ချီကာဂိုသွား ေတာလား - ၂

ဇူလိှုင် ၅  ဒီေန ့သွားလည်မဲ့ ေနရာကတော့ အင်ဒီယားနားြပည်နယ်ထဲက ဒူ့ဆန်းအမျိုးသားဥယျာဥ်ပါ။ မနက်စာစားြပီးေတာ့ ဟိုတယ်နဲ ့နီးတဲ့ဘူတာဆီ သွားတယ်။ ဂံုးေကျာ်တံတားကို ြဖတ်ေကျာ်ေနတုန်း ဂူဂယ်မတ်မှာ ဘူတာကိုေကျာ်ေန ြပီလို ့ ြပနေလို့ ေဘးပတ်ဝန်းကျင် လှမ်းြကည့်လိုက်ေတာ့ ရထားသံလမ်းတေွ ့တယ်။ ဒီဟာ ရထားဘူတာပဲ ဒါေပမဲ့ေအာက်ကို ဘယ်လိုဆင်းရမလဲမသိဘူး။ ေအာက်ဆင်းမဲ့ေလှကားလည်း မတေွ ့ဘူး။ လူေတွလည်း တယောက်မှမတေွ ့ဘူး ရထားဘူတာဆိုတာ ဟုတ်ေတာင်ဟုတ်ရဲ ့လား မသိဘူးတဲ့ဝိုင်းက။ ေသချာပါတယ် အဲ့ဒါရထားဘူတာ ေအာက်ကိုဆင်းမဲ့ေလှကား ရှာရမယ်။ ေရှ ့မှာေတွ ့တဲ့ ဝန်ထမ်းဝတ်စံု ဝတ်ထားတဲ့သူတယောက်ကို ေမးမလား။ သိမဲ့ပံုမပေါ်ဘူး တပတ်ပတ်ြပီး ရှာြကည့်ရအောင်။ တံတားအလယ်အောက်မှာ ေအာက်ကိုဆင်းတဲ့ ေလှကားေတွ ့ေတာ့ ဆင်းလိုက်တယ်။ ေမးြကည့်လိုက်ေတာ့ LakeShore လိုင်း ဒါေပမဲ့ချီကာဂိုဆီလာတဲ့ရထား။ ဟိုဖက်က အင်ဒီယားနားကိုသွားမဲ့ဖက် ြဖစ်မယ်။ ေြမအောက်ကိုဆင်းတဲ့ ေလှကားအတိုင်းဆင်းလိုက်ေတာ့ ဘယ်သူမှမတေွ ့ဘူး။ ေြခာက်ြခားစရာ ရိုက်လုရင် ဘယ်သူမှသိလိုက်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ခပ်သုတ်သုတ်ေလးေလှျာက် ဆိုင်ေတွတေွ ့မှ စိတ်နည်းနည်းေအးသွားတယ်။ ေကာင်တာမှာ သွားေမးြကည့်ေတာ့ ရထားေတွက ဘယ်အချိန်ဆိုတာ ေသသေချာချာ ရှင်းြပတယ်။ ရထားလတ်မှတ်ကို ဘုမှာဝယ်ရမယ်တဲ့။ ပလက်ေဖာင်းမှာ ဘယ်ရထားက ဘယ်ကိုဆိုတာ ြပပေးတဲ့ဘုတ် မရိှဘူး။ ရထားမှာ Lake Shore လို ့ေရးထားတာေတွ ့ေတာ့မှ ဒါတို ့ေတွစီးရမဲ့ရထားဆိုတာ ေသချာတယ်။ ဒူ ့ဆန်းအမျိုးသားဥယျာဥ်ကို တနာရီေကျာ်ေလာက် စီးရတယ်။ ဒူ ့ဆန်းအမျိုးသားဥယျာဥ်က အကျယ်ြကီး။ ဒူ ့ဆန်းအမျိုးသားဥယျာဥ်ထဲမှာ ရထားဘူတာသံုးခုရိှတယ်။ ကိုယ်တို ့သွားရမှာက ဒူ ့ဆန်းဘူတာ။ အင်ဒီယားနားြပည်နယ် ဖို ့ဝိန်းြမိ ု ့ကနေ ချီကာဂိုသွားတုန်းက South Bend ၊ Gary ြမိ ု ့ေတွကို ြဖတ်ခဲ့ဖူးေတာ့ မှတ်မိနေတယ်။ ဒူ ့ဆန်းနဲ ့ ဖို ့ဝိန်း တနာရီေကျာ်ေလာက်ပဲေဝးတယ်။ မခိုင်ကို သတိရတဲ့အကေြာင်း မတ်ေဆ့ပို ့လိုက်ေတာ့ လာလည်ပါလားတဲ့။ ချီကာဂိုကို ေန ့ချင်းြပန်ရမှာမို ့ မလာနိုင်ေတာ့ဘူး။ ဘူတာမှာ ြပင်ဆင်ေရးလုပ်ေနတဲ့ ဝန်ထမ်းတယောက်ကို ေမးြကည့်လိုက်ေတာ့ ရှယ်တယ်ဘတ်စ်မရိှဘူး။ လမ်းေလှျာက်မယ်ဆိုရင် အတော်ေဝးတယ်။ အူဘာ၊ တက္ကစီလည်း ခက်တယ် ြကိ ုးစားြကည့်တဲ့။
ေြမပံုကွှျမ်းပါတယ်ဆိုတဲ့ကိုယ်ေတာင် ဂူဂယ်မတ်ြကည့်ြပီး လည်ပါတယ်ဆို။ ဟိုဖက်သွားြကည့်လိုက်၊ ဒီဖက်သွားြကည့်လိုက်၊ ဟိုင်းေဝးလမ်းမ ြကီး တက်ရမယ် ြပနေတယ် ကားလမ်းအတိုင်း လိုက်သွားြကည့်မယ်။ ဟိုင်းေဝးလမ်းမ ြကီးကို ြမင်နေရရဲ ့သားနဲ ့ ဘယ်ကသွားရမယ် မသိဘူးြဖစ်နေတယ်။ 

ဝိုင်းက ရထားသံလမ်းေဘးက တောလမ်းေလးမှာ လမ်းေလှျာက်သွားတဲ့သူ ေတွ ့လိုက်တယ်။ အဲ့ဒီကိုသွားရအောင် ဘယ်လိုသွားမလဲ ရထားသံလမ်းေဘးမှာ သံစည်းရိုးြကီး ကာထားတယ်။ အဲ့ဒီသံစည်းရိုးြကီး အဆံုးအထိအတိုင်း ေလှျာက်ြကည့်ရအောင်။ ကိုယ်တွက်ဆတာ မှန်သွားတယ် သံစည်ရိုးအဆံုးမှာ ရထားသံလမ်းကို ြဖတ်ေကျာ်လိုက်ရင် ေတာလမ်းေလးေတွ ့တယ်။ ဂူဂယ်မတ်မှာ ြကည့်လိုက်ေတာ့ အဲ ့ဒီေတာလမ်းေလးအတိုင်း ေလှျာက်သွားလိုက်ရင် ဟိုင်းေဝးလမ်းမပေါ်ေရာက်မယ်။ ဒူ ့ဆန်းအမျိုးသားဥယျာဥ်ကို မိနစ် ၄၀ ေလာက်ေလှျာက်ရမယ်။ ကိုယ်တို ့ေလှျာက်တဲ့ လမ်းေြကာင်းမှန်ေန ြပီ။ ချီကာဂိုရထားအချိန် ြကည့်လိုက်ေတာ့ ၁၂ ၄၅ ရထားရိှတယ်။ ၁၂ ၄၅ ရထားဆိုရင် ၂ နာရီခွဲအချိန်ရတယ် ဒီေလာက်ဆိုရင်ရြပီ။ ၁၂ ၄၅ ရထားမမှီရင် ၂ ၄၅ ရထားရိှတယ်။ ခုမှပဲ စိတ်ေအလက်ေအး ဓာတ်ပံုစရိုက်နိုင်ေတာ့တယ်။ ကားလမ်းမ ြကီးေဘးမှာ လူသွားလမ်းေလး ရိှတယ်။ ဒူ ့ဆန်းအမျိုးသားဥယျာဥ်ထဲဝင်ဖို ့ တန်းစီေစာင့်ေနတဲ့ ကားတန်းြကီးက အရှည်ြကီး။ လမ်းမ ြကီးေပါ်မှာ လမ်းေလှျာက်ေနတာ ကိုယ်တို ့နှစ်ေယာက်တည်း ေြကာင်ေတာင်ေတာင်ရယ်။ အရင်ဆံုးကမ်းေြခကိုသွားမယ် ြပီးမှဟိုက်ကင်းထရေးလမ်းကို သွားမယ်။ အဝိုင်းမှာပတ်ေနတဲ့ ကားေတွကို လမ်းညွှန်ြပနေတဲ့ ေကာင်မလေးကို ေမးြကည့်တော့ ဟိုးဖက်ကို ဆက်ေလှျာက်သွားရင်ကမ်းေြခ။ ဟိုက်ကင်းထရေးလမ်းေတွက အများြကီး ကမ်းေြခနားကဟိုက်ကင်းထရေးလမ်း၊ ကမ့်ပင်းဂရောင်းနားက ဟိုက်ကင်းထရေးလမ်းေတွ ညွှန်ြပလိုက်တယ်။ သဲေတွက ြဖူလွလွ၊ ေရကအြပာေရာင် ြကည်လင်ေနတယ်။ မစ်ချီကန်ရေကန်ြကီးက ကျယ်လွန်းလို ့ ပင်လယ်လားလို ့ေတာင် ထင်ရတယ်။ ကိုယ်က သဲေသာင်ကမ်းေြခမှာ ဖိနပ်ဗလာနဲ ့ လမ်းေလှျာက်ရတာ ြကိုက်တယ်။ ဝိုင်းက ဖိနပ်ဗလာနဲ ့ မနေတတ်ဘူး။ အဲ့ဒါဆိုရင် ကမ်းေြခမှာေစာင့်ေနမလား ကိုယ်က သဲေသာင်ကမ်းေြခမှာ ဖိနပ်ဗလာနဲ ့ ဆယ်မိနစ်ေလာက် လမ်းေလှျာက်ြပီးမှ လာခဲ့မယ်။ သဲေသာင်ကမ်းေြခမှာ ဖိနပ်ဗလာနဲ ့ လမ်းေလှျာက်တာ ကိုယ့်ကျန်းမာရေးအတွက် ေကာင်းတယ်။ ဗီယက်နမ်ကမ်းေြခတေွမှာ ေြခဗလာနဲ ့လမ်းေလှျာက်ဖို ့ဆိုတာ အန္တရာယ်များတယ်။ ဝိုင်းက ဘယ်ေတာ့မှ ေြခဗလာနဲ ့ မလေှျာက်ခဲ့ဖူးဘူးတဲ့။ စတိတ်မှာ ေြခဗလာနဲ ့လမ်းေလှျာက်လို ့ရတယ်ဆိုေပမဲ့ စိတ်ထဲမရဲဘူးတဲ့။ အသီးအရွက်ေတွဆိုရင်လည်း အစိမ်းမစားခဲ့လို ့ စတိတ်မှာ စိတ်ချရတယ်ဆိုေပမဲ့ စားေနကျမဟုတ်ေတာ့ မစားချင်ဘူးတဲ့။ အဲ့ဒီလိုြပာလဲ့ေနတဲ့ပင်လယ်ကိုေတွ ့ရင် ဟိုင်းြကီးကို သတိရတယ် ေရကူးေရစိမ်ချင်တယ်။ငှက်ေတွြကည့်တဲ့ စင်ြမင့်ေပါ်တက်ြကည့်တယ်။


လမ်းညွှန်ကောင်မလေးေြပာလိုက်တဲ့ ထရေလမ်းကိုရှာတာ အမှတ်အသားတိုင်ကလေး တခုပဲတေွ ့တယ်။ ထရေးလမ်းဟုတ်ရဲ ့လားလို ့ ဂူဂယ်မတ်မှာြကည့်လိုက်ေတာ့ ဟုတ်တယ်ထရေးလမ်း။ ဟမ်မလေး ... ထရေးလမ်းကလည်း ထရေးလမ်းနဲ ့ မတူဘူး။ သဲေတွြကားထဲနစ်ေနလို ့ ေြခထောက်ကို မနည်းနုတ်ယူရတယ်။ မှားေနတယ်ထင်လို ့ ဟိုဖက်ေလှျာက်ြကည့် ဒီဖက်ေလှျာက်ြကည့်။ ဂူဂယ်မတ်မှာ ထရေးလမ်းဆိုလို ့ ဒီတခုပဲြပတယ် ဆက်လေှျာက်မယ်။ ေတာ်ေတာ်ေလးြကာေတာ့ သဲထဲနစ်နေလို ့ ေမာလာြပီ။ လမ်းမှာတေွ ့တဲ့ စံုတွဲကိုေမးြကည့်ေတာ့ ထရေးလမ်းဆိုတာမှန်တယ်။ ခဏလေှျာက်ြပီးရင် သဲတေွမရိှေတာ့ဘူး ပုတ်သင်ညိုေတွ ေတွ ့လိမ့်မယ်။ အန္တရာယ်မပေးဘူး ဘေးဘီဝဲယာကို သတိထားြပီးရှာြကည့်တဲ့။ အတော်ေလးြကာတော့မှ သဲတေွမရိှေတာ့ဘူး။ လမ်းမ ြကီးေပါ်ြပန်ရောက်လာတယ်။ ကမ့်ပင်းဂရောင်းက ထရေးလမ်းကို သွားရင်ေကာင်းမလားလို ့ ေတွးေပမဲ့ ဂူဂယ်မတ်မှာမပေါ်လို ့ ကိုယ်ကမသွားချင်ဘူး။ ဂူဂယ်မတ်နဲ ့သွားတာေတာင် လမ်းေမွ ့ချင်နေတာ ဂူဂယ်မတ်မပါဘဲနဲ ့ဆိုရင်ေတာ့လား လမ်းေပျာက်နေလို ့ လာကယ်ပါလို ့ ၉၁၁ ေခါ်ရမယ်။ ဟိုက်ကင်းထရေးလမ်း ေြမပံုရိှတယ်ဆိုေပမဲ့ ေြမပံုကိုအဲ့ဒီလောက်မကွှျမ်းကျင်။ထရေးလမ်းအမှတ်အသားတေွကိုလည်း သိပ်နားမလည်ေတာ့ ကိုယ်ကမသွားချင်ဘူး။ ဝိုင်းကလည်း လက်ခံတာနဲ ့ လာလမ်းအတိုင်း ြပန်ခဲ့ြကတော့တယ်။ အြပန်လမ်းမှာ ကိုယ်ေတွလို လမ်းေလှျာက်ေနတဲ့ အမေရိကန်အဘိုးြကီးတယောက်ကိုတေွ ့ေတာ့ ငါ့တို ့လိုပဲဟ အဖော်ရိှတယ်။ ချီကာဂိုေရာက်ေတာ့ ေန ့လည်စာကို မနေ ့ကဆိုင်မဖွင့်လို ့ မစားလိုက်ရတဲ့ ြကိုက်တာေရွးလို ့ရတဲ့ ကိုရီးယားအစားအစာ ဘင်ဘင်ဘတ် ဝယ်စားတယ်။ ပင်ပန်းလို ့ ေန ့လည်တရေးအိပ် မနက်ေရချိုးထားေပမဲ့ ပူလွန်းလို ့ရေထပ်ချိုး။ ညနေေစာင်း ဂရန်းပန်းြခံကိုြဖတ်ေကျာ်ြပီး မစ်ချီကန်ေရကန်တလေှျာက် လမ်းေလှျာက်ြကတယ်။ ကမ်းေြခတလေှျာက် သဘေင်္ာေတွအများြကီး။ လမ်းေလှှျာက်တဲ့သူ၊ အပေြးကျင့်တဲ့သူ၊ စက်ဘီးစီးတဲ့သူနဲ ့ အင်မတန်စည်ကားတယ်။ ချီကာဂိုြမစ်ထဲ ေြပးဆွဲနေတဲ့ ခရူသဘေ င်္ာေတွ ေတွ ့တယ်။ နာမည်ေကျာ်ေနဗီပီယာမှာ ကစားကွင်းရိှလို ့ စည်ကားတယ်။ အဲ့ဒီလိုြကိတ်ြကိတ်တိုးေနတဲ့ ေနရာေတွကို သဘောမကျဘူး။ တိတ်ဆိတ်ေအးချမ်းြငိမ်သက် သစ်ပင်ေတွနဲ ့စိမ်းလန်း ေကျးငှက်သံေတွြကားရြပီး ြမစ်ေချာင်းအင်းအိုင် ပင်လယ်ကမ်းစပ်ေဘး ေနရာေလးေတွကို ပိုသဘောကျတယ်။ ညနေစာကို ေအးရှန်းဆိုင်ေကာင်းေကာင်းမှာစားတယ်။ ၇ မိုင်ေကျာ်လမ်းေလှျာက်ထားတာမို ့ ည ၁၀ နာရီဆိုအိပ်ြပီ။ ေနာက်ဆံုးေန ့မှာ ချီကာဂိုေဘာ်တနစ်ဂါးဒင်း သွားလည်တဲ့အကေြာင်းကတော့ ေနာက်ပို ့စ်မှပဲ တင်ပါတော့မယ်။

Happy Traveling !
စန်းထွန်း
ေအာက်တိုဘာ ၁၉၊ ၂၀၁၉။

No comments: