ယမကာလုုလင္ ...

အသက္ ၃၀ ေလာက္ပဲ ရိွေသးတဲ့ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္ အရက္ေသာက္လြန္းလိုု ့ အသည္းေရာဂါနဲ ့ ေသဆံုုးသြားတဲ့ သတင္းၾကားရတယ္။ အသက္ ၂၀ ေက်ာ္ တကၠသိုုလ္တက္တည္းက အရက္ေသာက္ အလုုပ္မလုုပ္။ အရက္ဖိုုးကိုု မိဘဆီကေတာင္း ေနမေကာင္းၿဖစ္ရင္ မိဘကေဆးကုုသေပး။ အေဖ ကိုုယ္တိုုင္က အရက္ေသာက္၊ အေမက သြန္သင္ဆံုုးမမႈမရိွ တခါတေလ အေမကိုုယ္တိုုင္ မူးေနတယ္လိုု ့ၾကားတယ္၊ ကိုုယ္တိုုင္ကလည္း ေကာင္းမြန္ေအာင္ ေနထိုုင္မယ္လိုု ့မရိွ။ မိသားစုုထဲမွာ အရက္သမား အဲေလ ယမကာလုုလင္ ပါလာရင္ အေတာ္စိတ္မခ်မ္းသာစရာဘဲ။ အိမ္နီးနားခ်င္းမိသားစုုက သားၾကီးဟာ ဂ်ီတီအိုုင္တက္တာနဲ ့ အရက္သမားလံုုးလံုုး ၿဖစ္ေတာ့တာပဲ။ တကၠသိုုလ္ေတြက အေဝးမွာဆိုုေတာ့ လုုပ္ခ်င္တာလုုပ္။ အရက္၊ ဂိမ္း၊ လက္ဖက္ရည္ဆိုုင္ထိုုင္၊ ေဘာလံုုးပြဲေလာင္းတာကလြဲရင္ ဘာမွလုုပ္စရာမရိွ။ ဘီယာဆိုုင္ေတြက လမ္းတိုုင္းနီးပါးမွာရိွတယ္။ အရက္အလြယ္တကူ ဝယ္ယူႏိုုင္သလိုု ေစ်းကလည္း သက္သာတယ္။ ေခတ္ဆိုုးၾကီးမွာ ၾကီးၿပင္းရသူေတြ လူငယ္ေတြကိုု အညႊန္ ့ခ်ိဳးလိုုက္သလိုုပဲ။ တိုုင္းၿပည္တိုုးတက္တယ္ အလုုပ္အကိုုင္ အခြင့္အလမ္းေတြရိွတယ္ဆိုုရင္ ဒီလိုုၿဖစ္မယ္မထင္ဘူး။ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ရဲ ့ ေမာင္ဆိုုရင္လည္း အေမြခြဲလိုု ့ ရတဲ့အေမြနဲ ့ ကားၾကီးတစ္စီးဝယ္ တကၠစီေမာင္း။ ကားၾကီးကေန ကားေသးၿဖစ္။ မိန္းမယူဆိုုေတာ့လည္းမယူ အိမ္ေပၚကဆင္းဆိုုေတာ့လည္း မဆင္း။ တေလာက အရက္ေၾကာင္လိုု ့ ေဆးရံုုတက္ၿဖတ္ရတယ္လိုု ့ ၾကားတယ္။ ေတာ္ေသးတယ္ ေမာင္ေမာင္က အရက္မေသာက္လိုု ့။ ကိုုယ္တိုု ့က ေမာင္ေမာင္ မၾကိ ုုးစားဘူးလိုု ့ေၿပာရင္ အေဖက သူ ့သားက အရက္မေသာက္ ေဆးလိပ္မေသာက္ ကိုုယ္တိုု ့ညီအစ္မလိုု မၾကိ ုုးစားတာကလြဲရင္ သူမ်ားေတြထက္ အမ်ားၾကီးသာတယ္တဲ့။ မိသားစုုထဲမွာ အရက္သမားပါလာရင္ ဘယ္ေလာက္စိတ္ညစ္ရမလဲ မသိဘူး။ မိသားစုုဆိုုေတာ့ သံေယာဇဥ္လည္း မၿဖတ္ႏိုုင္ အမိႈက္လိုု စြန္ ့ပစ္လိုုက္လိုု ့လည္းမရ။ ဟိုုးအတိတ္ဘဝက ဝဋ္ေၾကြးပါလာလိုု ့ ဆပ္ရတာေနမွာ။

စန္းထြန္း
ဂ်ဴလိႈင္ ၂၉ ၊ ၂၀၁၈။

Invisalign - 2

အံဖံုုးအၾကည္တပ္ဖိုု ့ windsom tooth အံဆံုုးေလးေခ်ာင္းႏုုတ္ရတယ္။ အံဆံုုးသြားက အပိုုပါပဲတဲ့ အံဖံုုးအၾကည္တပ္မယ္ဆိုုရင္ ႏႈတ္ကိုုႏႈတ္ရပါမယ္တဲ့။ အံဖံုုးအၾကည္တပ္တာ အလုုပ္ေတာ့ နည္းနည္းရႈပ္တယ္။ တေန ့ ၂၂ နာရီ အနည္းဆံုုး တပ္ထားရတယ္။ ထမင္းစားခါနီးရင္ခႊ်တ္ စားၿပီးရင္သြားတိုုက္ ၿပန္တပ္။ ညတိုုင္း waterpick နဲ ့floss လုုပ္၊ မုုန္ ့ဖုုတ္ဆိုုဒါ baking soda နဲ ့ သြားကိုုပြတ္၊ လွ်ပ္စစ္သြားပြတ္တံနဲ ့ သြားတိုုက္။ အရင္တုုန္းက သြားတိုုက္ၿပီးတိုုင္း  လစ္စရင္းlisterine နဲ ့ ပလုုတ္က်င္းတာ လွ်ာမွာ မိႈကပ္သလိုု မည္းမည္းေတြ ထင္ေနလိုု ့ သြားဆရာဝန္မက မတည့္ဘူးထင္တယ္ဆိုုၿပီး လစ္စရင္း မသံုုးခိုုင္ေတာ့ဘူး။ ညတိုုင္း လွ်ာၿခစ္ေပးရတယ္။ ေန ့လည္း အသီး၊ မုုန္ ့စားၿပီးရင္ အံဖံုုးအၾကည္ခႊ်တ္ ပါးလုုပ္က်င္း အံဖံုုးအၾကည္ကိုု ဆပ္ၿပာနဲ ့တိုုက္ခႊ်တ္ေဆးေၾကာ ၿပန္တပ္။ ေကာ္ဖီက အံဖံုုးအၾကည္ကိုု အေရာင္စြန္းေစလိုု ့ ေကာ္ဖီလံုုးဝမေသာက္ေတာ့ဘူး။ အံဖံုုးအၾကည္က ပလတ္စတစ္နဲ ့ လုုပ္ထားတာဆိုုေတာ့ ေရေႏြးအပူေသာက္ရင္ ပံုုပ်က္သြားမွာစိုုးလိုု ့ ေရေႏြးၾကမ္းလံုုးဝ မေသာက္ေတာ့ဘူး။  ႏွစ္ပတ္တခါ အံဖံုုးအၾကည္ လဲရတယ္။ သံုုးခါလဲၿပီးတိုုင္း သြားဆရာဝန္ကိုုသြားၿပ သြားဆရာဝန္က လိုုအပ္တဲ့အခႊ်န္ေလးေတြ သြားမွာတပ္ေပးတယ္၊ သြားကိုုစစ္ေပးတယ္။ ေရစီးကမ္းၿပိ ုု gum disease နည္းနည္းရိွတဲ့သူဖိုု ့ သြားကိုုဂရုုစိုုက္ဖိုု ့ အထပ္ထပ္မွာတယ္။ မၾကီးကေတာ့ oil pulling လုုပ္တယ္တဲ့။ မနက္အိပ္ယာထတဲ့အခါ သြားမတိုုက္ခင္ ပါးစပ္ထဲ အုုန္းဆီထည့္ ငါးမိနစ္ေလာက္ၾကာတဲ့အခါ ေထြးထုုတ္ပစ္ရတယ္။ ေထြးထုုတ္တဲ့အခါ ေရပိုုက္ေတြထဲ မေထြးထုုတ္ရဘူး။ အုုန္းဆီက ဆီေတြဆိုုေတာ့ ေရပိုုက္ပိတ္မွာစိုုးလိုု ့။ oil pulling လုုပ္တာ ေနလိုု ့အင္မတန္ေကာင္းတယ္လိုု ့ ေၿပာတယ္။ ကိုုယ္ေတာ့ တခါမွ မလုုပ္ဖူးေသးဘူး။ ကိုုယ့္သြားက ၿမန္ၿမန္ေစ့လာတဲ့အၿပင္ ေရစီးကမ္းၿပိ ုု gum disease ကလည္း ေတာ္ေတာ္ၾကီး သက္သာလာလိုု ့ တစ္ပတ္ခြဲနဲ ့ အံဖံုုးအၾကည္အသစ္တစ္ခုုလဲ။ အရင္လိုု ေၿခာက္ပတ္အစား ငါးပတ္နဲ ့ ၿပန္ခ်ိန္းလိုုက္တယ္။ အံဖံုုးအၾကည္တပ္တာ ႏွစ္လေက်ာ္တာနဲ ့ သြားေတြညီညီေလး ၿဖစ္လာတာ၊ က်ဲေနတဲ့သြားေတြ ေစ့လာတာ ၿမင္ရတယ္။ ေနာက္ဆိုု တဟီးဟီးနဲ ့ သြားမေပၚေပၚေအာင္ ရယ္ေနေတာ့မလားမသိ။

စန္းထြန္း
ဂ်ဴလိႈင္ ၂၅၊ ၂၀၁၈။


ဝိတ္ေလွ်ာ့ၿခင္း အႏုုပညာ ...

ဝိတ္တက္ေနမွန္းေတာ့ သိေနတယ္ ဒါေပမဲ့ အဲ့ဒီေလာက္ ဝေနမယ္လိုု ့ မထင္ထားမိဘူး။ ကိုုယ့္ဘာသာခ်က္ၿပီး ကိုုယ့္ဘာသာစားေကာင္း။ ဘာစားစား အၿမဲစားေကာင္းေနေတာ့လည္း ခက္သား။ လြန္ခဲ့တဲ့သံုုးပတ္က နယူးဂ်ာဆီက အသိအစ္မအိမ္မွာ ေပါင္ခ်ိန္ၿဖစ္တယ္။ ၁၃၄ ေပါင္ ဘုုရားေရ  ... မႏွစ္က ေဒါက္တာနာဇီးယားဟူစိန္ဆီမွာ ခ်ိန္တုုန္းက ၁၂၄ ေပါင္။ တစ္ႏွစ္အတြင္း ဆယ္ေပါင္ေတာင္ တက္လာပါလား။ ဆယ္ေပါင္ဆိုုတာ နည္းတာမဟုုတ္ဘူး။ ေဘာင္းဘီဆိုုဒ္ဇီးရိုုးနဲ ့ မေတာ္လိုု ့ ဆိုုဒ္တူး ဝယ္ဝတ္ရတယ္။ ေမးႏွစ္ထပ္ ဗိုုက္ေခါက္ထြက္ ေပါင္ေတြၾကီးလာတာေတာ့ သတိထားမိတယ္။ မၿဖစ္ေတာ့ဘူး ဝိတ္ေလွ်ာ့မွပဲ ညဖက္ ထမင္းမစားေတာ့ဘဲ အရြက္သုုပ္၊ ပဲၾကာဇံသုုပ္၊ ေခါက္ဆြဲသုုပ္စားတယ္။ ဗုုဒၶဟူး၊ တနဂၤေႏြ တပတ္ႏွစ္ၾကိမ္ သံုုးမိုုင္ေၿပးတယ္။ ရံုုးကၿပန္ေရာက္တာနဲ ့ ေယာဂေလ့က်င့္ခန္း ဆယ္မိနစ္လုုပ္တယ္။ သံုုးပတ္ ငါးေပါင္က်တယ္လိုု ့ ဝိုုင္းကိုုေၿပာၿပေတာ့ ဒင္းက မယံုုဘူးေလ။ ကိုုယ္က ဝိတ္က်ဖိုု ့အင္မတန္ ခက္တယ္ဆိုုတာကိုု သူသိတာကိုုး။ သူ ခရီးႏွစ္ပတ္ထြက္လိုု ့ အရင္ပင္ပန္း အစားအေသာက္ ပံုုမွန္မစားၿဖစ္တာေတာင္ ႏွစ္ေပါင္ပဲက်တာ ကိုုယ္က ငါးေပါင္က်တယ္ဆိုုတာ ဟုုတ္ပါ့မလား။ မင္း ေပါင္ခ်ိန္စက္က မွန္ရဲ ့လား အိုုင္ခီယာက ဝယ္ထားတာ မွန္ပါတယ္။ ေသခ်ာေအာင္ အေမဇုုန္မွာ နံပါတ္ဝမ္းၿဖစ္တဲ့ဟာကိုု ဝယ္လိုုက္တယ္။ ငါးေပါင္က်တယ္ ဟမ္ ... အိုုင္ခီယာေပါင္ခ်ိန္စက္က သံုုးေပါင္က်တယ္။ ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ သံုုးေပါင္က်တယ္လိုု ့ပဲ မွတ္လိုုက္မယ္။ ခုုတပတ္ နယူးဂ်ာဆီ အသိအစ္မအိမ္ ၿပန္ေရာက္ေတာ့ ေပါင္ခ်ိန္ၿဖစ္တယ္ ၁၃၁ ေပါင္။ ေယး ... သံုုးေပါင္က်တာ ေသခ်ာၿပီ ငါကြ။ ဝိုုင္းကိုု ေၿပာၿပေတာ့ ယံုုပါၿပီတဲ့။ ကိုုယ့္ရည္မွန္းခ်က္က ဆယ္ေပါင္က်ဖိုု ့ ၁၂၄ ေပါင္။ ကိုုယ္ပံုုမွန္က ၁၁၆ ေပါင္ ၁၁၆ ကေန ၁၂၀ အတြင္း ရိွရမယ္။ ဝိုုင္းက မင္းလုုပ္ႏိုုင္ပါတယ္ ၃ ေပါင္ေတာင္ က်ၿပီးၿပီပဲ ဒီပံုုစံအတိုုင္းဆိုု ဆယ္ေပါင္က်မွာပါ။ မၾကီးက သစ္သီးေတြစားတာေလွ်ာ့၊ ဗိုုက္၊ ေပါင္၊ တင္အတြက္ ေလ့က်င့္ခန္း လုုပ္ခိုုင္းတယ္။ သမီး ဝေနသလိုုပဲလိုု ့ သတိေပးလာတဲ့အေမ့ကိုု ဝိတ္ေလွ်ာ့ေနတဲ့အေၾကာင္း၊ သံုုးေပါင္က်လာတဲ့အေၾကာင္းေၿပာၿပီး ဘယ္လိုုစားေသာက္ရတယ္ဆိုုတာ ေဆြးေႏြးၾကတယ္။ အေဖက သမီးေရ ဝိတ္သိပ္မေလွ်ာ့နဲ ့ အရမ္းပိန္ရင္ မေကာင္းဘူး အားမရိွဘဲ ၿဖစ္ေနလိမ့္မယ္။ တအားပိန္ေညာင္ေနေအာင္ေတာ့ မေလွ်ာ့ပါဘူး ခုုကအရမ္းဝေနလိုု ့ ပံုုမွန္အေလးခ်ိန္ ၿပန္ေရာက္ေအာင္လိုု ့ ၾကိ ုုးစားေနရတာ။ ဝိတ္ေလွ်ာ့ရမယ္လိုု ့ လက္ခံတယ္၊ ဝိတ္ေလွ်ာ့မဲ့နည္းလမ္းေတြကိုု သိတယ္၊ ဝိတ္ေလွ်ာ့ခ်င္စိတ္လည္းရိွတယ္၊ ၾကိ ုုးစားအားထုုတ္မႈ ဇြဲလံုု ့လဝီရိယလည္း ရိွတယ္ဆိုုရင္ ဝိတ္က်တယ္ဆိုုတာ ကိုုယ္ေတြ ့။

