က်ဴးဘားသြား ေတာလား - ၂

၂၀၁၉  ေမ ၅ တနဂၤေႏြေန ့ သြားေရာက္လည္ပတ္မဲ့ ေနရာကေတာ့ Havana ဟာဗားနားၿမိ ုု ့ အေနာက္ဖက္ ၁၈၄ ကီလိုုမီတာအေဝး ၂ နာရီခြဲေလာက္ ေမာင္းရတဲ့ Viñales Valley ဗင္နာလပ္ေတာင္ၾကားလြင္ၿပင္ပါ။ တိုုးဂိုုက္နဲ ့ မနက္ ၇ နာရီခြဲဆံုုဖိုု ့ခ်ိန္းထားေတာ့ ၁၀ မိနစ္အလိုုမွာ ဝိုုင္းက လမ္းမေပၚဆင္းၿပီး တိုုးဂိုုက္ကိုု ေစာင့္ခ်င္ေနၿပီ။ ဆူနမ္က ေနဦး အိမ္သာဝင္လိုုုက္ဦးမယ္ဆိုုလိုု ့ ေစာင့္ရေသးတယ္။ ဆူနမ္ဟာ ေရာက္ရာအရပ္မွာ အိမ္သာအရင္ေၿပးတယ္။ အိပ္မေပ်ာ္ရင္ အိမ္သာခဏခဏသြားတယ္။ ဘတ္စ္ကားထိုုင္ခံုု ေနရာက်ယ္ဝန္းတာထက္ အိမ္သာေနရာ က်ယ္ဝန္းတာက သူ ့အတြက္ အေရးၾကီးတယ္။ ဆူနမ္နဲ ့ရာမားက အၿပင္သြားခါနီးရင္ ဘာေတြလုုပ္ ဘာေတြရွာ ဘာေတြၾကာမွန္းမသိ ၾကာတတ္တယ္။ ၇ နာရီခြဲဆိုု ၈ နာရီပဲ။ ဝိုုင္းနဲ ့ကိုုယ္က ၿမန္တယ္ ကိစၥရွင္းတယ္ ၇ နာရီခြဲဆိုု မခြဲခင္ကတည္းက ရယ္ဒီ။ ကားဆရာရဲ ့ အဂၤလိပ္စကား မဆိုုးဘူး။ ဟာဗားနားဟာ ရန္ကုုန္နဲ ့တူတယ္ ရန္ကုုန္ေလာက္ အမိႈက္မရိွဘူး။ အေမရိကန္သံရံုုးေဟာင္း၊ ဟာဗားနားမွာ အၾကီးဆံုုးသံရံုုးၿဖစ္တဲ့ ရုုရွသံရံုုးကိုုၿပတယ္။ သိပ္မၾကာခင္ဘဲ ကားထိုုးရပ္သြားတယ္။ ကားဆရာက အဖံုုးဖြင့္ၿပီး စမ္းၾကည့္ စက္ႏိႈးၾကည့္ ေနာက္ဆံုုးလံုုးဝႏိႈးလိုု ့မရေတာ့ သူ ့သူငယ္ခ်င္းဆီ ဖုုန္းဆက္တယ္။ မိနစ္ ၂၀ ၾကာေတာ့ သူ ့သူငယ္ခ်င္းကား ေရာက္လာတယ္။ သူကပဲ ဗင္နာလပ္ကိုု လိုုက္ပိုု ့ေပးမယ္ ဒါေပမဲ့ အဂၤလိပ္စကား မေၿပာတတ္ဘူး။ စပိန္စကားသင္ေနတဲ့ဝိုုင္းက ဘာသာၿပန္ေပးရတယ္။ လမ္းတေလွ်ာက္ ၿမင္ရတဲ့ရႈခင္းေတြက ၿမန္မာၿပည္နဲ ့တူတယ္။ အုုန္းပင္စိမ္းစိမ္း၊ စိမ္းလန္းေနတဲ့စိုုက္ခင္းေတြ။ ဟိုုင္းေဝးလမ္းမၾကီးမွာ ကားသိပ္မရိွဘူး။ တနာရီခြဲေလာက္ၾကာေတာ့ ေကာ္ဖီဆိုုင္မွာ ခဏရပ္ေပးတယ္။ ဆူနမ္က အိမ္သာအရင္ေၿပးတယ္ ဝင္ေၾကးေပးရတယ္။ ဗိုုက္ဆာေနေပမဲ့ ဆန္းဒြတ္ကလည္း စားလိုု ့ေကာင္းမဲ့ပံုုမေပၚဘူး။ ကိုုယ္ယူလာတဲ့ အေစ့အႏွံပဲ စားေတာ့တယ္။ အစာေတာင္းေနတဲ့ လမ္းေဘးေခြးေလးေတြကိုု ႏႈတ္ဆက္တာ တေကာင္က အက်ီစားသန္ၿပီး ေၿခေထာက္ကိုုလိုုက္ဆြဲေနလိုု ့ ပတ္ေၿပးရတယ္။ ေခြးေၾကာက္တတ္တဲ့ဝိုုင္းက ေခြးၿမင္တာနဲ့ ေၿပးေတာ့တာပဲ။ ကားဆရာကိုု ဒီကားက ဘာအမ်ိဴးအစားလဲလိုုုု ့ ေမးေတာ့ ၁၉၅၄  Chevy Bel Air ၆၄ ႏွစ္ရိွၿပီတဲ့။ ဘုုရားေရ ... ကားက အေဖ့ထက္ေတာင္ အသက္ၾကီးေနပါလား။ ခုုထိေကာင္းေသးတယ္တဲ့။

ပထမဆံုုးသြားေရာက္တဲ့ေနရာက ေဆးရြက္ၾကီးစိုုက္ခင္း။ က်ဴးဘားေဆးၿပင္းလိပ္က ကမၻာေက်ာ္ပါတယ္။ ေတာင္ၾကားလြင္ၿပင္ရဲ ့ ေၿမ၊ ေရေၾကာင့္ ဗင္နာလပ္ေဆးၿပင္းလိပ္က အေကာင္းဆံုုးလိုု ့ ဆိုုၾကတယ္။ ပိုုးသတ္ေဆး၊ ေၿမၾသဇာမသံုုးတဲ့ ေအာ္ဂင္းနစ္ တစ္ႏွစ္မွာတစ္ၾကိမ္သာ စိုုက္ပါတယ္။ ေဆးရြက္ၾကီး ရိတ္သိမ္းၿပီးတဲ့အခါ ေၿပာင္းဖူးစိုုက္ပါတယ္။ ေဆးရြက္ၾကီးေတြကိုု တြဲေလ်ာင္းေလးေတြထား အေၿခာက္ခံၿပီး အထက္ေအာက္ ေၿပာင္းေပးပါမွ အေၿခာက္ညီပါတယ္။ အရြက္ႏုုမွာ နာကိုုးတင္းဓာတ္အမ်ားဆံုုးပါၿပီး ေအာက္ဆံုုးအရြက္ရင့္မွာ အနည္းဆံုုးပါပါတယ္။ အေၿခာက္ခံထားတဲ့ ေဆးရြက္ၾကီးေတြဟာ ကႊ်ပ္ဆပ္ေနလုုိ ့ ေဆးၿပင္းလိပ္ လိပ္လိုု ့မရေသးပါဘူး။ ေဆးရြက္ၾကီးေၿခာက္ေတြကိုု အစီအရီထည့္ ၿပီးရင္ အရြက္ေၿခာက္ေတြနဲ ့ပတ္ ေၿခာက္ေသြ ့မသြားေအာင္ ဗနီကာၿဖန္းေပးရတယ္။ အရိုုးေတြၿဖတ္ၿပီး အရြက္ေတြကိုု လိမ့္ကာလိမ့္ကာ ေဆးၿပင္းလိပ္ လိပ္ပါတယ္။ ၿမန္မာေဆးေပါ့လိပ္အထဲမွာ ေၿပာင္းဖူးအမႈန္ ့ေတြ ထည့္ေပမဲ့ က်ဴးဘားေဆးၿပင္းလိပ္မွာေတာ့ ေဆးရြက္ၾကီးသီးသန္ ့ပဲ ထည့္တယ္။ ယာခင္းထဲကထြက္တဲ့  ေဆးၿပင္းလိပ္ ၈၀ ရာခိုုင္ႏႈန္းကိုု အစိုုးရဆီကိုုပဲ ေရာင္းရတယ္။ ေရာင္းခ်င္တဲ့ကုုန္သည္ဆီကိုု ေရာင္းလိုု ့မရဘူး။ လယ္ေၿမကိုုလည္း လယ္သမား မပိုုင္ဘူး အစိုုးရဆီက ငွားတာတဲ့။ လယ္မစိုုက္ရင္ လယ္ေၿမေပၚမွာ ေနခြင့္မရိွေတာ့ဘူး။ ဆူနမ္က အံ့အားေတြသင့္လိုု ့ တခါမွမၾကားဖူးလိုု ့တဲ့။ ကိုုယ္က ဆိုုရွယ္လစ္၊ ကြန္ၿမ ူနစ္အေၾကာင္း ၾကားဖူးတယ္။ ဆိုုရွယ္လစ္ေခတ္တုုန္းက သမဝါယမဆိုုင္ေတြမွာ တန္းစီရတယ္ ခြဲတမ္းခ်ေပးတယ္။ ကြန္ၿမ ူနစ္ႏိုုင္ငံၿဖစ္တဲ့ ဝိုုင္းက နားလည္တယ္။ ဗီယက္နမ္က အရင္ကကြန္ၿမ ူနစ္ အစိုုးရပိုုင္ခ်ည္းပဲ။ ခုုေတာ့ ေစ်းကြက္စီးပြားေရးစနစ္ ေစ်းပိုုေပးတဲ့ကုုန္သည္ဆီ ေရာင္းလိုု ့ရတယ္။ ရွင္းၿပေပးတဲ့ အထက္တန္းေက်ာင္းသားေလးရဲ ့ အဂၤလိပ္စာ အေတာ္ေကာင္းတယ္။ သူက နယူးေယာက္က ဘိုုရိုုငါးခုုၿဖစ္တဲ့ ကြင္း၊ ဘရႊတ္ကလင္း၊ မန္ဟက္တန္၊ ဘေရာင္း၊ စေတတန္အိုုင္လန္ကိုု သိတယ္ ေက်ာင္းမွာသင္ရတယ္တဲ့။ ေဆးၿပင္းလိပ္ကိုု အားေပးခ်င္ေပမဲ့ ကိုုယ္ကေဆးလိပ္နံ ့မခံႏိုုင္ ေဆးၿပင္းလိပ္ေပးရမဲ့သူလည္း မရိွဘူး။ ပ်ားရည္ကိုု အားေပးခ်င္ေပမဲ့ ဟမ္းကမ္ရီထဲ သယ္ဖိုု ့အဆင္မေၿပဘူး။ ၿမင္းစီးမလား ဝိုုင္းကစီးၾကည့္ခ်င္တယ္ ေၾကာက္လည္းေၾကာက္တယ္။

ေဆးရြက္ၾကီးစိုုက္ခင္း ခုုေတာ့ ေၿပာင္းဖူးစိုုက္ခင္း
ေဆးရႊက္ၾကီးေတြကိုု သဘာဝနည္းနဲ ့ အေၿခာက္ခံတယ္...အေၿခာက္ညီေအာင္ အေပၚေအာက္ လွည့္ေပးရတယ္
အႏုုဆံုုးအရႊက္မွာ နာကိုုတင္းဓာတ္ အမ်ားဆံုုးပါၿပီး အရင့္ဆံုုးမွာ အနည္းဆံုုး
အရိုုးေတြၿဖတ္ၿပီး လက္နဲ ့လိပ္ကာလိပ္ကာ ေဆးၿပင္းလိပ္လုုပ္..အထဲမွာလည္း ေဆးရႊက္ၾကီးပဲထည့္တယ္...
က်ဴးဘားေဆးၿပင္းလိပ္က ကမာၻေက်ာ္...
ေစ်းကြက္ထဲမွာ ေရာင္းခ်ဖိုု ့အသင့္ၿဖစ္ေနတဲ့ ေဆးၿပင္းလိပ္

ဆူနမ္နဲ ့ကိုုယ္က ဂရိတ္စမုုတ္ကီး အမ်ိဳးသားဥယ်ာဥ္မွာ စီးဖူးတယ္။ ၿမင္းေတြက ေလ့က်င့္သင္ၾကားေပးထားတာမိုု ့ နားလည္တယ္။ ညာေကြ ့ခ်င္ရင္ ညာဖက္ဆြဲလိုုက္ ဘယ္ေကြ ့ခ်င္ရင္ ဘယ္ဖက္ဆြဲလုုိက္ ရပ္ခ်င္ရင္ ဗိုုက္ကိုုကန္လိုုက္။ အဲ့ဒီတုုန္းက ကိုုယ့္ၿမင္းက သြားေနက်လမ္းေၾကာင္းကေန ခြဲထြက္ၿပီး ၿမက္ေတြစားေနလိုု ့ ကိုုယ့္မွာေၾကာက္လန္ ့ၿပီး ဘာေတြလုုပ္ရမွန္းမသိ။ တိုုးဂိုုက္ေပးတဲ့ ညႊန္ၾကားခ်က္ေတြအတိုုင္း လိုုက္လုုပ္ေတာ့မွ အဆင္ေၿပသြားတယ္။ အံမယ္ ... ကိုုယ္ေနာက္က ရာမားၿမင္းက ကိုုယ့္ၿမင္းအေၾကာင္း သိလိုု ့နဲ ့တူတယ္။ ေနာက္ကေန ခပ္ခြာခြာေနတယ္ ေက်ာ္တက္မသြားဘူး။ ေတာေတာင္ေတြထဲ ၿမင္းစီးရတာ အေတြ ့အၾကံ ုုအသစ္တမ်ိဳး။ တနာရီေလာက္ပဲစီးတာ ေနာက္ေန ့က်ေတာ့ ေပါင္ကြေနတယ္။ ဗင္နာလပ္လြင္ၿပင္တပတ္ တနာရီေလာက္ ၿမင္းစီးရမယ္ တိုုးဂိုုက္က အစပိုုင္းပဲလိုုက္မွာ။ ေနာက္ပိုုင္း ကိုုယ့္ဘာသာ စီးရမယ္။ လြင္ၿပင္ေၿမၿပန္ ့ဆိုုေတာ့ ဘာအခက္အခဲမွ မရိွေလာက္ဘူး။ ခဏစမ္းစီးၾကည့္ အဆင္ေၿပရင္ တနာရီစီးမယ္။ ၿမင္းေပၚတက္ဖိုု ့ကိုု အေတာ္အဆင္မေၿပဘူး ၿမင္းကလည္း အၿမင့္ၾကီး။ ဒုုန္းစိုုင္းေၿပးသြားတဲ့ ၿမင္းကိုုလည္းေတြ ့ေရာ ဝိုုင္းက မစီးေတာ့ဘူးတဲ့။ ဂရိတ္စမုုတ္ကီမွာစီးတုုန္းက ေလွကားထစ္ေလးနဲ ့တက္ေတာ့ ဒီေလာက္ၿမင့္မွန္းမသိဘူး။ ေဆးၿပင္းလိပ္ၿပတဲ့ အထက္တန္းေက်ာင္းသားေလးကိုုေတာ့ ၿမင္းေပၚတက္ဖိုု ့ ထိုုင္ခံုု၊ ေလွကားထစ္ေလးေတြ လုုပ္ေပးထားသင့္တယ္လိုု ့ အၾကံေပးခဲ့တယ္။ ဒုုတိယသြားေရာက္တဲ့ေနရာကေတာ့ Cueva el Indio အင္ဒီယန္းလိႈဏ္ဂူထဲမွာ စက္ေလွစီးတာ။ တိုုးရစ္ေတြမ်ားတယ္ ရာသီဥတုုက အေတာ္ပူတယ္ အင္းဆက္ေတြကိုုက္လိုု ့ ယားက်ိက်ိ။ လိႈဏ္ဂူထဲမွာ စက္ေလွစီးတာ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ပဲ။ ၿမန္မာၿပည္က ၾကံရည္ညွစ္စက္လိုုမ်ိဳးနဲ ့ညွစ္တဲ့ ၾကံရည္ေသာက္တယ္။ လက္တင္အေမရိကမွာ နာမည္ေက်ာ္ေဖ်ာ္ရည္က piña colada ပ်င္ညာ ကိုုလာဒါ နာနတ္သီး၊ အုုန္းသီးေဖ်ာ္ရည္။ ရမ္ထည့္မလားေမးေနလိုု ့ မထည့္ဘူး ကိုုယ္ေသာက္ေနတဲ့ေဆးေတြေၾကာင့္ ရမ္၊ အရက္၊ ဘီယာေသာက္လိုု ့မရဘူး။ ကိုုယ္ကလည္း အရက္မၾကိ ုုက္ဘူး အဲ ... ဝိုုင္ေတာ့ ၾကိ ုုက္တယ္။ အမွတ္တရအရုုပ္ေလးေတြ ေရာင္းတဲ့ဆိုုင္ေတြ လိုုက္ၾကည့္ေသးတယ္ ။ ၾကိ ုုက္တာတခုုမွ မေတြ ့ဘူး သြားေရာက္လည္ပတ္တဲ့ေနရာကေန အမွတ္တရပစၥည္း တခုုေတာ့ မၿဖစ္မေနဝယ္တယ္ အမွတ္တရေပါ့။

က်ဴးဘားစာက လက္တင္အေမရိကစတိုုင္ အဝါေရာင္ဆန္၊ ကန္စြန္းဥ၊ ေၿမာက္ဥ၊ ဆီမပါဖြယ္တယ္တယ္၊ ေၿခာက္ေတာက္ေတာက္။ စားလိုု ့ေတာ့ မဆိုုးပါဘူး အၾကိ ုုက္ၾကီးေတာ့ မဟုုတ္ဘူး။ ေနာက္ဆံုုးသြားေရာက္တဲ့ေနရာက Mural de la Prehistoria သမိုုင္းမတင္ခင္ေခတ္က ေက်ာက္ေဆာင္နံရံမွာ ေရးဆြဲထားတဲ့ ပန္းခ်ီကား။ ဘယ္တုုန္းက ဘယ္သူေတြ ဘယ္လိုုအဓိအပၺာယ္နဲ ့ ေရးဆြဲထားတယ္ဆိုုတာ မသိဘူး။ အေဝးကေနပဲ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ခဲ့တယ္။ ဟိုုတယ္နားက ဆိုုင္မွာ ညေနစာသြားစားတယ္ စားလိုု ့အေတာ္ေကာင္းတယ္။ ပင္ပန္းလိုု ့နဲ ့တူတယ္ ညက်ေတာ့ ႏွစ္ႏွစ္ၿခိ ုုက္ၿခိ ုုက္ အိပ္ေပ်ာ္တယ္။ ကိုုယ္လက္မကုုိက္ခဲ မနာက်င္ ေၿခလက္မေယာင္ ေနလိုု ့ေကာင္း။ နယူးေယာက္မွာနဲ ့တၿခားစီ ဝိုုင္းကေတာင္ ေၿပာေနတယ္  ခ်က္ၿခင္းၾကီးကိုု မယံုုခ်င္စရာ ညာခဲ့ေလသလားလိုု ့ေတာင္ ထင္ရတယ္တဲ့။ ကိုုယ္လား ခရီးသြားေနရင္ က်န္းမာေနတယ္ တလတခါ ခရီးထြက္ေပးရင္ ဆရာဝန္သြားၿပစရာမလိုုဘူး။ ေနာက္ေန ့မွာေတာ့ မိေက်ာင္းေမြးၿမ ူေရးၿခံ၊ အင္ဒီယန္းေက်းရြာ၊ Playa Larga ကမ္းေၿခတိုု ့ကိုု သြားေရာက္လည္ပတ္တဲ့အေၾကာင္းကေတာ့ ေနာက္ပိုု ့စ္မွပဲ တင္ပါေတာ့မယ္။

Happy Traveling !
စန္းထြန္း
စက္တင္ဘာ ၁၁၊ ၂၀၁၉ ။

အင္ဒီယန္းလိႈဏ္ဂူထဲမွာ စက္ေလွစီးၾကတယ္
ပင္ညွာကိုုလာဒါ နာနတ္သီး အုုန္းသီးေဖ်ာ္ရည္
က်ဴးဘား ေန ့လည္စာ
သမိုုင္းမတင္မွီေခတ္က ပန္းခ်ီ
ဗင္နာလပ္ေတာင္ၾကားလြင္ၿပင္
Three Musketters
(ၿပင္သစ္စာေရးဆရာ အလက္စႏၵားဒူးမားရဲ ့ သူရဲေကာင္းသံုုးေယာက္ ဝထၳဳ)
ဟာဗားနားဆီအၿပန္ သာယာလွပတဲ့ ဗင္နာလပ္ေတာင္ၾကားလြင္ၿပင္

No comments: