10 August 2019

ပုုဂံသြား ေတာလား - ၂

မေန ့ကဝယ္ဝတ္တဲ့ အၿဖ ူေရာင္အကၤ ီ်ေလး ဝတ္လိုု ့ေကာင္းလိုု ့ အေဖက သူ ့တပည့္ေတြ၊ ေဘာ္ဒါေတြကိုု လက္ေဆာင္ေပးဖိုု ့ ထပ္ဝယ္တယ္။ ေတာ္ၾကာ ဘယ္သူ ့ကိုု ေမ့ေနၿပန္ၿပီ ေတာ္ၾကာ ဘယ္သူ ့ကိုုေပးၿပီး ဘယ္သူ ့ကိုု မေပးရင္ ဘယ္ေကာင္းပါ့မလဲနဲ ့။ မ်ားမ်ားသာဝယ္လိုု ့ အေမက ေရြးေပးတယ္။ နန္းၿမင့္ေမွ်ာ္စင္ကိုုတက္ဖိုု ့ တေယာက္ ၂၀၀၀ ေပးရတယ္။ နန္းၿမင့္ေမွ်ာ္စင္ကေန ၿမင္ရတဲ့ ပုုဂံေနဝင္ဆည္းဆာခ်ိန္ အင္မတန္လွတယ္။ ေမာင့္က်က္သေရေခါင္းေပါင္း၊ တိုုက္ပံုုအကၤ ီ်ဝတ္ထားတဲ့ အစ္ကိုုတစ္ေယာက္က ေစာင္းတီးၿပီး ေဖ်ာ္ေၿဖေနတယ္။ ေဘးနားမွာ နားေထာင္ေနတဲ့  ဘိုုၾကီးက အင္မတန္သေဘာက်ေနတာ။ သူက အႏုုပညာတကၠသိုုလ္ကဆရာတဲ့။ ဓာတ္ပံုုရိုုက္လိုု ့ရလားေမးေတာ့ ရတယ္တဲ့။ သီခ်င္းဆံုုးတဲ့အခါ ေစာင္းနဲ ့ဓာတ္ပံုုရိုုက္လိုု ့ရလားေမးေတာ့ ရတယ္။ လက္အေနအထား ၿပင္ေပးတယ္။ အန္တီစုု ႏိုုဗယ္ဆုုယူေတာ့ ေစာင္းပညာရွင္တေယာက္ နာမည္ေမ့ေနတယ္။ ေမတၱာေရႊေစာင္းဆိုုတဲ့ သီခ်င္းတီးတာ အင္မတန္နားေထာင္ေကာင္းတယ္။ ေစာင္းသံ အင္မတန္သာယာတယ္။ ဦးေနဝါနဲ ့တူတယ္ ဟုုတ္တယ္ ဟုုတ္တယ္။ ေစာင္းၾကိ ုုးကိုုေရေနေတာ့ ၁၆ ၾကိ ုုးတဲ့ အယ္မေလး ... တေယာ ၄ ၾကိ ုုးေတာင္ မနည္းသင္ေနတာ ၁၆ ၾကိ ုုးဆိုုရင္ေတာ့လား။ တေန ့ေန ့မွာေတာ့ ေစာင္းတီးသင္ခ်င္ေသးတယ္။ ဘယ္မွာေနတာလဲ စတိတ္မွာေနတာ အဲ့ဒီမွာ သင္ေပးတဲ့သူေတြ ရိွမွာပါ။ ခက္သလားဟင္ သိပ္ေတာ့မခက္ပါဘူး သင္ၾကည့္မွသိမွာေပါ့ သင္ၾကည့္ပါ။ ကိုုယ္တိုု ့က မနက္ၿဖန္ရန္ကုုန္ၿပန္မွာ ၿဖိ ုုးတိုု ့က ေနာက္ထပ္ႏွစ္ရက္ ဆက္ေနတယ္။ ၿဖိ ုုးတိုု ့က ေညာင္ဦးနားကဟိုုတယ္ကိုု ေၿပာင္းသြားၾကေတာ့ ေရႊတိုုင္းေက်ာ္မွာ ထမင္းသြားစားတဲ့အခါ ကိုုယ္တိုု ့မိသားစုု ေလးေယာက္တည္း။ ရုုပ္ေသးရုုပ္ေလးေတြ၊ ယြန္းဆြမ္းအုုပ္ေလးေတြနဲ ့ ဧည့္ခန္းကိုုအလွဆင္ခ်င္ေပမဲ့ ခုုေနတဲ့အိမ္မွာ ထားစရာေနရာမရိွလိုု ့ ဝယ္ခ်င္စိတ္ကိုု မ်ိဳသိပ္ထားရတယ္။ ေနာက္ေန ့မနက္ ေခါင္မိုုးေပၚမွာ မနက္စာစားေတာ့ ေလေၾကာင္းက်လိုု ့ မီးပံုုပ်ံေတြ ကိုုယ္တိုု ့ေခါင္းေပၚကေန ပ်ံသြားၾကတယ္။ မီးပံုုပ်ံၿခင္းေတာင္းထဲကသူေတြကိုု လက္ေတြၿပ။ တသက္မွာတခါေလာက္ Balloons Over Bagan စီးခ်င္မိသား ယူအက္စ္ေဒၚလာ ၂၀၀ ကေန ၃၀၀ ၾကားေလာက္ ကုုန္မယ္။ တစ္ႏွစ္ေလာက္ၾကိ ုုဘြတ္ရတယ္ၾကားတယ္။ ရာသီခ်ိန္ကလည္း ေၿခာက္လတည္း။ မီးပံုုပ်ံကုုမၺဏီသံုုးခုုထဲမွာ Balloons Over Bagan က သက္တမ္းအၾကာဆံုုး စိတ္အခ်ရဆံုုးတဲ့။

အရင္တုုန္းက မီးပံုုးပ်ံ ပဲခင္းထဲဆင္းလိုု ့ ေလ်ာ္ရတယ္တဲ့။ ၂၀၀၂ ေက်ာင္းေလ့လာေရး ခရီးတုုန္းက မီးပံုုးပ်ံတခုုေလာက္ပဲေတြ ့တယ္။ ဒီေန ့ မီးပံုုးပ်ံ ၃၈ လံုုးတဲ့ အေဖက ေရထားတယ္။ တေယာက္တည္း  ခရီးထြက္လာတဲ့ အင္ဒိုုနီးရွားေကာင္ေလးနဲ ့ ဓာတ္ပံုုတေယာက္တလွည့္ ရိုုက္ေပးတယ္။ သူ အီးဘိုုက္ငွားတာ ကိုုယ္ေတြထက္ေတာင္ သက္သာေသးတယ္။ ၿပီးရင္ အင္းေလးသြားမွာတဲ့ အားက်လိုုက္တာ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ ့ ကမၻာပတ္ေနတာ။ ကားဂိတ္ကေန ဟိုုင္းလတ္ကားေလးနဲ ့ လာေခၚတယ္။ လိုုက္မဲ့သူေတြကိုု ပတ္ေခၚတာ ပုုဂံတခြင္အႏွံ ့ပဲ။ ကားေပၚမွာပါတဲ့ ပုုဂံသူအန္တီၾကီးတေယာက္နဲ ့ စကားေၿပာေတာ့ ေညာင္ဦးဖက္က ဟိုုတယ္ခ၊ စားေသာက္စရိတ္ သက္သာတယ္တဲ့။ ဟိုုင္းေဝးလမ္းက မညက္ေညာဘူး တခ်ိဳ ့အိမ္သာေတြက မသန္ ့ဘူး။ ပုဂံမွာ တရက္တည္းဆိုုေပမဲ့လည္း မိသားစုု၊ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ သြားခဲ့တဲ့ခရီးမိုု ့လိုု ့ အင္မတန္ေပ်ာ္ဖိုု ့ ေကာင္းပါတယ္။ အမွတ္တရရိွေနမဲ့ ခရီးေလးပါပဲ။

Happy Traveling !
Happy birthday to Magyi ! Wish you be happy & healthy !
ၾသဂုုတ္ ၁၀၊ ၂၀၁၉ ။

နန္းၿမင့္ေမွ်ာ္စင္
တေယာၾကိ ုုးေလးေခ်ာင္းကိုုေတာင္ မနည္းသင္ေနရတာ ေစာင္းၾကိ ုုး ၁၆ ေခ်ာင္းဆိုုရင္ ....

၂၀၁၂ ဇြန္ ၆ ေနာ္ေဝးႏိုုင္ငံ ေအာ္စလိုုၿမိ ုု ့အေမစုုကိုု ႏိုုဘယ္ဆုုခ်ီးၿမွင့္တဲ့ အခမ္းအနားမွာ
ေဖ်ာ္ေၿဖခဲ့တဲ့ ေစာင္းေနဝါရဲ ့ ေမတၱာေရႊေစာင္း ေစာင္းလက္သံ...
ေစာင္းသံဟာ အင္မတန္ သာယာပါတယ္...နားဆင္ၾကည့္ပါ...

04 August 2019

ပုုဂံသြား ေတာလား - ၁

၈ ႏွစ္ၾကာမွၿပန္တဲ့ ရန္ကုုန္ခရီးစဥ္ ၂ ပတ္ေနမွာဆိုုေတာ့ တေနရာကိုု သြားလည္ခ်င္တယ္။ ပုုဂံ၊ ဂုုတ္ထိပ္တံတားကိုု သြားမလိုု ့စံုုစမ္းၾကည့္တာ ပုုဂံဘုုရားဖူးကားေတြ ရိွေပမဲ့ ရက္ကအဆင္မေၿပ။ ဂုုတ္ထိပ္တံတားတိုုးမရိွဘူး အမ်ားစုုက ၿပင္ဦးလြင္ကေန ရထားစီးသြားၾကတာတဲ့။ ေဝေပးတဲ့ တိုုးကုုမၺဏီကိုု ဖုုန္းဆက္စံုုစမ္း၊ ေဝ့ကိုု ၿပင္ဦးလြင္က ဟိုုတယ္ေတြအေၾကာင္း စံုုစမ္းခိုုင္း။ ကားမစီးခ်င္တဲ့ အေဖေၾကာင့္ ရန္ကုုန္ဘူတာၾကီးမွာ ပုုဂံရထားအေၾကာင္း သြားစံုုစမ္းတယ္။ ထိုုင္ခံုုေတြ၊ အိပ္စင္ေတြရိွတယ္၊ ရထားက ကားထက္ အခ်ိန္ပိုုၾကာတယ္။ ရထားလတ္မွတ္ကိုု  မွတ္ပုုံတင္နဲ ့ မနက္ ၅ နာရီမွာ လာတန္းစီၿပီး ဝယ္ရမယ္။ မနက္အေစာၾကီး လာမဝယ္ႏိုုင္ရင္ ဘူတာကဝန္ထမ္းကိုု ဝယ္ခိုုင္းလိုု ့ရတယ္ လက္ဖက္ရည္ဖိုုးေတာ့ ေပးရတာေပါ့ေလ။ အေဖနည္းနည္းသက္သာလာၿပီး ကားစီးႏိုုင္တယ္လုုိ ့ ေၿပာလာလိုု ့ တိုုးေတြက ရက္ေတြအဆင္မေၿပတာနဲ ့ ကိုုယ့္ဘာသာ စီစဥ္ၿပီးသြားဖိုု ့ ဆံုုးၿဖတ္လိုုက္ၾကတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြကိုု ပုုဂံလိုုက္မလားေမးေတာ့ သံုုးေယာက္က လိုုက္မယ္တဲ့။ ရန္ကုုန္ကေနညထြက္ မနက္ဖက္ပုုဂံေရာက္တဲ့ကားရိွေပမဲ့ ကားေပၚမွာ တညလံုုးဗီြဒီယိုုကားေတြ အက်ယ္ၾကီးဖြင့္ေတာ့ အေဖနဲ ့မၾကီး အိပ္ေပ်ာ္မွာမဟုုတ္ဘူး။ ဒီလိုုနဲ ့ ရန္ကုုန္ကေန မနက္ထြက္ ညေနပုုဂံေရာက္တဲ့ကားကိုု ေရြးလိုုက္တယ္။ မၾကီးက Temple View ဟိုုတယ္မွာ ဘြတ္ထားတာ သူငယ္ခ်င္းေတြ လိုုက္မယ္ဆိုုေတာ့ အခန္းထပ္ဘြတ္တာ အခန္းလြတ္မရိွေတာ့ဘူး။ ဟိုုေရာက္မွ ၾကည့္စီစဥ္ၾကတာေပါ့။ မနက္ ၉  နာရီ ေအာင္မဂၤလာအေဝးေၿပးကြင္းမွာ ဆံုုၾကတယ္။ ခိုုင္ေမ၊ ၿဖိ ုုး၊ ေရႊစင္တိုု ့နဲ ့က ၁၉၉၉  လွည္းတန္းက ဆရာၾကီးဦးၿမၾကိ ုုင္ အဂၤလိပ္စာသင္တန္းေက်ာင္းမွာ ခင္ခဲ့ၾကတာ။ ဆယ္တန္းေအာင္တဲ့ႏွစ္၊ တကၠသိုုလ္ေတြ မတူေပမဲ့ အိမ္လည္းနီးေတာ့ အဆက္အသြယ္ မၿပတ္ၾကဘူး။ ေရႊစင္ကေတာ့ အဆက္အသြယ္ ၿပတ္သြားလိုုက္တာ ခုုမွၿပန္ေတြ ့ၾကေပမဲ့ အဂၤလိပ္စာသင္တန္း တက္တုုန္းကလိုု ရင္းရင္းႏွီးႏီွး ခံစားမိတုုန္း။ ၂၀၀၅ မတ္လ ခိုုင္ေမ၊ ၿဖိ ုုး၊ ဝတ္ရည္ ကိုုယ့္ဇာတိ ဟိုုင္းၾကီးကႊ်န္းကိုု လိုုက္လည္ၾကတယ္။ အေတာ္ေပ်ာ္စရာေကာင္းတဲ့ခရီး တသက္မေမ့ႏိုုင္တဲ့ခရီး ။ ၁၄ ႏွစ္ၾကာမွ ကိုုယ္တိုု ့သူငယ္ခ်င္းေတြ ခရီးအတူထြက္ၾကတဲ့ခရီး။ မိသားစုုလည္းပါေတာ့ အေတာ္ေပ်ာ္ဖိုု ့ေကာင္းတယ္။

Feel စားေသာက္ဆိုုင္မွာ ဟင္းတပြဲမွာလိုုက္ရင္ အရံဟင္းေတြ အမ်ားၾကီးလာခ်ေပးတယ္။ စားလိုု ့ေကာင္းတယ္ ဆီေတာ့မ်ားတာေပါ့ေလ။ ဝက္မၿဖစ္မွီ ၂ ပတ္အလိုုဆိုုၿပီး ေဖ့ဘြတ္မွာတက္ညည္္းၿပတဲ့ မၾကီးက စားခ်င္သေလာက္စား ဝိတ္မတက္ဘူး။ ညည္းမၿပဘဲ အသားကုုန္တီး နည္းနည္းစားရင္ ဝိတ္မ်ားမ်ားတက္တာကကိုုယ္။ ပုုဂံေရာက္ေတာ့ ဟိုုတယ္ေတြဆီ ဟိုုင္းလတ္ကားေလးနဲ ့ လိုုက္ပိုု ့ေပးတယ္။ Temple View ဟိုုတယ္မွာ အခန္းမရလိုု ့ သူငယ္ခ်င္းေတြက ေရွ ့နားက ရတနာပံုုဟိုုတယ္မွာ အခန္းရတယ္။ ေရခ်ိဳးၿပီးလိုုုု ့ ခဏေနေတာ့ ေမာင္ေမာင္က ညစာစားဖိုု ့ လာေခၚတယ္။ ဟယ္... ေမာင္ေမာင္ အေဝးၾကီးက လာရတာလား... ပခုုကၠဴကေနလာတာ မေဝးဘူး တနာရီေလာက္ပဲတဲ့။ ဟိုုတယ္က ေရႊတိုုင္းေက်ာ္စားေသာက္ဆိုုင္ကိုု ညႊန္းတယ္။ အေဖနဲ ့အေမက ေမာင္ေမာင္ကားနဲ ့လိုုက္သြားတယ္။ ကိုုယ္တိုု ့က လမ္းေလွ်ာက္ၾကတယ္ လမ္းတေလွ်ာက္ ဟိုုတယ္၊ စားေသာက္ဆိုုင္ေတြၾကီးပဲ။ ေရႊတိုုင္းေက်ာ္ စားေသာက္ဆိုုင္ စားေကာင္းတယ္။ အၾကိ ုုက္ဆံုုးက မန္က်ဥ္းရြက္သုုပ္ပဲ။ ညစာကိုု ေမာင္ေမာင္ေကႊ်းတယ္ ေကႊ်းခ်င္လိုု ့ကိုု လာခဲ့တာတဲ့။ အဲ့ဒီေန ့ဟာ ေမာင္ေမာင္နဲ ့ေနာက္ဆံုုးေတြ ့ခဲ့တဲ့ေန ့၊ ေမာင္ေမာင္ ေနာက္ဆံုုးေကႊ်းခဲ့တဲ့ ညစာပါပဲ။ အၿပန္လမ္းကဆိုုင္မွာ ပုုဂံေဘာင္းဘီ၊ အကၤ ီ်ေတြ ဝယ္ၾကတယ္။ ဟိုုတယ္ကိုု ေၿပာလိုုက္ရင္ ပုုဂံဘုုရားဖူးကားေတြ စီစဥ္ေပးတယ္။ စြယ္ေတာ္ေလးဆူဘုုရားဖူးက စြယ္ေတာ္ေလးဆူနဲ ့တင္ တေနကုုန္တာမိုု ့လိုု ့ ပုုဂံတေနကုုန္လည္တာကိုု ေရြးလိုုက္တယ္ ငါးေသာင္းတဲ့။ မနက္ငါးနာရီထၿပီး အီးဘိုုက္နဲ ့ ေနထြက္ခ်ိန္သြားၾကည့္ၾကတယ္။ သူငယ္ခ်င္းေတြကိုု လိုုက္မလားလိုု ့ ေခၚေပမဲ့ အိပ္ယာကမထေသးဘူးတဲ့။ ကိုုယ္ကတခါမွ အီးဘိုုက္မေမာင္းဘူးေပမဲ့ ကိုုယ္ေမာင္းမယ္ဆိုုတာကိုု အီးဘိုုက္ေမာင္းဖူးတဲ့ မၾကီးက လက္မခံဘူး။ သူေမာင္းမယ္ဆိုုတာၾကီးပဲ စထြက္ဖိုု ့ကိုု အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ယူရတယ္ ေနာက္ေတာ့အိုုေကတယ္။ ဟိုုင္းၾကီးမွာ အေဖက ဆိုုင္ကယ္သင္ေပးေတာ့ မၾကီးက ေၾကာက္တတ္ေတာ့ အခ်ိန္ယူရတယ္။ အေၾကာက္အလန္ ့မရိွတဲ့ကိုုယ္က ခပ္ၿမန္ၿမန္တတ္တယ္။ ေမွာင္ေမွာင္မည္းမည္း လမ္းညႊန္တဲ့အတိုုင္းသြား မေသခ်ာလိုု ့ ေက်ာ္တတ္သြားတဲ့ တရုုတ္ေတြကိုုေမးၾကည့္။ အန္ကယ္ၾကီးတေယာက္က လမ္းညႊန္ေပးလိုု ့ ေရာက္သြားတယ္။ မတ္ေစာက္ေနတဲ့ေလွကားေတြကိုု အေသအခ်ာ ကုုတ္ဖက္တတ္ရတယ္။ မီးပံုုးပ်ံေတြတက္လာတဲ့ ပုုဂံေနထြက္ခ်ိန္ အင္မတန္လွတယ္။ ႏိုုင္ငံၿခားသားေတြခ်ည္းပဲ အားလံုုးတိတ္တိတ္ဆိတ္ဆိတ္နဲ ့ ပုုဂံေနထြက္ခ်ိန္အလွကိုု ခံစားၾကတယ္။

၂၀၁၉ ေဖေဖၚဝါရီ ၁၃ ေရႊတိုုင္းေက်ာ္ထမင္းဆိုုင္ ပုုဂံ
ေကႊ်းခ်င္လိုု ့ကိုု ပခုုကၠဴကေန တကူးတကလာေကႊ်းတဲ့ ေမာင္ေမာင္ ေနာက္ဆံုုးေကႊ်းခဲ့တဲ့ ညစာ
ေမာင္ေမာင္နဲ ့ ေနာက္ဆံုုးေတြ ့ခဲ့တဲ့ေန ့
၂၀၀၅ မတ္လ ေမာ္တင္စြန္းဘုုရားပြဲ
၂၀၀၂ ပုုဂံေလ့လာေရးခရီး
၂၀၀၂ ဗူးဘုုရား ဘြတ္ရႊတ္ဒိုုင္းဂိမ္း ဗိုုလ္စြဲတယ္
၂၀၀၂ ပုုဂံေလ့လာေရးခရီး
ရန္ကုုန္ကြန္ပ်ဴတာတကၠသိုုလ္ Batch 11

အေစာင့္တေယာက္က ပုုဂံဝင္ခြင့္လတ္မွတ္ လာစစ္တယ္ ႏိုုင္ငံၿခားသားဆိုုရင္ တေယာက္ကိုု ႏွစ္ေသာင္းေပးရတယ္ဆိုုလား။ ေဖေဖၚဝါရီ ၁၄ ဗယ္လင္တိုုင္းေန ့ ဟိုုတယ္ေခါင္မိုုးမွာ မနက္စာစားၾကေတာ့ မၾကီးက အေဖနဲ ့ သူလိုုခ်င္တဲ့ဓာတ္ပံုုကိုု ရိုုက္ခိုုင္းတယ္။ ဓာတ္ပံုုသိပ္မရိုုက္တဲ့ကိုုယ့္ကိုု အေဖက သမီးကိုုအေဖ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ေပးမယ္ဆိုုၿပီး ရိုုက္ေပးတယ္။ မနက္ ၉  နာရီေလာက္မွာ ဘုုရားဖူးဖိုု ့ ကားလာေခၚတယ္။ ပုုဂံဟာ လြန္ခဲ့တဲ့၁၇ႏွစ္ ၂၀၀၂ တုုန္းက ေက်ာင္းေလ့လာေရးအဖြဲ ့နဲ ့ လာဖူးတဲ့အခ်ိန္တုုန္းကနဲ ့ အမ်ားၾကီးၿခားနားသြားတယ္။ သစ္ပင္ေတြ၊  ဟိုုတယ္ေတြ၊ ဆိုုင္ေတြ ပိုုမ်ားလာတယ္။ ဆရာမၾကီးေဒၚခင္မ်ိဳးခ်စ္ရဲ ့ King Among Men  အေနာ္ရထာမင္း ပထမၿမန္မာႏိုုင္ငံ တည္ေထာင္တဲ့အေၾကာင္း စာအုုပ္ဖတ္ၿပီးမွ ပုုဂံကိုု ပိုုတန္ဖိုုးထားမိတယ္။ အာနႏၵာဘုုရားက တံခါးၾကီးက အၾကီးၾကီး၊ ပန္းပုုလက္ရာေတြက ထူးၿခားတယ္။ ထုထည္အခိုုင္အခန္ ့ ေလဝင္ေလထြက္ အလင္းေရာင္ေကာင္းေကာင္း ရရိွေအာင္ ေဆာက္လုုပ္ထားတဲ့ နည္းပညာေတြ အံ့ၾသဖိုု ့ေကာင္းတယ္။ ၿမန္မာစာသင္တဲ့ ခိုုင္ေမက ေက်ာက္စာေတြ၊ အုုတ္ခြက္လက္ရာေတြ စိတ္ဝင္စားတယ္။ ကိုုယ္တိုု ့သူငယ္ခ်င္းေတြ အလည္လြန္ေနရင္ အေဖက ၿဖိ ုုးဆီဖုုန္းဆက္ၿပီး ၿပန္လာဖိုု ့ ေဆာ္ၾသတတ္တယ္။ ဘုုရားသမိုုင္းရွင္းၿပေပးမယ္ဆိုုတဲ့ ကေလးမေလးကိုု အဂၤလိပ္လိုုေၿပာၿပလားေမးေတာ့ မေၿပာတတ္ဘူး သင္ေပးရင္ေတာ့ တတ္ပါတယ္တဲ့။ အဲ့ဒါဆိုုလည္း ၿမန္မာလိုုေၿပာဆိုုေတာ့ ေၿပာၿပေပးတယ္။ ေၿပာၿပခဘယ္ေလာက္လည္းေမးေတာ့ သဒါၶေၾကးတဲ့။ အဲ့ဒါနဲ ့ ၂၀၀ ေပးလိုုက္တယ္ မၾကီးက ေပးမဲ့ေပး ၁၀၀၀ ေလာက္ေပးလိုုက္တာ မဟုုတ္ဘူး ၂၀၀ ထဲနဲ ့ ဘာလုုပ္လိုု ့ရမွာလဲ မုုန္ ့ဟင္းခါးတပြဲေတာင္ ၅၀၀ ေပးရတယ္။ ဟင္ ... ဟုုတ္လား ထပ္ေပးမလိုု ့ ၾကည့္လိုုက္တဲ့အခ်ိန္မွာ မေတြ ့ေတာ့ဘူး။ အားနာလိုုက္တာ ၂၀၀ ေပးေတာ့ ကေလးမေလးက ၿပန္ေပးခ်င္စိတ္ေတာင္ ေပါက္မလားမသိဘူး။ သနပ္ခါးလိမ္းမလားဆိုုတာ ဘာကိုုေၿပာတာလဲလိုု ့ မၾကီးကိုုေမးၾကည့္ေတာ့ ပါးေပၚမွာ သစ္ရြက္ရုုပ္ေလးေတြ လိမ္းေပးတာတဲ့။ မန္က်ဥ္းပင္ေအာက္က သရပါ ၃ ထမင္းဆိုုင္မွာ ေန ့လည္စာစားမလိုု ့ဟာ ဆိုုင္ပိတ္ေနတာနဲ ့ ကားဒရိုု္င္ဘာညႊန္းတဲ့ ထမင္းဆိုုင္မွာစားၾကတယ္။ ကားဒရိုုင္ဘာက သနပ္ခါးဝယ္မယ္ဆိုုရင္ ကားနဲ ့ေရာင္းတဲ့ဆီမွာဝယ္တဲ့။ သနပ္ခါး၊ ေက်ာက္ၿပင္၊ ထန္းလ်က္၊ ပုုန္းရည္ၾကီးေတြ ဝယ္ၾကတယ္။  ေၿပာင္းဖူးၿပ ုုတ္ဝယ္ေတာ့ ၅၀၀၀ တန္ကိုု ၅၀၀ ထင္ၿပီးေပးေနလိုု ့ ၿဖိ ုုးက ဟဲ့ အဲ့ဒါ ၅၀၀၀ တန္ၾကီးတဲ့။ ၿဖိ ုု ့တိုု ့ဝယ္တဲ့ႏြားႏိုု ့ ကပ္ေသာက္ေတာ့ မၾကီးကဆူတယ္ ပန္းေနဦးမယ္ သတိထားတဲ့။ သဗၺဳညဳဘုုရားေရာက္ေတာ့ အေမက မၾကီးတိုု ့နဲ ့ ပုုဂံလာလည္တုုန္းက ၾကိမ္ထိုုင္ခံုုေတြဝယ္တာ ဒီေနရာတဲ့ မွတ္မိတယ္။ နန္းၿမင့္ေမွ်ာ္စင္ကေနၾကည့္တဲ့ ေနဝင္ဆည္းဆာဓာတ္ပံုုေတြကို ေနာက္ပိုု ့စ္မွပဲ တင္ပါေတာ့မယ္။

Happy Traveling !
စန္းထြန္း
ၾသဂုုတ္ ၄၊ ၂၀၁၉ ။

Feel စားေသာက္ဆိုုင္
ပုုဂံ ေရႊတိုုင္းေက်ာ္ စားေသာက္ဆိုုင္
ဝက္မၿဖစ္မွီ ၂ လအလိုုဆိုုၿပီး ေဖ့ဘြတ္မွာတက္ညည္းၿပတာက မၾကီး
ညည္းလည္းမညည္း အသားကုုန္တီး နည္းနည္းစားၿပီး မ်ားမ်ားဝိတ္တက္တာကကိုုယ္
ဗယ္လန္တိုုင္းေဒး ကမၻာေပၚမွာသူ ့ကိုုအခ်စ္ဆံုုးသူနဲ ့ ဘရိတ္ဖိတ္ဒိတ္တဲ့
အေဖက သမီးကိုု ဓာတ္ပံုုရိုုက္ေပးမယ္ဆိုုၿပီး ရိုုက္ေပးတာ

28 July 2019

ရန္ကုုန္သြား ေတာလား - ၅

ပထမဆံုုးေရာက္လာသူက ဇာၿခည္ေလး။ စကၤာပူအမ်ိဳးသားတကၠသိုုလ္တက္တုုန္းက ကိုုယ္တိုု ့အုုပ္စုုထဲမွာ အငယ္ဆံုုး။ အဲ့ဒီတုုန္းက ရွပ္အကၤ ီ်နဲ ့ေဘာင္းဘီတိုု အၿမဲဝတ္တတ္တဲ့ ခ်ာတိတ္မေလးက ခုုေတာ့ ေခ်ာေမာလွပတဲ့ ေလဒီေလးၿဖစ္ေနၿပီ။ ဒုုတိယေရာက္လာသူက ဘ၊ အလုုပ္မ်ားလိုု ့ ေနာက္ဆံုုးမွ ေရာက္လာသူက ေတြ ့ဆံုုပဲြကိုု အားၿခင္းစီစဥ္ေပးတဲ့ ကိုုစိုုင္း။ အန္ယူအက္စ္ေက်ာင္းေနဖက္ သူငယ္ခ်င္းဆယ္ေယာက္ေလာက္ ေတြ ့ဖိုု ့ခ်ိန္းၾကေပမဲ့ အေၾကာင္းအမ်ိဳးမ်ိဳးေၾကာင့္ မလာၿဖစ္ၾကဘူး။ ပေရာဂ်က္အတူတူ လုုပ္ခဲ့ၾကတဲ့ ေဘာ္ဒါၾကီးသံုုးေယာက္ကေတာ့ မၿဖစ္မေနလာေတြ ့တယ္။ ကိုုစိုုင္းက စန္းထြန္းကိုု တေန ့ကၿမိ ုု ့ထဲမွာေတြ ့လိုုက္တယ္ ေနကာမ်က္မွန္ၾကီး တကားကားနဲ ့။ စန္းထြန္းမ်ား ရန္ကုုန္ေရာက္ေနသလားဆိုုၿပီး ေဖ့ဘြတ္တက္ၾကည့္လိုုက္ေတာ့မွသိတာ အဲ့ဒါနဲ ့အားၿခင္းစီစဥ္လိုုက္တာ။ ဟုုတ္တယ္ ေသာၾကာေန ့က ဘတိုု ့ကေမၻာဇဘဏ္မွာ စေတာ့အိပ္ခ်ိန္းစင္မင္နာ အေဖတက္ခ်င္တယ္ေၿပာလိုု ့ လိုုက္ပိုု ့ေပးတာ။ ၿပီးေတာ့ ရန္ကုုန္ဘူတာၾကီးမွာ ပုုဂံရထားအေၾကာင္း သြားစံုုစမ္းရင္း ၿမိ ုု့ထဲမွာ လမ္းေလွ်ာက္ေနတာ။ အလုုပ္အေၾကာင္း၊ သူငယ္ခ်င္းေတြအေၾကာင္း စကားေတြ ေၿပာလိုုက္ၾကတာ။ မေတြ ့တာ ဆယ္ႏွစ္ဆိုုေပမဲ့ စိတ္ထဲရင္းရင္းႏွီးႏွီး အန္ယူအက္စ္တက္တုုန္းကလိုု ခံစားရတုုန္း။ ဇာၿခည္ ... ညည္း ေယာက်ာ္းမယူေသးဘူးလား ... အာ ... ကိုုစိုုင္းကလည္း ယူစရာလား။ အဲ့ဒါဆိုု မိန္းမယူမွာလား... ဟမ္ ... မယူပါဘူး ... အဲ့ဒီလိုုေတြ ့တာနဲ ့ စေနာက္ၾကေတာ့တာပဲ။ ဘက ရန္ကုုန္မွာ စရိတ္ၾကီးတယ္ ပဲခူးမွာဆိုု သိပ္မကုုန္ဘူး ငါလည္း ဘာမွပိုုမစားပါဘူး မ်က္လံုုးေလးၿပ ူးၿပီး ေနာက္ေၿပာင္ေနတာ အရင္အတိုုင္းပဲ။ မႏၱေလးမွာေနတဲ့ ကိုုေဇာ္မ်ိဳးေအာင္ကိုု ဖုုန္းေခၚၾကတယ္။ သူက အမ္ဘီေအ၊ အိုုင္အက္စ္အက္စ္ ဝင္ခြင့္သင္တန္းေတြသင္တဲ့ coach လုုပ္၊ သူတက္တဲ့သင္တန္း၊ လုုပ္တဲ့အလုုပ္ေတြ စံုုေနတာပဲ။ ဟိုုေဒါက္တာပါတီမွာ အမတ္ေလာင္းအၿဖစ္ ဝင္ၿပိ ုုင္လိုု ့ ေဖ့ဘြတ္မွာ unfriend လုုပ္လိုုက္တာနဲ ့ အဆက္အသြယ္ ၿပတ္သြားတယ္။ ဒီေကာင္ အဲ့ဒီပါတီ အမတ္ေလာင္းအၿဖစ္ ဝင္ၿပိ ုုင္လိုု ့ သူ ့ကုုိ unfriend လုုပ္တဲ့သူေတြ အေတာ္မ်ားတယ္။ စကားေတြ ေကာင္းေနလိုုက္တာ ည ၉  နာရီခြဲမွ အိမ္ၿပန္ၾကတယ္။ ခုုေနခြဲခြာၿပီးရင္ ေနာင္ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ ၿပန္ေတြ ့ၾကမလဲမသိ။ ၂၀၀၇ စက္တင္ဘာ MICT Park ထဲမွာ ေၿဖခဲ့တဲ့ အန္ယူအက္စ္ဝင္ခြင့္စာေမးပြဲက ကိုုယ္ေၿဖဖူးသမွ် စာေမးပြဲထဲမွာ အခက္ဆံုုးပဲ။ ေအးစိမ့္ေနတဲ့အခန္းထဲမွာ ေခႊ်းၿပိ ုုက္ၿပိ ုုက္က်ေနေအာင္ ေၿဖခဲ့ရတယ္။

အန္ယူအက္စ္မွာ ေက်ာင္းတက္ရတာ အေတာ္ပင္ပန္းေပမဲ့ ပညာအေတာ္ရတယ္ ေပ်ာ္ဖိုု ့ေကာင္းတယ္။ မနက္ ၉  နာရီကေန ညေန ၄ နာရီအထိ ေဟာခန္းထဲမွာ စာသင္ရတယ္။ ၿပီးရင္ သတ္မွတ္ထားတဲ့အခန္းမွာ စာလုုပ္ၾက ပေရာဂ်က္အတူ လုုပ္ၾကတယ္။ ည ၁၁ နာရီခြဲ ေနာက္ဆံုုးဘတ္စ္ကား၊ ေနာက္ဆံုုးရထားစီးၿပီး အိမ္ၿပန္တယ္။ အိမ္မွာအိပ္ရံုုပဲအိပ္ၿပီး မနက္ ၈ နာရီဆိုုတာနဲ ့ ေက်ာင္းကိုုလာတယ္။ စေန၊ တနဂၤေႏြလည္း ေက်ာင္းမွာပဲ မာစတာေက်ာင္းသားေတြနဲ ့ အခန္းလုုရတယ္။ ပေရာဂ်က္ေတြ အတူလုုပ္၊ ၿငင္းၾကခုုန္ၾက၊ ေက်ာင္းမွာစား ေက်ာင္းမွာမအိပ္ရံုု တမယ္ပါပဲ။ စာေမးပြဲက open book အဲ့ဒါက closed book ထက္ ပိုုခက္တယ္။ teamwork ၊ project management လုုပ္တတ္ေအာင္ သင္ေပးတယ္။ ေက်ာင္းၿပီးခါနီး Application Development AD ပေရာဂ်က္ တလလုုပ္ရတယ္။ မနက္ ၉  နာရီကေန ည ၆ နာရီအထိ ရံုုးတက္အလုုပ္လုုပ္သလိုုမ်ိဳး ေက်ာင္းတက္ရတယ္။ user requirement စုုေဆာင္း၊ system design ၊ database design ခ်၊ coding ေရး၊ testing လုုပ္၊ presentation ၿပ၊ စာအုုပ္ထုုတ္။ တေယာက္တည္း ေတာ္ေနလိုု ့မၿဖစ္ဘူး။ အုုုုပ္စုုထဲကသူေတြရဲ ့ အားသာခ်က္ေတြကိုုသိၿပီး သတ္မွတ္ထားတဲ့အခ်ိန္အတြင္း ပေရာဂ်က္ၿပီးေၿမာက္ေအာင္  အုုပ္စုုလိုုက္လုုပ္ေဆာင္တတ္ဖိုု ့ သင္ၾကားေပးတယ္။ အင္တန္းရွစ္ ၆ လဆင္းၿပီးတဲ့အခ်ိန္မွာ ဘာေတြလုုပ္ခဲ့တယ္ဆိုုတာ presentation ေပး၊ စာအုုပ္ထုုတ္ရတယ္။ သင္တန္းတစ္ႏွစ္ၿပီးတာနဲ ့ လုုပ္ငန္းခြင္ဝင္ဖိုု ့ ရယ္ဒီၿဖစ္ေနၿပီ။ ေက်ာင္းေတာင္မၿပီးေသးဘူး ICA က အလုုပ္ရရင္ ပီအာတန္းေလွ်ာက္ဖိုု ့ PR offer letter ေရာက္ေနၿပီ။ ကိုုယ္တိုု ့ေလွ်ာက္တဲ့ႏွစ္က ပီအာေတြ က်ပ္ေနခ်ိန္ဆိုုေတာ့ ပီအာရတဲ့သူ အင္မတန္နည္းတယ္။ အိုုင္အက္စ္အက္စ္တက္တုုန္းက အမွတ္တရေတြထဲမွာ ပိုုက္ဆံမရိွလိုု ့ အင္ဂ်င္နီယာေက်ာင္းကန္တင္းက ေဟာ့ေပါ့တပြဲကိုု ႏွစ္ေယာက္မွ်စားၾကတယ္။ ပေရာဂ်က္မၿပီးလိုု ့ ေက်ာင္းမွာတညအိပ္ဖူးတယ္။ ကိုုယ္တိုု ့အုုပ္စုုထဲက မိန္းခေလးေတြက မိန္းမ,မဆန္ၾကဘဲ ေယာက်္ားေလးေတြက စည္းစနစ္က် သိမ္းဆည္းတာ ေတာ္ၾကတယ္။ ဟင္းခ်က္ဝါသနာပါတဲ့ ကိုုေဇာ္မ်ိဳးေအာင္က ၾကက္သားဟင္းခ်က္လာမယ္ ညည္းတိုု ့ေတြ ထမင္းခ်က္လာခဲ့လိုု ့ေၿပာရင္ ဆန္မရိွဘူး၊ ေပါင္းအိုုးမဆံ့ဘူး ဆင္ေၿခဆင္လက္ေတြနဲ ့။

မေတြ ့တာ ဆယ္ႏွစ္ေလာက္ရိွၿပီ...
စန္းထြန္း၊ ဘ၊ ကိုုစိုုင္း၊ ဇာၿခည္
မိန္းကေလး သိပ္ဆန္ၾကသူေတြ...
ဘ၊ ၿပည့္ၿပည့္၊ ဇာၿခည္၊ စန္းထြန္း၊ အိေက၊ အိအိ
ကိုုယ့္ဂိုုဏ္းစတားမ်ား...
ဘ၊ အိအိ၊ ေအေက၊ ကိုုေဇာ္မ်ိဳးေအာင္၊ ေကာင္းေကာင္း၊ ကိုုစိုုင္း၊ စန္းထြန္း၊ ၿပည့္ၿပည့္

ေပါင္းအိုုးထဲကိုု ဆန္နဲ ့ေရထည့္ၿပီး ခလုုတ္ေလး ႏိွပ္ရံုုေလးကိုုေတာင္ မလုုပ္ခ်င္ၾကဘူး။ ငပ်င္းမေလးေတြ စားမယ္ဆိုုရင္ သူတိုု ့က အရင္ဆံုုး။ ပန္းကန္ေဆးေနတုုန္း ေသခ်ာေဆး ဆီမေၿပာင္ဘူး ထပ္ေဆးလိုု ့လာေၿပာရင္ သူမ်ားေဆးေနတာကိုု စိတ္တိုုင္းမက်ရင္ ကိုုယ့္ဘာသာေဆးပါလားလိုု ့ ၿပန္ပက္ၾကတယ္။ ေၾသာ္ ... အခ်ိန္ေပးရအလုုပ္ရႈပ္တဲ့ ၾကက္သားကိုု က်ဳပ္ခ်က္လာၿပီးၿပီ ညည္းတိုု ့က ပန္းကန္ေလးေတာင္ မေဆးခ်င္ၾကဘူးေပါ့ေလ ေနာက္ဆိုု ညည္းတိုု ့ကိုု ခ်က္မေကႊ်းေတာ့ဘူး။ အဲ့လိုုမလုုပ္ပါနဲ ့ေနာ္ အစ္ကိုုခ်က္တဲ့ ၾကက္သားက အင္မတန္စားေကာင္းတာ။ စားဖူးသမွ်ထဲမွာ အေကာင္းဆံုုးပဲ ေနာက္ကိုုခ်က္ေကႊ်းပါေနာ္လိုု ့ ၿပန္ေခ်ာ့ၾကတယ္။ ပေရာဂ်က္လုုပ္တဲ့အခါ မိန္းခေလးေတြက စာရြက္ေတြကိုုဖြလႊင့္ပစ္ ၿပန္ ့က်ဲေနတဲ့စာရႊက္ေတြကိုု ေယာက်ာ္းေလးေတြက ၿပန္ေကာက္ၿပီး စနစ္တက်သိမ္းဆည္း။ ဘက သူ ့ဖိနပ္ေဒါက္ၿပ ုုတ္ေနမွန္းမသိဘူး လိမ္ဖယ္လိမ္ဖယ္နဲ ့ လမ္းေလွ်ာက္ေနလိုု ့ ဟဲ့... ေကာင္မေလး နင့္ဖိနပ္ေဒါက္ၿပ ုုတ္ေနတယ္။ အံမယ္ ... မဟုုတ္ပါဘူး ကိုုစိုုင္းရဲ ့လိုု ့ ၿငင္းလိုုက္ေသးတယ္။ လွန္ၾကည့္လိုုက္ေတာ့မွ ဟုုတ္ပါ့ ေဒါက္ၿပ ုုတ္ေနတယ္ အံမေလး ... ရယ္လိုုက္ရတာ။ ေက်ာင္းစတက္တုုန္းက အုုပ္စုုထဲက တရုုတ္ေတြနဲ ့ ၿငင္းၾကခုုန္ၾကတယ္ ႏွစ္လည္ေလာက္ေရာက္ေတာ့ မၿငင္းၾကေတာ့ဘူး။ ပေရာဂ်က္ေတြၿပီးတိုုင္း အမွတ္တရဓာတ္ပံုုေတြ ရိုုက္ၾကတယ္။ စကၤာပူေရာက္ေနတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူ ေတြ ့ဆံုုပြဲေတြ အင္မတန္ေပ်ာ္ဖိုု ့ေကာင္းတယ္။ အန္ယူအက္စ္ဟာ ကိုုယ္တက္ဖူးတဲ့တကၠသိုုလ္ေတြထဲမွာ အေကာင္းဆံုုး ပညာအရဆံုုးေက်ာင္းပဲ။ အင္မတန္ပင္ပန္းသလိုု ေပ်ာ္ဖိုု ့ေကာင္းတဲ့ အန္ယူအက္စ္ေက်ာင္းသားဘဝက သတိရတိုုင္း လြမ္းေမာစရာ။ ပုုဂံကိုု ေဖေဖၚဝါရီ ၁၃ ကေန ၁၅ ရက္ေန ့အထိ ၂ ညအိပ္ ၃ ရက္ခရီး သြားၿဖစ္တယ္။ ၂၀၀၂ ကြန္ပ်ဴတကၠသိုုလ္ကေန ပုုဂံ၊ ပုပၺားခရီးစဥ္နဲ ့ ေရာက္ခဲ့ဖူးတာဆိုုေတာ့ ပုုဂံမေရာက္ၿဖစ္တာ ၁၇ ႏွစ္ရိွၿပီ။ ၿပင္ဦးလြင္ကေန ဂုုတ္ထိပ္တံတားကိုု သြားခ်င္ေပမဲ့ အခ်ိန္မရလိုု ့ မသြားၿဖစ္ဘူး။ မိသားစုု၊ သူငယ္ခ်င္းသံုုးေယာက္နဲ ့အတူ လည္ပတ္ခဲ့တဲ့ ပုုဂံခရီးစဥ္အေၾကာင္းကေတာ့ ေနာက္ပိုု ့စ္မွပဲ တင္ပါေတာ့မယ္။

Happy Traveling !
စန္းထြန္း
ဇူလိႈင္ ၂၈၊ ၂၀၁၉ ။

Team 12 ကန္တင္းမွာ ညစာထြက္စားၾကခ်ိန္
အခန္းထဲမွာ ပေရာဂ်က္အတူလုုပ္ၾကခ်ိန္
Presentation Day
AD Project Team 2
AD Project Team 2 အခန္းထဲမွာ
ပေရာဂ်က္ၿပီးတဲ့ေန ့
Internship Attachment Briefing Day
Internship Project Team 19
ေအးပိုု၊ အီးတီ၊ စန္းထြန္း
Graduation Day AD Project Team 2
သီရိ၊ ေသာ္ေသာ္၊ စန္းထြန္း၊ အိအိ၊ သင္းယုု၊ ေကာင္းေကာင္း
တခ်ိန္တုုန္းက တကၠသိုုလ္ဆီ
UCSY Batch 11
UCSY Gathering batch from 4 to 15
ရန္ကုုန္ကြန္ပ်ဴတာတကၠသိုုလ္ ေက်ာင္းသားေဟာင္းမ်ား ေတြ ့ဆံုုပြဲ