စန္းထြန္း
ဂ်ဴလိႈင္ ၂၂၊ ၂၀၁၈။

ဖတ္ၿပီးတဲ့ စာအုုပ္ေတြ ... ၂

ၾကိ ုုက္လြန္းလိုု ့ ၂ ေခါက္ ထပ္ဖတ္တဲ့ စာအုုပ္ေလးကေတာ့ အေမရိကန္စာေရးဆရာ Anthony Doerr ရဲ ့ All the light we cannot see ပါ။ ဇာတ္လမ္းက အရမ္းစိတ္ဝင္စားဖိုု ့ ေကာင္းသလိုု အေရးအသားလည္း အင္မတန္ေကာင္းတယ္။ ၁၉၃၄ ပါရီသဘာဝသမိုုင္းၿပတိုုက္က ေသာ့ကိုုင္ရဲ ့သမီး Marie-Laure LeBlanc ဟာ အသက္ ၆ ႏွစ္မွာ မ်က္မၿမင္ၿဖစ္သြားတယ္။ သူ ့အေဖက သူတိုု ့ေနထိုုင္ရာရပ္ကြက္ ပံုုစံတူလုုပ္ေပးၿပီး သြားလာတတ္ေအာင္ ေလ့က်င့္သင္ၾကားေပးတယ္။ မာရီေမြးေန ့မွာ သူ ့အေဖက မ်က္မၿမင္စာနဲ ့ေရးထားတဲ့ ဝထၳဳေတြ လက္ေဆာင္ေပးတယ္။ အဲ့ဒီၿပတိုုက္မွာ အၿပာေရာင္ထဲမွာ အနီေရာင္ နည္းနည္းစြက္ထားတဲ့ Sea of Flames ဆိုုတဲ့ က်ိန္စာသင့္ေနတဲ့ စိန္တံုုးရိွတယ္။ အဲ့ဒီစိန္တံုုးပိုုင္ရွင္က အသက္ရွည္ၿပီး သူခ်စ္တဲ့သူေတြကေတာ့ တနည္းနည္းနဲ ့ ေသသြားၾကတယ္လိုု ့ ေကာလဟာလ သတင္းေတြထြက္တယ္။ ဂ်ာမဏီက မိုုင္းတြင္းၿမိ  ုု ့မွာ အသက္ ၈ ႏွစ္အရြယ္ မိဘမဲ့ Werner Pfenning နဲ ့ ညီမ Jutta ဟာ မိဘမဲ့ေက်ာင္းမွာ ေရဒီယိုုတလံုုး ရွာေတြ ့တယ္။ Werner ၿပင္လိုုက္လိုု ့ ေရဒီယိုုေကာင္းသြားၿပီး ၿပင္သစ္ကေန အသက္ၾကီးတဲ့ လူၾကီးတစ္ေယာက္ တင္ဆက္တဲ့ ကမၻာ့သိပၺံအေၾကာင္းကိုု ကေလးေတြ နားလည္ႏိုုင္ေအာင္ တက္ဆက္တာကိုု နားေထာင္ေလ့ရိွၾကတယ္။ မိဘမဲ့ေက်ာင္းမွာ သူတိုု ့ကိုု ၾကည့္ရႈေစာင့္ေရွာက္တဲ့ Frau Elena က ၿပင္သစ္က ၿပင္သစ္စကားေၿပာေလ့ရိွေတာ့ သူတိုု ့ေတြ ၿပင္သစ္လိုု နားလည္တယ္။ ၁၉၄၀ နာဇီဟစ္တလာ ၿပည္သစ္ကိုု က်ဴးေက်ာ္ေတာ့ မာရီနဲ ့ သူ ့အေဖ ပါရီကေန တိမ္းေရွာင္ရတယ္။ အစက ၿပတိုုက္က ေစလႊတ္တဲ့ေနရာကိုု သြားေပမဲ့ အဲ့ဒီအိမ္ကလူက အဂၤလန္ကိုု ထြက္ခြာသြားတယ္။ ဒီေတာ့ အန္ကယ္ Etienne ရိွတဲ့ ၿပင္သစ္ၿပည္ ေတာင္ပိုုင္းက Saint-Malo ၿမိ ုု ့ကိုု ထြက္ခြာလာၾကတယ္။ အန္ကယ္က ပထမကမၻာစစ္မွာ ပါဝင္တိုုက္ခိုုက္ခဲ့ၿပီး စစ္ပြဲကအၿပန္မွာ စိတ္ေဝဒနာခံစားေနရတယ္။ ပုုရြတ္ဆိတ္ကိုုေတာင္ေၾကာက္ၿပီး အိမ္ၿပင္မထြက္သေလာက္ပဲ။ အန္ကယ္နဲ ့ ေသသြားၿပီၿဖစ္တဲ့ သူ ့အစ္ကိုု ညီအစ္ကိုုႏွစ္ေယာက္ဟာ ကေလးေတြအတြက္ ေရဒီယိုုအစီအစဥ္ေတြ ထုုတ္လႊင့္ေလ့ရိွတယ္။ ဂ်ာမန္ေကာင္ေလးနဲ ့ သူ ့ညီမတိုု ့ နားေထာင္ေလ့ရိွတဲ့ အစီအစဥ္ေတြေပါ့။

Sea of Flames နဲ ့ ပံုုစံတူ စိန္၃တံုုး စုုစုုေပါင္း စိန္ ၄ တံုုးကိုု ယံုုၾကည္စိတ္ခ်ရတဲ့ ၿပတိုုက္ဝန္ထမ္းေလးဦးနဲ ့ ေလးေနရာကိုု ေစလႊတ္တယ္။ ဘယ္သူမွ စိန္အစစ္အတုုဆိုုတာကိုု မသိဘူး။ ကိုုယ္တာဝန္ယူရတဲ့စိန္ကိုု ဂ်ာမန္ေတြ လက္ထဲမေရာက္ေအာင္ အသက္ထက္ဆံုုး ကာကြယ္ရမယ္။ မာရီရဲ ့အေဖဟာ အဲ့ဒီလိုုတာဝန္ေပးခံရတဲ့ ေလးေယာက္ထဲကတစ္ေယာက္။ မာရီ ့အေဖဟာ Sanint-Malo ၿမိ ုု ့ပံုုစံတူေလး ၿပ ုုလုုပ္ၿပီး စိန္တံုုးကိုု အဲ့ဒီထဲမွာ ထည့္ထားတယ္။ အဲ့ဒီပံုုစံတူေလးက မာရီ ့အိပ္ယာေအာက္နားေလးမွာ ရိွေနတတ္ၿပီး မာရီက လက္ကေလးနဲ ့စမ္းသပ္ကာ ၿမိ ုု ့ေလးက လမ္းေတြအိမ္ေတြကိုု မွတ္သားေနေလ့ရိွတယ္။ ၿမိ ုု ့ေလးက အေဆာက္အဦးေတြကိုု ပံုုဆြဲ အကြာအေဝးေတြကိုု တိုုင္းတာေနေလ့ရိွတဲ့ မာရီ ့အေဖကိုု ဂ်ာမန္ေတြက ဖမ္းသြားၿပီး နာဇီအက်ဥ္းစခန္း ပိုု ့လိုုက္တဲ့အခါ မာရီဟာ အန္ကယ္၊ အိမ္ေတာ္ထိန္း Madame Manec နဲ ့ က်န္ခဲ့ေတာ့တယ္။ နာဇီဘူမိေဗဒပညာရွင္ စစ္ဗိုုလ္ Sergeant Major Reinhold von Rumpel က Sea of Flames စိန္တံုုးေနာက္ကိုု လိုုက္ရာမွာ ၃ တံုုးကိုု လိုုက္ၿပီးၿပီ။ အားလံုုးအတုုေတြ Saint-Malo ကိုု ေရာက္ေနတဲ့ စိန္တံုုးကေတာ့ အစစ္ၿဖစ္ရမယ္။ သူ ့က်ဴမာအလံုုးအၾကိတ္ကလည္း ၾကီးလာၿပီ စိန္အစစ္ကိုုေတြ ့ရင္ေတာ့ သူ ့က်ဴမာအလံုုးအၾကိတ္ကိုု ခြဲထုုတ္ႏိုုင္ၿပီး အသက္ရွင္လိမ့္မယ္လိုု ့ အားခဲထားတယ္။ မဒမ္မန္နက္ဟာ ေဒသခံမိန္းမေတြနဲ ့အတူ ေတာ္လွန္ေရးမွာ ပါဝင္တယ္။ ေအာင္ၿမင္မႈေတြ ရိွေပမဲ့ မဒမ္မန္နက္ ေနမေကာင္းၿဖစ္ၿပီး ေသဆံုုးသြားတယ္။ အန္ကယ္က အိမ္ၿပင္မထြက္ႏိုုင္ေတာ့ မာရီဟာ ေပါင္မုုန္ ့ဆိုုင္သြားၿပီး ခြဲေဝတဲ့ေပါင္မုုန္ ့ကိုု သြားယူရတယ္။ ေပါင္မုုန္ ့အတူ ရလာတဲ့ စာထဲက သတင္းအခ်က္အလက္ေတြကိုု အန္ကယ္က ေရဒီယိုုကေန လႊင့္ေပးရတယ္။ မ်ားေသာအားၿဖင့္ ဘယ္သူေသဆံုုးသြားၿပီ၊ ဘယ္သူက ဘာေလးေမြးတယ္လိုု ့ ဘယ္သူ ့ေတြကိုု အသိေပးအပ္ပါတယ္၊ အိမ္ကိုု ေခ်ာေခ်ာေမာေမာ ေရာက္ရိွေၾကာင္း ဘယ္သူ ့ကိုု အသိေပးအပ္ပါတယ္ ဆိုုတာေတြေပါ့။ ေရဒီယိုုပိုုင္ခြင့္မရိွတဲ့အခ်ိန္မွာ ေရဒီယိုုလႊင့္တယ္ဆိုုတာ ၾကီးမားတဲ့အၿပစ္ၾကီးတစ္ခုုပါပဲ။

