လက္ခံၿခင္း အႏုုပညာ...

ဝိုုင္းက  ဗီယက္နမ္တႏိုုင္ငံလံုုးမွာ ဒုုတိယရၿပီး ဝင္ခြင့္အင္မတန္ခက္တဲ့ ႏိုုင္ငံတကာဆက္ဆံေရး တကၠသိုုလ္တက္တယ္။ ေက်ာင္းတက္ေနတုုန္းမွာ ၿပင္သစ္စာသင္ယူခဲ့တယ္။ ေက်ာင္းၿပီးေတာ့ National Assembly မွာ အလုုပ္ရတယ္။ သူ ့သူငယ္ခ်င္းေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ႏိုုင္ငံၿခားမွာ ေက်ာင္းသြားတက္ၾကေတာ့ ႏိုုင္ငံၿခားမွာ ေက်ာင္းသြားတက္မယ္ဆိုုၿပီး ေက်ာင္းေတြေလွ်ာက္တာ ထိုုင္းႏိုုင္ငံ AIT တကၠသိုုလ္မွာ အမ္ဘီေအကိုု စေကာ္လားရွစ္အၿပည့္ရတယ္။ ဘာသာစံုုေအရၿပီး ဗီယက္နမ္သတင္းစာမွာေတာင္ပါလိုု ့ သူ ့အေဖက အဲ့ဒီသတင္းစာကိုုညွပ္ၿပီး အိမ္မွာကပ္ထားတယ္တဲ့။ ေနာက္ဆံုုးႏွစ္ကိုု ပဲရစ္က နာမည္ၾကီးတကၠသိုုလ္မွာ သြားတက္တယ္။ အင္တန္းရွစ္ကိုု ဘန္ေကာက္က Siemens မွာ ဆင္းတယ္။ ယူအန္အီတလီရံုုးခြဲ မန္ေနဂ်ာက အလုုပ္ရိွတယ္ ေထာက္ခံေပးခ်င္တဲ့သူရိွလားဆိုုၿပီး ဝိုုင္းရဲ ပေရာ္ဖက္ဆာကိုု ဆက္သြယ္တယ္။ ဝိုုင္းရဲ ့ပေရာ္ဖက္ဆာက ေထာက္ခံေပးလိုု ့ အင္တာဗ်ဳးေၿဖ အီတလီမွာ ၆ ႏွစ္ အလုုပ္လုုပ္ခဲ့တယ္။ နယူးေယာက္ရံုုးကိုု ေၿပာင္းလာတာ ၄ ႏွစ္ေလာက္ရိွၿပီ။ မႏွစ္က နယ္သာလန္ နာမည္ၾကီးတကၠသိုုလ္တခုုမွာ ပီခ်ိတ္ဒီတက္ၿပီး တစ္ႏွစ္နဲ ့ထြက္လိုုက္တယ္။ ခုုလည္း အဂၤလန္မွာ သင္တန္းေတြသြားတက္၊ စပိန္စကား သင္ေနတယ္။ ဝိုုင္းအစ္မလတ္က စီးပြားေရးပညာနဲ ့ ေက်ာင္းၿပီးတယ္ မဟာဘြဲ ့ဆက္တက္တယ္။ ခုုႏိုုင္ငံၿခားဘဏ္တစ္ခုုမွာ ရာထူးခပ္ၾကီးၾကီး။ ဝိုုင္းေက်ာင္းတက္ေနခ်ိန္မွာ သူ ့အစ္မလတ္က ပိုုက္ဆံေထာက္ပံ့တယ္။ ဗီယက္နမ္ေၿမာက္ပိုုင္း ဟႏိြဳင္းၿမိ ုု ့မွာ ေစ်းၾကီးတဲ့ကြန္ဒိုုတိုုက္ခန္းပိုုင္ၿပီး ဟႏိြဳင္းလာရင္ သူ ့ဆီလာတည္းဖိုု ့ ဖိတ္တယ္။ ဝိုုင္းဟာ သူ ့အစ္မလတ္ကိုု သိပ္ဂုုဏ္ယူတယ္ ခဏခဏေၿပာေလ့ရိွတယ္။ ဗီယက္နမ္ေတာင္ပိုုင္း ဟိုုခ်ီမင္းစီးတီးမွာေနတဲ့ ကေလး၃ေယာက္အေမ သူ ့အစ္မအၾကီးဆံုုးအေၾကာင္းကိုုေတာ့ သိပ္မေၿပာဘူး။ ဝိုုင္းအစ္မအၾကီးဆံုုးဟာ ဘြဲ ့ရၿပီးတာနဲ ့ အိမ္ေထာင္က်တာဆိုုေတာ့ မဟာဘြဲ ့ဆက္တက္ပံုုမရဘူး အိမ္ရွင္မၿဖစ္ပံုုရတယ္။ သူ ့တိုု ့ညီအစ္မႏွစ္ေယာက္လိုု  ထက္ၿမက္ပံုုမရဘူး။ အစ္မအၾကီးဆံုုးရဲ ့ သမီးက ၁၅ ႏွစ္ အထက္တန္းစာေမးပြဲမွာ ၿမိ ုု ့နယ္အဆင့္ေလာက္ပဲဝင္တယ္။

