Assateague Island သွား ေတာလား - ၂

ဘာဘီကျူးကင်နေတုန်း ေဘးနားကတဲကို ြမင်းေတွလာတယ်။ ပစ္စည်းေတွကို ဆွဲချနေလို ့ ေမာင်းလိုက်တော့ ကိုယ်တို့တဲဆီ ေရာက်လာတယ်။ ထိုင်ခံုေပါ်က ပစ္စည်းတေွကိုဆွဲချလို ့ အဝေးကိုေြပး အသံေပးြပီး ေြခာက်တာလည်းမကေြာက် ေအးေဆးပဲ။ တော်တော်ြကာတဲ့အထိ မသွားဘူး ဆူနမ်က ြမင်းတေွနားမှာ ထိုင်နေလို ့ အဝေးမှာနေဖို ့ အော်ဟစ်သတိေပးရတယ်။ ဘာဘီကျူးကင်တာမှာသံုးတဲ့ တံစို ့ဝါးခွှျန်ေတွကိုယမ်းြပီး ေြခာက်လှန် ့နေတဲ့ကိုယ့်ဆီ ြမင်းေတွက တည့်တည့်ြကီးလာနေလို ့ ဝါးခွှျန်တံေတွဘေးချြပီး ေြပးရတော့တယ်။ ဝိုင်းက ဝါးခွှျန်မှာအသားေတွ ကင်ထားလို ့ အနံ ့ရလို ့လာတာနဲ ့တူတယ်။ မဟုတ်ဘူး ဝါးခွှျန်ကအသစ် မကင်ရသေးဘူး။ အတော်ေလးြကာေတာ့မှ ြမင်းတေွက အဝေးကိုထွက်သွားတယ်။ ြမင်းတေွသွားတော့မှ ဒင်းတို ့ဆွဲချသွားတဲ ့ပစ္စည်းေတွကိုြပန်ေကာက် သိမ်းဆည်းရတယ်။ ဘာဘီကျူးကင် မစားနိုင်ဘူး ြကက်ေပါင်တတံုး၊ ဝက်သားတဖတ်၊ ေြပာင်းဖူးတဖူး၊ အာလူးတလံုးစားတယ် ဗိုက်မဝဘူး။ ကိုယ်က အိပ်ချင်နေ ြပီ ဆူနမ်တို ့ ဘာဘီကျူးကင်တာ မ ြပီးေသးလို ့ ေစာင့်နေရတာနဲ ့ ည ၁၂ ခွဲမှ အိပ်ရတယ်။ သူကင်နေတုန်း ကိုယ်ကအိပ်နေလို ့ ဘယ်ြဖစ်ပါ့မလဲ။ ကိုယ်တို ့နှစ်ေယာက်က တဲအိမ်ထဲမှာ မီးထွန်းြပီးအကျီလဲနေကြလို ့ အိမ်သာကနေ လှမ်းြမင်ရတဲ့ဆူနမ်က မက်ဆင်ဂျာကနေ မတ်ေဆ့ေတွပို ့နေတာ မသိဘူး။ ဂဂါရိှနေလို ့ လှမ်းေအာ်လို ့လည်းမ ြဖစ် အပေြးေလးလာြပီး သတိပေးတယ်။ ဆူနမ်ကသာ စိတ်ပူနေတာ ကိုယ်တို ့က ေအးေဆးပဲ အမေှာင်ထဲမှာ ဘာြမင်ရမှာမို ့လဲ ြမင်တော့ေရာ ဘာြဖစ်လဲ။ ေဖ့ာတံုးေလးကပါးတော့ ေကျာနာတယ် အိပ်ရတာ အတော်အဆင်မပေြဘူး ချမ်းလို ့ ေကွးနေရတယ်။ ဆူနမ်က အိပ်မပေျာ်ရင် အိပ်သာခဏခဏ သွားတတ်တယ်။ ကိုယ်တို ့နိုးတဲ့အခါ ဆူနမ်နဲ ့ အိမ်သာသွားြကတယ်။ ြကယ်ေရာင်စံုနေတဲ့ ေကာင်းကင်ြကီးကို ြမင်ရတယ် လှလိုက်တာ။ ဒီလိုြကယ်ေတွစံုတဲ့ည မတေွ ့ရတာ အတော်ြကာြပီ။ အိမ်သာမှာဆံုတဲ့ ေကာင်ေလးတယောက်က မနေ ့ညက ြမင်းတေွရန်ြဖစ်ြကလို ့ တညလံုးမအိပ်ရဘူးဆိုပဲ။ သူတို ့အုပ်စုက ဘာဘီကျူးမကင်ဘူး အိပ်ခါနီးမှရောက်လာြကတယ်။ မနက်မိုးလင်းခါနီး နှာမှုတ်သံြကားလို ့နိှုးလာြပီးေခါင်းေထာင်ြကည့်လိုက်တော့ ဘုရားေရ... ြမင်းေတွက တဲေဘးနားမှာပါလား။ ေချာင်းြကည့်ေပါက်ကနေ ြကည့်ေတာ့လည်း ဘာမှမတေွ ့ဘူး။ အြပင်ထွက်ြကည့်မလို ့ကို ဝိုင်းကမကြည့်နဲ ့ အထဲမှာေနတဲ့။ ေြကာက်လို ့ကိုယ့်နားလာကပ်နေတယ်။ ဆူနမ် မရိှဘူး အိမ်သာသွားနေတယ်နဲ ့တူတယ်။ မနက် ၆ နာရီခွဲြပီမို ့ အိပ်ယာထ မျက်နှာသစ် ေနထွက်တာ သွားြကည့်ြကတယ်။ ကိုယ့်ထက် ဝီရိယကောင်းတဲ့သူေတွက ေရာက်နှင့်နေ ြပီ။
ပင်လယ်ေအာက်ကနေ နေလံုးြကီးထွက်လာတာ အတော်လှတယ်။ မ

မနေ ့ကသွားခဲ့တဲ့ ထရေးလမ်းမှာ လမ်းသွားေလှျာက်တယ်။ မနက်စာ ဆန်းဒွတ်စားြကတယ်။ ခဏနေေတာ့ တဲအိမ်ေတွဖျက် ပစ္စည်းေတွသိမ်း။ မနက် ၁၀ နာရီမှ ချက်ေကာက်လုပ်ရမှာမို ့ အချိန်ေတွကျန်ေသးတယ်။ ဝိုင်းက မပြန်ချင်ေသးဘူး ဒီေလာက်အဝေးြကီးလာြပီးမှ ရသမှျနေချင်တယ်။ ေြမပံုမှာ ထရေးလမ်းကို ရှာြကည့်တော့ ထရေလမ်းတခု ထပ်ေတွ ့တယ်။ ဖရဲသီးသယ်လာြပီး စားြကတယ်။ ဖရဲသီးအခွံက ေြမ ြသဇာြဖစ်စေတယ်ဆိုြပီး အမိှုက်ပံုးထဲမထည့်ဘဲ ေြမကြီးေပါ်လွှင့်ပစ်ြကတယ်။ ေရအိုင်ေတွကို ြဖတ်ေကျာ်နေတဲ့ ြမင်းတေွအများြကီး ေတွ ့ရတယ်။ ဂဂါက ြမင်းေတွရိှနိုင်တဲ့နေရာကို ခန် ့မှန်းတွက်ချက်ြပီး သွားြကည့်တာ ြမင်းမတေွ ့ဘူး။ ြမင်းတေွက ကိုယ်တို ့ကမ့်ပင်းထွက်တဲ့နေရာကို ေရာက်နေလို ့ ထပ်သွားြကည့်ြကတယ်။ ေအးေအးလူလူ ြမက်စားနေကြတဲ ့ ြမင်းေလးေကာင်ေတွ ့ရတယ်။ ကမ့်ပင်းအိမ်သာကိုသွားတဲ့ ဂဂါက