20 April 2019

Spring has sprung : artworks inspired by flowers ...

ေအးစက္ေမွာင္မဲတဲ့ ေဆာင္းေန ့ရက္ေတြ ကုုန္လြန္ၿပီးတဲ့အခါ ပန္းေရာင္စံုုဖူးပြင့္ၿပီး လွပေႏြးေထြးတဲ့ ေႏြဦးေရာက္ပါၿပီ။ အပင္ေတြရဲ ့ သိမ္ေမြ ့တဲ့ေၿပာင္းလဲမႈ၊ စံုုလင္တဲ့အေရာင္အေသြးေတြက အႏုုပညာရွင္ေတြကိုု တီထြင္ဖန္တီးမႈ အသစ္အသစ္ေတြ ၿဖစ္ေစတာ ရာစုုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာခဲ့ပါၿပီ။ ပန္းပြင့္ေတြကိုု ေရးဆြဲခဲ့ၾကတဲ့ အႏုုပညာရွင္ ၁၂ ေယာက္ရဲ ့ လက္ရာေတြကိုု ၾကည့္လိုုက္ရေအာင္။

1. Claude Monet
လီလီပန္းစီးရီး ပန္းခ်ီကားေတြဟာ မိုုနက္ရဲ ့ အထင္ရွားဆံုုးလက္ရာေတြပါ။ ဆီေဆးပန္းခ်ီကားေပါင္း ၂၅၀ ေက်ာ္ေလာက္ဆြဲခဲ့ၿပီး အမ်ားစုုက ဂ်ီဗာနီက သူ ့အိမ္ပန္းၿခံထဲက အရာေတြကိုု ေရးဆြဲခဲ့ပါတယ္။ လက္ရာအမ်ားစုုဟာ ေသခ်ာကြဲၿပားစြာ မၿမင္ရတဲ့မ်က္စိေရာဂါ ခံစားေနရခ်ိန္မွာ ေရးဆြဲခဲ့ပါတယ္။ Impressionist စတိုုင္နဲ ့ ေရးဆြဲခဲ့ေပမဲ့ လီလီပန္း ပန္းခ်ီကားမွာ မိုုနက္သံုုးခဲ့တဲ့ အေရာင္ေတြဟာ ၾကြယ္ဝေတာက္ပခြန္အားရိွၿပီး စိတ္လႈပ္ရွားစရာေတြနဲ ့ ၿပည့္ႏွက္ေနတယ္။ သူ ့အရင္လက္ရာ၊ တၿခားအင္ပရက္ရွင္နစ္ေတြရဲ ့ အၿမင္နဲ ့ ၿခားနားေနပါတယ္။ အင္ပရက္ရွင္နစ္ေတြက ရႈေမွ်ာ္ခင္းပံုုေတြ ေရးဆြဲတဲ့အခါ ရႈခင္းတခုုလံုုးကိုု ၿခံငံုုၿပီးဆြဲေပမဲ့ မိုုနက္ကေတာ့ လီလီပန္းကိုုပဲ အဓိကထားဆြဲခဲ့ပါတယ္။ မိုုနက္ရဲ ့ အသက္ပါလွတဲ့ စုုတ္ခ်က္ေတြကိုု ခံစားလိုုက္ရေအာင္။

Water Lilies by Claude Monet (from the collection of the National Museum of Western Art, Tokyo)
Photo Credit : Google

2.Vincent Van Gogh
ဒတ္ခ်္ပန္းခ်ီပညာရွင္ ဗန္ဂိုုးရဲ ့ေနၾကာပန္းစီးရီး ၂ မ်ိဳးဟာ ဗန္ဂိုုးရဲ ့ တသက္တာလက္ရာလိုု ့ေၿပာရေလာက္ေအာင္ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားပါတယ္။ ပထမစီးရီးက ၁၈၈၈ ပါရီမွာၿပသခဲ့ၿပီး ေၿမၿပင္ေပၚမွာ လဲေနတဲ့ ေနၾကာပန္းပြင့္ေတြ၊ ဒုုတိယစီးရီးကေတာ့ တစ္ႏွစ္အၾကာမွာ Arles မွာၿပသခဲ့ၿပီး ေနၾကာပန္းပြင့္ေတြက ပန္းအိုုးထဲမွာ။ ေအာက္မွာၿမင္ေတြ ့ရမဲ့ ပန္းခ်ီကားကေတာ့ ဒုုတိယစီးရီးထဲကပါ။ ဗန္ဂိုုးတီထြင္ခဲ့တဲ့ အဝါေရာင္ဟာ ထင္ရွားေတာက္ပ အသက္ဝင္လွပါတယ္။ သူ ့မိတ္ေဆြ Paul Gaugin ေဂၚဂင္က ဗန္ဂိုုး ေနၾကာပန္း ေရးဆြဲေနတဲ့ ပံုုတူပန္းခ်ီကားကိုု ေရးဆြဲခဲ့ပါတယ္။ ေဂၚဂင္ဟာ သူ ့ကိုု အရူးပံုုေပါက္ေအာင္ ေရးဆြဲခဲ့တယ္လိုု ့ ဗန္ဂိုုးခံစားခဲ့ရပါတယ္။

Sunflowers by Vincent Van Gogh (From the collection of Van Gogh Museum)
Photo Credit : Google
Vincent Van Gogh Painting Sunflowers by Paul Gauguin (From the collection of Van Gogh Museum)
Photo Credit : Google

3.Georgia O'Keeffe
ဥယ်ာဥ္မႈးၿဖစ္တဲ့ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာဟာ ပန္းတမ်ိဳးတည္းကိုုပဲ ဒါဇင္ေပါင္းမ်ားစြာ ပန္းခ်ီကားေတြ ဆြဲခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၁၈ နယူးေယာက္ၿပည္နယ္ ေဂ်ာ့ေရကန္ကိုု သြားလည္စဥ္ canna ကန္နာလီလီပန္းေတြရဲ ့ ေတာက္ပတဲ့အေရာင္၊ ၾကီးမားတဲ့ပြင့္ခ်ပ္ေတြကိုု စတင္စိတ္ဝင္စားခဲ့တယ္။ အနီေရာင္ကန္နာစီးရီး ပန္းခ်ီကားေတြဟာ သက္ဝင္ေတာက္ပတဲ့ ေရေဆးစုုတ္ခ်က္ေတြနဲ ့ ေဖာ္ၿပခဲ့တယ္။ ဒါေပမဲ့ ေဂ်ာ္ဂ်ီရာဟာ ခုုေမာ္ဒန္စတိုုင္ၿဖစ္လာတဲ့ အနီးကပ္ၿမင္ရတဲ့ ပံုုရိပ္ေတြအၿဖစ္ ဆီေဆးနဲ ့ ေရးခဲ့ပါတယ္။ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာရာ အနီေရာင္၊ အဝါေရာင္၊ လိေမၼာ္ေရာင္ေတြနဲ ့ အံ့ၾသစရာေကာင္းေလာက္တဲ့ အေရာင္စပ္ဟပ္မႈေတြနဲ ့ ကန္နာလီလီပန္းေတြရဲ ့ ပြင့္ခ်ပ္ေတြ၊ မ်ဥ္းေတြ၊ ပံုုရိပ္ေတြကိုု ဖန္တီးခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၂၇ ဆီေဆးပန္းခ်ီကားမွာေတာ့ ပန္းခ်ီဆရာမဟာ အနီေရာင္အရိုုင္းပန္းရဲ ့ ပြင့္ခ်ပ္ေတြကိုု အသားေပးဆြဲထားပါတယ္။
Red Canna by Georgia O'Keeffe (From the collection of Amon Carter Museum of American Art)
Photo Credit - Google

4.Andy Warhol
၁၉၆၄ ဇြန္မွာ ထုုတ္ေဝတဲ့ Patricia Caulfield ရဲ ့ Modern Photography မဂၢဇင္းထဲက ဓာတ္ပံုု၁၀ဟာ အန္ဒီ့ကိုု ပန္းပြင့္စီးရီး ေရးဆြဲေစခဲ့ပါတယ္။ ပန္းပြင့္ေတြကိုု ခပ္ၿပားၿပား၊ ၿဖတ္ေတာက္၊ ေတာက္ပတဲ့အေရာင္ေတြထည့္၊ ဆန္ ့က်င္ဖက္အေရာင္ေတြကိုု ေလးေထာင့္ၿဖစ္ေအာင္လုုပ္ၿပီး ဓာတ္ပံုုေတြ ဖန္တီးခဲ့ပါတယ္။ ပံုုမွန္ၿမင္ေတြ ့ေနက် ပန္းပြင့္ေတြရဲ ့ ပံုုစံေတြ၊ သဘာဝနဲ ့ ဆက္စပ္မႈေတြကိုု ဂရပ္ဖစ္ပံုုစံနဲ ့ ေလွ်ာ့ခ်ခဲ့ပါတယ္။ ေအာက္ကဓာတ္ပံုုေလးေတြေတာ့ ဟယ္...အိေကေပးတဲ့ ပုုဝါေလးနဲ ့ တူလိုုက္တာလိုု ့ ေတြးမိတယ္။

Flowers by Andy Warhol (From the collection of Pomona College Museum of Art)
Photo Credit - Google
အိေကေပးလိုုက္တဲ့ ပုုဝါလက္ေဆာင္...

5.Ambrosius Bosschaert
ေဘာ့ခ်က္ဟာ ဒတ္ခ်္လူမ်ိဳးေတြရဲ ့ ကုုန္သြယ္မႈ၊ သိပၺံပညာ၊ စစ္တပ္၊ အႏုုပညာ ကမၻာတဝွမ္းလံုုးမွာ အထြတ္အထိပ္ေရာက္ခ်ိန္လိုု ့ဆိုုရမဲ့ ၁၇ ရာစုု ဒတ္ခ်္ေရႊေခတ္ရဲ ့ ထင္ရွားတဲ့သက္ၿငိမ္ပန္းခ်ီဆရာ။ ေဘာ့ခ်က္ဟာ သက္ၿငိမ္ပန္းခ်ီကားေတြ ပထမဆံုုးေရးဆြဲတဲ့ ပန္းခ်ီဆရာေတြထဲက တစ္ေယာက္ပါ။ ပံုုမွန္အားၿဖင့္ က်ဴးလစ္၊ နွင္းဆီပန္းေတြပါတဲ့ ပန္းစည္း၊ ပန္းၿခင္းေတြ အေသးစိတ္ေရးဆြဲတဲ့ ရိုုးရာပန္းခ်ီဆြဲနည္းနဲ ့ စတင္ခဲ့ပါတယ္။ ႏွစ္ဖက္ညီ သိပၺံနည္းက်တိက်ၿပီး အမွတ္အသား၊ ဘာသာေရးအဓိပၺာယ္ေတြ ေဖာ္က်ဴးတဲ့ အႏုုစိတ္တဲ့ပန္းစည္းေတြကိုု ေရးဆြဲခဲ့ပါတယ္။ ထြန္းကာလာတဲ့ ၁၇ ရာစုု ဒတ္ခ်္အနုပညာေစ်းကြက္ေၾကာင့္ သူ အေတာ့္ကိုုေအာင္ၿမင္ခဲ့တယ္။ ပံုုစံအမ်ိဳးမ်ိဳး ေၿပာင္းလဲေရးဆြဲခဲ့ေပမဲ့ မေၿပာင္းလဲတဲ့သံုုးခုုက ပန္းအိုုးထဲကပန္း၊ ခံုုစြန္း ဒါမွမဟုုတ္ ၿပတင္းေပါက္။

Still-Life with Flowers by Ambrosius Bosschaert the Elder (From the collection of Hallwyl Museum)
Photo Credit - Google

6. Jeff Koons
Guggenheim Museum Bibao ၿပတိုုက္အဝင္မွာ ေစာင့္ၾကပ္ေနတဲ့ ပန္းေရာင္စံုုေခြးကေတာ့ ဂ်က္ဖ္ရဲ ့လက္ရာပါ။ ၁၈ ရာစုု သာမန္ရိုုးက်ဥေရာပပန္းၿခံကိုု ကြန္ပ်ဴတာေမာ္ဒယ္နဲ ့ ဖန္တီးထားတာပါ။ ၾကီးမားတဲ့ West Highland တယ္ရီယာကိုု ပန္ေရာင္စံုုနဲ ့ ပံုုေဖာ္ထားတာ ထူးၿခားပါတယ္။

Puppy by Jeff Koons (From the collection of Guggenheim Bibao)
Photo Credit - Google

7. Rachel Ruysch
နယ္သာလန္ေၿမာက္ပိုုင္းက သက္ၿငိမ္ပန္းခ်ီဆရာမပါ။ ပန္းပြင့္ေတြကိုု အဓိကထားေရးဆြဲၿပီး ကိုုယ္ပိုုင္ဟန္ကိုု ဖန္တီးကာ ႏိုုင္ငံတကာေအာင္ၿမင္မႈကိုု ရရိွခဲ့ပါတယ္။ ႏွစ္ေပါင္း ၆၀ ေက်ာ္ ေအာင္ၿမင္တဲ့အႏုုပညာသက္တမ္းရိွခဲ့လိုု ့ ဒတ္ခ်္ေရႊေခတ္မွာ ပထမဆံုုး မွတ္တမ္းတင္ခဲ့ရတဲ့ အမ်ိဳးသမီးၿဖစ္ပါတယ္။ ေဘာ့ခ်က္နဲ ့မတူတာက ႏွစ္ဖက္မညီ၊ ပိရမစ္ပံုုစံ၊ ရိုုးတံေကြးေကြးေတြထည့္ၿပီး ထုုထည္ၾကီးမားေစပါတယ္။ မတူညီတဲ့ အေရာင္၊ အသား၊ ပံုုစံေတြ ေရးဆြဲၿပီး ပြင့္အာေနတဲ့ ပန္းပြင့္ထဲက ဝတ္မႈန္အေစ့ေတြ ၿမင္ရေလာက္တဲ့အထိ အေသးစိတ္ကိုု အေသအခ်ာေရးဆြဲထားတာပါ။ ခ်ဲ ့ၾကည့္ရင္ ပန္းဝတ္မႈန္အေစ့ေတြ ေတြ ့ရပါလိမ့္မယ္။

