11 April 2018

ကိုုစကာရီကာသြား ေတာလား - ၄

ေကာ္ဖီစိုုက္ပ်ိဳး၊ ေခ်ာကလက္ထုုတ္လုုပ္တာေတြ ရွင္းၿပတယ့္တိုုးၿပီးေတာ့ တၿခားတိုုးကားက လာေစာင့္ေနတယ္။ လာေဖၚတူနာၿမိ ုု ့ကေန ၿမိ ုု ့ေတာ္ဆန္ဟိုုေဆးအထိ ၃ နာရီေလာက္ ေမာင္းရမယ္။ ေကာ့စကာရီကာႏိုုင္ငံရဲ ့လမ္းေတြက တလမ္းေမာင္း လမ္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလးေတြ။ ဒါေပမယ့္ ၿမန္မာၿပည္က လမ္းေတြထက္ သာတယ္။ ေရာက္ဖူးတယ့္ ႏိုုင္ငံတိုုင္း ၿမန္မာၿပည္ထက္ သာေနတာကိုုေတြ ့ရရင္ ကိုုယ့္တိုုင္းၿပည္ကိုုလည္း အဲ့ဒီလိုုၿဖစ္ေစခ်င္တယ္။ ဟီးႏိုုးဘတ္စ္ကားေတြမွာ အၿပာနဲ ့အဝါအလံ ေထာင္ထားတာကိုုေတြ ့လိုု ့ ေမးၾကည့္တာ့ အဲ့ဒီပါတီက ေရြးေကာက္ပြဲမွာႏိုုင္လိုု ့ ၿမိ ုု ့ေတာ္ဆီ အပတ္တိုုင္းသြားၿပီး ေအာင္ပြဲခံေနတာတယ့္။ အဲ့ဒါဆိုု ဆန္ဟိုုေဆးၿမိ ုု ့လယ္ေကာင္မွာ ကားေတြ ၾကပ္ေတာ့မွာပဲ။ ေအာင္ပြဲခံေနတယ့္ ဟီးႏိုုးကားေတြကိုု ေက်ာ္တက္ေမာင္း။ လမ္းေတြက ေကြ ့ေကြ ့ေကာက္ေကာက္ဆိုုေတာ့ မူးေဝလာၿပီး မၾကာခင္ အိပ္ေပ်ာ္သြားေတာ့တာပဲ။ လမ္းတဝက္ေရာက္ေတာ့ စားေသာက္ဆိုုင္တန္းမွာ ရပ္ေပးတယ္။ ရင္ထဲမူးေဝ ပ်ိဳ ့အန္ခ်င္တယ္ အဲ့ဒီလိုုတခါမွ မၿဖစ္ဖူးဘူး။နာနတ္သီးေဖ်ာ္ရည္ ေသာက္လိုုက္ေတာ့မွ သက္သာတယ္။ ဆူနမ္လည္း အဲ့ဒီလိုုခံစားရတယ္။ ေတြ ့လား နင့္ viator တိုုးက အဲ့ဒီလိုု  ဆန္ဟိုုေဆးၿမိ ုု ့ကေန လာေဖၚတူနာၿမိ ူ ့ဆီ အသြား ၂ နာရီခြဲ အၿပန္ ၂ နာရီခြဲ စီးရမွာ။ အင္း မလြယ္ေၾကာဘဲ ဝိုုင္းကိုု ေၿပာၿပရမယ္။ ေတာင္ကုုန္းေတာင္ဆင္းေလးေတြနဲ ့ ကေလာၿမိ ုု ့နဲ ့တူတယ္။ Pure Vira ပူရာဗီရာဆိုုတာ ၾကိ ုုဆိုုပါတယ္၊ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္၊ ကိစၥမရိွပါဘူး အားလံုုးေၿပာလိုု ့ရတယ္။ Gracias ဂရပ္ရွပ္ကေတာ့ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္၊ Hola ဟိုုလာဆိုုတာ ဟိုုင္း။ ဆူနမ္က လာေဖၚတူနာၿမိ ုု ့မွာဆိုုရင္ Los Lagos Spa Resorts နဲ ့ ဆန္ဟိုုေဆးၿမိ ုု ့မွာဆိုုရင္ Adventure Inn လိုုခ်င္ေနတာ။ တိုုးက အဲ့ဒီဟိုုတယ္ေတြေပးေတာ့ သူ ့မွာေပ်ာ္လိုုက္တာတယ့္။ ကိုုယ္ကေတာ့ ေအးေဆးပဲ ဟိုုတယ္ဘယ္ေလာက္ေကာင္းေကာင္း ညအိပ္ရံုုပဲအိပ္မွာကိုုး။

ညေနေစာင္း ဆန္ဟိုုေဆးၿမိ  ုု ့ထဲကိုု သြားလည္ခ်င္လိုု ့ တကၠစီ စီစဥ္ေပးႏိုုင္မလားလိုု ့ ဧည့္ၾကိ ုုေကာင္တာကိုုေမးေတာ့ ၁ နာရီ ၂၀နဲ ့ ၃ နာရီ ၆၀ က်မယ္ တရက္ၾကိ ုုေၿပာရတာ ခုုခ်က္ၿခင္းဆိုုေတာ့ ၾကိ ုုးစားေပးမယ္တယ့္။ တကၠစီရရင္သြားမယ္ မရရင္လည္း အိုုေကတယ္ဆိုုၿပီး အဆင္သင့္ၿပင္ဆင္တယ္။ မိနစ္ ၂၀ ေလာက္ၾကာေတာ့ တကၠစီရတယ္လိုု ့ ဧည့္ၾကိ ုုေကာင္တာက ဖုုန္းဆက္လာတယ့္အခ်ိန္ ရယ္ဒီပဲ။ ဆန္ဟိုုေဆးၿမိ ုု ့ထဲကိုု မိနစ္ ၂၀ ေလာက္ေမာင္းရၿပီး လမ္းေတြက ၃ လမ္းသြားလမ္းေတြ။ ေဘာလံုုးကြင္းကိုု တရုုတ္ေတြ ေဆာက္ေပးထားတာ ေကာ့စကာရီကန္ေတြဆိုု ဝင္ေၾကးအခမဲ့ပါတဲ့။ Huawei ဆိုုတဲ့ဆိုုင္းဘုုတ္ေတြ ေထာင္ထားတယ္ ေတာင္အေမရိကသားေတြက ေဘာလံုုးခေရဇီ။ ကမၻာ့ဖလားေၿခစစ္ပြဲဆိုုလား ကိုုပါဖလားဆိုုလား တခုုခုုမွာႏိုုင္လိုု ့ လမ္းေပၚထြက္ၿပီး ေအာင္ပြဲခံၾကတာ ရံုုးပိတ္ရက္ေတာင္ သတ္မွတ္ေပးလိုုက္ရတယ့္အၿဖစ္။ ဒရိုုင္ဘာက အဂၤလိပ္စကား သိပ္မကႊ်မ္းဘူး ဒါေပမယ့္ တတ္ႏိုုင္သေလာက္ ၾကိ ုုးစားေၿပာတယ္။ ကိုုစကာရီကာႏိုုင္ငံမွာ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရးက အခမဲ့ ပင္စင္လည္းရိွတယ္။ ပရိုုက္ဗိတ္ဆးရံုုေတြလည္း ရိွတယ္။ ၿမိ ုု ့လယ္ေကာင္က ပုုသိမ္ၿမိ ုု ့သာသာ ကားေတြ၊ မီးပြိဳင့္ေတြ ရႈပ္တယ္။ အႏုုပညာၿပတိုုက္က ပိတ္ေနၿပီမိုု ့လိုု ့ အၿပင္ကေနရိုုက္တယ္။ ၿမိ ုု ့လယ္ေကာင္က ရုုပ္တုုေတြနဲ ့ ဓာတ္ပံုုရိုုက္တယ္။ သမၼတေနတယ့္အိမ္ေတာ္ မရိွဘူး သမၼတဆိုုၿပီး ဘာမွအထူးခံစားခြင့္လည္း မရိွဘူး။ ကိုုယ့္အိမ္မွာကိုုယ္ေန သမၼတက ၿမိ ုု့ထဲလမ္းေတြမွာ ေလွ်ာက္သြားေနတတ္တယ္။ လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ စကားစၿမည္ေၿပာလိုု ့ရတယ္။ သမၼတအိုုဘာမားလာတုုန္းကဆိုု အယ္မေလး ရဟတ္ယာဥ္ေတြ၊ ေမာ္ေတာ္ကားေတြ၊ ေသနတ္ေတြနဲ ့ ရႈတ္ရွပ္ခတ္ေနတာပဲတယ့္။ ၿမိ ုု ့ထဲမွာေတာ့ ရဲကားေတြ ကင္းလွည့္တယ္။ အရင္တုုန္းကေထာင္ ခုုေတာ့ေထာင္မရိွေတာ့ဘူး ဝန္ထမ္းေတြေနတယ္။ ကိုုစကာရီကာႏိုုင္ငံ တည္ေထာင္တယ့္ ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ၾကီးရုုပ္တုုကိုု ဓာတ္ပံုုရိုုက္တယ္။

