၂၀၂၅ နီပေါသွားတောလား - ၄

၂၀၂၅ နိုဝင်ဘာ ၄ Pokhara မြို့ပေါ်က Saragot ကို ညနေ ၄ နာရီလောက် ရောက်တယ်။ ခဏနားပြီး Peace Pagoda နဲ့ Shiva Temple သွားလည်တယ်။ ၂၀၂၄ နိုဝင်ဘာတုန်းက ခရီးစဥ်ထဲမှာ Peace Pagoda ပါပေမယ့် လမ်းပြင်နေလို့ တနာရီလောက်လျှောက်ရမယ်ဆိုတာနဲ့ မရောက်ခဲ့ဘူး။ တောင်ထိပ်ကို လမ်းလျှောက်တော့ ရေကန်နဲ့ ပိုခရာမြို့ကို မြင်ရတယ်။ ပိုခရာမြို့က ဆူနမ့်ရဲ့ဇာတိမြို့ သူ့အိမ်က ရေကန်ကနေ မိနစ် ၂၀ လောက်ပဲဝေးတယ်လို့ပြောတယ်။ ကားသမားက Peace Pagoda ကနေ Shiva Temple ကို လမ်းလျှောက်ခိုင်းတယ်။ မလျှောက်ပါဘူး လာခေါ်လို့။ Shiva Temple တောင်ပေါ်တက်တော့လည်း ကားကိုအပေါ်တက်ခွင့်မပေးဘူး။ လုံခြုံရေးယူထားတဲ့ရဲနဲ့ အခြေအတင်ပြောကြ။ နိုင်ငံခြားသူတွေပါတယ်လို့ ပြောတယ်နဲ့တူပါရဲ့ တက်ခွင့်ပေးလိုက်တယ်။ ကားသမားက အဆင်မပြေလို့ ညစာစားဖို့ ထမင်းဆိုင်လိုက်ပို့တော့ ကောင်းတဲ့ဆိုင်ကိုခေါ်သွားပါ့မလား စိတ်ထင့်နေတာ။ ထမင်းပုံစားဆိုင် စားကောင်းလို့ တော်ပါသေးရဲ့။ Paragliding စီးချင်လား ငါ့ညီတွေရှိတယ် နဲ့ ပြောနေတယ်။ သူ့ဝန်ဆောင်မှုကို မကြိုက်တာနဲ့ သူကချိတ်ပေးမယ့်ဟာတွေကို မကြိုက်တော့ဘူး။ Ghandruk ကဂျစ်ကားသမားကို မနက်ဖြန်အတွက် အဲ့ကားသမားကို မကြိုက်ဘူး တခြားတယောက်ကို လွှတ်ပေးပါလို့ တောင်းဆိုလိုက်တယ်။

Happy Traveling!