Roses, Convolvulus, Poppies and Other Flowers in an Urn on a Stone Ledge by Rachel Ruysch
(From the collection of National Museum of Women in the Arts)
Photo Credit - Google

8. Clementine Hunter
ပန္းခ်ီပညာကိုု ကိုုယ္ဘာ့သာေလ့လာသင္ယူတဲ့ ေက်းလက္အႏုုပညာရွင္ ကလဲမန္းတီဟာ ေတာင္ပိုုင္းစိုုက္ခင္းေတြဆီက ဘဝအမွတ္တရေတြကိုု အေရာင္စံုုလင္ ရိုုးရွင္းတဲ့စုုတ္ခ်က္ေတြနဲ ့ ေရးဆြဲခဲ့ပါတယ္။ သူမေနထိုု္င္တဲ့ Melrose စိုုက္ခင္းကိုုလာလည္တဲ့ အနုုပညာရွင္တေယာက္ ထားရစ္ခဲ့တဲ့ စုုတ္တံ၊ ေဆးဘူးေတြနဲ ့အသက္ ၅၀ ေက်ာ္မွာ သူမဘဝရဲ ့ ပထမဆံုုးပန္းခ်ီကိုု ေရးဆြဲခဲ့ပါတယ္။ ဝါစိုုက္ခင္းမွာ အလုုပ္လုုပ္ခဲ့သူမိုု ့ အိမ္အၿပင္မွာ လုုပ္ေဆာင္ေနက်အရာေတြ၊ ေန ့စဥ္သံုုးေနက် သက္ၿငိမ္ပစၥည္းေတြ ပါဝင္ပါတယ္။ ေတာင္ပိုုင္းေဒသမွာ အေလ့က်ေပါက္ ေနရာတိုုင္းမွာေတြ ့ႏိုုင္တဲ့ zinnias ပန္းေတြကိုု ပံုုသ႑န္အမ်ိဳးမ်ိဳးနဲ ့ ေရးဆြဲခဲ့ပါတယ္။ ေတာက္ပတဲ့အဝါေရာင္ေနာက္ခံမွာ ခပ္ၿပားၿပားအၿမင္နဲ ့အၿပာေရာင္ပန္းအိုုးထဲက zinnias ပန္းေတြရဲ ့ ရိုုးရွင္းတဲ့အလွ၊ ေတာက္ပသက္ဝင္တက္ၾကြတဲ့ အလွေတြကိုု ၿမင္ေတြ ့ရပါလိမ့္မယ္။

Zinnias in a Pot by Clementine Hunter (From the collection of SCAD Museum of Art)
Photo Credit - Google

9.William Morris
ဝီလီယမ္ဟာ အဂၤလိပ္လူမ်ိဳး အဝတ္အထည္ ဒီဇိုုင္းပညာရွင္ၿဖစ္ၿပီး ၿဗိတိသွွ်ရိုုးရာ အထည္အႏုုပညာေလာကမွာ တခါမွမၿမင္ဘူးေသးတဲ့ တီထြင္မႈေတြကိုု အဓိကဖန္တီးခဲ့ၿပီး ထုုတ္လုုပ္တဲ့နည္းလမ္းေတြကိုုလည္း တိုုးတက္ေစခဲ့ပါတယ္။ သူ ့ဒီဇိုုင္းေတြက အမ်ားအားၿဖင့္ ပန္းပြင့္ေတြၿဖစ္ၿပီး သဘာဝက်က် ပံုုသ႑န္ေတြပါ။ အေစာပိုုင္း ဒီဇိုုင္းလက္ရာ ၆၀၀ မွာေတာ့ ပန္းပြင့္၊ သစ္ရြက္၊ သစ္ပင္ေတြ မပါပါဘူး။ ၁၈၈၃ မွာ မွတ္ပံုုတင္တဲ့ ႏွင္းဆီပန္းဒီဇိုုင္းဟာ ႏွစ္ဖက္ညီပံုုသ႑န္နဲ ့ အႏုုစိတ္လွတဲ့ လက္ရာေတြကိုု ေတြ ့ရပါလိမ့္မယ္။ ကိုုယ္ကေတာ့ ပါတိတ္ဆင္၊ ေကာ္ေဇာဒီဇိုုင္းလိုု ့ ၿမင္ေနတယ္။

Rose by William Morris (From the collection of the Baltimore Museum of Art)
Photo Credit - Google

10. Edouard Manet
အင္ပရက္ရွင္းနစ္ ပန္းခ်ီပညာရွင္ မန္နက္ဟာ သူ ့သက္တမ္းတေလွ်ာက္ ပန္းပန္းခ်ီကားေပါင္းမ်ားစြာ ေရးဆြဲခဲ့ၿပီး ပန္းရုုပ္ၿငိမ္ အမ်ိဳးအစား ၂၀ ကိုုေတာ့ သူေသဆံုုးမဲ့ႏွစ္မွာ ေရးဆြဲခဲ့ပါတယ္။ ေသဆံုုးခါနီး အရမ္းခင္မင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္ ပန္းေတြဝယ္ၿပီး သူ ့ဆီလာေတြ ့တဲ့အခါ သူ ့အိပ္ယာနားမွာပဲ အဲ့ဒီပန္းကိုု ပန္းခ်ီေရးဆြဲခဲ့ပါတယ္။ ၁၈၈၂ လီလက္ပန္းခ်ီကားဟာ မာဘယ္ခံုုေပၚတင္ထားတဲ့ ဖန္ပန္းအိုုးထဲက ပန္းပြင့္ေတြကိုု ေရးဆြဲထားတာပါ။ က်န္းမာေရး အင္မတန္ခ်ိဳ ့ယြင္းေနေပမဲ့လည္း လီလက္ပန္းပြင့္ေတြရဲ ့ အႏုုစိတ္လက္ရာေတြကိုု ေဖာ္က်ဴးထားတဲ့ သူ ့အႏုုပညာလက္ရာက မခ်ိဳ ့ယြင္းေသးပါဘူး။

White Lilacs in a Crystal Vase by Edouard Manet (From the collection of The Nelson-Atkins Museum of Art)
Photo Credit - Google


11. Anna Atkins
အန္းနာဟာ ၿဗိတိသွ်လူမ်ိဳး ရုုကၡေဗဒပညာရွင္၊ ဓာတ္ပံုုဆရာပါ။ ဓာတ္ပံုုပညာနဲ ့ ဖန္တီးထားတဲ့ ဓာတ္ပံုုေတြကိုု ပထမဆံုုးစာအုုပ္ထုုတ္ေဝတဲ့သူလိုု ့ တင္စားခံရပါတယ္။ cyan-blue print လိုု ့ေခၚတဲ့ ဓာတ္ပံုုပညာ ပံုုႏွိပ္ၿခင္းနည္းလမ္းကိုု ဖန္တီးခဲ့ပါတယ္။ တႏွစ္အတြင္း "by placing the unmounted dried-algae original directly on the cyanotype paper" ေရညိွ၊ အပင္၊ ပန္းပြင့္ေတြကိုု cyanotype ဓာတ္ပံုုနည္းပညာနဲ ့ စာရြက္ေပၚ တိုုက္ရိုုက္တင္ေရးဆြဲခဲ့ပါတယ္။ ၁၈၅၄ မွာ သစ္ခြပန္းဓာတ္ပံုုကိုု ဖန္တီးခဲ့ၿပီး သစ္ခြပန္းရဲ ့ ေဖာက္ထြင္းၿမင္ရတဲ့အရာေတြကိုု ေပၚလြင္ေအာင္ ဖမ္းယူႏိုုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီဓာတ္ပံုုဟာ အန္နာ့ရဲ ့ တတိယစာအုုပ္ "Cyanotypes pf British and Foreign Flowering Plants and Ferns" မွာ ပါဝင္ပါတယ္။

Cypripedium by Anna Atkins (From the collection of The J Paul Getty Museum)
Photo Credit - Google

12. Katsushika Hokusai
ဟိုုကူစိုုင္ဟာ ဂ်ပန္အႏုုပညာရွင္၊ ပံုုႏွိပ္ထုုတ္ေဝသူ၊ အီဒိုုေခတ္ ukiyo-e ပန္းခ်ီပညာရွင္ပါ။ ပန္းခ်ီကားထဲမွာ သစ္သားထည့္သြင္းေရးဆြဲတဲ့ စီးရီးေတြေၾကာင့္ လူသိမ်ားပါတယ္။ Thirty-six Views of Mount Fuji ေၾကာင့္ ဂ်ပန္ႏိုုင္ငံနဲ ့ ႏိုုင္ငံတကာအသိအမွတ္ၿပ ုုမႈ ခံရပါတယ္။ ငွက္၊ ပန္းပြင့္ေတြ ပါဝင္တဲ့ kacho-ga စီးရီးေတြ ဖန္တီးခဲ့ပါတယ္။ လွပတဲ့အေရာင္၊ peonies ၊ canary ပန္းေတြရဲ ့ အေသးစိတ္ကိုု ေဖာ္က်ဴးတတ္ၿပီး ပန္းပြင့္ေတြအေၾကာင္း ကဗ်ာအတိုုေလးေတြလည္း ပါဝင္ပါတယ္။ "Double-flowered peonies from Yangzhou, the king of flowers in bloom this spring".

Peonie and Canary by Katsushika Hokusai (From the collection of Museum of Fine Arts, Boston)
Photo Credit - Google

ဂူဂယ္မွာ ဒီေဆာင္းပါးေလး ဖတ္ရတဲ့အခ်ိန္ ပန္းခ်ီးကားေကာင္းေကာင္းေတြ ၾကည့္ရတဲ့အခါ သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြေတြကိုု ၾကည့္ေစခ်င္ မွ်ေဝခ်င္တဲ့စိတ္နဲ ့ ဒီေဆာင္းပါးေလးကိုု တတ္သေလာက္ ဘာသာၿပန္ၿဖစ္ပါတယ္။ ပန္းခ်ီေလာကစကားအသံုုးအႏႈန္း ဘာသာၿပန္တာ မမွန္မကန္မွားယြင္းမႈေတြ ရိွခဲ့ရင္ စန္းထြန္းရဲ ့ လိုုအပ္ခ်က္ေၾကာင့္ပါ။ ေအာက္ကလင့္ခ္ေလးမွာ မူရင္းေဆာင္းပါးကိုု သြားေရာက္ဖတ္ရႈႏိုုင္ပါတယ္။

https://artsandculture.google.com/theme/fwIS781eEFtoKQ

စန္းထြန္း
ဧပရယ္ ၂၀၊ ၂၀၁၉ ။

15 April 2019

အာရွရဲ ့ ေမ့ေလ်ာ့ေနေသာေတာင္ - ခါကာဘိုုရာဇီ ...

မေလးတရုုတ္မထိန္ထိန္က မေလးရွားႏိုုင္ငံမွာ အၿမင့္ဆံုုး ေဘာ္နီယိုုကႊ်န္း Sabah ဆာဘားေဒသမွာရိွတဲ့ Kinabalu ကင္နာဘာလူးေတာင္ကိုု ႏွစ္ရက္တက္ခဲ့တဲ့ခရီးက တသက္မေမ့ႏိုုင္တဲ့ ေတာင္တက္ခရီးပါတဲ့။ အဲ့ဒီတုုန္းက ငယ္ေသးေတာ့ တက္ႏိုုင္တယ္ ခုုဆိုုရင္ တက္ႏိုုင္ပါ့မလားမသိ။ ကင္နာဘာလူးေတာင္က အေရွ ့ေတာင္အာရွမွာ အၿမင့္ဆံုုးေတာင္လိုု ့ေၿပာေတာ့ ကိုုယ္က ၿမန္မာႏိုုင္ငံက ခါကာဘိုုရာဇီကမွ အေရွ ့ေတာင္အာရွမွာ အၿမင့္ဆံုုးေတာင္လိုု ့ၿငင္းတယ္။ ဂူဂယ္မွာ ရွာေဖြေၾကည့္လိုုက္ေတာ့ ခါကာဘိုုရာဇီေတာင္က အၿမင့္ဆံုုးေတာင္ၿဖစ္ႏိုုင္တယ္၊ ေတာင္အၿမင့္ကိုု အေသအခ်ာ မတိုုင္းတာရေသးဘူးတဲ့။ အဲ့ဒီကတည္း တိက်မွန္ကန္တဲ့ ခါကာဘိုုရာဇီေတာင္အၿမင့္ကိုု သိခ်င္ေနခဲ့တာ။ ၿဗိတိသွ်လူမ်ိဳး စြန္ ့စားရွာေဖြသူ၊ ရုုကၡေဗဒပညာရွင္ Frank Kingdon-Ward က ၁၉၃၇ မွာ ခါကာဘိုုရာဇီေတာင္ကိုုေရာက္ခဲ့တဲ့ ပထမဆံုုးလူၿဖ ူေတာင္တက္သမား။ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကာတဲ့အထိ တက္ေရာက္ႏိုုင္တဲ့သူမရိွခဲ့ဘူး။ အိႏိၵယ၊ တရုုတ္၊ ၿမန္မာနယ္စပ္မွာရိွၿပီး ကခ်င္ေဒသမွာ တိုုင္းရင္းသားေတြနဲ ့စစ္တပ္ၾကား တိုုက္ပြဲေတြရိွ နယ္ေၿမမၿငိမ္းခ်မ္း သြားရလာရ မလြယ္ကူတာေၾကာင့္ေရာ။ ၁၉၉၆ ဂ်ပန္ေတာင္တက္သမား Takashi Ozaki တာကာရီွ အိုုဇာကီဟာ ခါကာဘိုုရာဇီကိုု ႏွစ္ၾကိမ္ေၿမာက္မွာ တက္ေရာက္ႏိုုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ သူက ခါကာဘိုုရာဇီေတာင္အၿမင့္ကိုု မတိုုင္းတာခဲ့ဘူး။ ၁၉၂၃ အိႏိၵယတိုုင္းတာသူက ခါကာဘုုိရာဇီက အၿမင့္ ၁၉,၂၉၅ ေပ ၿမန္္မာၿပည္ရဲ ့ အၿမင့္ဆံုုးေတာင္လိုု ့ ေၾကၿငာတယ္။ တၿခားတိုုင္းတာသူက အၿမင့္ေပကြာၿခားေနၿပီး တၿခားေတာင္ေတြက ခါကာဘိုုရာဇီထက္ ၿမင့္တယ္လိုု ့ဆိုုပါတယ္။ ၂၀၁၃ အေမရိကန္ - ၿမန္မာအဖြဲ ့ ကလမ္ရာဇီေတာင္ကိုု ေအာင္ၿမင္စြာ တက္ေရာက္ခဲ့ၿပီး ေခတ္မွီဂ်ီပီအက္စ္နဲ ့ တိုုင္းတာေတာ့ အၿမင့္ေပ ၁၉ ,၂၅၉။ ကလမ္ရာဇီေတာင္က ၿမန္မာၿပည္ရဲ ့ အၿမင့္ဆံုုးေတာင္ ၿဖစ္ႏိုုင္တယ္လိုု ့ ေၾကၿငာပါတယ္။ နာဆာရဲ ့ Solid Earth Group ရဲ ့ satellite image specialist ကိုုေမးၾကည့္ေတာ့ ခါကာဘိုုရာဇီေတာင္က ၿမန္မာႏိုုင္ငံရဲ ့ အၿမင့္ဆံုုးေတာင္ပါတဲ့။ သူတိုု ့နည္းပညာမွာ ေပတရာ၊ ႏွစ္ရာ ကြာၿခားခ်က္ေလးေတြ ရိွႏိုုင္ပါတယ္။ ေတာင္ေတြၾကားထဲမွာ ေပတရာႏွစ္ဆိုုတာ အေတာ္ေလးကိုု တာသြားပါတယ္။ ဒီေတာ့ ခါကာဘိုုရာဇီေတာင္အၿမင့္ကိုု အတိအက်သိခ်င္ရင္ ေရွးရိုုးနည္းအတိုုင္း ေတာင္ထိပ္ေပၚမွာ ဂ်ီပီအက္စ္နဲ ့တိုုင္းတာတဲ့နည္းမွတပါး အၿခားမရိွ။

၂၀၁၄ ေအာက္တိုုဘာလ အစပိုုင္းမွာ National Geographic Society ၊ The North Face အကူအညီနဲ ့ ေတာင္တက္သမားေၿခာက္ေယာက္အဖြဲ ့ ခါကာဘိုုရာဇီေတာင္အၿမင့္ကိုု တိုုင္းတာဖိုု ့ ၿမန္မာႏိုုင္ငံကိုု ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။ ဒီခရီးစဥ္ကိုု ႏွစ္ႏွစ္ေက်ာ္အခ်ိန္ယူၿပင္ဆင္ ၿမန္မာအစိုုးရနဲ ့ အေတာ္ညိႈႏိႈင္း ေဆာင္ရြက္ခဲ့ရတယ္။ ေတာင္တက္အဖြဲ ့ဝင္ေတြဟာ high profile ခက္ခဲတဲ့ေတာင္ေတြကိုု ေအာင္ၿမင္စြာတက္ေရာက္ႏိုုင္ခဲ့တဲ့ အရည္အေသြးၿပည့္ဝတဲ့ ကႊ်မ္းက်င္ေတာင္တက္သမားေတြ။ အိုုေနး ၄၂  ႏွစ္ အၿမင့္ေပ ၂၆,၀၀၀ ရိွတဲ့ ဧဝရတ္ေတာင္နဲ ့ Lhotse ကေတာ င္ႏွစ္ေတာင္ကိုု ၂၄ နာရီအတြင္း ပထမဆံုုးတက္ေရာက္ႏိုုင္ခဲ့တဲ့ အမ်ိဳးသမီး။ ဂ်န္ကင္း ၅၆ ႏွစ္ ကမၻာပတ္ၿပီး ေတာင္တက္ေနတဲ့သူ၊ အာတစ္ေဒသက အၿမင့္ဆံုုးေတာင္ေတြကိုု တက္ေရာက္ခဲ့တဲ့သူ။ ရစ္ခ်တ္ ၃၃ ႏွစ္ ပါကစၥတန္ႏိုုင္ငံ အၿမင့္ေပ ၂၆, ၃၅၂ ေပၿမင့္တဲ့ Gasherbrum II ကိုု ေအာင္ၿမင္စြာတက္ေရာက္ခဲ့ၿပီး ႏွင္းေတာင္ၿပိ ုုက်မႈမွာ အသက္ရွင္လြတ္ေၿမာက္ခဲ့တဲ့သူ။ ဟယ္ရင္တန္ ၂၈ ႏွစ္ အရင္တုုန္းက အဆင့္ၿမင့္ေက်ာက္ေတာင္တက္သမား၊ ဧဝရတ္ေတာင္ကိုု အိုုေနး ၊ ဂ်န္ကင္း တိုု ့နဲ ့ ေအာင္ၿမင္စြာတက္ေရာက္ခဲ့တဲ့သူ။ ေအာ့တာ့ခ္ ၃၄ ႏွစ္ backcuntry စကီးစီးရာကေန ရခဲ့တဲ့ေက်ာရိုုးထိခိုုက္ဒဏ္ရာကိုု ေပ်ာက္ကင္းကုုသၿပီး လေပါင္းမ်ားစြာအၾကာ အိႏိၵယႏိုုင္ငံရဲ ့ အၿမင့္ေပ ၂၀,၇၀၀ ၿမင့္တဲ့ ေမရုုေတာင္ကိုု ခက္ခဲတဲ့လမ္းေၾကာင္းကေန တက္ေရာက္ခဲ့သူမိုု ့လိုု ့ စိတ္အားအထက္သန္ဆံုုး။ ခါကာဘိုုရာဇီခရီးစဥ္ဟာ ၂၀၁၂ ဧဝရတ္ေတာင္ခရီးစဥ္ အိုုေနးနဲ ့ ဂ်န္ကင္း တက္ခဲ့ဖူးတဲ့ေတာင္ေတြအေၾကာင္း ေၿပာၾကရာကေန စတင္ခဲ့တာပါ။ ၁၉၉၃ ဂ်န္ကင္း ခါကာဘိုုရာဇီကိုု တိဗက္ကေန တက္ဖိုု ့ၾကိ ုုးစားရာမွာ တရုုတ္အာဏာပိုုင္ေတြရဲ ့ ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းၿခင္းကိုု ခံရပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ခါကာဘိုုရာဇီဟာ မၿပီးဆံုုးေသးတဲ့ခရီးစဥ္တခုုလိုု ့ အၿမဲခံစားေနရတာပါ။ ခါကာဘိုုရာဇီခရီးစဥ္ဟာ Anti-Everest စြန္ ့စားမႈ အခြင့္အေရးလိုု ့ သတ္မွတ္ခဲ့ၾကပါတယ္။

ၿမန္မာၿပည္ေၿမာက္ဖ်ား တိဗက္-ၿမန္မာနယ္စပ္က ခါကာဘိုုရာဇီေတာင္
Photo Credit - National Geographic
ၿမန္မာၿပည္ေၿမာက္ဖ်ား ကခ်င္ၿပည္နယ္က ေတာနက္ထဲ ၾကိ ုုးတံတားကိုု ၿဖတ္ေနတဲ့ ေပၚတာအထမ္းသမား ၂ ဦး။ ေတာင္တက္အဖြဲ ့ဟာ ကခ်င္ၿပည္နယ္မွာ ေဒသခံအထမ္းသမားေတြ ရွာေဖြရာမွာ အေတာ္အခက္ေတြ ့ရပါတယ္။ အမ်ားစုုက တရက္ထဲနဲ ့ ထြက္ခြာသြားၾကတယ္။ ဒီေတာ့ ေတာင္တက္အဖြဲ ့ ပစၥည္းထက္ဝက္ေက်ာ္ ထားခဲ့ရတယ္။
Photo Credit - National Geographic
ဘယ္ဖက္ပံုုက ဆိုုင္ကယ္ကယ္ရီသမားေတြဟာ ရြံ ့ဗြက္ထူ ေၿခကုုပ္ဖိုု ့ခက္တဲ့ ေတာခရီးလမ္းကေန ပစၥည္းေတြကိုု ေတာင္ေၿခစခန္းေရာက္ဖိုု ့ ၃ ရက္အခ်ိန္ယူခဲ့ရပါတယ္။
ညာဖက္ပံုုက အထမ္းသမားတေယာက္ ပစၥည္းေတြကိုု ေတာင္ေၿခစခန္းဆီ သယ္ယူပိုု ့ေဆာင္ေပးေနတဲ့ပံုု။ တံတားအမ်ားစုုဟာ ေခ်ာင္းေတြေပၚကေန ေပရာေပါင္းမ်ားစြာၿမင့္ၿပီး က်ဥ္းေၿမာင္းတဲ့ သြားလားရခက္တဲ့ ဝါးတံတားေလးေတြ။
Photo Credit - National Geographic
အထမ္းသမားေတြ ပစၥည္းေတြသယ္ပိုုးေနစဥ္...ေတာင္ေၿခစခန္းေရာက္ဖိုု ့ ၁၃၀ မိုုင္ ၂ ပတ္ ေတာလမ္းခရီးၾကမ္းကိုု ၿဖတ္သန္းခဲ့ရပါတယ္။ Photo Credit - National Geographic

