30 January 2021

ဝမ်းမနည်းပါနဲ့ဗျာ …

တူတော်မောင်ကို သူငယ်ချင်းဝေ့သမီးတွေတက်တဲ့ အင်္ဂလိပ်စာသင်တန်းကျောင်းမှာ တက်ခိုင်းလိုက်တယ်။ တပတ် နှစ်ရက် စနေ၊ တနင်္ဂနွေ ညနေ ၄ နာရီကနေ ၆ နာရီအထိ။ မတက်ချင်ဘူးတဲ့ ပြောမရလို့ ယောင်းမက နင့်ကြီးကြီးက ပိုက်ဆံအကုန်အကျခံပြီး တက်ခိုင်းတာ နင့်ကြီးကြီးကိုပြောလို့နဲ့ တူပါရဲ့။ မကြီးကို မက်ဆင်ဂျာကနေ အသံဖိုင်ပို့ထားတယ် သင်တန်းချိန် သူကြိုက်တဲ့ကာတွန်းကား လာတဲ့အချိန်မို့လို့ မတက်ချင်ဘူးတဲ့။ ကြီးကြီး ပိုက်ဆံတွေ အကုန်သုံးပစ်လိုက်မယ် မတက်ဘူးတဲ့ မကြီး ခေါင်းကိုက်သွားတယ်။ သားတို့အရွယ်ဆိုတာ ကျောင်းတက်ရမယ်၊ ကစားရမယ်၊ ပုံဆွဲရမယ်။ ကြီးကြီးတို့ သားအရွယ်တုန်းကလည်း ကျောင်းတက်ခဲ့ရတာပဲ။ အဲ့လိုကျောင်းတက်မှ ကြီးလာရင် ပိုက်ဆံတွေအများကြီးရမှာ သားလိုချင်တာတွေ ဝယ်လို့ရမယ်။ နောင်တွေ့တိုင်း ကျောင်းဆိုတာ တက်ကိုတက်ရမှာ လုပ်ကိုလုပ်ရမှာလို့ပြောလို့ လက်ခံလာပေမဲ့ ကြီးကြီးကျောင်းလို့ အသံဖိုင်ပို့တော့ ကြီးကြီးကျောင်း မဟုတ်ဘူးဟေ့ သားတက်နေတာ သားသားကျောင်းလို့ အသံဖိုင်ပြန်ပို့။ အသံဖိုင်ပို့ရင်း ရန်တွေဖြစ်နေရတယ် ဝေးနေလို့နီးရင် တကျက်ကျက်နေမှာ။ တအိမ်လုံးပြောမရဘူးတဲ့ အမလေး ရင်လေးတယ်။ စာလိုက်နိုင်လားမေးတော့ ဆရာမပြောတာမြန်လို့ သိပ်မလိုက်နိုင်ဘူးတဲ့။ စကားလုံးတွေ အကုန်သိနေတော့ တခြားကလေးတွေစောင့်ရတာ စိတ်မရှည်လို့ ဆရာမကို လက်သီးထောင်ပြတယ်တဲ့။ 


