ကိုုစကာရီကာသြား ေတာလား - ၂

၂၀၁၇ ခရစ္စမတ္မွာ ရာမားနဲ ့ဂဂၤါ ဟန္းနီးမြန္း ဟာဝိုုင္အီသြားတယ္။ ညအေမွာင္ထဲမွာ ေခ်ာ္ရည္ပူေတြ ပန္းထြက္လာတာ မီးရႈးမီးပန္းေတြ ေဖာက္ေနသလိုုပဲ အရမ္းလွလို ့ ဆူနမ္က ဟာဝိုုင္အီကိုု သြားခ်င္တယ္။ ရာမားက ေနာက္တခါအတူသြားရေအာင္လိုု ့ ေၿပာေပမယ့္ ဘယ္ေတာ့မွန္းမသိဘူး။ ကိုုယ္လည္း ဟာဝိုုင္အီသြားခ်င္တယ္ ေစ်းၾကီးပါ့ ေလယာဥ္ခက ၈၀၀ အထက္။ တိုုးရစ္ေတြအလာမ်ားတယ့္ ေနရာဆိုုေတာ့ ေစ်းၾကီးတာေပါ့။ မတ္လ ၁၇ စေနေန ့ မနက္စာ ဟိုုတယ္က ေကႊ်းပါတယ္။ လံုုးတီးဆန္ကိုု ပဲအမည္းနဲ ့ေၾကာ္ထားတယ့္ ထမင္းေၾကာ္၊ ငွက္ေပ်ာသီးေၾကာ္၊ ဘုုိစာေတြ။ နာနတ္သီး၊ သေဘၤာသီး၊ ဖရဲသီး အရမ္းစားေကာင္းတယ္။ တိုုးဂိုုက္မေလးက လိုုင္ခ်ီးရာသီလိုု ့ ေၿပာေပမယ့္ လိုုင္ခ်ီးလည္းမေတြ ့ဘူး။ လိုုင္ခ်ီးက ဒီေလာက္ေစ်းၾကီးတာ ဘူေဖးဘယ္ေကႊ်းပါ့မလဲ။ ေန ့လည္ ၁၁ နာရီက်ေတာ့ တိုုးဂိုုက္ကလာေခၚတယ္ ဘန္ကားေလးနဲ ့။ အိႏိၵယႏႊယ္ဖြား လင္မယားနဲ ့ဆက္ေက်ာ္သက္သား၊ ဆက္ေက်ာ္သက္သမီး၊ ၇ ႏွစ္အရြယ္ေကာင္ေလးနဲ ့ အေမရိကန္အေမ ၃ ေယာက္၊ ကိုုယ္တိုု ့၂ ေယာက္၊ အသက္ ၆၀ ေက်ာ္အရြယ္ အေမရိကန္လင္မယား ၂ ေယာက္ဝင္ေခၚတယ္။ မေန ့ကေတြ ့ခဲ့တယ့္ ေရကာတာေဘာင္ေပၚ ၿဖတ္ေမာင္းေတာ့ ကိုုစကာရီကာရဲ ့ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားအမ်ားစုုကိုု ေရအားလွ်ပ္စစ္က ရတာပါတဲ့။ ကိုုစကာရီကာႏိုု္င္ငံရဲ ့ ရာသီဥတုုက ခန္ ့မွန္းရခက္ အေၿပာင္းအလဲၿမန္တာမိုု ့ မိုုးကာ၊ ထီး ယူလာခိုုင္းတယ္။ ဒီေန ့သြားလည္မွာက ၾကိ ုုးတံတား ၅ ခုု၊ ငွက္ၾကည့္ၾကမွာ ၂ နာရီေလာက္ၾကာမယ္။ ေနေလာင္ခံခရင္၊ ေနကာမ်က္မွန္မလိုုဘူး၊ ၂ နာရီေလာက္ ေတာင္တက္ေတာင္ဆင္းရမွာဆိုုေတာ့ လိုုအပ္တယ့္ဖုုန္း၊ ကင္မရာ၊ မိုုးကာအကၤ ီ်၊ ေရဘူးေလာက္ပဲသယ္ၿပီး မလိုုတာေတြ ကားေပၚထားခဲ့ပါ။ ဒရိုုင္ဘာေစာင့္ေနမွာမိုု ့ ေပ်ာက္မွာစိတ္ပူစရာမလုုိဘူး။ ေနေလာင္ခံခရမ္ လိမ္းစရာမလိုုဘူးလိုု ့ေၿပာေပမယ့္  ေနကတအားပူ ကိုုယ့္အေၿခအေန ကိုုယ္သိေတာ့ ၂ နာရီၿခား ေနေလာင္ခံခရမ္လိမ္းတယ္။ ေတာင္ေပၚကေန ၿမင္ရတယ့္ ရႈခင္းက အင္မတန္လွတာပဲ။ Arenal မီးေတာင္ကေတာ့ ထံုုးစံအတိုုင္း ၿမ ူေတြေဝ့ဆိုုင္းလိုု ့။ ဘယ္ေနရာၾကည့္ၾကည့္ ေတာေတာင္ေရေၿမေတြက သစ္ပင္ေတြနဲ ့ စိမ္းလန္းေနတာကိုု ၿမင္ရတာ သိပ္စိတ္ခ်မ္းသာတာပဲ။

လမ္းကက်ဥ္းက်ဥ္းေလး ကိုုယ္တိုု ့ေရွ ့မွာ တိုုးရစ္တအုုပ္ၾကီးရိွေတာ့ သူတိုု ့ေက်ာ္သြားေအာင္ ေစာင့္ခိုုင္းတယ္။ တိုုးဂိုုက္က သူနဲ ့မကြာရိွေနဖိုု ့၊ သစ္ကိုုင္း၊ သစ္ရြက္ေတြကိုု သတိထားၿပီးကိုုင္ဖိုု ့ သတိေပးတယ္။ တခါတုုန္းက သူလက္နဲ ့ ေၿမႊက လက္တထြာေလာက္ပဲေဝးတယ္။ တိုုးခရီးသည္တေယာက္က သတိေပးလိုုက္တယ့္အၿပင္ ေၿမႊကလည္း ရန္မမူတတ္တယ့္ ေၿမႊၿဖစ္ေနလိုု ့ ေတာ္ေသးတာတဲ့။ တိုု ့ေတြကိုု လန္ ့ေစတာေပါ့လိုု  ့ေၿပာေတာ့ သတိထားဖိုု ့ ေၿပာတာပါတယ့္။ ဒါေၾကာင့္  သစ္ပင္၊ သစ္ကိုုင္း၊ သစ္ရြက္ေတြကိုု ကိုုင္ေတာ့မယ္ဆိုုရင္ သတိထားရတယ္။ လမ္းေလွ်ာက္တယ့္အခါမွာလည္း ေဘးပတ္ဝန္းက်င္ကိုု သတိထားၿပီး ေလွ်ာက္ရတယ္။ တိုုးဂိုုက္မွာ မွန္ေၿပာင္းအၾကီးၾကီးပါတယ္။ မွန္ေၿပာင္းကိုုေထာက္၊ ငွက္ရွာ၊ ငွက္ေတြ ့ရင္ ဘာငွက္အမ်ိဳးအစား၊ ဘာေတြထူးၿခားလဲ၊ သူတိုု ့ရဲ ့အမူအက်င့္ေတြကိုု ရွင္းၿပၿပီး တေယာက္ၿပီးတေယာက္ မွန္ေၿပာင္းကေန ေခ်ာင္းၾကည့္ရတယ္။ သာမန္မ်က္စိနဲ ့ဆိုု မေတြ ့ႏိုုင္တယ့္ ငွက္ေတြကိုု အနီးကပ္ၿမင္ရတာ စိတ္ဝင္စားဖိုု ့ေကာင္းတယ္။ ငွက္ေတြရဲ ့အေရာင္အေသြးေတြကလည္း လွလိုုက္တာ။ ေၾသာ္ ... ဒါေၾကာင့္ ငွက္ၾကည့္ၾကတာကိုုး။ ငါးမွ်ားမလား၊ ငွက္ၾကည့္မလားေမးရင္ ငွက္ၾကည့္မယ္။ တိုုးဂိုုက္ကိုု ကင္မရာေတြ ေပးၾကၿပီး မွန္ေၿပာင္းကေန ဓာတ္ပံုုရိုုက္တယ္။ ကင္မရာနဲ ့ဆိုု မွန္ေၿပာင္းကေန ရိုုက္ဖိုု ့ခက္တယ္။ တေနရာေရာက္ေတာ့ တိုုးအုုပ္စုု လမ္းေဘးကပ္ရပ္ေနၿပီး တိုုးတိုုး တိုုးတိုုးနဲ ့ ေၿပာေနၾကလိုုုု ့ ၾကည့္လိုုက္ေတာ့ အရမ္းလွတယ့္ငွက္တေကာင္ လမ္းေဘးက လက္ကိုုင္တန္းေတြေပၚမွာ နားေနတာ။ မွန္ေၿပာင္းေတာင္ မလိုုဘူး သာမန္မ်က္စိနဲ ့ ၿမင္ႏိုုင္တယ္ နီးနီးေလးကိုုး။ ေနာက္တိုုးအုုပ္စုုေရာက္လာေတာ့ တိုုးဂိုုက္က ကိုုယ္တိုု ့ကိုု ေဘးကပ္ခိုုင္းတယ္။ ေနာက္အုုပ္စုု မွန္ေၿပာင္းကေနၾကည့္၊ ဓာတ္ပံုုေတြရိုုက္ၿပီးၿပီဆိုုမွ ဆက္ေလွ်ာက္ေတာ့ ငွက္က ပ်ံေၿပးသြားတယ္။

ၾကိ ုုးတံတားနဲ ့ ငွက္ၾကည့္တယ့္ေနရာ၊ ဘာသာေလးမ်ိဳးနဲ ့ ေရးထားတယ္
အၿမဲအံုု ့မိႈင္းေဝသီေနေသာ Arenal မီးေတာင္

တိုုးဂိုုက္ တေယာက္ကိုုတေယာက္ ရိုုင္းပင္ကူညီေဖးမ ေစာင့္ေရွာက္ၾကတာကိုု ၿမင္ရတာ အင္မတန္ၾကည္ႏူးစရာေကာင္းတာပဲ။ လင္းႏိုု ့တေကာင္သစ္ပင္မွာကပ္ေနေတာ့ တိုုးဂိုုက္တေယာက္က ဓာတ္မီးထိုုးၿပ မွန္ေၿပာင္းကေနၾကည့္။ ခုုမွပဲ လင္းႏိုု ့ကိုု မ်က္စိနဲ ့တပ္အပ္ ၿမင္ဖူးေတာ့တယ္။ လင္းႏိုု ့ေတြဟာ တြဲေလာင္းေနတတ္ၿပီး ညဖက္အစာရွာတယ္။ အဲ့ဒါ ေထာပတ္သီးပင္လိုု ့ေၿပာလိုု ့ ဓာတ္ပံုုရိုုက္လိုုက္တယ္ ကိုုယ္အၾကိ ုုက္ဆံုုး အသီးကိုုး။ ၾကိ ုုးတံတားေတြမွာ အေစာင့္ေတြရိွၿပီး ၾကိ ုုးတံတားမွာ လမ္းေလွ်ာက္ရတာ တလႈပ္လႈပ္ တယမ္းယမ္းနဲ ့ အသည္းယားစရာေကာင္းတယ္။ အၿပန္အလွန္ဓာတ္ပံုုေတြရိုုက္ၾက လႈပ္ခါေနေတာ့ ဖုုန္းၿပ ုုတ္က်မွာစိုုး ဖုုန္းၿပ ုုတ္က်ရင္ေတာ့ ၿပန္ရႏိုုင္ဖိုု ့လမ္းမၿမင္ဆံုုးၿပီ။ ဓာတ္ပံုုရိုုက္တာလည္း ခါယမ္းေနလိုု ့ ဝါးတားတားပံုုေတြမ်ားတယ္။ တေနရာေရာက္ေတာ့ ေမ်ာက္ေတြေတြ ့တယ္။ ပါးစပ္မဟၾကနဲ ့ေနာ္ ေတာ္ၾကာ ေမ်ာက္ခ်ီးပါးစပ္ထဲ က်ေနဦးမယ္ေၿပာလိုု ့ ပါးစပ္ကိုုအၿမန္ပိတ္။ ေမ်ာက္ခ်ီး အကၤ ီ်ေပၚက်လိုု ့ အေမရိကန္အစ္မၾကီးက လပ္ကီးပဲေဟ့လိုု ့ေၿပာလိုု ့ ရယ္ၾကေသးတယ္။ သူ ့သားက ေက်ာပိုုးအိတ္ေမ့က်န္ခဲ့လုုိ ့ ေၿပးယူရတယ္။ ေမ်ာက္မၾကီးက ဗိုုက္ၾကီးနဲ ့ ကေလးက အတင္းေက်ာကုုန္းေပၚ တြယ္တက္ေနလိုု ့ ဆြဲခ်ေနတာတဲ့။ ေတြ ့လားသား ေမ်ာက္ကေလးေတြ သိပ္လိမၼာတာပဲ အေမက သူ ့အနားမွာေနဆိုု ေနတယ္ အေမစကားနားေထာင္တယ္လိုု ့ေၿပာလိုု ့ ၿပံ ုုးၾကေသးတယ္။ အံမယ္ ဆူနမ္ကလည္း ငွက္တေကာင္ေတြ ့လိုု ့ ကိုုယ္တိုု ့ကိုု ၿပေနေသးတယ္။ ၾကိ ုုးတံတားတခုု အဆံုုးနားမွာ စံပယ္ပန္းနံ ့နဲ ့တူတယ့္အပင္ေတြ ့လိုု ့ အေမရိကန္အစ္မၾကီးက ကိုုယ္တိုု ့ကိုုၿပလိုု ့ ေမႊးလိုုက္ၾကေသးတယ္။ အားပါး ... ေမႊးလိုုက္တာ အဲ့ဒီလိုုအပင္မ်ိဳး အိမ္မွာစိုုက္ခ်င္တာ။ ခုုေေတာ့ အပင္မေၿပာနဲ ့လူေတာင္ ေနစရာမရိွဘူး။ ပုုရႊက္ဆိတ္ေတြ သစ္ရြက္ေတြ သယ္ေနတာေတြ ့လိုု ့ ဓာတ္ပံုုရိုုက္။ အိႏိၵယႏႊယ္ဖြားအစ္မၾကီး ပုုရႊက္ဆိတ္ေတြ သစ္ရြက္ေလးေတြ သယ္ေနတာကိုု ဗီြဒီယိုုရိုုက္တာ ပိုုေကာင္းတယ္လိုု  ့ အၾကံေပးလိုု ့ ဗီြဒီယိုုရိုုက္။

ပုုရႊက္ဆိတ္ေတြထဲမွာ သစ္ရြက္ေတြ သယ္ေနၾကတာ အထီးလား၊ အမလားလိုု ့ တိုုးဂိုုက္ကိုုေမးေတာ့ အမလိုု ့ေၿဖတယ္။ ဟင္ ... အဲ့ဒါဆိုုရင္ အထီးေတြက ဘာလုုပ္ေနၾကတုုန္း ကိုုယ္တိုု ့ကိုု မ်က္စိမွိတ္ၿပၿပီးေမးေတာ့ အယ္မေလး ရယ္လုုိက္ရတာ။ သူ ့အမ်ိဳးသားက အထီးေတြက ဘာမွမလုုပ္ဘူး ဧည့္ခန္းကုုလားထိုုင္မွာ ဘီကာထိုုင္ေသာက္ၿပီး တီဗြီၾကည့္ေနတယ္လိုု ့ေၿပာေတာ့ ဝက္ဝက္ကြဲ ရယ္လိုုက္ၾကတာ။ အထီးေတြက မ်ိဳးပြားတယ့္တာဝန္ၿပီးရင္ ၂ ပတ္ေလာက္ဆိုု ေသသြားေရာ၊ ဘုုရင္မက အႏွစ္ ၂၀ ေလာက္အထိ အသက္ရွင္တယ္။ သစ္ရြက္ေတြသယ္တယ့္တာဝန္ကိုု အမေတြက လုုပ္ေဆာင္ၿပီး သူတိုု ့အသိုုက္မွာ သစ္ရြက္ေတြနဲ ့ စိုုက္ပ်ိဳးေရးလုုပ္တယ္ အဲ့ဒီကေန ရလာတယ့္အစားကိုု စားေသာက္ၾကတာလိုု ့ တိုုးဂိုုက္က ရွင္းၿပတယ္။ စိတ္ဝင္စားဖိုု ့ေကာင္းသား ဂူဂယ္မွာ ရွာေဖြဖတ္မယ္လိုု ့ စိတ္ကူးထားေပမယ့္ ခုုထိမဖတ္ၿဖစ္ေသးဘူး။ အိႏိၵယႏႊယ္ဖြားမိသားစုု ေဘာ့စတြန္နားမွာေနတာ ၿမန္မာၿပည္ကဆိုုေတာ့ သူတိုု ့က အိႏိၵယအႏႊယ္ေတြဆိုုေတာ့ ၿမန္မာၿပည္ကိုု သြားလည္ခ်င္ေတာ။ documentary တခုုၾကည့္ရတယ္ အဲ့ဒီမွာ ၿမန္မာၿပည္ဟာ ကမၻာေပၚမွာ အေပ်ာ္ရႊင္ဆံုုးတိုုင္းၿပည္လိုု ့ ေၿပာတယ္။ မင္းကိုုၾကည့္တာနဲ ့တင္ မွန္တယ္ဆိုုတာ သိလိုုက္တယ္။ အရင္တုုန္းက ဗီဇာခက္ေပမယ့္ ခုုဆိုုဗီဇာလႊယ္သြားၿပီ ဘုုရားပုုထိုုးေတြ အမ်ားၾကီးရိွတယ့္ ပုုဂံ၊ ေရႊတိဂံုု၊ အင္းေလး၊ တိုုးရစ္ရာသီအေၾကာင္း ေၿပာခဲ့ေသးတယ္။ သူတိုု ့က ကိုုစကာရီကာမွာ ၇ ရက္ေလာက္ေနမွာ။ ဆူနမ္ဘြတ္တယ့္ anywhere ဆိုုဒ္မွာပဲ ဘြတ္တာတယ့္။ အေမရိကန္သားအမိ ၃ ေယာက္ကေတာ့ ခ်ီကာဂိုုက ဆန္ဟိုုေဆးက လာေဖၚတူနာကိုု ကိုုယ္တိုုင္ကားေမာင္းလာတာ ဂူဂယ္မတ္က မွားၿပလိုု ့ ၄ နာရီေလာက္ ၾကာသြားတယ္တဲ့။ ဆူနမ္ကလည္း ကိုုယ္တိုုင္ကားေမာင္းမလိုု ့ စဥ္းစားေသးတယ္။ ဘေလာ့ေတြ ဖတ္ၾကည့္ေတာ့ လမ္းက်ဥ္းက်ဥ္း၊ အေကြ ့ေကာက္မ်ား၊ လမ္းညႊန္ထားတာေတြ စနစ္တက်မရိွလိုု ့ မေမာင္းသင့္ဘူးလိုု ့ ေရးထားလိုု ့ ကားမေမာင္းဘူးလိုု ့ ဆံုုးၿဖတ္လိုုက္တာတယ့္။