ရန္ကုုန္ - ပုုဂံ ကားနဲ ့ မိုုင္ ၄၃၀၊ ပုုဂံ - မႏၱေလး သေဘၤာနဲ ့ မိုုင္ ၁၉၀၊ မႏၱေလး - ၿမစ္ၾကီးနား ရထားနဲ ့ မိုုင္ ၂၅၀၊ ၿမစ္ၾကီးနား - ပူတာအိုု ေလယာဥ္နဲ ့ မိုုင္ ၁၇၀၊ ပူတာအိုုကေန ေတာေထာင္ထဲ ဆိုုင္ကယ္ကယ္ရီနဲ ့ မိုုင္ ၈၀၊  ေတာေတာင္ခရီး ၁၂၅ မိုုင္ ၂ ပတ္ လမ္းေလွ်ာက္ၿပီး ၃၈ ရက္အၾကာမွ ခါကာဘိုုရာဇီေတာင္ေၿခ ေရာက္ပါတယ္။ မႏၱေလး - ၿမစ္ၾကီးနား ရထားလမ္း အင္မတန္လမ္းဆိုုးတယ္ ခုုန္တာမ်ား ထိုုင္ေနလိုု ့မရဘူး မတ္တပ္ထရပ္ေနရတယ္။ အန္ကယ္ၾကီးတေယာက္ကေတာ့ ရထားထဲမွာ ပုုခက္လုုပ္ၿပီး အိပ္ေနတယ္မ်ား ၿငိမ့္ေနတာပဲ။ ၿမစ္ၾကီးနားနဲ ့ ပူတာအိုုၾကားမွာ တိုုက္ပြဲေတြၿဖစ္လိုု ့ ေလယာဥ္နဲ ့ပဲ သြားလိုု ့ရတယ္။ ပူတာအိုုေရာက္ေတာ့ စေနေန ့ ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းခံရတယ္။ ပူတာအိုုက ရိွသမွ်ရံုုးေတြ ေမးၿမန္းစံုုစမ္းေတာ့ ဘာမွမေၿဖၾကားဘူး။ တနလၤာေန ့က်ေတာ့မွ ေနၿပည္ေတာ္က ခြင့္ၿပ ုုမိန္ ့ရတယ္။ ရႊံ ့ဗြက္ထူလြန္းလိုု ့ တခ်ိဳ ့ေနရာေတြဆိုု ဆိုုင္ကယ္ေမာင္းလိုု ့မရဘူး။ ရြာအေၿပာင္းအေရႊ ့၊ လမ္းခရီးမွာ ေပ်ာက္တာေတြနဲ ့ ေတာစခန္းေရာက္တဲ့အခါမွာ အစားအေသာက္ ၈၀ ရာခိုုင္ႏႈန္းပဲ က်န္ေတာ့တယ္။ပစၥည္းေတြ ထမ္းသယ္ေပးမဲ့ ေပၚတာအလံုုအေလာက္မရေတာ့ ပစၥည္းတဝက္ပဲ သယ္ႏိုုင္ေတာ့တယ္။ ပစၥည္းတဝက္နဲ ့ ဆက္တက္မလား၊ ေနာက္ၿပန္ဆုုတ္မလား၊ ဆက္တက္မယ္လိုု ့ ဆံုုးၿဖတ္ၿပီး စစ္ၾကည့္လိုုက္ေတာ့ ေနာက္ထပ္ပစၥည္းတဝက္ကိုု ထပ္ေလွ်ာ ့လိုုက္ရၿပန္တယ္။ စိုုက္ပ်ိဳးတဲ့ရာသီဆိုုေတာ့ ေပၚတာအလံုုအေလာက္ မရိွသလိုု ေပၚတာထမ္းတဲ့သူမဟုုတ္ေတာ့ တရက္ထမ္းၿပီးတာနဲ ့ ေနာက္ထပ္ေခၚလိုု ့မရေတာ့ဘူး။ ခါကာဘိုုရာဇီေတာင္ေၿခအထိ ၁၂၅ မိုုင္ ၂ ပတ္ လမ္းေလွ်ာက္ခရီးဟာ ရႊံဗြက္၊ ဝါးရံုု၊ အဆိပ္ၿပင္းတဲ့ေၿမြ၊ ေမွ်ာ့၊ အင္းဆက္ကိုုက္ ခက္ခဲၾကမ္းတမ္းလြန္းတယ္။ အစကေတာ့ ေရကိုုသန္ ့စင္ၿပီးမွ ေသာက္ေပမဲ့ စမ္းေခ်ာင္းေရဟာ အင္မတန္သန္ ့စင္ၾကည္လင္လြန္းလိုု ့ သန္ ့စင္စရာမလိုုဘူး ဝမ္းပ်က္ဝမ္းေလ်ာဗိုုက္နာ ေနမေကာင္းမၿဖစ္ဘူး။ ေသာက္ဖူးသမွ်ေရထဲမွာ အသန္ ့စင္ဆံုုး၊ အရသာအရိွဆံုုးပဲ။ ပံုုမွန္ေတာင္တက္ခရီးေတြမွာ ေတာင္ေၿခနားကၿမိ ုု ့အထိ ေလယာဥ္စီး၊ ေပၚတာေတြလည္း လိုုသေလာက္ရတယ္။ ဒီေတာ့ေၿမၿပင္ခရီးမွာ အခ်ိန္မကုုန္ေတာ့ဘူး ေၿမၿပင္ခရီးမွာ ေနမေကာင္းၿဖစ္ႏိုုင္တယ္။ ခါကာဘိုုရာဇီခရီးစဥ္ဟာ တၿခားခရီးစဥ္ေတြနဲ ့ အင္မတန္ကြဲၿပားတယ္။

ၿဂိ ုုလ္တုုေၿမပံုုကိုု အသံုုးၿပ ုရေတာ့ ေနရာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားဟာ ေလ့လာစူးစမ္းရွာေဖြထားတဲ့ ေနရာေတြမဟုုတ္ေတာ့ အခုုေလာေလာဆယ္ ေက်ာက္တံုုးၿပိ ုုက်ထားတာေတြ ေၿမပံုုေပၚမွာမရိွဘူး။ တခ်ိဳ ့လမ္းေၾကာင္းေတြက dead end လမ္းဆံုုးေနလိုု ့ လာလမ္းေၾကာင္းအတိုုင္းၿပန္ဆုုတ္ ေၿမပံုုကိုုၿပန္ၿပင္ တၿခားလမ္းေၾကာင္းရွာနဲ ့ေတာ္ေတာ္အခ်ိန္ကုုန္ပင္ပန္းတယ္။ ေတာင္ထိပ္နားနီးလာေလ ေတာင္တက္ရတာ အင္မတန္ခက္ခဲလာသလိုု ေနရာလည္းက်ဥ္ေၿမာင္းလာတယ္။ ေနာက္ဆံုုးမွာေတာ့ ေတာင္ထိပ္ကိုု မတက္ေရာက္မွီ ေနာက္ဆံုုးစခန္းကိုု ေရာက္ရိွပါတယ္။ အစားအေသာက္က ၄ ရက္ေလာက္ပဲ က်န္ေတာ့တယ္ မိန္းမ ၂ ေယာက္ကစခန္းမွာ ေစာင့္ေနၿပီး ေယာက်ာ္း ၃ ေယာက္က ေတာင္ထိပ္တက္မယ္။ အိုုေနးက မၾကာခင္က hypothermic ေအးခဲၿပီးေသြးမေလွ်ာက္တာၿဖစ္ေတာ့ အိုုေနးကိုု စခန္းမွာက်န္ခဲ့ေစခ်င္တယ္။ အက်ိတ္အနယ္ အေၿခအတင္ေဆြးေႏြးၾကတယ္။ ေယာက်္ား၊ မိန္းမခြဲၿခားတယ္လိုု ့ ထင္သလားလိုု ့ေမးေတာ့ ခြဲၿခားတယ္လိုု ့မထင္ဘူး၊ သူတိုု ့က သူမအရည္အခ်င္းကိုု ယံုုၾကည္တယ္။ ဒါေပမဲ့ အေၿခအေနအရ ဂ်န္ကင္းက သူႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ေက်ာ္က စတင္ခဲ့တဲ့သူ ့ဆႏၵကိုု ဘယ္လိုုနည္းနဲ ့ပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ေအာင္ၿမင္ခ်င္တယ္။ ေနာက္ဆံုုးမွာေတာ့ အိုုေနးက ေတာင္ထိပ္မတက္ေတာ့ဘူးဆိုုတဲ့ ခက္ခဲတဲ့ဆံုုးၿဖတ္ခ်က္ကိုု ခ်ခဲ့ပါတယ္။ ၂၀၁၄ ႏိုုဝင္ဘာ ၇ မနက္ေစာေစာ 7 F (-14 C) အရိုုးခိုုက္ခိုုက္တုုန္ေအာင္ ေအးတဲ့အခ်ိန္ ေတာင္တက္ခရီးစတင္ပါတယ္။ တညခရီးအတြက္ sleeping bag အိယ္ယာကိုုယ္စီ၊ ၂ေယာက္ရြက္ဖ်င္တဲ၊ မီးဖိုု၊ ဆီ၊ ႏွစ္နပ္စာေအးခဲထားတဲ့ အစားအစာ၊ သားေရစာ၊ ေခါက္ဆြဲ အေလးခ်ိန္နည္းႏိုုင္သမွ် နည္းနည္းသယ္ၾကပါတယ္။ ၂ မိုုင္ခရီးဟာ မတ္ေစာက္က်ဥ္းေၿမာင္း အင္မတန္တက္ရခက္ပါတယ္။ ေတာေတာင္ထဲ လမ္းေလွ်ာက္ခဲ့ရသလိုု တက္လိုုက္ဆင္းလိုုက္။ ေန ့လည္ေလာက္မွာ ေတာင္ရဲ ့ေတာင္ဖက္ ေနေရာင္ထဲမွာ အီဂ်စ္ပိရမစ္လိုု ခႊ်န္ၿမမတ္ေစာက္တဲ့ ခါကာဘိုုရာဇီေထာင္ထိပ္ကိုု ၿမင္လိုုက္ရတဲ့အခါ စိတ္အားထက္ၾကြလာၿပီး ငါတိုု ့တက္ႏိုုင္မယ္လိုု ့ထင္တယ္။ ၄ နာရီၾကာၿပီးတဲ့အခါ က်ဥ္းေၿမာင္းတဲ့ေတာင္ေစာင္းေလးမွာ စခန္းခ်ၾကတယ္။ ေအးလြန္းလိုု ့ မနက္ ၃ နာရီခြဲအထိ မအိပ္ႏိုုင္ၾကဘူး။ မနက္က်ေတာ့ အိယ္ယာ၊ ရြက္ဖ်င္တဲ၊ မီးဖိုုထားၿပီး ေတာင္ထိပ္ဆီကိုု တက္ၾကတယ္။

ၾကယ္စံုုတဲ့ညမွာ ေရႊေရာင္ေတာက္ပေနတဲ့ ဒါဟြန္ဒန္ရြာကေစတီ...ေၿမာက္ဖက္ကိုု ေၿခာက္ရက္ခရီး ေတာင္ေၿခစခန္းမေရာက္မီွ ေနာက္ဆံုုးၿဖတ္သန္းခဲ့တဲ့ရြာ... Photo Credit - National Geographic
တိဘက္ဗုုဒၶဘာသာ ဆုုေတာင္းအလံနားမွာ ေတာင္မတက္မွီ ေအာ့တာ့၊ ဟာရင္တန္၊ အိုုေနး သစ္ကိုုင္းေၿခာက္ေတြ မီးရိႈ ့ေနစဥ္...
Photo Credit - National Geographic
အာ့တာ့၊ အိုုေနး၊ ဟာရင္တန္ စခန္းသံုုးဆီ သြားေနၾကပံုု...ေယာက်ာ္းသံုုးေယာက္က ေတာင္ထိပ္တက္ဖိုု ့ ၾကိ ုုးစားေနခ်ိန္မွာ အိုုေနး၊ ဟာရင္တန္ အဲ့ဒီစခန္းကေန ေစာင့္ေနၾကပါတယ္... Photo Credit - National Geographic
ခါကာဘိုုရာဇီ အေနာက္ဖက္ေတာင္စဥ္ေတာင္တန္း ႏွင္းေတြဖံုုးလႊမ္းေနတဲ့ ေတာင္ခႊ်န္းေပၚက ဂ်န္ကင္း...သူနဲ ့ အၿခားေတာင္တက္သမား၂ေယာက္ဟာ ၿမန္မာႏိုုင္ငံရဲ ့အၿမင့္ဆံုုးေတာင္လိုု ့ေၿပာၾကတဲ့ ခါကာဘိုုရာဇီေတာင္အၿမင့္ကိုု
တိုုင္းတာဖိုု ့... Photo Credit  - National Geographic
ရစ္ခ်တ္က ငါေၾကာက္လာၿပီ တကယ္ေၾကာက္လာၿပီ ငါတိုု ့ၿပန္လွည့္သင့္ၿပီ။ ေဘးပတ္ဝန္က်င္က ေတာင္ထိပ္ေတြကေအာက္မွာ အင္မတန္မတ္ေစာက္က်ဥ္းေၿမာင္းတဲ့ ေက်ာက္ေတာင္စြန္းမွာ ၾကိ ုုးေတြနဲ ့ေတာင္တက္ေနတာ ေတာင္တက္ေနတဲ့သူေတာ့မသိဘူး ဗီြဒီယိုုၾကည့္တဲ့ကိုုယ္က အသည္းေတြယား ရင္တမမၿဖစ္ေနတယ္။ ေအာ့တာ့ နဲ ့ဂ်န္ကင္းက ရစ္ခ်တ္ကိုု ဆက္တက္ဖိုု ့ ဆြဲေဆာင္စည္းရံုုးၾကတယ္။ ဂ်န္ကင္းက ဦးေဆာင္ၿပီး တၿခားခႊ်န္မတ္ေနတဲ့ေက်ာက္ေတာင္စြန္းကိုု ေရာက္တဲ့အခါ ေတာင္ထိပ္ကိုုၿမင္ရၿပီး လမ္းေၾကာင္းတေလွ်ာက္မွာ  စိတ္ဓာတ္က်ေစမဲ့ ခႊ်န္မတ္ေနတဲ့ ေက်ာက္ေတာင္စြန္းေတြကိုု ၿမင္ရတယ္။ စစ္ေဆးၾကည့္လိုုက္ေတာ့ အိပ္ယာ၊ ရြက္ဖ်င္တဲ၊ မီးဖိုု၊ အစားအေသာက္မရိွဘဲ တညအိပ္ ေတာင္ထိပ္တက္ဖိုု့ ဘယ္လိုုမွမၿဖစ္ႏိုုင္ဘူး စြန္ ့စားရာေရာက္တယ္ အသက္ရွင္ဖိုု ့လည္း မလြယ္ဘူး။ သူ ့အဖြဲ ့ဆီၿပန္လာၿပီး ငါတိုု ့ခရီးစဥ္ၿပီးၿပီ ငါတိုု ့ ေရာက္ႏိုုင္သမွ် ၾကိ ုုးစားၿပီးၿပီ။ ေတာင္ထိပ္ကိုုၿမင္ေနရၿပီး တညဆက္တက္ရင္ ေရာက္ႏိုုင္တဲ့အနီးဆံုုးေနရာကိုု ေရာက္ေနေပမဲ့ အစားအေသာက္၊ gear ပစၥည္းကိရိယာတန္ဆာပလာ အခက္အခဲေတြေၾကာင့္ ေအာ့တာ့၊ ရစ္ခ်တ္ ေခါင္းညိတ္ၿပီး ေထာက္ခံတယ္။ သူတိုု ့ေရာက္ေနတဲ့ေနရာက အၿမင့္ေပ ၁၈,၈၄၀ ခါကာဘိုုရာဇီတာင္ထိပ္ေအာင္ဖက္ ေပ ၈၀၀ ေအာက္ ၀.၂၅ မိုုင္ အေဝးမွာ။ ဂ်န္ကင္းက အကယ္၍မ်ား လံုုေလာက္တဲ့ေပၚတာ၊ အစားအေသာက္၊ ၂လထက္ အခ်ိန္ရခဲ့မယ္ဆိုုရင္ ခါကာဘိုုရာဇီခရီးစဥ္ ေအာင္ၿမင္မယ္လိုု ့ထင္တယ္။ ေတာင္ထိပ္ကိုုတက္ေရာက္ႏိုုင္မွ ေအာင္ၿမင္တာမဟုုတ္ပါဘူး။ တခါတေလ အိမ္ကိုုအသက္ရွင္လ်က္ ၿပန္လာႏိုုင္တာဟာ အေကာင္ဆံုုးေအာင္ၿမင္မႈပါပဲ။ ဒီလိုုသတ္မွတ္မယ္ဆိုုရင္ သူတိုု ့အဖြဲ ့ ေအာင္ၿမင္ပါတယ္။ ၃၆ နာရီ ေတာင္ထိပ္ကိုု တက္ေရာက္ႏိုုင္ဖိုု ့ ၾကိ ုုးစားၿပီးတဲ့အခါ အၿမင့္ေပ ၁၈,၂၀၀ က စခန္း ၃ကိုု ၿပန္လာၾကတယ္။ ေရာက္တာခါနဲ ့ ၿပင္ဆင္ထားတဲ့ တဲအိမ္ထဲထိုုးအိပ္ေတာ့တာပဲ ။ ေယာက်ာ္း၃ေယာက္ ေထာင္ထိပ္တက္ဖိုု ့ ၾကိ ုုးပမ္းေနတဲ့အခ်ိန္ စခန္း၃မွာက်န္ခဲ့တဲ့ မိန္းမ ၂ ေယာက္က အနီးအနားက ေတာင္စြန္းေတြဆီတက္ဖိုု ့ ၾကိ ုုးရွာၾကည့္ေတာ့ ၾကိ ုုးတခုုမွမရိွဘူး။

ၾကိ ုုးမရိွဘဲ ေတာင္တက္ေတာင္ဆင္းဖိုု ့ဆိုုတာ အင္မတန္စြန္ ့စားရာေရာက္တယ္။ ေတာင္ထိပ္တက္ေနတဲ့ ေယာက်္ားေလးေတြနဲ ့ ဘယ္လိုုဆက္သြယ္ရလဲဆိုုေတာ့ စတိတ္ကအင္မလီအေဖ့ကိုု ၿဂိ ုုလ္တုုဖုုန္းနဲ ့ဆက္၊ သူက ေယာက်ာ္းေလးေတြဆီကိုု ၿဂိ ုုလ္တုုဖုုန္းနဲ ့ဆက္။ ေနာက္ေန ့မနက္ေစာေစာ မိန္းမ၂ေယာက္က ေတာင္ဆင္းၿပီး ၾကိ ုုးေတြသြယ္တန္းထားခဲ့ေတာ့ ေယာက်ာ္း၃ေယာက္ ၿမန္ၿမန္ဆန္ဆန္ ေတာင္ဆင္းလာႏိုုင္ခဲ့တယ္။ လာလမ္းအတိုုင္း ၁၂၅ မိုုင္ ရႊံ ့ဗြက္ထူ၊ အဆိပ္ရိွတဲ့ေၿမြ၊ ေမွ်ာ့၊ အင္းဆက္ ခက္ခဲၾကမ္းတမ္းလြန္းတဲ့လမ္းကိုု ၂ ပတ္လမ္းေလွ်ာက္ၿပီး ေတာင္ေၿခစခန္းကိုု ၿပန္ေရာက္ပါတယ္။ ခရီးစဥ္ဟာ ၂ လၾကာၿပီး အင္မတန္ခက္ခဲၾကမ္းတမ္း ၿပင္းထန္လြန္းတယ္။ ဂ်န္ကင္းရဲ ့ ၂ ေခါက္ေၿမာက္ မေအာင္ၿမင္တဲ့ခရီးစဥ္ဆိုုေတာ့ သူအင္မတန္ခံစားရတယ္။ ခါကာဘိုုရာဇီေတာင္ရဲ ့အၿမင့္ကိုု ခုုထက္မသိေသးဘူး။ ခါကာဘိုုရာဇီေတာင္ဟာ ၿမန္မာၿပည္ရဲ ့ အၿမင့္ဆံုုးေတာင္လိုု ့ သူတိုု ့ထင္ၿမင္ယူဆၾကပါတယ္။ ဘာလိုု ့လဲဆိုုေတာ့ ခါကာဘိုုရာဇီဟာ အနီးအနားက တၿခားေတာင္ေတြထက္ ၿမင့္ေနလိုု ့ပါပဲ ဒါေပမဲ့ ခုုထက္ထိ မသိေသးဘူး။ ဒါေ့ၾကာင့္လည္း ဒီေတာင္တက္လမ္းေၾကာင္းဟာ ေၿမပံုုထဲမွာရိွမေနတာ ခက္ခဲလြန္းလိုု ့ပါပဲ။ ခုုထက္ထိ သိဖိုု ့ခက္ခဲေနတုုန္း တစံုုတေယာက္က ဒီၿပသနာကိုု ေၿဖရွင္းႏိုုင္မယ္လိုု ့ ထင္ပါတယ္။ ဂ်န္ကင္းက ေၿပာတဲ့စကားေတြကိုု သတိထားေၿပာေနာ္ သူတိုု ့ေတြ စြန္ ့စားမႈခရီးစဥ္ေလးတခုု သြားခ်င္တယ္။ တကယ့္ကိုု remote ေဝးလံသီေခါင္ လူသူေရာက္ခဲတဲ့ေနရာ၊ သြားေရာက္ဖိုု ့ အင္မတန္ခက္ခဲတဲ့ေနရာတခုု။ ခါကာဘိုုရာဇီဟာ အဲ့ဒီခရီးစဥ္မ်ိဳးပဲ။ တေန ့ေန ့မွာေတာ့ ခါကာဘိုုရာဇီေတာင္ထိပ္ကိုု ေအာင္ၿမင္စြာတက္ေရာက္ႏိုုင္ၿပီး ေတာင္ထိပ္အၿမင့္ကိုုတိုုင္းတာကာ ၿမန္မာၿပည္ရဲ ့အၿမင့္ဆံုုးေတာင္၊ အေရွ ့ေတာင္အာရွရဲ ့ အၿမင့္ဆံုုးေတာင္ဟုုတ္မဟုုတ္ဆိုုတာ ေၿဖရွင္းႏိုုင္ၾကပါလိမ့္မယ္လိုု ့ ေမွ်ာ္လင့္ပါတယ္။

စန္းထြန္း
ဧၿပီ ၁၅၊ ၂၀၁၉ ။

စခန္း၁ တိမ္ေတြအေပၚမွာ ရပ္ေနတဲ့ ဂ်န္ကင္း...၁၉၉၃ ဂ်န္ကင္း တိဗက္ဖက္ကေန ခါကာဘိုုရာဇီေတာင္တက္ဖိုု ့
ၾကိ ုုးစားရာမွာ တရုုတ္စစ္တပ္ရဲ ့ ဖမ္းဆီးထိန္းသိမ္းၿခင္း ခံရပါတယ္....
Photo Credit - National Geographic
အလြန္ပင္ပန္းခက္ခဲၾကမ္းတမ္းတဲ့ ေတာင္ထိပ္တက္ေရာက္မႈ မေအာင္ၿမင္ၿပီးေနာက္ အာ့တာ့ခ္ ေတာင္ေၿခစခန္းဆီ ဆင္းလာေနစဥ္... Photo Credit - National Geographic

P.S  - ေအာက္က National Geographic ရဲ ့ ေဆာင္းပါးကိုု ဘာသာၿပန္ပါတယ္။ ဘာသာၿပန္တာ လိုုအပ္ခ်က္ေတြရိွပါက စန္းထြန္းရဲ ့ လိုုအပ္ခ်က္ပါ။

https://news.nationalgeographic.com/2015/01/150116-burma-climb-myanmar-hkakabo-razi/








06 April 2019

Face Transplant ...

စိတ္ကူးယဥ္ သိပၺံဝထၳဳဇာတ္လမ္းေတြကေန inspiration အိုုင္ဒီယာေတြရ တီထြင္ၾကံဆ ၾကိ ုုးစားအားထုုတ္မႈေတြေၾကာင့္ လူသားေတြ လကမၻာေရာက္ခဲ့ၿပီ။ ခုုလည္း မားစ္ၿဂိ ုုလ္သြားမလိုု ့ ၾကံစည္ေနၾကေလရဲ ့။ ၁၉၉၇ ေဟာလိဝုုဒ္ရုုပ္ရွင္ FACE/OFF မွာ နစ္ကိုုးလပ္ေက့ခ်္နဲ ့ ဂႊ်န္ထရာဗိုုတာ ပါဝင္သရုုပ္ေဆာင္ထားတယ္။ နစ္ကိုုးလပ္က အၾကမ္းဖက္သမား ေကစတာထရိုုင္၊ ဂႊ်န္ထရာဗိုုတာက အက္ဘီအိုုင္ေအးဂ်င့္ ေရွာင္အာရွာ။ ေရွာင္က ေကစတာ့မ်က္ႏွာကိုု ခြဲစိတ္အစားထိုုး ေထာင္ထဲဝင္ၿပီး ဗံုုးေထာင္ထားတာ ဘယ္မွာလဲဆိုုတာ စံုုစမ္းဖိုု ့တာဝန္ေပးၿခင္းခံရတယ္။ ေရွာင္ ေထာင္ထဲေရာက္ေနတုုန္း coma ကိုုမာၿဖစ္ သတိေမ့ေနတဲ့ ေကစတာက ၿပန္ႏိုုးလာေတာ့ မ်က္ႏွာယူသြားတယ္ဆိုုတာ သိသြားတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ေရွာင့္မ်က္ႏွာကိုု ခြဲစိတ္အစားထိုုးၿပီး ေရွာင့္အိမ္သြားေန အက္ဘီအိုုင္ေအးဂ်င့္လုုပ္ၿပီး ဒုုကၡေတြေပး။ ေရွာင္ ေကစတာကိုု ဘယ္လိုုၿပန္တိုုက္ခိုုက္ၿပီး မ်က္ႏွာကိုု ၿပန္အရယူသလဲဆိုုတာ ရင္တမမနဲ ့ ၾကည့္ရတယ္။ အထိုုးအသတ္ အတိုုက္အခိုုက္ ဦးစားေပးတဲ့ဇာတ္လမ္းဆိုုေပမဲ့ ၾကည့္လိုု ့ေကာင္းသား။ အႏွစ္၂၀ၾကာတဲ့အခါမွာေတာ့ တကယ္ပဲမ်က္ႏွာကိုု အစားထိုုးလဲလွယ္လိုု ့ရၿပီ။ ေက်ာက္ကပ္၊ ႏွလံုုးအစားထိုုးတာကေတာ့ ၾကားဖူးေနၾကဆိုုေတာ့ မထူးဆန္းေတာ့ဘူး။ မ်က္ႏွာအစားထိုုး လဲလွယ္တာကေတာ့ နည္းတယ္။ ေအဘီစီသတင္း 20/20 တီဗီရိႈးမွာ မ်က္ႏွက္အစားထိုုး လဲလွယ္တဲ့အေၾကာင္း ၾကည့္လိုုက္ရတာ အင္မတန္စိတ္ဝင္စားဖိုု ့ေကာင္းတယ္။ မီးေလာင္ကႊ်မ္းလိုု ့ မ်က္ႏွာတခုုလံုုး ဆိုုးဆိုုးရြားရြား ပ်က္စီးသြားတဲ့ မီးသတ္သမား၊ depression စိတ္ဓာတ္က်ေရာဂါေၾကာင့္ မ်က္ႏွာကိုုေသနတ္နဲ ့ပစ္ ေသေၾကာင္းၾကံစည္တဲ့ လူငယ္ေလးေတြကိုု ဒုုတိယအၾကိမ္ေမြးဖြားေပးလိုုက္တဲ့ ခြဲစိတ္မႈ။ မ်က္ႏွာအစားထိုုးလဲလွယ္ဖိုု ့ လႈဒါန္းသူနဲ ့ လက္ခံသူ ေသြးအမ်ိဳးအစား၊ အသားအေရာင္၊ မ်က္ႏွာပံုုစံ တူဖိုု ့လိုုပါတယ္တဲ့။ ခြဲစိတ္မႈဟာ၂၈ နာရီၾကာၿပီး အင္မတန္ခက္ခဲ ရႈပ္ေထြးပါတယ္။ ၿပီးရင္ physical therapy နဲ ့ စကားေၿပာ၊ အစာစားတာ၊ မ်က္ႏွာေလ့က်င့္ခန္းေတြ လုုပ္ရပါတယ္။ organ အလႈရွင္မိသားစုုနဲ ့ လက္ခံရရိွသူမိသားစုု ေတြ ့ဆံုုၾကတဲ့အခန္းဆိုု မ်က္ရည္ၿဖိ ုုင္ၿဖိ ုုင္က်။ ကိုု္ယ္လည္း organ လႈထားတယ္၊ ခႏၶာကိုုယ္ကိုု သုုေတသနလုုပ္ရာမွာ သံုုးဖိုု ့လႈထားတယ္။ ကိုုယ္ေသတဲ့အခါ အထဲက organ ေတြက လႈႏိုုင္ေလာက္တဲ့အထိ ေကာင္းေသးရဲ ့လားမသိ။ တဦးတယာက္အတြက္ အက်ိဳးမရိွခဲ့ဘူးဆိုုရင္ေတာင္မွ သုုေတသနလုုပ္ငန္းအတြက္ေတာ့ သံုုးလိုု ့ရေသးတာပဲ။ ၿပာၿဖစ္တာထက္ေတာ့ အက်ိဳးရိွပါတယ္ေလ။ မ်က္ႏွာအစားထိုုးလဲလွယ္တာ စိတ္ဝင္စားရင္ေတာ့ ေအာက္ကလင့္ခ္မွာ သြားဖတ္သြားၾကည့္လိုု ့ ရပါတယ္။