စန်းထွန်း

ဇှုလှိုင် ၄၊ ၂၀၂၅။

World Peace Stupa

Shiva Temple

၂၀၂၅ နီပေါသွားတောလား - ၃

၂၀၂၅ နိုဝင်ဘာ ၄ မနက် ၇ နာရီ မနက်စာ Gurung breakfast စားပြီး Instragram မှာ နာမည်ကြီးတဲ့ Gurung Cottage ဆီသွားတယ်။ ကျောင်းသွားတက်မဲ့ အလယ်တန်းကျောင်းသားတွေ ကားစောင့်နေတာ တွေ့တယ်။ မျက်စိအပေါ်မှာ အဝါအကွက်နဲ့ ခွေးအမဲတကောင် လာနှုတ်ဆက်ပြီး လိုက်ပို့တယ်။ တခြားခွေးတွေလည်း လိုက်လာတော့ ၅ ကောင်လောက်ဖြစ်သွားတယ်။ တောင်ပေါ်တက်ခါနီး တခြားခွေးတွေက ပြန်သွားပေမဲ့ အဲ့ဒီခွေးကို ပြန်ဖို့ပြောလည်းမပြန်။ တခြားရပ်ကွက်က ခွေးတွေကလိုက်ဟောင်လည်း ပြေးပြီးအမြင့်ကို တက်သွားတယ်။ လူမဝိုင်းဘဲ အာဝုဝိုင်းဆိုပြီး ရယ်လိုက်ရတာ ကိုယ်တွေလည်း ဟောဟဲနဲ့ မနည်းတက်ရ မနည်းရှာလိုက်ရတယ်။ မနေ့ကတွေ့ခဲ့တဲ့ ညီအစ်မသုံးယောက်နဲ့ ပြန်ဆုံတယ်။ နာမည်သာကြီးတာ ကိုယ်တို့ဟိုတယ်ကနေမြင်ရတဲ့မြင်ကွင်းက ပိုလှသလိုပဲ။ တောင်အောက်ပြန်မဆင်းတော့ဘဲ ရွာထဲကလမ်းတွေက လျှောက်လာလိုက်တာ။ ABC သွားကြတဲ့အုပ်စုက ကိုယ်တို့ကို ကျော်တက်သွားတယ်။ အသက် ၆၀ ကျော်အဖြူလင်မယားက ကိုယ်တွေထက် ကျန်းမာသွက်လက်တယ်။ အထုပ်ထမ်းတဲ့သူပါတယ်။ Ghandurk Resort ကိုရောက်နေတာ့ ကော်ဖီနဲ့ မိုမိုစားတယ်။ သယ်လာတဲ့ သဖန်းသီးစားတယ်။ ကိုရီးယားတအုပ်လည်း သယ်လာတဲ့ပန်းသီးစားတယ်။ မြင်ကွင်းက အင်မတန်လှတယ် တောင်နဲ့ပိုနီးသလိုခံစားရတယ်။ ကားပါကင်အပေါ်ကဟိုတယ်ဆိုတော့ အထုပ်သယ်ရတာ အဆင်ပြေတယ်။ ဟိုတယ်က အသက်ကြီးတဲ့ခွေးက ကိုယ်တို့ကို တောင်အောက်အထိ လိုက်ပို့တယ်။ ပြန်တော့လို့ပြန်တာ နားလည်တယ်။ မနေ့က ကားသမားနဲ့ ပိုခရာအပေါ်က Saragot မြို့ကိုသွားတယ်။ မနှစ်က ကျောက်တုံးကောက်တဲ့နေရာမှာ ငါးကြော်စားတယ်။ ငါးကြော်တာ စောင့်နေတုန်း ကျောက်တုံးတွေ ကောက်ကြတယ်။ ခြေထောက်ရေစိမ်တယ်။ ငါးကြော်က စျေးကြီးတယ် ဟိမဝန္တာမြစ်ထဲက ငါးဆိုတော့လည်း စျေးကြီးတာပေါ့။ အကောင်းကြီးမယ်ထင်နေတာ ပိစိလေးတွေ။ ဆော့စ်ကတော့ မိုမိုလည်း အဲ့ဒီဆော့စ်၊ ငါးကြော်လည်း အဲ့ဒီဆော့စ်၊ ဘာလာလာ အဲ့ဒီဆော့စ်ပဲ။ တောင်ပြိုလို့ တောင်တက်သမားတွေ သေသွားတဲ့သတင်းတက်လာလို့ သူငယ်ချင်းတွေက စိတ်ပူနေကြလို့ ကိုယ်သွားတဲ့ဖက်မဟုတ်ဘူးလို့ ပြောမှ စိတ်အေးသွားကြတယ်။

Happy Traveling!