စိတ်တိုရင် ကြမ်းပြင်ကို ထုနေလို့ trauma များရှိနေမလား အဖေက သားကိုသိပ်ချစ်တာ သူ့ကိုခွဲသွားတာမဟုတ်ဘဲ သေသွားလို့ဆိုတာ ရှင်းပြဖို့ ယောင်းမကို မကြီးကပြောပြတော့ ငယ်လို့နဲ့တူတယ် သိပ်ဝမ်းမနည်းဘူးတဲ့။ သူ့အဖေနဲ့တွေ့ချိန်ထက် ခွဲချိန်က များတာကိုး။ သူ့အဖေက ဘယ်လိုဆုံးသွားတယ်ဆိုတာ သူကတောင် ပြောပြနေတာတဲ့။ စိတ်ကြီးတယ် တခုခုဆို သူကအရင် ဆော်ထည့်လိုက်တာချည်းပဲတဲ့။ အမလေးတော် … သူ့အဖေနဲ့တခြားစီ သူ့အဖေက အိမ်မှာသာ ဘယ်လိုဆော်တီးပစ်လိုက်မယ်နဲ့ အပြင်မှာသူကချည်း ခံရတာ။ ဟေ့ ငါ့မောင်ကို ဘယ်သူတီးလိုက်တာလဲဆိုပြီး ကိုယ်က ဝင်ပွဲကြမ်းရတဲ့အဖြစ်။ သူ့အမေကိုတော့ အတော်ကြောက်တယ် ကြီးကြီးကို ဆော်ပလော်တီးပစ်လိုက်မယ်နဲ့ သူ့အမေပြောတဲ့စကားကို ပြန်ပြောတယ်။ သူ့အမေကိုလည်း သိပ်ချစ်တာ သားမေမေက သားသားကို သိပ်ချစ်တာလို့ အမြဲပြောတယ်။ သားမေမေဖုတ်တဲ့ ကိတ်မုန့်သိပ်ကောင်းတယ် ကြီးကြီး။ သားမေမေ မုန့်ဖုတ်ကျွှေးတော့ ကြီးကြီး မုန့်ပို့စရာမလိုတော့ဘူးပေါ့လို့ပြောတော့ ပို့ပါကြီးကြီး မပို့ဘဲမနေပါနဲ့တွေ ဖြစ်ကုန်ရော။ ကောင်းတာလည်း အရမ်းကြိုက် အရမ်းသိတယ်။ ကောင်းတာလေးများ စားရရင် ကောင်းလိုက်တာ ကောင်းလိုက်တာလို့ ပြောတတ်တယ်။ အိမ်မှာဘာချက်လဲဆိုတာသိတယ် တခါစားရင် ၂ ခုစားတယ် ၁၅ မိနစ်လောက်ကြာရင် ဗိုက်ဆာနေပြီတဲ့။ ၂ နှစ်အတွင်း လူကြီးဖြစ်လာပြီ အသက်ကသာ ၆ နှစ် အသိညဏ်က ၈ နှစ်လောက်ရှိတယ်။ တခါတလေ ၄ ယောက်ပြောမယ်လို့ ပြောတတ်တယ် ၄ ယောက်ဆိုတာ သူ၊ မကြီး၊ အဖေနဲ့ကိုယ်။ သူ့အိမ်က အကြီးကြီးလို့ ကြွားတယ် ကြွားတာကတော့ သူ့အဘိုး၊ သူ့အဖေအတိုင်းပဲ။ 