ဂ်င္းပင္
ေတာလမ္းေလးကေတာင္ ကဗ်ာဆန္တယ္
တိုုး ၃ အုုပ္စုု ေစာင့္ၾကည့္ခဲ့ရတယ့္ ငွက္

ဘုုရား ... ဘုုရား  ေတာ္ေသးတာေပါ့ ဆူနမ္သာ ကားေမာင္းရင္  ၆ နာရီေလာက္ ေမာင္းရမယ္ထင္တယ္။ ဆူနမ္က ဂ်ီပီအက္စ္ၿပသနာရိွတယ္ လမ္းသြယ္ေလးေတြမ်ားတယ့္လမ္းဆိုု ဆူနမ္ဒုုကၡေရာက္ၿပီ။ ေဘးကေန  ညာေကြ ့ဘယ္ေကြ ့ ကူေၿပာေပးရတယ္။ စတိတ္မွာေတာင္ ဂ်ီပီအက္စ္နဲ ့ လမ္းေတြမွားလိုု ့ ကိုုစကာရီကာမွာဆိုု ဘယ့္ႏွယ့္ေနမလဲမသိဘူး။ ကေနဒါက စတိတ္နဲ ့တူေတာ့ ကိစၥမရိွေပမယ့္ တၿခားႏိုုင္ငံမွာဆိုုရင္ ကားမေကာင္းတာ အေကာင္းဆံုုးပဲ။ ၾကိ ုုးတံတားမွာ လမ္းေလွ်ာက္ရတာကိုု မၾကိ ုုက္ေပမယ့္ ေတာင္တက္ဝါသနာပါတယ့္သူဆိုုေတာ့ အပူပိုုင္းေဒသသစ္ေတာအုုပ္ထဲမွာ ငွက္ၾကည့္ရတာကိုု သေဘာက်တယ္။ ဒုုတိယသြားမယ့္ေနရာက ၁၅ မိနစ္အေဝးက ေရတံခြန္ပါ။ ေရကူးမယ့္သူေတြက ေရကူးဝတ္စံုု၊ ပုုဝါေတြသယ္ဖိုု ့ သယ္ပါတယ္။ ေနေလာင္ခံခရမ္၊ ေနကာမ်က္မွန္မလိုု၊ မိုုးကာအကၤ ီ်၊ ထီး၊ ဖုုန္း၊ ကင္မရာ၊ ေရဘူး လိုုအပ္တာပဲသယ္ၿပီး က်န္တာေတြ ကားေပၚထားခဲ့ရပါတယ္။ ေလွကားထစ္ ၅၀၀ ဆင္း ေလွကားထစ္ ၅၀၀ ၿပန္တက္ရမယ္ဆိုုေတာ့ ဆူနမ္က စိတ္ပူတယ္ ၿပန္တက္ႏိုုင္ပါ့မလား။ သူမ်ားေတြက မဆင္းခင္ အဝတ္လဲခန္းမွာ ေရကူးဝတ္စံုုလဲတယ္။ ကိုုယ္တိုု ့က ေရမကူးဘူးေတာ့ လဲစရာမလိုု။ ေရက အရမ္းေအးေတာ့ နာရီဝက္စိမ္ႏိုုင္မွာ မဟုုတ္ဘူး ဆယ္မိနစ္ေလာက္ပဲ စိမ္ႏိုုင္မွာတယ့္။  မဆင္းခင္ မေတာ္တဆ တစံုုတရာၿဖစ္ရင္ တာဝန္မယူတာကိုု သိတယ္ဆိုုတယ့္ waiver လတ္မွတ္ထိုုးရတယ္။ အဆင္း ၁၅ မိနစ္သာသာ ဆင္းရပါတယ္ အတက္သမားေတြကိုု ေရာက္ေတာ့မယ္ အားမေလွ်ာ့နဲ ့ မင္း လုုပ္ႏိုုင္ပါတယ္လိုု ့ အားေပးၾကတယ္။ ေရတံခြန္ေရက်သံကိုု ၾကားရတာနဲ ့တင္ ၿငိမ္းေအးတာကိုု ခံစားရတယ္။ ေရတံခြန္စိမ့္စမ္းရိွတယ့္အရပ္ဆိုုေတာ့ ေအးစိမ့္ေနတာပဲ။ ေရေတြ တေဝါေဝါထိုုးက်ေနတယ့္ ေနရာနားမွာ အႏၱရာယ္မ်ားလိုု ့ သတိနဲ ့ကူးခိုုင္းတယ္။ စိတ္အခ်ရဆံုုးက ေရတံခြန္ကေန စီးဆင္းလာတယ့္ စမ္းေခ်ာင္းမွာ ေရကူးတာ။ ေရတံခြန္မွာ နာရီဝက္အခ်ိန္ေပးတယ္ အတက္ ၂၅ မိနစ္ တကယ္လိုု ့ တက္ရတာအခ်ိန္ယူမယ္ဆိုုရင္ ေစာေစာတက္။ ဆူနမ္က ေရတံခြန္နဲ ့ဓာတ္ပံုုရိုုက္ၿပီးတာနဲ ့ ၿပန္တက္ေတာ့တယ္။

ေက်ာက္ေဆာင္တခုုေပၚမွာထိုုင္ ေၿခေထာက္ကိုု စီးဆင္းေနတယ့္စမ္းေရထဲခ် ေၿခဖဝါးကိုု ေၿမၾကီးထဲႏွစ္ earthing လုုပ္တယ္။ ေအးစိမ့္လာလိုု ့ ဆယ္မိနစ္ပဲ စိမ္ႏိုုင္တယ္။ အေပၚၿပန္တက္ေတာ့ တိုုးဂိုုက္က နင့္သူငယ္ခ်င္းေရာ သူလား တက္ႏွင့္ၿပီ။ ၁၅ မိနစ္ပဲၾကာတယ္ ေတာင္ေပၚၿပန္ေရာက္တယ္။ ေတာင္ေပၚေရာက္ေတာ့ ပူအိုုက္လိုုက္တာ ေခႊ်းေပါက္ေပါက္က်။ တိုုးဂိုုက္က ဘာသာစကား ၄ မ်ိဳး ေၿပာတတ္တယ္ စပိန္၊ အဂၤလိပ္၊ ၿပင္သစ္၊ ဂ်ာမာန္။ တကၠသိုုလ္မွာ အင္းဆက္ဘာသာေဗဒနဲ ့ ဘြဲ ့ရတာတယ့္။ တိုုးဂိုုက္စာေမးပြဲေအာင္ၿပီးရင္ ၃ ႏွစ္တခါ လိုုင္စင္သက္တမ္းတိုုး စာေမးပြဲေၿဖ။ ဒါေၾကာင့္ ေတြ ့တယ့္တိုုးဂိုုက္တိုုင္း ပေရာ္ဖက္ရွင္္နယ္ဆန္တယ္။ တိုုးဂိုုက္က စတိတ္ကိုုမေရာက္ဖူးဘူး စတိတ္ကိုုလာလည္မယ္ဆိုုရင္ ဗီဇာလိုုတယ္။ အိမ္ေထာင္မရိွတယ့္လူဆိုု ဗီဇာရဖိုု ့ခက္တယ္။ သူ ့တိုုင္းၿပည္ကိုု ခ်စ္တယ္ စတိတ္မွာလည္း မေနႏိုုင္ဘူး ေအးလိုု ့တယ့္။ ကိုုစကာရီကာကိုု အလာဆံုုးက အေမရိကန္၊ ဒုုတိယၿပင္သစ္၊ ဂ်ာမန္၊ ဥေရာပ ေအးရွန္းသိပ္မေတြ ့။ ေန ့လည္စာကိုု တိုုးကေကႊ်းတာ စားေသာက္ဆိုင္မဟုုတ္ဘူး အိမ္ဆိုုင္ေလး ။အဲယားကြန္းမရိွဘူး နယ္ကဆိုုင္ေတြနဲ ့တူတယ္ သန္ ့ရွင္းတယ္။ ကိုုယ္စားဖူးသမွ် ကိုုစကာရီကန္အစားအစာေတြထဲမွာ ဒီဆုုိင္အေကာင္းဆံုုးပဲ။ နာနတ္သီးမၾကိ ုုက္တယ့္သူေတာင္ နာနတ္သီးေဖ်ာ္ရည္ၾကိ ုုက္တယ္။ ကိုုစကာရီကာစတိုုင္ ထမင္းလံုုးတီးနဲ ့ပဲ၊ ငွက္ေပ်ာက္သီး၊ အသားတမ်ိဳး၊ tacol ေပၚမွာ အရြက္သုုတ္ salad ။ ဗိုုက္ဆာဆာနဲ ့တီးတာ အကုုန္ေၿပာင္။ အိႏိၵယကေလးက ကားမူးလိုု ့ မစားႏိုုင္ဘူး။ စားၿပီးလိုု ့ ဆိုုင္ေဘးက ထိုုင္ခံုု၊ ဒန္းေလးမွာထိုုင္။ ငွက္ေပ်ာသီး၊ နာနတ္သီးေကႊ်းထားလိုု ့ လာစားတယ့္ ငွက္လွလွေလးေတြကိုု ဓာတ္ပံုုရိုုက္။ ေဘးနားကေခ်ာင္းေလးမွာ ေရထဲထိုုင္ဗင္ထိုုးဆင္းေနၾကတယ့္ ကေလးတသိုုက္ကိုုၿမင္ေတာ့ ကိုုယ္တိုု ့ငယ္ငယ္တုုန္းက ဟိုုင္းၾကီးေခ်ာင္းထဲ ထိုုင္ဗင္ထိုုးဆင္းၾကတာကိုု သတိရမိေသးတယ္။ ခ်ီကာဂိုုမိသားစုုက ကေလးက ကိုုယ္စီးေနတယ့္ဒန္းကိုု စီးေနခ်င္လိုု ့ ေပးလိုုက္ေတာ့ သူ ့အစ္မက ေပးစရာမလုိဘူးတယ့္။

ဖုုန္းနဲ ့ရိုုက္ခဲ့တာ တိုုးဂိုုက္ရဲ ့ မွန္ေၿပာင္းကေနတဆင့္ ၿမင္ခဲ့တယ့္ငွက္ေတြ
လင္းႏိုု ့
ကေလးက ကိုုယ့္ဖုုန္းၿပ ုုတ္က်ေတာ့မယ္လိုု ့ သတိေပးတယ္။ ဆူညံေနတယ့္ သူတိုု ့ေမာင္နွမကိုု သူ ့အေမက သူမ်ားေတြ သဘာဝအလွကိုု ခံစားေနတာ၊ ေအးခ်မ္းေနတာေတြကိုု အေႏွာင့္အယွက္မေပးနဲ ့။ ေကာင္းေကာင္းမေနရင္ သူတိုု ့အေဖကိုု ၿပန္ေၿပာမယ္လိုု ့ ဆူေနတယ္။ လူယဥ္ေက်းေတြက အဲ့ဒီလိုု ကိုုယ့္ေၾကာင့္ သူတပါးအေႏွာင့္အယွက္ၿဖစ္မွာစိုုးတယ္။ ဆယ္ေက်ာ္သက္မေလးက မႏွစ္က Women march ခ်ီတက္ပြဲအကၤ ီ်ဝတ္ထားလိုု ့ ခ်ီတက္ပြဲတက္သလားလိုု ့ေမးေတာ့ မတက္ၿဖစ္ဘူး၊ သူ ့သူငယ္ခ်င္းက လက္ေဆာင္ေပးတာတယ့္။ သူက စာအုုပ္ေတြမွာ ပန္းခ်ီဆြဲတယ့္ သရုုပ္ေဖာ္ပန္းခ်ီဆရာ ၿဖစ္ခ်င္တာတယ့္။ အေမရိကန္ႏိုုင္ငံရဲ ့ အလယ္တန္း၊ အထက္တန္း ပညာေရးစနစ္အေၾကာင္း ေမးၾကည့္တယ္။ ဆက္ေက်ာ္သက္အရြယ္ကတည္းက ဘာၿဖစ္ခ်င္တယ္၊ ဘာလုုပ္ခ်င္တယ္ဆိုုတာ သိေနၿပီ။ အာရွပညာသင္စနစ္အေၾကာင္း သူကလည္း ၿပန္ေမးတယ္။ ကိုုယ္စတိတ္ေက်ာင္းကိုု ေရာက္ေတာ့မွ ေမးခြန္းေမးတတ္လာတာလိုု ့ေၿပာေတာ့ အိႏိၵယအစ္မက သူလည္း ခုုထက္ထိ ေမးခြန္းေမးရမွာကိုု မရဲၿဖစ္ေနတုုန္းတယ့္ ။ အေမရိကန္လူၾကီး ၂ ေယာက္က ကယ္လီဖိုုးနီးယားၿပည္နယ္ ဆန္ေဒရီဂိုုၿမိ ုု ့မွာေနတာ။ သူ ့သားက ေဘာ့စတြန္မွာေနေတာ့ ေဘာ့စတြန္ကိုုသြားလည္ ေဘာ့စတြန္ဦးထုုပ္ေဆာင္းထားတယ္။ ဟိုုတယ္ၿပန္ေရာက္ေတာ့ ဝရန္တာက ထိုုင္ခံုုမွာ ေက်းငွက္သံေတြနားေထာင္ၿပီးအိပ္။ ညေနေစာင္း ရွယ္တယ္မေခၚေတာ့ဘဲ ေတာင္ကုုန္းကေလးအတိုုင္း လမ္းေလွ်ာက္ ဓာတ္ပံုုရိုုက္။ တာဝါေကာင္တာသြား တာဝါယူ ေရကူးဝတ္စံုုလဲ ေရပူစမ္းေတြ လိုုက္ၾကည့္ေတာ့ တကန္က ၉၀ ဖာရင္ဟိုုက္။ အစပိုုင္းက အေတာ္ပူေပမယ့္ ေနာက္ေတာ့ အပူေလ်ာ့သြားတယ္။ မေန ့တုုန္းက စိမ္တယ့္ကန္းက ၇၈ ဖာရင္ဟိုုက္ ၾကာေတာ့ ေအးလာတယ္။ ဒီကန္က ေအးမသြားဘူး ပူရင္ အေပၚၿပန္တက္ ေအးရင္ေအာက္ဆင္း။ ကိုုစကာရီကာရဲ ့ ေနထြက္ခ်ိန္က မနက္ ၅ နာရီခြဲ ေနဝင္ခ်ိန္က ည ၅ နာရီခြဲ။ ေရပူစမ္းေဘးနားမွာ ေငြပန္းပင္ေလးေတြ ပြင့္ေနေတာ့ ေမႊးလိုုက္တာ။ ေငြပန္းပင္ မေတြ ့ရတာ အေတာ္ၾကာၿပီပဲ။

မေန ့က ေရပူစမ္းမွာ ၁ နာရီ၊ ဒီေန ့ ၂ နာရီ စိမ္တယ္။ ဆူနမ္က ည ၈ နာရီထိုုးၿပီ ည ၉  နာရီခြဲ စားေသာက္ဆိုုင္ပိတ္ေတာ့မယ္လိုု ့ ေဆာ္ၾသေတာ့မွ တက္ေတာ့တယ္။ တာဝါေကာင္တာမွာ ေရခ်ိဳး အဝတ္အစားလဲ စားေသာက္ဆိုုင္မွာ ညစာစားေတာ့ ဘူေဖးမစားေတာ့ဘူး ေကာ့စကာရီကာအစားအစာ ရမ္းသမ္းမွာၾကတယ္။ ေန ့လည္ကစားတယ့္ ေကာ့စကာရီကာအစားအစာက အေကာင္းဆံုုးၿဖစ္ေနေတာ့ ဟိုုတယ္ကဟာေတြ လိုုက္မမွီဘူး။ ေရပူစမ္းမွာ ၂ နာရီေလာက္ စိမ္လိုုက္ေတာ့ ပင္ပန္းတာေတြ ေပ်ာက္သြားၿပီး လန္းဆန္းသြားတယ္။ ဆရာမၾကီးေဒၚခင္ႏႊယ္ဝင္း ေၿပာတယ္ ေရပူစမ္း၊ စမ္းေခ်ာင္း၊ ၿမစ္၊ ပင္လယ္မွာ ေရခ်ိဳးရင္ အပန္းေၿပတယ္ လန္းဆန္းတယ္ဆိုုတာအမွန္။ အိမ္မွာဆိုုရင္ ဆားဆိုုဒါ၊ epsom sale နဲ ့ ခ်ိဳးပါတဲ့။ အေၿပးေလ့က်င့္လိုု ့ ေၿခသလံုုးနာရင္ Dr.Teals epsom salt lotion လိမ္းရင္ သက္သာတယ္လိုု ့ ခံစားမိတယ္။ ဒီလိုုေရပူစမ္း နယူးေယာက္နားမွာရိွရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲ တပတ္တခါ၊ တလတခါ စိမ္ခ်င္တယ္။ ကိုုယ္က ႏွစ္ႏွစ္ၿခိ ုုက္ၿခိ ုုက္ အိပ္ေပ်ာ္ေပမယ့္ ဆူနမ္က အိပ္မေပ်ာ္ ရွဴးခဏခဏ ထေပါက္ေနတာ မႏိုုးဘူးလားတဲ့။ ဟင့္အင္း ပင္ပန္းတာေရာ၊ ေရပူစမ္းေၾကာင့္ထင္တယ္ ႏွစ္ႏွစ္ၿခိ ုုက္ၿခိ ုုက္ အိပ္ေပ်ာ္တယ္။ စာေမးပြဲေတြနီးလာရင္ စာမရေသးလိုု ့ စိတ္ပူၿပီး အိပ္မေပ်ာ္တာကလြဲရင္ ကိုုယ့္ဘဝမွာ အိပ္မေပ်ာ္တယ့္ရက္က ခပ္ရွားရွား စတိတ္မလာခင္အထိေပါ့။ စတိတ္ေရာက္ကတည္းက စာေမးပြဲ၊ အလုုပ္၊ ဗီဇာအတြက္ စိတ္ပူရတာနဲ ့ အိပ္မေပ်ာ္ေတာ့တာ လုုပက္စ္ၿဖစ္ေတာ့ပိုုဆိုုး။ insomia အသံ၊ အလင္းၿမင္ရင္ အိပ္လိုု ့မရ၊ မၾကီး အိပ္ယာထဲမွာ ဖုုန္းပြတ္ေနရင္ ေအာ္ေတာ့တာ ဖုုန္းပိတ္အိပ္။ အိပ္ခါနီး မက္ဂနီဆီယမ္ေသာက္အိပ္ရင္ ႏွစ္ႏွစ္ၿခိ ုုက္ၿခိ ုုက္ အိပ္ေပ်ာ္တယ္။ ေကာ္ဖီစိုုက္ခင္း၊ ေခ်ာကလက္စက္ရံုု သြားလည္တယ့္ အေၾကာင္းကေတာ့ ေနာက္ပိုု ့စ္မွပဲ တင္ပါေတာ့မယ္။