စန်းထွန်း

ဇှုလှိုင် ၁၊ ၂၀၂၆။

from Ghandruk village

from Instragram famous Gurung Cottage

view from Hotel Mud & Rock

လူမဝိုင်းဘဲ အာဝုဝိုင်း

view from Ghandruk Resort

Annapura night view

Gurung breakfast

ဟိမဝန္တာမြစ်ထဲကငါးကြော်

၂၀၂၅ နီပေါသွားတောလား - ၂

၂၀၂၅ နိုဝင်ဘာ ၂ မနက်စာစားပြီးတာနဲ့ လေဆိပ်သွားဖို့ပြင်တော့ အဖွဲ့ထဲက ၂ ယောက်က လက်ကေ့အိတ်အကြီးတွေနဲ့။ Ghandruk ကို လက်ကေ့အိတ်ကြီးတွေ သယ်လို့မရဘူး ဟမ်းကယ်ရီသေးသေး၊ ကျောပိုးအိတ်လောက်ပဲရတယ်။ တယောက်က စကဒ်ဒူးလောက်နဲ့ ဂျစ်ကားနဲ့ လမ်းကကြမ်းတာ။ သူတို့နှစ်ယောက်ကို မစောင့်နိုင်တော့ဘူး တီချယ်နဲ့ လေဆိပ်ထွက်လာတယ်။ ကံကောင်းချင်တော့ သူတို့နှစ်ယောက် လက်မတင်လေး ရောက်လာတယ်။ ခက်မန်ဒူလေဆိပ်တွေက မြန်မာပြည်အတိုင်းပဲ။ လေယာဥ်က ထုံးစံအတိုင်း တနာရီနောက်ကျတယ်။ ပိုခရာကို ၄၅ မိနစ်လောက်ပဲ စီးရတယ်။ ကားနဲ့ဆိုရင် ၆ နာရီဆိုပေမယ့် ၈ နာရီလောက် မောင်းရတယ် လမ်းမကောင်းရင် ပိုကြာတယ်။ လေယာဥ်ပေါ်ကနေ မြင်ရတဲ့ ရေခဲတောင်ရှူခင်းတွေက တအားလှတယ်။ ဂျစ်သမားက စောင့်နေတယ် ကိုယ်တွေကို အရင်လာနှုတ်ဆက်တယ် အနီရောင်ဂျစ်ကားလေး။ အရင်ဆုံး တိုးရစ်ရုံးသွားပြီး ပါမစ်အတွက်ဖောင်ဖြည့် ငွေသွင်း။ ဓာတ်ပုံပါမလာတဲ့ကိုယ်ကတော့ ၁၀ မိနစ် ဓာတ်ပုံအမြန်ရိုက်။ ပါမစ်လျှောက်တာ ၁၅ မိနစ်လောက်ပဲကြာတယ်။ သောကြာ၊ စနေရုံးပိတ်တယ်။ ပိုခရာမြို့ရေကန်နားက တရုတ်ဆိုင်ကြီးမှာ သွားစားတယ်။ Ghandruk တောင်တက်လမ်းက ကြမ်းတယ်။ ရေတံခွန်လေးမှာ ဓာတ်ပုံရိုက်ကြတယ်။ ၂၀၂၄ တုန်းက မြစ်ဘေးမှာ soul sisters တွေနဲ့ ကျောက်တုံးတွေ ကောက်ကြတာကို သတိရသွားတယ်။ soul sistersတွေကို သတိရမိတယ်။ Ghandruk က Hotel Mud & Rock မှာ မနှစ်ကရတဲ့အခန်းမှာပဲ တည်းရတော့ အခန်းဖော်မစန္ဒာကို သတိရသွားတယ်။ တိဘက်ရိုးရာခေါက်ဆွဲပြုတ် အင်မတန်စားကောင်းတယ်။ ဟိုတယ်မန်နေဂျာ၊ စားဖိုမှူးက အင်မတန်သဘောကောင်းတယ်။ ချောင်းဆိုးနေတဲ့ တီချယ့်အတွက် ရေနွေးပူ၊ ဆားထည့်ပြီး တိုက်တယ်။ မနှစ်ကလာတုန်းက ခွေးသေးသေးလေးက ခုတော့ ခွေးအကြီးကြီးဖြစ်ပြီး ကလေးတွေတောင် မွေးထားပြီး၊