စန္းထြန္း
ဧၿပီ ၆၊ ၂၀၁၉ ။

photo credit : ABC news 20/20
photo credit : ABC news 20/20

https://abcnews.go.com/Health/unprecedented-face-transplant-surgery-firefighter-hope-life/story?id=35218667

https://abcnews.go.com/Health/26-year-man-shares-incredible-face-transplant-journey/story?id=59200940

https://www.facebook.com/ABC2020/videos/friday-on-2020-the-life-changing-face-transplant-surgery/260964691282736/

https://www.facebook.com/ABC2020/videos/youngest-face-transplant-recipient-on-the-life-changing-procedure/175022320075183/

https://abc.go.com/shows/2020/episode-guide/2018-11/16-brave-new-face



31 March 2019

အဂၤလန္သြား ေတာလား - ၈

၂၀၁၈ ေအာက္တိုုဘာ ၇ တနဂၤေႏြေန ့ လန္ဒန္ခရီးစဥ္ ေနာက္ဆံုုးေန ့။ မေန ့ညက ေအးလြန္းလိုု ့ ဟီတာမဖြင့္ဘူးလားလိုု ့ ေကာင္တာကိုု ဖုုန္းဆက္ေမးၾကည့္ေတာ့ ၄၀ ဒီဂရီဖာရင္ဟိုုက္ေလာက္ကိုုေတာ့ မဖြင့္ေသးဘူးတဲ့။ ဒီေတာ့ ေစာင္ကိုုေခါင္းၿမီးၿခံ ုု ေဒါင္းကုုတ္ဝတ္ နဖူးနဲ ့ဒူး ထိေနေအာင္ ေကြးရေတာ့တာေပါ့။ ႏိုုဝင္ဘာ ေက်းဇူးေတာ္ေန ့ပိတ္ရက္ နယူးဂ်ာစီဘုုန္းၾကီးေက်ာင္းမွာ တရားစခန္းဝင္ရင္ ခ်မ္းတတ္သူမိုု ့ ေစာင္အမ်ားၾကီး ယူသြားရတယ္။ ဟီတာထိန္းတဲ့အခန္းက အရမ္းပူလိုု ့ အပူေလ်ာ့ရင္ ေဝးတဲ့အခန္းေတြက အပူမရဘူး။ အခ်မ္းေၾကာက္တဲ့ လူတခ်ိဳ ့က ဟီတာအေသးေလးေတြ ယူလာၾကတယ္။ အင္း ... ေနာင္မ်ား ေဆာင္းတြင္းခရီးသြားရင္ လွ်ပ္စစ္နဲ ့အပူလႊတ္တဲ့ေစာင္ သယ္လာရမဲ့ပံုုပဲ။ အေဖတိုု ့ေလယာဥ္က ေန ့လည္ ၁ နာရီ၊ ကိုုယ့္ေလယာဥ္က ညေန ၅ နာရီဆိုုေတာ့ မနက္ပိုုင္းမွာ တေနရာကိုု သြားလည္မယ္လိုု ့ စိတ္ကူးထားတယ္။ အေဖသြားခ်င္တဲ့ အာစင္နယ္ရဲ ့ အီးမရိတ္ကြင္းသြားမလား၊ ပါလီမန္ကိုုသြားမလား စဥ္းစားၾကေတာ့ ပါလီမန္ကိုသြားဖိုု ့ ေရြးၿခယ္လိုုက္ၾကတယ္။ မနက္ ၇ နာရီေက်ာ္ ဝက္မင္စတာဘူတာကေန သိမ္းၿမစ္တံတားကိုုၿဖတ္ တဖက္ကမ္းကေန ပါလီမန္ကိုုၿမင္ရတဲ့ ရႈခင္းက အင္မတန္လွတယ္။ တံတားေပၚမွာ လမ္းေလွ်ာက္ေနတုုန္း သိမ္းၿမစ္ကိုု ၿဖတ္ေက်ာ္တိုုက္ခတ္လာတဲ့ေလက အသည္းခိုုက္ေအာင္ ေအးလြန္းတယ္။ ေနေရာင္လင္းလက္ေနေပမဲ့ ေနေရာင္ၿခည္လည္း မေႏြးႏိုုင္ေတာ့ ခ်မ္းတတ္တဲ့ အေဖက ခုုန္ဆြခုုန္ဆြ လုုပ္ေနတယ္။ အိႏိၵယႏြယ္ဖြား တြန္းလွည္းေလးနဲ ့ အန္ကယ္ၾကီးက ေလဒီသံုုးေယာက္က မခ်မ္းဘူး ဒီဂ်မ္းတမ္းမန္းၾကီးက ခ်မ္းလိုု ့ ခုုန္ဆြခုုန္ဆြလုုပ္ေနတယ္လိုု ့ စေနာက္လိုု ့ ရယ္ေမာရေသးတယ္။ ေတြ ့လား  ...  တိုု ့အမ်ိဳးသမီးေတြ strong ၿဖစ္တယ္ေနာ္လိုု ့ ၿပန္ေနာက္ေတာ့ အမွန္ပဲလိုု ့ ေခါင္းတညိတ္ညိတ္နဲ ့ ေထာက္ခံသြားတယ္။ ပါလီမန္အေဆာက္အဦးၾကီးက ခန္ ့ညားတယ္။ ေဘးက Big Ben နာရီစင္ၾကီးက ၿပ ုုၿပင္ေနတုုန္း ၿငမ္းေတြဆင္ထားလိုု ့ မွတ္ေတာင္မမွတ္မိဘူး။ စေနေန ့တိုုင္း ပါလီမန္ထဲ ဝင္ေရာက္လည္ပတ္လိုု ့ရတယ္။ ပါလီမန္တဖက္ၿခမ္း သိမ္းၿမစ္ကမ္းေဘးတေလွ်ာက္ စက္ဘီးစီး၊ လမ္းေလွ်ာက္၊ အေၿပးေလ့က်င့္ဖိုု ့ ေဖာက္လုုပ္ထားတဲ့ လမ္းကေလးက အင္မတန္သာယာလွပတယ္။ အဲ့ဒီလိုု ၿမစ္ကမ္းေဘး၊ ေရကန္ေဘးနား ေဖာက္လုုပ္ထားတဲ့ လမ္းေတြေရာက္ရင္ ေၿပးခ်င္စိတ္ေတြ တဖြားဖြားေပါက္တယ္။ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ၿပီးေတာ့ ဝက္မစ္စတာဘူတာဆီၿပန္ေတာ့ ဗိုုက္ဆာလာတယ္။ ထံုုးစံအတိုုင္း ခရိုုဆြန္ဝယ္စားၾကတယ္ ဘိုုစာမၾကိ ုုက္တဲ့ အေဖတိုု ့ေတြ ခရိုုဆြန္ၾကိ ုုက္ၾကတယ္။ ေဟာ္စတယ္ေရာက္ေတာ့ အထုုပ္ၿပင္ ၿပန္မဲ့ေနရာေတြက ရန္ကုုန္၊ စကၤာပူ၊ နယူးေယာက္ဆိုုေတာ့ အေဖတိုု ့ ကိုုယ့္အတြက္ ယူလာတဲ့ပစၥည္း၊ ကိုုယ္က အေဖတိုု ့အတြက္ ယူလာတဲ့ပစၥည္းေတြ ဖလွယ္ၾက။ ခရီးစဥ္မွာ အသံုုးလိုုမဲ့ပစၥည္းေတြကိုု ေက်ာပိုုးအိတ္၊ ေဘးလြယ္အိတ္ထဲထည့္ မထုုတ္ရမဲ့ပစၥည္းေတြကိုု လက္ေက့အိတ္ထဲထည့္။

မနက္ ၉  နာရီ ေဟာ္စတယ္ကေန ထြက္မယ္မွန္းထားတာ ၉  နာရီခြဲမွ ထြက္ၿဖစ္တယ္။ အေရးထဲ ရထားက ေႏွးေနေသးတယ္။ တေနရာေရာက္ေတာ့ ရထားက ခပ္ၾကာၾကာေလးရပ္တယ္။ လက္ေက့အိတ္ဆြဲ ပလက္ေဖာင္းေပၚတက္ ေလဆိပ္သြားမဲ့ရထားကိုုရွာေတာ့ အေပၚထပ္ကိုု ေလွကားနဲ ့တက္ရမလား ၾကည့္ေနတုုန္း ေလဆိပ္သြားမဲ့ရထား ဆိုုက္လာပါေရာ။ အဲ့ဒီဘူတာမွာ အေတာ္ၾကာၾကာရပ္ တာမင္နယ္တခုုနဲ ့တခုုၾကားမွာ စင္ကနယ္ေစာင့္ရလိုု ့ ခပ္ၾကာၾကာေလးရပ္ေတာ့ ခ်က္ကင္ဝင္ဖိုု ့ မွီပါ့မလားလိုု ့ စိတ္ပူေနၿပီ။ မၾကီးက တကၠစီစီးရင္ ေကာင္းမလားတဲ့ တကၠစီနဲ ့ဆိုု ပိုုၾကာလိမ့္မယ္။ ေရာက္တာနဲ ့ အေပၚထပ္ကိုု ဓာတ္ေလွကားနဲ ့တက္၊ ၿပီးေတာ့ စက္ေလွကားနဲ ့တက္။ ကိုုယ္နဲ ့မၾကီးက အေၿပးအလႊား ထိုုင္းအဲေဝးေကာင္တာကိုုရွာ အေဖနဲ ့အေမက ကိုုယ္တိုု ့ေနာက္ကိုုေၿပးလိုုက္။ self check in ဝင္ေတာ့ ခ်က္ကင္ဝင္လိုု ့ မရဘူး အေဖနဲ ့အေမကိုု လိုုင္းမွာတန္းစီခိုုင္း ထပ္ၿပီး self check in ဝင္ၾကည့္ေတာ့လည္း မရၿပန္ဘူး။ ဘာလိုု ့ self check in မရတာလဲလိုု ့ ဝန္ထမ္းကိုုေမးေနတုုန္း ထိုုင္းအဲေဝးမွာ ခ်က္ကင္ဝင္မဲ့လူရိွေသးလားလိုု ့ ေအာ္ေမးေတာ့ ဒီမွာ ဒီမွာ။ လိုုင္းကေနထြက္ၿပီး သူေခၚတဲ့ေနာက္လိုုက္ ၁၁ ခြဲၿပီမိုု ့လိုု ့ ေကာင္တာပိတ္ေတာ့မယ္တဲ့။ ဘုုရား ... ဘုုရား ကံသီေပလိုု ့။ အဲ့ဒီတုုန္းက အေၿပးအလႊားဆိုုေတာ့ မေၾကာက္မိဘူး ခရီးကၿပန္ေရာက္ၿပီး ေၿပာၾကေတာ့မွ ေၾကာက္မိတာမ်ိဳး။ အေဖက လန္ဒန္မွာ လမ္းေလွ်ာက္ရတာမ်ားလိုု ့ ဒူးနာေနတယ္ ဒီေတာ့ ဝီွးခ်ဲဆားဗစ္ယူတယ္။ အေမတိုု ့က အေဖ့ေဘးနားမွာ ရပ္ေစာင့္ေနလိုု ့ ဝီွးခ်ဲသမားက အေမတိုု ့ကိုု ခင္ဗ်ားတိုု ့ security check ဝင္ရမွာ ၾကာမွာ သြားႏွင့္လိုု ့ႏွင္တယ္။ အေဖ ဝီွးခ်ဲေပၚမွာ ပါသြားၿပီး သမီးေရ ဘိုုင့္ဘိုုင္လိုု ့ ႏႈတ္ဆက္ေတာ့မွပဲ ကိုုယ္လည္း လက္ေက့အိတ္ဘယ္မွာ ခ်ိန္ရမလဲလိုု ့ ရွာရတယ္။ ဝန္ထမ္းကိုု ေမးၾကည့္ေတာ့ repack ဆိုုတဲ့ ေနရာမွာ ခ်ိန္လိုု ့ရတယ္။ မေန ့က လက္ေက့ခ်က္ကင္ကိုု ၃၅ က်ပ္နဲ ့ ခ်က္ကင္ထားေတာ့ လက္ေက့အိတ္က ေပါင္ ၂၀ ရတယ္။ ေက်ာပိုုးအိတ္ထဲက ေလးတဲ့ဟာေတြ လက္ေက့အိတ္ထဲၿပန္ထည့္။ oyster card ရထားကဒ္ေတြကိုု refund လုုပ္ဖိုု ့ စက္မွာရွာမေတြ ့လိုု ့ လံုုၿခံ ုုေရးဝန္ထမ္းကိုု ေမးၾကည့္ရတယ္။ နာရီဝက္ေလာက္ၾကာေတာ့ မၾကီးတိုု ့ ဖုုန္းဆက္လာတယ္ ခ်က္ကင္ဝင္ၿပီးၿပီ ဟီးသရိုုးေလဆိပ္က အၾကီးၾကီးပဲ အေတာ္ေဝးေဝး ေလွ်ာက္ရတယ္တဲ့။ ဗိုုက္ဆာေနၾကလားေမးေတာ့ ဝယ္လာတဲ့ ခရိုုဆြန္မုုန္ ့ေတြ စားေနၾကတယ္ ေလယာဥ္ေပၚေရာက္တာတဲ့ ေကႊ်းေတာ့မွာတဲ့။ ဗစ္တိုုးရီးယားဘူတာေရာက္ေတာ့ ကိုုယ့္ oyster card ရထားကဒ္ၿပန္လဲ refund ၿပန္ေတာင္း Gatwick ေလဆိပ္ဆီ ရထားလတ္မွတ္ဝယ္။ ကိုုယ့္မွာရိွသမွ် အေၾကြေတြကိုု ေပးလိုုက္ေတာ့ ဝန္ထမ္းက တေပါင္တန္ေလးပံုု အေသအခ်ာစီေနလိုု ့ ဒီလူၾကီး ဘာလုုပ္ေနတာပါလိမ့္။ ယူစရာယူၿပီး ရထားလတ္မွတ္ ေပးလိုုက္တာမဟုုတ္ဘူးလိုု ့ေတြးေနတုုန္း သူက အေၾကြေတြမ်ားတဲ့ အပံုုကိုုယူလိုုက္တယ္။ ဒီေတာ့မွ သေဘာေပါက္တယ္ ေၾသာ္ ... သူက အေသအခ်ာ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ အေၾကြပံုုေတြစီၿပီး အေၾကြမ်ားတဲ့ဟာေတြကိုု ယူလိုုက္တာကိုုး။


