က်ဴးဘားသြား ေတာလား - ၃

၂၀၁၉  ေမ ၆ တနလၤာေန ့ ဟိုုတယ္ပိုုင္ရွင္ အန္တီၾကီးက သေဘာေကာင္းတယ္။ ဒါေပမယ့္ အဂၤလိပ္လိုု မေၿပာတတ္ဘူး။ စပိန္စကားနည္းနည္း ေၿပာတတ္တဲ့ ဝိုုင္းပါလိုု ့ ႏိုု ့မိုု ့မလြယ္ဘူး။ ေရဘူးကုုန္ေနလိုု ့ ဟိုုတယ္နားက စတိုုးဆိုုင္မွာ သြားဝယ္တာ ဆိုုင္အဝင္မွာ လူေတြအံုုေနလိုု ့ တန္းစီေနတာလား မသိဘူးဆိုုၿပီး တန္းစီေနတာ။ ေနာက္မွ မဟုုတ္ဘူး ေစာင့္ေနတာတဲ့ ဆိုုင္ထဲဝင္ေတာ့ အိတ္ေတြကိုု အိတ္ထားတဲ့ေနရာမွာ ထားခိုုင္တယ္။ ဆက္ဆံေရးမေကာင္းလိုု ့ ဆူနမ္ကိုုပဲ ဝင္ခိုုင္းလိုုက္ၿပီး ကိုုယ္တိုု ့ႏွစ္ေယာက္က အၿပင္မွာေစာင့္ေနလိုုက္တယ္။ စတိုုးဆိုုင္ကလည္း ေၿခာက္တီးေၿခာက္ခ်က္ ဘာမွမရိွဘူး။ မနက္ေစာေစာ မဖြင့္ဘူး ည ၆ နာရီမထိုုးခင္ကတည္းက ပိတ္ေနၿပီ။ ဒီေန ့ ကားဆရာက သူ ့အဂၤလိပ္စကား မေကာင္းဘူး ဝိုုင္းက စပိန္စကားနည္းနည္း ေၿပာတတ္တယ္ ဆိုုတာနဲ ့ စပိန္လိုုပဲ ေၿပာေတာ့တာပဲ။ ေစ်းၾကီးတဲ့ အဂၤလိပ္တိုုးဂိုုက္ကိုု ငွားပါတယ္ဆိုုေနမွ စပိန္တိုုးဂိုုက္ပဲ ၿဖစ္ေနတယ္။ မိေက်ာင္းၿခံကိုု ၂ နာရီေလာက္ ေမာင္းရတယ္။ ၾကာကန္ၾကီးကိုုၿဖတ္၊ အုုန္းပင္ေပၚ တက္ထိုုင္ၿပီး ဓာတ္ပံုုရိုုက္ၾကတယ္။ ပါးစပ္ၾကိ ုုးတုုပ္ထားတဲ့ မိေက်ာင္းေသးေသးေလးကိုု ကိုုင္ၿပီးဓာတ္ပံုုရိုုက္လိုု ့ရတယ္။ သံုုးႏွစ္သားဆိုုေပမဲ့ သြားေတြက လူကိုုအႏၱရာယ္ ေပးႏိုုင္တယ္တဲ့။ ဝိုုင္းက ဘာသာၿပန္ေပးတယ္ ၿပင္သစ္တိုုးရစ္ေတြ အမ်ားၾကီး။ မိေက်ာင္းတေကာင္ ေပါက္ဖြားလာပံုု အဆင့္ဆင့္ကိုု ၿပထားတယ္။ မိေက်ာင္းအၾကီးၾကီးတေကာင္ကိုု လူတေယာက္က ဓာတ္ပံုုအေသအခ်ာ ရိုုက္ေနတယ္။ အဲ့ဒီမိေက်ာင္းက ေမာ္ဒယ္ပိုု ့စ္ေပးေနတဲ့အတိုုင္း ေသခ်ာၾကည့္ၿပီး ဓာတ္ပံုုအရိုုက္ခံေနလိုု ့ ေမာ္ဒယ္ဂဲလ္မိေက်ာင္းဟ။ မိေက်ာင္းအရိုုးနဲ ့ လုုပ္ထားတဲ့ လက္ေကာက္၊ ဆြဲၾကိ ုုးေတြကိုု ဝိုုင္းက