၆ နှစ်နဲ့စာတွေ အတော်ဖတ်တတ်နေပြီ ကိုယ်တို့တွေ လေးတန်းလောက်မှသိတဲ့စာကို သူက ခုကတည်းက သိနေပြီ။ ကိုယ့်ကလေးမှ မဟုတ်ဘူး ခုခေတ်ကလေးတွေ သိကိုသိကြတာ ဖုန်း၊ တီဗွီကနေ မြင်နေရတာကိုး။ အသိတယောက်ရဲ့ကလေးကို တနှစ်ခွဲ စကားတောင်မပြောတတ်သေးဘူး စိတ်ဆိုးရင် သူ့အဖေရဲ့ဂိမ်းစက်ကို ခွဲပစ်လိုက်မယ်လို့ လုပ်တယ်တဲ့။ သူ့အဖေ ဘာကိုလုပ်ရင် စိတ်ဆိုးတယ်ဆိုတာ သိတယ်။ မကြီးက ကြီးကြီးစန်းထွန်းနောက်ကို လိုက်သွားမယ်လို့ပြောရင် ကြီးကြီးစန်းထွန်းဆီ မသွားပါနဲ့ သူ့ဆီလာ သူ့ဆီမှာဘုရားတွေ အများကြီးရှိတယ်တဲ့။ ဆံပင်မညှပ်ချင်လို့ အိမ်မှာပတ်‌ပြေးနေတယ် ဘယ်လောက်ပတ်ပြေးပြေး နောက်ဆုံးတော့လည်း ညှပ်ရတာပဲတဲ့။ ကတုံးဆံပင်ပေါက်ကေကို မကြိုက်လို့ နှစ်ရက်လောက် ဦးထုပ်ဆောင်းထားတယ်တဲ့။ သင်တန်းကကလေးတွေ စုပေါင်းသီချင်းဆိုတဲ့အခါ ကျောင်းကပေးတဲ့ဆွယ်တာ ဝတ်ဖို့ကို မနည်းပြောရတယ်တဲ့။ ကိုယ်တွေတုန်းက စားဆိုစားလိုက်တာပဲ ဝတ်ဆိုဝတ်လိုက်တာပဲ ခုခေတ်ကလေးတွေ တော်တော်မလွယ်ဘူး။ သူ့ဗွီဒီယိုဖိုင်ပို့ပေးတော့ တူတော်မောင်ကို ရှာမတွေ့ဘူး သေးသေးမည်းမည်းတွေပဲဆိုတော့။ မကြီးက ကိုယ့်တူကိုကိုယ်မမှတ်မိဘူးလားတဲ့။ သူ့အင်္ဂလိပ်နာမည်က အဲလက်စ် နာမည်ပြောင်းချင်တယ် မကြိုက်လို့တဲ့။ ဘာပြောင်းချင်လဲဆိုတော့ အီးတီလို့ပြောင်းချင်တယ်တဲ့။ အီးတီတော့ မကောင်းဘူး တခြားဟာဆို ပြောင်းပေးမယ်။ အန်ယူအက်စ်တက်တုန်းက အင်တန်းရှစ်အတူဆင်းတဲ့ ညီမလေးတယောက်နာမည်က အီးတီ။ ဘာလို့အီးတီလို့ခေါ်ကြတာလဲမေးတော့ ငယ်ငယ်က အီးတီကိုအရမ်းကြိုက် အီးတီဖြစ်ချင်တာတဲ့။ သူငယ်ချင်းတွေကို အီးတီလို့ခေါ်ခိုင်းရာကနေ အီးတီလို့အမည်တွင်နေတာ။ 


သူသိသူတတ်တယ်ဆိုတာကြီးပဲ လေကနည်းနည်းလေးမှ မလျော့ဘူး ကိုယ်တို့က ဆရာကြီးလို့ သူ့ကွယ်ရာမှာ ခေါ်ကြတယ်။ ကြီးကြီး မအောင်မြင်ဘူးတဲ့ ပုံဆွဲတာ တူအောင်မဆွဲနိုင်တာကိုပြောတာ။ မအောင်မြင်တဲ့ပုံတွေဆို မပြဘူး။ သားလေ အိပ်မပျော်ဘူးတဲ့ ဘာတွေဆွဲရမလဲ ဘာကာတွန်းကားကြည့်ရမလဲလို့ တွေးနေတာတဲ့။ မအားဘူး မပို့ပေးနိုင်ဘူးနဲ့ ကလေးမှာလည်း ကလေးအလျောက် အလုပ်များရှားတယ် မအားဘူး။ သူဖုန်းခေါ်တဲ့အချိန် မကြီးက အိပ်နေသေးလို့ ဖုန်းမကိုင်‌ရင် ကြီးကြီး မတရားဘူးတဲ့။ ကိုယ့်မွေးနေ့တုန်းက ဟတ်ပီးဘတ်ဒေးဆိုခိုင်း၊ မွေးနေ့ကဒ်ဆွဲပေးဖို့ကို အာပေါက်အောင် ပြောရတယ်။ အဖေ့မွေးနေ့ကျတော့ ဟတ်ပီးဘတ်ဒေးဆိုပေး၊ မွေးနေ့ကဒ်ဆွဲပေးတယ်။ ပထမအကြိမ် နားဝင်အောင် ပြောရတာ အတော်ခက်တယ်။ ကြီးကြီးက သားသားနဲ့ အရမ်းတွေ့ချင်နေတာ… ခု ကိုဗစ်တွေဖြစ်လို့ မြန်မာပြည်ကို ပြန်လာလို့မရ  သားသားနဲ့မတွေ့ရလို့ ကြီးကြီးက အရမ်းဝမ်းနည်းတာလို့ မကြီးကပြောတော့ အဲဒီလောက် အရမ်းကြီးဝမ်းမနည်းပါနဲ့ဗျာ… အပြင်မှာမတွေ့ရလည်း ခုဖုန်းနဲ့တွေ့နေရတာပဲတဲ့။ ဒင်းကလေးကို နိုင်အောင်ပြောဖို့ဆိုတာမလွယ်။ ၆ နှစ်အရွယ်မှာတောင် ဒီလောက်ခက်နေရင် ဆယ်ကျော်သက်အရွယ်မှာ ဘယ်လိုများနေမလည်း မသိဘူး။