ကိုုယ့္အတြက္ စဥ္းစားၿပီး အခ်ိန္ယူလုုပ္ေပးေနတာကိုု ကိုုယ္က စိတ္မရွည္ ၿမန္ၿမန္မလုုပ္ဘူးလိုု ့ အၿပစ္တင္ေနတာကိုုး။ သူ ့ေစတနာကိုု သေဘာေပါက္ေတာ့မွ ေက်းဇူးတင္မိတယ္။ ေအးရွန္းအစားအစာရွာတာ ဘူတာတခြင္ ၿပဲၿပဲစင္ ေနာက္ဆံုုးမွ အေပၚထပ္က ဂ်ပန္ဆိုုင္ေလးမွာ ဆူရီွတဘူး ဝယ္လိုုက္တယ္။ မန္ခ်က္စတာကအၿပန္ ဘူတာရံုုမွာ ညေနစာစားခဲ့တဲ့ ဂ်ပန္ဆိုုင္အခြဲ။ ေနာ္ေဝဂ်ီယမ္ေလေၾကာင္းလိုုင္းက ဘက္ဂ်က္ေလေၾကာင္းလိုုင္းမိုု ့ ဘာမွမေကႊ်းဘူး။ ဝယ္စားလိုု ့ရတယ္ ၄၅ က်ပ္၊ ဟမ္းကယ္ရီကယ္နဲ ့ ေက်ာပိုုးအိတ္က ၁၀ ေပါင္ပဲ ရတယ္၊ အြန္လိုုင္းကေန ခ်က္ကင္ဝင္ရင္ ၃၅ က်ပ္ ေပါင္ ၂၀ ရတယ္။ ေကာင္တာေရာက္မွ ခ်က္ကင္ဝင္ရင္ ၁၀၀ ေပးရတယ္။ ေသခ်ာမၾကည့္လိုုက္လိုု ့ အလာတုုန္းက ၁၀၀ ေပးလိုုက္ရတယ္။ ၂၀၁၀ မတ္လ စကၤာပူကေန မကာအိုုသြားတုုန္းက တိုုက္ဂါးေလေၾကာင္းလိုုင္း ဘတ္ဂ်က္အဲလိုုင္းဆိုုေတာ့ ေရေတာင္မတိုုက္ဘူး။ Gatwick ေလဆိပ္ဆီကိုု အၿမန္နဲ ့အေႏွးရထားေတြ ရိွတာမွာ အေႏွးရထားလတ္မွတ္ ဝယ္လိုုက္တယ္။ တနာရီေလာက္ၾကာတဲ့အထိ မေရာက္ေသးလိုု ့ ေမးၿမန္းၾကည့္ေတာ့ ဒီရထားက ေလဆိပ္မွာ ဂိတ္ဆံုုးမွာမဟုုတ္ဘူး။ ေလဆိပ္ကိုု ၿဖတ္သြားတယ္ ေနာက္ဆယ္မိနစ္ေလာက္ဆိုု ေရာက္ေတာ့မယ္တဲ့။ ေရာက္တာနဲ ့ အသည္းအသန္ေၿပးလႊား ခ်က္ကင္ဝင္ေတာ့ လံုုၿခံ ုေရးကေမးတယ္ အလည္လား ဘယ္ကိုုသြားလည္ေသးလဲတဲ့။ ကိုုယ့္ေနာက္က အမ်ိဳးသမီးက အဲ့ဒီလံုုၿခံ ုုေရးကိုု ကြန္ပလိမ္းတယ္ သူ ့ကိုုေမးတဲ့ အမ်ိဳးသမီးက vicious ရိုုင္းစိုုင္းလိုုက္တာတဲ့။ ဒီေန ့ လူေတြတအားမ်ားလိုု ့ သူလည္းပင္ပန္းစိတ္တိုုေနလိုု ့ ေနပါလိမ့္မယ္ ခႊင့္လႊတ္ပါလိုု ့ ကိုုယ္စားေတာင္းပန္တယ္။ boarding လုုပ္ေတာ့ ကိုုယ့္ပတ္စပိုု ့ကိုုၾကည့္ၿပီး ေဘးကိုုေခၚ ကိုုယ့္လက္ဝါး၊ ေက်ာပိုုးအိတ္အၿပင္ဖက္ကိုု စကၠဴစေလးနဲ ့သုုတ္ စကန္ဖတ္တယ္။ randomly security check တယ္ဆိုုပါေတာ့။ အဲ့ဒီလိုုအစစ္ခံရတဲ့သူေတြကိုု သတိထားၾကည့္လိုုက္ေတာ့ တတိယႏိုုင္ငံကလူေတြခ်ည္းပဲ။ နယူးေယာက္ကိုု ည ၈ နာရီေရာက္တယ္။ ပင္ပန္းေပမဲ့ မိသားစုုခရီးဆိုုေတာ့ အေတာ္ေပ်ာ္ဖိုု ့ေကာင္းပါတယ္။ နယူးေယာက္ေၿမေအာက္ရထား ရႈပ္လွၿပီထင္တာ အမေလး .... လန္ဒန္ေၿမေအာက္ရထားကိုု ဘယ္မွီပါ့မလဲ။ လန္ဒန္မတ္ထရိုု apps ကိုု ဖုုန္းမွာေဒါင္းလုုပ္ခ်ထားေတာ့ လန္ဒန္မွာေၿမေအာက္ရထား စီးရတာ အေတာ္အဆင္ေၿပတယ္။ ဂ်ဴလိႈင္ အလာစကာခရီးၿပီးေတာ့ လုုပက္စ္က ၿပန္ၿဖစ္ေနတယ္။ စစၿခင္းဆိုု ေၿခေထာက္က တန္းေနလိုု ့ အေဖက သမီးေၿခေထာက္နာေနလားလိုု ့ ေမးတယ္။ ေနသိပ္မေကာင္းရတဲ့အထဲ ကင္မရာအေလးၾကီး လြယ္ေနတဲ့ကိုုယ့္ကိုု သနားလိုု ့ မၾကီးက ကိုုယ့္ကင္မရာ သယ္ေပးတယ္။ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ရင္ ၿပံ ုုးမေနဘူး ေၿခေထာက္နာ ပင္ပန္းလိုု ့ မႈန္ကုုပ္ကုုပ္ မ်က္ႏွာေပးနဲ့။ 

အဂၤလန္ဟာ စတိတ္နဲ ့ အေတာ္ၿခားနားတယ္။ လန္ဒန္ဟာ ေရွးေဟာင္းၿမိ ုု ့ေလးနဲ ့ တူတယ္။ ၿဗိတိသွ်ေတြ ကိန္းၾကီးခန္းၾကီးႏိုုင္တယ္ အေမရိကန္ေတြလိုု မေဖာ္ေရြဘူး။ ဒါေပမဲ့ အခက္အခဲၾကံ ုု ့ေနရင္ေတာ့ ကူညီတတ္ၾကပါတယ္။ ဝတ္တာစားတာလည္း အင္မတန္ စမတ္က်တယ္။ ပိန္ပိန္ပါးပါးေလးေတြ လူဝဝၾကီးေတြ မေတြ ့ခဲ့ဘူး။ လန္ဒန္သူေလးေတြ မိတ္ကပ္လိမ္းထားတာ သဘာဝက်က် လွတယ္။ ေရွးေဟာင္းအေဆာက္အဦး၊ ေတာေတာင္ေရေၿမကိုု ထိန္းသိမ္းထားတယ္။ အေၿခအေနေပးရင္ေတာ့ လန္ဒန္ကိုု ေနာက္ထပ္သြားလည္ခ်င္ေသးတယ္ ၿပတိုုက္ေတြ သြားၾကည့္ခ်င္လိုု ့။ ၂၀၁၉  ေဖေဖၚဝါရီ ၄ ကေန ၁၉  ရက္ေန ့အထိ ရန္ကုုန္ကိုု သြားလည္ၿဖစ္တယ္။ ရန္ကုုန္မွာ ဘယ္ေတြကိုု သြားလည္သလဲဆိုုတာကေတာ့ ရန္ကုုန္သြားေတာလား ပိုု ့စ္ေတြအေနနဲ ့ တင္ပါဦးမယ္။

Happy Traveling !
စန္းထြန္း
မတ္ ၃၁၊ ၂၀၁၉ ။

25 March 2019

အဂၤလန္သြား ေတာလား - ၇

၂၀၁၈ ေအာက္တိုုဘာ ၆ စေနေန ့ စြတ္စိုုထိုုင္းမိႈင္း မိုုးတေၿဖာက္ေၿဖာက္ရြာၿပီး ေနမပြင့္တဲ့ေန ့။ မနက္ ၈ နာရီခြဲ ဗစ္တိုုးရီးယားဘတ္စ္ကားဂိတ္ coach station ဆီ အေရာက္ေၿပးရတယ္။ ဗစ္တိုုးရီးယားဘူတာရံုုနဲ ့ ဗစ္တိုုးရီးယားကားဂိတ္ မွားေလ့ရိွၾကတယ္တဲ့။ ဆိုုင္းဘုုတ္မွာ မေတြ ့လိုု ့ ေမးၾကည့္လိုုက္ေတာ့ ေစာေနေသးလိုု ့ မေပၚေသးတာ ဒီဂိတ္မွာပဲ ေပၚမွာပါတဲ့။ အခ်ိန္ပိုုေနတုုန္း အိမ္သာသြားခ်င္ရင္ သြားထားၾကလိုု ့ ေဆာ္ၾသလိုုက္ေတာ့ အေဖနဲ ့မၾကီး သြားၾကတယ္။ ထံုုးစံအတိုုင္း ၂၅ ၿပား ေပးရတယ္ အေၾကြလဲေပးတဲ့ စက္ကေလးေတြရိွတယ္။ ကားထြက္ခါနီးမွ လူလတ္ပိုုင္းအရြယ္ မိန္းကေလး ေၿပးလာတယ္ ေတာ္ပါေသးရဲ ့ မီွေသးလိုု ့။ တေယာက္တည္း ခရီးထြက္လာတဲ့ အေမရိကန္ႏိုုင္ငံ အိုုဟိုုင္းရိုုးၿပည္နယ္က မိန္းကေလး။ မနက္ၿဖန္ အက္ဒင္ဘာ့ခ္ စေကာ့တလန္သြားမလိုု ့တဲ့။ ကိုုရီးယားမေလးတေယာက္ မိတ္ကပ္ေတြ ထူပိန္းေနေအာင္ လိမ္းထားတာ မနက္ေစာေစာ အိပ္ခ်င္မူးတူး မၿမင္မစမ္းနဲ ့ လိမ္းခဲ့တာေနမွာ။ တိုုးဂိုုက္က မိန္းကေလး ... အဂၤလိပ္စကားေၿပာရင္ တကားလံုုးၾကားေအာင္ စပီကာဖြင့္ၿပီး တၿခားဘာသာစကားေၿပာရင္ နားၾကပ္တပ္ၿပီး အဲ့ဒီဘာသာစကားကိုု ေရြးၿခယ္ထားတဲ့လူပဲ ၾကားရတယ္။ ဘာ... ဘာသာစကားလဲ ခန္ ့မွန္းခိုုင္းတယ္ စပိန္၊ ၿပင္သစ္၊ အီတလီလိုု ့ ရမ္းတုုတ္ၾကတယ္ ေပၚတူဂီပါတဲ့။ ပထမဆံုုး သြားေရာက္တဲ့ေနရာကေတာ့ Warwick ရဲတိုုက္။ ရဲတိုုက္ၾကီးက ခမ္းနားတယ္ အေဖတိုု ့ကိုု ရဲတိုုက္မွာ နားခိုုင္းထားၿပီး ကိုုယ္တိုု ့က ပန္းၿခံကိုုၿဖတ္ေက်ာ္ ေတာင္ကုုန္းအၿမင့္က ခံတပ္ဆီကိုု တက္ၾကတယ္။ ေနသာရင္ ဓာတ္ပံုုရိုုက္လိုု ့ေကာင္းမွာ မိုုးရြာေနေတာ့ ဓာတ္ပံုုရိုုက္လိုု ့ မေကာင္းတဲ့အၿပင္ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ခ်င္စိတ္လည္းမရိွ။ ေပးထားတဲ့အခ်ိန္အတြင္းမွာ ႏွံ ့ေအာင္လည္ဖိုု ့ စံုုစိေအာင္ၾကည့္ဖိုု ့ အခ်ိန္ေစ့ခါနီးရင္ အိမ္သာဝင္ၿပီး ဘတ္စ္ကားဆီ လမ္းမမွားဘဲ အခ်ိန္မွီေရာက္ဖိုု ့ စီမံခန္ ့ခြဲရတယ္။ ဒုုတိယ သြားေရာက္တဲ့ေနရာက ဝီလီယမ္ ရိွတ္စပီးယားေမြးဖြားတဲ့အိမ္ရိွတဲ့ Stratford-upon-Avon ၿမိ ုု ့ေလး။ ၿမိ ုု ့ေလးက ေသးေသးေလး တိုုးကားေတြကိုု ၿမိ ုု ့လယ္ေကာင္မွာ ရပ္ထားခဲ့ရတယ္။ ရိွတ္စပီးယား ေမြးဖြားခဲ့တဲ့အိမ္ေလးဆီကိုု တိုုးဂိုက္က ေခၚသြားတယ္။ အိမ္ထဲက သားေရလုုပ္ငန္း၊ ရိွတ္စပီးယား ေမြးဖြားခဲ့တဲ့ခုုတင္၊ လာေရာက္လည္ပတ္တဲ့ ကမၻာေက်ာ္သူေတြရဲ ့ လတ္မွတ္ေတြ။ ငွက္ေမႊးကေလာင္တံနဲ ့ မွင္အုုိးေတြ ့ေတာ့ အေဖက သူတိုု ့ငယ္ငယ္တုုန္းက အဲ့ဒါေတြနဲ ့ စာေရးခဲ့ရတယ္တဲ့။ စာအေရးအသားေကာင္းတဲ့ ဓာတ္ေတြကူးေစဖိုု ့ ပြတ္သပ္ၾကည့္ပါလားလိုု ့ တိုုးဂိုုက္ကေၿပာတယ္။