ဝိုုင္းလိုု တႏိုုင္ငံလံုုးမွာ ဆုုမရေတာ့ ဝိုုင္းက ကိုုယ့္တူမကိုု ကိုုယ္ခ်စ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုုယ့္တူမၿဖစ္ရဲ ့သားနဲ ့ ဘာလိုု ့မေတာ္မထက္ၿမက္ရတာလဲဆိုုတာ နားမလည္ႏိုုင္ေတာ့ဘူး။ လက္ခံဖိုု ့အေတာ္ၾကိ ုုးစားလိုုက္ရတယ္။ သူ ့အေမကလည္း စည္းကမ္းမတည္းက်ပ္ဘူး။ ေမးလိုုက္ရင္ သူ ့သမီး ေတာ္တယ္ဆိုုတာၾကီးပဲ။ အယ္မေလး ... မင္းက ခုုမွ ကိုုယ္ကလြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ္ႏွစ္ေလာက္ကတည္းက လက္ခံဖိုု ့အေတာ္ၾကိ ုုးစားခဲ့ရတာ။ ကိုုယ့္အေဖဆိုုရင္ ေလွေလးတစီးကေန သေဘၤာေတြ အမ်ားၾကီးပိုုင္ေအာင္ ၾကိ ုုးစားခဲ့တဲ့သူ။ ကိုုယ့္အေမဆိုုရင္ မကုုန္သင့္တာ မကုုန္ရေအာင္ သိမ္းဆည္းတာ အရမ္းေတာ္တဲ့သူ၊ အလုုပ္အရမ္းလုုပ္တဲ့သူ။ အေမက ေရဒီယိုုမွာ ဖူးဘရိုုက္စေကာ္လားရွစ္ေတြ ေခၚေနတယ္လိုု ့ၾကားရင္ ကိုုယ့္ကိုုဝင္ေၿဖခိုုင္းတယ္။ ဒီလိုုထက္ၿမက္တဲ့မိဘႏွစ္ပါးကေန ဒီလိုုခ်ာတူးလန္တဲ့ ေမာင္ေမာင္ ထြက္လာတာ ကိုုယ္ၿဖင့္မယံုုႏိုုင္ဘူး။ ကိုုယ္တိုု ့ညီအစ္မႏွစ္ေယာက္ဆိုု ႏွစ္တိုုင္းဆုုတက္ယူရတယ္။ ေမာင္ေမာင္က်ေတာ့ စာေမးပြဲေတြက်လိုု ့ ဆရာမကေခၚေတြ ့။ ဆယ္တန္းစတက္ေတာ့ ဂုုဏ္ထူးႏွစ္လံုုးထြက္မယ္လိုု ့ ေၿပာေနလိုု ့ နင့္လိုုၾကိ ုုးစားမႈနဲ ့ ဂုုဏ္ထူးထြက္မယ္ဆိုု လူတိုုင္းဂုုဏ္ထူးထြက္ေနမွာေပါ့လိုု ့ ေၿပာယူရတယ္။ ဆယ္တန္းစာေမးပြဲလည္း ေၿဖေရာ မေအာင္ေတာ့ပါဘူး ၿခစ္ခ်ေတာ့မယ္ လုုပ္ေနလိုု ့ ၿခစ္ေတာ့မခ်ပါနဲ ့ ရသေလာက္ေၿဖပါလိုု ့ ေၿပာယူရတယ္။ ကိုုယ္တိုု ့ညီအစ္မေတြ ဆယ္တန္းေအာင္တာ မိဘေတြ ဘာမွမသိလိုုက္ရဘူး။ ေမာင္ေမာင့္အလွည့့္က်ေတာ့ က်ဴရွင္ကိုု အေဝးၾကီးမွာ မထားရဲဘူး လမ္းထိပ္မွာ ႏွစ္ေယာက္ဝိုုင္းထားတယ္။ ဒါေတာင္ က်ဴရွင္ကိုုမေရာက္ေသးလိုု ့ ဆရာမကဖုုန္းလွမ္းဆက္တယ္။ စာၾကည့္ဖိုု ့ကိုု တအိမ္လံုုးက ဝိုုင္းဆူရတယ္။ ကံေကာင္းလိုု ့ ဆယ္တန္းကိုု တစ္ႏွစ္တည္းနဲ ့ေအာင္တယ္။ တကၠသိုုလ္တက္ဖိုု ့ေစာင့္ေနခ်ိန္ အဂၤလိပ္စာသင္တန္းေတြတက္ဖိုု ့ လိုုက္အပ္ေပးတာ တစ္ရက္ပဲသြားတက္တယ္။ ေနာက္ရက္ဆိုု သြားမတက္ေတာ့ဘူး။