စန်းထွန်း

ဇန်နဝါရီ ၃၀၊ ၂၀၂၁။


25 January 2021

ဆိုဖာဝယ်ခြင်း အနုပညာ …

၂၀၂၀ ဒီဇင်ဘာမှာ ဆူနမ် တောင်းဟောက်အတွဲလုံးခြင်းအိမ် ဝယ်တယ်။ ပိုက်ဆံမစုမိတဲ့ ဆူနမ်ကို ရာမားက သူ့အိမ်မှာနှစ်နှစ် အလကားနေခိုင်းလိုက်တာ ပိုက်ဆံစုမိသွားတယ်။ ပိုက်ဆံလည်းစုမိ ရာမား ကလေးမွေးတော့ ရာမား၊ ဂင်္ါမိဘတွေ ကလေးထိန်းဖို့ လာနေကြမှာဆိုတော့ ဆူနမ်က သူ့အိမ်လေးနဲ့နေချင်တယ်။ ကွန်ဂရက်ကျူလေးရှင်းဆူနမ် အမေရိကန်အိမ်မက် ပိုင်သွားပြီ။ စန်းစန်း အိမ်မဝယ်သေးဘူးလား ဝယ်တော့ဝယ်ချင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ လုပ်စရာတွေက အများကြီး တယောက်တည်း မလုပ်နိုင်ဘူး။ အခုအိမ်က ကျဥ◌်းပေမဲ့ အစဥ◌်ပြေတယ် အိမ်ရှင်ကလည်း သဘောကောင်းတယ်။ ခုတော့ အိမ်ရှင့်သားနဲ့ သူ့ရည်းစား ပြောင်းလာတာ ခြေသံပြင်း၊ မနက် ၂ နာရီအထိမအိပ်၊ ခွေးနဲ့ဆော့လို့ အိပ်ပြောင်းချင်နေပြီ။ ဟုတ်တယ် … အိမ်ဝယ်တာတော့ အလုပ်တကယ်ရှုပ်တယ် ဆူနမ်ဆို အိမ်ဝယ်ပြီးကတည်းက များလိုက်တဲ့အလုပ် ခုထိမပြီးသေးဘူး။ အိမ်ဝယ်ပြီးကတည်းက ကြုံဆုံရတဲ့ဒုက္ခ ပြသနာတွေကို နင့်ကိုပြောပြရင် နင်အိမ်ဝယ်ချင်စိတ် ပျောက်သွားမှာစိုးလို့ မပြောပြတော့ဘူး။ ဒါတောင် ဆူနမ်မှာ ရာမား၊ ဂင်္ဂါ၊ ဆူနမ့်အဖေ၊ အမေ ဝိုင်းလုပ်ပေးမဲ့သူတွေရှိတယ်။ စကားများတဲ့ဆူနမ်ကို အွန်လိုင်းမှာတောင် သိပ်မတွေ့ဘူး။ ဇန်နဝါရီ ၂၁ ဝိုင်းမွေးနေ့ ဆုတောင်းပေးတော့ ဆူနမ့်ဆီက ဘာမှပြန်မလာဘူး။ အရင်ဆို ဖုန်းခေါ်ပြီး စကားတွေပြောကြတယ်။ ဆူနမ်မအားဘူးလား မသိဘူးလို့ ဝိုင်းကိုပြောတော့ ဆူနမ်က မွေးနေ့ဆုတောင်းပေးတယ်။ ဆူနမ်တယောက် ဆိုဖာဝယ်ပြီး သွင်းမရလို့ ဒုက္ခရောက်နေတယ်တဲ့။ Friends ရုပ်ရှင်ထဲက ဗွီဒီယိုလေးပို့လာပြီး အဲ့ဒါသူ့အဖြစ်လို့ပြောလို့ ရယ်လိုက်ရတာ။ ဒီလောက် တွက်ချက်၊ စေ့စပ်သေချာတဲ့ ဆူနမ်တယောက် ဒုက္ခရောက်နေတယ်ဆိုလို့ အံ့သ◌ြလို့။ ဆူနမ့်နေရာမှာ ကိုယ့်သာဆိုရင်လည်း ဘယ်လောက်ာင် စိတ်ရှုပ်လိုက်မလဲ မသိဘူး။ ကိုယ့်အိမ်မှာ စားပွဲခုံကောင်းကောင်းမရှိဘူးWork From Home လုပ်တာ သုံးလလောက်ကြာတော့ မရတော့ဘူး။ ပိုက်ဆံတတ်နိုင်ပေမဲ့ နေရာအဆင်မပြေလို့ folding desk ဝယ်လိုက်တယ်။ အဲ့ဒါလည်း အဆင်မပြေဘူး sit & standing desk ရှာတာ တပတ်လောက်ကြာတယ်။ နေရာ၊ အလေးချိန်တွက်ချက်ရ၊ ရောက်လာပြန်တော့လည်း တပ်ရဆင်ရနဲ့ နှစ်ပတ်လောက် မနားရဘူး။ အဆင်ပြေလို့ တော်ပါသေးရဲ့ အဆင်မပြေရင် ပြန်ပို့ဖို့လုပ်ရပြန်ရှာရနဲ့ ဘယ်လောက်စိတ်ရှုပ်ရမလဲမသိဘူး။ ခုနေများတော့ ဆူနမ်ဒုက္ခရောက်တာကို သူငယ်ကိုချင်းကောင်းပီသစွာ တဟားဟားနဲ့ ရယ်နေလေရဲ့။ ဆူနမ်သာသိရင် လည်ပင်းများ ညှစ်မလား မသိဘူး။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ရယ်မောရတာ ကောင်းပါတယ်။


စန်းထွန်း

ဇန်နဝါရီ ၂၅၊ ၂၀၂၁။

18 January 2021

ဒေါ်ဒုန်း….

ဒေါ်ဒုန်းလို့ ချစ်စနိုးနာမည်ပေးထားတဲ့ အဒေါ်ကြီးကို စတင်သိကျွှမ်းခဲ့တာက နိုင်ငံခြားထွက်လာပြီး ဆယ်နှစ်ကြာမှ တရားစခန်းစဝင်တဲ့ ၂၀၁၇ နိုဝင်ဘာ နယူးဂျာစီက မဟာစည်တရားရိပ်သာမှာ။ ည ၉ နာရီ အမျိုးသမီးယောဂီဆောင် အခန်းထဲမှာ ပစ္စည်းတွေနေရာချ မျက်နှာသစ်သွားတိုက်ပြီးလို့ လှဲလျောင်းအနားယူနေတုန်း ခြေသံတဒုန်းဒုန်းကြောင့် အလန့်တကြားဖြစ်တယ်။ အမလေး ... ခြေဆောင့်နင်းသံက တော်တော်ကျယ်တာ တိတ်ဆိတ်နေတဲ့အရပ်ဒေသဆိုတော့ ပိုကျယ်နေသလို။ ခြေနင်းကြမ်းတဲ့သူ ဘယ်သူလဲလို့သိချင်နေတာ စုံထောက်ကြီးဦးစံရှား အဲလေ မမီးက ခြေသံကြားတာနဲ့ အခန်းတံခါးဖွင့်ပြီး စုံစမ်းလိုက်တာ ဘယ်သူလဲလို့သိသွားတယ်။ လူသေးသလောက် ခြေသံပြင်းတာ သူပေါ့ကွလို့ပြတော့ ကြည့်လိုက်တဲ့အခါ ဟုတ်ပါ့ အရပ်ငါးပေမပြည့် ပေါင် ၁၀၀ မရှိတဲ့သူရဲ့ ခြေနင်းသံက အဲ့ဒီလောက်ပြင်းမယ်လို့ မထင်ထားမိဘူး။ သဘောကောင်းဖော်ရွေတဲ့ အန်တီကြီးက ကိုယ်တို့ကိုလာမိတ်ဆက်ပြီး ကိုယ်တို့နဲ့စားအတူသွားအတူ။ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ အန်တီကြီးမို့ အားလုံးကခင်မင်ကြတယ်။ ကိုယ်တို့ကြားထဲမှာ ဒေါ်ဒုန်းလို့ နာမည်ပြောင်ပေးထားတယ်။ ငယ်ငယ်လေးနဲ့ တရားစခန်းဝင်တဲ့ ကိုယ်တို့ကို ဒေါ်ဒုန်းက ချီးကျူးပြီး ဦးဂိုအင်ကာတရားစခန်းဝင်တဲ့ ဒေါ်ဒုန်းကိုလည်း ကိုယ်တို့က အားကျတယ်။ မျက်ခုံးမွှေးမဆွဲရ မနေနိုင်လို့ဆွဲပြီး မှန်မကြည့်ခဲ့ရလို့ မျက်ခုံးမွှေးတခြား ခဲဆွဲတာတခြားဖြစ်နေလို့ ရယ်လိုက်ရတာ။ ကိုယ်အလုပ်ရှာနေမှန်းသိလို့ သူ့သားမက်ကို ဖုန်းဆက်ခိုင်းပြီး သူ့ရုံးမှာအလုပ်ရှိတဲ့အကြောင်း ဆွေးနွေးခိုင်းတယ်။ ဒေါ်ဒုန်းသားမက်က စီဗွီပို့ဖို့ ဘယ်မှာလျှောက်ဖို့ သူလည်းအိတ်ချ်ဝမ်းဗွီ အလုပ်ဗွီဇာ စပွန်ဆာရှာခဲ့သူဖို့ နားလည်တယ်တဲ့။ ကိုယ် တခြားမှာအလုပ်ရတော့ ဒေါ်ဒုန်းသားမက်ကို မတ်ဆေ့ပို့ပြီ ကျေးဇူးတင်တဲ့အကြောင်း၊ သူ့ယောက္ခမဒေါ်ဒုန်းကို ကျေးဇူးတင်တဲ့အကြောင်း ပြောခိုင်းလိုက်တယ်။ ဒေါ်ဒုန်းကတော့ ဝမ်းသာနေမှာ ဒေါ်ဒုန်းက ဝမ်းသာတယ်လို့ ပြောခိုင်းတယ်လို့ ဒေါ်ဒုန်းသားမက်က မတ်ဆေ့ပြန်ပို့လာတယ်။ နောက်တရားစခန်းဝင်တိုင်း ဒေါ်ဒုန်းတို့က အလှုလာလုပ်တော့ ဆုံတယ်။ ဒေါ်ဒုန်းက ကိုယ့်ကိုမှတ်မိတယ် တွေ့ရင်ဝမ်းပန်းတသာ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ တဦးမေတ္တာ တဦးမှာ။ ခြေသံပြင်းလို့ စိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်ရပေမဲ့ ချစ်စရာကောင်းတဲ့ ဒေါ်ဒုန်းကိုတော့ ချစ်ရတာပေါ့...


စန်းထွန်း

ဇန်နဝါရီ ၁၈၊ ၂၀၂၁။


Machu Picchu, Peru, 10/31/2019.

08 January 2021

Jingle Bells...

ခရစ်စမတ်၊ နယူးရီးယားအမှီ‌ ဂျင်ဂယ်ဘဲလ်တီးမယ်ဆိုပြီး လေ့ကျင့်တာ အချိန်မှီ တီးမှတီးတတ်ပါ့မလားလို့ စိတ်ထင့်နေတာ တော်သေးတယ် တီးတတ်သွားလို့။ ဒီတော့ ဖေ့ဘွတ်၊ ဘလော့မှာတင်ပြီး ကြွားတယ်။ ဒီဇင်ဘာ ၁၄ ဆူနမ့်မွေးနေ့ ဝိုင်းက တယောတီး၊ ကိုယ်က ကီးဘုတ်တီးပြီး ဟတ်ပီးဘတ်ဒေးဆိုပြတယ်။ ဂင်္ဂါကို ဂီတာတီးခိုင်းလိုက်ရင် သံစုံတီးဝိုင်းဖြစ်သွားမယ်ဆိုပြီး နောက်နေကြတယ်။ မနှစ်တုန်းကဆို ဘာကီးက ဘယ်ကြိုးမှန်းမသိ ဆရာသင်ပေးတာတာတောင် မတီးတတ်ဘူး။ နုတ်စ်မမှတ်မိ၊ ကြိုးမှားကီးမှား၊ တခြားကြိုးတွေ သွားထိနဲ့ အတော်နားဝင်ဆိုးတယ်။ ဒီနှစ်တော့ နည်းနည်းနားထောင်လို့ရလာပြီ နည်းနည်းတိုးတက်လာပြီ။ level 0 မဟုတ်တော့ဘူး level 1 ကွ out of 100 ။ နှစ်သစ်မှာ ကျန်းမာပျော်ရွှင်ပါစေ။


စန်းထွန်း

ဇန်နဝါရီ ၈၊ ၂၀၂၁။



18 December 2020

ဒေါ်ဇစ်…

တောလားစီးရီးတွေ ရေးစရာမရှိတော့ တွေ့ကြုံဖူးတဲ့သူတွေထဲက ထူးခြားပြီး အမှတ်တရဖြစ်တဲ့သူတွေအကြောင်း ပြောရဦးမယ်။ ၂၀၀၆ သင်္ကြန်မှာ မှော်ဘီဝါးနက်ချောင်း ဗောဓိရိပ်ငြိမ်တောရမှာ ပထမဆုံးတရားစခန်းဝင်ဖြစ်တယ်။ လှည်းတန်းက ဆရာကြီးဦးမြကြိုင် အင်္ဂလိပ်စာသင်တန်းကျောင်းမှာ တက်နေတဲ့မကြီးသူငယ်ချင်းက ဆရာကြီးက တရားစခန်းဝင်ချင်တဲ့ရှိရင်ခေါ်ခဲ့ ဝင်မလားတဲ့။ တရားစခန်း တခါမှမဝင်ဘူးလို့ အဖေါ်ကောင်းတာနဲ့ လိုက်သွားတာတာ ဆရာတော်ကို ကြည်ညိုလို့ ၂၀၀၇ သင်္ကြန်မှာ သီလရှင်ဝတ်နဲ့ တရားစခန်းဝင်တယ်။ ဘုန်းကြီးကျောင်းကို သွားလေ့မရှိပေမဲ့ ဗောဓိရိပ်ငြိမ်ဆရာတော်ကို ကြည်ညိုလို့ အစ်မတွေဆွမ်းသွားကပ်မယ်ဆိုရင် လိုက်တယ်။ ဆရာတော်က နိုင်ငံခြားရောက်ရင် တရားအားထုတ်ဖြစ်မှာ မဟုတ်ဘူး အခုတရားအားထုတ်ထားလို့မိန့်တာ သိပ်မှန်တာပဲ။ ဆယ်နှစ်ကြာမှ ၂၀၁၇ ကျေးဇူးတော်ပိတ်ရက်မှာ မမီးခေါ်လို့ နယူးဂျာစီပြည်နယ်က မဟာစည်ရိပ်သာမှာ တရားစခန်းဝင်ဖြစ်တယ်။ ရွှေတိဂုံစေတီငယ် တည်ထားပြီး ဓမ္မာရုံ၊ ဆွမ်းစားဆောင်၊ အမျိုးသား၊ အမျိုးသမီးယောဂီဆောင် ကျယ်ကျယ်ဝန်းဝန်း၊ အလှုရှင်တွေကလည်း သဒ္ဓါတရားကောင်း၊ ဝေယျာဝစ္စ လိုလေးသေးမရှိ ပြည့်စုံတယ်။ အဲ ... အဆင်မပြေတာက ဓမ္မာရုံထဲမှာ တရားစုထိုင်ကြရင် အမျိုးသမီးယောဂီတယောက်က အိတ်ကိုဖွင့်လိုက်ပိတ်လိုက်လုပ်ပြီး ပစ္စည်းရှာတာ အတော်ဆိုးတယ်။ တရားထိုင်နေကျမဟုတ်လို့ မျက်စိမှတ်ထားပေမဲ့ စိတ်တွေက ဟိုရောက်ဒီရောက်။ ဂယောက်ဂယက် စုစည်းလို့မရ၊ နာကျင်တဲ့ဝေဒနာနဲ့ နပန်းလုံးနေရလို့ တရားမှတ်လို့မရတဲ့အထဲ ဇစ်သံကတမှောင့်။ တိတ်ဆိတ်နေတော့ ဇစ်သံကအတော့်ကို ကျယ်တယ် တခါတည်းဖွင့်တာလည်းမဟုတ်။ ဖွင့်လိုက်ပိတ်လိုက်နဲ့ အတော်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်တယ်။ တစ်ရှူး၊ ပရုတ်ဆီယူမယ်ဆိုရင်လည်း ဇစ်ဖွင့်ထားလို့ ရပါတယ် တရားစခန်းမှာ ဘယ်သူမှမခိုးပါဘူး။ ဇစ်ကိုဖွင့်လိုက်ပိတ်လိုက်မလုပ်ရင် အိပ်ငိုက်ပြီးဟောက်သံက တခေါခေါ။ ဟောက်သံမခံမရပ်နိုင်အောင် ကျယ်လာလို့ ပခုံးကိုပုတ်ပြီး အသိပေးရတယ်။ အန်တီကြီးက အသက်ငါးဆယ်ကျော် ဖြူဖြူပုပု တရုတ်မ မျက်နှာလေးက ကလေးလေးလိုပဲ။ သူ့ဇစ်သံကြောင့် သူများ‌တွေ အနှောင့်အယှက်ဖြစ်မှန်း သိပုံမရဘူး။ ပြောလိုက်ချင်တာ မကောင်းတတ်လို့။ သဘောကောင်းပြီး ခင်မင်တတ်တဲ့ပုံပေါက်ပေမဲ့ သူ့ဇစ်သံကြောင့် မခင်ချင်တော့ဘူး။ ဒေါ်ဇစ်ကိုကြည့်ပြီး သူ့လိုမဖြစ်ချင်ဘူး၊ ကိုယ့်အပြုအမူကြောင့် သူတပါးစိတ် အနှောင့်အယှက်မဖြစ်စေချင်ဘူး၊ ဒေါ်ဇစ်ကိုကြည့်ပြီး သင်ခန်းစာရတယ်။ နယူးဂျာစီကျောင်းမှာ တစ်နှစ်တကြိမ်လောက် တရားစခန်းဝင်ဖြစ်ပေမဲ့ ဒေါ်ဇစ်နဲ့ နောက်တခါမှ မဆုံတော့ဘူး။ ဒေါ်ဇစ်ကြောင့် သူတပါးစိတ်အနှောင့်အယှက်ဖြစ်စေတဲ့ အပြုအမူတွေမလုပ်ဖို့ သတိထားဆင်ခြင်မိတယ်။


စန်းထွန်း

ဒီဇင်ဘာ ၁၈၊ ၂၀၂၀။


Isla del Sol (Sun Island), Lake Titicaca, Bolivia, 11/04/2019.