ေက်ာက္စိမ္းၿပတိုုက္က နာမည္ၾကီးတယ္ ညဖက္ၿပတိုုက္ပိတ္ခ်ိန္ဆိုုေတာ့ ဓာတ္ပံုုပဲရိုုက္ခဲ့ရတယ္။ ေကာ့စကာရီကန္လူမ်ိဳး ၉၀ ရာခိုုင္ႏႈန္းက ခရစ္ယာန္ကက္သလစ္ဘာသာဝင္ေတြ။ ဘုုရားေက်ာင္းေတြက ၾကီးက်ယ္ခမ္းနားလွပတယ္ ဘာသာတရားကိုုင္းရိႈင္းၾကတယ္။ ေစ်းတပတ္ ပတ္ေလွ်ာက္ေတာ့ မီးပိြဳင့္စိမ္းရင္ ပီးေပၚေအာ္တယ္။ ဘာလဲလိုု ့ေမးေတာ့ မ်က္စိမၿမင္တယ့္သူေတြ လမ္းကူးႏိုုင္ေအာင္ လုုပ္ေပးထားတာတယ့္။ တနဂၤေႏြညေနဖက္ဆိုုေတာ့ ဆိုုင္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ပိတ္ေနၾကၿပီ။ တိုုးဂိုုက္ညႊန္တယ့္ ကိုုလံဘီယာဆိုုင္က ခ်ိစ္ေပါင္မုုန္ ့လံုုး Almojabana၊ သစ္သီးကိတ္၊ သီးစံုုေဖ်ာ္ရည္ အရမ္းေကာင္းတာပဲ။ က်သင့္ေငြကိုု အေမရိကန္ေဒၚလာနဲ ့ လက္ခံတယ္။ ၁ ေဒၚလာကိုု ကိုုစကာရီကန္ ကုုန္လုုန္ colon ေငြ ၅၄၀ ေလာက္က်တယ္။ ခ်ီစ္ေပါင္မုုန္ ့လံုုးက စားေကာင္းလြန္းလိုု ့ နယူးေယာက္မွာ ကိုုလံဘီယာေပါင္မုုန္ ့ဆိုုင္ လိုုက္ရွာေနတယ္။ ဘယ္ေနရာေရာက္ေရာက္ အိမ္သာဝင္ခ်င္တယ့္ ဆူနမ္က အိမ္သာဝင္ခ်င္ေတာ့ အေၾကြေစ့နဲ ့ ဝင္ရတာတယ့္။ တိုုးဂိုုက္မွာလည္း အေၾကြမပါေတာ့ ေစ်းဝယ္ေနတယ့္အစ္မတစ္ေယာက္က ေပးသြားတယ္။ ဆူနမ္က ဝိုုင္ေသာက္ဖိုု ့ အမွတ္တရခြက္ေသးေသးေလး ဝယ္ခ်င္တာ လက္ေဆာင္ပစၥည္းေရာင္းတယ့္ဆိုုင္ေတြက ပိတ္ေနၿပီဆိုုေတာ့ မဝယ္ခဲ့ရဘူး။ လာေဖၚတူနာၿမိ ုု ့က ဟိုုတယ္မွာ သူသေဘာက်တာေတြ ့ေပမယ့္ မဝယ္ၿဖစ္ခဲ့ဘူး။ ၃ နာရီေပမယ့္ ၂ နာရီခြဲနဲ ့တင္ ဟိုုတယ္ၿပန္ေရာက္တယ္။ ဒရိုုင္ဘာက စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ေစာင့္ဆိုုင္းလိုုက္ပိုု ့ေပးၿပီး တိုုးဂိုုက္လိုု ရွင္းၿပေပးလိုု ့ တဖ္မ်ားမ်ားေပးလိုုက္တယ္။ ညစာကိုု ဟိုုတယ္မွာစားတယ္ မီးေတာင္တက္တုုန္းက တိုုးဂိုုက္မေလးညႊန္တယ့္ဟာကိုု မွာလိုုက္တာ ငါး၊ ပုုဇြန္အစိမ္းကိုု သံပုုရာသီးဆမ္းထားတယ့္ဟာၿဖစ္ေနေတာ့ ဆူနမ္ဘယ္လိုုမွမစားႏိုုင္ဘူး။ အသားသိပ္မပါတယ့္ dragon roll ကိုု စားႏိုုင္ေပမယ့္ shashimi စားတာ အကုုန္ၿပန္အန္ၿပီးကတည္းက ဆူရီွေတာင္မစားေတာ့ဘူးတဲ့။ ရာမားက ကုုလားစာပဲစားတယ္ တၿခားဘာမွမစားႏိုုင္ဘူး။ ကိုုယ္က မဆလာမၾကိ ုုက္၊ ကုုလားစာသိပ္မၾကိ ုုက္ေပမယ့္ ဆူနမ္တိုု ့ သြားစားရင္ေတာ့လိုုက္စားတယ္။ ကိုုယ့္ဘာသာ ေနာက္တေခါက္သြားစားမလားဆိုု ႏိုုးပဲ။ ပနားမားကိုု သြားလည္တယ့္အေၾကာင္းကေတာ့ ေနာက္ပိုု ့စ္မွပဲ တင္ပါေတာ့မယ္။

Happy Traveling !
စန္းထြန္း
ဧၿပီ ၁၁၊ ၂၀၁၈။

လာေဖၚတူနာၿမိ ုု ့ကေန ဆန္ဟိုုေဆးၿမိ ုု ့ဆီသြားတယ့္ လမ္းမွာ နားခဲ့တယ့္ေနရာ
ကိုုစကာရီကန္ႏိုုင္ငံအလံနဲ ့ ရိုုးရာႏြားလွည္းဘီး
တရုုတ္ေတြ ေဆာက္ေပးထားတယ့္ ေဘာလံုုးကြင္း
အႏုုပညာၿပတိုုက္
ဆန္ဟိုုေဆးၿမိ ုု ့လယ္ေကာင္က ရုုပ္တုု
အရင္တုုန္းကေထာင္
ကိုုစကာရီကာႏိုုင္ငံ့ဖခင္ၾကီး
အႏုုပညာေတးဂီတ၊ ၿပဇာတ္ေတြ က်င္းပတယ့္ေနရာ
ဆန္ဟိုုေဆးၿမိ ုု ့လယ္ေကာင္က အေဆာက္အဦး
၁၈၈၀ ကတည္းက တည္ေဆာက္ခဲ့တယ့္ေစ်း၊ ႏြားလွည္းဘီးတံဆိပ္

ကက္သလစ္ဘုုရားရိွခိုုးေက်ာင္း ခမ္းနားတယ္
Made in အာဂ်င္တီးနား ခုုတေလာ အဲ့ဒီဆြဲၾကိ ုုး ၾကိ ုုက္ေနတယ္
ေကာ့စကာရီကာက ဝယ္လာတယ့္ အမွတ္တရလက္ေဆာင္ပစၥည္းေလးေတြ ရံုုးမွာထားတယ္
ဝယ္တုုန္းကေတာ့ မ်ားလွၿပီထင္ေနတာ မိတ္ေဆြေတြကိုု
လက္ေဆာင္ေပးၿပီးေတာ့ ကိုုယ့္အတြက္ ဘာမွမက်န္ေတာ့ဘူး
ဝိုုင္းသြားမွ ေကာ္ဖီမွာလိုုက္ဦးမယ္
Adventure Inn မွာစားတယ့္ညစာ Today Chief Special ကညႊတ္ဟင္းခ်ိဳ
အမဲကင္

05 April 2018

ကိုုစကာရီကာသြား ေတာလား - ၃

မတ္ ၁၈ တနဂၤေႏြေန ့ ကိုုစကာရီကာ ၃ ရက္ခရီးစဥ္ရဲ ့ ေနာက္ဆံုုးေန ့ၿဖစ္ၿပီး ေန ့လည္ဖက္ လာေဖၚတူနာၿမိ ုု ့နားက ေကာ္ဖီစိုုက္ခင္း၊ ေခ်ာကလက္ထုုတ္လုုပ္တာေတြကိုု ေလ့လာၿပီးတာနဲ ့ ကိုုစကာရီကာႏိုုင္ငံၿမိ ုု ့ေတာ္ ဆန္ဟိုုေဆးၿမိ ုု ့ဆီ သြားမွာပါ။ စပိန္လိုု j ကိုု h လိုု ့ အသံထြက္ရတာမိုု ့ San Jose ကိုု ဆန္ဟိုုေဆးလိုု ့ အသံထြက္ရပါတယ္။ ေကာ္ဖီေခ်ာကလက္တိုုးက ေန ့လည္ ၁၁ နာရီမွ လာေခၚမွာဆိုုေတာ့ ဟိုုတယ္ဝင္းထဲက ငါးကန္တပတ္ ေအးေအးလူလူလမ္းေလွ်ာက္ မနက္စာ တဝတၿပဲစား။ ပစၥည္းသိမ္းၿပီး check out လုုပ္ စားေသာက္ဆိုုင္မွာ ညစာ ၂ ခါ၊ brunch ၁ ခါ ၊ မာဂရုုတာ၊ နာနတ္သီးေဖ်ာ္ရည္ စားေသာက္ထားတာ ၁၇၀ ေက်ာ္က်တယ္။ အဲ့ဒါေတြကိုု ခရက္ဒစ္နဲ ့ေပးလိုု ့ရတယ္၊ ေဒၚလာနဲ ့လည္း ေပးလိုု ့ရတယ္။ ေဒၚလာနဲ ့ေပးမယ္ဆိုုရင္ အတိအက်ေပးရမယ္ ပိုုေပးလိုု ့ ၿပန္အမ္းရင္ ကိုုစကာရီကာႏိုုင္ငံသံုုး ကိုုလံုုေငြ ၿပန္အမ္းေပးမယ္ဆိုုေတာ့ ဆူနမ္က ခရက္ဒစ္ကဒ္နဲ ့ ေပးလိုုက္တယ္။ သူ ့ခရက္ဒစ္ကဒ္က ႏိုုင္ငံၿခားမွာသံုုးလိုု ့ရတယ္ အပိုုထပ္မေပးရဘူး။ ဆူနမ္က ခရီးသြားရင္ပဲၿဖစ္ၿဖစ္၊ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ ဆံုုရင္ပဲၿဖစ္ၿဖစ္ မာဂရုုတာ၊ ကုုတ္ေတး၊ စတားဘာ့ခ္ေကာ္ဖီ၊ burble tea ေသာက္တတ္တယ္။ ကိုုယ္က အရက္၊ ဝိုုင္ ေသာက္ေလ့ေသာက္ထမရိွေပမယ့္ ဆူနမ္ မာဂရုုတာေသာက္လိုု ့ ကိုုယ္ကဘာမွမေသာက္ဘဲေနရင္ မေကာင္းတတ္လိုု ့ နာနတ္သီးေဖ်ာ္ရည္ လိုုက္ေသာက္တယ္။ ဘားဆိုုေတာ့ သိပ္မေကာင္းလည္း ေစ်းကအၿပင္ဆိုုင္ထက္ ေစ်းၾကီးတယ္။ လုုပက္စ္အတြက္ ကိုုယ္ေသာက္ေနရတယ့္ေဆးေတြက အရက္နဲ ့မတည့္လိုု ့ မေသာက္ရတယ့္အၿပင္ ကိုုယ္ကိုုတိုုင္ကိုုယ္က ဘီယာ၊ အရက္မၾကိ ုုက္ဘူး အဲ ဝိုုင္ေတာ့ၾကိ ုုက္တယ္။ ဆူနမ္က ပိုုက္ဆံမစုုမိဘူးလိုု ့ညည္းေနလိုု ့ မိဘကိုုလည္း မေထာက္ပံ့ရ၊ အစားအေသာက္လည္း အရမ္းမစား၊ အလွလည္းမၿပင္၊ အဝတ္အစားလည္းမဝယ္၊ ဘရန္းခေရဇီလည္းမဟုုတ္ ဘာလိုု ့ပိုုက္ဆံမစုုမိတာလည္းမသိဘူး။

ခရီးအရမ္းသြားတယ္ဆိုုေပမယ့္ ကိုုယ္နဲ ့ဝိုုင္းေလာက္ ခရီးသြားတယ့္သူ မဟုုတ္ဘူး။ ခုုမွာ နားလည္တယ္ အဲ့ဒီစတားဘာ့ခ္၊ မာဂရုုတာ၊ ကုုတ္ေတးဆိုုတာ ေစ်းမၾကီးဘူးဆိုုေပမယ့္ ၾကာရင္ ပိုုက္ဆံကုုန္တာပဲ။အေမရိကန္ေတြကိုု ပိုုက္ဆံကိုုဘယ္လိုု ၿခိ ုုးၿခံေၿခႊတာစုုေဆာင္းဖိုု ့ နည္းလမ္းေပးတယ့္အထဲမွာ စတားဘာ့ခ္ေန ့တိုုင္းေသာက္ရင္ တစ္ႏွစ္ကိုု ေငြဘယ္ေလာက္ စုုမိတယ္ဆိုုတာပါတယ္။ အေမရိကန္ေတြ စတားဘာ့ခ္ေကာ္ဖီၾကိ ုုက္တယ္ မန္ဟက္တန္ၿမိ ုု ့ရဲ ့ လမ္းေထာင့္တိုုင္းမွာ စတားဘာ့ခ္ေကာ္ဖီဆိုုင္ရိွတယ္။ ကိုုယ့္အိမ္နားမွာ စတားဘာ့ခ္ေကာ္ဖီဆိုုင္လာဖြင့္ရင္ အိမ္ေစ်းတက္ၿပီတယ့္။ ကိုုယ္လည္း စတားဘာ့ခ္ၾကိ ုုက္ပါတယ္ ဒါေပမယ့္ တခါတေလမွေသာက္တယ္။ ပိုုက္ဆံေၿခႊတာစုုေဆာင္းတယ့္နည္းထဲမွာ ေစ်းခ်တယ့္အခါ မ်ားမ်ားဝယ္ထားပါလိုု ့ အၾကံေပးလမ္းညႊန္တာကိုု ၾကားရတယ့္အခါ ကိုုယ္တိုု ့ညီအစ္မေတြ ရယ္လုိုက္ရတာ။ အေမရိကန္ေတြ တံုုးပါ့ ပိုုက္ဆံဘယ္လိုု ေၿခႊတာစုုေဆာင္းရမွန္းမသိဘူး ကိုုယ္တိုု ့ဆိုု ၿခိ ုုးၿခံေၿခႊတာရတယ့္တိုုင္းၿပည္မွာ ၾကီးၿပင္းခဲ့လိုု ့ ဘာဝယ္ဝယ္ ဒစ္စေကာင့္ေပးမွ၊ ေစ်းသက္သာမွ ဝယ္တယ္။ ကိုုယ္ဝယ္ထားတယ့္ေစ်းထက္ ေစ်းသက္သာသြားရင္ ရင္ထုုမနာၿဖစ္ေနတတ္တဲ့သူေတြ။ ဝိုုင္းရဲ ့အခန္းေဖာ္အိမ္ရွင္တရုုတ္မက နာမည္ၾကီးကိုုလံဘီယာတကၠသိုုလ္မွာ statistics နဲ ့ေက်ာင္းၿပီးၿပီးေတာ့ ကယ္ပီတယ္ဝမ္းဘဏ္မွာ အလုုပ္လုုပ္ေနတယ္။ လစာေကာင္းရဲ ့သားနဲ ့ ပိုုက္ဆံမစုုမိဘူးလိုု ့ညည္းတယ္။ သူက တပတ္ ၃ ရက္ေလာက္ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ ဘားမွာသြားေသာက္တယ္။ အိမ္မွာဝယ္ေသာက္ရင္ ပိုုက္ဆံအဲ့ဒီေလာက္ကုုန္မွာ မဟုုတ္ဘူး။ ဘားမွာသြားေသာက္ေတာ့ တဖ္၊ တကၠစီဖိုုးနဲ ့ ပိုုက္ဆံပိုုကုုန္တာေပါ့ အဲ့ဒါေၾကာင့္ ပိုုက္ဆံမစုုမိတာလိုု ့ ဝိုုင္းကေၿပာၿပဖူးတယ္။

ေကာ္ဖီပန္းပြင့္
ေကာ္ဖီပ်ိဳးပင္
ေကာ္ဖီေစ့ခူးတယ့္အခါ ခါးမွာပတ္ရတယ့္ ႏွီးေတာင္း၊ ေကာ္ဖီေစ့ ၿခင္တြယ္တယ့္ေနရာမွာသံုုးတယ့္ သံဗူး

ေနာက္ ဆူနမ္က ခရီးသြားရင္ အေကာင္းစားဟိုုတယ္မွာမွ တည္းခ်င္တယ္။ ခရီးထြက္ရင္ ဟိုုတယ္မွာ ညအိပ္ရံုုပဲအိပ္တာ အရမ္းေကာင္းဖိုု ့ မလိုုပါဘူး။ ဟိုုတယ္မွာ တေနကုုန္ေနမယ္ဆိုုရင္ေတာ့ တမ်ိဳးေပါ့။ ေကာ္လိုုရာဒိုုကိုု ၄ ရက္သြားလည္တာ ၁၅၀၀ ေက်ာ္ကုုန္တယ္ ဒါေတာင္ သူငယ္ခ်င္း ၃ ေယာက္နဲ ့ ရွယ္တာေနာ္။ ေလယာဥ္ခေစ်းသက္သာတာရွာ၊ ဟိုုတယ္ေစ်းသက္သာတာရွာၿပီး ဘတ္ဂ်က္နဲ ့ ခရီးေတြသြားလိုု ့ရပါတယ္။ ဝိုုင္းေရ ဘတ္ဂ်က္နဲ ့ ခရီးသြားတတ္ေအာင္ ဆူနမ့္ကိုု သင္ေပးလိုုက္စမ္းပါ။ဆူနမ္က မေန ့ညက အိမ္မက္ဆိုုးေတြမက္လိုု ့ အိပ္မေပ်ာ္ အိမ္သာခဏခဏသြားေနတာ မႏိုုးဘူးလားတဲ့။ ဟင့္အင့္ တေရးပဲ ေရပူစမ္းမွာ ၂ နာရီ စိမ္ထားလိုု ့ၿဖစ္မယ္။ အိမ္မက္ဆိုုးမက္လိုု ့ သူ ့မိဘေတြကိုု စိတ္ပူေနတယ္။ ဆူနမ္နဲ ့ ရာမားက သရဲေၾကာက္တတ္တယ္ ေက်ာင္းမွာတုုန္းက ကိုုယ္နဲ ့မိုုင္း သရဲအေၾကာင္း အေၿပာေကာင္းတာ ဆူနမ္နဲ ့ရာမား အိမ္သာမသြားရဲလိုု ့ အိမ္သာတံခါးေရွ ့ ေစာင့္ေပးရဖူးတယ္။ ဆူနမ္ အိုုဟိုုင္းရိုုးၿပည္နယ္ စင္စင္နာတီမွာ တေယာက္တည္းေနတုုန္းက ရာမားက စကိုုက္မွာအၿမဲရိွေနရတယ္။ ဆူနမ္ကေၾကာက္လုုိ ့ ေကတီ( နီေပါလိုု မိန္းကေလး) လိုု ့ ေခၚလိုုက္ရင္ ရာမားက ၿပန္ထူးရတယ္။ ခုုေတာ့ ရာမားလည္း ေယာက်္ားရသြားၿပီ အရင္လိုုစကိုုက္မွာ ရိွေနမွာမဟုုတ္ေတာ့ဘူး။ တေယာက္တည္းေနရတာေၾကာက္ရင္ ေယာက်ာ္းၿမန္ၿမန္ယူေတာ့လိုု ့ ေလွာ္ေပးလိုုက္တယ္။ ဆူနမ္က ရည္းစားသာမရိွေသးတာ မိဘေတြဆက္စပ္ေပးလိုု ့ စကားေၿပာၾကည့္ေနတယ့္ ေကာင္ေလးေတြရိွတယ္။ သူက ဂရုုစိုုက္တယ့္သူကိုု ရွာေနတာတယ့္ အဲ့ဒါဆိုု နင္တသက္ရမွာ မဟုုတ္ဘူးလိုု ့ အားေပးလိုုက္တယ္။ တိုုးကားေစာင့္ေနတုုန္း ဆူနမ္က သူ ့မိဘေတြနဲ ့ စကားေၿပာ ကိုုယ္က အမွတ္တရပစၥည္းေတြေရာင္းတယ့္ဆိုုင္ သြားၾကည့္တယ္။

ဇီးကြက္ေလးနဲ ့ အာဂ်င္တီးနားကလာတယ္ဆိုုတယ့္ ဆြဲၾကိ ုုးေလး ဝယ္လိုုက္တယ္။ ဇီးကြက္ရုုပ္ကိုု ဓာတ္ပံုုရိုုက္ၿပီး ရာမားကိုု ေတြ ့လား ဘီယာၾကီးလိုု ့ၿပေတာ့ ခ်စ္စရာေလးတယ့္။ ရာမားကိုု ဘီယာၾကီးလိုု ့ ေခၚၾကတယ္ ဘီယာၾကီးဆိုုတာ ဘာလဲလိုု ့ေမးေတာ့ ဇီးကြက္တယ့္။ ရာမားမ်က္လံုုးက ဇီးကြက္မ်က္လံုုးနဲ ့တူလိုု ့ ဘီယာၾကီးလိုု ့ ေခၚတာလားေမးေတာ့ ဟင့္အင္း ဇီးကြက္လိုု တံုုးအလိုု ့တယ့္။ အဲ့ဒီဆြဲၾကိ ုုးေလးကိုုၾကိ ုုက္လိုု ့ ခုုတေလာအၿမဲဆြဲၿဖစ္ေနတယ္။ ကိုုယ္ငယ္ငယ္တုုန္းက လက္၊ လည္ပင္းမွာ ရႈပ္ရွတ္ကိုုခတ္ေနတာပဲ ခုုေတာ့ နာရီေလာက္ပဲ ဝတ္ၿဖစ္ေတာ့တယ္။ အဲ ၾကြားရဦးမယ္ ကိုုယ္ပတ္ဖူးသမွ် နာရီထဲမွာ ခုုပတ္ေနတယ့္ La Grande Classique de Longines အၿဖ ူေရာင္အဝိုုင္း ဒိုုင္ခြက္ၿပားၿပားကပ္ကပ္ေလးကိုု အၾကိ ုုက္ဆံုုးပဲ။ ပတ္လာတာ ၄ ႏွစ္ေလာက္ရိွၿပီ ခုုထိၾကိ ုုက္ေနတုုန္းပဲ elegant ၿဖစ္တယ္လိုု ့ ထင္တယ္။ အခ်ိန္အၿမဲတိက်တယ့္ တိုုးကားက ဒီတခါေတာ့ ၁၅ မိနစ္ေနာက္က်တယ္။ ကိုုယ္တိုု ့ဆီမွာ လက္ေက့အိတ္ေတြ ပါမယ္လိုု ့ တိုုးစီစဥ္ေပးတယ့္သူက မေၿပာလိုုက္ေတာ့ တိုုးဂိုုက္က ဘန္ကားထဲ အတင္းထိုုးထည့္။ လာေဖၚတူနာၿမိ ုု ့လယ္ေကာင္ကိုုၿဖတ္ေတာ့ တိုုးဂိုုက္က ဒီေနရာမွာ စိုုက္ပ်ိဳးၿဖစ္ထြန္းေအာင္ၿမင္ စီးပြားလာဘ္လာဘေတြ တိုုးေစလိုု ့ လာေဖၚတူနာလိုု ့ အမည္တြင္ပါသတဲ့။ လာေဖၚတူနာဆိုုတာ Fortune လိုု ့ အဓိပၺာယ္ရပါတယ္တဲ့။ ေကာ္ဖီစိုုက္ခင္းကိုု ၁၅ မိနစ္ေလာက္ ေမာင္းရပါတယ္။ ရာသီဥတုုက ပူေလာင္အိုုက္စပ္ေနၿပီး ေခႊ်းေတာက္ေတာက္က်တယ္။ မေန ့ကဆံုုခဲ့တယ့္ ေဘာ့စတြန္က အိႏိၵယမိသားစုု ၃ ေယာက္နဲ ့ ၿပန္ဆံုုတယ္။ သူတိုု ့ကလည္း ၂ ေယာက္ ဝင္ေခၚရမယ္ဆိုုေတာ့ ကိုုယ္တိုု ့လိုု ့ ထင္ေနတာတဲ့။ ေကာ္ဖီအပင္ကအေစ့ကိုု စားသံုုးမိတယ့္ တိရစာၦန္ေတြ ၿမ ူးတူးခုုန္ေပါက္ေနတာကိုုေတြ ့လိုု ့ စားၾကည့္ေပမယ့္ ခါးလြန္းလိုု ့မီးပံုုနားကိုု လြင့္ပစ္လိုုက္တယ္။

ေကာ္ဖီေစ့ၾကိတ္စက္ လက္နဲ ့လွည့္ရတယ္ ခုုေတာ့ လွ်ပ္စစ္နဲ ့ 
ေနလွန္း
ေနလွန္း
ေကာ္ဖီေစ့ ၾကိတ္ခြဲတယ့္ဆံုု

သင္းပ်ံ ့ေမႊးၾကိ ုုင္တယ့္ အနံ ့ထြက္လာလိုု ့ ရွာေဖြၾကည့္လိုုက္တယ့္အခါ မီးကင္ထားတယ့္ ေကာ္ဖီေစ့ၿဖစ္ေနတယ္။ ဒီလိုုနဲ ့ ပထမဆံုုးေကာ္ဖီ ၿဖစ္လာပါတယ္။ တိုုးဂိုုက္က ေကာ္ဖီတင္ပိုု ့တယ္လမ္းေၾကာင္းေတြ ေၿပာၿပတယ္ မမွတ္မိေတာ့ဘူး။ ကိုုစကာရီကာႏိုုင္ငံကေန အေကာင္းဆံုုးေကာ္ဖီထြက္ၿပီး အဓိကစိုုက္ပ်ိဳးတယ့္ေကာ္ဖီက Arabica ေကာ္ဖီပါ။ ေကာ္ဖီပြင့္ကိုု လမ္းဆင့္ကမ္းေပးၿပီး နမ္းခိုုင္းၾကည့္တယ္။ ေကာ္ဖီပင္က လူတရပ္ေလာက္ရွည္ၿပီး ပန္းပြင့္က စံပယ္ပန္းနဲ ့ဆင္တယ္။ အစိမ္းေရာင္ ေကာ္ဖီေစ့ကေန ရင့္မွည့္လာတယ့္ ေကာ္ဖီေစ့၊ ေကာ္ဖီအပင္ေလးေတြ ဘယ္လိုုစိုုက္ပ်ိဳးတယ္၊ ဘယ္လိုုရာသီဥတုု၊ ေၿမကိုု ၾကိ ုုက္တယ္ဆိုုတာ ရွင္းၿပတယ္။ ခါးမွာပတ္ထားတယ့္ ၿခင္းေတာင္းေလးနဲ ့ ေကာ္ဖီေစ့ခူးပံုုကိုု သရုုပ္ၿပတယ္။ ေကာ္ဖီေစ့ခူးသူအမ်ားစုုက နီကြာရာကြာနဲ ့ ပနားမား၊ အနည္းစုုက ေကာ့စကာရီကန္း။ ဘာလိုု ့ေကာ့စကာရီကန္း နည္းတာလဲလိုု ့ေမးေတာ့ တၿခားတိုုးဂိုုက္ေတြက ေကာ့စကာရီကန္းေတြ ပ်င္းလိုု ့လိုု ့ အလြယ္ေၿဖတယ္။ အဲ့ဒါကိုု သူက မၾကိ ုုက္ဘူး ေကာ့စကာရီကန္းေတြ ပ်င္းလိုု ့မဟုုတ္ဘူး ပညာတတ္လာၾကလိုု ့ ေကာ္ဖီေစ့ခူးတယ့္အလုုပ္ မလုုပ္ေတာ့တာ။ တိုုးဂိုုက္ဆိုု ေန ့ဖက္တိုုးဂိုုက္လုုပ္၊ ညဖက္စက္ရံုုမွာလုုပ္တယ္ လုုပ္ခက ေကာ္ဖီခူးတဲ့အလုုပ္က အမ်ားၾကီးရတယ္။ ေကာ္ဖီေစ့ခူးရတာ တကယ့္မလြယ့္တယ့္အလုုပ္။ ရာသီဥတုုအေၿပာင္းအလဲၿမန္ေတာ့ ပူလိုုက္ေအးလိုုက္၊ ၿခင္၊ ေၿမႊေပါ၊ ေနေလာင္။ မလိုုတယ့္လက္နက္၊
စစ္တပ္ကိုုပဲ တိုုးခ်ဲ ့ၿပီး ၿပည္သူေတြကိုု ႏွိပ္ကြပ္တယ့္ နီကြာရာကြာႏိုုင္ငံသားေတြ ေကာ့စကာရီကာႏိုုင္ငံထဲ ထြက္ေၿပးတိမ္းေရွာင္ရၿပီး ေကာ့စကာရီကန္းေတြ မလုုပ္ခ်င္တယ့္ ေကာ္ဖီခူးတယ့္အလုုပ္ လုုပ္ၾကရတယ္။

ေကာ့စကာရီကာႏိုုင္ငံမွာ လူဦးေရ ၅ သန္းရိွတယ့္အထဲမွာ ၁ သန္းက နီကြာရာကြာႏိုုင္ငံသားေတြ။ ကံမေကာင္းတယ့္ နီကြာရာကြာ၊ ပနားမား ညီအစ္ကိုုေမာင္ႏွမေတြေၾကာင့္ ေကာ္စကာရီကာႏိုုင္ငံရဲ ့ ေကာ္ဖီစိုုက္ပ်ိဳးေရး ေအာင္ၿမင္ေနတာ သူတိုု ့ကိုု ေက်းဇူးတင္ပါတယ္တဲ့။ ေကာ္ဖီခူးတယ့္အခါ တခ်ိဳ ့က ခူးခနည္းနည္းပိုုေပးၿပီး အရည္အေသြးေကာင္းတာေတြပဲ ခူးခိုုင္းတယ္။ ေကာ္ဖီေစ့ေတြကိုု သတ္မွတ္ထားတယ့္ပံုုးနဲ ့ ေစ်းၿဖတ္တယ္ တပံုုး ေဒၚလာ ၂ က်ပ္ဆိုုလား။ အရင္တုုန္းက ေကာ္ဖီေစ့ေတြကိုု ေနလွန္းၿပီး အေၿခာက္ခံတယ္ ခဏခဏ လွန္ေပးဖိုု ့လိုုတယ္ ေၿခာက္ေသြ ့တာ ညီေအာင္လိုု ့။ ခုုေခတ္မွာေတာ့ စက္နဲ ့ အေၿခာက္ခံတယ္။ အရင္တုုန္းက ဆံုုထဲထည့္ၿပီး က်ည္ေပြ ့ၾကီး ၂ ခုုနဲ ့ ေထာင္းရတယ္။ အဲ့ဒီအလုုပ္ကိုု မိန္းမေတြ လုုပ္တာတယ့္ တိုုးဂိုုက္က က်ည္ေပြ ့ကိုု လက္ဆင့္ကမ္းၿပီး မခိုုင္းတယ္ အယ္မေလး မနည္းမယူရတယ္။ ၾကည့္ အရင္တုုန္းက အမ်ိဳးသမီးေတြ ဘယ္ေလာက္သန္မာလိုုက္မလဲလိုု ့။ အဲ့ဒါေၾကာင့္ အဘိုုးဆိုု အိမ္ေရာက္ရင္ တိတ္ေနတာပဲ တုုတ္တုုတ္မွမလုႈပ္ရဲဘူး။ ေထာင္းၿပီးလိုု ့ ေၾကမြေနတယ့္ ေကာ္ဖီေစ့ေတြကိုု ေလထဲေၿမာက္လိုုက္ရင္ ေကာ္ဖီေစ့အခြံေတြက ေလနဲ ့လြင့္ပါသြားၿပီး ေကာ္ဖီေစ့ေတြက ဆံုုထဲက်လာတယ္။ ေနာက္ဆံုုးအဆင့္ကေတာ့ ေလွာ္တာပါ။ မေလွာ္ရေသးတယ့္ ေကာ္ဖီမႈန္ ့ေတြကိုု ဝိတ္ခ်တယ့္ေဆးဝါး အစားအစာေတြမွာ သံုုးတယ္တယ့္။ နည္းနည္းေလွာ္ၿပီးတယ့္ light အဆင့္က ေကာ္ဖီနံ ့ သိပ္မထြက္ေသးဘူး။ medium ေလာက္ဆိုု အေရာင္နည္းနည္းမည္းၿပီး အနံ ့ေမႊးလာၿပီ။ dark ကေတာ့ အေရာင္အမည္းဆံုုး။ ဒီသံုုးမ်ိဳးထဲမွာ ဘယ္ဟာက ကဖင္းဓာတ္အမ်ားဆံုုးလဲ dark က အမ်ားဆံုုးထင္တယ္။ သံုုးမ်ိဳးစလံုုး ကဖင္းဓာတ္က အတူတူပဲ ေရပူေရေအးနဲ ့ ေဖ်ာ္တယ့္အခါမွာ ကဖင္းဓာတ္အနည္းအမ်ား ကြာသြားတာတယ့္။ ေရေအးနဲ ့ေဖ်ာ္ရင္ ကဖင္းဓာတ္ေတြ လံုုးဝမရိွေတာ့ပါဘူးတယ့္ အဲ ၂ နာရီေလာက္ၾကာတယ္တယ့္။

ေကာ္ဖီေစ့ ေလွာ္တယ့္စက္

တင္ပိုု ့ေရာင္းခ်တယ့္အခါမွာ ေလွာ္ၿပီးသားကိုု မေရာင္းဘူးတယ့္။ ေခ်ာက္ကလက္ကိုု ကိုုကာပင္က ရပါတယ္။ အပင္ေအာက္ေၿခနားမွာသီးတယ့္ ကိုုကာသီးက အစိမ္းဆိုု pear သီး အရသာရိွၿပီး အမွည့္ဆိုု နည္းနည္းခ်ဥ္စုုပ္စုုပ္ အရသာရတယ္။ တိုုးဂိုုက္က အားလံုုးကိုု ၿမည္းခိုုင္းတယ္။ ကိုုကာသီးေတြကိုု သစ္သားေဘာက္စ္မွာ အခ်ည္ေပါက္ေအာင္စိမ္ ေနလွန္းၿပီး ၾကိတ္လိုုက္ေတာ့မွ ကိုုကာမႈန္ ့ရပါတယ္။ ေနလွန္းထားတယ့္ ကိုုကာေစ့ဟာ အင္မတန္ခါးပါတယ္။ တိုုးခရီးသည္ေတြကိုု ကိုုစကာရီကန္ရိုုးရာ ႏြားလွည္းတက္စီးခိုုင္းတယ္။ ခရမ္းကိုု အလည္သြားတုုန္းက ႏြားလွည္းစီးခ်င္တာ အိေကက လမ္းကဆိုးတယ္ စားသမွ် အစာေၾကေဆးမလိုုဘဲ အစာေၾကသြားလိမ့္မယ္ ထိခိုုက္ဒဏ္ရာရမွာစိုုးလိုု ့ မစီးခိုုင္းဘူး။ ခုုေတာ့ ႏြားေတြကိုုသနားလိုု ့ စီးဆိုုတာေတာင္ မစီးဘူး။ ေစ်းကြက္ထဲက ေခ်ာကလက္ဆိုုတာ ကိုုကာမႈန္ ့နည္းနည္း၊ ႏိုု ့၊ သၾကားမ်ားမ်ား အာပလာေတြ ခုု တိုု ့ေတြ တကယ့္ေခ်ာကလက္ကိုု ကိုုယ္တိုုင္ လုုပ္ၾကမယ္။ ၂ ေယာက္၊  ၃ေယာက္တအုုပ္စုုခြဲၿပီး တိုုးဂိုုက္က ပန္းကန္ၿပားတခ်ပ္ထဲ ကိုုကာမႈန္ ့ကိုု  ထည့္ေပးတယ္။ အလယ္မွာခ်ထားတယ့္ ေၿပာင္းဖူးမႈန္ ့၊ ဆား၊ ငရုုတ္ေကာင္း၊ သၾကားညိ ုု၊ ဗင္နီကာ၊ ႏိုု ့မႈန္ ့ေတြ  ယူထည့္ၿပီးနယ္။ ၿမည္းၾကည့္ လိုုမယ္ထင္တာထပ္ထည့္ ထပ္ၿမည္း ကိုုကာမႈန္ ့က ခါးလြန္းေတာ့ သၾကားနဲ ့ ႏိုု ့မႈန္ ့မ်ားမ်ား ထည့္ရတယ္။ ကိုုယ့္စိတ္တိုုင္းက် ေခ်ာကလက္ကိုု ကိုုယ္တိုုင္လုုပ္ရတာ ေပ်ာ္ဖိုု ့ေကာင္းသား။ ၿပီးေတာ့ နာနတ္သီး၊ ငွက္ေပ်ာသီးအတံုုးေလးေတြကိုု ေခ်ာကလက္ၿဖ ူဆမ္း၊ ေခ်ာကလက္ညိုု၊ ေခ်ာကလက္ၿဖ ူေကႊ်းတာ အင္မတန္ေကာင္းတယ္။ ၿပီးေတာ့ ေကာ္ဖီဘယ္လိုုေဖ်ာ္တယ္ဆိုုတာ ရွင္းၿပတယ္။ ေကာ့စရီကာရီကန္းေကာ္ဖီ အင္မတန္ေကာင္းတယ္ ေကာ္ဖီမၾကိ ုုက္တယ့္ကိုုယ္ေတာင္ ၾကိ ုုက္တယ္။ အမွတ္တရပစၥည္းဆိုုင္မွာ ေကာ္ဖီ၊ ေကာ္ဖီေစ့ပါတယ့္ ေခ်ာကလက္ၿဖ ူ၊ coca butter ၊ ေဘာပင္ထည့္ဖိုု ့ အိုုးေလးတလံုုး ဝယ္တယ္။ ပံုုမွန္ဆိုု တိုုးဂိုုက္ကိုု တဖ္ေပးေပမယ့္ လက္ေဆာင္ေတြ အမ်ားၾကီးဝယ္ထားၿပီးၿပီမိုု ့ ဆူနမ္က တဖ္ေပးစရာမလိုုေတာ့ဘူးတယ့္။ ေကာ္ဖီ၊ ေခ်ာကလက္တိုုးၿပီးတဲ့အခါ  လာေဖၚတူနာၿမိ ုု ့ကေန ၿမိ ုု ့ေတာ္ဆန္ဟိုုေဆးဆီသြား ညေနေစာင္း ဆန္ဟိုုေဆးၿမိ ုု ့ထဲ သြားလည္တယ့္အေၾကာင္းကေတာ့ ေနာက္ပိုု ့စ္မွပဲ တင္ပါေတာ့မယ္။

Happy Traveling !
စန္းထြန္း
ဧၿပီ ၅၊ ၂၀၁၈။
ကိုုကာအစိမ္းနဲ ့အမွည့္
ကိုုကာေစ့ အခ်ဥ္ေဖာက္တာ
ကိုုကာေစ့ ေနလွန္း
ကိုုကာေစ့ကေန ကိုုကာမႈန္ ့
ကိုုစကာရီကန္ရိုုးရာ ႏြားလွည္း
ေခ်ာကလက္ လုုပ္ေနၾကတာ

နာနတ္သီး၊ ငွက္ေပ်ာသီးေပၚ ေခ်ာကလက္ၿဖ ူေလာင္း၊ ေခ်ာကလက္ညိုု၊ ေခ်ာကလက္ၿဖူ လြန္စားေကာင္း
ေကာ့စကာရီကန္ရိုုးရာ ေကာ္ဖီေဖ်ာ္နည္း သရုုပ္ၿပေနတာ

30 March 2018

ကိုုစကာရီကာသြား ေတာလား - ၂

၂၀၁၇ ခရစ္စမတ္မွာ ရာမားနဲ ့ဂဂၤါ ဟန္းနီးမြန္း ဟာဝိုုင္အီသြားတယ္။ ညအေမွာင္ထဲမွာ ေခ်ာ္ရည္ပူေတြ ပန္းထြက္လာတာ မီးရႈးမီးပန္းေတြ ေဖာက္ေနသလိုုပဲ အရမ္းလွလို ့ ဆူနမ္က ဟာဝိုုင္အီကိုု သြားခ်င္တယ္။ ရာမားက ေနာက္တခါအတူသြားရေအာင္လိုု ့ ေၿပာေပမယ့္ ဘယ္ေတာ့မွန္းမသိဘူး။ ကိုုယ္လည္း ဟာဝိုုင္အီသြားခ်င္တယ္ ေစ်းၾကီးပါ့ ေလယာဥ္ခက ၈၀၀ အထက္။ တိုုးရစ္ေတြအလာမ်ားတယ့္ ေနရာဆိုုေတာ့ ေစ်းၾကီးတာေပါ့။ မတ္လ ၁၇ စေနေန ့ မနက္စာ ဟိုုတယ္က ေကႊ်းပါတယ္။ လံုုးတီးဆန္ကိုု ပဲအမည္းနဲ ့ေၾကာ္ထားတယ့္ ထမင္းေၾကာ္၊ ငွက္ေပ်ာသီးေၾကာ္၊ ဘုုိစာေတြ။ နာနတ္သီး၊ သေဘၤာသီး၊ ဖရဲသီး အရမ္းစားေကာင္းတယ္။ တိုုးဂိုုက္မေလးက လိုုင္ခ်ီးရာသီလိုု ့ ေၿပာေပမယ့္ လိုုင္ခ်ီးလည္းမေတြ ့ဘူး။ လိုုင္ခ်ီးက ဒီေလာက္ေစ်းၾကီးတာ ဘူေဖးဘယ္ေကႊ်းပါ့မလဲ။ ေန ့လည္ ၁၁ နာရီက်ေတာ့ တိုုးဂိုုက္ကလာေခၚတယ္ ဘန္ကားေလးနဲ ့။ အိႏိၵယႏႊယ္ဖြား လင္မယားနဲ ့ဆက္ေက်ာ္သက္သား၊ ဆက္ေက်ာ္သက္သမီး၊ ၇ ႏွစ္အရြယ္ေကာင္ေလးနဲ ့ အေမရိကန္အေမ ၃ ေယာက္၊ ကိုုယ္တိုု ့၂ ေယာက္၊ အသက္ ၆၀ ေက်ာ္အရြယ္ အေမရိကန္လင္မယား ၂ ေယာက္ဝင္ေခၚတယ္။ မေန ့ကေတြ ့ခဲ့တယ့္ ေရကာတာေဘာင္ေပၚ ၿဖတ္ေမာင္းေတာ့ ကိုုစကာရီကာရဲ ့ လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားအမ်ားစုုကိုု ေရအားလွ်ပ္စစ္က ရတာပါတဲ့။ ကိုုစကာရီကာႏိုု္င္ငံရဲ ့ ရာသီဥတုုက ခန္ ့မွန္းရခက္ အေၿပာင္းအလဲၿမန္တာမိုု ့ မိုုးကာ၊ ထီး ယူလာခိုုင္းတယ္။ ဒီေန ့သြားလည္မွာက ၾကိ ုုးတံတား ၅ ခုု၊ ငွက္ၾကည့္ၾကမွာ ၂ နာရီေလာက္ၾကာမယ္။ ေနေလာင္ခံခရင္၊ ေနကာမ်က္မွန္မလိုုဘူး၊ ၂ နာရီေလာက္ ေတာင္တက္ေတာင္ဆင္းရမွာဆိုုေတာ့ လိုုအပ္တယ့္ဖုုန္း၊ ကင္မရာ၊ မိုုးကာအကၤ ီ်၊ ေရဘူးေလာက္ပဲသယ္ၿပီး မလိုုတာေတြ ကားေပၚထားခဲ့ပါ။ ဒရိုုင္ဘာေစာင့္ေနမွာမိုု ့ ေပ်ာက္မွာစိတ္ပူစရာမလုုိဘူး။ ေနေလာင္ခံခရမ္ လိမ္းစရာမလိုုဘူးလိုု ့ေၿပာေပမယ့္  ေနကတအားပူ ကိုုယ့္အေၿခအေန ကိုုယ္သိေတာ့ ၂ နာရီၿခား ေနေလာင္ခံခရမ္လိမ္းတယ္။ ေတာင္ေပၚကေန ၿမင္ရတယ့္ ရႈခင္းက အင္မတန္လွတာပဲ။ Arenal မီးေတာင္ကေတာ့ ထံုုးစံအတိုုင္း ၿမ ူေတြေဝ့ဆိုုင္းလိုု ့။ ဘယ္ေနရာၾကည့္ၾကည့္ ေတာေတာင္ေရေၿမေတြက သစ္ပင္ေတြနဲ ့ စိမ္းလန္းေနတာကိုု ၿမင္ရတာ သိပ္စိတ္ခ်မ္းသာတာပဲ။