Werner တိုု ့တပ္ဖြဲ ့ဟာ Saint-Malo မွာ ထူးဆန္းစြာ ေရဒီယိုုလႊင့္ေနတာကိုု ဖ်က္ဆီးဖိုု ့ တာဝန္ေပးခံရပါတယ္။ ဂ်ာမန္စစ္ဗိုုလ္က မာရီတိုု ့အိမ္မွာ စိန္တံုုးလာရွာ၊ Werner တိုု ့ကလည္း ေရဒီယိုုလႊင့္တဲ့ သဲလြန္စကိုုရွာ။ Werner က သူငယ္ငယ္တုုန္းက နားေထာင္ေလ့ရိွတဲ့ သိပၺံေရဒီယိုုအစီအစဥ္ ထုုတ္လႊင့္တာ မာရီ ့အန္ကယ္မွန္း သိသြားတဲ့အခါ အဖမ္းမခံရေအာင္ ကူညီတယ္။ စစ္ဗိုုလ္လက္ထဲက လႊတ္ေအာင္လည္း ကူညီတယ္။ မာရီ Saint-Malo က ထြက္ေၿပးတဲ့အခါ ဒီေရမထိေအာင္ စိန္တံုုးကိုု ဆြယ္တာအိတ္ထဲ ထည့္လိုုက္တယ္။ Werner ဟာ မာရီကိုု အၿဖ ူေရာင္အလံေလး လုုပ္ေပးၿပီး မဟာမိတ္ေတြဆီကိုုေရာက္ေအာင္ ကူညီေပးတယ္။ မာရီအႏၱရာယ္ကင္းၿပီ စိတ္ခ်ရေပမဲ့ Werner ဟာ တၿဖည္းၿဖည္း က်န္းမာေရး ဆိုုးဝါးလာခဲ့တယ္။ ေနေကာင္းလာေပမဲ့ တညကေယာင္ကတမ္းနဲ ့ နင္းလိုုက္တဲ့ေနရာ ေၿမၿမွပ္မိုုင္းေနရာၿဖစ္ေနၿပီး ေသဆံုုးသြားခဲ့တယ္။ ႏွစ္သံုုးဆယ္အၾကာမွာ Jutta ဟာ အစ္ကိုုၿဖစ္သူ Werner ရဲ ့ သူငယ္ခ်င္းၿဖစ္သူ Frank Volkheimer  ဆီကေန Saint-Malo ၿမိ ုု ့ပံုုစံတူကိုု လက္ခံရရိွတယ္။ Jutta ဟာ သားၿဖစ္သူ Max နဲ ့ ၿပင္သစ္ၿပည္ကိုု လာခဲ့တယ္။ မာရီ ့အေဖ အလုုပ္လုုပ္ခဲ့တဲ့ ပါရီသဘာဝသမိုုင္းၿပတိုုက္မွာ အလုုပ္လုုပ္ေနတဲ့ မာရီနဲ ့ ေတြ ့ဆံုုခဲ့တယ္။ မာရီ သိလိုုက္ရတာက Werner ပစၥည္းဟာ Sea of Flames စိန္တံုုးဖြက္ထားတဲ့  Saint-Malo ၿမိ ုု ့ပံုုစံတူ။ Saint-Malo ၿမိ ုု ့ကေန ထြက္ေၿပးတုုန္းက ဂူထဲမွာဖြတ္ထားခဲ့တဲ့ဟာ။ အသက္ ၈၆ ႏွစ္ရိွၿပီၿဖစ္တဲ့ မာရီဟာ ေၿမးငယ္ေလးနဲ ့ သူၾကီးၿပင္းခဲ့တဲ့ ပါရီကလမ္းေတြမွာ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း အဆံုုးသတ္ထားတယ္။ ဆြတ္ပ်ံ ့ၾကည္ႏူးဖြယ္ စိတ္ဝင္စားဖိုု ့ အရမ္းေကာင္းတဲ့၊ လက္ကမခ်ခ်င္ေလာက္ေအာင္ ေကာင္းတဲ့စာအုုပ္ေလး။ ဖတ္ၿဖစ္ေအာင္ ဖတ္ၾကည့္ပါလိုု ့ တိုုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။

Happy Reading !
စန္းထြန္း
ဂ်ဴလိႈင္ ၁၈၊ ၂၀၁၈။

စကားလုုပ္ၾကံေၿပာသူ ...