တိဘက်ဘုန်းကြီးကျောင်းသွားတော့ တံခါးပိတ်ထားတယ်။ မကြာခင် ရွာသားတစ်ယောက် တံခါးလာဖွင့်ပေးတယ်။ တိဘက်ရိုးရာဗုံးတွေတီးနဲ့ ထင်တိုင်းကြဲကျတော့တာ။ ရေတံခွန်၊ စမ်းချောင်းလေးရှိတဲ့နေရာကို နာရီဝက်လောက် လျှောက်ရတယ်။ မြင်းတွေ ကျောက်တုံးတွေ သယ်နေတာမြင်တော့ သံဝေဂရမိတယ်။ ကြိုးတံတားလေးဖြတ်၊ ကျောက်တုံးကောက်၊ ခြေထောက်ရေစိမ်။ ဘေးပတ်ပတ်လည်း တောင်တွေကအမြင့်ကြီး။ မိုးကောင်းကင်နဲ့ နီးနေသလိုပဲ တိတ်ဆိတ်နေတာကို ကြိုက်လိုက်တာ။ နှစ်ယောက်က ပိုခရာပြန်မှာမို့လို့ ဂျစ်ကားသမားက ရောက်နေပြီ။ ဟိုတယ်ဆီပြန် မြန်တဲ့ခေါက်ဆွဲကြော်ခိုင်းပြီးစား။ တီချယ်နဲ့ကိုယ်က ရွာဟောင်းဆီ လမ်းလျှောက်သွားတယ်။ တောင်ကုန်းမြင့်တွေဆီ ကျောက်လှေကားထစ်တွေနဲ့ တက်ရတာ အင်မတန်မောတယ်။ ကော်ဖီဆိုင်မှာ ထိုင်နေတုန်း မြန်မာမိသားစုနဲ့ တွေ့တယ်။ သုံးရက်လောက်က မိုးရွာနေလို့ Ghandruk ကို လာလို့မရဘဲ ခက်မန်ဒူမှာ သောင်တင်နေတာတဲ့။ ကိုယ်တွေ ခက်မန်ဒူရောက်တဲ့နေ့မှ မိုးရွာတာရပ်သွားတာ ကံကောင်းလို့။ ဗျူးပွိုင့်ကိုသွားတာမှာ တောင်အမြင့်ကြီး တက်ရတယ်။ လမ်းတဝက်ရောက်နေပြီ ဆက်တက်ရင် အပြန်မှောင်မှာစိုးလို့ ပြန်လှည့်ခဲ့တယ်။ စားဖိုးမှူးက တီချယ်ကို ရေနွေးထဲ ဂျင်း၊ ပျားရည်ထည့်တိုက်တယ်။

Happy Traveling!

စန်းထွန်း

ဇွန် ၂၇၊ ၂၀၂၆။

View from Hotel Mud & Rock

Annapura 

Mo Mo

Thukpa noodles

Thali ကြက်သားကလွဲရင် ကျန်တာအကုန်တောင်းလို့ရ

Hotel Mud & Rock

၂၀၂၅ နီပေါသွားတောလား - ၁

၂၀၂၅ ဧပြီလ ကိုရီးယားက ဆိုးလ်၊ ဘူဆန်၊ ဂျပန်က ကျူးရှူးကျွှန်း၊ ကျိုတို၊ တိုကျိုခရီးပြီးတော့ နိုဝင်ဘာမှာ အစ်မတွေနဲ့အတူ ကျုးရှူးကျွှန်းနဲ့ ဟော့ကိုင်းဒိုင်းလိုက်ဖို့ ရုံးကခွင့်တောင်ယူပြီးပြီး။ တီချယ်ကြီးက နီပေါမှာ Reiki retreat Okuden အတန်းတက်ခွင့်ပေးတော့ ဟော့ကိုင်းဒိုင်းမလိုက်ဖြစ်ဘဲ မမျှော်လင့်ဘဲ နီပေါသွားဖြစ်တယ်။ retreat ကတပတ်ပဲဆိုတော့ ABC တောင်သွားတက်မယ်ဆိုပြီး ပြင်ဆင်နေတာ။ Kundalini yoga teacher ကလဲ အိန္ဒိယမှာ ယောဂသင်တန်းတစ်လသွားတက်နေတာ နီပေါလာခဲ့မယ်ဆိုတော့ မမျှော်လင့်ဘဲ အတူသွားဖြစ်တယ်။ သွားမှာက ကိုယ်ရောက်ဖူးတဲ့နေရာတွေပေမယ့် တီချယ်ခေါ်တယ်ဆိုတော့ တခုခုရှိမှာပဲဆိုပြီး လိုက်ဖြစ်သွားတယ်။ အောက်တိုဘာ ၃၀ ကြသပတေးနေ့ ည ၁၀ နာရီလေယာဥ် ကျောပိုအိတ်၊ ဟမ်းကမ်ရီအိတ်နဲ့ပဲဆိုတော့ JFK လေဆိပ်ကို ရထားနဲ့ပဲ သွားဖြစ်တယ်။ ကောင်းကင်ရထားမှာ တွေ့လိုက်တဲ့ အန်ကယ်ကြီးလဲ Qartar ကောင်တာမှာ လာတန်းစီတယ်။ Global Entry ရှိတော့ TSA ဖြတ်စရာမလို ဖိနပ်ချွှတ်စရာမလို။ နယူးယောက်ကနေ ကာတာကို ၆ နာရီစီးရတယ် လူအပြည့်ပဲ။ ကာတာထရန်စစ် ၃ နာရီဆိုတော့ lounge မှာ ခဏသွားအိပ်တယ်။ ကာတာကနေ ခက်မန်ထူကို ၆ နာရီစီးရတယ်။ ၂၀၂၄ နိုဝင်ဘာကလဲ ရောက်ဖူးထားတော့ အေးဆေးပဲ။ အောက်တိုဘာ ၃၁ သောကြာနေ့ ညနေ ၅ နာရီခွဲ ရောက်တယ်။ Arrival Visa အွန်လိုင်းကနေ ဖောင်တင်ထားတဲ့ screen shot ပြပြီး ၁၆ ရက်ဗီဇာ ဒေါ်လာ ၅၀ ပေးတော့ ဗီဇဒုန်းခနဲ ထုပေးလိုက်တယ်။ 