လမ္းကက်ဥ္းက်ဥ္းေလး ကိုုယ္တိုု ့ေရွ ့မွာ တိုုးရစ္တအုုပ္ၾကီးရိွေတာ့ သူတိုု ့ေက်ာ္သြားေအာင္ ေစာင့္ခိုုင္းတယ္။ တိုုးဂိုုက္က သူနဲ ့မကြာရိွေနဖိုု ့၊ သစ္ကိုုင္း၊ သစ္ရြက္ေတြကိုု သတိထားၿပီးကိုုင္ဖိုု ့ သတိေပးတယ္။ တခါတုုန္းက သူလက္နဲ ့ ေၿမႊက လက္တထြာေလာက္ပဲေဝးတယ္။ တိုုးခရီးသည္တေယာက္က သတိေပးလိုုက္တယ့္အၿပင္ ေၿမႊကလည္း ရန္မမူတတ္တယ့္ ေၿမႊၿဖစ္ေနလိုု ့ ေတာ္ေသးတာတဲ့။ တိုု ့ေတြကိုု လန္ ့ေစတာေပါ့လိုု  ့ေၿပာေတာ့ သတိထားဖိုု ့ ေၿပာတာပါတယ့္။ ဒါေၾကာင့္  သစ္ပင္၊ သစ္ကိုုင္း၊ သစ္ရြက္ေတြကိုု ကိုုင္ေတာ့မယ္ဆိုုရင္ သတိထားရတယ္။ လမ္းေလွ်ာက္တယ့္အခါမွာလည္း ေဘးပတ္ဝန္းက်င္ကိုု သတိထားၿပီး ေလွ်ာက္ရတယ္။ တိုုးဂိုုက္မွာ မွန္ေၿပာင္းအၾကီးၾကီးပါတယ္။ မွန္ေၿပာင္းကိုုေထာက္၊ ငွက္ရွာ၊ ငွက္ေတြ ့ရင္ ဘာငွက္အမ်ိဳးအစား၊ ဘာေတြထူးၿခားလဲ၊ သူတိုု ့ရဲ ့အမူအက်င့္ေတြကိုု ရွင္းၿပၿပီး တေယာက္ၿပီးတေယာက္ မွန္ေၿပာင္းကေန ေခ်ာင္းၾကည့္ရတယ္။ သာမန္မ်က္စိနဲ ့ဆိုု မေတြ ့ႏိုုင္တယ့္ ငွက္ေတြကိုု အနီးကပ္ၿမင္ရတာ စိတ္ဝင္စားဖိုု ့ေကာင္းတယ္။ ငွက္ေတြရဲ ့အေရာင္အေသြးေတြကလည္း လွလိုုက္တာ။ ေၾသာ္ ... ဒါေၾကာင့္ ငွက္ၾကည့္ၾကတာကိုုး။ ငါးမွ်ားမလား၊ ငွက္ၾကည့္မလားေမးရင္ ငွက္ၾကည့္မယ္။ တိုုးဂိုုက္ကိုု ကင္မရာေတြ ေပးၾကၿပီး မွန္ေၿပာင္းကေန ဓာတ္ပံုုရိုုက္တယ္။ ကင္မရာနဲ ့ဆိုု မွန္ေၿပာင္းကေန ရိုုက္ဖိုု ့ခက္တယ္။ တေနရာေရာက္ေတာ့ တိုုးအုုပ္စုု လမ္းေဘးကပ္ရပ္ေနၿပီး တိုုးတိုုး တိုုးတိုုးနဲ ့ ေၿပာေနၾကလိုုုု ့ ၾကည့္လိုုက္ေတာ့ အရမ္းလွတယ့္ငွက္တေကာင္ လမ္းေဘးက လက္ကိုုင္တန္းေတြေပၚမွာ နားေနတာ။ မွန္ေၿပာင္းေတာင္ မလိုုဘူး သာမန္မ်က္စိနဲ ့ ၿမင္ႏိုုင္တယ္ နီးနီးေလးကိုုး။ ေနာက္တိုုးအုုပ္စုုေရာက္လာေတာ့ တိုုးဂိုုက္က ကိုုယ္တိုု ့ကိုု ေဘးကပ္ခိုုင္းတယ္။ ေနာက္အုုပ္စုု မွန္ေၿပာင္းကေနၾကည့္၊ ဓာတ္ပံုုေတြရိုုက္ၿပီးၿပီဆိုုမွ ဆက္ေလွ်ာက္ေတာ့ ငွက္က ပ်ံေၿပးသြားတယ္။

ၾကိ ုုးတံတားနဲ ့ ငွက္ၾကည့္တယ့္ေနရာ၊ ဘာသာေလးမ်ိဳးနဲ ့ ေရးထားတယ္
အၿမဲအံုု ့မိႈင္းေဝသီေနေသာ Arenal မီးေတာင္

တိုုးဂိုုက္ တေယာက္ကိုုတေယာက္ ရိုုင္းပင္ကူညီေဖးမ ေစာင့္ေရွာက္ၾကတာကိုု ၿမင္ရတာ အင္မတန္ၾကည္ႏူးစရာေကာင္းတာပဲ။ လင္းႏိုု ့တေကာင္သစ္ပင္မွာကပ္ေနေတာ့ တိုုးဂိုုက္တေယာက္က ဓာတ္မီးထိုုးၿပ မွန္ေၿပာင္းကေနၾကည့္။ ခုုမွပဲ လင္းႏိုု ့ကိုု မ်က္စိနဲ ့တပ္အပ္ ၿမင္ဖူးေတာ့တယ္။ လင္းႏိုု ့ေတြဟာ တြဲေလာင္းေနတတ္ၿပီး ညဖက္အစာရွာတယ္။ အဲ့ဒါ ေထာပတ္သီးပင္လိုု ့ေၿပာလိုု ့ ဓာတ္ပံုုရိုုက္လိုုက္တယ္ ကိုုယ္အၾကိ ုုက္ဆံုုး အသီးကိုုး။ ၾကိ ုုးတံတားေတြမွာ အေစာင့္ေတြရိွၿပီး ၾကိ ုုးတံတားမွာ လမ္းေလွ်ာက္ရတာ တလႈပ္လႈပ္ တယမ္းယမ္းနဲ ့ အသည္းယားစရာေကာင္းတယ္။ အၿပန္အလွန္ဓာတ္ပံုုေတြရိုုက္ၾက လႈပ္ခါေနေတာ့ ဖုုန္းၿပ ုုတ္က်မွာစိုုး ဖုုန္းၿပ ုုတ္က်ရင္ေတာ့ ၿပန္ရႏိုုင္ဖိုု ့လမ္းမၿမင္ဆံုုးၿပီ။ ဓာတ္ပံုုရိုုက္တာလည္း ခါယမ္းေနလိုု ့ ဝါးတားတားပံုုေတြမ်ားတယ္။ တေနရာေရာက္ေတာ့ ေမ်ာက္ေတြေတြ ့တယ္။ ပါးစပ္မဟၾကနဲ ့ေနာ္ ေတာ္ၾကာ ေမ်ာက္ခ်ီးပါးစပ္ထဲ က်ေနဦးမယ္ေၿပာလိုု ့ ပါးစပ္ကိုုအၿမန္ပိတ္။ ေမ်ာက္ခ်ီး အကၤ ီ်ေပၚက်လိုု ့ အေမရိကန္အစ္မၾကီးက လပ္ကီးပဲေဟ့လိုု ့ေၿပာလိုု ့ ရယ္ၾကေသးတယ္။ သူ ့သားက ေက်ာပိုုးအိတ္ေမ့က်န္ခဲ့လုုိ ့ ေၿပးယူရတယ္။ ေမ်ာက္မၾကီးက ဗိုုက္ၾကီးနဲ ့ ကေလးက အတင္းေက်ာကုုန္းေပၚ တြယ္တက္ေနလိုု ့ ဆြဲခ်ေနတာတဲ့။ ေတြ ့လားသား ေမ်ာက္ကေလးေတြ သိပ္လိမၼာတာပဲ အေမက သူ ့အနားမွာေနဆိုု ေနတယ္ အေမစကားနားေထာင္တယ္လိုု ့ေၿပာလိုု ့ ၿပံ ုုးၾကေသးတယ္။ အံမယ္ ဆူနမ္ကလည္း ငွက္တေကာင္ေတြ ့လိုု ့ ကိုုယ္တိုု ့ကိုု ၿပေနေသးတယ္။ ၾကိ ုုးတံတားတခုု အဆံုုးနားမွာ စံပယ္ပန္းနံ ့နဲ ့တူတယ့္အပင္ေတြ ့လိုု ့ အေမရိကန္အစ္မၾကီးက ကိုုယ္တိုု ့ကိုုၿပလိုု ့ ေမႊးလိုုက္ၾကေသးတယ္။ အားပါး ... ေမႊးလိုုက္တာ အဲ့ဒီလိုုအပင္မ်ိဳး အိမ္မွာစိုုက္ခ်င္တာ။ ခုုေေတာ့ အပင္မေၿပာနဲ ့လူေတာင္ ေနစရာမရိွဘူး။ ပုုရႊက္ဆိတ္ေတြ သစ္ရြက္ေတြ သယ္ေနတာေတြ ့လိုု ့ ဓာတ္ပံုုရိုုက္။ အိႏိၵယႏႊယ္ဖြားအစ္မၾကီး ပုုရႊက္ဆိတ္ေတြ သစ္ရြက္ေလးေတြ သယ္ေနတာကိုု ဗီြဒီယိုုရိုုက္တာ ပိုုေကာင္းတယ္လိုု  ့ အၾကံေပးလိုု ့ ဗီြဒီယိုုရိုုက္။

ပုုရႊက္ဆိတ္ေတြထဲမွာ သစ္ရြက္ေတြ သယ္ေနၾကတာ အထီးလား၊ အမလားလိုု ့ တိုုးဂိုုက္ကိုုေမးေတာ့ အမလိုု ့ေၿဖတယ္။ ဟင္ ... အဲ့ဒါဆိုုရင္ အထီးေတြက ဘာလုုပ္ေနၾကတုုန္း ကိုုယ္တိုု ့ကိုု မ်က္စိမွိတ္ၿပၿပီးေမးေတာ့ အယ္မေလး ရယ္လုုိက္ရတာ။ သူ ့အမ်ိဳးသားက အထီးေတြက ဘာမွမလုုပ္ဘူး ဧည့္ခန္းကုုလားထိုုင္မွာ ဘီကာထိုုင္ေသာက္ၿပီး တီဗြီၾကည့္ေနတယ္လိုု ့ေၿပာေတာ့ ဝက္ဝက္ကြဲ ရယ္လိုုက္ၾကတာ။ အထီးေတြက မ်ိဳးပြားတယ့္တာဝန္ၿပီးရင္ ၂ ပတ္ေလာက္ဆိုု ေသသြားေရာ၊ ဘုုရင္မက အႏွစ္ ၂၀ ေလာက္အထိ အသက္ရွင္တယ္။ သစ္ရြက္ေတြသယ္တယ့္တာဝန္ကိုု အမေတြက လုုပ္ေဆာင္ၿပီး သူတိုု ့အသိုုက္မွာ သစ္ရြက္ေတြနဲ ့ စိုုက္ပ်ိဳးေရးလုုပ္တယ္ အဲ့ဒီကေန ရလာတယ့္အစားကိုု စားေသာက္ၾကတာလိုု ့ တိုုးဂိုုက္က ရွင္းၿပတယ္။ စိတ္ဝင္စားဖိုု ့ေကာင္းသား ဂူဂယ္မွာ ရွာေဖြဖတ္မယ္လိုု ့ စိတ္ကူးထားေပမယ့္ ခုုထိမဖတ္ၿဖစ္ေသးဘူး။ အိႏိၵယႏႊယ္ဖြားမိသားစုု ေဘာ့စတြန္နားမွာေနတာ ၿမန္မာၿပည္ကဆိုုေတာ့ သူတိုု ့က အိႏိၵယအႏႊယ္ေတြဆိုုေတာ့ ၿမန္မာၿပည္ကိုု သြားလည္ခ်င္ေတာ။ documentary တခုုၾကည့္ရတယ္ အဲ့ဒီမွာ ၿမန္မာၿပည္ဟာ ကမၻာေပၚမွာ အေပ်ာ္ရႊင္ဆံုုးတိုုင္းၿပည္လိုု ့ ေၿပာတယ္။ မင္းကိုုၾကည့္တာနဲ ့တင္ မွန္တယ္ဆိုုတာ သိလိုုက္တယ္။ အရင္တုုန္းက ဗီဇာခက္ေပမယ့္ ခုုဆိုုဗီဇာလႊယ္သြားၿပီ ဘုုရားပုုထိုုးေတြ အမ်ားၾကီးရိွတယ့္ ပုုဂံ၊ ေရႊတိဂံုု၊ အင္းေလး၊ တိုုးရစ္ရာသီအေၾကာင္း ေၿပာခဲ့ေသးတယ္။ သူတိုု ့က ကိုုစကာရီကာမွာ ၇ ရက္ေလာက္ေနမွာ။ ဆူနမ္ဘြတ္တယ့္ anywhere ဆိုုဒ္မွာပဲ ဘြတ္တာတယ့္။ အေမရိကန္သားအမိ ၃ ေယာက္ကေတာ့ ခ်ီကာဂိုုက ဆန္ဟိုုေဆးက လာေဖၚတူနာကိုု ကိုုယ္တိုုင္ကားေမာင္းလာတာ ဂူဂယ္မတ္က မွားၿပလိုု ့ ၄ နာရီေလာက္ ၾကာသြားတယ္တဲ့။ ဆူနမ္ကလည္း ကိုုယ္တိုုင္ကားေမာင္းမလိုု ့ စဥ္းစားေသးတယ္။ ဘေလာ့ေတြ ဖတ္ၾကည့္ေတာ့ လမ္းက်ဥ္းက်ဥ္း၊ အေကြ ့ေကာက္မ်ား၊ လမ္းညႊန္ထားတာေတြ စနစ္တက်မရိွလိုု ့ မေမာင္းသင့္ဘူးလိုု ့ ေရးထားလိုု ့ ကားမေမာင္းဘူးလိုု ့ ဆံုုးၿဖတ္လိုုက္တာတယ့္။

ဂ်င္းပင္
ေတာလမ္းေလးကေတာင္ ကဗ်ာဆန္တယ္
တိုုး ၃ အုုပ္စုု ေစာင့္ၾကည့္ခဲ့ရတယ့္ ငွက္

ဘုုရား ... ဘုုရား  ေတာ္ေသးတာေပါ့ ဆူနမ္သာ ကားေမာင္းရင္  ၆ နာရီေလာက္ ေမာင္းရမယ္ထင္တယ္။ ဆူနမ္က ဂ်ီပီအက္စ္ၿပသနာရိွတယ္ လမ္းသြယ္ေလးေတြမ်ားတယ့္လမ္းဆိုု ဆူနမ္ဒုုကၡေရာက္ၿပီ။ ေဘးကေန  ညာေကြ ့ဘယ္ေကြ ့ ကူေၿပာေပးရတယ္။ စတိတ္မွာေတာင္ ဂ်ီပီအက္စ္နဲ ့ လမ္းေတြမွားလိုု ့ ကိုုစကာရီကာမွာဆိုု ဘယ့္ႏွယ့္ေနမလဲမသိဘူး။ ကေနဒါက စတိတ္နဲ ့တူေတာ့ ကိစၥမရိွေပမယ့္ တၿခားႏိုုင္ငံမွာဆိုုရင္ ကားမေကာင္းတာ အေကာင္းဆံုုးပဲ။ ၾကိ ုုးတံတားမွာ လမ္းေလွ်ာက္ရတာကိုု မၾကိ ုုက္ေပမယ့္ ေတာင္တက္ဝါသနာပါတယ့္သူဆိုုေတာ့ အပူပိုုင္းေဒသသစ္ေတာအုုပ္ထဲမွာ ငွက္ၾကည့္ရတာကိုု သေဘာက်တယ္။ ဒုုတိယသြားမယ့္ေနရာက ၁၅ မိနစ္အေဝးက ေရတံခြန္ပါ။ ေရကူးမယ့္သူေတြက ေရကူးဝတ္စံုု၊ ပုုဝါေတြသယ္ဖိုု ့ သယ္ပါတယ္။ ေနေလာင္ခံခရမ္၊ ေနကာမ်က္မွန္မလိုု၊ မိုုးကာအကၤ ီ်၊ ထီး၊ ဖုုန္း၊ ကင္မရာ၊ ေရဘူး လိုုအပ္တာပဲသယ္ၿပီး က်န္တာေတြ ကားေပၚထားခဲ့ရပါတယ္။ ေလွကားထစ္ ၅၀၀ ဆင္း ေလွကားထစ္ ၅၀၀ ၿပန္တက္ရမယ္ဆိုုေတာ့ ဆူနမ္က စိတ္ပူတယ္ ၿပန္တက္ႏိုုင္ပါ့မလား။ သူမ်ားေတြက မဆင္းခင္ အဝတ္လဲခန္းမွာ ေရကူးဝတ္စံုုလဲတယ္။ ကိုုယ္တိုု ့က ေရမကူးဘူးေတာ့ လဲစရာမလိုု။ ေရက အရမ္းေအးေတာ့ နာရီဝက္စိမ္ႏိုုင္မွာ မဟုုတ္ဘူး ဆယ္မိနစ္ေလာက္ပဲ စိမ္ႏိုုင္မွာတယ့္။  မဆင္းခင္ မေတာ္တဆ တစံုုတရာၿဖစ္ရင္ တာဝန္မယူတာကိုု သိတယ္ဆိုုတယ့္ waiver လတ္မွတ္ထိုုးရတယ္။ အဆင္း ၁၅ မိနစ္သာသာ ဆင္းရပါတယ္ အတက္သမားေတြကိုု ေရာက္ေတာ့မယ္ အားမေလွ်ာ့နဲ ့ မင္း လုုပ္ႏိုုင္ပါတယ္လိုု ့ အားေပးၾကတယ္။ ေရတံခြန္ေရက်သံကိုု ၾကားရတာနဲ ့တင္ ၿငိမ္းေအးတာကိုု ခံစားရတယ္။ ေရတံခြန္စိမ့္စမ္းရိွတယ့္အရပ္ဆိုုေတာ့ ေအးစိမ့္ေနတာပဲ။ ေရေတြ တေဝါေဝါထိုုးက်ေနတယ့္ ေနရာနားမွာ အႏၱရာယ္မ်ားလိုု ့ သတိနဲ ့ကူးခိုုင္းတယ္။ စိတ္အခ်ရဆံုုးက ေရတံခြန္ကေန စီးဆင္းလာတယ့္ စမ္းေခ်ာင္းမွာ ေရကူးတာ။ ေရတံခြန္မွာ နာရီဝက္အခ်ိန္ေပးတယ္ အတက္ ၂၅ မိနစ္ တကယ္လိုု ့ တက္ရတာအခ်ိန္ယူမယ္ဆိုုရင္ ေစာေစာတက္။ ဆူနမ္က ေရတံခြန္နဲ ့ဓာတ္ပံုုရိုုက္ၿပီးတာနဲ ့ ၿပန္တက္ေတာ့တယ္။

ေက်ာက္ေဆာင္တခုုေပၚမွာထိုုင္ ေၿခေထာက္ကိုု စီးဆင္းေနတယ့္စမ္းေရထဲခ် ေၿခဖဝါးကိုု ေၿမၾကီးထဲႏွစ္ earthing လုုပ္တယ္။ ေအးစိမ့္လာလိုု ့ ဆယ္မိနစ္ပဲ စိမ္ႏိုုင္တယ္။ အေပၚၿပန္တက္ေတာ့ တိုုးဂိုုက္က နင့္သူငယ္ခ်င္းေရာ သူလား တက္ႏွင့္ၿပီ။ ၁၅ မိနစ္ပဲၾကာတယ္ ေတာင္ေပၚၿပန္ေရာက္တယ္။ ေတာင္ေပၚေရာက္ေတာ့ ပူအိုုက္လိုုက္တာ ေခႊ်းေပါက္ေပါက္က်။ တိုုးဂိုုက္က ဘာသာစကား ၄ မ်ိဳး ေၿပာတတ္တယ္ စပိန္၊ အဂၤလိပ္၊ ၿပင္သစ္၊ ဂ်ာမာန္။ တကၠသိုုလ္မွာ အင္းဆက္ဘာသာေဗဒနဲ ့ ဘြဲ ့ရတာတယ့္။ တိုုးဂိုုက္စာေမးပြဲေအာင္ၿပီးရင္ ၃ ႏွစ္တခါ လိုုင္စင္သက္တမ္းတိုုး စာေမးပြဲေၿဖ။ ဒါေၾကာင့္ ေတြ ့တယ့္တိုုးဂိုုက္တိုုင္း ပေရာ္ဖက္ရွင္္နယ္ဆန္တယ္။ တိုုးဂိုုက္က စတိတ္ကိုုမေရာက္ဖူးဘူး စတိတ္ကိုုလာလည္မယ္ဆိုုရင္ ဗီဇာလိုုတယ္။ အိမ္ေထာင္မရိွတယ့္လူဆိုု ဗီဇာရဖိုု ့ခက္တယ္။ သူ ့တိုုင္းၿပည္ကိုု ခ်စ္တယ္ စတိတ္မွာလည္း မေနႏိုုင္ဘူး ေအးလိုု ့တယ့္။ ကိုုစကာရီကာကိုု အလာဆံုုးက အေမရိကန္၊ ဒုုတိယၿပင္သစ္၊ ဂ်ာမန္၊ ဥေရာပ ေအးရွန္းသိပ္မေတြ ့။ ေန ့လည္စာကိုု တိုုးကေကႊ်းတာ စားေသာက္ဆိုင္မဟုုတ္ဘူး အိမ္ဆိုုင္ေလး ။အဲယားကြန္းမရိွဘူး နယ္ကဆိုုင္ေတြနဲ ့တူတယ္ သန္ ့ရွင္းတယ္။ ကိုုယ္စားဖူးသမွ် ကိုုစကာရီကန္အစားအစာေတြထဲမွာ ဒီဆုုိင္အေကာင္းဆံုုးပဲ။ နာနတ္သီးမၾကိ ုုက္တယ့္သူေတာင္ နာနတ္သီးေဖ်ာ္ရည္ၾကိ ုုက္တယ္။ ကိုုစကာရီကာစတိုုင္ ထမင္းလံုုးတီးနဲ ့ပဲ၊ ငွက္ေပ်ာက္သီး၊ အသားတမ်ိဳး၊ tacol ေပၚမွာ အရြက္သုုတ္ salad ။ ဗိုုက္ဆာဆာနဲ ့တီးတာ အကုုန္ေၿပာင္။ အိႏိၵယကေလးက ကားမူးလိုု ့ မစားႏိုုင္ဘူး။ စားၿပီးလိုု ့ ဆိုုင္ေဘးက ထိုုင္ခံုု၊ ဒန္းေလးမွာထိုုင္။ ငွက္ေပ်ာသီး၊ နာနတ္သီးေကႊ်းထားလိုု ့ လာစားတယ့္ ငွက္လွလွေလးေတြကိုု ဓာတ္ပံုုရိုုက္။ ေဘးနားကေခ်ာင္းေလးမွာ ေရထဲထိုုင္ဗင္ထိုုးဆင္းေနၾကတယ့္ ကေလးတသိုုက္ကိုုၿမင္ေတာ့ ကိုုယ္တိုု ့ငယ္ငယ္တုုန္းက ဟိုုင္းၾကီးေခ်ာင္းထဲ ထိုုင္ဗင္ထိုုးဆင္းၾကတာကိုု သတိရမိေသးတယ္။ ခ်ီကာဂိုုမိသားစုုက ကေလးက ကိုုယ္စီးေနတယ့္ဒန္းကိုု စီးေနခ်င္လိုု ့ ေပးလိုုက္ေတာ့ သူ ့အစ္မက ေပးစရာမလုိဘူးတယ့္။