အသိအစ္မတစ္ေယာက္ဟာ စာၾကိ ုုးစားတယ္၊ အလုုပ္အရမ္းလုုပ္တယ္၊ သူတပါးကိုု ကိုုယ္ေရာစိတ္ပါ ကူညီတတ္တယ္၊ ခ်စ္စရာအသံေလးနဲ ့ အားေပးကူညီတတ္တယ္။ ဒါေပမဲ့ စကားကိုုလုုပ္ၾကံ ေၿပာတတ္တယ္။ သူ ့အေၾကာင္းကိုု သိေပမဲ့လည္း ေနာက္ဆံုုးသူ ့အေၿပာမွာေၿမာၿပီး တၿခားတစ္ေယာက္ကိုု စိတ္ဆိုုး။ ဟိုုတေယာက္ကတည္း ငါ့ကိုု အဲ့လိုုေၿပာတယ္ ဒီတေယာက္ကလည္း ဒင္းက ဒီလိုုေၿပာတယ္။ အမွန္က မမလွည့္ကြက္ေတြ။ ေနာက္ဆံုုးအေၾကာင္းစံုု သိေတာ့မွ ၿပန္အဆင္ေၿပ မမကိုုစိတ္ဆိုုး မေခၚႏိုုင္မေၿပာႏိုုင္ၿဖစ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြ ၿဖစ္ေနေတာ့လည္း ခဏပဲစိတ္ဆိုုး ေနာက္ေတာ့ၿပန္ေခၚ။ ၿပီးရင္ မမက စကားလုုပ္ၾကံ လုုပ္ၾကံခံရသူေတြက စိတ္ဆိုုး ၿပန္ေခၚၾကနဲ ့ ဒီသံသရာစက္ကြင္းကေန မလြတ္ႏိုုင္ဘူး။ မမက ကိုုယ့္ကို အမ်ားၾကီးကူညီဖူးတယ္။  မမက အကုုန္သိတဲ့သူဆိုုေတာ့ တခုုခုုသိခ်င္တိုုင္း မမကိုု ေမးရတာပါပဲ။ မမကလည္း ခ်က္ခ်င္းမတံုု ့မဆိုုင္း ႏႈတ္ရဲ ့ေစာင္မၿခင္း ကိုုယ္ရဲ ့ကူညီၿခင္းနဲ ့ ကူညီတယ္။ မမအေၾကာင္း သိေနလိုု ့ စကားကိုု အင္မတန္သတိထား ေၿပာတာေတာင္ ကိုုယ္က ေၿပာပါတယ္ဆိုုၿပီး ေၿပာေနလိုု ့ စိတ္ထဲမေက်လည္တာ ၿဖစ္လိုုက္ေသးတယ္။ မမအေၾကာင္း သိေနလိုု ့ ဟိုုဖက္ဒီဖက္က စိတ္မဆိုုးၾကလိုု ့သာ ေတာ္ေတာ့တယ္ တကယ့္ရိုုက္ေပါက္။ မမနဲ ့ ခပ္ကင္းကင္း ေနေပမဲ့ တခ်ိဳ ့ကိစၥေတြမွာ သူ ့ဆီကသတင္း၊ အကူအညီလိုုေတာ့ ကိုုယ္ေပါင္းစိတ္ခြာ ေနရတယ္။ မကင္းရာမကင္းေၾကာင္းမိုု ့လိုု ့ ပတ္သတ္ဆက္ဆံ ခင္မင္ေနရေပမဲ့ ခပ္လန္ ့လန္ ့ရယ္။ ဘယ္ေတာ့မ်ား ကိုုယ္ကေၿပာၿပတယ္ဆိုုၿပီး လုုပ္ၾကံလီဆယ္ေနမလဲလိုု ့...။

စန္းထြန္း
ဂ်ဴလိႈင္ ၁၅၊ ၂၀၁၈။

ကဲ့ရဲ ့အၿပစ္ေၿပာတဲ့သူ ...

ကိုုယ္နဲ ့ၾကံ ုုဆံုုဖူးတဲ့သူေတြထဲကမွာ သူမ်ားနဲ ့မတူ တမူထူးၿခားတဲ့ သူတစ္ေယာက္အေၾကာင္း ေၿပာၿပခ်င္ပါတယ္။ လူသားတစ္ေယာက္အေနနဲ ့ အတင္းတုုတ္တယ္၊ ကဲ့ရဲ ့တယ္၊ အၿပစ္တင္တယ္၊ ခ်ီးမြမ္းတယ္ဆိုုတာ မဆန္းပါဘူး။ ကိုုယ္ကိုုတိုုင္လည္း အတင္းတုုတ္တယ္၊ ကဲ့ရဲ ့တယ္၊ အၿပစ္တင္တယ္၊ ခ်ီးမြမ္းတယ္ ဆိုုပါေတာ့။ ကိုုႏိုုင္ဟာ ဟိုုးအရင္ကတည္းက သိခဲ့တဲ့အသိမိတ္ေဆြ အစ္မတစ္ေယာက္ရဲ ့ ခင္ပြန္းပါ။ ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္ အသိအစ္မအိမ္ ခဏသြားလည္တုုန္း ညဥ့္နက္သန္းေခါင္ ကိုုႏိုုင္ အရက္မူးၿပီး ေအာ္ဟစ္ရမ္းကားတယ္။ ရဲေခၚခ်င္တာ မေကာင္းတတ္လိုု ့ ဧည့္သည္ပီပီ ၿငိမ္ေနရတယ္။အသိအစ္မကေတာ့ အားေတြနာ မ်က္ႏွာေတြပူတာေပါ့။ ကိုုယ္လုုပ္အားသြားေပးတဲ့ အဖြဲ ့အစည္းက ဒါရိုုက္တာအမ်ိဳးသမီး မမီက ကိုုယ့္ကိုကူညီေစာင့္ေရွာက္တယ္။ မမီက အရင္တုုန္းက အစိုုးရအတိုုက္အခံအဖြဲ ့မွာ ေယာက္်ားေတြနဲ ့ ရင္ေဘာင္တန္း တာဝန္ေတြယူခဲ့တဲ့သူ။ ႏိုုင္ငံၿခားေရာက္ေတာ့ ကေလးတဖက္နဲ ့ ပညာကိုုၾကိ ုုးစားသင္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ ကူညီေပးေရးအဖြဲ ့အစည္းမွာ ဒါရိုုက္တာၿဖစ္လာတယ္။ အလုုပ္အရမ္းၾကိ ုုးစား ေတာ္တဲ့ထက္တဲ့ မိန္းမတစ္ေယာက္။ တေန ့ ကိုုႏိုုင္က မမီတိုု ့မ်ား အဂၤလိပ္စာကိုု ဘယ္လိုုသင္သလဲဆိုုရင္ ဘိုုေတြနဲ ့အိပ္ၿပီးသင္တာလိုု ့ ေၿပာတယ္။ ဂ်မ္းတဲမဲလ္ လူၾကီးလူေကာင္း မပီသတဲ့သူကိုု စကားေၿပာခ်င္စိတ္ကိုု မရိွေတာ့တာ။ ေၿပာလိုုက္ခ်င္တာ အဲ့ဒါဆိုု ခင္ဗ်ားလည္း ဘိုုမေတြနဲ ့အိပ္ၿပီး အဂၤလိပ္စကားသင္ပါလာလိုု ့။ ေၿပာတဲ့သူက ၿမန္မာၿပည္က ဘြဲ ့ရပညာတတ္။ ႏိုုင္ငံၿခားေရာက္တာလည္း ၄၊ ၅ ႏွစ္ေလာက္ ရိွၿပီ ခုုထိ အဂၤလိပ္စကား မေၿပာတတ္ေသးဘူး။ ဟိုုတေယာက္ရဲ ့ ေၿခဖ်ားကိုုေတာင္ မမီွတဲ့သူက ကဲ့ရဲ ့ၿပစ္တင္ ေဝဖန္ေနလိုုက္တာ။ သူ ့ဟာသူ ဘယ္သူနဲ ့ပဲအိပ္အိပ္ ဘာမွေဝဖန္အၿပစ္စရာ မလိုုဘူးေလ။ ေနာက္ႏွစ္သြားလည္ေတာ့ ကိုုယ့္ကိုုကူညီေပးဖူးတဲ့ ကိုုဝင္းကိုု ညႊန္ၿပၿပီး ၾကည့္ ... ၾကည့္ ... ကိုုဝင္း ေကာင္မေလးေတြကိုု ေၾကာင္ေနတယ္ (ပိုုးပန္းေနတာ) လိုု ့ေၿပာတယ္။ ဟာ ... ေၾကာင္ပါေစေလ သူက လူပ်ိဳပဲ အပ်ိဳေတြကိုု ပိုုးပန္းမွာေပါ့။ ၾကာေလ ကဲ့ရဲ ့အၿပစ္တင္ေၿပာမွန္းသိလာေလ အသိမိတ္ေဆြ မၿဖစ္ခ်င္၊ စကားမေၿပာခ်င္ေလ။ အရင္တုုန္းက အဲ့ဒီအစ္မသား ဘာလိုု ့ဆိုုးပါလိမ့္ သူ ့အေမက စိတ္ထားေကာင္းမြန္တဲ့သူ။ ခုုမွ သေဘာေပါက္တယ္ သူ ့အေဖရဲ ့ ဗီဇဆိုုးေတြ ရထားတာကိုုး။ ကိုုယ္မခင္မင္ခ်င္တဲ့သူနဲ ့ ခဏေလးပဲ ဆံုုလိုုက္ရၿပီး ေန ့စဥ္ မ်က္ႏွာၿခင္းမဆိုုင္၊ စကားမေၿပာရတာ ကံေကာင္းတယ္လိုု ့ ဆိုုရမလား။

စန္းထြန္း
ဂ်ဴလိႈင္ ၁၁၊ ၂၀၁၈။

အၿမင္ကပ္တဲ့သူေတြ ...

ရထားေပၚမွာ သီခ်င္းအက်ယ္ၾကီး ဖြင့္နားေထာင္တဲ့သူေတြ၊ ဒူးကားေပါင္ကား ထိုုင္တတ္တဲ့ ကိုုကိုုေတြ၊ အထုုပ္ကိုုခံုုေအာက္မခ်ဘဲ ထိုုင္ခံုုေပၚတင္ထားတတ္တဲ့ မမေတြ၊ ေရမခ်ိဳး၊ သန္ ့ရွင္းတဲ့အဝတ္မဝတ္ အနံ ့ဆိုုးထြက္တဲ့သူေတြ၊ ဖုုန္းေၿပာရင္ စကားအက်ယ္ၾကီး ေၿပာတဲ့သူေတြ၊ တံခါးေဆာင့္ပိတ္တတ္တဲ့သူေတြ၊ မိုုက္ကရိုုေဝ့စ္၊ ေရခဲေသတၱာ အဖြင့္အပိတ္ၾကမ္းတဲ့သူေတြ၊ ေၿခနင္းသံၿပင္းတဲ့သူေတြ။ ထမင္းစားၿပီးလိုု ့ ခံုုေပၚမွာ ေပပြေနတာကိုု မရွင္းဘဲထားခဲ့တဲ့သူေတြ၊ ေဘဇင္မွာ ေရလာသြန္ၿပီး လက္ဖက္ေၿခာက္၊ ကိုုယ့္အမိႈက္ကိုုယ္ မရွင္းတဲ့သူေတြ၊ အိမ္သာမွာ ရႈးေပါက္ရင္ ညစ္ပတ္ေနေအာင္ ေပါက္သြားတဲ့သူေတြ၊ အီးပါၿပီး ေရဆြဲမခ်တဲ့သူေတြ၊ တစ္ရွဴးကိုု အမိႈက္ပံုုးထဲမထည့္သူေတြ၊ ေရပိုုက္ကိုု အဆံုုးအထိမပိတ္ဘဲ ထားခဲ့လိုု ့ ေရေတြေလလြင့္ေစတဲ့သူ၊ အမိႈက္ပံုုးထဲ မပစ္ဘဲ ေတြ ့ကရာပစ္တဲ့လူေတြ၊ တက္နင္းတိုုက္မိလိုု ့ ေဆာရီးမေၿပာတဲ့သူေတြ၊ လက္ဖက္ရည္ဆိုုင္ၿပီး ႏွမသားခ်င္းမနာစာ စာေနာက္တတ္သူေတြ၊ အရက္ေသာက္ ဆန္ကုုန္ေၿမေလး မိသားစုုကိုု ဒုုကၡေပးတဲ့သူ၊ ေက်းဇူးတင္စကား မေၿပာတတ္တဲ့သူေတြ၊ ရည္းစားမထားေသးဘူးလား၊ ေယာက္်ားမယူေသးဘူးလား၊ ကေလးမယူေသးဘူးလား၊ လစာဘယ္ေလာက္ရလဲ၊ ခရီးေတြသိပ္မသြားနဲ ့ ပိုုက္ဆံစုုလိုု ့ ေၿပာတဲ့သူေတြ။

စန္းထြန္း
ဂ်ဴလိႈင္ ၇၊ ၂၀၁၈။

ႏွင္းဆီခင္း...

နယူးေယာက္ေဘာ္တစ္နစ္ကယ္ဂါးဒင္းရဲ ့ ႏွင္းဆီပြဲေတာ္က ဂႊ်န္ ၉ ၊ ၁၀။ စေနေန ့မနက္ ၁၀ အထိ ဝင္ခြင့္ဖရီးဆိုုေပမဲ့ ႏွင္းဆီပြဲေတာ္ခ်ိန္မွာေတာ့ ဖရီးရမယ္မထင္ဘူး။ ၿပီးေတာ့ ဂႊ်န္ ၉  စေနေန ့ညဖက္ ဝိုုင္းက လန္ဒန္သြားရမယ္။ ဒီေတာ့တပတ္ေစာၿပီး သြားလိုုက္တယ္ ႏွင္းဆီေတြက ၆၀ ရာခိုုင္ႏႈန္းပဲ ပြင့္ေသးတယ္တဲ့။ ဂႊ်န္ ၂ စေနေန ့ ဂရမ္းစင္ထရယ္ဘူတာကေန ဝိႈက္ပလိမ္းဖက္ကိုု မနက္ ၈ နာရီ ၄၇ ထြက္တဲ့ရထားစီးရင္ နယူးေယာက္ေဘာ္တစ္နစ္ကယ္ဂါးဒင္းေရွ ့ ၉  နာရီခြဲေလာက္ ေရာက္ပါတယ္။ သစ္ပင္ပန္းမန္ေတြနဲ ့ စိမ္းစိုုေနတာပဲ။ ႏွင္းဆီခင္းထဲေရာက္ေတာ့ လူေတြေရာက္ႏွင့္ေနၿပီ။ ႏွင္းဆီေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ပြင့္ေနၿပီ တခ်ိဳ ့က ေၾကြက်လိုု ့။ ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္လည္း အဲ့ဒီလိုု ခ်ယ္ရီမပါဘဲ ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္က်င္းပ ၂ ပတ္ေလာက္ ေနာက္က်ၿပီးေတာ့မွ ခ်ယ္ရီေတြပြင့္တယ္။ ခုုႏွင္းဆီပြဲေတာ္ကေတာ့ ႏွင္းဆီေတြက အရင္ပြင့္ႏွင့္ေနတယ္။ ေရွ ့တပတ္ ႏွင္းဆီပြဲေတာ္အထိေတာင္ ပန္းေတြက်န္ပါေတာ့မလား။ ကိုုယ္တိုု ့တပတ္ေစာလာလိုုက္တာ မွန္သြားတယ္။ ႏွင္းဆီပန္းေတြနဲ ့ လွည့္ပတ္ရိုုက္။ ေနကလည္း ၿခစ္ၿခစ္ေတာက္ပူ ပူလိုုက္တာ ေႏြေရာက္ၿပီကိုုး။ ကန္ထဲမွာ ကေလးသံေတြၾကားလိုု ့ ဝင္ၾကည့္မလိုု ့ မူလတန္း၊ အလယ္တန္းေက်ာင္းသားေတြအတြက္သာတဲ့။ ခ်ယ္ရီပင္ေတြ၊ ေရတံခြန္ေတြကိုု ၿဖတ္ေက်ာ္လိုု ့ စမ္းေခ်ာင္းေဘးလမ္းေလးအတိုုင္း လမ္းေလွ်ာက္။ တရာသီနဲ ့တရာသီ ပြင့္တဲ့ပန္းေတြကမတူ သာယာလွပတယ္။ ဆူနမ္ ၂၀၁၇ ဒီဇင္ဘာလ သူ ့အစ္မရိွတဲ့လန္ဒန္ကိုု တလေက်ာ္သြားလည္တာ ဘယ္မွမေရာက္ၿဖစ္ဘူး။ အစ္မက မအားလိုု ့လိုုက္မပိုု ့ႏိုုင္ရင္ ကိုုယ့္ဘာသာသြားလည္မွာေပါ့။ လန္ဒန္မွာ ရထားစီးရတာ အဆင္ေၿပပါဘိနဲ ့။ ခုုေတာ့ အမ်ိဳးေတြနဲ ့ေတြ ့လိုုက္၊ ဖဲရိုုက္လိုုက္နဲ ့ ။ ကိုုယ္တိုု ့နဲ ့ ေနရာၿခင္းသာ လဲလိုုက္ခ်င္ေတာ့တယ္လိုု ့ အားမလိုုအားမရၿဖစ္ၾကတဲ့ ကိုုယ္တိုု ့ႏွစ္ေယာက္ ေၿပာၾကတယ္။ဟာဝိုုင္အီရိုုးရာဝတ္စံုုေလးေတြနဲ ့ ကမလားလိုု ့ေစာင့္ေနတာ ဆယ္မိနစ္ေလာက္ၾကာတဲ့အထိမက။ ပန္းပင္ေတြကိုု ဓာတ္ပံုုရိုုက္ရင္းေစာင့္ ဗံုုသံၾကားလိုု ့သြားၾကည့္ေတာ့ မမေလးေတြက ဆယ္ဖီရိုုက္ေနၾကတယ္ ေန ့လည္က်မွကမယ္တဲ့။ မေစာင့္ႏိုုင္ေတာ့ဘူး ၁၂ ၃၀ ရထားနဲ ့ နယူးေယာက္ၿပန္ခဲ့တယ္။

ဂ်ဴလိႈင္ ၅ ကေန ၁၆ ရက္ေန ့အထိ အလာစကာၿပည္နယ္ဖက္ကိုု ၁၂ ရက္ခရီး သြားပါမယ္။ ၿပန္လာရင္ အလာစကာသြား ေတာလားပိုု ့စ္ေတြ ေရးပါဦးမယ္။

စန္းထြန္း
ဂ်ဴလိႈင္ ၃၊ ၂၀၁၈။