၂၀၂၄ တုန်းက ဗီဇာတံဆိပ်တုံးနားမှာပဲ ထုပေးလိုက်တော့ ပတ်စ်ပို့စာရွက် တစ်ရွက်မကုန်တော့ဘူး။ ဗီဇာအရာရှိက အဲ့လိုစေ့စပ်သေချာတယ်။ ဆင်းကဒ်တယ် တလအတွက် ဒေါ်လာ ၂၀ ကျတယ်။ ဒေါ်လာ ၁၀၀ လဲတယ်။ တက္ကစီမေးတော့ အစိုးရတက္ကစီက ၁၂၀၀ တောင်းတယ်။ အပြင်ကလူက တထောင်တောင်းတယ် ၈၀၀ နဲ့ပေးမယ်ဆိုတော့ စီးလိုက်တယ်။ ဟိုတယ်ကိုဖုန်းခေါ်ပြီး ဟိုတယ်ရှေ့အထိ ပို့ပေးတယ်။ ကိုယ်လက်တွေကိုက်ခဲနေလို့ အနီးက spa မှာ အနှိပ်သွားခံတယ်။ တီချယ်ရောက်မဲ့အချိန် မနက် ၂ နာရီ အလိုလိုနှိုးလာတယ်။ တက္ကစီအတွက် Patho App ရှိတော့ အဆင်ပြေတယ်။ Swayambunath Temple၊ Kathmandu Durbar Square၊ Boudha Stupa သွားလည်တယ်။ နေ့လည်စာကို Thamel မှာ ခေါက်ဆွဲစားကြတယ်။ Boudha Stupa မှာ ဝင်ကြေးပေးတာကို ပြန်ပေးတယ်။ သူများတွေကို ဘုရားအပေါ်တက်ခွင့်မပေးပေမယ့် ကိုယ်တို့နဲ့ အဖြူမတစ်ယောက်ကို တက်ခွင့်ပေးတယ်။ အဖြူမက တိဘက်တွေလို ဒိုင်ဗင်ပစ်ထိုးပြီး ရှိခိုးတယ်။ ညစာကို အတော်နောက်ကျတော့ ဟိုတယ်နားကဘားမှာ ထမင်းကြော်၊ မိုမို၊ ဒိန်ချဥ်သောက်တယ်။ ဆားပါတဲ့ဒိန်ချဥ်ဖျော်ရည် တော်တော်ကောင်းတယ်။

Happy Traveling!

စန်းထွန်း

ဇွန် ၂၄၊ ၂၀၂၆။

Swayambunath Temple

Kathmandu Durbar Square

Boudha Stupa

Kathmandu Durbar Square

Boudha Stupa အောက်ပစ္စယံ

ဂျပန်သွား တောလား - ၁၅

Day 17 - Tokyo, the last day in Japan

April 6, 2025.