ဖုုန္းနဲ ့ရိုုက္ခဲ့တာ တိုုးဂိုုက္ရဲ ့ မွန္ေၿပာင္းကေနတဆင့္ ၿမင္ခဲ့တယ့္ငွက္ေတြ
လင္းႏိုု ့
ကေလးက ကိုုယ့္ဖုုန္းၿပ ုုတ္က်ေတာ့မယ္လိုု ့ သတိေပးတယ္။ ဆူညံေနတယ့္ သူတိုု ့ေမာင္နွမကိုု သူ ့အေမက သူမ်ားေတြ သဘာဝအလွကိုု ခံစားေနတာ၊ ေအးခ်မ္းေနတာေတြကိုု အေႏွာင့္အယွက္မေပးနဲ ့။ ေကာင္းေကာင္းမေနရင္ သူတိုု ့အေဖကိုု ၿပန္ေၿပာမယ္လိုု ့ ဆူေနတယ္။ လူယဥ္ေက်းေတြက အဲ့ဒီလိုု ကိုုယ့္ေၾကာင့္ သူတပါးအေႏွာင့္အယွက္ၿဖစ္မွာစိုုးတယ္။ ဆယ္ေက်ာ္သက္မေလးက မႏွစ္က Women march ခ်ီတက္ပြဲအကၤ ီ်ဝတ္ထားလိုု ့ ခ်ီတက္ပြဲတက္သလားလိုု ့ေမးေတာ့ မတက္ၿဖစ္ဘူး၊ သူ ့သူငယ္ခ်င္းက လက္ေဆာင္ေပးတာတယ့္။ သူက စာအုုပ္ေတြမွာ ပန္းခ်ီဆြဲတယ့္ သရုုပ္ေဖာ္ပန္းခ်ီဆရာ ၿဖစ္ခ်င္တာတယ့္။ အေမရိကန္ႏိုုင္ငံရဲ ့ အလယ္တန္း၊ အထက္တန္း ပညာေရးစနစ္အေၾကာင္း ေမးၾကည့္တယ္။ ဆက္ေက်ာ္သက္အရြယ္ကတည္းက ဘာၿဖစ္ခ်င္တယ္၊ ဘာလုုပ္ခ်င္တယ္ဆိုုတာ သိေနၿပီ။ အာရွပညာသင္စနစ္အေၾကာင္း သူကလည္း ၿပန္ေမးတယ္။ ကိုုယ္စတိတ္ေက်ာင္းကိုု ေရာက္ေတာ့မွ ေမးခြန္းေမးတတ္လာတာလိုု ့ေၿပာေတာ့ အိႏိၵယအစ္မက သူလည္း ခုုထက္ထိ ေမးခြန္းေမးရမွာကိုု မရဲၿဖစ္ေနတုုန္းတယ့္ ။ အေမရိကန္လူၾကီး ၂ ေယာက္က ကယ္လီဖိုုးနီးယားၿပည္နယ္ ဆန္ေဒရီဂိုုၿမိ ုု ့မွာေနတာ။ သူ ့သားက ေဘာ့စတြန္မွာေနေတာ့ ေဘာ့စတြန္ကိုုသြားလည္ ေဘာ့စတြန္ဦးထုုပ္ေဆာင္းထားတယ္။ ဟိုုတယ္ၿပန္ေရာက္ေတာ့ ဝရန္တာက ထိုုင္ခံုုမွာ ေက်းငွက္သံေတြနားေထာင္ၿပီးအိပ္။ ညေနေစာင္း ရွယ္တယ္မေခၚေတာ့ဘဲ ေတာင္ကုုန္းကေလးအတိုုင္း လမ္းေလွ်ာက္ ဓာတ္ပံုုရိုုက္။ တာဝါေကာင္တာသြား တာဝါယူ ေရကူးဝတ္စံုုလဲ ေရပူစမ္းေတြ လိုုက္ၾကည့္ေတာ့ တကန္က ၉၀ ဖာရင္ဟိုုက္။ အစပိုုင္းက အေတာ္ပူေပမယ့္ ေနာက္ေတာ့ အပူေလ်ာ့သြားတယ္။ မေန ့တုုန္းက စိမ္တယ့္ကန္းက ၇၈ ဖာရင္ဟိုုက္ ၾကာေတာ့ ေအးလာတယ္။ ဒီကန္က ေအးမသြားဘူး ပူရင္ အေပၚၿပန္တက္ ေအးရင္ေအာက္ဆင္း။ ကိုုစကာရီကာရဲ ့ ေနထြက္ခ်ိန္က မနက္ ၅ နာရီခြဲ ေနဝင္ခ်ိန္က ည ၅ နာရီခြဲ။ ေရပူစမ္းေဘးနားမွာ ေငြပန္းပင္ေလးေတြ ပြင့္ေနေတာ့ ေမႊးလိုုက္တာ။ ေငြပန္းပင္ မေတြ ့ရတာ အေတာ္ၾကာၿပီပဲ။

မေန ့က ေရပူစမ္းမွာ ၁ နာရီ၊ ဒီေန ့ ၂ နာရီ စိမ္တယ္။ ဆူနမ္က ည ၈ နာရီထိုုးၿပီ ည ၉  နာရီခြဲ စားေသာက္ဆိုုင္ပိတ္ေတာ့မယ္လိုု ့ ေဆာ္ၾသေတာ့မွ တက္ေတာ့တယ္။ တာဝါေကာင္တာမွာ ေရခ်ိဳး အဝတ္အစားလဲ စားေသာက္ဆိုုင္မွာ ညစာစားေတာ့ ဘူေဖးမစားေတာ့ဘူး ေကာ့စကာရီကာအစားအစာ ရမ္းသမ္းမွာၾကတယ္။ ေန ့လည္ကစားတယ့္ ေကာ့စကာရီကာအစားအစာက အေကာင္းဆံုုးၿဖစ္ေနေတာ့ ဟိုုတယ္ကဟာေတြ လိုုက္မမွီဘူး။ ေရပူစမ္းမွာ ၂ နာရီေလာက္ စိမ္လိုုက္ေတာ့ ပင္ပန္းတာေတြ ေပ်ာက္သြားၿပီး လန္းဆန္းသြားတယ္။ ဆရာမၾကီးေဒၚခင္ႏႊယ္ဝင္း ေၿပာတယ္ ေရပူစမ္း၊ စမ္းေခ်ာင္း၊ ၿမစ္၊ ပင္လယ္မွာ ေရခ်ိဳးရင္ အပန္းေၿပတယ္ လန္းဆန္းတယ္ဆိုုတာအမွန္။ အိမ္မွာဆိုုရင္ ဆားဆိုုဒါ၊ epsom sale နဲ ့ ခ်ိဳးပါတဲ့။ အေၿပးေလ့က်င့္လိုု ့ ေၿခသလံုုးနာရင္ Dr.Teals epsom salt lotion လိမ္းရင္ သက္သာတယ္လိုု ့ ခံစားမိတယ္။ ဒီလိုုေရပူစမ္း နယူးေယာက္နားမွာရိွရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲ တပတ္တခါ၊ တလတခါ စိမ္ခ်င္တယ္။ ကိုုယ္က ႏွစ္ႏွစ္ၿခိ ုုက္ၿခိ ုုက္ အိပ္ေပ်ာ္ေပမယ့္ ဆူနမ္က အိပ္မေပ်ာ္ ရွဴးခဏခဏ ထေပါက္ေနတာ မႏိုုးဘူးလားတဲ့။ ဟင့္အင္း ပင္ပန္းတာေရာ၊ ေရပူစမ္းေၾကာင့္ထင္တယ္ ႏွစ္ႏွစ္ၿခိ ုုက္ၿခိ ုုက္ အိပ္ေပ်ာ္တယ္။ စာေမးပြဲေတြနီးလာရင္ စာမရေသးလိုု ့ စိတ္ပူၿပီး အိပ္မေပ်ာ္တာကလြဲရင္ ကိုုယ့္ဘဝမွာ အိပ္မေပ်ာ္တယ့္ရက္က ခပ္ရွားရွား စတိတ္မလာခင္အထိေပါ့။ စတိတ္ေရာက္ကတည္းက စာေမးပြဲ၊ အလုုပ္၊ ဗီဇာအတြက္ စိတ္ပူရတာနဲ ့ အိပ္မေပ်ာ္ေတာ့တာ လုုပက္စ္ၿဖစ္ေတာ့ပိုုဆိုုး။ insomia အသံ၊ အလင္းၿမင္ရင္ အိပ္လိုု ့မရ၊ မၾကီး အိပ္ယာထဲမွာ ဖုုန္းပြတ္ေနရင္ ေအာ္ေတာ့တာ ဖုုန္းပိတ္အိပ္။ အိပ္ခါနီး မက္ဂနီဆီယမ္ေသာက္အိပ္ရင္ ႏွစ္ႏွစ္ၿခိ ုုက္ၿခိ ုုက္ အိပ္ေပ်ာ္တယ္။ ေကာ္ဖီစိုုက္ခင္း၊ ေခ်ာကလက္စက္ရံုု သြားလည္တယ့္ အေၾကာင္းကေတာ့ ေနာက္ပိုု ့စ္မွပဲ တင္ပါေတာ့မယ္။

Happy Traveling !
စန္းထြန္း
မတ္ ၃၀၊ ၂၀၁၈။

ၾကိ ုုးတံတားေပၚမွာ
အရြက္နဲ ့တူတယ့္ ပိုုးႏွံေကာင္
ေငြပန္း
ဟိုုတယ္ကေကႊ်းတယ့္ မနက္စာဘူေဖး.. ကိုုစကာရီကန္ေကာ္ဖီ သိပ္ေကာင္းတယ္
အသီးေတြက အရမ္းအရသာရိွတယ္
စားဖူးသမွ်ထဲမွာ အေကာင္းဆံုုး ေကာ့စကာရီကန္စာ၊ နာနတ္သီးေဖ်ာ္ရည္လည္း အရမ္းေကာင္းတယ္
ဘယ္ဖက္စြန္း အနက္မွာ အၿပာေဖာက္ထားတယ့္ ငွက္ေလး ေတြ ့လား အရမ္းလွတယ္
ေခ်ာင္းထဲ ထိုုင္ဗင္ထိုုးဆင္း ေရကူးေနတယ့္ ကေလးေတြ
ရမ္းသမ္းမွာလိုုက္ၾကတယ့္ ညစာ