Happy Traveling !
စန္းထြန္း
မတ္ ၃၀၊ ၂၀၁၈။

ၾကိ ုုးတံတားေပၚမွာ
အရြက္နဲ ့တူတယ့္ ပိုုးႏွံေကာင္
ေငြပန္း
ဟိုုတယ္ကေကႊ်းတယ့္ မနက္စာဘူေဖး.. ကိုုစကာရီကန္ေကာ္ဖီ သိပ္ေကာင္းတယ္
အသီးေတြက အရမ္းအရသာရိွတယ္
စားဖူးသမွ်ထဲမွာ အေကာင္းဆံုုး ေကာ့စကာရီကန္စာ၊ နာနတ္သီးေဖ်ာ္ရည္လည္း အရမ္းေကာင္းတယ္
ဘယ္ဖက္စြန္း အနက္မွာ အၿပာေဖာက္ထားတယ့္ ငွက္ေလး ေတြ ့လား အရမ္းလွတယ္
ေခ်ာင္းထဲ ထိုုင္ဗင္ထိုုးဆင္း ေရကူးေနတယ့္ ကေလးေတြ
ရမ္းသမ္းမွာလိုုက္ၾကတယ့္ ညစာ

ကိုုစကာရီကာသြား ေတာလား - ၁

ဗုုဒၶဟူးေန ့ ည ၆ နာရီ ေမရီလန္းကေန ဘတ္စ္ကားစီးလာတဲ့ ဆူနမ္ နယူးေယာက္ပန္စေတရွင္ဘူတာကိုု ည ၁၀ နာရီ ၁၅ မိနစ္မွာ ေရာက္လာပါတယ္။ လမ္းမွာ ဒယ္လဲဝဲယားၿပည္နယ္က rest area မွာ အိမ္သာအတြက္ ရပ္ေပးမယ္ထင္ေနတာ မရပ္ေပးဘဲ ဘတ္စ္ကားက နယူးေယာက္ကိုု တိုုက္ရိုုက္ေမာင္းလာလို ့ လမ္း ၃၀ ေရာက္တာနဲ ့ ဆူနမ္က အိမ္သာေမးေတာ့တာပဲ။ ပန္စေတရွင္ဘူတာရံုုမွာ အိမ္သာသြားရွာေတာ့ ပထမဆံုုးေတြ ့တဲ့အိမ္သာက Amtrak ခရီးသည္ေတြအတြက္ သီးသန္ ့ေနရာ။ ဆူနမ္ကိုု ဝင္ခိုုင္းၿပီး ကိုုယ္ကအၿပင္မွာေစာင့္ ေတာ္ေသးတယ္ လတ္မွတ္မၿပခိုုင္းလိုု ့။ ဂ်က္ဆင္ဟိုုက္ဘူတာေရာက္ေတာ့ local ရထားစီးဖိုု ့ဆင္းေတာ့ ရထားေမာင္းသူက local ရထားမရိွဘူး  ဒီရထားနဲ ့ forest hills ထိစီး။ အဲ့ဒီကေန မန္ဟက္တန္ကိုုသြားမယ့္ local ရထားၿပန္စီးတဲ့။ ဘူတာကေန အိမ္အထိ လမ္းေလွ်ာက္ရင္ ၁၅ မိနစ္ ဘတ္စ္ကား ၄ မွတ္တိုုင္ေပပမယ့္ ည ၁ နာရီဆိုုေတာ့ ဘတ္စ္ကားေစာင့္ရင္ ၾကာမယ္ လမ္းပဲေလွ်ာက္လိုုက္ေတာ့တယ္။ ဆူနမ္က uber ေခၚလိုုက္ရင္ အေကာင္းသား လမ္းမေလွ်ာက္ႏိုုင္ေတာ့ဘူးတယ့္။ မီးေတာင္မွာ hiking လုုပ္မယ့္သူက  ၁၅ မိနစ္ေတာင္ လမ္းမေလွ်ာက္ႏိုုင္ရင္ ဘယ္လိုုလုုပ္ေတာင္တက္မလဲ ခုု workout လုုပ္တယ္လိုု ့ သေဘာထား။နယူးေယာက္ကေန ေတာင္ဖက္စူးစူး ကိုုစကာရီကာႏိုုင္ငံကိုု တိုုက္ရိုုက္ေလယာဥ္ရိွေပမယ့္ ပနားမားႏိုုင္ငံကိုု ဝင္လည္ခ်င္လိုု ့ ပနားမားမွာ ထရန္စစ္္ထိုုင္တယ့္ ကိုုပါေလေၾကာင္းကိုု ေရြးထားပါတယ္။ ေလယာဥ္ခက ၅၀၀ က်ပါတယ္။ မတ္ ၁၆ ေသာၾကာေန ့မနက္ ၂ နာရီေလယာဥ္ဆိုုေတာ့ ၾကသပေတးေန ့ည ၁၀ နာရီ အိမ္ကထြက္ရင္ ေလဆိပ္ကိုု ည ၁၁ နာရီခြဲေလာက္္ဆိုု ေရာက္ႏိုုင္ေပမယ့္ ညဥ့္နက္သန္းေခါင္ဆိုုရင္ ရထားေတြက လမ္းေၾကာင္းေၿပာင္းတာေတြ၊ အခ်ိန္ေနာက္က်တာေတြ ၿဖစ္ႏိုုင္ေတာ့ ၾကသပေတးေန ့ ည ၈ နာရီေလာက္အိမ္ကထြက္ ေလဆိပ္ကိုု ည ၁၀ နာရီေလာက္ေရာက္။ ေစာေစာခ်က္ကင္ဝင္ၿပီး ေလဆိပ္မွာအိပ္မယ္လိုု ့ စိတ္ကူးထားတယ္။

ေကာင္းကင္ရထားစီးၿပီး JFK Terminal 4 ေရာက္ေတာ့ ကိုုပါေလေၾကာင္းလုုိင္းခ်က္ကင္ ေကာင္တာကိုုရွာေတာ့မေတြ ့။ ဟိုုေမးဒီေမး ထိုုင္ဝမ္ကိုုသြားမွာလား မဟုုတ္ဘူး ကိုုပါေလေၾကာင္းလိုုင္း ရွာေနတာ ဒီမွာတန္းစီ။ ဟင္ တရုုတ္ေလေၾကာင္းလိုုင္းေဘးနားမွာ တန္းစီခိုုင္းတယ္ ကိုုပါေလေၾကာင္းလိုုင္းလိုု ့လည္း မေရးထားဘူး။ ေရွ ့ကတန္းစီေနတယ့္သူေတြကိုု ေမးၾကည့္ေတာ့ ကိုုပါေလေၾကာင္းလိုုင္းတယ့္။ ထိုုင္ဝမ္ကိုု သြားမွာလား ဟုုတ္တယ္ လာ ဝန္ထမ္းေခၚတယ့္ေနာက္ကိုု မလိုုက္ဘဲ ကိုုယ္တိုု ့တန္းစီေနတယ့္ေနရာမွာ လာတန္းစီေနလိုု ့ ဝန္ထမ္းက ၿပန္လာေခၚရေတာ့ ကိုုယ္တိုု ့မွာ ၿပံ ုုးစိစိ။ ေအးေလ တရုုတ္ေလေၾကာင္းလိုုင္းနားမွာ တန္းစီေနေတာ့ တရုုတ္ေလေၾကာင္းလိုုင္းလိုု ့ ထင္မွာေပါ့ ခရီးသည္ေတြအမွားမဟုုတ္ဘူး။ ၁ နာရီေလာက္ၾကာတယ့္အထိ ဘာမွမထူးၿခား လူတန္းၾကီးက တၿဖည္းၿဖည္းရွည္လာၿပီ။ ကိုုယ္တန္းစီေနမယ္ ဆူနမ္ကိုု တေနရာမွာသြားထိုုင္ခိုုင္း ခ်က္ကင္ဝင္ရေတာ့မယ္ဆိုုရင္ ဖုုန္းေခၚလိုုက္မယ္လိုု ့ေၿပာေပမယ့္ ထိုုင္ခံုုမေတြ ့တာနဲ ့ ဆူနမ္က မသြားဘူး။ ၂ နာရီေလာက္ ေၿခေထာက္ေတာင့္ေအာင္ တန္းစီၿပီးေတာ့ ဂိတ္စဖြင့္တယ္။ Cathay ေလေၾကာင္းလိုုင္းဆိုု အေစာၾကီးဖြင့္တယ္။ ေလယာဥ္ထြက္မယ့္အခ်ိန္ထက္ ၂ နာရီေစာလာခိုုင္းတာ ကိုုယ္တိုု ့က ၆ နာရီေလာက္ ေစာလာေနတာ ကိုုယ္တိုု ့အမွားေပါ့။ ဟမ္းကယ္ရီသယ္မလိုု ့ဟာ သူတိုု ့သတ္မွတ္ထားတယ့္ဟာထဲဝင္ရင္ သယ္ခြင့္ၿပ ုုတယ္။ ဟမ္းကယ္ရီက ဝင္ဆန္ ့ေပမယ့္ နည္းနည္းေဖာင္းေနလိုု ့ အဆံုုးထိမဝင္လိုု ့ ဟမ္းကယ္ရီလိုု ့ မရေတာ့ဘူး ခ်က္ကင္လုုပ္လိုုက္ရတယ္။ မေန ့က GMA မွာ ခရီးသည္က အတင္းထိုုးထည့္ၿပီး ၾကည့္ ဆန္ ့တယ္ေတြ ့လား ဝန္ထမ္းက အတင္းထိုုးသြင္းမွဝင္လိုု ့ မဆန္ ့ဘူး ၿငင္းခုုန္ၾကတယ့္သတင္းကိုု သတိရၿပီး ၿပံ ုုးမိေသးတယ္။

Arenal  မီးေတာင္၊ တိုုးကား
မီးေတာင္ေက်ာက္ေတြေၾကာင့္ အပင္အၿမစ္ေတြက ေၿမၾကီးေအာက္ကိုု မေရာက္ႏိုုင္လိုု ့ ေၿမၿပင္မွာပဲ ရိွေနတယ္

ေစာေစာခ်က္ကင္ဝင္ၿပီး အိပ္မယ္လိုု ့ တြက္ထားတာ မွားသြားတယ္။ စတိတ္ထံုုးစံအတိုုင္း ဖိနပ္၊ ကုုတ္အကၤ ီ်၊ ဖုုန္း၊ ကင္မရာ အကုုန္ထုုတ္ၿပီးစစ္။ ဆူနမ္က online waiver check in အင္တာနက္ကေန ခ်က္ကင္လုုပ္ရင္ တန္းစီစရာမလိုုဘူး ၿမန္တယ္ တန္းစီစရာမလိုုဘူး။ သူမ်ားေတြတန္းစီၾကတာက ေလယာဥ္ေပၚမွာ ဟမ္းကမ္ရီအိတ္ေတြသယ္မွာဆိုုေတာ့ ေစာေစာေရာက္မွ သူတိုု ့အိတ္ေတြ ထားလိုု ့ရမွာကိုုး။ နယူးေယာက္ကေန ပနားမားကိုု ၄ နာရီခြဲ စီးရပါတယ္။ ကိုုယ္ကေတာ့ ေလယာဥ္ေကာင္းကင္ကိုု တက္ၿပီဆိုုတာနဲ ့ စာနည္းနည္းဖတ္၊ ဗီြဒီယိုုနည္းနည္းၾကည့္ၿပီး အိပ္ေတာ့တာပဲ။ အေဖက အိပ္ေရးဆတ္တယ့္သူ ခရီးသြားရင္ ဘယ္ေတာ့မွမအိပ္တတ္ေတာ့ ပင္ပန္းတယ္။ အေမက ဟင္းမေကာင္းလည္း စားဝင္တယ္၊ ဘယ္ေနရာမဆိုု အိပ္ေပ်ာ္တယ့္သူ သိပ္ကံေကာင္းတယ္။ ဆူနမ္က အိမ္သာခဏခဏသြားတယ့္သူဆိုုေတာ့ လူသြားလမ္းနဲ ့ကပ္လ်က္ ထိုုင္ခံုုယူတယ္။ ေန ့လည္ဖက္ဆိုုရင္ ၿပတင္းေပါက္နားကခံုုကိုု ေရြးခ်င္ေပမယ့္ ညဆိုုေတာ့ ထိုုင္ခံုုမေရြးေတာ့ဘူး ဆူနမ္နဲ ့ကပ္လ်က္ထိုုင္ခံုုမွာ ထိုုင္တယ္။ ေလယာဥ္ေပၚမွာ ေကႊ်းတယ့္အစားအစာေတြက မဆိုုးဘူး။ စပိန္စကား၊ အဂၤလိပ္စကားေၿပာတယ္ဆိုုေပမယ့္ စပိန္ေလသံတအားဝဲေတာ့ ဆူနမ္က နားကိုုမလည္ႏိုုင္ဘူးတယ့္။ ကိုုယ္က စကၤာပူမွာေနခဲ့ဖူးလိုု ့ထင္တယ္ ဗီယက္နမ္သံဝဲဝဲ၊ စပိန္သံဝဲဝဲ နားလည္တယ္။ ပနားမားမွာ တနာရီထရန္စစ္ထိုုင္တယ္။ ပနားမားေလဆိပ္ေလးက ေသးေသးေလး တာမင္နယ္တခုုပဲရိွတယ္။ ပူအိုုက္စိမ္းလန္းတယ့္ေဒသ စကၤာပူရာသီဥတုုနဲ ့တူတယ္။ ခရီးမသြားခင္တုုန္းက ဝိုုင္းေရ မင္းရဲ ့လူဝီဗီြတြန္၊ ဂူခ်ီအိတ္ေတြယူခဲ့၊ ကိုုယ္လည္း ေဆဗာတိုုေရဖာရာဂယ္မိုုအိတ္ ယူခဲ့မယ္ ၿပီးရင္ ရိႈးထုုတ္ၾကမယ္လိုု ့ စိတ္ကူးထားတာ။ ေနာက္ဆံုုးေတာ့ ကင္မရာသယ္မွာဆိုုေတာ့ ေတာင္တက္ရင္ လြယ္ေနၾက deuter ေက်ာပိုုးအိတ္ပဲ လြယ္ၿဖစ္ေတာ့တယ္။

ပနားမားကေန ကိုုစကာရီကိုုႏိုုင္ငံၿမိ ုု့ေတာ္ ဆန္ဟိုုေဆးၿမိ ုု ့ကိုု ၁ နာရီ စီးရပါတယ္။ အင္မီဂေရးရွင္းဝင္ေတာ့ ဘယ္ကိုုသြားမွာလဲ တိုုးဂိုုက္လာၾကိ ုုမွာ လာေဖၚတူနာကိုုသြားမွာ ေကာ့စကာရီမွာ ၃ ရက္ေနမွာ ဝဲကမ္းတူေကာ့စကာရီကာဆိုုၿပီး ရက္ ၃၀ ဗီဇာေပးလိုုက္ပါတယ္။ ဗီဇာေလွ်ာက္ရမယ္ဆိုုရင္ ၅၂ ေပးရာမွာ။ အေမရိကန္ႏိုုင္ငံသား၊ ဂရင္းကဒ္ေတြက ဗီဇာမလိုု အေမရိကန္အလည္ဗီဇာ B2 ဗီဇာနဲ ့ေတာင္ လာလည္လိုု ့ ရပါတယ္တယ့္။ ေလဆိပ္အထြက္ တကၠစီေနရာမွာ တိုုးဂိုုက္က လာၾကိ ုုေနပါတယ္။ လာေဖၚတူနာၿမိ ုု ့ကိုု ၂  နာရီခြဲ ၃ နာရီသာသာေလာက္ ေမာင္းရပါတယ္။ လမ္းေတြက က်ဥ္းက်ဥ္းေလး၊ ေကြ ့ေကြ ့ေကာက္ေကာက္၊ ေဘးတေလွ်ာက္ အုုန္းပင္၊ ငွက္ေပ်ာပင္၊ အပူပိုုင္းေဒသ အပင္ေတြကိုု ေတြ ့ရတယ္။ ရာသီဥတုု ၇၅ ဒီဂရီဖာရင္ဟိုုက္။ ေဘးက စိုုက္ခင္းေတြက နာနတ္သီး၊ ၾကံ၊ ေကာ္ဖီစိုုက္ခင္းေတြတယ့္။ သစ္ပင္ေတြနဲ ့ စိမ္းလန္းတယ့္တိုုင္းၿပည္ ဘယ္ေနရာၾကည့္ၾကည့္ စိမ္းလန္းေနတာ ၿမင္ရတယ္။ အိမ္ေတြက ေသးေသးေလး အမိႈက္မရိွဘူး သန္ ့ရွင္းတယ္။ ေခါင္းမူးၿပီး အိပ္ေပ်ာ္သြားတာ ဟိုုတယ္ေရာက္ေတာ့မွ ႏိုုးေတာ့တယ္။ ေန ့လည္ ၃ နာရီမွ ခ်က္ကင္ဝင္လိုု ့ရမွာ ခုုကေန ့လည္ ၁၂ နာရီခြဲ ေရခ်ိဳးၿပီးအနားယူခ်င္ေပမယ့္ အခန္းမရေသးေတာ့ အဝတ္အစားလဲ လက္ေက့အိတ္ေတြကိုု ေကာင္တာမွာအပ္။ wet barr မွာ ေန ့လည္စာမွာေတာ့ အခ်ိန္မရိွေတာ့လိုု ့ take out လုုပ္ ဆူနမ့္ကုုိ ေကာင္တာမွာ သြားေစာင့္ခိုုင္း ကိုုယ္ကေန ့လည္စာေစာင့္။ ခဏၾကာေတာ့ ဆူနမ္ၿပန္လာတယ္ ေကာင္တာဆီသြားတယ့္လမ္းမွာ ပုုတ္သင္ညိုု အစိမ္းေရာင္ေတြ ့လိုု ့ ေၾကာက္လိုုုု ့ၿပန္လာတာတယ့္။ ဟဲ့ အဲဒီပုုတ္သင္ညိ ုုေတြက လူေတြကိုု ဘာအႏၱရာယ္မွ မေပးဘူး။ တခ်ိဳ ့ဆိုု အိမ္ေမြးတိရိစာၱန္အၿဖစ္ေတာင္ ေမြးၾကတာ၊ ေန ့လည္စာရၿပီမိုု ့ ေကာင္တာဆီအတူၿပန္။ ေကာင္တာေရာက္ေတာ့ မီးေတာင္သြားမယ့္တိုုးက ေရာက္ေနၿပီ။ တိုုးဂိုုက္မေလးက ငယ္ငယ္ေခ်ာေခ်ာေလး ေတာင္မတက္ဘဲ  ကားေမာင္းၿပီး ဗ်ဴးပြိဳင့္သြားၾကည့္မလား၊ ၃ ကီလိုုမီတာ တက္မလား၊ ၆ ကီလိုုမီတာတက္မလားေမးတယ္။