ေဒးမွာ ေမဂ်ာေတြေၿပာင္း ေဒးကေန အေဝးသင္ေၿပာင္း စာေမးပြဲေတြေၿဖသြားတာ မသိလိုုက္။ ပထမႏွစ္ကိုု ေလးႏွစ္တက္တယ္ ခုုထိဘြဲ ့မရေသးဘူး။ ဂိမ္းဆိုုင္မွာ လိုုက္ေခၚရင္ရွက္တယ္ ေဘာလံုုးပြဲအေၾကာင္းကိုုေတာ့ အကုုန္သိတယ္။ ကိုုယ့္ေမာင္ပဲ အဲ့ဒီလိုုၿဖစ္တယ္ထင္ေနတာ မၾကီးသူငယ္ခ်င္းေမာင္လည္း အဲ့ဒီလိုုပဲ။ ေခတ္ကိုုက အဲ့ဒီလိုုၿဖစ္ကုုန္တာလား မသိေတာ့ဘူး။ ေမာင္ေမာင့္ကိုု စကၤာပူမွာေက်ာင္းတက္မလား ကိုုယ္တိုု ့ညီအစ္မ ေထာက္ပံ့မယ္ေၿပာေတာ့ ဟင့္အင့္းတဲ့။ ႏိုုင္ငံၿခားမွာ ပညာသင္ဖိုု ့ အရည္အခ်င္းမရိွသလိုု ႏိုုင္ငံၿခားမွာ ေဘာ္ေၾကာ့ေနလိုု ့မရဘူး ပင္ပန္းတယ္ဆိုုတာ သူသိတယ္။ ေမာင္ေမာင့္မိန္းမက ကြန္ပ်ဴတာတကၠသိုုလ္ေက်ာင္းဆင္း။ ဝင္ေငြသိပ္မေကာင္းတဲ့ က်ဴရွင္ဆရာမဆိုုေတာ့ မၾကီးက သူ ့ဘြဲ ့ကိုု ႏွေၿမာေနတယ္။ သင္တန္းေတြတက္ၿပီး အိုုင္တီအလုုပ္လုုပ္ရင္ ဝင္ေငြနည္းနည္းေကာင္းမွာကိုုး။ ကေလးတဖက္၊ ရန္ကုုန္မွာေမြး ရန္ကုုန္မွာၾကီးေပမဲ့ ဘတ္စ္ကားမစီးတတ္တဲ့ ရန္ကုုန္သူဆိုုေတာ့ ဘယ္လိုုလုုပ္သင္တန္းတက္ႏိုုင္မွာလဲ။ ဟဲ့ ... သြားေၿပာမေနနဲ ့ ကိုုယ့္ေမာင္ကိုုေတာင္ ဘြဲ ့ရေအာင္လုုပ္လိုု ့ ေၿပာလိုု ့ရတာမဟုုတ္ဘူး။ သူ ့အစ္မေတြေလာက္ မေတာ္မထက္ၿမက္ မၾကိ ုုးစားတဲ့ေမာင္ေမာင္ကိုု နားလည္လက္ခံေပးႏိုုင္ဖိုု ့ ၾကိ ုုးစားခဲ့ရတယ္။ ႏိုု္င္ငံၿခားမွာ ေက်ာင္းဆက္တက္ဖိုု ့ အခြင့္အေရးရိွေပမယ့္ မတက္၊ မၾကိ ုုးစားတဲ့သူကိုု ေတြ ့ရတဲ့အခါ မခ်င့္မရဲၿဖစ္မိေပမယ့္ ကိုုယ္ကအစားဝင္ၿပီး ေက်ာင္းတက္ေပးလိုု ့ရတာမဟုုတ္။ ကိုုယ့္ေမာင္ႏွမေတြကိုု ႏိုုင္ငံၿခားမွာ ေက်ာင္းတက္ေစခ်င္ေပမဲ့ ၿဖစ္ခ်င္တဲ့ဆႏၵေတြကိုု မ်ိဳသိပ္လိုု ့ သူတိုု ့ကမွ မတက္ခ်င္တာ မၾကိ ုုးစားခ်င္တာပါလားလိုု ့ လက္ခံရတယ္။ ကုုိယ့္ေမာင္ႏွမေပမယ့္ မေတာ္ မထက္ၿမက္ရေကာင္းလားဆိုုတဲ့ ေဒါသစိတ္ကေလးကိုု မ်ိဳသိပ္လိုု ့ အရိွကိုုအရိွအတိုုင္း လက္ခံႏိုုင္ဖိုု ့လည္း လိုုေသးတယ္။

စန္းထြန္း
ဇန္နဝါရီ ၂၆၊ ၂၀၁၈။

၂၀၁၈ စက္တင္ဘာ Central Park ထဲက English Garden ကိုု သြားတုုန္းက ရိုုက္ထားတဲ့ပံုုပါ
ေရစက္ကေလးေတြ လြင့္ေနတာေလးကုုိ သိပ္သေဘာက်တာပဲ

ၾကယ္ေတြေၾကြေနဆဲ ...

ၾကယ္ေၾကြခ်ိန္မွာ ဆုုေတာင္းရင္ ေတာင္းတဲ့ဆုုၿပည့္တယ္လိုု ့ ေၿပာၾကတယ္။ တကယ္လိုု ့မ်ား ေတာင္းဆုုၿပည့္ရင္ ၾကယ္ေၾကြခ်ိန္ ေတာင္းဆုုတခုု ၿပ ုုခ်င္မိတယ္။ တမ္းတလိုု ့ ေတာင္းတဲ့ဆုုေတြ ႏွလံုုးသားထဲ မနည္းေတာ့ဘူး။ ဘယ္သူေတြ အရင္က ေတာင္းဆုုၿပည့္သလဲ မေတြးတတ္ေတာ့ဘူး။ ကိုုယ့္တစ္ေယာက္တည္း ကံဆိုုးလြန္းေနတာလား။

ယံုုၾကည္ေနတာေတြ ေၿမေပၚ ပဲ့ေၾကြဆဲ ...
ေမွ်ာ္လင့္ေနတာေတြ ေၿမေပၚပဲ့ေၾကြဆဲ...
တမ္းတေနတာေတြ ေၿမေပၚပဲ့ေၾကြဆဲ...
လၿပည့္ညတခုုရဲ ့ ေကာင္းကင္က ၾကယ္ေတြေၾကြေနဆဲ အခ်စ္ေလး ...

စန္းထြန္း
ဇန္နဝါရီ ၂၀၊ ၂၀၁၉ ။

******************************************************
ၾကယ္ေရာင္ေတြၿမင္ရင္ တိတ္တိတ္မ်က္ရည္ဝဲ
ေတာင္းဆုုမ်ားၿပ ုုခဲ့ဘူးတဲ့ ညလိုုပဲ
ၾကယ္ေၾကြတာၿမင္ရင္ ေတာင္းဆုုၿပ ုုပါတယ္
တမ္းတလိုု ့ေတာင္းတဲ့ဆုုေတြ
ႏွလံုုးသားထဲ မနည္းေတာ့ဘူး
အတိတ္က အရိပ္တိုု ့ ေၿခာက္လွန္ ့ခဲ့ပါတယ္
ယံုုၾကည္ေနတာေတြ ေၿမေပၚပဲ ့ေၾကြဆဲ...

