ စာသင္ခ်ိန္မွာ အိပ္ငိုက္လို ့၊ ဗိုက္ဆာလို ့ နဲ ့ တေန ့တေန ့ ေသာက္လိုက္တဲ ့ေကာ္ဖီ။ အလကားမို ့သာပဲ တခြက္တက်ပ္ ဆိုရင္ေတာ့ မြဲၿပီ။ ေက်ာင္းကေရက ေရသန္ ့မို ့လို ့အိမ္က ေရထက္ ေသာက္လို ့ေကာင္းတယ္။ ေက်ာင္းကၿပန္ရင္ ေရဗူးအၿပည့္ ေရသယ္တယ္။ ေက်ာင္းတြင္းေၿပးတဲ့ shuttle ကို အလကားစီးလို ့ရတယ္။ Business School၊ Library တို ့ သြားခ်င္ရင္ shuttle A ၊ B စီးရံုပဲ။

ေရွ  ့တန္း - အိေကခိုုင္၊ ေဆြေဆြဆက္ႏိုုင္၊ ခင္ၿပည့္ၿပည့္ထြန္း၊ စန္းစန္းထြန္း၊
Wang Wan Fu
 ေနာက္တန္း Zhao Tian Ming ၊ Zhao Yan
Team 12 SA 29

ေက်ာင္းသားကဒ္က ႏွစ္ကဒ္ ရတယ္။ ISS နဲ ့ NUS။ Library မွာ စကားမေၿပာရ။ တိတ္ဆိတ္ေနလို ့ တခါတေလ ေကာင္းေကာင္းအိပ္ခ်င္ရင္ Library မွာ သြားႏွပ္ၾကတယ္။ security က လာႏိႈးတယ္။ ေက်ာင္းက အင္တာနက္ connection က ပိုေကာင္းလို ့ တရုတ္ေတြဆို ေက်ာင္းမွာ ရုပ္ရွင္လာၾကည့္ၾကတယ္။

printer ကလည္း free။ ၾကိ ုက္သေလာက္ထုတ္။ printer မွာ စာရြက္ကုန္ေနလို ့ security counter မွာ ေက်ာင္းသားကဒ္ၿပလိုက္ရင္ A4 တထုပ္ေပးတယ္။ ေက်ာင္းကဟာေတြ အမေကာင္းတာ ဟိုတေလာက အိမ္ေၿပာင္းေတာ့ ပစၥည္းေတြ ရွင္းၾကေတာ့ ေတြ ့တာက A4 တထုပ္။ ည ၁၀နာရီေက်ာ္မွာ ေက်ာင္းကေန clementi mrt အထိ shuttle ရိွတယ္။ ေနာက္ဆို ေနာက္ဆံုးကား ည ၁၁နာရီ ၃၅ ကား နဲ ့ပဲ ၿပန္ၾကေတာ့တယ္။ တခါတေလ project မၿပီးလို ့ ေက်ာင္းမွာေတာင္ ညအိပ္ရတာေတာင္ ရိွတယ္။ အဲဒီညေတြမွာ လက္ဖက္သုပ္ သုပ္စားရတာ ေပ်ာ္ဖို ့ ေကာင္းမွေကာင္း။

သဂၤ ီဘ၊ အိၿဖ ူဝင္း၊ ေအာင္ေက်ာ္ဇင္ၿမင့္၊ ေဇာ္မ်ိဳးေအာင္၊ ေကာင္းၾကည္သူ၊
စိုုင္းရန္လင္းေအာင္း၊ စန္းထြန္း၊ ခင္ၿပည့္ၿပည့္ထြန္း

စေန၊ တနဂၤေႏြမွာလည္း ေက်ာင္းမွာ။ ကိုေဇာ္မ်ိဳးေအာင္က ဟင္းခ်က္ေကာင္းတယ္။ သူခ်က္လာရင္ေတာ ့ ဝိုင္းတီးၾကတာေပါ့။ တို ့ေတြအုပ္စုက မိန္းကေလးေတြက မခ်က္တတ္ဘူးေလ အိအိကလြဲရင္။ ကိုေဇာ္မ်ိဳးေအာင္က ၾကက္သားခ်က္မွာမို ့လို ့ ထမင္း၆ေယာက္စာေလာက္ ခ်က္ဖို ့ ဘကို ခိုင္းတယ္။ အလြယ္ဆံုး ဆန္ကို ေပါင္းအိုးထဲ ထည့္ၿပီး ခ်က္တာကို ဘက ဆန္မရိွလို ့နဲ ့ အင္းအဲ လုပ္ေနလို ့။ သူခ်က္လာေတာ့လည္း ေကာင္းလိုက္တာလို ့ ေၿပာၿပီး ဝိုင္းတီးၾကတာေပါ့။ ပန္းကန္ေဆးတာ မေၿပာင္လို ့ ညႊန္ၾကားေနတဲ ့ ကိုေဇာ္မ်ိဳးေအာင္ကို သူမ်ားေဆးတာ မၾကိ ုက္ရင္ သူ ့ဘာသာ ေဆးေပါ့နဲ ့ မၾကားတၾကား ၿပန္ပတ္ေနတာ။ ေပၚတင္လည္း မေၿပာရဲဘူးေလ သူခ်က္လာတာမလား။

တို ့အုပ္စုထဲက မိန္းကေလးေတြက မိန္းကေလးမဆန္သေလာက္ ေယာက်္ားေလးေတြက စည္းစနစ္ရိွပါတယ္။ project paper ေတြကို ဘက ၾကက္ယက္သလို ယက္ၿပီး ရွာလို ့ဖြသမွ်ကို ကိုစိုင္းက သိမ္းရတာ။ ဟိုဟာ ေမ့က်န္၊ ဒီဟာ ေမ့က်န္ရင္ ဘ၊ ၿပည့္ၿပည့္၊ စန္းထြန္း။ ကိုစိုင္း၊ ေကာင္းေကာင္း၊ ေအေက၊ ကိုေဇာ္မ်ိဳးေအာင္တို ့က သိမ္းေပးရတာ။ တခါက ဘက လမ္းေလွ်ာက္တာ လိမ္ေလွ်ာက္ေနလို ့ ကိုစိုင္းက ဟဲ့ေကာင္မေလး နင့္ဖိနပ္ၿပဆိုလို ့ ၿပေတာ့ ေဒါက္မရိွေတာ့ဘူးေလ။ ေဒါက္မရိွလို ့ ဘဲသြားသလို ယက္ကန္ယက္ကန္ ၿဖစ္ေနတာကို မသိဘူးေလ။ စီးတဲ့သူက မသိဘဲ ကိုစိုင္းေၿပာမွ သိလို ့ ဘ ့မွာ ရွက္လိုက္တာေလ။

Zhao Tian Ming ၊ ခင္ၿပည့္ၿပည့္ထြန္း၊ ေဆြေဆြဆက္ႏိုုင္၊ စန္းထြန္း၊ ေမၿမတ္သူ၊
အိေကခိုုင္၊  Zhao Yan ၊ Wang Wan Fu

ေက်ာင္းက team work လုပ္တတ္ေအာင္ သင္ေပးတယ္။ ဘာလုပ္လုပ္ team နဲ ့ပဲ။ တေယာက္တည္း ေအာင္ၿမင္ေအာင္ မလုပ္ႏိုင္ဘူး။ အရာရာ team နဲ ့ လုပ္တတ္မွ ေအာင္ၿမင္မွာေလ။ ကိုယ္ဘာလုပ္ခ်င္ခ်င္ team နဲ ့ အရင္တိုင္ပင္ရတယ္။ အစကေတာ့ ၿငင္းၾကခုန္ၾက။ ေနာင္ေတာ့ ဘာလာလာ agree ပဲ။ ၿငင္းခုန္ရမွာ ေမာလြန္းလို ့။ တို ့team မွာက ၿမန္မာနဲ ့ တရုတ္ေတြပဲဆိုေတာ့ assignment တခုေပးရင္ ၿမန္မာေတြက ေခါင္းခ်င္းဆိုင္ အရင္တိုင္ပင္၊ ၿပီးမွ တရုတ္ေတြကို english နဲ ့ေၿပာ။ တရုတ္ေတြက တရုတ္လိုၿပန္ ကြိစိကြစိ ၿငင္းၾက၊ ၿပီးရင္ တရုတ္တေယာက္က english လို ၿပန္ေၿပာ။ မ်ားေသာအားၿဖင့္ အခ်ိန္ေတြက ဘာသာၿပန္ေနတာနဲ ့ကို ကုန္ေနတာပဲ။

အေမးအၿမန္းထူတဲ ့ မိုက္ကယ္တေယာက္ ေရွ ့ဆံုးတန္းမွာ ထိုင္ငိုက္ၿပီး ဇက္က်ိဳးေနတာ။ ႏိႈးတာနဲ ့ ေမးခြန္းေမးလို ့ တို ့ေတြမွာ ရယ္လိုက္ၾကတာ အိပ္ငိုက္တာေတာင္ ေမးခြန္းေမးမပ်က္လို.။

စန္းထြန္း၊ ေဆြေဆြဆက္ႏိုုင္၊ ေမၿမတ္သူ၊ Zhao Yan ၊ အိေကခိုုင္၊ Wang Wan Fu
ခင္ၿပည့္ၿပည့္ထြန္း ၊ Zhao Tian Ming
တရုတ္ေတြက ညစ္ပတ္တယ္။ အကႌ်တထည္ကို ၃ရက္ေလာက္ ဝတ္တယ္။ တရုတ္ၿပည္မွာက ေအးေတာ့ ေခႊ်းမထြက္ေတာ့ ဟုတ္တာေပါ့။ စကၤာပူမွာက ဒီေလာက္ပူတဲ့ဟာကို။ အုပ္စုထဲက အငယ္တရုတ္ေလးကို ေမးေတာ့ သူေရာ၊ သူ ့မိသားစုေရာ အကႌ်လဲပါတယ္တဲ့။ အငယ္တရုတ္မေလးကေတာ့ အကႌ်ၿဖ ူတထည္ကို တပတ္ေလာက္ မဲေနေအာင္ ဝတ္တယ္။ အဲ presentation ေတြ ဆိုရင္ေတာ့ ပ်ံေနေအာင္ ဝတ္တယ္။

အိအိတို ့ အုပ္စုထဲက တရုတ္ေလးကေတာ့ သူတကၠသိုလ္ တက္ေနစဥ္တေလွ်ာက္ အကႌ်ႏွစ္ထည္ပဲ၊ ေဘာင္းဘီႏွစ္ထည္ ရိွပါသတဲ့။ အကႌ်ဆိုလည္း ေစ်းၾကီးတဲ့ ေဘာလံုးသမား အကႌ်ေတြ။ ဘယ္ဓာတ္ပံုၾကည့္ၾကည့္ အဲဒီအကႌ်ေတြပဲ။ သူတို ့ရဲ ့ ေကာင္းတဲ့အခ်က္က အခ်ိန္ေလးစားတာ။ ခ်ိန္းထားတဲ့ အခ်ိန္မေရာက္မွီ ၁၀မိနစ္ေလာက္ကတည္းက ေရာက္ေနတတ္တယ္။ သူတို ့ေက်ာင္းမွာ ကတည္းက အဲလို ၿဖစ္ေအာင္ train ထားတာတဲ့။ ၿမန္မာေတြကေတာ့ ခ်ိန္းတာထက္ အၿမဲေနာက္က်။ ကိုစိုင္းက ဆူတတ္တယ္ နင္တို ့ေတြ ခ်ိန္း ၿပီးရင္ ေနာက္ေရႊ ့ တရုတ္ေတြက ေရာက္ႏွင့္ေနၿပီ။ ကြန္ၿမ ူနစ္ႏိုင္ငံမို ့လို ့ ဘုရားမယံုၾကည္ဘဲ လက္ေတြ ့သိပၸံကိုသာ ယံုၾကသတဲ့။

Zhao Yan ၊ အိေကခိုုင္ ၊ Wang Wan Fu ၊ Zhao Tian Ming ၊ စန္းထြန္း၊
 ေမၿမတ္သူ၊ ခင္ၿပည့္ၿပည့္ထြန္း ၊ ေဆြေဆြဆက္ႏိုုင္

တခါတေလလည္း စိတ္တိုတာ၊ ေဒါသထြက္ရတာေတြ ရိွတာေပါ့။ ေကာင္းေကာင္းက ငါ ငါ့တို ့အုပ္စုထဲက တရုတ္မကို ဆဲခဲ့တယ္။ ဟယ္ ဟုတ္လား ဘယ္လို ဆဲခဲ့လဲေပါ့။ ဟီးဟီး ေခြးစုတ္မတဲ ့။ ဟိုက ဆဲတယ္ မထင္ဘဲ ရီသြားတယ္ ထင္ဦးမယ္။

အေအးပိုင္းက လာတဲ့ တရုတ္ေတြနဲ ့ အပူပိုင္းက လာတဲ့ ၿမန္မာေတြ အဲဒီမွာ စေတြ ့ၾကတာေပါ့။ တရုတ္ေတြက ပူလို ့ အဲကြန္းကို တင္လိုက္ အေအးမခံႏိုင္တဲ ့ၿမန္မာေတြက အဲကြန္းကို ေလွ်ာ့လိုက္နဲ ့ ၾကံ ုသူဦးစတမ္း။ အဲကြန္းခမ်ာ အေကာင္းမေနရ လာတိုးလိုက္ လာေလွ်ာ့လိုက္နဲ ့။ လူသာဆိုရင္ ထရိုက္မယ္။

project ၿပီးလို ့ presentation မွာ team က လူအကုန္ presentation လုပ္ရတယ္။ လူအမ်ားေရွ့မွာ ထြက္ေၿပာရေတာ့ စစခ်င္း ရင္ေတြပန္းေတြတုန္၊ အသံေတြထစ္။ ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ လူေရွ ့ထြက္ရတာ့ အနည္းနဲ ့အမ်ား ေရွာ ့ရိွတာပါပဲ။ presentation ေန ့ဆို အကုန္ formal dress ေတြနဲ ့ လွေနတာ။

စန္းထြန္း၊ ခင္ၿပည့္ၿပည့္ထြန္း၊ အိေကခိုုင္၊ ေမၿမတ္သူ ၊ Zhao Yan ၊
Wang Wan Fu ၊ Zhao Tian Ming

စန္းထြန္းရဲ ့locker ထဲမွာ ေဒါက္ဖိနပ္တရန္ရိွတယ္။ presentation ေန ့ဆို locker ထဲက ေဒါက္ဖိနပ္ကို ထုတ္စီး ၿပီးရင္ locker ထဲ ၿပန္သိမ္း။ shuttle စီးတဲ့ေန ့ဆို လမ္းသိပ္မေလွ်ာက္ရေတာ့ ေဒါက္ဖိနပ္ စီးၿဖစ္တယ္။ မ်ားေသာအားၿဖင့္က ေနာက္ဆံုးကားနဲ ့ ၿပန္တာဆိုေတာ့ ေက်ာင္းကေန ကားမွတ္တိုင္အထိ ၁၀မိနစ္ေလာက္ လမ္းေလွ်ာက္ရတယ္။ ေက်ာင္းက ေတာင္ကုန္းေပၚမွာဆိုေတာ့ ေက်ာင္းေရွ ့ေရာက္ရင္ေတာ့ ေဟာဟဲပဲ။ ေန ့တိုင္းလမ္းေလွ်ာက္ရေတာ့ ေဒါက္ဖိနပ္နဲ ့ ဘယ္ရိႈးထုတ္ႏိုင္ပါ့မလဲ။ formal dress ဝတ္တဲ့ေန ့ဆို အေပၚက formal ေအာက္ကေၿခညွပ္ဖိနပ္နဲ ့ အေတာ္ကိုးရိုးကားယားႏိုင္တဲ ့ အၿဖစ္။ ေက်ာပိုးအိတ္နဲ ့ ကြန္ပ်ဴတာက တဖက္ ဘယ္လိုလုပ္ ပဲမ်ားႏိုင္ပါ့မလဲ။ ေတြ ့ရိွခ်က္အရ mrt က စက္ေလွကားေတြက အၿမန္ဆံုးပဲ။ ဒါကိုေတာင္ ေႏွးတယ္ထင္ၿပီး ေၿပးတက္ေနတာ ေနာက္ဆံုးရထားမွီေအာင္။

စကၤာပူက ဖိနပ္ဘယ္ေလာက္စားလဲဆိုရင္ ဘယ္ေတာ့မွ မၿပတ္တဲ ့ scroll ဖိနပ္အထူေတာင္ ပါးေရာပဲ။ တရန္ဆို ၃လ ခံရင္ အေတာ္ဟုတ္ေနၿပီ။ မၾကီးက bata က ဖိနပ္ေလး ဝယ္ေပးထားတယ္။ အဲဒီဖိနပ္ကေတာ့ အေတာ္ခံ မၿပတ္လို ့ အမုန္းစီးရတယ္။

ေကာင္းၾကည္သူ၊ ေအးေသာ္တာႏိုုင္၊ သင္းယုုေထြး၊ စန္းထြန္း၊ သီရိခင္ေမာင္ေထြး၊
အိၿဖ ူဝင္္း

NUS Business School က canteen မွာ တံုယမ္းဟင္းခ်ိဳနဲ ့ young to fu က အေတာ္ေကာင္းတယ္။ Art & Science School က ကုန္းေဘာင္ၾကီး၊ မာလာၾကီးနဲ ့ steam boat ေကာင္းတယ္။ တပြဲ ၅ က်ပ္ steam boat ကို ေစ်းမ်ားတယ္ဆိုၿပီး ထမင္းတပြဲ ထပ္ဝယ္ၿပီး တေယာက္တဝက္ စားၾကေသးတာ။ steam boat မွာလည္း ပုဇြန္ဆိုႏွစ္ေကာင္၊ အသားတုဆိုႏွစ္လံုး ထည့္ေပးေတာ အေဝမတတ္လို ့ ရန္ၿဖစ္စရာ မလိုဘူး။ Engineering School က canteen က နာမည္ အၾကီးဆံုးပဲ။ ကိုရီးယားစာ၊ ဂ်ပန္စာ အကုန္ရတယ္။ ေနာင္ အလုပ္လုပ္ေတာ့မွ ေက်ာင္းက အစားအစာေတြက အရသာရိွၿပီး ေစ်းခ်ိဳမွန္း သိတာ။ တခါတေလ ေက်ာင္းကိုၿပန္ၿပီး အဲဒါေတြ စားခ်င္မိတယ္။

စာေမးပြဲေၿဖရင္ေတာ့ NUS hall ထဲမွာ ေၿဖရတယ္။ အမွတ္စာရင္းကိုလည္း စာအိတ္နဲ ့ အေသအခ်ာ ေပးတာ။ အားလံုး ၂.၂ ရမွ ေအာင္တာ။ အမွတ္မမွီရင္ ေက်ာင္းမွာ ေနခိုင္းၿပီး project ေတြ လုပ္ခိုင္းတယ္။ ၿပီးရင္ course ၿပီးဆံုးေအာင္ တက္ခဲ့ေၾကာင္း certificate ေပးတယ္။ အားကစားခန္းမေတြ သြားကစားလို ့ ရေပမယ့္ အားကစားဆို ေဝးေဝးက ေရွာင္လို ့ အားကစားခန္းမေဘးက တခါပဲ ၿဖတ္သြားဖူးတယ္။

သီရိခင္ေမာင္ေထြး၊ ေအးေသာ္တာႏိုုင္၊ စန္းထြန္း၊ အိၿဖ ူဝင္း၊ သင္းယုုေထြး၊ ေကာင္းၾကည္သူ
Graduation Day AD Project Team 2

internship မဆင္းခင္ တလအလိုမွာ ေက်ာင္းမွာ AD project လုပ္ရတယ္။ ရံုးခ်ိန္အတိုင္း ရံုးတက္ ရံုးဝတ္စံုဝတ္ရတယ္။ ဒီေက်ာင္းေရာက္မွပဲ team work ဆိုတာ ေကာင္းေကာင္းသိသြားေတာ့တယ္။ ၿပီးရင္ ေက်ာင္းကလႊတ္တဲ ့ ကုမၸဏီမွာ internship ဆင္းရတယ္။ allownce ေပးပါတယ္။ ကိုယ္ဘာေတြ လုပ္ေနတယ္ဆိုတာ အပတ္တိုင္း report ေရးၿပီး supervisor ဆီ တင္ရတယ္။ internship ၿပီးရင္ ေက်ာင္းကို ၿပန္လာၿပီး ကိုယ္ဘာေတြ လုပ္ခဲ့တယ္ဆိုတာ presentation ေပးရၿပန္တယ္။ documentation ကလည္း အေရးၾကီးတယ္။ ကိုယ္. project ဘယ္ေလာက္ေကာင္းေကာင္း documentation ကိုၾကည့္ၿပီး ဆံုးၿဖတ္တာေလ။ error တက္ေနရင္ အခန္းေပါက္ေစ့လိုက္ၿပီး error ရွင္းခိုင္းတာ။ တေယာက္ေယာက္ကေတာ့ ရွင္းေပးသြားတာပဲ။

ေက်ာင္းက ၾကည့္ရင္ ေသးသလို ထင္ရေပမယ့္ အေဆာက္အဦး ဒီဇိုင္း၊ အခန္းဖြဲ ့စည္းထားပံု၊ အလင္းေရာင္ရေအာင္ တည္ေဆာက္ထားပံုေတြက အေတာ္ေကာင္းပါတယ္။ ေက်ာင္းမွာ graduate diploma in system analysis ၊ master of software engineering, knowledge engineering ၊ diploma in project management ေတြ ရိွတယ္။ နာမည္ၾကီးလို ့ ဘရႈႏိုင္းက အရာရိွေတြကို အစိုးရက ပညာေတာ္သင္ လႊတ္တယ္။ ဘရႈႏိုင္းႏိုင္ငံက ခ်မ္းသာေတာ့ ပညာေတာ္သင္ေက်ာင္းသားေတြကို အေထာက္အပံ့ ေကာင္းေကာင္းေပးတယ္။ အဲ စာေမးပြဲက်လို ့ကေတာ့ ၿပစ္ဒဏ္ေပးတာတဲ့။ တၿခားႏိုင္ငံက အစိုးရဝန္ထမ္းေတြအတြက္ သင္တန္းေတြ ရိွတယ္။

ေအာင္ေက်ာ္ဇင္ၿမင့္၊ အိၿဖ ူဝင္း၊သင္းယုုေထြး၊ သီရိခင္ေမာင္ေထြး၊
ေအးေသာ္တာႏိုုင္၊ စန္းထြန္း၊ ေကာင္းၾကည္သူ
ေအးပိုု ၊ အီးတီ (အိၿဖ ူခိုုင္)၊ စန္းထြန္း Internship Team 19
သိဂၤ ီဘ၊ ခင္ၿပည့္ၿပည့္ထြန္း၊ ဇာၿခည္ေက်ာ္၊ စန္းထြန္း၊ အိေကခိုုင္၊ အိၿဖ ူဝင္း
Internship Project last reporting day
Feb 16, 2009 Internship Briefing Day

ပညာေတြ အမ်ားၾကီးရ၊ စိတ္ညစ္ဖို ့လည္းေကာင္း ေပ်ာ္စရာလည္းေကာင္းတဲ ့ ေက်ာင္းၾကီးကို သတိရမိပါတယ္။

စန္းထြန္း
၆ ဇူလိႈင္ ၂၀၁၁။

4 comments:

ေအာင္ဒင္ said...

နာတို႔ junior ေလးေတြ။ joking. thanks for sharing. :D

ဟန္ၾကည္ said...

ေကာင္းတယ္...ေက်ာင္းအေၾကာင္း အေတြ႕အႀကံဳေလးေတြ မ်ားမ်ားေရးစမ္းပါ...ပညာေရးကို စိတ္ကုန္ခ်င္ေနတဲ့ ကေလးေတြ အားက်ေအာင္ ျပန္ေျပာျပခ်င္လို႔...ဘယ္လိုႀကဳိစားလို႔ ဘယ္ေလာက္ေအာင္ျမင္သြားတယ္ဆိုတဲ့ သူငယ္ခ်င္းေတြအေၾကာင္းလဲ ေရးဖို႔ request လုပ္ခဲ့ပါတယ္...

san htun said...

အပတ္စဥ္ ၿမန္မာပဲ အၿမဲ ေရႊတံဆိပ္ရပါတယ္။

ဟန္ၾကည္ said...

ေကာင္းလိုက္တာ...တို႔ျမန္မာေတြဟာ လူဖ်င္းလူညံ့၊ လူႏုံလူအေတြ မဟုတ္မွန္း သိေအာင္ ဆက္ခ်ေပေတာ့...