လႈဒါန္းၿခင္း အႏုုပညာ ...

မေတာ္တဆၿဖစ္မႈနဲ ့ ေသဆံုုးသြားတဲ့ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္က သူရဲ ့ခႏၶာကိုုယ္ကိုု လႈဒါန္းခဲ့တယ္။ လႈဒါန္းသြားတဲ့သူရဲ ့မိခင္နဲ ့ လက္ခံရရိွၿပီး အသက္ဆက္လက္ ရွင္သန္ေနသူေတြ ေတြ ့ဆံုုတဲ့အေၾကာင္း သတင္းမွာ ၾကည့္လိုုက္ဖူးတယ္။ အလႈရွင္မိခင္က သူ ့သားရဲ ့ ႏွလံုုးခုုန္သံကိုု နားၾကပ္ေလးနဲ ့ နားေထာင္ၾကည့္တာကိုု ၿမင္ရတဲ့အခါ ဘာေၾကာင့္မွန္းမသိ မ်က္ရည္ဝဲမိတယ္။ ေသဆံုုးတဲ့အခါ ကိုုယ့္ခႏၶာကိုုယ္က အသံုုးမဝင္တဲ့ၿပာ ၿဖစ္သြားမဲ့အစား သူတပါးအသက္ကိုု ကယ္တင္ႏိုုင္တာ  အင္မတန္အက်ိဳးမ်ားေစတာပဲ။ အဲဒီကတည္းက ဆံုုးၿဖတ္လိုုက္တယ္ ကိုုယ္ေသရင္ ခႏၶာကိုုယ္အစိတ္အပိုုင္း အားလံုုးကိုုလႈမယ္လိုု ့။ ဒီလအေစာပိုုင္းမွာ နယူးေယာက္ကားေမာင္းလိုုင္စင္ သက္တမ္းသြားတိုုးေတာ့ organ donar ခႏၶာကိုုယ္အစိတ္အပိုုင္း လႈမလားဆိုုတာ ၿဖည့္ရတယ္ လႈမယ္လိုု ့ ၿဖည့္လိုုက္တယ္။ နယူးေယာက္ၿပည္နယ္ donatelife က စာလာတယ္။ ဝက္ဆိုုဒ္ကိုုဝင္ၿပီး အေကာက္ဖြင့္ပါ အသက္ ၁၈ ႏွစ္မၿပည့္ေသးရင္ မိဘအုုပ္ထိန္းသူေတြရဲ ့ ခြင့္ၿပ ုုခ်က္လိုုတယ္။ အသက္ ၁၈ ႏွစ္ ၿပည့္ၿပီးရင္ေတာ့ လႈတာကိုု မိဘေတြ ၿငင္းခြင့္မရိွဘူး။ လႈဒါန္းတာကိုု အခ်ိန္မေရြး ပယ္ဖ်က္ႏိုုင္ပါတယ္။ ညီမေလးေရႊအိမ္စည္ေမ ေဖ့ဘြတ္မွာ ေရးထားတာေလးကိုု သေဘာက်လိုု ့ ၿပံ ုုးမိေသးတယ္။ သူမ်ားေတြ ကိုုယ္ခႏၶာအစိတ္အပိုုင္း လႈဒါန္းတာေတြၿမင္ရင္ အားက်မိပါရဲ ့။ ဒါေပမယ့္ ကိုုယ္ေသရင္ ခႏၶာကိုုယ္မွာ ေကာင္းတာေတြမွ က်န္ပါဦးမလားတဲ့။ အင္း ... ေကာင္းတာေတြ မက်န္လိုု ့သူတပါးအသက္ကိုု မကယ္တင္ႏိုုင္ရင္ေတာင္မွ သုုေတသနလုုပ္ငန္းမွာသံုုးဖိုု ့ေတာ့ က်န္ပါေသးတယ္။

၂၀၀၆ သၾကၤန္ ေမွာ္ဘီဝါးနက္ေခ်ာင္း ေဗာဓိရိပ္ၿငိမ္ေတာရေက်ာင္းမွာ တရားစခန္းဝင္ေတာ့ ကိုုယ့္အစ္မသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ ေနရတာက တပါးေက်ာင္းေဆာင္။ ေနရထိုုင္ရတာ အဆင္ေၿပလြန္းလိုု ့ အလႈရွင္ေတြကိုု သာဓုုေခၚမိတယ္။ အဲ့ဒီလိုုတပါးေက်ာင္းေဆာင္ေလး လႈခ်င္စိတ္ေပၚလာတယ္။ ေက်ာင္းအၾကီးၾကီးဆိုုရင္ေတာ့ မလႈႏိုုင္ တပါးေက်ာင္းေဆာင္ေလးေတာ့ လႈႏိုုင္မယ္ထင္ပါရဲ ့လိုု ့ ေတြးမိတာေနမွာ။ ၾကီးၾကီးမားမားဆိုုလိုု ့ ဓမၼမိတ္ေဆြအစ္မၾကီးေတြ တိုုက္တြန္းလိုု ့ ေမွာ္ဘီဝါးနက္ေခ်ာင္း ေဗာဓိရိပ္ၿငိမ္ေတာရ သိမ္ေက်ာင္းအတြက္ ၂၀၁၂ မွာ ၁၀ သိန္းလႈဖူးတယ္။ ေဗာဓိရိပ္ၿငိမ္ဆရာေတာ္ကိုုလည္း အင္မတန္ၾကည္ညိုုေလးစားပါတယ္။ ဆရာေတာ္ကိုု စတိတ္သြားေတာ့မယ္လိုု ့ေလွ်ာက္ေတာ့ အေမရိကားမွာ ေၿခေထာက္ဘီးတပ္ရလိမ့္မယ္လုုိ ့ မိန္ ့တယ္။ St. Jude ကေလးကင္ဆာေဆးရံုုအတြက္ တလ ၂၅ ၊ ဘုုန္းၾကီးေက်ာင္းသြားရင္၊ တရားစခန္းပြဲ ဆြမ္းအလႈ၊ ကိုုယ့္ေမြးေန ့ အလႈ ၾကံ ုုရင္ၾကံ ုုသလိုု ၂၀၊ ၅၀၊ ၁၀၀၊ ၂၀၀ ၊ ၃၀၀ လႈေလ့ရိွပါတယ္။ ေၿမာက္ဦးဆရာေတာ္က ကယ္လီဖိုုးနီးယားၿပည္နယ္ ဖရက္ဆိုုၿမိ ုု ့လယ္ေခါင္က ဂ်ပန္ဘုုန္းၾကီးေက်ာင္းကိုု ဝယ္ၿပီး ဓမၼစင္တာအၿဖစ္ ဗုုဒၶဘာသာထြန္းကားလာေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေနပါတယ္။ ၾကံ ုုေတာင့္ၾကံ ုုခဲအခြင့္အေရးၾကီးမွာ နည္းမ်ားမဆိုု ထည့္ဝင္လႈဒါန္းႏိုုင္ပါတယ္လိုု ့ ေဒါက္တာမတင္မာထြန္းရဲ ့ တိုုက္တြန္း ႏိုုးေဆာ္သံ ၿမင္တာနဲ ့ လႈခ်င္ေနၿပီ။ ၂၀၀၊ ၃၀၀ ေလာက္ပဲ လႈမယ္လိုု ့ စဥ္းစားရာကေန ေၾသာ္ ... ငါ့ႏွယ့္ေနာ္ ခရီးတေခါက္ထြက္တိုုင္း ေထာင္ေက်ာ္ကုုန္တာေတာ့ ဘာမွစဥ္းစားမေနဘူး မႏွေၿမာဘူး။ အလုုပ္ပင္ပင္ပန္းပန္း လုုပ္ထားတာ အပန္းေၿဖတယ္လိုု ့ေတြးတယ္။ တေထာင္လႈဖိုု ့ကိုုေတာ့ တြန္ ့ဆုုတ္ေနလိုုက္တာ ေတာင္ေတြးေၿမာက္ေတြး မ်ားသြားၿပီလား ေလာက္ပါ့မလား ၿဖစ္ပါ့မလား .... လားေပါင္းမ်ားစြာ။ ေသရင္ကိုုယ့္ေနာက္ ဘာမွမပါဘူး ဒါနကုုသိုုလ္၊ ဝိပသနာကုုသိုုလ္ေတြကသာ ကိုုယ့္ေနာက္ပါမွာ။ လႈလိုုက္စမ္းပါဟလိုု ့ ကိုုယ့္ကိုုကိုုယ္ အားေပးရတယ္။


အိုုင္အိုုဝါမွာ ေက်ာင္းတက္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းပံုု ့ပံု ့ကိုုလည္း လႈဖိုု ့တိုုက္တြန္းေတာ့ သူက လႈၿပီးေနၿပီ။ ဘယ္လိုုလႈတာလည္းေမးေတာ့ PayPal  နဲ ့ လႈတာတဲ့။ ပံုု ့ပံုု ့နဲ ့ကိုုယ္ ေပးပယ္စမ္းသပ္တဲ့အေၾကာင္း ေၿပာၿပရဦးမယ္။ ရန္ကုုန္မွာ ဆယ္တန္းေအာင္တဲ့ကိုုယ္က ရန္ကုုန္ကြန္ပ်ဴတာတကၠသိုုလ္တက္ရၿပီး ပဲခူးမွာ ဆယ္တန္းေအာင္တဲ့ပံုု ့ပံုု ့က ေတာင္ငူကြန္ပ်ဴတာတကၠသိုုလ္ တက္ရတယ္။ မာစတာေရာက္ေတာ့ နယ္ေက်ာင္းကလူေတြ ရန္ကုုန္မွာ လာတက္ရတယ္။ မာစတာတက္တုုန္းက သိေပမဲ့ ကိုုယ့္အုုပ္စုုနဲ ့ကိုုယ္ဆိုုေတာ့ မခင္ဘူး။ စကၤာပူအမ်ိဳးသားတကၠသိုု္လ္တက္ေတာ့ ပံုု ့ပံုု ့ရဲ ့ ခ်စ္သူငယ္ခ်င္း ဘနဲ ့ကိုုယ္က တတန္းတည္း၊ တအုုပ္စုုတည္း။ ေက်ာင္းၿပီးလိုု ့အလုုပ္ရွာတဲ့အခါ ပရိုုဂရမ္းမင္းအင္တာဗ်ဴးေတြ ေၿဖရရင္  စာေတာ္တဲ့ဘကိုုအကူအညီ ေတာင္းရတယ္။ ပံုု ့ပံုု ့က ကိုုယ့္ထက္တစ္ႏွစ္ေနာက္က်ၿပီးမွ NUS ေရာက္လာတယ္။ ပံုု ့ပံုု ့က ဘတိုု ့အိမ္မွာေနတာဆိုုေတာ့ ဘဆီသြားရင္ ေတြ ့တာေပါ့။ စတိတ္ကိုု ကိုုယ့္ထက္ငါးႏွစ္ေနာက္က်ၿပီးမွ ေရာက္လာတယ္။ ကိုုယ္တက္တဲ့ေက်ာင္းမွာ ေမဂ်ာေတာ့ကြဲတယ္။ နင္ ငါ့ေနာက္လိုုက္ေနတာလားလိုု ့ ေနာက္ၾကေသးတယ္။ ပံုု ့ပံုု ့ စတိတ္ေရာက္ေနမွန္း ေဖ့ဘြတ္ကေန သိရေတာ့မွ ဆက္သြယ္ၿပီး သိကႊ်မ္းခင္မင္လာခဲ့ၾကတယ္။ ေနာက္ေတာ့ တရားဝါသနာပါတဲ့သူေတြဆိုုေတာ့ တရားအေၾကာင္း၊ ဓမၼအေၾကာင္းေတြ၊ ေက်ာင္းတုုန္းကအေၾကာင္းေတြ ေၿပာၾကဆိုုၾက။ စိတ္တူဝါသနာတူတဲ့သူေတြမိုု ့လိုု ့ မၾကာခင္မွာပဲ သူငယ္ခ်င္းေတြ ၿဖစ္သြားၾကတယ္။ တပတ္တခါ ဖုုန္းေၿပာၾကရင္ တနာရီက အနည္းဆံုုး။ ကိုု္ယ္က နယူးဂ်ာဆီဘုုန္းၾကီးေက်ာင္းသြားမယ္ဆိုုရင္ သူ ့အတြက္ ဘယ္ေလာက္လႈေပးပါလိုု ့ မွာတယ္။ သူသံုုးတဲ့ အိုုင္အိုုဝါဘဏ္က အြန္လိုုင္းဘဏ္ကင္း မရဘူး။ ဒီေတာ့ ကိုုယ့္ဆီ ေငြသားကိုု စာအိတ္ထဲထည့့္ပိုု ့တယ္။ တေန ့ေတာ့ ကိုုယ့္မွာ ေပးပယ္အေကာင့္ရိွလားလိုု ့ ေမးတယ္ ရိွတယ္ ေက်ာင္းတက္တုုန္းက စာအုုပ္ဝယ္ဖိုု ့ ေပးပယ္အေကာင့္ ဖြင့္ဖူးတယ္။

ဒါဆိုု ေပးပယ္ကေနလြဲမယ္ လြဲခမေပးရဘူးေၿပာတယ္။ အရင္ဆံုုး အနည္းဆံုုးၿဖစ္တဲ့ ငါးက်ပ္လြဲမယ္။ သူ ့ဆီကေန ၄၅ ၿပား ၿဖတ္ၿပီး ကိုုယ့္ဆီကေန ၄၅ ၿပား ၿဖတ္တယ္။ ဟင္... ငါးက်ပ္ေလးလြဲတာေလးကိုုေတာင္ ဒီလိုုၿဖတ္ေနရင္ မ်ားမ်ားလြဲရင္ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ၿဖတ္မလဲမသိဘူး။ ဘဏ္အေကာင့္ကေနလြဲရင္ မၿဖတ္ဘူးတဲ့ ဘဏ္အေကာင့္ကိုု ေပးပယ္က ေငြနည္းနည္းေလးလြဲၾကည့္ၿပီး ေငြသြင္းေငြထုုတ္ လုုပ္ၾကည့္မယ္။ ႏွစ္ရက္ေလာက္ဆိုု လြဲလိုု ့ရၿပီ ဒီလိုုနဲ ့ ပံုု ့ပံုု ့နဲ ့ကိုုယ္ ေပးပယ္ကေန ေငြလြဲေငြယူ လုုပ္ေနၾကတာေပါ့့။ ခရီးတေခါက္ထြက္ရင္ ပိုုက္ဆံေထာင္ေက်ာ္ ကုုန္မွာကိုုေတာ့ မေႏွာေၿမာဘူး ခုုတေထာင္လႈမွာကိုု အင္တင္တင္ ၿဖစ္ေနတယ္လိုု ့ ေၿပာၿပေတာ့ လႈခ်င္စိတ္ေပါက္တုုန္း အၿမန္လႈလိုုက္။  ၾကာလာရင္ သဒါၶစိတ္ ေလွ်ာ့သြားတတ္တယ္တဲ့။ သဒါၶစိတ္ေပါက္တုုန္း ခ်က္ခ်င္းလႈလိုုက္ ေနာက္မိုု ့ဆိုု လႈၿဖစ္ေတာ့မွာမဟုုတ္ဘူးတဲ့။ သူတိုုက္တြန္းသလိုု ခ်က္ခ်င္းလြဲလိုုက္တယ္။ မ်ားမ်ားလႈခ်င္ေပမဲ့ မလႈႏိုုင္တဲ့သူကိုု သဒါၶစိတ္က အေရးအၾကီးဆံုုး ေညာင္ပင္ၾကီးေလာက္လႈေပမဲ့ ေညာင္ေစ့ေလာက္ပဲရတယ္။ ေညာင္ေစ့ေလာက္လႈေပမဲ့ ေညာင္ပင္ေလာက္ ရတယ္လိုု ့ အားေပးရတယ္။ ေၾသာ္ ... စိတ္ ... စိတ္ ...  လႈဖိုု ့ဆိုုရင္ လားေပါင္းမ်ားစြာ။

စန္းထြန္း
ဂႊ်န္ ၂၈၊ ၂၀၁၈။

ဆံုုေနရက္ႏွင့္ ေဝးေလၿခင္း ...