အိုုး ....ၾကယ္ေၾကြသလိုု ရင္ကိုု အသည္းပန္းေလးေၾကြ
မသိဘူးခ်စ္တဲ့သူ
ဘယ္သူေတြ အရင္က ေတာင္းဆုုၿပည့္ေန
ကိုုယ္လဲမေတြးတတ္ဘူး
ကိုုယ့္တစ္ေယာက္တည္း ကံဆိုုးလြန္းၿပီ
လၿပည့္ညတခုုရဲ ့ ေကာင္းကင္က
ၾကယ္ေတြေၾကြေနဆဲ အခ်စ္ေလး...

ေနေရာင္လာခ်ိန္ကိုု ေတာင့္တမိေပမဲ့
အဆံုုးသတ္လိုု ့မရတဲ့ အၿမဲတမ္းညလိုုပဲ
ကံဇာတာငယ္သူ တိုု ့တစ္ေယာက္တည္းေၾကကြဲ
အစားထိုုးလိုု ့ မရတဲ့အခ်စ္ေတြ
တိုု ့ဘဝအတြက္ မရိွေတာ့ဘူး
ၾကိ ုုးစားၿပီးေတာ့ ေမ့ပစ္ၾကည့္ပါတယ္
ေရာင္နီလာခ်ိန္လိုု ၾကံ ုုလာညေတြပဲ...

အိုုး....ၾကယ္ေၾကြသလိုု ရင္ကိုု အသည္းပန္းေလးေၾကြ
မသိဘူးခ်စ္တဲ့သူ
ဘယ္သူေတြ အရင္က ေတာင္းဆုုၿပည့္ေန
ကိုုယ္လဲမေတြးတတ္ဘူး
ကိုုယ့္တစ္ေယာက္တည္း ကံဆိုုးလြန္းၿပီ
လၿပည့္ညတခုုရဲ ့ ေကာင္းကင္က
ၾကယ္ေတြေၾကြေနဆဲ အခ်စ္ေလး...

အိုုး .... အတိတ္က အရိပ္တိုု ့ ေၿခာက္လွန္ ့ခဲ့ပါတယ္
ယံုုၾကည္ေနတာေတြ ေၿမေပၚပဲ ့ေၾကြဆဲ...

************************************************************


တေယာတီးၿခင္း အႏုုပညာ ...

၂၀၁၅ တုုန္းက ၈၀ နဲ ့ ဝယ္ထားတဲ့ တေယာ... ၂၀၁၈ က်မွ တေယာတီး သင္ၿဖစ္သြားတယ္

ကိုုယ္တကယ္တီးခ်င္တာက စႏၵရား သင္ေနတာေတြက ဂစ္တာ၊ တေယာ။ တကၠသိုုလ္ေက်ာင္းပိတ္ရက္ ဟိုုင္းၾကီးၿပန္ေတာ့ ဂစ္တာတီး  တရက္သင္ဖူးတယ္။ သင္ေပးတဲ့ဆရာက ဂစ္တာကလြယ္တယ္ ကီး၃ခုုေလာက္တတ္ရံုုနဲ ့ ေဇာ္ပိုုင့္သီခ်င္းေတြ တီးလိုု ့ရၿပီတဲ့။ ဂစ္တာၾကိ ုုးေတြကိုု လက္နဲ ့ဖိရတာ အင္မတန္နာလိုု ့ ေနာက္ထပ္မသင္ၿဖစ္ေတာ့ဘူး။ တေယာဦးတင္ရီဆီမွာ တေယာတီးသင္ၾကတာ ေခတ္စားေတာ့ တေယာတီးသင္ခ်င္တယ္။ သူငယ္ခ်င္းက သင္တန္းေၾကး စံုုစမ္းေပးတယ္။ တေယာဝယ္မယ္ဆိုုရင္ သူ ့သူငယ္ခ်င္းဆီမွာ ေစ်းသက္သက္သာသာနဲ ့ ဝယ္လိုု ့ရတယ္။ အဂၤလိပ္စာသင္တန္း၊ ကြန္ပ်ဴတာသင္တန္း တက္ဖိုု ့သာ အိမ္ကပိုုက္ဆံေပးတာ တေယာတီးသင္တန္းတက္ဖိုု ့ ပိုုက္ဆံမေပးဘူး။ ေမရီလန္းေရာက္ေတာ့ ဆူနမ္၊ ရာမား၊ အမ္းထရူးမွာ ဂစ္တာရိွတယ္။ ကိုုယ္လည္း အားက်မခံ ဂစ္တာဝယ္ၿပီး ယူက်ဴကေန ဂစ္တာတီးသင္တယ္။ ကီး၃ခုုသိေပမဲ့ ကီးတခုုကေနတခုု ေၿပာင္းတဲ့ေနရာမွာ တစ္ေနတယ္။ ေဆာင္းရာသီေရာက္လိုု ့ ဂစ္တာတီးၿပန္သင္တိုုင္း ကီးေၿပာင္းတဲ့ေနရာမွာ အဆံုုးသတ္သြားတယ္။ ၂၀၁၅ တုုန္းက တေယာနဲ ့ဓာတ္ပံုုရုုိက္မယ္ဆိုုၿပီး အေမဇြန္ကေန ေစ်းေပါတဲ့တေယာ ဝယ္လိုက္တယ္။ ဝိုုင္းက ပီယာႏိုုနည္းနည္း တီးတတ္တယ္။ ဝိုုင္းက ဂီတာတီးသင္ဖိုု ့ လံုုးဝစိတ္မဝင္စား တေယာတီးသင္ရေအာင္လိုု ့ေၿပာလာတယ္။ ဒီလိုုနဲ ့ပဲ တေယာတီး သင္ၿဖစ္သြားတယ္။ ၂၀၁၅ မိန္းၿပည္နယ္ အေကဒီးယားသြားတုုန္းက တိုုးကားေပၚမွာ သိခဲ့တဲ့ ထိုုင္ဝမ္ၿမန္မာအန္တီၾကီးသမီးက တေယာတီးသင္တဲ့ ဆရာမဆိုုတာ သတိရသြားတယ္။ အန္တီၾကီးကိုု ဆက္သြယ္ေမးၿမန္းၾကည့္ေတာ့ တနာရီ ၅၀ အယ္မေလး ... ေစ်းၾကီးလိုုက္တာ။ ဝိုုင္း ရွာေဖြထားတဲ့ ေက်ာင္းက ေစ်းသက္သာတယ္ ၂ လ ၃၀၀။ ေက်ာင္းအပ္ၿပီးတဲ့အခါ ကိုုယ္တိုု ့ဝယ္ထားတဲ့တေယာနဲ ့ သင္လိုု ့ရမရ တေယာဆိုုုုင္မွာ သြားေမးၾကတယ္။ အဲ့ဒီဆိုုင္မွာ ေစ်းအေပါဆံုုးတေယာက တေထာင္ေက်ာ္။ ကိုုယ္တိုု ့တေယာက တရာေက်ာ္တန္ ဒစ္စေကာင့္နဲ ့ ၈၀ ေပးရတယ္။ တေယာက လံုုးဝသံုုးစားလိုု ့ မရဘူး ၾကိ ုုးေတြ ၿပန္လဲရတယ္ ၾကိ ုုးအသစ္က ၈၀၊ တေယာထိုုးတံအသစ္က ၁၀၀၊ ပခံုုးေပၚမွာ တေယာၿမဲေစတဲ့ shoulder rest က ၃၅။

အက်င့္မရိွေသးေတာ့ ငါးမိနစ္ေလာက္ၾကာတဲ့အခါ ပခံုုးေပၚကတေယာဟာ အင္မတန္ေလးလံလာတယ္လိုု ့ ခံစားရတယ္။ ပခံုုးေပၚမွာ တေယာကိုု မွန္ကန္တဲ့အေနအထားရဖိုု ့ ခက္တယ္။ ဂစ္တာကိုု ယူက်ဴကေန သင္လိုု ့ရေပမဲ့ တေယာတီးတတ္ဖိုု ့ဆိုုတာ ဆရာမပါဘဲ မၿဖစ္ႏိုုင္ဘူး။ တၿခားၾကိ ုုးေတြကိုု မထိဘဲ တီးတတ္ဖိုု ့၊ rhythm သိဖိုု ့၊ ႏႈတ္စ္ေတြသိဖိုု ့ ေလ့က်င့္ေလ့လာရတယ္။ စိတ္ဖိစီးမႈမ်ားတဲ့သူေတြမိုု ့ တေယာတီးတဲ့အခါ သက္ေတာင့္သက္သာ ညင္ညင္သာသာ ေပ်ာ့ေပ်ာ့ေပ်ာင္းေပ်ာင္းမရိွဘဲ ၾကိ ုုးေတြကိုု တအားဖိ အားနဲ ့တီးတတ္လိုု ့ ဆရာက စိတ္ေလွ်ာ့ relax လိုု ့ ေဘးကေနေၿပာယူရတယ္။ အတန္းေဖာ္တေယာက္က စာရင္းကိုုင္ အလုုပ္အင္မတန္မ်ားတဲ့သူ။ ည ၇ နာရီ တေယာသင္တန္းၿပီးရင္ ရံုုးကိုုၿပန္ အလုုပ္လုုပ္ရတယ္။ တခါတေလ မနက္ ၂ နာရီအထိ အလုုပ္လုုပ္ရတယ္။ သူ ့လိုုသာ အလုုပ္လုုပ္ရေတာ့လိုု ့ကေတာ့ အသက္ထြက္သြားမလားမသိ။ သင္တန္းကိုု မွန္မွန္မတက္ႏိုုင္ဘူး တေယာေလ့က်င့္ခန္းကိုု မွန္မွန္မလုုပ္ဘူး။ သူလာရင္ ဆရာက အရင္ဟာေတြပဲ ၿပန္သင္ေပးေနရေတာ့ ၂ လ သင္တန္းနဲ ့ ၿပီးသင့္တာေတြ မၿပီးလိုု ့ ေနာက္ထပ္တလ ထပ္တက္ရတယ္။ ခုုထက္ထိ ဆရာတီးေနတာ ဘယ္ၾကိ ုုး ဘယ္ႏႈတ္စ္ဆိုုတာ ခန္ ့မွန္းလိုု ့မရေသးဘူး။ တေယာတီးသင္တာ ၃ လရိွသြားၿပီဆိုုေတာ့ ခုု 1b အတန္း တက္ေနတယ္။ 1b တက္ဖိုု ့ တေယာတီးတာ အေၿခခံ ၂ လရိွဖိုု ့ရိွတယ္ သီခ်င္း ၄ ပုုဒ္ေလာက္ တီးတတ္ဖိုု ့လိုုတယ္။ ၂ လသင္တန္းေပမဲ့ ေဖေဖၚဝါရီမွာ ကိုုယ္တိုု ့ေတြ ကိုုယ့္တိုုင္းၿပည္ အလည္ၿပန္ၾကမွာဆိုုေတာ့ ဇန္နဝါရီတလပဲ တက္ႏိုုင္တယ္။ ဝိုုင္းက သူ ့အလုုပ္ကိစၥနဲ ့ အီသီယိုုးပီးယား၊ တရုုတ္ႏိုုင္ငံေတြကိုု ခရီးေတြထြက္ၿပီးလိုု ့ မတ္လၿပန္လာတဲ့အခါမွာ က်န္တဲ့ 1b သင္တန္း ဆက္တက္ၾကမယ္။ 1b အတန္းမွာ သင္တန္းသူ ၅ ေယာက္ရိွတယ္။ ၂ ေယာက္က ေတာ္ေတာ္တီးတတ္တယ္။ အန္တီၾကီး၊ ဝိုုင္းနဲ ့ကိုုယ္က ယက္ကန္ယက္ကန္။ ကိုုယ့္ေၾကာင့္ ေႏွာင့္ေႏွးတာ မၿဖစ္ေစဖိုု ့ ၾကိ ုုးစားၿပီး ေလ့က်င့္ရတယ္။ လူညီလိုု ့ ဆရာက အပတ္တိုုင္း အသစ္ေတြသင္ေပးတယ္။