မီးေတာင္ဆီသြားတဲ့လမ္း
သစ္ကုုလားအုုတ္
အပြင့္ေတြ ေလထဲပ်ံ ့လြင့္ မ်ိဳးပြားၿပီး ေတြ ့တဲ့အပင္မွာ ရွင္သန္ေဖာက္ဖြားတယ့္ အပင္

ကိုုယ္နဲ ့ဝိုုင္းပဲဆိုုရင္ ၆ ကီလိုုမီတာတက္ၿဖစ္မွာ ဆူနမ္က သူ ့ဘာသာဆိုု ေတာင္မတက္ရတာကိုုေရြးမွာ။ ေတာင္တက္ခ်င္တယ့္ကိုုယ့္ေၾကာင့္ ၃ ကီလိုုမီတာကိုု ေရြးလိုုက္တယ္။ ၃ ကီလိုုမီတာ ၂ မိုုင္ေလာက္ပဲရိွၿပီး ေတာင္တက္တယ့္လမ္းကလည္း ခပ္ေၿပေၿပ သစ္ပင္ေတြအုုပ္ဆိုုင္းေနေတာ့ မေမာဘူး။ သစ္ပင္ေပၚမွာ အဝါေရာင္ေၿမႊကိုုၿပၿပီး အဆိပ္ၿပင္းတယ့္ေၿမြဆိုုၿပီး တိုုးဂိုုက္ကၿပတယ္။ ကိုုစကာရီကာႏိုုင္ငံမွာ အဆိပ္ၿပင္းတယ့္ေၿမႊေတြ အေတာ္ေပါတယ္။ စိုုက္ခင္းေတြမွာ ေၿမကိုုက္လိုု ့ေသတာမ်ားတယ္။ လာေဖၚတူနာ La Fortuna ၿမိ ုု ့ေရာက္ခါနီး မီးေတာင္ထိပ္မွာ မိႈင္းညိႈ ့တယ့္မိုုးတိမ္ေတြ အုုပ္ဆိုုင္းေနေတာ့ မိုုးရြာၿပီလိုု ့ထင္ေနတာ ခုုေတာ့ေနသာလိုု ့ မီးေတာင္ကိုု ထင္ထင္ရွားရွား ၿမင္ရတယ္။ ကိုုစကာရီကာရဲ ့ ရာသီဥတုုက ခန္ ့မွန္းလိုု ့မရဘူး ရာသီဥတုုခန္ ့မွန္းခ်က္ကလည္း မမွန္ဘူးတယ့္။ ကာရီဘီယံပင္လယ္ဖက္က ပူေႏြးတယ့္ေလေတြက အထက္ပိုုင္းမွာရိွေနၿပီး ပစိဖိတ္ဖက္ကေအးတယ့္ေလေတြက ေအာက္ဖက္မွာရိွေနတာမိုု ့ မိုုးရြာခ်င္ခ်က္ခ်င္းရြာ၊ ၿပီးရင္ေနသာ။ ကိုုစကာရီကာမွာ ေနပူ၊ မိုုးရြာ ရာသီဥတုု ၂ မ်ိဳးပဲရိွတယ္ ဧၿပီလကုုန္ဆိုုရင္ မိုုးစရြာၿပီမိုု ့ ခရီးသြား နည္းသြားၿပီ။  အီေကြတာနဲ ့နီးၿပီး ပူေႏြးစြတ္စိုုတယ့္ရာသီဥတုု စကၤာပူရာသီဥတုုနဲ ့တူတယ္။ ကိုုစကာရီကာႏိုုင္ငံဟာ လူဦးေရငါးသန္းေလာက္ရိွၿပီး အက်ယ္အဝန္းက အေနာက္ဗာဂ်ီးနီးယားၿပည္နယ္ေလာက္ က်ယ္ပါတယ္။ လူဦးေရငါးသန္းမွာ ၄ သန္းက ကိုုစကာရီကန္၊ ၁ သန္းက အိမ္နီးခ်င္းနီကြာရာကြာႏိုုင္ငံက ထြက္ေၿပးေၿပာင္းေရႊ ့လာတယ့္ နီကြာရာကြာႏိုုင္ငံသားေတြ။ ကိုုစကာရီကာမွာ အရင္တုုန္းက စစ္အုုပ္ခ်ဳပ္ေရးက်င့္သံုုးခဲ့ၿပီး ေနာက္ေတာ့စစ္ေခါင္းေဆာင္ေတြက လက္နက္ကိုုင္တာေတြစြန္ ့ၿပီး ေက်ာင္းေတြမွာ ပညာသင္။ ႏိုုင္ငံရဲ ့ဘတ္ဂ်က္ေတြကိုု လက္နက္၊ စစ္တပ္မွာသံုုးစြဲမယ့္အစား ပညာေရးဖက္မွာ ၿမွပ္ႏွံလိုုက္ေတာ့ ခုုဆိုုကိုုစကာရီကာႏိုုင္ငံဟာ လက္တင္အေမရိကႏိုုင္ငံေတြထဲမွာ စာတတ္ေၿမာက္သူအမ်ားဆံုုးရိွတယ့္ႏိုုင္ငံ။ အဲ့ဒါကိုု ကိုုစကာရီကာႏိုုင္ငံသားေတြက ဂုုဏ္ယူၾကတယ္။

အဲ့ဒီလိုုၾကားလိုုက္တယ့္အခါ ေရႊၿပည္ၾကီးက ဘဘမ်ားနဲ ့ ကြာလိုုက္ေလၿခင္း။ ၿမန္မာၿပည္သာ အဲ့ဒီလိုုၿဖစ္ရင္ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ေကာင္းလိုုက္မလဲ။ တိုုင္းၿပည္ရဲ ့အဓိကဝင္ေငြက သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ခရီးသြားလုုပ္ငန္း၊ စိုုက္ပ်ိဳးေရး၊ စက္မႈထုုတ္ကုုန္လုုပ္ငန္းပါတယ့္။ ကိုုစကာရီကာမွာ မီးေတာင္ေတြရိွၿပီး ေအရီနယ္မီးေတာင္ဟာ ၁၉၆၈ မွာ ေပါက္ကြဲမႈၿဖစ္ၿပီးကတည္းက ေခ်ာ္၊ ၿပာေတြမထုုတ္ေတာ့ေပမယ့္ လႈပ္ရွားေနေသးတယ့္ မီးေတာင္ပါ။ မီးေတာင္ေပါက္ကြဲမႈၿဖစ္ေတာ့ ကိုုယ္တိုု ့ခုုေတာင္တက္ေနတယ့္အၿခမ္းမွာပဲ ေခ်ာ္ၿပာေတြစီးဆင္းၿပီး တၿခားဖက္ေတြမွာ ေခ်ာ္ၿပာေတြမစီးဆင္းေတာ့ အဲ့ဒီဖက္ေတြမွာ ခုုထိစိုုက္ပ်ိဳးေရးေတြ လုုပ္ေနဆဲပါတယ့္။ ဒီဖက္မွာေတာ့ ေခ်ာ္ၿပာေတြရိွေတာ့ ဘာမွစိုုက္ပ်ိဳးလိုု ့မရဘူး။ မိုုးေတြရြာလိုု ့ အဆိပ္အေတာက္ဓာတ္ေတြ ေမ်ာပါသြားေတာ့မွ အပင္ေတြၿပန္ေပါက္လာေပမယ့္ မီးေတာင္ေက်ာက္ေတြရိွလိုု ့ အၿမစ္ေတြက ဟိုုးေၿမၾကီးအနက္ၾကီးအထိ မထိုုးေဖာက္ႏိုုင္ေတာ့ ခဏေလးနဲ ့ေသတယ္။ တခ်ိဳ ့အပင္ေတြက အပြင့္ေတြကိုု ေလထဲပ်ံ ့လြင့္ေစၿပီး ေတြ ့တယ္အပင္အကိုုင္းေတြမွာ တြယ္ကပ္ေနၿပီး ရွင္သန္ေဖာက္ဖြားၾကတယ္။ ကိုုယ့္ကင္မရာက ဖလပ္ရွပ္ထြက္လာလိုု ့ တိုုးဂိုုက္က သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ မထိခိုုက္ေအာင္ ဖလပ္ရွပ္ပိတ္ထားၿပီး ရိုုက္သင့္တယ္လိုု ့ေၿပာတယ္။ လမ္းခြဲေလးေရာက္ေတာ့ တက္ရတာ နည္းနည္းမတ္လာတယ္။ အဲ့ဒီေက်ာက္တံုုးေတြက မီးေတာင္ေပါက္တုုန္းက ဆင္းလာတယ့္ ေက်ာက္တံုုးေတြတယ့္။ သစ္ခြပန္းတစ္ခုုက တစ္ႏွစ္မွာတစ္ရက္ပဲ ပြင့္တယ္တယ့္။ မီးေတာင္ထိပ္ကိုု ရွင္းရွင္းလင္းလင္းၿမင္ရလိုု ့ ကိုုယ္တိုု ့ကိုု ကံေကာင္းတယ္တယ့္။ တစ္ႏွစ္လံုုးမွာ ၁၄ ရက္ေလာက္ပဲ မီးေတာင္ထိပ္ကိုု ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ၿမင္ရတယ္။ ဒီေနရာေန ေက်ာ္ၿပီးဆက္သြားခြင့္ မၿပ ုုဘူး လြန္ခဲ့တယ့္တလေလာက္က နယ္သာလန္ႏိုုင္ငံသား၂ ေယာက္ ေတာင္ထိပ္တက္တာ မေတာ္တဆမႈၿဖစ္လိုု ့ အေရးေပၚေခၚယူရတယ္။ တေယာက္က ခါးထိသြားလိုု ့ လမ္းေလွ်ာက္ႏိုုင္ပါ့မလားေတာင္ မသိဘူးတယ့္။

မီးေတာင္ေက်ာက္
မီးေတာင္ေက်ာက္
Arenal မီးေတာင္ ကံေကာင္းလိုု ့ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ေတြ ့ခဲ့ရတယ္

မီးေတာင္က လႈပ္ရွားေနတုုန္းဆိုုေတာ့ ပညာရွင္ေတြက အၿမဲေစာင့္ၾကည့္ေနၿပီး တခုုခုုထူးၿခားရင္ လူေတြကိုုေၿပာင္းေရႊ ့ခိုုင္းမွာဆိုုေတာ့ ၁၉၆၈ ခုုႏွစ္ကလိုု  လူအသအေပ်ာက္မ်ားမွာ မဟုုတ္ဘူး။ အဲ့ဒီတုုန္းက ဓာတ္ပံုုေတြနဲ ့ ရွင္းၿပတယ္။ ၁၉၆၈ မီးေတာင္ေပါက္ကြဲမႈၿဖစ္ေတာ့ ႏိုုင္ငံၿခားသားေတြ တစတစေရာက္လာၾကတယ္။ ကိုုစကာရီကန္ေတြက မီးေတာင္ေၿမကေန ထြက္ေၿပးခ်င္ေနတာ ႏိုုင္ငံၿခားသားေတြၾကေတာ့ မီးေတာင္ကိုု စိတ္ဝင္စားတယ္။ ဒီလိုုနဲ ့ ကိုုစကာရီကန္ေတြ အဂၤလိပ္စကားစတင္သင္ယူၿပီး သဘာဝခရီးသြားလုုပ္ငန္း စတင္ခဲ့ၾကတယ္။ ဟိုုးဖက္မွာၿမင္ရတာက ကိုုစကာရီကိုုႏိုုင္ငံရဲ ့ လူလုုပ္ေရကာတာ အဲ့ဒီကန္ကေန ေရအားလွ်ပ္စစ္ထုုတ္ယူတာ။ ကိုုစကာရီကန္ႏိုုင္ငံရဲ ့ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားအမ်ားစုုက ေရအားလွ်ပ္စစ္၊ ေလရဟတ္ကေနရတာ။ ၂၀၂၀ ဆိုုရင္ တႏိုုင္ငံလံုုးရဲ ့လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားကိုု ေရအားလွ်ပ္စစ္ကေန ရေတာ့မယ္။ ကိုုယ္တိုု ့ကိုု ဘာေတြလုုပ္ကိုုင္လဲေမးေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာေဆာ့ဝဲေရးတယ္။ တိုုးဂိုုက္မေလးက ၂၂ ႏွစ္ အထက္တန္းေက်ာင္းမၿပီးေသးဘူး အားတယ့္အခ်ိန္မွာ တိုုးဂိုုက္လုုပ္တာ။ သူၿဖစ္ခ်င္တာက ေၿမနမူနာယူလာရင္ ဓာတ္ခြဲစမ္းသပ္ၿပီး ဘာအပင္ေတြ စိုုက္ပ်ိဳးသင့္တယ္လိုု ့ အၾကံေပးတယ့္ စိုုက္ပ်ိဳးေရးပညာရွင္။ ကိုုယ့္အသက္ ၂၂ ႏွစ္တုုန္းကဆိုု ဘာၿဖစ္ခ်င္မွန္း ဘာလုုပ္ခ်င္မွန္း မသိဘူး။ ကိုုစကာရီကာမွာ တစ္ဖ္ေပးစရာမလိုုဘူး ၁၀ ရာခိုုင္ႏႈန္းက ပါၿပီးသားဆိုုေပမယ့္ တိုုးဂိုုက္မေလးက ေသေသခ်ာခ်ာ ဂရုုတစိုုက္ရွင္းၿပေပးလိုု ့ တစ္ဖ္ေပးလိုုက္တယ္။ ဟိုုတယ္ကဝန္ထမ္းေတြက မီးေတာင္ဆီသြားတယ္ဆိုု ၿမန္လွခ်ည္လားတယ့္။ အခန္းရေတာ့ ရွယ္တယ္ဘတ္စ္ကားေလးက လိုုက္ပိုု ့တယ္။ အိပ္ယာက တခုုတည္းၿဖစ္ေနလိုု ့ ၿပန္လဲတာ နာရီဝက္ေလာက္ ေစာင့္လိုုက္ရတယ္။ အဲဒီအခန္းကေန မီးေတာင္ကိုုၿမင္ရတယ့္ ရႈခင္းက အင္မတန္လွတယ္။ ညစာကိုု အစက လာေဖၚတူနာၿမိ ုု ့ထဲမွာ ညစာသြားမယ္လိုု ့ စီစဥ္ထားတာ။ ၿမိ ုု ့လယ္ေကာင္က ငါးဘေလာက္ပဲက်ယ္ၿပီး ဘာမွထူးထူးၿခားၿခားမရိွ။

ဟိုုတယ္ကေန လာေဖၚတူနာၿမိ ုု ့လယ္ေကာင္ကိုု မိနစ္ ၂၀ ေလာက္ တကၠစီစီးသြားၿပီး ညစာစားရမွာဆိုုေတာ့ ဟိုုတယ္ထဲမွာပဲစားဖိုု ့ ဆံုုးၿဖတ္လိုုက္ၾကတယ္။ ေရခ်ိဳးခဏနားၿပီး  ပင္ပန္းလိုု ့ အခန္းေရွ ့က ဝရန္တာမွာ ေက်းငွက္သံေတြ နားေထာင္ၿပီး အိပ္ေပ်ာ္သြားလိုု္က္တာ ဆူနမ္လာႏိႈးမွပဲ ႏိႈးေတာ့တယ္။ ရွယ္တယ္ဘတ္စ္ေခၚ တာဝါေကာင္တာမွာ တာဝါကီးၿပလိုုက္တာနဲ ့ ပုုဝါေတြရတယ္။ ေရပူစမ္းမွာ တနာရီေလာက္ ေရဝင္စိမ္ၿပီး ဟိုုတယ္ဝင္းထဲက စားေသာက္ဆိုုင္မွာ ညစာဘူေဖးစား။ဟိုုတယ္မွာမတည္းဘဲ ေရပူစမ္းလာစိမ္တယ့္သူေတြရိွတာမိုု ့ ကြဲၿပားေအာင္ ဟိုုတယ္နံပါတ္ပါတယ့္ စကၠဴကြင္းေလးေတြ ပတ္ထားခိုုင္းတယ္။ စားေသာက္တာေတြကိုု ခ်က္ခ်င္းေပးလိုု ့ရသလိုု အခန္းနံပါတ္ေၿပာၿပီး က်သင့္ေငြကိုု ေဘလ္ထဲထည့္ check out လုုပ္ေတာ့မွ ရွင္းလိုု ့ရတယ္။ ဆူနမ္က ဝိုုင္း viator တိုုးနဲ ့သြားလိုု ့ မီးေတာင္ကိုု ရွင္းရွင္းလင္းလင္း မၿမင္ရရင္ ဒီဟိုုတယ္လာၿပီး မီးေတာင္ကိုုၾကည့္လိုု ့ရတယ္။ ဟိုုတယ္က မီးေတာင္ေအာက္ေၿခမွာရိွေနတယ္။ ဝိုုင္းက မီးေတာင္ကိုု ရွင္းရွင္းလင္းလင္း မၿမင္ရလိုု ့ ေနာက္တေခါက္ ထပ္လာမွာမဟုုတ္ဘူး။ ဝိုုင္းက တေယာက္တည္းမိုု ့လိုု ့ ေရပူစမ္းမစိမ္ေတာ့ဘူးလိုု ့ ေၿပာေနတယ္။ ဒီဟိုုတယ္မွာတည္းတယ့္သူေတြကဖရီး ဝိုုင္းဒစ္စေကာင့္ေရာက္ေအာင္ ဆူနမ္က သူေၿပာေပးမယ္တယ့္။ ဆူနမ္ ဝိုုင္းက အဲ့ဒီလိုု ဒီဟိုုတယ္၊ ဒီေရပူစမ္းမွ မဟုုတ္ဘူး သူက ခရီးထြက္တယ္ဆိုုၿပီးေရာ။ ဆူနမ့္လိုု တလခြဲေလာက္ ဘေလာ့ေတြဖတ္ research ေတြလုုပ္ ေသေသခ်ာခ်ာ စီစဥ္တယ့္သူမဟုုတ္ဘူး။ ၃၊ ၄ ရက္ ရွာေဖြမယ္ trip advisor က ညႊန္းတယ့္တိုုး ၃ ခုုေလာက္ဘြတ္၊ ေစ်းသက္သာတယ့္ဟိုုတယ္၊ ေလယာဥ္ဘြတ္ ready to go ပဲ။ ပင္ပန္းလိုု ့ ႏွစ္ႏွစ္ၿခိ ုုက္ၿခိ ုုက္ အိပ္ေပ်ာ္တယ္။ ေနာက္ေန ့ သြားၿဖစ္တယ့္ ၾကိ ုုးတံတား၊ ေရတံခြန္အေၾကာင္းကေတာ့ အပိုုင္း ၂ မွ တင္ပါဦးမယ္။

Happy Traveling !
စန္းထြန္း
မတ္ ၂၆၊ ၂၀၁၈။

တစ္ႏွစ္မွာမွ တစ္ရက္ထဲသာပြင့္တဲ့ သစ္ခြ
ကိုုစကာရီကာမွာ အၾကီးဆံုုး ေရကာတာ
ဟိုုတယ္ကေန ၿမင္ရတဲ့ မီးေတာင္
အဲ့ဒီသစ္ခြ ၿမန္မာၿပည္မွာရိွတယ္
ခ်က္ၿခင္း အဲ့ဒီလိုု ၿမ ူေတြေဝ့လာၿပီး မိုုးရြာတယ္
အဆိပ္ၿပင္းတဲ့ေၿမြ

ခရီးသြားၿခင္း အႏုုပညာ ...

ကိုုစကာရီကာ၊ ပနားမား ခရီးစဥ္ကိုု စတင္တဲ့သူက ဗီယက္နမ္မေလးဝိုုင္းပါ။ ၂၀၁၇ စက္တင္ဘာလကုုန္ မန္မိုုရီယမ္ေဒးပိတ္ရက္ ကိုုစကာရီကာ၊ ပနားမားကိုု သြားမလိုု ့စီစဥ္ထားတာ ဝိုုင္းရဲ ့ယူအက္စ္ဗီဇာက ၆ လသက္တမ္းမရိွေတာ့လိုု ့ မသြားၿဖစ္လိုုက္ဘူး။ ဝိုုင္းက ယူအန္မွာ လုုပ္ေနတာ အလုုပ္ဗီဇာက တစ္ႏွစ္တစ္ၾကိမ္ သက္တမ္းတိုုးရတယ္။ ခရီးမသြားခင္ ဗီဇာသက္တမ္း ၆ လ ရိွေသးရဲ ့လားဆိုုတာ မစစ္လိုုက္ဘူးထင္တယ္။ ရာမားေၿပာသလိုု smart people make stupid mistakes ဆိုုပါေတာ့။ ဘြတ္ကင္လုုပ္ထားတဲ့ တိုုးခရီး ၂ ခုုက ပိုုက္ဆံၿပန္ေပးတယ္ ေလယာဥ္လတ္မွတ္ကလည္း ပိုုက္ဆံၿပန္ေပးေတာ့ ေတာ္ေသးတာေပါ့။ ကိုုယ္က အဲဒီတုုန္းက ဆူနမ္၊ ရာမားတိုု ့ဆီ သြားလည္ေနတာ။ ဝိုုင္း ေနာက္တၾကိမ္သြားလည္မလိုု ့ စီစဥ္ေတာ့ ကိုုယ့္ကိုုလိုုက္မလားလိုု ့ ေခၚတယ္။ ကိုုယ္က လိုုက္မယ္ ဆူနမ္၊ ရာမားတိုု ့ကိုုလည္း ေခၚလိုု ့ရလားဆိုုေတာ့ ရတယ္တဲ့။ ရာမားက ဒီဇင္ဘာမွာ ဟာဝိုုင္အီကိုု သြားထားလိုု ့ မလိုုက္ေတာ့ဘူး။ ဆူနမ္က ဒီဇင္ဘာမွာ လန္ဒန္ကိုု သြားထားေပမယ့္ စိတ္ဝင္စားတယ္တဲ့။ ဝိုုင္းစီစဥ္ထားတာက ၄ ရက္ခရီး ၾကသပေတးေန ့ ညဥ့္နက္သန္းေခါင္း ေလယာဥ္စီး။ ေနာက္ေန ့မနက္ေရာက္ ၿမိ ုု ့လည္ေခါင္က ဟိုုတယ္မွာတည္း ဟိုုဒီေလွ်ာက္ၾကည့္။ တိုုး ၂ ခုု ဘြတ္ တိုုးေတြက ၿမိ ုု ့လည္ေခါင္က ဟိုုတယ္ေတြဆိုု လိုုက္ေခၚေပးတယ္။ ေနာက္ဆံုုးေန ့ မနက္ေစာေစာ ၁ နာရီေဝးတဲ့ ပနားမားကိုုသြား ၁၀ နာရီ ထရန္စစ္ထိုုင္ေနတဲ့အခ်ိန္အတြင္းမွာ ပနားမားတူးေၿမာင္းကိုုသြားလည္။ ကိုုစကာရီကာနဲ ့ ပနားမားက ယူအက္စ္ဂရင္းကဒ္၊ စီတီဇင္ေတြဆိုု ဗီဇာမလိုုဘူး။ ဝိုုင္းက ႏွစ္သစ္ကူးခ်ိန္ ေဖေဖၚဝါရီလမွာ ဗီယက္နမ္ကိုု ၿပန္ေလ့ရိွတယ္။ ဒီလိုုနဲ ့ ၃ ေယာက္ အဆင္ေၿပတယ့္အခ်ိန္ကိုု ေရြးလိုုက္ေတာ့ မတ္ ၁၆ ကေန ၁၉  အထိ သြားဖိုု ့ ဆံုုးၿဖတ္လိုုက္ၾကတယ္။ ေသာၾကာ၊ တနလၤာေန ့ခြင့္ယူ၊ တနလၤာေန ့ ညဥ့္သန္းေခါင္မွ ၿပန္ေရာက္မွာမိုု ့အဂၤါေန ့ကို ေန ့တဝက္ ဒါမွမဟုုတ္ တေန ့လံုုးခြင့္ယူၿပီး အနားယူ။

နယူးေယာက္ကေန ကိုုစကာရီကာႏိုုင္ငံၿမိ ုု ့ေတာ္ ဆန္ဟိုုေဆးကိုု ေလယာဥ္တိုုက္ရိုုက္ရိွေပမယ့္ ပနားမားကိုု ဝင္လည္ခ်င္လိုု ့ ပနားမားမွာ ထရန္စစ္ထိုုင္တယ္။ ၄ ရက္ ၂ ႏိုုင္ငံ ေလယာဥ္လတ္မွတ္ ၅၀၀၊ တိုုး ၂ ခုုက ၃၀၀၊ ဟိုုတယ္၊ ပနားမားတိုုး ၂၀၀၊ ဘာဘာညာညာ ၁၃၀၀ - ၁၅၀၀ ကုုန္မယ္လိုု ့ ခန္ ့မွန္းထားတယ္။ ဝိုုင္းက မတ္လဆန္းမွာ မတ္ဒါကာစကာကိုု အေရးေပၚသြားရဖိုု ့ ၿဖစ္လာတယ္။ ဝိုုင္းပါေအာင္ ရက္ကိုု ေရွ ့တိုုးေနာက္ဆုုတ္ ၾကိ ုုးစားၾကေသးတယ္။ ရက္ေၿပာင္းရင္ ေလယာဥ္လတ္မွတ္ ေၿပာင္းခ ၂၅၀၊ ေပါက္ေစ်းခ၊ ဘာခညာခနဲ ့ ၂ ဆနီးပါးေလာက္ က်သြားတယ္။ ရက္ကလည္း ဘယ္လိုုမွညိွလိုု ့မရတာနဲ ့ ဝိုုင္းမပါဘဲ သတ္မွတ္ထားတဲ့ ရက္အတိုုင္း သြားဖိုု ့ဆံုုးၿဖတ္လိုုက္ၾကတယ္။ ဆူနမ္က ပရိုုက္ဗိုုက္တိုုးေတြ စံုုစမ္းၿပီး ပရုုိက္ဗိုုက္တိုုးနဲ ့ သြားခ်င္တယ္။ ကိုုစကာရီကာႏိုုင္ငံၿမိ ုု ့ေတာ္ ဆန္ဟိုုေဆးၿမိ ုု ့လယ္ေခါင္က လံုုၿခံ ုုစိတ္ခ်မႈမရိွဘူး ၿမိ ုု ့လည္ေခါင္က ဟိုုတယ္ေတြဆီမွာ မတည္းနဲ ့လိုု ့ ဘေလာ့ေတြကေၿပာတယ္တဲ့။ ညဖက္တေယာက္တည္း လံုုၿခံ ုုစိတ္ခ်မႈမရိွတဲ့ေနရာသြားရင္ ဘယ္ႏိုုင္ငံရဲ ့ၿမိ ုု ့လယ္ေခါင္မွ လံုုၿခံ ုုမႈမရိွဘူး။ ဝိုုင္းက စပိန္စကားေၿပာတတ္တယ္ ကိုုယ္တိုု ့က စပိန္စကားမတတ္ဘူး ပရိုုက္ဗိုုက္တိုုးနဲ ့မွ ေကာင္းမွာ။ ကိုုစကာရီကာႏိုုင္ငံကိုု လာလည္တဲ့လူတိုုင္း စပိန္စကားမေၿပာတတ္ဘူး ႏိုုင္ငံတကာက လာေနတာပဲဟာကိုု။ ပရုုိက္ဗိုုက္တိုုးက ေစ်းၾကီးလိုုက္တာ ၃ ရက္တည္းကိုု ၆၀၀ ေက်ာ္ ေစ်းၾကီးတယ္။ ဝိုုင္းစီစဥ္သလိုုပဲ သြားခ်င္တယ္။ viator တိုုးေတြက ဆန္ဟိုုေဆးၿမိ ုု ့ကေန စထြက္တာ tourist attraction ေတြက ဆန္ဟိုုေဆးၿမိ ုု ့ကေန ၃ ၊ ၄ နာရီေဝးတဲ့ ၿမိ ုု ့ေတြမွာ။ ဘာနဲ ့တူသလဲဆိုုေတာ့ ေမရီလန္းကေန  ၄ နာရီေဝးတဲ့  နယူးေယာက္ကိုုသြားလည္ ေမရီလန္းကိုုၿပန္လာ ကားေပၚမွာ အခ်ိန္ကုုန္တယ္။ ကိစၥမရိွဘူး ကယ္လီဖိုုးနီးယားဖက္ကိုု သြားလည္တုုန္းကဆိုု တေန ့ ၅ နာရီ ဘတ္စ္ကားေပၚမွာ တေနရာနဲ ့တေနရာ ေဝးတာကိုုး။

ဆူနမ္က ၾကိ ုုးတံတားကိုုသြားတဲ့ viator တိုုးရိွရင္ ကိုုယ္စီစဥ္တာကိိုု လက္ခံမယ္တဲ့။ viator tour မွာ ဆန္ဟိုုေဆးၿမိ ုု ့ကေန ၾကိ ူးတံတားသြားတဲ့တိုုးမရိွ ဆန္ဟိုုေဆးၿမိ ုု ့ကေန ၄ နာရီေလာက္ေဝးတဲ့ၿမိ ုု ့ကေနေတာ့ တိုုးရိွတယ္။ ဆန္ဟိုုေဆးၿမိ ုု ့ကေန အဲ့ဒီၿမိ ုု ့ကိုုသြားဖိုု ့ ကိုုယ္မစီစဥ္ႏိုုင္ဘူး။ ၾကည့္ ပရိုုက္ဗိုုက္တိုုးက စီစဥ္ေပးႏိုုင္တယ္။ သူ သြားခ်င္တဲ့ေနရာေတြကိုု အခ်ိန္တိုုတိုုနဲ ့ သြားႏိုုင္တယ္၊ လူမပင္ပန္းဘူး၊ လံုုၿခံ ုုစိတ္ခ်ရတယ္၊ တည္းမယ့္ဟိုုတယ္ေတြကလည္း အေကာင္းစား၊ ဟိုုတယ္ေတြမွာ ေရပူစမ္းပါတယ္။ ဆူနမ္က သူ ့တိုုးထက္ သာတယ္ဆိုုတာ လက္ခံေလာက္ေအာင္ ရွင္းၿပႏိုုင္ရင္ ကိုုယ့္တိုုးကိုု သူလိုုက္မယ္တဲ့။ ဆူနမ့္ကိုု viator တိုုးဆီပါလာေအာင္ ကိုုယ္မဆြဲေဆာင္ႏိုုင္၊ ဆူနမ္ ့ကိုု ႏိုုင္ေအာင္မေၿပာႏိုုင္။ ဆူနမ္က သူ ့တိုုးဒီေလာက္ေကာင္းတာ၊ သူ တလခြဲေလာက္ ၿပင္ဆင္ထားရတဲ့တိုုးကိုု ကိုုယ္ဘာလိုု ့လက္မခံႏိုုင္မွန္း နားမလည္ႏိုုင္ဘူး။ ကိုုယ္ကလည္း ဆူနမ္ ဘာလိုု ့ေစ်းၾကီးတဲ့ ပရိုုက္ဗိုုက္တိုုးနဲ ့ သြားခ်င္ရတာလည္း နားမလည္ႏိုုင္ဘူး။ ဝိုုင္းပါရင္ အေကာင္းသား ဒီမိုုကေရစီနည္းနဲ ့ ၂ မဲ ၁ မဲ ႏိုုင္တယ္ဆိုုၿပီး ကိုုယ့္တိုုးကိုု ေရြးလိုုက္လိုု ့ရတယ္။ ဆူနမ္ဟာ အေတာ့္ကိုု ေခါင္းမာတာပဲ ၾကိ ုုးတံတားကိုု မသြားရရင္ ေသမွာက်ေနတာပဲ။ လံုုၿခံ ုုစိတ္ခ်မႈမရိွရင္ ဝိုုင္း တေယာက္တည္းသြားဖိုု ့ ဘယ္လိုုလုုပ္ စီစဥ္မွာလဲ။ ဆူနမ္နဲ ့ကိုုယ္ ၿငင္းခုုန္ရန္ၿဖစ္ေအာ္ဟစ္ ေနာက္ဆံုုးေတာ့ ဆူနမ့္တိုုးကိုု လက္ခံလိုုက္ရေတာ့တယ္။ စိတ္ထဲမွာေတာ့ မေက်မနပ္နဲ ့ေပါ့ ေနာက္ေနာင္ ဒင္းနဲ ့ ဘယ္ေတာ့မွ ခရီးမသြားဘူး။ ခုုမွပဲ ဝိုုင္းတန္ဖိုုးကိုု နားလည္သေဘာေပါက္ေတာ့တယ္။ မိန္းၿပည္နယ္ အေကဒီးယားအမ်ိဳးသားဥယ်ာဥ္ကိုု သြားလည္ေတာ့ ဘားဟာဘားၿမိ ုု ့ ကမ္းနားက စားေသာက္ဆိုုင္မွာ ေန ့လည္စာစားဖိုု ့ တိုုးဂိုုက္ကညႊန္းလိုု ့ သြားေမးေတာ့ ၂ နာရီ ေစာင့္ရမယ္တဲ့။ ဝိုုင္းက တိုု ့ဒီကိုုလာတာ စားေသာက္ဖိုု ့မဟုုတ္ဘူး ငါးေစ်းက ေလာ္စတာရိုုးဝယ္ ေန ့လည္စာကိုု ခပ္သုုတ္သုုတ္စားၿပီး ေလွ်ာက္ၾကည့္ရေအာင္တဲ့။

၂၀၁၈ မတ္ ၁၀ တရုုတ္တန္းမွာ ခ်စ္အစ္မၾကီးမခိုုင္နဲ ့ ဆံုုတုုန္းက မခိုုင္အမ်ိဳးသား ရိုုက္ေပးထားတဲ့
ဓာတ္ပံုုေလးကိုု သေဘာက်လိုု ့ မဆီမဆိုုင္ တင္ပါတယ္..ကင္မရာမန္းက lens အသစ္ကိုု စမ္းခ်င္ေနတာ...
ဒီကလည္း ဓာတ္ပံုုသိပ္မရိုုက္ခ်င္ရွာဘူး... 

ကိုုယ္နဲ ့စိတ္တူကိုုယ္တူ ဝါသနာတူ ခရီးသြားေဖာ္ေကာင္းေကာင္းရတယ္ဆိုုတာ ကံေကာင္းၿခင္းတမ်ိဳးပဲ။ ကိုုယ္ ဆူနမ့္ကိုု စိတ္တိုုေနတယ္ဆိုုတာ သူက နည္းနည္းေလးမွ မရိပ္မိဘူး။ ဆူနမ္က သူဘာလုုပ္လုုပ္ ကိုုယ္ကလန္ကဆန္လုုပ္မယ္၊ ရန္ၿဖစ္မယ္လိုု ့ မွန္းထားတဲ့သူဆိုုေတာ့ ကိုုယ္ သေဘာမတူတာကိုု ခပ္ေအးေအးပဲ။ ကိုုယ့္မွာေတာ့ ေနာက္ေနာင္ ဒင္းနဲ ့ ဘယ္ေတာ့မွ ခရီးမသြားေတာ့ဖူး၊ ၾကိ ုုးတံတားေပၚမွာ လမ္းေလွ်ာက္ရမွာ ေၾကာက္တယ္လိုု ့ေၿပာရင္ ၾကိ ုုးတံတားေပၚကေန ဒင္းကိုု တြန္းခ်လိုုက္မယ္လိုု ့ ဝိုုင္းကိုုေၿပာၿပီး ရယ္လိုုက္ရတာ။ ဘြဲ ့ယူတုုန္းက သူ ့မိဘေတြကိုု လာ့ဗီးဂတ္လိုုက္ပိုု ့ေတာ့ တရုုတ္တိုုးစီးၿပီးကတည္းက ဆူနမ္က တိုုးေတြကိုု မၾကိ ုုက္ေတာ့တာ။ တရုုတ္တိုုးကားေတြမွာ အိမ္သာပါေပမယ့္ ၂ နာရီေလာက္ဆိုု rest area ေတြမွာ အိမ္သာအတြက္ ရပ္ေပးတယ္။ ခင္သက္ေထြးဆူနမ္က rest area မေရာက္ခင္ ရွဴးေပါက္ခ်င္လိုု ့ ေအာင့္ထား၊ ကားရပ္ေရာ သူ ့ခံုုေနရာက ေနာက္ဆံုုးခံုု လူကုုန္ေအာင္ ေစာင့္ေနရင္ ထြက္က်လိမ့္မယ္။ မၿဖစ္ေခ်ဘူး excuse me ဆိုုၿပီး အိမ္သာအတင္းေၿပးရတယ္တဲ့။ အေဖလည္း ကိုုသက္ေထြး ဒါေပမဲ့ တခါမွ အဲ့ဒီလိုုမၿဖစ္ဘူး ေရေသာက္တာကိုု ေလွ်ာ့ရတာေပါ့တဲ့။ လူၾကီးေတြေတာင္ တရုုတ္တိုုးကား စီးႏိုုင္ရဲ ့သားနဲ ့ ဆူနမ္ကမစီးႏိုုင္။ တရုုတ္တိုုးေတြက rush ေတာ့ၿဖစ္တယ္ ကိုုယ့္ကားလိုု စိတ္ၾကိ ုုက္စိမ္ေၿပနေၿပ ေနလိုု ့ေတာ့ ဘယ္ရပါ့မလဲ။ ကားမေမာင္းခ်င္တဲ့ ကိုုယ္နဲ ့ဝိုုင္းနဲ ့ကေတာ့ တိုုးကားက အဆင္ေၿပတယ္။ ဘယ္သူမွလည္း တေနရာတည္းမွာ ၄၊ ၅ နာရီ မေနခ်င္ပါဘူး။ viator တိုုးေတြက တရုုတ္တိုုးေတြလိုု မဟုုတ္ဘူး ဥေရာပသားေတြစီးတာ ေစ်းၾကီးတယ္။ ကိုုယ္ ဗီလာဒဲဖီးယားကိုု သြားလည္တုုန္းက viator နဲ ့ တရုုတ္ကားက ၇၅ ပဲ ေပးရတဲ့အခ်ိန္မွာ viator တိုုးက ၁၅၀။ ဥေရာပသားေတြၾကီးပဲ အာရွသားဆိုုလိုု ့ ကိုုယ္နဲ ့ အိႏိၵယအဘိုုးၾကီးေဒါက္တာ ၂ ေယာက္ပဲပါတယ္။