မိုုးဖြဲဖြဲေလးရြာေနတဲ့အခ်ိန္ ထီးမေဆာင္းဘဲ မိုုးေရထဲလမ္းေလွ်ာက္ေနတုုန္း မ်က္မွန္ေပၚ မိုုးေရစက္ေတြ တြဲခိုုလာေတာ့ ရွင္းရွင္းလင္းလင္း မၿမင္ရေတာ့လိုု ့ မ်က္မွန္ကိုု အကၤ ီ်မွာခ်ိတ္ၿပီးလမ္းေလွ်ာက္။ မ်က္မွန္မတပ္လိုု ့ အေဝးကိုုခပ္ဝါးဝါးပဲ ၿမင္ရတဲ့အၿပင္ မေတြ ့တာလည္း သံုုးႏွစ္ေက်ာ္ၿပီဆိုုေတာ့ ကိုုယ္ကသူ ့ကိုုမမွတ္မိ။ ေပါင္ ၂၀ ဝလာတဲ့ကိုုယ့္ကိုု သူကလည္း မွတ္မိပံုုမရ။ သူကေတာ့ အရင္အတုုန္း ဘာမွမေၿပာင္းလဲ ႏုုပ်ိဳရွင္းသန္ ့ေနဆဲ။ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေတြတုုန္းက အြန္လိုုင္းကေန စာေမးပြဲအေၾကာင္းေတြ ေၿပာခဲ့ဖူးေပမဲ့ ခုုေတာ့လည္း ဘယ္တုုန္းကမွ မသိကႊ်မ္း စကားမေၿပာဖူးတဲ့သူေတြလိုု။ ေၾသာ္ ဒီလိုုလား အၿပံ ုုးေတြ၊ ႏႈတ္ဆက္ခ်င္တာေတြ ရုုတ္သိမ္းၿပီး မၾကည့္မၿမင္ေလဟန္ ဟန္ေဆာင္ခဲ့ရတယ္။ ပြဲေတာ္ထဲက မုုန္ ့ဆိုုင္ေတြနားမွာ ေလးေခါက္ေလာက္ ကိုုယ္ေတြ ့ဆံုုေတြ ့ခဲ့ေသာ္ၿငား မသိမၿမင္ဖူးသလိုု။ ကိုုယ့္မိတ္ေဆြေတြကိုု လာႏႈတ္ဆက္ေပမဲ့ မနီးမေဝးမွာ ရပ္ေနတဲ့ကိုုယ့္ကိုု ၿပံ ုုးၿပေဖာ္၊ ႏႈတ္ဆက္ေဖာ္ေတာင္ မရတဲ့သူတေယာက္ၿဖစ္ေနတာကိုု အံ့ၾသမိပါရဲ ့။ ဟမ္ .... မင္းတိုု ့ အြန္လိုုင္းမွာ စားေမးပြဲအေၾကာင္း စကားေၿပာဖူးတယ္ဆိုု။ အဲ့ဒီတုုန္းက ဘယ္လိုုေနလဲ ... ယဥ္ယဥ္ေက်းေက်း ေဖာ္ေဖာ္ေရြေရြပါပဲ။ တခ်ိဳ ့က အဲ့ဒီလိုု အြန္လိုုင္းမွာ ေဖာ္ေရြေပမဲ့ အၿပင္မွာမေဖာ္ေရြဘူး။ မင္းဆိုု အြန္လိုုင္းမွာ စကားေၿပာတာ ခပ္ၿပတ္ၿပတ္ စကားေၿပာမေကာင္းဘူး အၿပင္မွာ ပိုုခင္ဖိုု ့ေကာင္းတယ္။ သူက ႏႈတ္မဆက္ေပမဲ့ အသက္ပိုုၾကီးတဲ့ မင္းက ႏႈတ္ဆက္ဖိုု ့ေကာင္းတယ္။ အိုုး ... သူက ႏႈတ္မဆက္တာကိုု ကိုုယ္ကႏႈတ္ဆက္ရမွာလား။ ဒါနဲ ့ပဲ
မၾကည့္မၿမင္ဟန္ ေဆာင္ခဲ့တယ္ေပါ့ေလ။ ဆယ္ေက်ာ္သက္ ကေလးေတြက်ေနတာပဲ  ၿပံ ုုးၿပႏႈတ္ဆက္ရမွာကိုု ဝန္ေလးေနလိုုက္ၾကတာ။ မိတ္ေဆြတစ္ေယာက္တိုုးေအာင္ လုုပ္ခဲ့တာမဟုုတ္ဘူး။ ၿပံ ုုးၿပႏႈတ္မဆက္တတ္တဲ့သူနဲ ့ အသိမိတ္ေဆြ မၿဖစ္ခ်င္ပါဘူး။ ေၾသာ္ ... အသိမိတ္ေဆြေတာ့ မၿဖစ္ခ်င္ဘူး ခ်စ္သူေတာ့ ၿဖစ္ခ်င္တယ္ေပါ့ေလ။ None but the brave deserve the fair မိန္းမေခ်ာဟာ ရဲစြမ္းသတၱိရိွသူ လူစြမ္းေကာင္းနဲ ့ပဲ ထိုုက္တန္တယ္တဲ့။ ေအး ... သူက လူစြမ္းေကာင္း မဟုုတ္သလိုု ကိုုယ္က မိန္းမေခ်ာမဟုုတ္ဘူး။ ကိုုယ္ေတာ့ မင္းတိုု ့ႏွစ္ေယာက္ကိုု နားမလည္ႏိုုင္ေတာ့ဘူး။

ရင္မခုုန္ေတာ့တဲ့ မင္းရဲ ့တစိမ္းေတြလိုု အၾကည့္မ်ိဳးနဲ ့ .... ခဏေလးေတြ ့ေတာင္ ကိုုယ္ေက်နပ္မယ္ ... တကယ္ဆိုုရင္ လိုုအပ္ခ်က္ ကြက္လပ္ေတြ သိပ္မ်ားေနလိုု ့ မင္းကိုု ေစာင့္ေနခြင့္ေပးပါ ...
ဒီကမၻာမွာ နင္မရိွတဲ့ ေန ့ရက္ေတြကိုု ေရွ ့ဆက္ႏိုုင္ဖိုု ့ မင္းကိုု လြမ္းေနခြင့္ေပးပါ ...
ေနညိုုရင္ ငိုုတတ္တဲ့စိတ္ေတြ ရင္မွာအသားမက်ႏိုုင္လိုု ့ အနားကိုု မင္းၿပန္လာေပးပါ ...

ေသခ်ာပါတယ္ သူ ကိုုယ့္ကိုု မခ်စ္ဘူး သူ ကိုုယ့္ကိုု ဘယ္ေတာ့မွ ... ။ ဆံုုစည္းဖိုု ့ ေရစက္မရိွဟန္တူေသာ ကိုုယ္တိုု ့ႏွစ္ေယာက္ ဆံုုေနရက္ႏွင့္ ေဝးေလၿခင္း ...။

စန္းထြန္း
ဂႊ်န္ ၂၄၊ ၂၀၁၈။


ေပၚတိုုရီကိုုသြား ေတာလား - ၆

မိနစ္ ၂၀ ေလာက္ၾကာေတာ့ ဘတ္စ္ကားလာတယ္ ဘတ္စ္ကား ၅၅ ဂိတ္ဆံုုးက ဆန္ဟြမ္ၿမိ ုု ့ေဟာင္းပဲ။ ပထမဆံုုးေန ့က ေရာက္ဖူးၿပီးသားဆိုုေတာ့ ေၿမပံုုၾကည့္လိုုက္ လမ္းနာမည္ေတြၾကည့္လိုုက္ ခန္ ့မွန္းတြက္ခ်က္တာေတြ လုုပ္စရာမလိုုေတာ့ဘူး။ ဘတ္စ္ကားစီးအတူတူစီးတဲ့ တစ္ေယာက္က princess ရုုပ္ထုုရိွတယ္ေၿပာလိုု ့ ဝိုုင္းက အဲ့ဒီကိုု သြားခ်င္တယ္။ ကိုုယ္က ဂူဂယ္မတ္ကိုု ၾကည့္ၿပီး ဘယ္လိုုသြားရမယ္ဆိုုတာ သိတယ္။ သေဘၤာအၾကီးေတြေတြ ့တယ္ ကမ္းေၿခတေလွ်ာက္ ေလွ်ာ့ပင္းဆိုုင္ စားေသာက္ဆိုုင္ေတြ အမ်ားၾကီးပဲ။ မင္းသမီးရုုပ္ထုုဆီ သြားတဲ့လမ္းေလးက သာယာတယ္။ သစ္ပင္ေတြအံုု ့ဆိုုင္းေနၿပီး ထိုုင္ခံုုေတြလည္း အမ်ားၾကီး။ ေအးေအးလူလူ လမ္းေလွ်ာက္ေနတဲ့သူေတြ၊ စကားထိုုင္ေၿပာေနတဲ့သူေတြ။ ေနအပူရိွန္ၿပင္းလြန္းလိုု ့ ေခႊ်းၿပိ ုုက္ၿပိ ုုက္က်တယ္။ ေဟာ ... ေတြ ့ပါၿပီ မင္းသမီးရုုပ္ ဝစ္လစ္စလစ္မိုု ့လိုု ့ ဝိုုင္းက ဓာတ္ပံုုမရိုုက္ခ်င္ဘူး။ အိုုး ... ဒါ သဘာဝပဲဟာ ကိုုယ္ကေတာ့ ေဘးပတ္ပတ္လည္ ဓာတ္ပံုုပတ္ရိုုက္။ ဝိုုင္းက မင္းသမီးေဘးတေစာင္းပံုုနဲ ့ေတာ့ ရိုုက္ခ်င္တယ္တဲ့။ ေတာင္ကုုန္းေအာက္ဖက္ ပင္လယ္ကမ္းစပ္ ေဘးတဖက္တခ်က္ လမ္းေလွ်ာက္လိုု ့ေတာ့ရတယ္။ ၁ မိုုင္ေလာက္ ေလွ်ာက္ရမယ္ လမ္းကေလွ်ာက္ႏိုုင္တယ္။ ဒါေပမဲ့ ေတာင္ေပၚကေန ၿမင္ရတဲ့ရႈခင္းက ပိုုလွမွာ ေနကလည္း အရမ္းပူတယ္။ ဘယ္အခ်ိန္လမ္းေလွ်ာက္ဖိုု ့ အေကာင္းဆံုုးလဲသိလား ညေနဆည္းဆာခ်ိန္ပဲ။ ေတာင္ေပၚမွာ ခံတပ္ရိွေတာ့ ၿဖတ္တက္လိုု ့ရမဲ့လမ္းရိွလားလိုု ့ ဝိုုင္းက အေစာင့္တေယာက္ကိုု စပိန္လိုုသြားေမးတယ္။ သံတံခါးပိတ္ထားၿပီး အေစာင့္ခ်ထားတာ ဘယ္လိုုမွၿဖတ္ဖိုု ့မၿဖစ္ႏိုုင္ဘူး။ ဂူဂယ္မတ္ၾကည့္လိုုက္ေတာ့ လာလမ္းအတိုုင္းေလွ်ာက္ၿပီး အေပၚဖက္ဘယ္ဖက္ေလွ်ာက္ရင္ ခံတပ္ေရာက္မယ္။ ဝိုုင္းကိုုလွမ္းေခၚ လက္ဟန္ေၿခဟန္နဲ ့ ေရွ ့တည့္တည့္ေလွ်ာက္ အေပၚဘယ္ဖက္တက္မဲ့ဟန္ လုုပ္ၿပေတာ့ အေစာင့္က ကိုုယ့္ကိုုလက္ညိုုးထိုုးၿပီး လက္မေထာင္ၿပတယ္ ကိုုယ္လမ္းသိတယ္ေပါ့။ အိမ္ေလးေတြက ေတာင္ေစာင္းေလးေတြမွာ ေဆာက္ထားတယ္။