ခုု ႏႈတ္စ္ၾကည့္ၿပီး သီခ်င္းေလးပုုဒ္ေလာက္ တီးတတ္ၿပီ။ တပတ္ကိုု ၂၊ ၃ ရက္ နာရီဝက္ေလာက္ ေလ့က်င့္ဖိုု ့လိုုတယ္။ တေယာတီးက်င့္ရင္ ႏႈတ္မွန္ဖိုု ့၊ rhythm မွန္ဖိုု ့၊ တၿခားၾကိ ုုးေတြ မထိေအာင္ အာရံုုစူးစိုုက္ရတယ္။ တေယာတီးေလ့က်င့္ခ်ိန္မွာ တၿခားအေတြးေတြ မဝင္ဘူး။ တေယာတီးသင္ရတာ ေလ့လာသင္ယူစရာ အသစ္သစ္ေတြနဲ ့ စိတ္ဝင္စားစရာ ေကာင္းတယ္။ ဂစ္တာ၊ စႏၵရားဆိုုရင္ ကီးမွားဦးေတာ့ သာယာတဲ့အသံထြက္တယ္။ တေယာကေတာ့ အသံမညိွထားရင္၊ လက္မၿငိမ္ရင္၊ ကီးမွားရင္ အင္မတန္နားဝင္ဆိုုးတဲ့ အသံထြက္တယ္။ တိုုက္ခန္းမွာေနတဲ့ ဝိုုင္းက ညည္းတယ္ အိမ္နီးနားခ်င္းေတြ ကြန္ပလိမ္းတက္မလားမသိဘူးတဲ့။ ည ၁၁ အထိ တီးခြင့္ရိွတယ္ ကြန္ပလိမ္းလိုု ့ မရဘူး။ သူ ့အခန္းေဖာ္ရဲ ့ ရည္းစားလာတဲ့ေန ့ဆိုုရင္ ဝိုုင္း တေယာတီး မေလ့က်င့္ဘူး။ အင္မတန္နားဝင္ဆိုုးတဲ့ တေယာသံနဲ ့ မႏိွပ္စက္ခ်င္လိုု ့တဲ့ :) ။ ကိုုယ့္အခန္းက လံုုးၿခင္းအိမ္ေအာက္ထပ္ ေဘးအိမ္ေတြနဲ ့ နည္းနည္းလွမ္းေတာ့ ေတာ္ေသးတယ္။ ေဘာ့စ္က ရံုုးမွာ talent show ရိွတယ္ ဝင္ၿပိ ုုင္ပါလားတဲ့။ အင္း ... ဆရာမၾကီးေဒၚခင္မ်ိဳးခ်စ္ စကားငွားသံုုးရမယ္ဆိုုရင္ The only kind of comment I got from my long suffering friends was "If you give shuch performances, you'll soon build yourself a brick mansion from the brick-bats people throw at you!" ကိုုယ္ တေယာတီးေဖ်ာ္ေၿဖလိုု ့ကေတာ့ လူေတြပစ္တဲ့ အုုတ္ခဲက်ိဳးေတြနဲ ့ အိမ္ၾကီးရခိုုင္ ေဆာက္လိုု ့ရမလားဘဲ။

စန္းထြန္း
ဇန္နဝါရီ ၁၂၊ ၂၀၁၈။

ဂီတမွာ အင္မတန္ညံ့တဲ့ အတန္းထဲမွာ ဘိတ္ခ်ီး တေယာေက်ာင္းသူ

မ်ိဳးရိုုးထဲမွ ဆိုုးေပၾကီးမ်ား - ၁၁


ဘုုၾကည့္ မိုုက္ၾကည့္
ရိွတ္စပီးယား ေမြးတဲ့အိမ္ရိွတဲ့ Stratford-upon-Avon ၿမိ ုု ့လယ္ေခါင္

၂၀၁၈ စက္တင္ဘာလကုုန္ အဂၤလန္ကိုုသြားလည္ေတာ့ အၿပန္မွာ လက္ေဆာင္ေတြ ဝယ္ၾကတယ္။ ၁ က်ပ္တန္ ကီးခ်ိန္းေလးေတြ၊ လန္ဒန္အထင္ကရ ေနရာ၊ အေဆာက္အဦးေတြပါတဲ့ မတ္ခြက္၊ လက္ဖက္ေၿခာက္ထုုပ္။ အေဖက သူ ့ေၿမးအတြက္ ဦးထုုပ္ဝယ္ဆိုုလိုု ့ ဦးထုုပ္ဝယ္ၾကေတာ့ အေဖက ပန္းေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့၊ အၿပာေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ လန္ဒန္ဦးထုုပ္ ေရြးေပးတယ္။ မန္ခ်က္စတာၿမိ ုု ့က အိုုးထရန္ဖိုု ့ကြင္းကိုု သြားလည္ေတာ့ အေဖက မန္ယူမာဖလာ၊ မၾကီးက ေက်ာပိုုးအိတ္၊ ေမာင္ေမာင့္အတြက္ ဦးထုုပ္၊ ကိုုယ္က ဦးထုုပ္၊ ေက်ာပိုုးအိတ္ဝယ္တယ္။ ေနေရာင္မထိဖိုု ့ ဦးထုုပ္အၾကီးၾကီးေတြ ေဆာင္းရတဲ့ကိုုယ္ဟာ ကပ္ဦးထုုပ္ကိုု ေဆာင္းၿဖစ္မွာမဟုုတ္လိုု ့ မဝယ္ဖိုု ့မၾကီးက တိုုက္တြန္းေသးတယ္။ ကိုုယ္က အမွတ္တရအၿဖစ္ ဝယ္ခ်င္ေနတာရယ္၊ ခရီးသြားရင္ မိုုးရြာတဲ့အခါ ကပ္ဦးထုုပ္ေဆာင္းတတ္ေတာ့ ဝယ္လိုုက္တယ္။ အေဖ ဦးထုုပ္ဝယ္ပါလားေမးေတာ့ သူ ့ဆီကေန ေတာင္းမဲ့သူေတြ အမ်ားၾကီး မယူဘူးတဲ့။ တူေတာ္ေမာင္က လန္ဒန္ဦးထုုပ္ကိုု သိပ္ၾကိ ုုက္တယ္ ေဖ့ေဖ့ဦးထုုပ္က မလွဘူး သားသားဦးထုုပ္က လွတယ္တဲ့။ စည္းကမ္းမရိွ ပစၥည္းအၿမဲေပ်ာက္တတ္တဲ့ေမာင္ေမာင္ ဘယ္ေတာ့ဦးထုုပ္ ေပ်ာက္မလဲမသိဘူး။ ေယာင္းမက ဟုုတ္တယ္အမေရ သူက စည္းကမ္းမရိွဘူး။  ႏွစ္ေသာင္းခြဲေတာင္ ေပးရတာေနာ္ မေပ်ာက္ေစနဲ ့။ ဘယ္ေလာက္ခံမလဲ ေစာင့္ၾကည့္ရဦးမယ္ ဟြန္း ... ။ ေမာင္ေမာင္နဲ ့သူ ့သား ဦးထုုပ္ဘယ္သူအရင္ ေပ်ာက္မလဲမသိဘူး။ ေမာင္ေမာင္ အရင္ေပ်ာက္မွာ ေသခ်ာတယ္။ အဲ့ဒီလိုု  လက္ေဆာင္ေပးၿပီး ၾကိမ္းေမာင္းေနတဲ့ အစ္မၿဖစ္သူေၾကာင့္ ေမာင္ေမာင့္ခမ်ာ ဦးထုုပ္ကိုု မေဆာင္းရဲဘူး သိမ္းထားတယ္တဲ့။

တူေတာ္ေမာင္ဟာ ကားကိုု အင္မတန္ သေဘာက်တယ္။ အေဖ့ဆီလာတိုုင္း ကားရုုပ္ဝယ္ေပးဖိုု ့ ေတာင္းေလ့ရိွတယ္။ ဘိုုးေအၿဖစ္သူကလည္း တဦးတည္းေသာ ေၿမးေလးကိုု အင္မတန္ခ်စ္တယ္။ ေတာင္းတိုုင္း ဝယ္ေပးတယ္။ တူေတာ္ေမာင္က လူလည္ သူ ့အေမ၊ အေဖဆီမွာ မေတာင္းဘူး ။ သူ ့အေဖနဲ ့အေမမွာ ပိုုက္ဆံမရိွဘူးတဲ့။ ဒီေတာ့ အဘိုုးဆီမွာပဲေတာင္းတယ္။ သူ ့ပစၥည္းကိုုလည္း သိပ္သိတယ္။ အိမ္အလုုပ္ေတြကိုု ကူလုုပ္ေပးတယ္ (လုုပ္တာနည္းနည္း ရႈပ္တာမ်ားမ်ားေနမွာ)။ ေတာ္ပါေသးရဲ ့ ကိုုယ့္ေမာင္ သူ ့အေဖ ေမာင္ေမာင္နဲ ့ လံုုးဝ လံုုးဝ မတူလိုု ့။ အေဖေခ်ာ အေမေခ်ာဆိုုေတာ့ တူေတာ္ေမာင္က ခပ္ေခ်ာေခ်ာ အရပ္လည္းရွည္တယ္။ သနပ္ခါးဘဲၾကား လိမ္းေပးလိုု ့မရဘူး မႈန္မႈန္ေလး လိမ္းေပးရတယ္။ အလွၾကိ ုုက္တယ္ မွန္ၾကိ ုုက္တယ္။ မွန္ၾကိ ုုက္တာေတာ့ ကိုုယ့္အစ္မ ၾကီးေတာ္ခင္စန္းနဲ ့ တူတာေနမွာ။ သူ ၾကီးေတာ္ (သူ ့အေမရဲ ့အစ္မ) ေနာက္က တေကာက္ေကာက္လိုုက္တယ္။ ခ်ီဖိုု ့လည္း မေတာင္းဘူး တေနကုုန္ လမ္းေလွ်ာက္ႏိုုင္တယ္။ ၾကီးေတာ္ေတြဆီက ေကာင္းတဲ့အက်င့္ေတြ ရထားတယ္။ အဲ့ဒီၾကီးေတာ္နဲ ့က တအိမ္တည္း မတည့္အတူေန။ ၾကီးေတာ္ခင္စန္းကိုုေတာ့ ခ်စ္တယ္ ၾကီးေတာ္ခင္စန္းကလည္း တူေတာ္ေမာင္ကိုု အေတာ္ခ်စ္တယ္။ ၾကီးေတာ္စန္းထြန္းက ခ်စ္ေတာ့ခ်စ္ေပမဲ့ အၿပင္မွာ တခါမွမၿမင္ဖူးေတာ့ ဖာသိဖာသာ။ တူေတာ္ေမာင္ကလည္း ၾကီးေတာ္စန္းထြန္းကိုု စိမ္းေနတယ္။ ေမာင္ေမာင္ဟာ သူရန္ကုုန္ေရာက္ရင္ ဗီြဒီယိုုေကာေခၚ စကားေၿပာေလ့ရိွတယ္။ တူေတာ္ေမာင္က ဒင္ဆမ္းစားခ်င္လိုု ့ လိုုက္ေကႊ်းတာတဲ့။ ၾကီးၾကီးကိုု ႏႈတ္ဆက္လိုုက္ဆိုုေတာ့ ဘာမွမေၿပာဘူး။ ဟဲ့ ကေလးက လူၾကီးကိုုႏႈတ္ဆက္လိုုက္လိုု ့ ေၿပာတာကိုု ႏႈတ္မဆက္ဘူး။ အဲ့တာ ရိုုင္းတယ္ေနာ္ လူၾကီးကိုု ႏႈတ္ဆက္တတ္ေအာင္ သင္ထားဦး။ ေမာင္ေမာင္နဲ ့ ေယာင္းမကိုုေၿပာေတာ့ ဟုုတ္ကဲ့တဲ့။

အေဖ့ဆီလာတိုုင္း ကားဝယ္ခိုုင္းေနတယ္ မဝယ္ခိုုင္းနဲ ့။ တစ္ႏွစ္မွာ သၾကၤန္၊ သီတင္းကႊ်တ္ အခါၾကီးရက္ၾကီးေတြမွာ ဝယ္ေပး။ လာတိုုင္း ဝယ္ခိုုင္းေနလိုု ့ ၿဖစ္မလား။ ေတာ္ၾကာ ကေလးက လြယ္လြယ္နဲ ့ ေတာင္းတိုုင္းရတယ္ ထင္သြားဦးမယ္။ အဘိုုးကလည္း အလိုုလိုုက္ ကေလးကို ဖ်က္ဆီးေနတယ္။ အေဖ့ကိုု မဝယ္ေပးဖိုု ့ ေၿပာရဦးမယ္။ ေမာင္ေမာင္နဲ ့ ေယာင္းမကိုုလည္း တူေတာ္ေမာင္ ကားရုုပ္မေတာင္းဖိုု ့ ဆံုုးမခိုုင္း။ လန္ဒန္က ၿပန္လာတုုန္းက ကားရုုပ္ေတာင္းေတာ့ အေဖက ဘိုုးဘိုုး လန္ဒန္မွာ လမ္းေလွ်ာက္တာမ်ားလြန္းလိုု ့ ဒူးနာေနတယ္ လမ္းမေလွ်ာက္ႏိုုင္ဘူးလိုု ့ေၿပာေတာ့ မေတာင္းေတာ့ဘူးတဲ့။ တူေတာ္ေမာင္က လူလည္ပါဆိုု။ ကိုုယ္ မတ္ေဆ့ရိုုက္ထားေတာ့ ကိုုယ္ေၿပာေတာ့မွာ သိေနတယ္။ ဖုုန္းဆက္ရင္ အေဖက အေမ့ဆီကိုု ဖုုန္းအရင္ဆံုုး လွမ္းေပးတယ္။ အေဖ့ကိုု ေၿပာဖိုု ့အခ်ိန္မရိွလိုုက္လိုု ့ အေမ့ကိုုေၿပာၿပေတာ့ အေမက ဟုုတ္တယ္ ဟုုတ္တယ္လိုု ့ ေထာက္ခံတယ္။ ေနာက္ေန ့ ဖုုန္းေၿပာရင္း အေဖ့ကိုု ေၿပာလိုုက္ေတာ့ ေလသံေပ်ာ့ေလးနဲ ့ ေနာက္မဝယ္ေပးေတာ့ပါဘူးတဲ့။ တစ္ႏွစ္မွ ႏွစ္ခါေလာက္ပဲ ဝယ္ေပး။ ကေလးကိုု အလိုုမလိုုက္နဲ ့ ဖ်က္ဆီးမေနနဲ ့ ဟြန္း... ။ အေဝးၾကီးမွာေန၊ က်န္းမာေရး သိပ္မေကာင္းတဲ့ ကိုုယ္ဆူသမွ် ေစာဒကမတက္ အင္း အင္း ဟုုတ္ကဲ့ ဟုုတ္ကဲ့ ေၿပာၾကတယ္။ ၿပီးေတာ့ သူတိုု ့လုုပ္ခ်င္တာ လုုပ္ၾကေလသလားမသိ။ အဲ့ဒီလိုု ကိုုယ္က ခပ္ေပေပ ခပ္ဆိုုးဆိုုး ဆိုုးေပၾကီးတေယာက္ပါဆိုု။

စန္းထြန္း
ဇန္နဝါရီ ၆၊ ၂၀၁၉ ။