မနေ့ညကလဲ မနက်တနာရီလောက်အထိ လျှော့ပင်ထွက်။ မနက် ၉ နာရီလောက် လေဆိပ်လာပြီး စောစောချက်ကင်ပြီး လက်ကေ့အိတ်တွေအပ်။ တခြားသူတွေကတော့ အသွားအပြန် JAL ဆိုတော့ အွန်လိုင်းကနေ ချက်ကင်လုပ်လို့ရတယ်။ ကိုယ်က JAL with American Airline ဆိုတော့ အွန်လိုင်းချက်ကင်မရဘူး။ လက်ကေ့အိတ်က တအိတ်ပဲရတော့ ပိုတဲ့အိတ်ကို ဒေါ်လာ ၆၀ ပေးရတယ်။ စောစောကသာသိရင် အစ်မတွေနဲ့ စုပေါင်းချက်ကင်ဝင်ရင် အိတ်ဖိုးပေးရမှာမဟုတ်ဘူး။ အီးမေးလ်သေချာမဖတ်တဲ့အကျိုးတွေ။ ချက်ကင်ပြီးတော့ ရထားစီးပြီး Uniqlo ပတ်ရှာတာမတွေ့။ လေဆိပ်ကိုပြန်လာပြီး လေဆိပ်က Uniqlo မှာ အဖေ့အတွက် ဂျာကင်အပါးဝယ်။ အစ်မတွေက ဂျာကင်ဝယ်တော့ လိုက်ဝယ်တာ။ ပြီးတော့ lounge မှာသွားစား။ duty free ဆိုင်မှာ ချောကလက်၊ ငှက်ပျောသီးမုန့်ဝယ်တယ်။ လူနည်းတော့ တယောက်ခြားစီ ထိုင်ရတယ်။ Haneda airport ညဖက်လေယာဥ်ဆိုတော့ ဖူဂျီတောင် မမြင်ခဲ့ရဘူး။ ၂၀၂၅ နိုဝင်ဘာမှာ အစ်မတွေက ကျူးရှူးကျွှန်းနဲ့ ဟော့ကိုင်းဒိုးသွားလည်ကြတယ်။ အစက ကိုယ်လဲလိုက်မလို့ဘဲ ဒါပေမယ့် Nepal retreat မှာ Reiki Okuden တက်ခွင့်ပေးလို့ နီပေါသွားလိုက်တာနဲ့ မလိုက်ဖြစ်တော့ဘူး။ ဂျပန်ကို ထပ်သွားချင်သေးတယ် ဟော့ကိုင်းဒိုး၊ ကျိုတိုက Reiki စတင်မွေးဖွားရာတောင်ဖြစ်တဲ့ Mount Kurama၊ ငယ်ငယ်တုန်းက Oshin ဇာတ်လမ်းအရမ်းကြိုက်လို့ အိုရှင်းရဲ့ဇာတိ Yamagata၊ အသက် ၁၀၀ ဘိုးဘွားတွေရှိတဲ့ Blue Zone Documentaries ထဲက အိုကီနာဝါကိုသွားလည်ချင်တယ်။ ကိုရီးယားထက် ဂျပန်ကို ပိုကြိုက်တယ်။ Korean skincare ကိုကြိုက်ပေမယ့် ကိုရီးယားအစားအသောက်တွေက အရောင်တင်မှုန့်များ၊ လူတွေက materialist ဖြစ်လွန်းတယ်လို့ထင်တယ်။ သန့်ရှင်းသပ်ရပ်၊ သာယာလှပ၊ ရိုးရှင်းတဲ့ ဂျပန်လူမျိုးတွေရဲ့  ဓလေ့စရိုက်၊ အစားအသောက် အကုန်ကြိုက်တယ်။ ဂျပန်မှာ ၂ နှစ်လောက်နေချင်တယ်။

လေဆိပ်မှာ ဂျပန်ဝတ်စုံဝတ်ပြနေတာ..ဂျပန်ဝတ်စုံနဲ့ ဓာတ်ပုံမရိုက်ခဲ့ရဘူး

လေဆိပ်မှာဝယ်တဲ့ ငှက်ပျောသီးမုန့်..လှလို့ စားတောင်မစားရက်ဘူး

ကျိုတိုကဝယ်လာတဲ့ ဆီးသီး ဗီနီကာ..အရမ်းကောင်း..ငရုတ်သီး၊ dashi လဲ အင်မတန်ကောင်းတယ်