အေပၚကိုု ဟိုုက္ေနေအာင္ တက္ရတယ္။ အေပၚေရာက္ေတာ့ နားမဲ့ေနရာေလးေတြ ့တယ္ ထိုုင္ခံုုေပၚကေန ၿမင္ရတဲ့ ၿမင္ကြင္းက အင္မတန္လွတယ္။ အိမ္ေလးေတြက ေရွးေဟာင္းအိမ္ေလးေတြ စနစ္တက် ထိန္းသိမ္းထားပံုုေပၚတယ္။ ပန္းၿခံတခုုမွာ ခိုုေတြအမ်ားၾကီးပဲ ခုုစာေကႊ်းလိုု ့ရတယ္  ၁ က်ပ္။ ခရစ္ယာန္ဘုုရားေက်ာင္းထဲ ဝင္လည္တယ္။ ရိုုမန္ကက္သလစ္ဘုုရားေက်ာင္း စတိတ္မွာၿမင္ဖူးေနက် ဘုုရားေက်ာင္းေတြနဲ ့ မတူဘူး။ လူ ၅ ေယာက္အဖြဲ ့တိုုးကိုု တိုုးဂိုုက္တေယာက္က ရွင္းၿပေနတယ္။ ေရွ ့ကိုုနည္းနည္းေလွ်ာက္ေတာ့ ခံတပ္ေသးေသးေလး ေတြ ့တယ္။ ေအာက္ကိုုငံုု ့ၾကည့္လိုုက္ေတာ့ မင္းသမီးရုုပ္ထုုနားကေနစတဲ့ ပင္လယ္ကမ္းစပ္ေဘးက လူသြားလမ္းေလးကိုု ေတြ ့ရတယ္။ ဆန္ဟြမ္ၿမိ ုု ့ေဟာင္းမွာ လမ္းေဘးေၾကာင္ေတြ အမ်ားၾကီးပဲ။ ေၾကာင္ေတြကလည္း အၾကီးၾကီးေတြ ပတ္ဝန္းက်င္က အစာေကႊ်းေမြးတယ္ထင္တယ္။ ေအးေဆးပဲ လူကိုမေၾကာက္ဘူး  အိေၿႏၵရရ သြားလာေနတယ္။ ေၾကာင္ေလးေတြ၊ ေခြးေလးေတြၿမင္တိုုင္း နတ္ဆုုနဲ ့မိုုခ်ီကိုု သတိရတယ္။ ကိုုယ့္ကိုုမ်ား သတိရေနၾကမလား နတ္ဆုုကေတာ့ မွတ္မိမွာေသခ်ာတယ္ မိုုခ်ီကေတာ့။ လမ္းမၾကီးဖက္ဆင္းလိုုက္တာနဲ ့ ဟိုုးအေဝးက ခံတပ္ၾကီးကိုု ၿမင္ရတယ္။ ၿမက္ခင္းက စိမ္းေနတာပဲ စြန္လႊတ္တဲ့သူ၊ ေဆာ့ကစားတဲ့သူ၊ ထိုုင္ေနတဲ့သူ၊ စကားေၿပာတဲ့သူူ။ အဲ့ဒါ သုုသာန္တဲ့ သုုသာန္ဆိုုမသြားဘူး ဝိုုင္းက သုုသာန္ကိုု အမဂၤလာလိုု ့ ယူဆတယ္။ ဘာသာမဲ့လို ့ေၿပာေပမဲ့ ေရွးဘဝေနာက္ဘဝ ရိွတယ္ဆိုုတာယံုုၾကည္တယ္။ ကိုုယ္ေသရင္ ကိုုယ္ခႏၶာအစိတ္အပိုုင္း  အကုုန္လံုးလႈမွာ ဝိုုင္းက ႏိုုးတဲ့။ ေတာင္ေအာက္ေၿခကိုု ဆင္းၿပီးမွမဟုုတ္ဘူးဆိုုၿပီးၿပန္တက္ ေတာင္ေပၚၿပန္ေရာက္ေတာ့ မွားေနတယ္ဆိုုၿပီး ေတာင္ေအာက္ၿပန္ဆင္း။ ပထဝီအေနအထားကႊ်မ္းတယ္ဆိုုတဲ့ကိုုယ္ ဂူဂယ္မတ္နဲ ့ အခက္ၾကံ ုုေနတာ။ မွားတဲ့အခါလည္း မွားေပမေပါ့။ ေအာက္ေၿခက ခံတပ္ကိုုသြားေတာ့ ယူနီေဖာင္းတေယာက္ ေစာင့္ေနတယ္။


သြားလိုု ့ရပါ့မလား ဟ သြားလိုု ့မရမွေတာ့ အေစာင့္က သြားလိုု ့မရဘူးလိုု ့ ေၿပာမွာေပါ့။ ခံတပ္က ဓာတ္ပံုုရိုုက္ခ်င္စရာလိုု ့ ၿမက္ခင္းေတြနဲ ့ စိမ္းေနတဲ့ ေတာင္ကုုန္းေပၚၿပန္တက္။ ေလတဝူးဝူးတိုုက္ေနလိုု ့ လြင့္ပါသြားမလား စိုုးရိမ္ရတယ္။ အဲ့ဒီေတာင္ကုုန္းေပၚကေန ၿမင္ရတဲ့ၿမင္ကြင္းက အင္မတန္လွတယ္။ ခံတပ္ဆီေရာက္ေတာ့ ညေန ၆ နာရီထိုးဖိုု ့ ၁၅ မိနစ္ပဲလိုုေတာ့တယ္။ ခံတပ္က ညေန ၆ နာရီအထိပဲ ဖြင့္တယ္။ ဒီေတာ့လည္း ခံတပ္ေရွ ့မွာပဲ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ခဲ့တာေပါ့။ ဝိုုင္းက သူ ဓာတ္ပံုုရိုုက္တာေတာ္ၿပီတဲ့ ကိုုယ္ကမေတာ္ႏိုုင္ေသးဘူး။ ပထမဆံုုးေန ့က ေရာက္ခဲ့တဲ့ခံတပ္ကိုု မိနစ္၂၀ ေလာက္ေလွ်ာက္ရတယ္။ ေနဝင္ဆည္းဆာခ်ိန္နဲ ့ ဓာတ္ပံုုရိုုက္။ ဘားေတြရိွတဲ့လမ္း၊ ဆန္ဖရန္စစၥကိုုလမ္းေတြေလွ်ာက္။ ဗိုုက္ဆာရင္ ေပၚတိုုရီကန္အစားအစာ ဝင္စားမယ္လိုု ့ ေတြးထားတာ။ ဗိုုက္ကလံုုးဝမဆာဘူး ေန ့လည္ ၃ နာရီေလာက္ကမွ ေန ့လည္စာစားထားတာကိုုး။ ဝိုုင္းေရ ကိုုယ္တိုု ့ေတာ့ ဆန္ဟြမ္ၿမိ ုု ့ေဟာင္းရဲ ့ ေနရာတိုုင္းကိုု ေၿခခ်ခဲ့တယ္လိုု ့ ေၿပာရမယ္။ ေရဆာေနလိုု ့ ဆိုုင္တဆိုုင္ထဲ ဝင္ၿပီးေတာ့ ေရသန္ ့ဘယ္ေလာက္လဲလိုု ့ေမးေတာ့ ၁ က်ပ္ခြဲ။ ၂ ဘူးဝယ္မလိုု ့ လုုပ္ေနတုုန္း ဝိုုင္းက ပထမဆံုုးေန ့က တြန္းလွည္းမွာ ၁ က်ပ္ပဲေပးရတယ္လိုု ့ သတိေပးေတာ့မွ ေအး ဟုုတ္သားပဲ။ ေရဘူးမဝယ္ေတာ့ဘူး ေၿပာလိုုက္ေတာ့မလိုု ့ ဝိုုင္းက အားနာစရာၾကီး ၂ ဘူးမဝယ္နဲ ့ တဘူးပဲဝယ္လိုုက္။ ေၿခတိုုေနေအာင္ လမ္းေလွ်ာက္ရ ေနကလည္း  အင္မတန္ပူတာမိုု ့ ေရဘူးတဘူးကုုန္ေအာင္ ေသာက္တယ္။ ဘတ္စ္ကားဂိတ္ဆီ သြားေနတုုန္း ေရွ ့မလွမ္းမကမ္းမွာ ဟမ္းကယ္ရီအိတ္ဆြဲ ေၾကာင္တေကာင္ကိုု ပခံုုးေပၚတင္ၿပီး တေယာက္တည္းေအာ္ဟစ္ ေၿပာဆိုုေနတဲ့ အသက္ ၂၅ ႏွစ္အရြယ္ ပိန္ပိန္ရွည္ရွည္ ေကာင္ေလးတေယာက္ကိုုေတြ ့ေတာ့ ကိုုယ္ကမွတ္မိတယ္။ ပထမဆံုုးေန ့ ဆန္ဟြမ္ၿမိ ုု ့ေဟာင္းကအၿပန္ ည ၈ နာရီခြဲ ဘတ္စ္ကားေပၚကေန ဘာမွမၿမင္ရေတာ့ ေခါင္းပတ္ခ်ာလည္ယမ္း ကားမွန္ေပါက္ထြက္မတတ္ အၿပင္ဖက္ကိုု ၾကည့္ေနၾကတဲ့ကိုုယ္တိုု ့ကိုု တံတားေက်ာ္ရင္ ကြန္နာဒိုု (ဟိုုတယ္ေတြရိွတဲ့ရပ္ကြက္) ပဲလိုု ့ ေၿပာသြားတာ အဲ့ဒီေကာင္ေလးပဲ။