ဝိုုင္း မက္ဆီကိုုသြားလည္တုုန္းကလည္း viator တိုုး အဆင္ေၿပတယ္တဲ့။ ဝိုုင္းက ကိုုစကာရီကာက ဘာၿဖစ္လိုု ့လည္းမသိဘူး ၂ ေခါက္ရိွၿပီ စီစဥ္တာပ်က္တယ္။ မေလွ်ာ ့ေသးဘူး ဧၿပီလလယ္ၿပန္ေရာက္ရင္ ကိုုစကာရီကာကိုု တတိယအေခါက္ စီစဥ္ၿပီးသြားလည္မလိုု ့တဲ့။ good luck ! never give up ! လိုု ့ ခ်ီးယားလိုုက္ၾကေသးတယ္။ ၾကာသပေတးေန  ့ည ၁၀ နာရီခြဲ ဆူနမ္က ဂရင္းကဒ္ေပမယ့္ ၿမန္မာႏိုုင္ငံသားဆိုုရင္ ကိုုစကာရီကာဗီဇာလိုုတယ္လိုု ့ ဖိုုရမ္မွာေၿပာေနတယ္။ ကိုုစကာရီကာဆိုုဒ္က update မလုုပ္တာၾကာၿပီ ဖိုုရမ္က မႏွစ္က update လုုပ္ထားတယ္။ ဗီဇာလိုုတယ္ဆိုုရင္ တနလၤာေန ့ ရံုုးကေနခြင့္ယူၿပီး ဗီဇာသြားလုုပ္မယ္။ ၾကသပေတးေန ့ညဥ့္နက္သန္းေခါင္သြားမွာ ၄ ရက္နဲ ့ ဗီဇာရပါ့မလားနဲ ့ စိတ္ပူရၿပန္ၿပီ။ ေသာၾကာေန ့မနက္ ရံုုးမွာအလုုပ္မလုုပ္ႏိုုင္ဘူး ဒီစီနဲ ့နယူးေယာက္ ကိုုစကာရီကာသံရံုုးေတြကိုု ဖုုန္းအဆက္မၿပတ္ေခၚေပမယ့္ မကိုုင္ဘူး။ ခ်ီကာဂိုုသံရံုုးကေတာ့ ကိုုင္တယ္ ပတ္စ္ပိုု ့စ္နဲ ့ဂရင္းကဒ္ကိုု ဓာတ္ပံုုပိုု ့ေပးပါတယ့္။ အၾကံရၿပီ စတိတ္မွာရိွတဲ့ ကိုုစကာသံရံုုးအကုုန္လံုုးကိုု အီးေမးလ္ပိုု ့လိုုက္တယ္။ ေန ့လည္က်ေတာ့ မီယာမီသံရံုုးက အီးေမးလ္ၿပန္လာတယ္ ဂရင္းကဒ္ ၆ လသက္တမ္းရိွေနရင္ ဗီဇာမလိုု တိုုးရစ္အလည္ဗီဇာ B1 B2 နဲ ့ေတာင္ အလည္လာလိုု ့ရတယ္။ ေနာက္ခ်ီကာဂိုုသံရံုုး၊ ေလာ့အိန္ဂ်ယ္လစ္သံရံုုးေတြက အီးေမးလ္ၿပန္လာတယ္ ဗီဇာမလိုုပါတဲ့။ ဒီစီနဲ ့နယူးေယာက္ကေတာ့ အေတာ္ေလးၾကာမွ ၿပန္လာတယ္။ ကိုုစကာရီကာကိုု ခရီးသြားမယ္လိုု ့ အေဖ့ကိုုေၿပာေတာ့ ခရီးေတြသိပ္မသြားနဲ ့ ပိုုက္ဆံစုုဦးတဲ့။ အေဖ သမီး အရက္မေသာက္၊ ေဆးလိပ္မေသာက္၊ ဘားလည္မသြား၊ ပိုုက္ဆံအပိုုမသုုံး၊ ခရီးမွမသြားရင္ ဘာမွအပန္းေၿဖစရာမရိွဘူးလိုု ့ ၿပန္ေၿပာေတာ့ ဘာမွမေၿပာေတာ့ဘူး။

ကိုုယ့္က်ေတာ့ ခရီးမသြားနဲ ့ ပိုုက္ဆံစုု သူက်ေတာ့ ဥေရာပကိုု သြားခ်င္လိုု ့တဲ့။ ေနာက္ၾကံ ုုမွ ဥေရာပကိုုမသြားနဲ ့ အေဖေရ ပိုုက္ဆံစုုလိုု ့ ေၿပာလိုုက္ဦးမယ္။ ေမာင္ေမာင္ကလည္း စန္းထြန္း ခရီးသိပ္မသြားနဲ ့ ပိုုက္ဆံစုုနဲ ့။ ေနာက္မွေမးလိုုက္ဦးမယ္ နင့္မွာ ပိုုက္ဆံစုုၿပီးသား ဘယ္ႏွစ္ၿပားရိွလဲလိုု ့။ အလုုပ္ပင္ပင္ပန္းပန္းလုုပ္ၿပီး ရွာထားတာေတြ ဘာမွမသံုုးမစား ၿခစ္ကုုတ္ၿပီး မစုုႏိုုင္ပါဘူးေတာ္။ ဘဝဆိုုတာ တိုုတိုုေလး ကိုုယ္လုုပ္ခ်င္တာေတြ မလုုပ္လုုိက္ရဘဲ ေသသြားခဲ့ရင္ ရွာေဖြစုုေဆာင္းထားတဲ့ ပိုုက္ဆံေတြကိုု ေနာက္ဘဝဆီလည္း သယ္သြားလိုု ့မရဘူး။ ေယာက်ာ္းမယူေသးဘူးလား၊ ခရီးေတြသိပ္မသြားနဲ ့ ပိုုက္ဆံစုုလိုု ့ေၿပာလိုု ့သူေတြကိုု သိပ္အၿမင္ကပ္တာပဲ။ ခရီးသြားတယ္ဆိုုတာ က်န္းမာေရးလည္းေကာင္းမွ၊ ခရီးသြားဖိုု ့ ပိုုက္ဆံလည္းရိွဦးမွ၊ ခြင့္ကလည္း ရဦးမွ၊ ခရီးသြားမယ့္အေဖာ္လည္း ရိွဦးမွ။ ခရီးသြားရင္ ရတဲ့အေတြ ့အၾကံ ုု၊ အေတြးအၿမင္သစ္ေတြက ဘာနဲ ့မွ မလဲႏိုုင္ဘူး။ စတိတ္မွာ ၇ ႏွစ္ေနၿပီးမွ စတိတ္ၿပင္ပထြက္တဲ့ ကိုုယ့္ရဲ ့ ေရၿခားေၿမၿခား ပထမဆံုုး ႏိုုင္ငံရပ္ၿခားခရီးဆိုုပါေတာ့။ ခုု ပိုု ့စ္တင္တယ့္အခ်ိန္ဆိုု ကိုုစကာရီကာရဲ ့ အထင္ကရၿဖစ္တဲ့ မီးေတာင္တက္တဲ့လမ္း၊ ၾကိ ုုးတံတား၊ ေကာ္ဖီစိုုက္ခင္း၊ ပနားမားတူးေၿမာင္း ဘယ္ေနရာမ်ား ဆူနမ္နဲ ့ကိုုယ္ ေနာင္ဂ်ိန္ခ်ေနၾကမလဲမသိ။ ၿပန္လာမွပဲ ကိုုစကာရီကာ၊ ပနားမားသြား ေတာလားပိုု ့စ္ေတြ တင္ပါဦးမယ္။

Happy Traveling !
စန္းထြန္း
မတ္ ၁၈၊ ၂၀၁၈။

ေဘာလံုုးပြဲၾကည့္ၿခင္း အႏုုပညာ ...

 


ဟိုုင္းၾကီးသားေတြက ေဘာလံုုးဝါသနာပါၾကတယ္ ဟိုုင္းၾကီးေဘာလံုုးအသင္းကလည္း ေၿခကခပ္စြာစြာ။ ရြာနဲ ့ေရတပ္ၿပိ ုုင္ပြဲေန ့ဆိုု ေက်ာင္းေဘးေဘာလံုုးကြင္းအၿပည့္ အားေပးၾကတယ္။ ကိုုယ္တိုုုု ့ကေလးေတြက ေဘာလံုုးအေၾကာင္းလည္း ဘာမွနားမလည္ တေဟးေဟးနဲ ့ ကိုုယ့္ရြာဆိုုေတာ့ ကိုုယ္အားမေပးရင္ ဘယ္သူအားေပးမလဲေနာ့။ အေဖက ေဘာလံုုးပြဲၾကည့္တာ အရမ္းဝါသနာပါေပမဲ့ ေဘာလံုုးကန္တာေတာ့ မေတြ ့ဖူးဘူး ၿခင္းခတ္တာေတာ့ ေတြ ့ဖူးတယ္။ 1996 အေရွ ့ေတာင္အာရွဖလားဗိုုလ္လုုပြဲ ၿမန္မာနဲ ့ထိုုင္း သန္းတိုုးေအာင္၊ မ်ိဳးလိႈင္ဝင္း၊ ေအာင္ေက်ာ္ေက်ာ္တိုု ့ကိုုေတာ့ မွတ္မိတယ္။ ေဘာလံုုးပြဲၾကည့္ဖိုု ့ ရန္ကုုန္နဲ ့ဟိုုင္းၾကီးအိမ္ေတြမွာ စေလာင္းတပ္တယ္။ ရန္ကုုန္ကိုအေဖလာရင္ ေဘာလံုုးပြဲၾကည့္တယ္ ၾကည့္ပါေစ ကိုုရီးယားကားလည္းမၾကည့္။ သူ ့မွာေဖ်ာ္ေၿဖစရာဆိုုလိုု ့ ေဘာလံုုးပြဲပဲရိွတာ။ အေဖနဲ ့ လံုုးဝမတူတဲ့ေမာင္ေမာင္က ေဘာလံုုးမွာေတာ့ အေဖနဲ ့သြားတူတယ္။ ေဘာလံုုးပြဲေတြအေၾကာင္း၊ ေဘာလံုုးသမားေတြအေၾကာင္း၊ ဘယ္အသင္းကေန ဘယ္ေလာက္ေၾကးနဲ ့ ေၿပာင္းတာအကုုန္သိတယ္။ ေဘာလံုုးလိုုမ်ား ေက်ာင္းစာမွာ ထူးခႊ်န္ရင္ေကာင္းမယ္လိုု ့ ေတြးမိတယ္။ အိမ္မွာအပတ္စဥ္ထုုတ္ အားကစားစာေစာင္၊ ဂ်ာနယ္ေတြဝယ္တယ္။ ေမာင္ေမာင္က ေဘာလံုုးပြဲေလာင္းေပမဲ့ အေဖက လံုုးဝမေလာင္းဘူး။ ကမၻာ့ဖလားပြဲ ကြာတားဖိုုင္နယ္ေလာက္ဆိုု ကိုုယ္တိုု ့ညီအစ္မေတြ လိုုက္ၾကည့္တယ္။ အေဖက သူေဘာလံုုးပြဲၾကည့္ရင္ သမီးေတြကိုုႏိႈးတတ္တယ္။ အေမက အေဖ့ကိုုဆူတယ္ သမီးေတြက စာၾကည့္ၿပီး ပင္ပန္းလိုု ့အိပ္ေနတာကိုု ေဘာလံုုးပြဲၾကည့္ဖိုု ့ႏိႈးတယ္ အိပ္ေရးပ်က္ေတာ့မယ္။ ေဘာလံုုးပြဲကလည္း အေဖာ္ေလးနဲ ့ၾကည့္မွ ပိုုၿမိ ုုင္တာကိုုး။ တကၠသိုုလ္တုုန္းက သူငယ္ခ်င္းေမာ္လၿမိ ုုင္သူရဲ ့ အေဖလည္း သူ ့ကိုု ေဘာလံုုးပြဲအတူၾကည့္ဖိုု ့ ႏိႈးတယ္တဲ့။ ကိုုယ္တိုု ့လိုုက္ၾကည့္ရင္ အေဖက ေဘာလံုုးစည္းကမ္းေတြ သင္ၿပေပးတယ္။ အေဖက မန္ခ်က္စတာယူႏိုုက္တက္ပရိတ္သတ္။ သူ ့အိမ္မက္က အိုု ့ထရန္ဖိုု ့ကြင္းထဲမွာ ေဘာလံုုးပြဲၾကည့္ခ်င္တာ။ တေန ့ လိုုက္ပိုု ့ေပးမယ္လိုု ့ ေၿပာထားတယ္ ဘယ္ေတာ့ၿဖစ္လာမလဲေတာ့မသိ။ တေန ့ၿမိ ုု ့ထဲကအၿပန္ ဘူတာရံုုနားမွာ အားကစားဂ်ာစီေတြဝတ္လိုု ့၊ မာဖလာ၊ အလံေတြေထာင္၊ ကားေတြကလည္း ဟြန္းေတြတီး၊ သီခ်င္းေတြေအာ္ဆိုု၊ လတ္မွတ္ေမွာင္ခိုုေရာင္းတဲ့သူေတြနဲ ့ ၾကိတ္ၾကိတ္တိုုး။ အိမ္နားက red bull ကြင္းမွာ ဘာပြဲရိွလဲလိုု ့ၾကည့္လိုုက္ေတာ့ ဟူထူရပ္နဲ ့ကိုုစကာရီကာ ကိုုပါေဘာလံုုးပြဲ။ 

မၾကီးက အေဖ့ကိုုလိုုက္ပိုု ့လိုုက္ဆိုုေတာ့ ေနာက္တပတ္ အဲ့ဒီကြင္းမွာ ဘာစီလိုုနာနဲ ့ နာမည္မမွတ္မိေတာ့တဲ့ အသင္းေတြရိွေတာ့ လတ္မွတ္ဝယ္လိုုက္တယ္။ ေစ်းအေပါဆံုုးက ၂၀ ဘာဘာညာညာနဲ ့ ၃၀ ေလာက္က်တယ္။ ဆူနမ့္ကိုုေၿပာၿပေတာ့ သူတိုု ့လည္း မန္ခ်က္စတာယူႏိုုက္တက္အသင္းနဲ ့ဘာစီလိုုနာကန္တဲ့ပြဲ သြားၾကည့္မွာ လတ္မွတ္က ၂၀၀ ေက်ာ္ေပးရတာ လြန္ခဲ့တဲ့ ၄လက ၾကိ ုုဝယ္ထားတာတဲ့။ နင့္ဟာ ၃၀ ပဲက်ေတာ့ သက္သာလွခ်ည္လား ေပးစမ္း နင့္ေဘာလံုုးပြဲသတင္းအခ်က္အလက္။ နင့္ပြဲက ေဘာလံုုးပြဲမွမဟုုတ္ဘဲ ေဘာလံုုးေလ့က်င့္တာၾကီးကိုု။ ေဘာလံုုးကြင္းနားမွာ ဘာစီလိုုနာအကၤ ီ်ဂ်ာစီေတြ ေရာင္းေနလိုု ့ ေမးၾကည့္ေတာ့ ၁၀တဲ့။ ေဘာလံုုးကြင္းထဲဝင္ဖိုု ့ စစ္ေဆးေရးဂိတ္ၿဖတ္ေတာ့ ေရဘူးသယ္လိုု ့မရဘူး။ ေဘးကတေယာက္ကေတာ့ ေရသန္ ့ဗူးအဖံုုးကိုု လႊင့္ပစ္ၿပီးဝင္ခိုုင္းတယ္ ဘယ့္ႏွယ့္ငါ့က်ေတာ့ ပစ္ခုုိင္းပါလိမ့္။ ဆူနမ္ေၿပာတာ ဟုုတ္တာပဲ ေဘာလံုုးပြဲမဟုုတ္ဘူး ေဘာလံုုးေလ့က်င့္တာ။ ဘာစီလိုုနာအသင္းက မက္ဆီ၊ ေနမာ၊ အနားေရာက္လာရင္ ေအာ္ဟစ္အားေပးၾကတာ ဝက္ဝက္ကြဲ။ ေနာက္တပတ္ ေတာ့တင္ဟမ္စပါးနဲ ့ရိုုးမားတဲ့ ၾကည့္မလားအေဖ ၾကည့္ရေအာင္ ဒီကြင္းမွာပဲလား ဟုုတ္တယ္။ ေတာ့တင္ဟမ္စပါးက ပရီးမီးယားလိခ္မွာ ဒုုတိယ ရိုုးမားကလည္း အီတလီစီးရီးေအမွာ ဒုုတိယ ၾကည့္ေကာင္းမွာ။ လတ္မွတ္က ၄၀ ေက်ာ္က်ၿပီး ေနရာထိုုင္ခံုုေတြ ေရြးခိုုင္းေတာ့ မသိတာနဲ ့ အေကာင္းဆံုုးလိုု ့ညႊန္ေပးတဲ့ ေနရာကိုု ေရြးလိုုက္တယ္။ အေဖက ေရဆာလိုု ့ ေရဘူးသြားဝယ္ေတာ့ တဘူးကိုု ၅ က်ပ္ေပးရတယ္။ ေစ်းၾကီးလိုုက္တာ အဖံုုးကိုုလႊင့္ပစ္ၿပီးမွ ေရဘူးကိုုေပးတယ္။ ေရဘူးအဖံုုးပိတ္ၿပီး ကြင္းထဲပစ္ေပါက္ရင္ လူထိႏိုုင္တယ္ အဖံုုးဖြင့္ထားတဲ့ေရဘူးကို ကြင္းထဲပစ္ရင္ အေဝးၾကီးမေရာက္ႏိုုင္ဘူး အဲ့ဒါေၾကာင့္ၿဖစ္မယ္လိုု ့ အေဖက ေတြးမိတယ္။ အေဖနဲ ့အေမ ဗိုုက္ဆာလိုု ့ အာလူးေက်ာ္ခ်ိစ္ၿဖန္းထားတာ ဝယ္ေကႊ်းလိုုက္တယ္။ ဘိုုစာမၾကိ ုုက္တဲ့သူေတြ ဗိုုက္ဆာေတာ့လည္း စားၾကတာပဲ ဒါမွမစားရင္ ဘာမွစားစရာမရိွဘူးကိုုး။ ေလ့က်င့္ၿပီးလိုု ့ ကြင္းတပတ္ပတ္ေၿပးေတာ့ အားလံုုးကမတ္တပ္ရပ္ၿပီး လက္ခုုပ္တီးၾကတယ္။ ေကာင္မေလး ၃ ေယာက္၊ ကေလးတေယာက္ တေယာက္ၿပီးတေယာက္ ကြင္းထဲဆင္းေၿပးလိုု ့ လံုုၿခံုုေရးေတြကလိုုက္ဖမ္း ကြင္းေပၚကလူေတြက တဟားဟားနဲ ့ရယ္။



အေမက သမီးသူငယ္ခ်င္းနီေပါမေတြ အနီေရာင္အကၤ ီ်ဆင္တူ ဝတ္ထားတဲ့ဓာတ္ပံုု ေဖ့ဘြတ္မွာတက္လာတယ္ ေဘာလံုုးပဲြသြားၾကည့္ေနၿပီထင္တယ္။ ဆူနမ္က မန္ယူဂ်ာစီဝတ္ၿပီး မန္ယူကိုုအားေပးမလိုု ့ဆိုုၿပီး ဘာစီလိုုနာကစားတာကိုၾကည့္ၿပီး ဘာစီလိုုနာကိုုၾကိ ုုက္သြားလိုု ့တဲ့ သစၥာေဖာက္မ …။ ေဘာလုုံးကြင္းမွာလႊင့္ပစ္ခဲ့ရတဲ့ အုုိင္ခီရာကေရဘူးကိုု အေဖကႏွေၿမာလိုု ့တဲ့။ အေဖက စည္းကမ္းရိွတယ္၊ ပစၥည္းေပ်ာက္ခဲတယ္။ ဘတ္စ္ကားစီးေနတုုန္း အိုုင္ဖုုန္းကိုု အကၤ ီ်အိတ္ထဲထည့္တာ အိတ္ထဲမေရာက္ဘဲ အၿပင္ကိုုက်သြားတာမသိလိုုက္လိုု ့ ေပ်ာက္သြားတာ ေတာ္ေတာ့ကိုုႏွေၿမတသ ယူက်ံဳးမရၿဖစ္လိုု ့ ကိုုယ္တိုု ့က ၿပန္ေဖ်ာင္းၿဖရတယ္။ ဒီတခါေတာ့ နပ္သြားၿပီ ဆိုုင္ကေရဘူးဝယ္သြားတယ္။ စစ္ေဆးေရးဂိတ္ၿဖတ္ေတာ့ လံုုၿခံုုေရးေစာင့္က ေရဘူးကိုုလႊင့္ပစ္လိုုက္လိုု ့ အမူအယာနဲ ့ၿပတယ္။ အေဖက ဒီမွာအဖံုုးမပါဘူးလိုု ့ အမူအယာနဲ ့ၿပေတာ့ အိုုေကတဲ့။ အေဖ ေရဘူးအဖံုုးကိုု လႊင့္ပစ္လိုုက္တာလား ဘယ္ကသာ အိတ္ထဲထည့္ထားတာ မင္းတိုု ့လည္သေလာက္ေတာ့ ငါကအေပ်ာ့ဆိုုလိုု ့ ရယ္လိုုက္ရတာ အေဖကလူလည္။ ထိုုင္ခံုုေနရာကိုုရွာတာ ကြင္းတပတ္ ပတ္ၿဖစ္သြားတယ္။ ကြင္းကေတာ္ေတာ္က်ယ္တာေနာ္ လူ ၆၀၀၀ ေထာင္ေလာက္ဆန္ ့မယ္ ေဆာင္းေဘာက္ေတြကလည္း ေကာင္းလိုုက္တာ။ မီးကလည္း ထိန္ထိန္ညီး သုုဝဏၰကြင္းမွာဆိုု မီးဆိုုင္းတိုုင္ၾကီးေတြရိွတယ္ ဒီကြင္းကအသစ္ဆိုုေတာ့ အဲ့ဒီလိုုတိုုင္ေတြမရိွဘူး။ တီဗြီဖန္သားၿပင္ကလည္း အၾကီးၾကီး ဒီ red bull ကြင္းဟာ အားကစားဂ်ာနယ္မွာ ခဏခဏပါတယ္ နာမည္ၾကီးပဲ။ တပတ္ကိုု ၂ ခါေလာက္ပြဲရိွတယ္ ကိုုယ္က အေမရိကန္ေဘ့စ္ေဘာကစားၾကတယ္ ထင္ေနတာ။ အေမရိကန္ေတြ ေဘာလံုုးပြဲမၾကိ ုုက္ဘူး အေဖ အေမရိကန္မွာ ဆူပါေဘာ၊ ေဘ့စ္ေဘာ၊ ဘတ္စ္ကတ္ေဘာက နာမည္ပိုုၾကီးတယ္။ ထိုုင္ခံုုက ဒုုတိယထပ္ ေတာ္ေတာ္ၿမင့္တဲ့ေနရာ အေမဆိုု တက္ေနတုုန္း မူးလာသလိုုၿဖစ္လိုု ့တဲ့။ ဥေရာပကနာမည္ၾကီးအသင္းေတြ ခ်န္ပီယံလိခ္၊ ယူအီးဖက္ေအ၊ ၿပည္တြင္းပြဲေတြ ၿပီးသြားေတာ့ အေမရိကန္မွာေၿခစမ္းေနၾကတာ။ အဲ့ဒီလိုုေၿခစမ္းကန္ေနမွ စြမ္းရည္ေတြေလ်ာ့မသြားမွာေပါ့။ ဖလားပြဲမဟုုတ္ေတာ့ အားသြန္ခြန္စိုုက္ကန္ၾကမယ္ မထင္ဘူး ဟန္ၿပေလာက္ပဲ ကန္မယ္ထင္တယ္။ 

မထင္နဲ ့သမီးေရ နာမည္ၾကီးအသင္းေတြဆိုုေတာ့ ဖလားမဟုုတ္လည္း ဂုုဏ္သိကၡာအတြက္ အၾကိတ္အနယ္ကန္ၾကလိမ့္မယ္။ အေဖ ဘယ္အသင္းအားေပးမလဲ အဂၤလန္ေလ အဂၤလန္က ေတာ့တင္ဟမ္စပါး  အားေပးမွာေပါ့။ ကိုုယ္တိုု ့ေတြ ကမၻာ့ဖလားပြဲၾကည့္ရင္ ၁၆ သင္းကေန မတက္ႏိုုင္မွန္းသိရက္သားနဲ ့ အဂၤလန္မွ အဂၤလန္။ အဂၤလန္တသင္းလံုုးက ပရီးမီယားလိခ္မွာ ကစားေနတဲ့သူေတြဆိုုေတာ့ ေဘာ္ဒါေတြလိုုပဲ အဂၤလန္တသင္းလံုုးကိုု သိတယ္။ ကြာတားဖိုုင္နယ္ကိုု အဂၤလန္ကိုု မတက္ႏိုုင္ေတာ့ဘူးဆိုုမွ တၿခားအသင္းေရြးတယ္္။ မၾကီးက အီတလီ ေဘာလံုုးဘယ္လိုု အကန္ေကာင္းတယ္ဆိုုတာ သိလိုု ့မဟုုတ္ဘူး တသင္းလံုုးေခ်ာလိုု ့။ ပထမပိုုင္းမွာ ရိုုးမားက တရိုုးသြင္းၿပီး ဦးေဆာင္တယ္ ပြဲကအၾကိတ္အနိတ္ရိွတယ္။ ပထမပိုုင္းၿပီးေတာ့ ကြင္းအၿပည့္ အေဖက သမီးေၿပာေတာ့ အေမရိကန္ေတြ ေဘာလံုုးပြဲမၾကိ ုုက္ဘူးဆိုု ခုုေတာ့ဘယ္ႏွယ့္ရိွစ။ ဒုုတိယပိုုင္းမစခင္ ၁၅ မိနစ္နားေတာ့ ကိုုသက္ေထြးအေဖက အိမ္သာသြားတယ္။ အေမလိုုက္မလားေမးေတာ့ ဟင့္အင္းတဲ့ အၿမင့္တက္ဆင္းရတာကိုု ေၾကာက္ေနတာေနမွာ လူကလည္းအရမ္းမ်ားတယ္။ ဒုုတိယပိုုင္းပြဲစခ်ိန္အထိ အေဖေရာက္မလာေသးလိုု ့ ဖုုန္းဆက္ေမးလိုုက္ေတာ့ အိမ္သာမွတန္းစီေနတုုန္း လာေတာ့မယ္ လူအရမ္းမ်ားတယ္တဲ့။ အေမက အေဖ့ကိုုစိတ္ပူေနတာ ခံုုေနရာေတြ ့ပါ့မလားလိုု ့ အေမ အေဖက အေမ့လိုုမဟုုတ္ဘူး သူ ့ဘာသာေရာက္လာလိမ့္မယ္။ ဒုုတိယပိုုင္းမွာ စပါးကတဂိုုးၿပန္သြင္းတယ္။ သေရနဲ ့ၿပီးသြားမယ္ထင္ေနတာ ပြဲၿပီးခါနီး ၁၅ မိနစ္ေလာက္အလိုု တခ်ိဳ ့လူေတြၿပန္ၾကတယ္ ကားပိတ္တာကိုုေရွာင္ဖိုု ့အတြက္။ ရိုုးမားက ၿပန္သြင္းတယ္ စပါးက ေၿခပဂိုုးသြင္းတယ္ ပြဲၿပီးခါနီး တစ္မိနစ္အလိုုမွာ ရိုုးမားက တစ္ဂိုုးထပ္သြင္းတယ္။ ေနာက္ဆံုုး ၁၅ မိနစ္ဟာ ဟာခနဲ ဟင္ခနဲ ဟယ္ခနဲၿဖစ္ရတဲ့အခ်ိန္ေတြပဲ။ ေေစာေစာၿပန္တဲ့လူေတြေတာ့ တကယ့္ပြဲေကာင္းကိုု လြတ္သြားတယ္။ ေနာက္ေန ့ ယူက်ဴမွာ highlight ေတြလာေတာ့ အေဖက စပါးပင္နယ္တီရသင့္ရဲ ့သားနဲ ့ မရတာ ဒိုုင္ေပးသင့္တယ္လိုု ့ ရွင္းၿပတယ္။  ကိုုယ့္မွာလည္း တီဗြီဝယ္ထားတာ အေဖတိုု ့လာေတာ့မွပဲ တန္ေတာ့တယ္။ ဒီတေခါက္စတိတ္ကိုုလာရတာ အေကာင္းဆံုုးပဲ ေဘာလံုုးပြဲၾကည့္ရလိုု ့တဲ့။ ေနာက္တေခါက္လာရင္ ေဘာလံုုးပြဲမ်ားမ်ား လုုိက္ပိုု ့ဦးမွ။

စန္းထြန္း
မတ္ ၁၅၊ ၂၀၁၈

ဒီစီသြား ေတာလား ...

၂၀၁၇ ဂ်ဴလိႈင္ ၄ လြတ္လပ္ေရးေန ့ပိတ္ရက္ တန္နက္စီၿပည္နယ္ဖက္ ၄ ရက္ခရီးသြားၿပီးေတာ့ ၂ ပတ္အၾကာမွာ ကယ္ပီတယ္ကိုု လိုုက္ပိုု ့မယ္လိုု ့ေၿပာေတာ့ အေဖက ေရာက္ၿပီးသားေလတဲ့။ ကယ္ပီတယ္ကို အေဝးကေန ဓာတ္ပံုုရိုုက္ခဲ့တာ ခုုက အတြင္းဖက္ကိုု သြားလည္မွာ။ ကယ္ပီတယ္အတြင္းဖက္ကိုု သြားလည္တဲ့ တရုုတ္တိုုးေတြမရိွဘူး ကိုုယ့္ဘာသာစီစဥ္ၿပီး သြားရမွာ။ Capitol Visitor Center က တနဂၤေႏြေန ့ပိတ္ေတာ့ စေနေန ့သြားလည္မယ္။ အြန္လိုုင္းကေန reserve လုုပ္လိုု ့ရတယ္ အနည္းဆံုုး ၂ ပတ္၊ ၃ ပတ္ေလာက္ ၾကိ ုု reserve လုုပ္ရတယ္။ reserve မလုုပ္ဘဲ ဒီအတိုုင္းဝင္သြားလိုု ့လည္း ရပါတယ္  နာရီဝက္၊ ၄၅ မိနစ္ေလာက္ေတာ့ ေစာင့္ရတယ္။ ၂၀၁၂ ခရစ္စမတ္ ေမရီလန္းမွာေနတဲ့ ဆူနမ္၊ ရာမားတိုု ့ဆီ လာလည္တ ရာမား မနက္ရံုုးသြားရင္ ကိုုယ့္ကိုုဘူတာရံုုမွာ ခ်ေပးခဲ့တယ္။ ရထားစီးၿပီး ဒီစီၿမိ ုု ့ထဲကိုု သြားလည္ Library of Congress ကိုုသြားလည္ၿပီးေတာ့ ကယ္ပီတယ္ကိုုသြားတာ လူေတြတန္းစီေနတာနဲ ့ ဘာမွန္းမသိ ေယာင္ေတာင္ေပါင္ေတာင္ တန္းလိုုက္စီၿပီး ကယ္ပီတယ္အတြင္းကိုု ေရာက္သြားတယ္။ reserve မလုုပ္ထားေတာ့ ၄၅ မိနစ္ေလာက္ ေစာင့္လိုုက္ရတယ္။ ၂၀၁၇ ဧၿပီ မၾကီး၊ မခိုုင္တိုု ့နဲ ့ သြားလည္ေတာ့ နပ္သြားၿပီ reserve လုုပ္ၿပီးမွသြားတယ္။ ရံုုးအသစ္မွာ အလုုပ္ဝင္တာ ၆လမၿပည့္ေသးေတာ့ ခြင့္ယူလိုု ့မရေသးေတာ့ ေသာၾကာေန ့ညဖက္ ဝါရွင္တန္ဒီစီကိုု သြားရမယ္။ ကိုုယ့္ဘာသာဆိုု ေစ်းသက္သာတဲ့ ဘတ္စ္ကားနဲ ့သြား ဘတ္စ္ကားက ၄ နာရီေက်ာ္စီးရၿပီး ည ၁၁ ခြဲ ၁၂ နာရီေလာက္မွ ဒီစီေရာက္တယ္။ အေဖ၊ အေမပါေတာ့ ဘတ္စ္ကားထက္ေစ်းၾကီးေပမယ့္ လူသက္သာတဲ့ Amtrak ရထားစီးဖိုု ့ ဆံုုးၿဖတ္လိုုက္တယ္။ အၿမန္ Acela ရထားက ဒီစီကိုု ၂ နာရီခြဲေလာက္ပဲ ေမာင္းတယ္ ေစ်းလည္းၾကီးတယ္။ ေစ်းနည္းနည္းသက္သာတဲ့ Amtrak က ၃ နာရီခြဲေလာက္ ေမာင္းရတယ္။ အေဖနဲ ့အေမကိုု အိမ္နားကဘူတာရံုုမွာ ၅ နာရီ ၄၅ မိနစ္ဆံုုမယ္လိုု ့ ခ်ိန္းထားရင္ ေနာက္က်မွာစိတ္ပူတတ္တဲ့ အေဖေၾကာင့္ ေစာေစာေရာက္ႏွင့္ေနၾကတယ္။ နယူးဂ်ာစီၿပည္နယ္ Newark ကေန ည ၆ နာရီခြဲထြက္မဲ့ ရထားဟာ delay ၿဖစ္လိုု ့ တနာရီေနာက္က်ၿပီးမွ ေရာက္လာတယ္။ စတိတ္ေရာက္ၿပီး ၇ ႏွစ္အၾကာမွ ခရီးေဝးရထားစီးဖူးၿခင္းပဲ။ ပံုုမွန္က ေစ်းသက္သာတဲ့ဘတ္စ္ကားနဲ ့ သြားေနၾက။ ရထားက က်ယ္က်ယ္ဝန္းဝန္း သက္ေတာ့သက္သာရိွတယ္။ အေမ့စကားအရအဆိုုရင္ ရထားနဲ ့က ခႏၶာကိုုယ္လႈပ္ေတာင္ မလႈပ္ဘူး။ 


ကယ္ပီတယ္အေဆာက္အဦး အမိုုးထိပ္က Statue of Freeman

ကိုုသက္ေထြးအေဖက အိမ္သာဘယ္မွာဆိုုတာ ရွာေဖြၿပီးၿပီ၊ တနာရီအတြင္း အိမ္သာသြားၿပီးၿပီ။ ၿပီးေတာ့ ကိုုယ့္ကိုုေၿပာၿပေနတယ္ အိမ္သာမွာ မီးလင္းေနရင္ အဲ့ဒါလူရိွတာ အေတာ္သန္ ့တယ္ဆိုုပဲ။ ပန္ဆယ္ေဗးနီးယားၿပည္နယ္ ဖီလာဒဲဖီးယားၿမိ ုု ့ရပ္တယ္။ ညသန္းေခါင္မွာ ဝါရွင္တန္ဒီစီၿမိ ုု ့လယ္ေကာင္က ယူနီယမ္စေတရွင္ကိုုေရာက္တယ္။ ဘူတာရံုုကေန ကယ္ပီတယ္ေဘးနား Hilton ဟိုုတယ္ကိုု ၁၅ မိနစ္ေလာက္ပဲ ေလွ်ာက္ရတယ္။ late check in  ေၿပာထားေတာ့ အဆင္ေၿပတယ္ ဟိုုတယ္က ၾကီးလိုုက္တာ။ ဟိုုတယ္မွာ မနက္စာမပါေပမဲ့ အေမ့မွာ သယ္လာတဲ့ရိကၡာေတြကအၿပည့္။ အေဖ၊ အေမရိွရင္ ဗိုုက္အၿမဲၿပည့္ေနတယ္ အေမက စားေကာင္းေသာက္ဖြယ္ေလးေတြ ဖြယ္ဖြယ္ရာရာခ်က္ေကႊ်း။ အေဖက သမီး စားဆိုုၿပီး အတင္းထည့္ေကႊ်း သူ ့သမီး မ်ားမ်ားစားမွ ဝမ္းသာအားရၿဖစ္ေတာ့ ပိန္ဖိုု ့လမ္းမၿမင္။ ကယ္ပီတယ္အဝင္ လံုုၿခံ ုုေရး အင္မတန္တင္းၾကပ္တယ္။ ဆီးနိတ္၊ ေဟာက္စ္လႊတ္ေတာ္ေတြရိွတဲ့ေနရာ၊ တိုုင္းၿပည္အတြက္ အေရးၾကီးတဲ့ဆံုုးၿဖတ္ခ်က္ေတြကိုု ေဆြးေႏႊးဆံုုးၿဖတ္တဲ့ ေနရာဆုုိေတာ့လည္း လံုုၿခံ ုုေရးတင္းက်ပ္ရမွာေပါ့။ reserved လုုပ္ထားတဲ့အခ်ိန္ထက္ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ ေနာက္က်သြားေပးမဲ့လည္း အၿမန္ဆံုုးစီစဥ္ေပးပါတယ္။ ကြန္ကရက္မွာ ဆီးနိတ္၊ ေဟာက္စ္တိုု ့ရိွၿပီး ဆီးနိိတ္မွာေတာ့ ၿပည္နယ္ဘယ္ေလာက္ပဲေသးေသးၾကီးၾကီး လႊတ္ေတာ္အမတ္ ၂ ေယာက္ရိွၿပီး ၆ ႏွစ္သက္တမ္းရိွပါတယ္။ ေဟာက္စ္မွာေတာ့ ၿပည္နယ္ရဲ ့လူဦးေရအခ်ိဳးအစားအတိုုင္း လူဦးေရမ်ားရင္ house representative မ်ားမယ္ ၂ ႏွစ္သက္တမ္း ရိွအါတယ္။ ဒီကယ္ပီတယ္ကေန တိုုင္းၿပည္အတြက္ အေရးပါတဲ့ဥပေဒေတြ ၿပဌာန္းခဲ့ၾကပါတယ္။ အေမရိကန္ၿပည္ တေန ့ၿပန္လည္စည္းလံုုးမယ္ဆိုုတဲ့ ယံုုၾကည္ခ်က္နဲ ့ ၿပည္တြင္းစစ္ၿဖစ္ေနတုုန္းေတာင္ ကယ္ပီတယ္တည္ေဆာက္မႈကိုု သမၼတေအဗရာဟမ္လင္ကြန္းက မရပ္ခဲ့ပါဘူး။ ကယ္ပီတယ္အေၾကာင္း ရွင္းၿပတယ့္ ၁၀ မိနစ္စာ ဗီြဒီယိုုေလးက သိပ္အဓိပၺာယ္ရိွၿပီး ၾကည့္လိုု ့ေကာင္းတယ္။ ၿပီးေတာ့ နားၾကပ္ေလးေတြ လွမ္းယူၿပီး တိုုးဂိုုက္ေတြေနာက္မွာတန္းစီ။ အဲဒီေန ့က ေလ့လာေရးလာၾကတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ အရမ္းမ်ားတယ္။ 


House Speaker Paul Ryan ရဲ ့အခန္းေရွ  ့
ပန္းခ်ီပန္းပုုေတြ အရမ္းခမ္းနားလွပတဲ့ Roundana
ကယ္ပီတယ္ေမာလ္၊ ပတ္တိုုးမတ္ၿမစ္ကိုု မ်က္ႏွာမူထားတဲ့ဖက္
သမၼတက်မ္းသစၥာက်ိမ္ဆိုုပြဲကိုု အဲ့ဒီမွာ က်င္းပတယ္

ပထမဆံုုးေရာက္တဲ့ေနရာက ကယ္ပီတယ္အုုတ္ၿမစ္ခ်တဲ့ေနရာ။ နယူးေယာက္ကိုု ၿမိ ုု ့ေတာ္တည္ခ်င္ေပမဲ့ အဂၤလိပ္ေရတပ္က ဝင္တိုုက္မွာစိုုးလိုု ့ ပန္ဆယ္ေဗးနီးယားၿပည္နယ္ ဖီလားဒဲဖီးယားၿမိ ုု ့ကိုု ၿမိုု ့ေတာ္တည္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီစီကိုု ေမရီလန္း၊ ဗာဂ်ီးနီးယားၿပည္နယ္ေတြကေန ေၿမေတြနည္းနည္းဖဲ့ေပးၿပီး ၿမိ ုု ့ေတာ္ကိုု အေသအခ်ာတည္ခဲ့ပါတယ္။ ကႊ်န္ေတြရဲ ့လုုပ္အားနဲ ့ သဲေက်ာက္ေတြသယ္ၿပီး ကယ္ပီတယ္ကိုု တည္ေဆာက္ခဲ့ပါတယ္။ လြတ္လပ္ေရးအေဆာက္အဦးအတြက္ ကႊ်န္ေတြကိုု အားတမခိုုင္းေစတည္ေဆာက္ခဲ့တယ္ဆိုုတဲ့အခ်က္က အမည္းစြန္းေစတယ့္အခ်က္။ ဒီအခန္းထဲမွ ပန္းခ်ီကားေတြက အင္မတန္လက္ေရာက္ေၿမာက္သလိုု အေမရိကန္သမိုုင္းေၾကာင္းကိုု ေဖာ္က်ဴးထားတယ္။ အဝိုုင္းမိုုးခံုုးက ပန္းခ်ီးလက္ရာေတြက ေရာမလက္ရာဆန္တယ္ ထုုလုုပ္သူက အီတလီကေန အေမရိကန္ကိုုေၿပာင္းေရႊ ့အေၿခခ်သူ။ အိန္ဂ်ယ္၃ေယာက္ၾကားက အေမရိကန္လြတ္လပ္ေရးဖခင္ၾကီး ေဂ်ာ့ဝါရွင္တန္။ Roundana ပတ္ပတ္လည္ ပန္းခ်ီကားေတြ ေရးဆြဲၿပီးလိုု ့ လြတ္ေနတဲ့ ၁၆ ေပကိုု ဆက္ဆြဲဖိုု ့ ခြင့္ၿပ ုုမိန္ ့ကိုု ၁၆ ႏွစ္ေစာင့္ခဲ့ရတယ္။ ပန္းခ်ီပန္းပုုလက္ရာေတြက အင္မတန္လက္ရာေၿမာက္ပါေပတယ္။ သမၼတေသဆံုုးရင္၊ စစ္ဖက္ဆိုုင္ရာရာထူး အၾကီးအကဲေတြက်ဆံုုးရင္ ဒီခန္းမမွာ စ်ာပနက်င္းပခြင့္ရိွပါတယ္ ခုုထိ ၃၃ ဦး က်င္းပၿပီးၿပီ။ ဟိုုဖက္ခန္းက ပန္းပုုလက္ရာေတြကေတာ့ ၿပည္နယ္တခုုစီရဲ ့ ထင္ရွားတဲ့သူေတြရဲ ့ ပန္းပုုလက္ရာေတြ။ ပန္းပုုတခုုခ်င္းစီမွာ ရာဇဝင္တခုုစီရိွပါတယ္။ မသိတာရိွရင္ လက္ေထာင္ေမးႏိုုင္ပါတယ္။ ကင္မရာသမားေတြေတြ ့ေတာ့ ဒီေန ့ကယ္ပီတယ္မွာ လူပိုုစည္တယ္ လႊတ္ေတာ္မွာ အေရးၾကီးတဲ့ဥပေဒတခုုကိုု မဲခြဲဆံုုးၿဖတ္စရာရိွလိုု ့တဲ့။ လူအရမ္းမ်ားတာမိုု ့ ကိုုယ့္အုုပ္စုုနဲ ့ မခြဲမခြာေနဖိုု ့၊ အိမ္သာသြားမယ္ဆိုုရင္ တိုုးဂိုုက္ကိုု အေၾကာင္းၾကားၿပီးမွာ သြားဖိုု ့မွာၾကားပါတယ္။ ကယ္ပီတယ္ကိုု ၃ ေခါက္ ေရာက္ၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ သိလိုုက္ရတာက တိုုးဂိုုက္ေတြေၿပာတာ အတူတူပဲဆိုုတာ။ တိုုးၿပီးေတာ့ နားၾကပ္ေလးေတြၿပန္ေပး တိုုးဂိုုက္က ဒီေန ့ဗာမြန္ၿပည္နယ္ကအမတ္ေတြကိုု ေတြ ့ဆံုုလိုု ့ရတယ့္ လတ္မွတ္ရိွတယ္ အိုုင္ဒီၿပၿပီး ယူႏိုုင္ပါတယ္လိုု ့ အေၾကာင္းၾကားတယ္။ ဗိုုက္ဆာေနၿပီမိုု ့လိုု ့ ကယ္ပီတယ္ေအာက္ဖက္က စားေသာက္ဆိုုင္ဆီ ေၿပးၾကတယ္။ အဲဒီမ်ားလည္း ၾကိတ္ၾကိတ္တိုုး တေန ့တေန ့ အလည္လာတဲ့သူ ၈၀၀ ေက်ာ္ရိွပါတယ္တဲ့။ အလည္လာတဲ့သူေတြထဲမွာ အာရွသားနည္းတယ္။ 


Library of Congress 
National Air &Space Museum
Washington Monument

ကယ္ပီတယ္ကေန ကြန္ဂရက္စာၾကည့္တိုုက္ကိုု ေၿမေအာက္လိႈက္ေခါင္းကေန သြားလိုု ့ရပါတယ္။ ကမၻာေပၚမွာ စာအုုပ္စာတမ္းေတြ အမ်ားဆံုုးစုုေဆာင္းထားတဲ့ေနရာ။ အတြင္းဖက္မွာ ၿပင္ဆင္ထားတာေတြက အင္မတန္လွတယ္။ ၿပခန္းေတြ အကုုန္လိုုက္ၾကည့္ဖိုု ့ဆိုု တေန ့ေလာက္အခ်ိန္ေပးရမယ္။ စာၾကည့္ခန္းကိုု အေပၚခန္းကေနၾကည့္ဖိုု ့ တန္းစီၾကတယ္။ စာၾကည့္ခန္းမွာ မေဟာ္ဂနီေရာင္ပရိေဘာေတြက တဖိတ္ဖိတ္ေတာက္ေနၿပီး စာအုုပ္အဖံုုးေတြကေလည္း ေရႊေရာင္ေဖာင္းၾကြစာလံုုးေတြနဲ ့ အင္မတန္လွပခန္ ့ညားတယ္။ စာအုုပ္ေတြကိုု သုုေတသနၿပ ုုေနတဲ့သူေတြကိုုပဲ ငွားပါတယ္။ ကြန္ဂရက္စာၾကည့္တိုုက္ကေန ကယ္ပီတယ္ကိုုၿဖတ္ၿပီး ေနရွင္နယ္ေမာလ္ကိုု မ်က္ႏွာၿပ ုုေနတဲ့ ကယ္ပီတယ္နဲ ့ ဓာတ္ပံုုရိုုက္တယ္။ အဲ့ဒီဖက္အၿခမ္းက ပိုုလွတယ္ သမၼတက်မ္းသစၥာက်ိမ္ဆိုုတဲ့ေနရာေပါ့။ ကယ္ပီတယ္ကေန ပတ္တိုုးမတ္ၿမစ္အထိကိုု ကယ္ပီတယ္ေမာလ္လိုု ့ေခၚၿပီး ေဘးတဖက္တခ်က္မွာ ၿပတိုုက္ေတြ တစုုတေဝးတည္း ရိွပါတယ္။ ၿပတိုုက္ေတြက ဝင္ေၾကးအခမဲ့ၿဖစ္ၿပီး ၿပတိုုက္တခုု အႏွံ ့လည္ဖိုု ့ဆိုုရင္ ၅ နာရီေလာက္ အခ်ိန္ေပးရမယ္။ အာကာသသိပၺံၿပတိုုက္ကိုု ဝင္လည္ေတာ့ လကမၻာကိုု ပထမဆံုုးေၿခခ်တဲ့ၿပခန္း၊ အာကာသယာဥ္မႈးေတြ ဝတ္တဲ့ဝတ္စံုု၊ အသံုုးၿပ ုုခဲ့တဲ့ယာဥ္၊ ဘယ္လိုုလုုပ္ေဆာင္ခဲ့ၾကတာေတြကိုု ၿပသထားတာ အင္မတန္ၾကည့္လိုု ့ေကာင္းတယ္။ ဝိုုက္ညီေနာင္ကေန ေလယာဥ္ေတြတဆင့္ဆင့္ တိုုးတက္ေၿပာင္းလဲလာေတြ၊ အာကာသအေၾကာင္းအစံုုအလင္ၿပသထားလိုု ့ အၿမဲၾကိတ္ၾကိတ္တိုုး။ တူေတာ္ေမာင္အတြက္ အာကာသယာဥ္မႈးဝတ္စံုု၊ အာကာသယာဥ္ ဝယ္ေပးရင္ေကာင္းမလားလိုု ့ အေမ့ကိုုတိုုင္ပင္ၾကည့္ေတာ့ မေပးနဲ ့တဲ့။ ရထားစီးဖိုု ့အဆင္မေၿပဘူး လမ္းဘဲေလွ်ာက္ရေအာင္ေနာ္ ဝါရွင္တန္ေက်ာက္တိုုင္၊ အိမ္ၿဖ ူေတာ္ကိုုသြားမွာ။ စမစ္ဆိုုးနီးယန္းၿပတိုုက္နားမွာ ခဏနားၾကၿပီး ဝါရွင္တန္မိုုးႏူးမတ္ေက်ာက္တိုုင္နားကေနၿဖတ္ၿပီး ဒုုတိယကမၻာစစ္အထိမ္းအမွတ္ေရပန္းနားကိုု သြားမလိုု ့ဟာ မသြားႏိုုင္ေတာ့ဘူး အေဝးကေနပဲၾကည့္မယ္တဲ့။ ဟိုုမွာ တိုုင္ဒယ္ေဘဆင္ေရကန္ ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္က အဲ့ဒီမွာက်င္းပတာ။ ေရကန္ပတ္ပတ္လည္ ဂ်ပန္ၿပည္က ခ်စ္ၾကည္ေရးလက္ေဆာင္ေပးထားတဲ့ ခ်ယ္ရီပင္ေတြ စိုုက္ထားတယ္။ ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္က ကိုုယ့္ဓာတ္ပံုုေတြၾကည့္ၿပီး အေဖက ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္ခ်ိန္ လာလည္ခ်င္တယ္။ ဟုုိးမွာ လင္ကြန္းမန္မိုုရီယမ္ အေဖတိုု ့ တိုုးနဲ ့လာတုုန္းက ေရာက္ဖူးတယ္ မွတ္မိလား။ ဝါရွင္တန္မိုးႏႈးမတ္နားမွာ ခဏနား သမၼတအိမ္ၿဖ ူေတာ္ေရွ ့ ဓာတ္ပံုုရိုုက္။ 


အိမ္ၿဖ ူေတာ္ေရွ ့
National Museum of Natural History
National Museum of National History

သမၼတအိမ္ၿဖူေတာ္နဲ ့ မလွမ္းမကမ္းက ပန္းၿခံေလးမွာ ထိုုင္နားေတာ့မွ စာၾကည့္မ်က္မွန္ မရိွေတာ့မွန္း သတိထားမိတယ္။ စမတ္ဆိုုးနီးယန္းၿပတိုုက္နား နားတုုန္းက က်က်န္ခဲ့တာၿဖစ္ရမယ္။ နေမာ္နမဲ ့ႏိုုင္ေလၿခင္း ကိုုယ္ဟာ ပစၥည္းအၿမဲေမ့က်န္တတ္တဲ့သူမဟုုတ္ဘူ ။ မ်က္မွန္က ၂၀၁၂ ကန္တက္ကီမွာ လုုပ္ခဲ့တာဆိုုေတာ့ ၅ ႏွစ္ရိွၿပီ ကိုုယ္ၾကိ ုုုုက္တဲ့ တစ္ဖနီမ်က္မွန္ေလး။ ညေနစာ တရုုတ္တန္းမွာ သြားစားမယ္ မိနစ္ ၂၀ ေလာက္ ေလွ်ာက္ႏိုုင္ေသးတယ္မလား။ နားနားၿပီး ေလွ်ာက္ၾကတာေပါ့ တရုုတ္တန္းေရာက္ေတာ့ ဒီစီမွာအလုုပ္လုုပ္တုုန္းက ကိုုယ္သြားစားေနၾကဆိုုင္ကိုု ေခၚသြားတယ္။ ကန္စြန္းရြက္ေၾကာ္ အင္မတန္ေကာင္းတာေတာ့ မွတ္မိတယ္။ ဟိုုတယ္ကိုု ၁၅ မိနစ္ေလာက္ၿပန္ေလွ်ာက္ ေရမိုုးခ်ိဳးၿပီးတာနဲ ့ ပစ္လဲေတာ့တာပဲ။ အေဖက ဒီေန ့လမ္းေလွ်ာက္တာ ၆ မိုုင္မကဘူးတဲ့ အေဖတိုု ့ ေလွ်ာက္ႏိုုင္သားပဲ ဘယ္လိုုလဲအေဖ ကယ္ပီတယ္လွလား အယ္မေလး ၾကီးက်ယ္ခမ္းနားပါေပတယ္ အၿပင္ကေနၾကည့္ေတာ့ ဒီေလာက္သားနားမယ္မထင္ဘူး အတြင္းမွာ တကယ္လွတာပဲ။ ဒီေန ့ေတာ့ အေတာ္ပင္ပန္းသြားၿပီ။ မနက္ၿဖန္မနက္ ၈ နာရီခြဲေလာက္ ကယ္ပီတယ္ကိုုၿဖတ္ၿပီး ေနရွင္နယ္ေမာကိုုသြား အမ်ိဳးသားအႏုုပညာၿပတိုုက္ေရွ ့သြားေတာ့ ဘယ္သူမွမရိွဘူ။ ဖြင့္ခ်ိန္က ၁၀ နာရီတဲ့ ေဘးက အမ်ိဳးသာသမိုုင္းၿပတိုုက္ဆီသြားေတာ့ လူတန္းၾကီးက အရွည္ၾကီး။ တကမၻာလံုုးမွာရိွတဲ့ သတၱဝါေကာင္ေတြကိုု ရုုပ္ၾကြေတြနဲ ့ ၿပထားတာ အင္မတန္အသက္ဝင္သြားတာပဲ။ ကေလးေတြကိုု လိုုက္ၿပတာမ်ားတယ္။ အေဖက သူ ့ေၿမးကိုု သတိရေနတယ္ ဘုုန္းသန္ ့ေခါင္သာဆိုုရင္ ဘယ္ေလာက္အားပါလိုုက္မလဲ။ အေဖ တိရစ ၦာန္ရံုုလိုုက္ၿပေပးလိုု ့ ေၿမးၿဖစ္သူက ဘိုုးဘိုုး တိရစၦာန္ရံုုလိုုက္ပိုု ့ေပးဖိုု ့  ပူစာေတာ့တာပဲ။ ၁၁ နာရီခြဲေလာက္က်ေတာ့ ဟိုုတယ္ဆီၿပန္ၿပီး check out လုုပ္ ဆယ္မိနစ္ေလာက္ေဝးတဲ့ ယူနီယမ္ဘူတာရံုုက Roti mediterarian ဆိုုင္မွာ ေန ့လည္စာစားေတာ့ အေဖတိုု ့ ၾကိ ုုက္ၾကတယ္။ Chipolet မက္ဆီကန္အစားအစာက်ေတာ့ သိပ္မၾကိ ုုက္ၾကဘူး။ ေန ့လည္ ၂ နာရီ ဘတ္စ္ကားက ၁၅ မိနစ္ေလာက္ ေနာက္က်ၿပီးမွထြက္တယ္။ နယူးဂ်ာစီကိုု ၄ နာရီေက်ာ္ေလာက္ ေမာင္းရတယ္။ ကယ္ပီတယ္နဲ ့ အေဝးကေနပဲ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ၾကေပမဲ့ ခုုေတာ့ အတြင္းထိ ေရာက္ဖူးသြားၾကၿပီ။ သေဘာက်တယ္ဆိုုေတာ့လည္း လိုုက္ပိုု ့ရက်ိဳးနပ္တာေပါ့ေလ။ အခြင့္ၾကံၾကိ ုုက္ရင္ ကယ္ပီတယ္အတြင္းဖက္ဆီ ဝင္လည္ၾကပါလိုု ့ တိုုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္။

စန္းထြန္း
မတ္ ၁၁၊ ၂၀၁၈။