ၿပီးေတာ့ ၿမိ ုု ့ထဲကိုု ေလွ်ာက္လည္ၾကတယ္။ ေအးလိုု ့ ေကာ္ဖီဆိုုင္ထဲဝင္ၿပီး ခရိုုဇြန္ ဝယ္စားၾကတယ္ ေကာ္ဖီႏွစ္ခြက္ကိုု ေလးေယာက္ဝိုုင္းေသာက္တယ္။ တယ္လီဖုုန္းအနီေရာင္ရံုုေလးေတြနဲ ့ဓာတ္ပံုုရိုုက္တယ္။ အဲ့ဒီတယ္လီဖုုန္းရံုုေတြက အဂၤလန္မွာပဲ ရိွတာတဲ့။ သတ္မွတ္ထားတဲ့စုုရပ္မွာ တိုုးကားေစာင့္ေနၾကတုုန္း အနီေရာင္၊ အဝါေရာင္ေတြနဲ ့ လွေနတဲ့သစ္ပင္ကိုုေတြ ့ေတာ့ အေၿပးအလႊား ဓာတ္ပံုုသြားရိုုက္ၾကတယ္။ ေနာက္ဆံုုးသြားေရာက္တဲ့ ေနရာကေတာ့ ေအာက္စဖိုု ့တကၠသိုုလ္ အေမစုုတက္ခဲ့တဲ့ တကၠသိုုလ္။ ေအာက္စဖိုု ့ဒ္တကၠသိုုလ္အဝင္နားက ေၿမေအာက္အိမ္သာဆီ အရင္ေၿပးၾကတယ္။ ေက်ာက္ေတြနဲ ့လုုပ္ထားတဲ့အိမ္သာ ဒီတခါပဲၾကံ ုုဖူးေသးတယ္။ ႏွစ္ေပါင္းရာေက်ာ္ၿပီၿဖစ္တဲ့ အိုုင္းစတိုုင္း တက္ခဲ့တဲ့နာမည္ၾကီးတကၠသိုုလ္ကိုု တိုုးဂိုုက္ကၿပတယ္။ တိုုးဂိုုက္ရွင္းၿပတာနားေထာင္၊ တိုုးဂိုုက္ေနာက္ကိုု မ်က္ေၿခမၿပတ္လိုုက္၊ လွမဲ့ေနရာေလးေတြ ဓာတ္ပံုုေၿပးရိုုက္၊ လူစုုမကြဲေအာင္ အေဖတိုု ့ကိုုေစာင့္ၾကည့္၊ တတ္ႏိုုင္သေလာက္ အေဖတိုု ့ကိုု ဘာသာၿပန္ရွင္းၿပ။ ေအာက္စဖိုု ့ဒ္မွာ စက္ဘီးေတြ အေတာ္မ်ားတယ္။ ေယး၊ ဟားဗတ္တကၠသိုုလ္ေတြဟာ ေအာက္စဖိုု ့ဒ္တကၠသိုုလ္နဲ ့ ဆင္တူတယ္။ ေအးလိုု ့ အၿပင္မွာရပ္မေစာင့္ႏိုုင္ဘဲ အမွတ္တရပစၥည္းဆိုုင္ဝင္ၿပီး ေလွ်ာက္ၾကည့္ၾကတယ္။ ဆိုုင္သံုုးေလးဆိုုင္ေလာက္ဝင္ၾကည့္ ေစ်းစနည္းနာၿပီး အသက္သာဆံုုးဆိုုင္ကေန မၾကီးက ILoveLondon ပန္းေရာင္ဆြယ္တာ၊ ကိုုယ္က ေအာက္စဖိုု ့ဒ္တံဆိပ္ပါတဲ့ ေခါင္းစြပ္ဆြယ္တာဝယ္တယ္။ တိုုးဂိုုက္မေလးက အီးစီးကရက္ေသာက္ေနတာကိုု အေဖကစပ္စုုေနေတာ့ အီးစီးကရက္က ေဆးလိပ္ထက္ေကာင္းတယ္လိုု ့ သူထင္တယ္လိုု ့ တိုုးဂိုုက္မေလးက ေၿပာတယ္။ အီးစီးကရက္က ေဆးလိပ္နဲ ့အတူတူပဲ ခုုဆိုုေဆးဆိုုင္ေတြမွာ ေရာင္းခြင့္ပိတ္ေနၿပီလိုု ့ အေဖ့ကိုုရွင္းၿပလိုုက္တယ္။ အေဖ အရင္တုုန္းက ေဆးလိပ္ေသာက္တယ္ က်န္းမာေရးမေကာင္းေတာ့ ဆရာဝန္က ေဆးလိပ္ၿဖတ္ခိုုင္းေတာ့ တခါတည္းၿဖတ္လိုုက္တယ္။ ေဆးလိပ္စြဲတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြ ေဆးလိပ္ၿဖတ္ဖိုု ့ အင္မတန္ခက္တာ ၿမင္ဖူးၾကားဖူးေတာ့ အေဖ ေဆးလိပ္ၿဖတ္တာ ခက္သလားလိုု ့ ေမးၾကည့္ေတာ့ စိတ္ပါပဲ သမီးရယ္တဲ့။

Warwick ရဲတိုုက္

လန္ဒန္ဆီၿပန္တဲ့လမ္က အင္မတန္သာယာလွပတဲ့ Cotswolds။ Costswolds သိုုးေမႊးက နာမည္ၾကီး၊ ဘယ္ရုုပ္ရွင္ေတြက ဒီေနရာမွာ ရိုုက္ခဲ့တာ၊ လမ္းေဘးတေလွ်ာက္က အေဆာက္အဦးေတြ သမိုုင္းေၾကာင္းေတြကိုု ရွင္းၿပတယ္။ သိုုးေတြ၊ စိုုက္ခင္းေတြ၊ ေက်ာက္တံုုးနဲ ့ေဆာက္ထားတဲ့ လယ္ေတာအိမ္ေတြ ေတြ ့ရတယ္။ အဂၤလန္ရႈခင္းေတြက စတိတ္ကရႈခင္းေတြနဲ ့ လံုုးဝမတူဘူး။ လန္ဒန္ကိုု ည ၇ နာရီေလာက္ ၿပန္ေရာက္တယ္။ Notting Hill ၊ ဗစ္တိုုးရီးယား ဘူတာေတြမွာ ခ်ေပးတယ္။ ဟုုဂရန္ ့၊ ဂ်ဴလီယာေရာဘတ္တိုု ့ ပါဝင္သရုုပ္ေဆာင္ထားတဲ့ Notting Hill ရုုပ္ရွင္ေၾကာင့္ Notting Hill ေနရာကိုု သိၾကတယ္။ လမ္းေတြ၊ ကားေတြ၊ ဆိုုင္ေလးေတြက ေသးေသးက်ဥ္းက်ဥ္းေလးေတြ။ ေၾသာ္ ... စတိတ္လိုု ေနရာမွမက်ယ္တာကိုုး ေနရာက်ဥ္းေတာ့လည္း ေသးေသးက်ဥ္းက်ဥ္းေလးေတြ ေဆာက္ရမွာေပါ့ ဂ်ပန္လိုုေပါ့။ ညေနစာကိုု ထံုုးစံအတိုုင္း ယိုုးဒယားဆိုုင္မွာ စားၾကတယ္။ အၿပန္လမ္းမွာ အေဖက ပိုုက္ဆံေတြ...ပိုုက္ဆံေတြလိုု ့ ေအာ္တယ္ မၾကီးက ေၿပးေကာက္တယ္ ကိုုယ္က အတုုေတြလား မသိဘူး မေကာက္နဲ ့။ အိတ္ထဲက ပိုုက္ဆံေတြနဲ ့ စစ္ၾကည့္လိုုက္ေတာ့ အစစ္ေတြ။ ဘာလိုု ့အတုုလိုု ့ထင္တာလဲ ေငြေရာင္ၾကိ ုုးက အၾကီးၾကီးေတြမိုု ့လိုု ့။ မၾကီးက အေဖ့သမီးက သူေ႒းမ ပိုုက္ဆံေတြ ့တာေတာင္ မေကာက္ဘူး။ မနက္ၿဖန္ၿပန္ေတာ့မွာမိုု ့လိုု ့ လက္ေဆာင္ပစၥည္းေတြ ဝယ္ရေအာင္ ေကာက္ရတဲ့ပိုုက္ဆံေတြနဲ ့။ လန္ဒန္ကီးခ်ိန္း ၁၀ ခုု၊ ရြာက ကိုုယ့္ဆရာတေယာက္က လက္ေဆာင္ေပးလိုုက္ပါလိုု ့ မွာသတဲ့။ လန္ဒန္အထင္ကရ ေနရာေတြပါတဲ့ ေကာ္ဖီခြက္ေတြဝယ္ေတာ့ အေမက သူလည္းလိုုခ်င္ပါသတဲ့။ အေဖက သူ ့ေၿမးအတြက္ ဦးထုုပ္ဝယ္ပါတဲ့ ပန္းႏုုေရာင္နဲ ့ မိုုးၿပာေရာင္ေလးပါတဲ့ ဦးထုုပ္ကိုု အေဖေရြးေပးတယ္။ တူေတာ္ေမာင္က အဲ့ဒီဦးထုုပ္ကိုုၾကိ ုုက္လိုု ့ ေက်ာင္းသြားတိုုင္း အၿမဲေဆာင္းတယ္။ ပထမဆံုုးေန ့က ဟိုုစတယ္မွာေသာက္တဲ့ ေရေႏြးၾကမ္းထုုပ္ေတြက ေသာက္လိုု ့ေကာင္းလိုု ့ ေရေႏြးၾကမ္းထုုပ္ေတြဝယ္တယ္။ အဂၤလန္တီးက နာမည္ေက်ာ္သကိုုး။ ေလယာဥ္က မနက္ၿဖန္ေန ့လည္မွဆိုုေတာ့ မနက္ဖက္ ဘယ္ေတြသြားလည္သလဲ ဆိုုတာကေတာ့ ေနာက္ဆံုုးပိုု ့စ္မွ တင္ပါေတာ့မယ္။

Happy Traveling !
စန္းထြန္း
မတ္ ၂၅၊ ၂၀၁၉ ။

ရိွတ္စပီးယား ေမြးဖြားခဲ့တဲ့အိမ္
Stratford-upon-Avon ၿမိ ုု ့လယ္
အဂၤလန္မွာပဲ ေတြ ့ရတဲ့ အနီေရာင္တယ္လီဖုုန္းရံုု
ေအာက္စဖိုု ့ဒ္တကၠသိုုလ္