ေဟ ဟုုတ္လား အဲ့ဒါဆိုု ဆက္မသြားနဲ ့ဦး ရပ္ေနရေအာင္ သူနဲ ့ေတာ္ေတာ္ေဝးသြားေတာ့မွ သြားရေအာင္။ ဝိုုင္းက မမွတ္မိဘူး ကိုုယ္က အဲ့ဒီလိုု ေနရာေဒသအမွတ္အသား၊ လူေတြကိုု အင္မတန္မွတ္မိတယ္။ စာကိုုမ်ား အဲ့ဒီလိုုမွတ္မိလိုု ့ကေတာ့ ေအပလပ္ေတြရမွာ။ အမွတ္အသားေကာင္းတာ အေဖနဲ ့တူတာေနမွာ အိမ္မွာ ပစၥည္းတခုုခုုရွာမေတြ ့ရင္ အေဖ့ကိုုသာေမးလိုုက္ ဘယ္ပစၥည္းက ဘယ္ေနရာမွာဆိုုတာ တန္းသိတယ္။ မၾကီးလည္း ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္တုုန္းက သူငယ္ခ်င္းအိမ္ကိုု အလည္သြားရင္း ခဏေလးေတြ ့ခဲ့တဲ့ အစ္မတစ္ေယာက္ကိုု အႏွစ္ ၂၀ အၾကာ တီဗြီဖန္သားၿပင္မွာ သတင္းေၾကၿငာတဲ့သူအၿဖစ္ ၿပန္ေတြ ့ေတာ့ ခ်က္ခ်င္းမွတ္မိတယ္။ ည ၇ နာရီခြဲ သိပ္မေမွာင္ေသးေတာ့ ပထမေန ့တုုန္းကလိုု ေခါင္းပတ္ခ်ာလည္ယမ္းေနေအာင္ ၾကည့္စရာမလိုုဘူး။ ဟိုုတယ္နားေရာက္တာနဲ ့ မွတ္မိတယ္။ ေမ ၂၂ အဂၤါေန ့မနက္ ၇ နာရီေလာက္ႏိုုး ေရခ်ိဳး ဧည့္ၾကိ ုုေကာင္တာက အမ်ိဳးသမီးကိုု ဒီနားမွာ သြားလည္ပတ္စရာ ဘာမ်ားရိွလဲလိုု ့ ေမးၾကည့္ေတာ့ သက္တမ္းၾကာရွည္ၿပီၿဖစ္တဲ့ ဘုုရားေက်ာင္းေလးရိွတယ္။ ၿပ ုုၿပင္ထိန္းသိမ္းေနလိုု ့ ပိတ္ထားတာ ခုုေတာ့ၿပန္ဖြင့္ၿပီ အင္မတန္သာယာတယ္ေၿပာတာနဲ ့ သြားလည္ၾကတယ္။ ဘုုရားေက်ာင္းက တံခါးပိတ္ထားေတာ့ ဝင္မလည္ေတာ့ဘူး။ ပန္းၿခံတခုုေတြ ့လိုု ့ သြားမယ္ဆိုုၿပီးသြားလိုုက္တာ ၁၀ မိနစ္ေလာက္ၾကာတဲ့အထိ ပန္းၿခံမေတြ ့ေသးလိုု ့ ဂူဂယ္မတ္ကိုုၾကည့္လိုုက္ေတာ့မွ ေၿပာင္းၿပန္ၾကီးသြားေနတာကိုုး။ ပင္လယ္ဖက္ကိုုသြားၿပီး ပင္လယ္ကမ္းစပ္ကေန ဟိုုတယ္ဆီလမ္းေလွ်ာက္သြားၾကတယ္။ တခ်ိဳ ့ေနရာမွာ ေက်ာင္ေဆာင္မတ္မတ္ ခဲရခဲဆစ္သြားရမဲ့ပံုုဆိုုေတာ့ လမ္းမဖက္ၿပန္ေကြ ့တက္ ၿပီးမွပင္လယ္ဖက္ၿပန္ဆင္း။ ပင္လယ္ကမ္းေၿခဆီ ဝင္ေရာက္ေၿပးဝင္လာတဲ့ လိႈင္းေဖြးေဖြးေလးေတြ၊ ပင္လယ္ၿပာၿပာ အင္မတန္လွတယ္။ ေဘာင္းဘီရွည္ကိုု ဒူးအထိ ဆြဲတင္လိုုက္ၿပီး ေၿခဗလာနဲ ့ သဲေသာင္ၿပင္ေပၚ ေလွ်ာက္သြားေနမိေတာ့တယ္။တိုုးတိုုးေလး ညည္းဆိုုေနမိတာက ...

လိႈင္းေတြလည္း ေၿပးေဆာ့ေနဆဲ ... ဘယ္ေသာင္ၿပင္ ဘယ္ကမ္းပါးဆီကိုုရြယ္ ...
နားခိုုစရာ သူရွာလိုု ့ရယ္ ... အေၿပးေလး လွမ္းၾကတယ္ ...
ဟိုုဒီမွာကြယ္ ေသာင္ခံုုၿပင္ဝယ္ ... ဝင္ကာကြယ္ ခိုုနားရဖိုု ့ရြယ္...
ကိုုယ့္ရဲ ့အသည္းႏွလံုုးၾကားဆီမယ္ ... ေမတၱာေရလိႈင္း သူ ့အေပၚဝယ္...
ရိုုက္ခတ္လိုု ့ သူ ့အပါးသြားမယ္ ... ရင္မွာအစဥ္ ခိုုနားရဖိုု ့ရြယ္ ...
အခုုေတာ့လည္း သူ ့အသည္းၿပင္မယ္ .. ရင္နာစရာ အမုုန္းစကားေတြရယ္ ...
နားခိုုစရာ ေနရာလည္းမလြယ္ ... ေရလိႈင္းေလးရဲ ့ အၿဖစ္ရယ္...
ဟိုုဒီမွာကြယ္ ေသာင္ခံုုၿပင္ဝယ္ ... ရင္နာဖြယ္ ငိုုလြမ္းၾကရတယ္ ...


မနက္ ၉  နာရီခြဲေလာက္ ဟိုုတယ္ေရာက္ေတာ့ လက္ေက့အိတ္ယူ မနက္စာစား ခ်က္ေကာက္လုုပ္ uber ကားနဲ ့ ေလဆိပ္ကိုု မိနစ္ ၂၀ ေလာက္ပဲ ေမာင္းရတယ္။ ေလယာဥ္က ေန ့လည္ ၁ နာရီ ဝိုုင္းက ခရီးခဏခဏထြက္ရတဲ့သူဆိုုေတာ့ frequent traveler သူ ေလယာဥ္လတ္မွတ္ဝယ္ရင္ ဇုုန္ေကာင္းေကာင္းရတယ္။ Delta ေလေၾကာင္းလိုုင္းက ပရီမီယမ္၊ ဂိုုးစတားခရီးသည္ေတြ အရင္ေခၚတယ္။ ၿပီးမွ ဇုုန္ ၁၊ ၂ ၊ ၃ ကိုုယ္ဝယ္ရင္ ဇုုန္ ၃ ရတယ္ ဝိုုင္းဝယ္ရင္ ဇုုန္ ၁ ရတယ္။ ပတ္စ္ပိုု ့၊ အိုုင္ဒီထုုတ္စရာမလိုုဘူး ေလယာဥ္က ေရ ၊ snack ၊ ကြတ္ကီး ေကႊ်းတယ္။ ၄ နာရီစီးရမဲ့ခရီးကိုု ၃ နာရီခြဲေလာက္နဲ ့ေရာက္တယ္ နယူးေယာက္ ဂႊ်န္အက္ဖ္ကေနဒီေလဆိပ္ ဆင္းခါနီး ေလထန္ေနၿပီး ေလယာဥ္ခါယမ္းေနလိုု ့ ဘုုရားတလိုုက္ေသးတယ္။ နယူးေယာက္မွာေတာ့ မိုုးေတြအံုု ့မိႈင္းၿပီး မိုုးရြာမဲ့ပံုု။ ေပၚတိုုရီကိုုသြား ေတာလား ၿပီးပါၿပီ။ ဂ်ဴလိႈင္နဲ ့ စက္တင္ဘာမွာ ခရီးသြားဖိုု ့ ရိွပါတယ္။ သြားၿဖစ္ရင္ ေတာလားေတြ ေရးပါဦးမယ္။

Happy Traveling !
စန္းထြန္း
ဂႊ်န္ ၁၈၊ ၂၀၁၈။

ေပၚတိုုရီကိုုသြား ေတာလား - ၅

ေမ ၂၁ တနလၤာေန ့ မနက္ ၆ နာရီေလာက္ႏိုုးေတာ့ ေရခ်ိဳး ဟိုုတယ္ကေန ၅ မိနစ္လမ္းေလွ်ာက္ရင္ ေရာက္တဲ့ကမ္းေၿခဆီသြားၿပီး ဓာတ္ပံုုရိုုက္ၾကတယ္။ ေပၚတိုုရီကိုုဟာ ရာသီဥတုု အေၿပာင္းအလဲၿမန္တယ္။ ေနၿခစ္ၿခစ္ေတာက္ ပူေနရာကေန  ခ်က္ၿခင္းမိုုးတိမ္ေတြ ေရာက္လာၿပီး မိုုးရြာခ် ၿပီးေတာ့ ေနပူေနၿပန္ေရာ။ ဟိုုတယ္ကေကႊ်းတဲ့ မနက္စာကိုု ဗိုုက္ကားေအာင္စား။ မနက္ ၉  နာရီခြဲ လာေခၚမယ္ဆိုုေပမဲ့ ၉ နာရီ ၁၅ ကတည္းက တိုုးဂိုုက္က လာေခၚေနၿပီ။ မာစီးဒီးဗန္ကား ကိုုယ္တိုု ့ ၂ ေယာက္ပဲတဲ့ ေရွ ့ကထိုုင္ခံုုမွာ ေရသန္ ့ဗူး၊ မုုန္ ့ေတြထားေပးတယ္။ တိုုးဂိုုက္က ေပၚတိုုရီကိုုသမိုုင္းေၾကာင္းကိုု ရွင္းၿပတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ ၅၀၀ က ခရစ္တိုုဖာကိုုလံဘတ္ နယ္ေၿမသစ္ေတြ ရွာေဖြရင္း ဒီကႊ်န္းကိုုေတြ ့ခဲ့တာ။ ေဒသခံတုိင္းရင္းသားေတြကိုု ကိုုးကြယ္တဲ့ဘာသာ အတင္းေၿပာင္းခိုုင္းတာေတြ ရိွခဲ့တယ္။ ေပၚတိုုရီကိုုမွာ အမည္း၊ ေဒသခံတိုုင္းရင္းသား၊ ဥေရာပသားေတြ ေနထိုုင္ၾကခဲ့ပါတယ္။ ခုုေတာ့ လူမ်ိဳးေပါင္းစံုုေရာေနၿပီ။ ေရေၾကာင္းဆက္သြယ္ေရး အခ်က္အခ်ာေနရာမွာ တည္ရိွလိုု ့ ေတာင္အေမရိက၊ မကၠဆီကိုုမွာေတြ ့တဲ့ ေရႊေတြကိုု စပိန္ကိုုတင္ပိုု ့။ မီးေလာင္ပ်က္စီး ဘာမွမက်န္ေတာ့တဲ့အခါ ၿပင္သစ္က အေမရိကန္ကိုု ေပးလိုုက္တာတဲ့။ ေပၚတိုုရီကိုုဟာ အေမရိကန္ပိုုင္နက္ ဒါေပမဲ့ အေမရိကန္သမၼတ ေရြးေကာက္ပြဲမွာ မဲေပးခြင့္ မရိွဘူး။ ၿမိ ုု ့ေတာ္ဝန္က အာဏာရိွတယ္လိုု ့ ေၿပာတယ္။ အေမရိကန္စနစ္အတိုုင္း ဖယ္ဒရယ္အစိုုးရ၊ ၿပည္နယ္အစိုုးရကိုု အခြန္ေပးရတယ္။ အထက္တန္းအထိ ပညာေရးကအလကား၊ လစာထဲက Social Security ပင္စင္၊ Medicare က်န္းမာေရးအာမခံ ၿဖတ္တယ္။ ကာရီဘီယံႏိုုင္ငံမိုု ့ ရိုုမန္ကက္သလစ္ဘာသာဝင္ မ်ားတယ္။ တိုုးဂိုုက္အဘိုုးက လူမည္း မ်က္လံုုးအၿပာ၊ အဘြားက တိုုင္းရင္းသူ။ ကာရီဘီယံရုုပ္ေပါက္ေပမဲ့ လူမ်ိဳးစံုုေနလိုု ့ ဘာရုုပ္ေပါက္ေနမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ဘူးလိုု ့ေၿပာလုုိ ့ ရယ္လိုုက္ရတာ။ ဒီေန ့သြားမဲ့ ဂူ ၂ ခုုက အလယ္ပိုုင္းမွာ ရိွတယ္။ ကႊ်န္းတပတ္ ၈ နာရီေလာက္ ေမာင္းရမယ္ တေနရာနဲ ့ တေနရာ ရာသီဥတုု မတူဘူး။ အယ္ယြန္းေကမုုတ္သံုုသစ္ေတာမွာေတာင္ တေနရာက မိုုးလံုုးဝမရြာဘူး။ ကႊ်န္းရဲ ့ေတာင္ဖက္ပိုုင္းဟာ မိုုးသိပ္မရြာဘူး ေၿခာက္ေသြ ့တယ္။

အရင္တုုန္းက တိုုးေတြအရမ္းမ်ားတာ တပတ္ ၆ ရက္ အလုုပ္လုုပ္ရတယ္။ ခုုေတာ့ တပတ္မွာ ၂ ရက္ပဲရတယ္ ဒါကိုုေတာင္ ယက္စ္ဆိုုၿပီး လက္ခေမာင္းခတ္ ထခုုန္ေနတာတဲ့။ မႏွစ္က မာရီယာမုုန္တိုုင္းဝင္ၿပီး ၆ လအၾကာမွ တိုုးေတြၿပန္ဝင္လာတာ။ မာရီယာမုုန္တိုုင္း တိုုက္ၿပီးလိုု ့ တလေက်ာ္ၾကာတဲ့အထိ လွ်ပ္စစ္မီးမရေသးဘူး။ ခုုေတာင္ ေတာင္ဖက္ပိုုင္းမွာ မီးမရေသးဘူး။ လွ်ပ္စစ္ကုုမၺဏီက စြန္ ့ပစ္သြားတာ ေရွ ့ႏွစ္မွ မီးရမယ္တဲ့။  အိမ္ေခါင္မိုုးမွာ တာလပတ္အၿပာေရာင္ေတြ ့ရင္ အိမ္မမိုုးႏိုုင္ေသးတာတဲ့။  ၂၀၀၈ ေမလတုုန္းက ၿမန္မာၿပည္မွာ နာဂစ္မုုန္တိုုင္းတိုုက္တဲ့အခ်ိန္ကိုု သတိရမိတယ္။ လွ်ပ္စစ္မရိွ၊ သစ္ပင္ေတြ ၿပိ ုုလဲ၊ ဟိုုင္းၾကီးမွာလည္း ပစၥည္းေတြအကုုန္ဆံုုးရံႈး မိဘေတြ ကံေကာင္းလိုု ့ အသက္မေသတာ။ မုုန္တိုုင္းဒဏ္ကိုု ခံစားဖူးတာမိုု ့ ကိုုယ္ခ်င္းစာပါတယ္။ ဂူဆီကိုု ၁ နာရီခြဲေလာက္ ေမာင္းရတယ္။ Caeva Ventana ၿပတင္းေပါက္ဂူ ေစာေရာက္ေနလိုု ့ နည္းနည္းေစာင့္လိုုက္ရတယ္။ ထိခိုုက္မႈၿဖစ္ရင္ ကိုုယ့္တာဝန္သာၿဖစ္ပါတယ္ဆိုုတာ လက္မွတ္ထိုုးရတယ္။ ေဆာက္လုုပ္ေရးလုုပ္ငန္းခြင္မွာသံုုးတဲ့ ဦးထုုပ္ေဆာင္းရတယ္။ ေခါင္းငံုု ့လိုုက္ရင္ ဦးထုုပ္ေအာက္ကိုုမက်ရေအာင္ အတိုုးအေလွ်ာ့လုုပ္ရတယ္။  ၂ ေယာက္ကိုု လက္ႏွိပ္ဓာတ္မီးတခုု ေပးတယ္။ ကိုုယ္တိုု ့တိုုးဂိုုက္မွာ လက္ႏိွပ္ဓာတ္မီးေသးေသးေလး ပါတယ္။ ေမာရင္ သူ ့ေက်ာပိုုးအိတ္ထဲမွာ ေရဗူး ၂ ဘူးရိွတယ္ ဗိုုက္ဆာရင္စားဖိုု ့ မုုန္ ့ရိွတယ္။ ပစၥည္းေတြေလးရင္ သူ ့ကိုုေပးပါ ကူသယ္ေပးမယ္တဲ့။ တကယ့္ကိုု သနားၾကင္နာကူညီတတ္တဲ့ တိုုးဂိုုက္ၾကီး။ ဂူတိုုးဂိုုက္က ဘယ္ကလာတာလဲေမးေတာ့ ဗီယက္နမ္ကိုုေတာ့ သိတယ္ ၿမန္မာကိုုမသိဘူး။ အမ်ားစုုက စတိတ္ကလာၾကတာ။ ဂူအသြားလမ္းက အပင္ေတြအေၾကာင္း ရွင္းၿပတယ္ ေကာ္ဖီပင္၊ ဂ်င္းပင္၊ နာမည္ဘယ္လိုုေခၚလဲ မမွတ္မိေတာ့ဘူး အၿမစ္ကိုုသုုတ္စားလိုု ့ရတဲ့အပင္။ ေၿခေထာက္ကိုု ေသေသခ်ာခ်ာ ကုုတ္ယူၿပီး ဆင္းရတက္ရတယ္။ ဟိုုတုုန္းကလူေတြ ေရးဆြဲသြားတဲ့ ပန္းခ်ီေတြ ့ရတယ္။  ဂူထဲမွာ ဘယ္အပင္မွ မရွင္သန္ပါဘူး။ ေက်းငွက္ေတြက အေစ့အႏွံေတြကိုု ဂူထဲသယ္ေဆာင္လာလိုု ့ ရွင္သန္တဲ့အပင္ေတြရိွတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေနအလင္းေရာင္မရလိုု ့ အစိမ္းေရာင္မရိွဘဲ ၿဖ ူေဖ်ာ့ေနတယ္။


ဂူအေပါက္ဝကေန ဟိုုးအေဝးက ေတာင္စဥ္ေတာင္တန္း၊ ေက်ာက္ေဆာင္၊ ေခ်ာင္းေလးေဘးမွာ တည္ရိွေနတဲ့ ရြာေလး၊ ရစ္ေခြစီးဆင္းေနတဲ့ေခ်ာင္း။ ရႈခင္းက အင္မတန္လွတယ္ ဓာတ္ပံုုေတြ ့ဖူးေပမဲ့ ကိုုယ္တိုုင္မ်က္စိနဲ ့ တက္အပ္ၿမင္ရတဲ့ၿမင္ကြင္းက ရပ္သပ္ရႈေမာဖြယ္ရာပဲ။ အဲဒီလိုုသာယာေအးခ်မ္းလွပတဲ့ ေနရာေလးေတြေတြ ့ရင္ အၿငိမ္းစားယူၿပီးရင္ အဲ့ဒီလိုုေနရာမွာေနမယ္လိုု ့ ေတြးမိတယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္အထိ အသက္ရွည္ပါ့မလားလိုု ့ ေတြးမိၿပီးၿပံ ုုးမိတယ္။ တိုုးဂိုုက္က ေက်ာက္ေဆာင္မွာ ခရစ္ေတာ္ပံုုေပၚေနတာကိုုၿပၿပီး ကိုုယ္တိုု ့ကိုု ဓာတ္ပံုုရိုုက္ေပးတယ္။ အၿပန္လမ္းမွာလည္း ေတြ ့တဲ့ငွက္ေတြအေၾကာင္း ရွင္းၿပတယ္။ အင္ဒီယန္းဂူကိုု ၁ နာရီေလာက္ ေမာင္းရတယ္။ အရင္သမၼတေဟာင္းက လဘ္စားသြားတာ အေၾကြး ၇၀ ဘီလီယံေတာင္ရိွတယ္။ ဒါေတာင္ ၄ ႏွစ္ပဲမိုု ့လိုု ့ ၁၀ ႏွစ္ဆိုုရင္ေတာ့လား အာ့ယာယား။ ဝန္ၾကီးအကုုန္နီးပါး ေထာင္ထဲေရာက္တာ။ သူ ့သားက ခုုၿမိ ုု ့ေတာ္ဝန္ၿဖစ္ေနတယ္ ခုုသူတိုု ့ကိုု အကုုန္လြတ္ေပးၿပီး အစိုုးရထဲမွာ လုုပ္ခိုုင္းတယ္။ ေပၚတိုုရီကန္ေတြဟာ ပထမဆံုုးပဲ ေပၚတိုုရီကိုုမွာ ဘယ္မွာမွမရိွတဲ့ငွက္ေတြ ့တယ္။ ေပၚတိုုရီကိုုမွာ တခုုခုုၿဖစ္ရင္ ယူအက္စ္အစိုုးရက ကူညီေပးရတာကိုု ဖီမာေခၚတယ္။ ယူအက္စ္အစိုုးရက ခ်ေပးလိုုက္တဲ့ပိုုက္ဆံေတြကိုု တကယ္သံုုးရဲ ့လားလိုု ့ လာစစ္ရတယ္ ဂုုဏ္ယူစရာပထမဆံုုးပဲ အာ့ယာယား။ အင္ဒီယန္းဂူက ေက်ာက္ေဆာင္ထဲကိုု ဝင္ရတာမဟုုတ္ဘူး။ ပင္လယ္ကမ္းစပ္က ေက်ာက္ေတာင္ေတြဆီကိုု သြားရတယ္။ ၿပတင္းေပါက္ဂူမွာ ဆံုုခဲ့တဲ့သူေတြကိုု ၿပန္ေတြ ့ရတယ္။ ပင္လယ္ကမ္းစပ္ကိုု ေက်ာက္ေတာင္ေတြေပၚေရာက္ေတာ့ ေလတဟူးဟူး တိုုက္ေနတယ္။ ပင္လယ္ၾကီးက ၿပာလဲ့ေနလိုုက္တာ ေက်ာင္ေဆာင္ေတြကိုု တဝုုန္းဝုုန္းရိုုက္ခတ္ေနတဲ့ ဒီလိႈင္းသံ ၾကားရတယ္။ အရင္တုုန္းက ဟိုုးေအာက္ထဲဆင္းဖိုု ့ ေလွကားရိွတယ္။ ခုုေတာ့ အႏၱရာယ္ရိွလိုု ့ ၿဖ ုုတ္ထားတယ္။ တခ်ိဳ ့လူေတြက အဲ့ဒီေက်ာက္ေဆာင္ၾကားကေန ကုုတ္ကပ္တြယ္ကပ္ၿပီး ေအာက္ကိုုဆင္းၾကတယ္။ 

အယ္မေလး အသည္းေအးလိုုက္တာ ရင္တဖုုိဖိုုနဲ ့ ေၾကာက္ဖိုု ့ေကာင္းတယ္။ အင္ဒီယန္းဂူတိုုးဂိုုက္က ဒီေက်ာက္ေဆာင္မွာ ေတြ ့ရတဲ့စာေတြက ပီရူးကလူမ်ိဳးစုုတစုုရဲ ့ စာနဲ ့တူတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာတုုန္းက မိုုင္ေထာင္ခ်ီိေဝးတဲ့ တၿခားတိုုက္ကေန ဒီကႊ်န္းကိုု ဘယ္လိုုေရာက္လာၾကတာလဲ ခုုထိမသိေသးဘူး။ ေနာက္သြားေရာက္တဲ့ေနရာက အင္မတန္လွတယ္ ကမ္းေၿခအေကြ ့ ၃ ခုုၿမင္ရတယ္။ Pirates of the Caribbean ရုုပ္ရွင္ထဲက ဇာတ္ဝင္ခန္းအခ်ိဳ ့ကိုု ဒီမွာရိုုက္ခဲ့တာတဲ့။ ရႈခင္း အင္မတန္လွတယ္ ေမာ္တင္စြန္းဘုုရားပြဲကိုုသြားရင္ ၿမင္ရတဲ့ၿမင္ကြင္းအတိုုင္း။ အဆံုုးမရိွ က်ယ္ၿပန္ ့တဲ့ ပင္လယ္ၿပာၾကီး၊ ေက်ာက္ကမ္းပါးဆီမွာ တဝုုန္းဝုုန္းရိုုက္ခတ္ေနတဲ့ လိႈင္းလံုုးေတြ။ ေလထန္လိုု ့ ခဏပဲေနႏိုုင္တယ္ ေက်ာက္ေဆာင္ေတြဆိုုေတာ့ အဆင္းအတက္ သတိထားရတယ္။ ကိုုစကာရီကာကေနလာတဲ့ ၿပတင္းေပါက္ဂူမွာလည္း ဆံုုခဲ့တဲ့အန္တီၾကီး ၂ ေယာက္ေနာက္ လိုုက္ေနတာ အၿပန္လမ္းက ကားဆီမေရာက္ဘဲ သစ္သားတန္းေတြနဲ ့ ၿခံစည္းရိုုးခတ္ထားတဲ့ဖက္ ေရာက္သြားလိုု ့ တိုုးဂိုုက္ကေဆာရီးတဲ့။ ကိစၥမရိွပါဘူး အန္တီၾကီးေတြက သစ္သားတန္းေအာက္ကေန ငံုု ့သြားၾကတယ္။ ကိုုယ္တိုု ့ကေတာ့ ေကြ ့ပတ္ၿပီးေလွ်ာက္ၾကတယ္။ တိုုးဂိုုက္က ဂူေတြကိုု သေဘာက်လားလိုု ့ေမးေတာ့ အိုုး သေဘာက်တာေပါ့ အရမ္းလွတယ္။ ဗိုုက္ဆာေနၿပီမိုု ့လိုု ့ တိုုးဂိုုက္က သူသိတဲ့ ေပၚတိုုရီကန္ဆိုုင္ဆီေမာင္းတာ ၄၅ မိနစ္။ ေရာက္ေတာ့ ဆိုုင္မဖြင့္ဘူး ေနာက္တဆိုုင္ အဲ့ဒီဆိုုင္လည္း မဖြင့္ဘူး။ ေနာက္တဆိုုင္ဆီသြားေတာ့ လမ္းေရေက်ာ္လိုု ့ လမ္းပိတ္ထားတယ္ ရဲကားေစာင့္ေနတယ္။ တၿခားလမ္းကေန ေကြ ့ပတ္သြားၿပီး ဆိုုင္နားေရာက္ေတာ့ ဆိုုင္မဖြင့္ဘူး။ ဟင္ ဘယ္လိုုၿဖစ္တာပါလိမ့္ ဘာလိုု ့ဆုုိင္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ပိတ္ပါလိမ့္။ ေနာက္ဆံုုးဆိုုင္တခုုကေတာ့ဖြင့္တယ္ ဝိုုင္း ငါးဆားငန္ကိုု မုုန္ ့ႏွစ္နဲ ့ေၾကာ္ထားတာ၊ ကိုုယ္က အမဲသား၊ ငွက္ေပ်ာသီး၊ မုုန္ ့ႏွစ္နဲ ့ေၾကာ္ထားတာ စားတယ္။ ဗိုုက္ဆာလြန္းလိုု ့ ဓာတ္ပံုရိုုက္ဖိုု ့ သတိမရဘူး သတိရတဲ့အခ်ိန္ ကုုန္ခါနီးေနၿပီ။ ပင္ညာကိုုကာ နာနတ္သီး အုုန္းသီးေဖ်ာ္ရည္ေသာက္တယ္။ တိုုးဂိုုက္ကိုု ေန ့လည္စာေကႊ်းတယ္။ တိုုးဂိုုက္က တစ္ရွဴးေတြယူေပးတယ္။

Caeva Ventana (Window) Cave

ကိုုယ္စားေနတာကိုုေတြ ့ေတာ့ သူအရမ္းၾကိ ုုက္တဲ့အစားအစာ ေသြးတိုုးဆီးခ်ိဳရိွလိုု ့ သူ ့မိန္းမက မစားရဘူးလိုု ့ တားၿဖစ္ထားတယ္။ အရမ္းစားခ်င္လာလိုု ့သြားဝယ္ၿပီး မိန္းမမသိေအာင္စားမယ္လိုု ့ေၿပာလိုု ့ ရယ္လိုုက္ရတာ။ အင္မတန္စားေကာင္းတယ္ ကိုုယ္တိုု ့ ေပၚတိုုရီကိုုမွာ ေန ့တိုုင္း မနက္စာနဲ ့ညစာ ေပါင္းစားရတယ္။ ဒီမုုန္ ့ၾကိ ုုက္လား ၾကိ ုုက္တယ္ ဝယ္သြားမလား မဝယ္ေတာ့ဘူး။ တၿခားဟာ ေၿပာင္းစားခ်င္လိုု ့ မင္းတိုု ့ဟိုုတယ္နားမွာ ဆိုုင္တဆိုုင္ရိွတယ္ အဲ့ဒီဆိုုင္ကဟာေတြေကာင္းတယ္။ ဆိုုင္လိပ္စာနဲ ့ အစားအေသာက္ေတြကိုု ကိုုယ့္ဆီ မတ္ေဆ့ပိုု ့ေပးတယ္။ အၿပန္လမ္းမွာ CVS နဲ ့ Wallgreens က လမ္းတဖက္တခ်က္ မလွမ္းမကမ္းမွာရိွတယ္။ မေန ့က ကိုုယ္တိုု ့ CVS နဲ ့ Wallgreens မွာ ေနေလာင္ခံခရမ္သြားဝယ္ၿပီး အေၾကြေစ့လဲတယ္။ အဲ့ဒီဆိုုင္ ၂ ခုုလည္း မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုုင္။ အဲ့ဒီဆိုုင္ပိုုင္ရွင္ေတြက လင္မယား အဆက္ေဟာင္းေတြ ၿပိ ုုင္ေနၾကတယ္ဆိုုလား။ တိုုးဂုုိက္က သူငယ္ငယ္တုုန္းက ထရပ္ေခါင္းကားေလးနဲ ့ သူ ့စက္ဘီး အၿပိ ုုင္နင္းၾကတာ ေဘးကလူေတြက ေအာ္ဟစ္အားေပး။ သူက နည္းနည္းေလးသာၿပီး ႏိုုင္လိုုက္တယ္ဆိုုပဲ။ ခုုေန အဲ့ဒီလိုုမၿပိ ုုင္ႏိုုင္ေတာ့ဘူး။ အရင္တုုန္းက အေၿပး၊ ေရကူး၊ စက္ဘီးစီး ၃ ခုုပါဝင္တဲ့အားကစားနည္းမွာ ပါဝင္ယွဥ္ၿပိ ုုင္ခဲ့တယ္ဆိုုပဲ။ သူ ့ေဘာ္ဒါေတြက စက္ဘီးစီး၊ ေၿပးဖိုု ့ ေခၚေနၾကတုုန္း။ ကမ္းေၿခေစာင့္တပ္မွာ တာဝန္ထမ္းေဆာင္တုုန္းက အဂၤလိပ္စကားသိပ္မကႊ်မ္းက်င္ေသးလိုု ့ ဆူဗာဗိုုက္ဆာက အႏိုုင့္က်င့္တယ္ဆိုုပဲ။ သူက ရက္စ္ ရက္စ္ ရက္စ္ တခုုပဲေၿပာတတ္တာကိုုးတဲ့။ စပိန္သံဝဲဝဲနဲ ့ ရွင္းၿပတာေတြကိုု အကုုန္အစင္ နားမလည္ေပမဲ့ ရက္စ္၊ ရိုုက္၊ အဟား လုုပ္ရတာေပါ့။ တစ္ဖ္သိပ္မေပးတတ္တဲ့ ကိုုယ္တိုု ့ႏွစ္ေယာက္ ဒီတခါေတာ့ တစ္ဖ္ေပးခ်င္စိတ္ေပါက္သြားလိုု ့ ၃၀ တစ္ဖ္ေပးခဲ့တယ္။ ကာယက္တိုုးကအၿပန္မွာ ဟိုုတယ္ေရွ ့ ေကြ ့ပတ္ၿပီးဝင္ရခက္လိုု ့ လမ္းထိပ္မွာပဲ ခ်ေပးခဲ့သလိုု ဒီေန ့လည္း လမ္းထိပ္မွာပဲ ခ်ေပးခဲ့တယ္။ တိုုး ၃ ခုုထဲမွာ ဒီတိုုးဂိုုက္ အေကာင္းဆံုုးပဲ ဝန္ေဆာင္မူတကယ္ေကာင္းတယ္။ ဟိုုတယ္ေရာက္ေတာ့ ခဏနားၿပီး ဘတ္စ္ကားဂိတ္မွာ ဘတ္စ္ကားေစာင့္တာ နာရီဝက္ေလာက္နဲ ့တင္ ဘတ္စ္ကားေရာက္လာၿပီး ဆန္ဟြမ္ၿမိ ုု ့ေဟာင္းဆီ ခ်ီတက္ခဲ့ၾကပါတယ္။ အဲ့ဒီအေၾကာင္းကေတာ့ ေနာက္ပိုု ့စ္မွပဲ တင္ပါေတာ့မယ္။

Happy Traveling 
စန္းထြန္း
ဇြန္ ၁၅၊ ၂၀၁၈။

Pirate of the Caribbean ရုုပ္ရွင္ရိုုက္တဲ့ေနရာ Indian Cave
ႏွစ္ ၅၀၀ ၿပည့္အထိမ္းအမွတ္ ခရစ္တိုုဖာကိုုလံဘတ္ရုုပ္ထုု
Pionono ငွက္ေပ်ာသီးနဲ ့ အမဲသား Photo credit Google
Alcapurria ငါးဆားငန္နဲ ့ ငွက္ေပ်ာသီး Photo credit Google