အမွတ္တရဝယ္တယ္။ ဝိုုင္းက အေရာင္ေတာက္ေတာက္ ၾကီးၾကီးမားမား လည္ဆြဲေတြၾကိ ုုက္တယ္။ သူ ့မ်က္ႏွာကၾကီးလိုု ့ လည္ဆြဲၾကီးၾကီးမွ ေပၚလြင္တယ္တဲ့။ ကိုုယ္က ေသးေသးေလးေတြ သေဘာက်တယ္။ ကိုုစရာရီကာက ဝယ္လာတဲ့ အာဂ်င္တီနားဆြဲၾကိ ုုး၊ အလာစကာကဝယ္လာတဲ့ လက္ေကာက္ကြင္းေတြကိုု ၾကိ ုုက္လိုု ့အၿမဲဝတ္တယ္။ က်ဴးဘားရဲ ့ အိမ္သာေတြထဲမွာ တစ္ရွဴးမရိွတတ္လိုု ့ တစ္ရွဴးေဆာင္ရတယ္။ ဗီဇာကဒ္သုုံးလိုု ့မရလိုု ့ ေငြသားေဆာင္ရတယ္၊ တကိုုယ္ေရသံုုးပစၥည္းေတြ ရွားပါးလိုု ့ လံုုလံုုေလာက္ေလာက္ သယ္ရတယ္။ လက္တင္အေမရိကရဲ ့ အိမ္သာအမ်ားစုုဟာ စုုပ္ယူအားစနစ္မေကာင္းလိုု ့ စကၠဴေတြမထည့္ရဘူး။ ဝိုုင္းကေမ့ၿပီး ထည့္လိုုက္တာ စကၠဴကဆင္းမသြားလိုု ့ ဒီအတိုုင္းထားခဲ့ရတာ စိတ္စႏိုုးစေနာင့္ၿဖစ္ေနလိုု ့ တုုတ္တေခ်ာင္းေကာက္သြားၿပီး သြားရွင္းတယ္။ ဝိုုင္းက အဲ့ဒီလိုုသူ ့ေၾကာင့္ သူမ်ားစိတ္အေႏွာင့္အယွက္ မၿဖစ္ေစခ်င္ဘူး။

စိန္ပန္းပင္နီနီရဲရဲေတြ သိပ္လွတယ္။ ၿမန္မာၿပည္ရဲ ့ေႏြရာသီမွာ စိန္ပန္းနီနီရဲရဲေတြ၊ ငုုဝါပန္းဝါဝါေတြ ပြင့္တယ္လိုု ့ေၿပာေတာ့ ဝိုုင္းက ဗီယက္နမ္မွာလည္း အဲ့ဒီအတိုုင္းပဲတဲ့။ နီေပါႏိုုင္ငံသူဆူနမ္က စိန္ပန္းငုုဝါပန္းေတြ မၿမင္ဖူးဘူး။ ကားေမာင္းၿပီး ခဏေနေတာ့ ဝိုုင္းက ဘယ္ကိုုသြားမွာလဲလိုု ့ေမးေတာ့ ကမ္းေၿခတဲ့။ ကမ္းေၿခသြားမွာမဟုုတ္ဘူး အင္ဒီယန္းေက်းရြာကိုု သြားမွာလိုု ့ေၿပာေတာ့ အင္ဒီယန္းေက်းရြာက မိေခ်ာင္းၿခံေဘးမွာတဲ့။ လက္မွတ္ဝယ္ၿပီး စက္ေလွကိုုေစာင့္ ခဏေနေတာ့ စက္ေလွလာတယ္။ ၿမစ္ေခ်ာင္းတေလွ်ာက္ စိမ္းလန္းေနၿပီး သာယာတယ္။ ကိုုယ္က အင္းအိုုင္လား၊ ၿမစ္ေခ်ာင္းလား သိခ်င္တယ္။ ဂူဂယ္မတ္မရေတာ့ ဘယ္ေရာက္ေနမွန္း၊ ဘာမွန္းမသိဘူး။ တနာရီအခ်ိန္ေပးတယ္ အင္ဒီယန္းရိုုးရာအိမ္ေလးေတြ ေတြ ့ရတယ္။ အိမ္တခုုထဲဝင္လိုုက္ေတာ့ လူရိုုင္းပံုုဝတ္ဆင္ထားတဲ့ မိန္းကေလး၊ ေယာက်ာ္းေလးေတြက သစ္ရြက္ေတြနဲ ့ပုုတ္ၿပီး ၾကိ ုုဆိုုတယ္။ မ်က္ႏွာေပၚၿပာနဲ ့ ေဆးၿခယ္ေပးတယ္။ ၿပီးေတာ့ ပိုုက္ဆံေတာင္းတယ္ ဝိုုင္းက ပိုုက္ဆံတက်ပ္ေပးလိုုက္ ဆူနမ္က သံုုးက်ပ္ေပးလိုုက္တဲ့။ သံုုးက်ပ္ေပးလိုုက္ေတာ့ ဝိုုင္းကသိပ္မၾကိ က္ဘူး အလုုပ္မလုုပ္ဘဲ အဲ့ဒီလိုုတိုုးရစ္ေတြဆီက အလြယ္တကူ ေတာင္းစားတဲ့အလုုပ္မိုု ့လိုု ့ မေပးခ်င္တာတဲ့။ သူ အင္ဒိုုနီးရွားကိုုသြားတုုန္းက အင္ဒိုုနီးရွားေလဒီေၿပာတဲ့ စကားေၾကာင့္ တစ္ေပးတဲ့သူ ့အၿမင္ ေၿပာင္းသြားတယ္။ ေန ့လည္စာစားၿပီးလိုု ့ တစ္ေပးတဲ့အခါ ဒီလိုုႏိုုင္ငံၿခားသားေၾကာင့္ ဝန္ထမ္းေတြက ေဒသခံေတြကိုု ဝန္ေဆာင္မႈမေပးခ်င္ဘူး။ တစ္ေပးတဲ့ႏိုုင္ငံၿခားသားကိုုပဲ ဝန္ေဆာင္မႈေပးခ်င္တယ္။ အမွန္က တစ္ေပးေပးမေပးေပး လူတိုုင္းကိုုုု ဝန္ေဆာင္မႈအေကာင္းဆံုုး ေပးရမွာ။ အေမရိကန္မွာေတာ့ စားေသာက္ကုုန္လုုပ္ငန္းဝန္ထမ္းေတြဟာ အေၿခခံလစာနည္းေတာ့ တစ္ကိုုပဲေမွ်ာ္ကိုုးၾကတယ္။ အစားအေသာက္ေရြး fast food ၾက ိ ုုက္တဲ့ဆူနမ္၊ fast food မစား က်န္းမာေရးနဲ ့ ညီညႊတ္တာစား အားမနားတတ္တဲ့ဝိုုင္း၊ ဒီႏွစ္ေယာက္ၾကားထဲမွာ သူမ်ားနဲ ့လိုုက္ေလ်ာညီေထြ ေနတတ္တဲ့ကိုုယ္က ဘာလာလာအိုုေက။ ကိုုယ္က ဘာမဆိုုအကုုန္စားႏိုုင္၊ အကုုန္ၾကိ ုုက္တဲ့ ေကာင္းတဲ့ညဥ္ကေလးကိုု အေမ့ဆီက ရထားတယ္။ Playa Larga ကမ္းေၿခဟာ အင္မတန္လွတယ္။ စိမ္းၿပာေနတဲ့ေရၿပင္၊ ပင္လယ္နံ ့၊ လိႈင္းပုုတ္သံ၊ ေက်ာက္ေဆာင္ေတြရိွတဲ့သဲေသာင္။ အိုုး ... ဟိုုင္းၾကီးနဲ ့ သိပ္တူတာပဲ။ ဆူနမ္က ပင္လယ္နံ ့ကိုု ေခါင္းမူးတယ္တဲ့။ ကိုုယ္က ရႊံ ့ဗြက္၊ ေက်ာက္ေဆာင္ေတြေပၚမွာ မယိုုင္မလဲ ခပ္ၿမန္ၿမန္ ေလွ်ာက္ႏိုုင္တယ္ ဟိုုင္းၾကီးကႊ်န္းသူကိုုး။

မိေခ်ာင္းၿခံ
ၾကာကန္
ၾကာပန္းေလးေတြ သေဘာက်တယ္...အိုုးအၾကီးၾကီးနဲ ့ ၾကာပန္းစိုုက္ခ်င္တယ္...
တိုု ့မ်ားငယ္ငယ္တုုန္းက အုုန္းပင္ေပၚတက္ၿပီး ခုုန္ေနေတာ့တာ...
သံုုးႏွစ္သား ေသးေသးေလးေပမဲ့ အထင္မေသးနဲ ့...ပါးစပ္ၾကိ ုုးတုုပ္ထားရတယ္ ကိုုက္မွာစိုုးလိုု ့....

ဝိုုင္းနဲ ့ကိုုယ္က ေယာဂပိုု ့စ္ေတြ လုုပ္ၾကတယ္။ ဝိုုင္းက သူသိတဲ့ ခက္တဲ့ေယာဂပိုု ့စ္ေတြ လုုပ္ၿပတယ္။ ကိုုယ္ တေန ့ကိုု ဆယ္မိနစ္အေၾကာေလွ်ာ့ ေယာဂေလ့က်င့္ခန္းလုုပ္တယ္၊ တေန ့တနာရီ လမ္းေလွ်ာက္တယ္။ အရင္တုုန္းက အေၿပးေလ့က်င့္ေပမဲ့ ခုုေတာ့ မေလ့က်င့္ႏိုုင္ေသးဘူး။ ဝိုုင္းက အားရင္ ပိတ္ရက္ေတြဆိုု အားကစားရံုုသြားတယ္။ ဇြမ္းဘား၊ အက၊ ေယာဂသင္တန္းေတြ တက္တယ္။ သူတက္ခ်င္တာက သံတိုုင္ကိုု ဖက္တြယ္ၿပီးကတဲ့ အားကစားလုုပ္ခ်င္တာတဲ့။ ဆူနမ့္အိမ္မွာတုုန္းက ကိုုယ္တိုု ့ႏွစ္ေယာက္ prunk လက္ႏွစ္ဖက္ ေၿခႏွစ္ဖက္ေထာက္ၿပီး တကုုိယ္လံုုးကိုုထိန္းတဲ့ ေလ့က်င့္ခန္းလုုပ္တာ ၿပိ ုုင္ၾကတယ္။ ဆူနမ္က ကိုုယ့္ခႏၶာကိုုယ္အေနအထားက ပိုုမွန္တယ္တဲ့။ ဆူနမ့္မွာ ေလွေလွာ္တဲ့စက္၊ စက္ဘီးစက္၊ ဝိတ္ၿပားကေလးေတြ၊ စက္ဘီးရိွတယ္။ ေၿမေအာက္ထပ္က အားကစားရံုုအငယ္စားေလးပဲ။ သူ ့အိမ္ပတ္လည္မွာ ဟိုုက္ကင္းထြက္ဖိုု ့၊ စက္ဘီးစီးဖိုု ့ ေနရာေတြမွ အမ်ားၾကီး။ ကိုုယ္ေတြဆိုုရင္ အဲ့ဒီလိုုသာယာေအးခ်မ္း စိမ္းလန္းတဲ့ေနရာကိုု ေန ့တိုုင္းသြားေနေတာ့မွာ။ သစ္ပင္ေအာက္မွာ ေအးေအးေဆးေဆး ထိုုင္နားၾကတယ္။ အဲဒီလိုု ေလတဟူးဟူးတိုုက္တဲ့ေနရာဆိုုရင္ လဲေလ်ာင္းၿပီးစာဖတ္ မ်က္စိေညာင္းရင္ အိပ္ခ်င္ေနမိေတာ့တာပဲ။ အေတာ္ေလးၾကာေတာ့ တၿခားဖက္ၿခမ္းကိုု လမ္းေလွ်ာက္ၾကတယ္။ အဲ့ဒီဖက္ၿခမ္းက သဲေသာင္ေတြနဲ ့ လမ္းေလွွ်ာက္လိုု ့ ပိုုေကာင္းတယ္။ မေန ့ကစားတဲ့ ဟိုုတယ္နားက စားေသာက္ဆိုုင္မွာပဲ ညေနစာသြားစားတယ္။ မီးပ်က္ေနလိုု ့ ညေနစာမရေသးဘူးတဲ့။ ကမ္းေၿခက ထိုုင္ခံုုေလးေတြမွာထိုုင္ၿပီး ေစာင့္ေနတာ မီးလာလိုု ့ ေဟးခနဲေအာ္ၾကတယ္။ ေၾသာ္ ... ၿမန္မာၿပည္အတိုုင္းပါလား မီးလာရင္ ေပ်ာ္ရတယ္။ ကိုုယ္တိုု ့ဝိုုင္းမွာ သီခ်င္းလာဆိုုၿပီး တစ္ဖ္မေပးလိုု ့ မ်က္ႏွာထိမ်က္ႏွာထားၿပတယ္။ ကိုုယ္တိုု ့ကိုု ဆိုုရမလားလိုု ့လည္းမေမး အတင္းဆိုုအတင္းေတာင္းတာကိုု မၾကိ ုုက္လိုု ့ကိုု မေပးတာတဲ့။ ဆူနမ္က ေပးခ်င္ေပမဲ့ ဝိုုင္းက မေပးခ်င္ဘူး ဝိုုင္းက မလုုပ္သင့္ဘူးထင္ရင္ ၿပတ္ၿပတ္သားသားေၿပာတယ္။ သူတိုု ့ဆိုုသြားတဲ့သီခ်င္းက က်ဴးဘားရဲ ့ နာမည္ေက်ာ္ Guantanamera ကြမ္တာနာမယ္ရာသီခ်င္း။ ဒီသီခ်င္းကိုု ခဏခဏၾကားဖူးေပမဲ့ ဘာအဓိပၺာယ္မွန္း မသိဘူး။ နယူးေယာက္ေရာက္မွ ၿပန္ရွာၾကည့္ဦးမယ္။ နာမည္အၾကီးဆံုုး က်ဴးဘားသီခ်င္း က်ဴးဘားကဗ်ာဆရာ ဟိုုေဆးမာတီရဲ ့ ကဗ်ာ။ ကြမ္တာနာမိုုေဒသရဲ ့ မိန္းကေလးတေယာက္အေၾကာင္း ေရးဖြဲ ့ထားတာ။ ၁၉၆၃ ကာေနဂ်ီေဟာမွာ အေမရိကန္အဆိုုအဖြဲ ့ The Sandpipers ဆိုုရာက အင္တာေနရွင္နယ္မွာ ဟစ္ၿဖစ္ခဲ့တဲ့သီခ်င္းပါတဲ့။ က်ဴးဘားက ၿပန္လာေတာ့မွ တေယာသင္တန္းေဘးက က်ဴးဘားစားေသာက္ဆိုုင္နာမည္က ကြမ္တာနာမယ္ရာမွန္း သတိထားမိတယ္။ ေနာက္ေန ့ ဟာဗားနားအေရွ ့ဖက္ကမ္းေၿခ၊ ညေနေစာင္းမွာ ဟာဗားနားၿမိ ုု ့စီးတီးတိုုးအေၾကာင္းကေတာ့ ေနာက္ပိုု ့စ္မွပဲ တင္ပါေတာ့မယ္။ ဒီပိုု ့စ္တင္တဲ့အခ်ိန္ဆိုုရင္ သံုုးရက္ခရီးထြက္ဖိုု ့အတြက္ ေကာ္လိုုရာဒိုုၿပည္နယ္ ဒန္ဗာၿမိ ုု ့ကိုု ေရာက္ေနပါၿပီ။ ေကာ္လိုုရာဒိုုသြား ေတာလားပိုု ့စ္ေတြ ေနာက္မွပဲတင္ပါေတာ့မယ္။

Happy Traveling !
စန္းထြန္း
စက္တင္ဘာ ၁၄၊ ၂၀၁၉ ။

စိန္ပန္းနီနီရဲရဲ
ေကာင္းကင္ၿပာနဲ ့ စိန္ပန္းနီနီရဲရဲ ...အိုုင္ဖုုန္း  Portrait နဲ ့ရိုုက္တာ...
အင္ဒီယန္းေက်းရြာ...

No comments: