အိမ္ေၿပာင္းၿခင္း အႏုုပညာ ...

၂၀၁၄ ေဖေဖၚဝါရီ နယူးေယာက္ကိုုေရာက္ၿပီး ၂ လအၾကာ ၿမန္မာအိမ္ကေန ဂ်ပန္အိမ္ကိုုေၿပာင္းေတာ့ လက္ေက့ ၂ အိတ္၊ အထုုပ္ၾကီး ၁ ထုုပ္၊ အထုုပ္ေလး ၁ ထုုပ္၊ ဂီတာတလက္။ ေၿပာင္းတဲ့ေနရာကလည္း တၿမိ ုု ့နယ္တည္း တဘူတာပဲေဝးတယ္။ အိမ္ကူေၿပာင္းေပးတဲ့ အစ္ကိုုၾကီးကလည္း သေဘာေကာင္းတယ္။ ေနမေကာင္းလိုု ့၂၀၁၅ ဧၿပီ ဂ်ပန္အိမ္ကေန ၿမန္မာအိမ္ေၿပာင္းေတာ့ အထုုပ္ၾကီး ၆ ထုုပ္ၿဖစ္လာၿပီ။ က်န္းမာေရး သိပ္မေကာင္းေတာ့ အိမ္ေၿပာင္းၿပီးတာနဲ ့ လူကလႈပ္ေတာင္ မလႈပ္ႏိုုင္ေတာ့ဘူး။ တၿမိ ုု ့နယ္တည္း တဘူတာပဲ ေဝးတာကိုု အိမ္ကူေၿပာင္းေပးတဲ့ဦးေလးက ၁၀၀ ေတာင္းလိုု ့ မခံခ်ိမခံသာနဲ ့ ေပးလိုုက္ရတယ္။ ေကာင္မေလးတေယာက္ကိုု ေၿပာင္းေပးတုုန္းကဆိုု ၂၀ ပဲေတာင္းလိုု ့ အဲ့ဒီေကာင္မေလးကေတာင္ အံ့အားသင့္လိုု ့ဆိုုတဲ့ သတင္းၾကားေတာ့ ပိုုအၿမင္ကပ္ အေတာ္ရိတ္တဲ့ ဦးေလးၾကီ။ ၂၀၁၆ ၾသဂုုတ္ နယူးဂ်ာစီကိုုေၿပာင္းေတာ့ အေမနဲ ့မၾကီးရိွေနေတာ့ သိပ္မပင္ပန္းဘူး။ ဒါေတာင္ ကားကနည္းနည္းေသးေနလိုု ့ ပစၥည္းနည္းနည္းက်န္ခဲ့တယ္။ အိမ္ကူေၿပာင္းေပးတဲ့ အစ္ကိုုၾကီးက သေဘာေကာင္းတယ္ အေမၿပန္ေတာ့ သူ ့ကိုုတက္စ္စီေခၚလိုုက္ေသးတယ္။ ၂၀၁၈ ေဖေဖၚဝါရီ နယူးဂ်ာစီကေန နယူးေယာက္ကိုုေၿပာင္းေတာ့ အေတာ္ရိတ္တဲ့ ဦးေလးၾကီးကားကိုု ၿပန္ေခၚရတယ္။ သူ ့ကားမွ ဆန္ ့မွာကိုုး ပစၥည္းေတြကလည္းမ်ားပါ့။ တရုုတ္မယန္းဆီက ၂၅၀ ပုုတ္ၿပတ္နဲ ့ ဝယ္ထားတဲ့ ၂ ေယာက္အိပ္ေမြ ့ယာ၊ ထိုုင္ခံုု၊ ဆိုုဖာ၊ slow cooker ၊ မိုုက္ခရိုုေဝ့စ္၊ toaster ၊ အဝတ္ေလွ်ာ္စက္၊ ဖိနပ္စင္။ ကိုုယ့္ဘာသာဝယ္ထားတဲ့ ၅၄ လက္မတီဗီြ၊ တေယာက္အိပ္ေမြ ့ယာ၊ အိုုင္ခီရာက ပက္လက္ထိုုင္ခံုု။ ဒါေတာင္ စာအုုပ္စင္၊ မွန္တင္ခံုုအၾကီး ထားပစ္ခဲ့တယ္။ ဦးေလးရိတ္ၾကီးက ၿမန္မာၿပည္ၿပန္မွာမိုု ့လိုု ့ သူ ့သူငယ္ခ်င္းကိုုေမးၾကည့္ေတာ့ ကူေၿပာင္းေပးမယ္ တိုုးခအၿပီးအစီး ၁၈၀ တဲ့။ အားရင္အားသလိုု ပစၥည္းသိမ္းထားၿပီး ေသာၾကာေန ့မွာပစၥည္းကိုုအၿပီးသိမ္း။ စေနေန ့မနက္မွာ တအိမ္လံုုး သန္ ့ရွင္းေရးလုုပ္ ေန ့လည္ ၂ နာရီေလာက အိမ္ကူေၿပာင္းေပးတဲ့ဦးေလးၾကီးလာေတာ့ ပစၥည္းေတြက မ်ားလိုုက္တာ တေယာက္စာမွ ဟုုတ္ရဲ ့လား။ ဟုုတ္တယ္ အရင္တုုန္းက အစ္မေနၿပီး ၿပန္သြားလိုု ့။ ဦးေလးရိတ္တူမအိမ္မွာ ေနခဲ့တာ ဦးေလးရိတ္ပဲ ေၿပာင္းေပးတာ။

ကားမွာေနရာမရိွေတာ့ဘူး ပစၥည္းေတြက က်န္ေသးတယ္ အေရးၾကီးတာေတြယူ အပင္ေတြကလည္း ပါေသးတယ္။ မဆန္ ့ေတာ့ရင္ ဒါေတြထားခဲ့မယ္ ဦးေလး မနက္ၿဖန္အားလား မအားဘူး။ ကားရိွတဲ့သူငယ္ခ်င္း ၂ ေယာက္ရိွတယ္ သူတိုု ့ကိုု အကူအညီေတာင္းၿပီး လာသယ္ရမယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြက ဘယ္မွာေနၾကတာလဲ တေယာက္မွာ နယူးေယာက္ကြင္းမွာ တေယာက္က နယူးဂ်ာစီၿပည္နယ္ အက္ဒီဆင္မွာ။ ေနရာနည္းနည္းၿပန္စီၿပီး အကုုန္ပါေအာင္ ၾကိ ုုးစားေပးမယ္။ အပင္ေတြထည့္ထားတဲ့ဗန္းကိုု ေပါင္မွာတင္လိုု ့ရတယ္ ေလးေနမွာေပါ့။ မိုုးကစရြာလာၿပီ ဒီအိမ္ခန္းငွားခ ဘယ္ေလာက္လဲ၊ ဘယ္လိုုရွာသလဲ။ ဦးေလးရိတ္နဲ ့ ညီအစ္ကိုုလိုုခင္ေနေတာ့ ကူညီတာ။ တုုိးခက ၁၅ က်ပ္ တိုုးခနဲ ့တင္ မကိုုက္ပါဘူးဗ်ာ။ ဟင္ … ဦးေလးရိတ္ပဲ ေစ်းၿဖတ္တာ အိမ္လိမ္စာေတြ သိေနတာပဲ။ တိုုးခေပးရမယ္ဆိုုတာ မသိဘူးလား မကိုုက္ရင္ မလိုုက္နဲ ့ေပါ့။ မနက္ ၄ နာရီ ေလဆိပ္မွာသြားၾကိ ုုပိုု ့၊ ဦးေလးသမီးဝင္ေခၚ၊ ခုုအိမ္ေၿပာင္း၊ ညေနေလဆိပ္ကိုု သြားၾကိ ုုပိုု ့လုုပ္ရဦးမွာ။ အယ္မေလး ... ညည္းလိုုက္တာ ခိုုက်ေနတာပဲ။ ဦးေလးက အိမ္ဝယ္ထားတယ္ ခုုဆိုုသူအိမ္က ၇ သိန္းေလာက္ တန္ေနၿပီ။ ေၿမေအာက္ထပ္ကိုု ငွားထားတယ္ ၇၅၀ ရတယ္တဲ့။ mover လုုိ ့သာေၿပာတာ ကိုုယ့္ထက္ခ်မ္းသာတယ္။ ညည္း ဒီအိမ္ဘယ္လိုုေတြ ့တာလဲ ေဒါက္တာမေၿပာလိုု ့သိတာ၊ ေစ်းကိုုလည္း သူပဲေလွ်ာ့ေပးထားတာ၊ နယူးဂ်ာစီအိမ္ထက္ က်ဥ္းတယ္။ အဲ့ဒီေနရာကိုုသိတယ္ အဲ့ဒီနားမွာေနဖူးတယ္။ ေရာက္တာၾကာၿပီလား မၾကာေသးဘူး ၈ ႏွစ္။ ေက်ာင္းတက္တာလား ေက်ာင္းၿပီးလိုု ့ အလုုပ္လုုပ္ေနၿပီ။ ၿမန္မာၿပည္ကိုု မၿပန္ဘူလား အေမရိကားမွာေနရတာၾကိ ုုက္တယ္။ ဟာ..ဟိုုတကၠစီသမား ေခါင္းထိုုးၿပီး ေနရာေတာင္းေနတယ္ အဓိပၺါယ္မရိွလိုုက္တာ၊ နယူးေယာက္က တကၠစီေတြ စည္းကမ္းကိုုမရိွဘူး ေမာင္းခ်င္သလိုု ေမာင္းေနေတာ့တာပဲ။ လူကူးမ်ဥ္းက်ားမွာ ကူးေနတဲ့သူေတြကိုုလည္း ေႏွးတိေႏွးတိနဲ ့ ကူးေနလိုုက္တာ ၿမန္ၿမန္ကူးတာမဟုုတ္ဘူး။ အယ္မေလး … ကိုုယ္ညည္းတယ္ဆိုုတာ သူ ့ေၿခဖ်ားကိုုမမွီဘူး။ ဒီေလာက္ညည္းတဲ့သူမ်ိဳး ဒီတခါပဲေတြ ့ဖူးပါတယ္ စိတ္ညစ္ဖိုု ့ေကာင္းလိုုက္တာ ၁ နာရီေလာက္ ေတာ္ေတာ္ညည္းခံလိုု္က္ရတယ္။

photo credit - Google

ညည္း ဒီေလာက္ ပစၥည္းမ်ားတာ ညည္းအခန္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလးမွာ ေနရာဆန္ ့ပါ့မလား ဆန္ ့သေလာက္ ထည့္ရမွာပဲ။ မိုုးရြာေနၿပီ ေမြ ့ယာေတြကိုု အရင္ခ်ရမယ္ ေရစိုုကုုန္လည္း ရပါတယ္ ကိစၥမရိွပါဘူး။ သူမွန္းတဲ့အတိုုင္း အိမ္ခန္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလးမွာ ပစၥည္းေတြက ေနရာအၿပည့္ ေၿခခ်စရာေနရာေတာင္ မရိွဘူး။ ေၿပာင္းေပးခ ၁၈၀ ၊ ၁၅ ရာခိုုင္ႏႈန္းတဖ္စ္ ၁၃၊ ၂၀၃ က်ပ္ေပးရမွာကိုု တခါတည္းဆန္ ့ေအာင္ၾကိ ုုးစားေပးလိုု ့ ၂၀၅ က်ပ္ ေပးလိုုက္တယ္။ ဟိုဖက္မွာ အဝတ္ေလွ်ာက္ဆိုုင္၊ ဒီဖက္မွာ စားေသာက္ဆိုုင္၊ ဟိုုးဖက္မွာ ဘူတာရံုုရိွတယ္ အစားအေသာက္ အိပ္ဖိုု ့ ရံုုးတက္ဖိုု ့ အေရးၾကီးတာေတြ အရင္ထုုတ္ တၿဖည္းၿဖည္း နားနားၿပီးရွင္း လိုုအပ္ရင္ ေခၚလိုုက္ေနာ္။ ဟုုတ္ကဲ့ ေခၚပါ့မယ္ ေက်းဇူးအမ်ားၾကီးတင္ပါတယ္။ ဟြန္ ့ … ေနာက္ေနာင္ ဘယ္ေတာ့မွ ဒင္းကိုုမေခၚဘူး။ သူကလည္း တစ္ေယာက္စာေၿပာၿပီး ႏွစ္ေယာက္စာေၿပာင္းတဲ့ ေကာင္မေလး။ ေနာက္တခါေခၚရင္ ၿငင္းလိုုက္မယ္လိုု ့ ေတြးေလမလားမသိ။ မလုုိတာေတြ စတိုုခန္းထည့္၊ ဘယ္ပစၥည္းက ဘယ္အထုုပ္မွာဆိုုတာရွာေဖြ၊ သိမ္းသင့္တာေတြသိမ္း ထုုတ္သင့္တာေတြထုုတ္ တနဂၤေႏြေန ့ညေနမွာမွ ၿပီးသြားေတာ့တယ္။ အိမ္အသစ္က ေမြးစားအေမ၊ မၾကီးသူငယ္ခ်င္းတိုု ့ေနတဲ့တိုုက္နဲ ့ လမ္းေလွ်ာက္ရင္ ၈ မိနစ္ေလာက္ပဲေဝးတယ္။ ဂ်ပန္အိမ္မွာ ကိုုယ္ေနမေကာင္းၿဖစ္တုုန္းက မၾကီးက အကူအညီေတာင္းလိုု ့ လာၾကည့္ရႈေစာင့္ေရွာက္တဲ့ ႏွစ္ေယာက္ေပါ့။ နယူးဂ်ာစီအိမ္ကေန ေဝါထရိတ္စင္တာကိုု မိနစ္ ၂၀ ပဲ ရထားစီးရတယ္။ အိမ္ကေန မနက္ ၈ နာရီေရာက္ရင္ ၉  နာရီမတီးခင္ ရံုုးေရာက္ေနၿပီ။ အိမ္အသစ္ကေန ဘူတာရံုုကိုု ၁၅ မိနစ္လမ္းေလွ်ာက္ local ရထား ၂ ဘူတာစီးၿပီး အၿမန္ရထားစီးၿပီး ေဝါထရိတ္စင္တာမွာဆင္း ရံုုးကိုု ၁၀ မိနစ္လမ္းေလွ်ာက္။ ရံုုးေရာက္ဖိုု ့ ၁ နာရီ မိနစ္ ၂၀ အခ်ိန္ေပးရတယ္။ နယူးဂ်ာစီအိမ္နားမွာက ေပၚတူဂီ၊ အိုုင္းရစ္မ်ားၿပီး တရုုတ္ကုုန္စံုုဆိုုင္ေသးေသးေလးပဲရိွတယ္။ အိမ္အသစ္နားမွာေတာ့ အစားအေသာက္ေပါတယ္။ အိမ္အသစ္က က်ဥ္းေပမဲ့ စနစ္တက်ရိွတယ္ တံခါး ၃ ခုုရိွတယ္။ အရာအားလံုုးအဆင္ေၿပမဲ့ ညေရာက္ရင္ အိမ္ခန္းထဲက ဟီတာသံအက်ယ္ၾကီးၿမည္တာ သိပ္ဆိုုးတယ္။ ကိုုယ္ကလည္း အသံၾကားရင္၊ အလင္းၿမင္ရင္ မအိပ္ႏိုုင္။

အဲ့ဒါအေဖနဲ ့သြားတူၾကတာ အေဖက ၾကြက္ၿဖတ္ေၿပးရင္ေတာင္ သိတယ္ ခႊ်ပ္ခႊ်ပ္ဆိုုႏိုုးေနၿပီ။ အေမက်ေတာ့ ဘယ္လိုုအေၿခအေနမ်ိဳးမွာမဆိုုအိပ္ႏိုုင္ ဘယ္ဟင္းနဲ ့မဆိုုစားႏိုုင္တယ္။ အေမ့လိုု ကုုသိုုလ္ကံေကာင္းခ်င္လိုုက္တာ။ လုုပက္စ္ေၾကာင့္ ေရခ်ိဳးခန္းထဲမွာ ေရတစက္စက္က်ေနတာေတာင္ၾကားတယ္။ နယူးဂ်ာစီအိမ္မွာတုုန္းက တရုုတ္မေၿခနင္းၾကမ္းလြန္းလိုု ့ အိမ္ရွင္ကိုုတိုုင္တယ္။ ဒီေတာ့ တရုုတ္မက ကိုုယ့္အိပ္ခန္းအေပၚထပ္က သူ ့အိပ္ခန္းကိုုမဝင္ခင္ ဖိနပ္ခႊ်တ္ၿပီးမွ ဝင္ေပမဲ့လည္း ႏိုုးတာပါပဲ။ သူဝင္လာတာ ဟိုုးေတာက္ေလွ်ာက္ၾကားရတယ္။ တရုုတ္မေၿခနင္းၾကမ္းတာကိုုဆိုုးလွၿပီထင္ေနတာ ဟီတာသံကပိုုဆိုုးတယ္ တညလံုုးတဂြမ္းဂြမ္းနဲ ့။  ear pads ဝယ္တပ္တာလည္း ၾကားရတယ္ ေခါင္းအံုုး၊ traveler bag ပတ္ၿပီးအိပ္ရတယ္။ ခုုတပတ္ၿပည့္ေတာ့မယ္ ေကာင္းေကာင္းအိပ္မေပ်ာ္ေသးဘူး။ ညဖက္အိပ္ေရးသိပ္မဝလိုု ့အီးရထားမွာ ထိုုင္ခံုုေနရာရတာနဲ ့ အိပ္ေတာ့တာပဲ။ အသိအစ္မတေယာက္လည္း အရင္ေနဖူးတဲ့အိမ္က ဟီတာသံက က်ယ္လြန္းလိုု ့ သူခိုုးဝင္တာလိုု ့ေတာင္ ထင္တာနဲ ့။ ေနာက္ေတာ့ အိပ္ခန္းထဲမွာမအိပ္ႏိုုင္ေတာ့ဘဲ ဧည့္ခန္းထဲကိုုေၿပာင္းအိပ္ရတယ္။ စာခ်ဳပ္တစ္ႏွစ္ၿပည့္တာနဲ ့ ေၿပာင္းေၿပးရတယ္တဲ့။ အမ္မေလး … မၿမင္ႏိုုင္တဲ့ဒုုကၡေတြ ေနာက္ဆိုုတညအိပ္ၾကည့္ၿပီးမွာ အိမ္ငွားရေတာ့မလိုုၿဖစ္ေနၿပီ။ တရုုတ္မယန္းက အိမ္ေၿပာင္းတာအဆင္ေၿပလားလိုု ့ေမးေတာ့ ၿဖစ္ေၾကာင္းကုုန္စင္ေၿပာၿပေတာ့ သူ ့တိုုက္ခန္းဆိုုေနႏိုုင္မွာမဟုုတ္ဘူး ဟိုုင္းေဝးလမ္းမေဘးမွာမိုု ့လိုု ့ ဆူညံေနတာတဲ့။ ခုုေတာ့ အက်င့္ၿဖစ္သြားၿပီတဲ့ ယန္းက ကိုုယ့္အေမနဲ ့တူတယ္ ဘယ္လိုုအေၿခအေနမ်ိဳးမွာမဆိုု အိပ္ႏိုုင္တယ္။ အင္း … ေစာင့္ၾကည့္ရေတာ့မွာပဲ အက်င့္ၿဖစ္သြားမလား … ေၿပာင္းေၿပးရမလားဆိုုတာ။

စန္းထြန္း
မတ္ ၈၊ ၂၀၁၈။

3 comments:

Anonymous said...

အိပ္ခန္းတံခါး၀တုိ႔ ျပတင္း၀တုိ႔ မွာ sound proof sticker ေတြကပ္လိုက္အမ...ဒီမွာဆုိ home fix ဆုိင္မွာေရာင္းတယ္။။ အေမဇံုတုိ႔ဘာေတြမွာရွိတယ္ တကယ္အသံသက္သာတယ္။ ညီမအ၇င္အိမ္မွာဆုိ တဖက္ခန္းက တံခါးပိတ္တာၾကမ္းတယ္ .. ညညထထဆူတာေတြရွိေတာ႔ တံခါးေဘာင္မွာကပ္ထားတယ္ ။ အိပ္ကုတင္းက အဲကြန္း ကြန္ပရက္ဆာနဲ႔ ကပ္ေနေတာ႔ ျပတင္းေတြမွာပါလိုက္ပက္ထားတာ သက္သာတယ္။

love,
HsuMyat

Anonymous said...

https://www.amazon.com/Stripping-Insulation-Weatherstrip-Soundproofing-Adhesive/dp/B076PP3827


here you go!!

Hsumyat

San Htun said...

ဝယ္ၿပီး တပ္လိုုက္မယ္ ... ေက်းဇူးပဲ ဆုုၿမတ္ေရ...