ြပန်လာြပီးေြပာတယ် ကမ့်ပင်းနေရာမှာ ြမင်းတေွမှ အများြကီးပဲဆိုြပီး လာေခါ်တယ်။ အမလေး ... ြမင်းေတွမှ အများြကီးပဲ လူမကေြာက်ဘူး။ ပင်လယ်ကမ်းစပ်သွားြပီး လမ်းသွားေလှျာက်တယ်။ အိပ်ေရးမဝလို ့ ပင်ပန်းနေတဲ့ ရာမားနဲ ့ဆူနမ်က ထိုင်နေရစ်တယ်။ သူတို ့အြကာြကီးေစာင့်နေရမှာစို ့လို ့ ဆယ့်ငါးမိနစ်ေလာက်ပဲ လမ်းေလှျာက်တယ်။ ချက်ကောက်လုပ်ြပီး ဗိုက်ဆာလာေတာ့ ဘာဘီကျူးကင်တာေတွရိှေပမဲ့ ရာမာေြကာင့် ချစ်ပိုေလးမက်ဆီကန်ဆိုင်မှာ ဝင်စားြကတယ်။ ကိုယ်တို့ဘတ်စ်ကားက ညငါးနာရီမှဆိုေတာ့ ေစာနေသေးတယ် အိမ်ြပန်ြပီးမနားချင်ဘူး။ ေမရီလန်းြပည်နယ်ရဲ ့ ြမို ့ေတာ် အန်နာပိုလစ်ြမိ ု ့ကို ဝင်လည်ြကတယ်။ ေရတပ်ြမို ့ တနဂ်ေနွနေ ့သင်တန်းဆင်းပွဲ ရိှတယ်နဲ ့တူပါရဲ ့ ယူနီေဖာင်းအြဖ ုေရာင် ဝတ်ထားတဲ့ကလေးတေွေတွ ့တယ်။ ေရခဲမုန် ့စားြကတယ် ရာမားက ဓာတ်ပံုရိုက်ေပးတော့ သူ ့ကိုမကြည့်နဲ ့ ေဘးပတ်ဝန်းကျင်ကိုြကည့်နေတဲ့။ ညစာအတွက် စတားဘာ့ခ်မှာ ဝယ်မလို ့ဆိုင်ရှာတာ အတော်ရှာလိုက်ရတယ်။ ဆူနမ်ညွှန်းတဲ့ဘာဂါ၊ မစ်ရိှတ်ဝယ်ြပီး ဘတ်စ်ကားဆီေြပး။ အဲ့ဒီဘာဂါမကြိ ုက်ဘူး ေနာက်ဆိုဝယ်စားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဆူနမ်နဲ ့ကိုယ်တို ့က အြကိ ုက်မတူဘူး။ အိမ်ကို ည ၁၂ နာရီေလာက်မှ ြပန်ေရာက်တယ်။ ဒီတခေါက်ကမ့်ပင်းက ပင်ပန်းလွန်းလို့ ေနာက်ကမ့်ပင်းဆိုရင် မလိုက်ချင်တော့ဘူး။ ချီကာဂိုသွားတုန်းက တနေ ့ရှစ်မိုင်ေလှျာက်တာတောင် ဒီကမ့်ပင်းေလာက် မပင်ပန်းဘူး။ ချီကာဂိုခရီးတုန်းက ပင်ပန်းေပမဲ့ ေကာင်းေကာင်းစား ည ၁၀ နာရီကနေ မနက် ၆ ခွဲအထိတရေး ေကာင်းေကာင်းအိပ်ရတယ်။ ဝိုင်းက တနလ်ာေန ့က အစ်နေ ့မို ့လို ့ နားရတယ်။ ကိုယ်က ပင်ပန်းလွန်းလို ့ ေနာက်စနေ၊ တနဂ်ေနွ ဘယ်မှမသွားဘဲ အိမ်မှာနားရတယ်။ ေကာ်လိုရာဒိုသွားတဲ့အကေြာင်းကတော့ ေနာက်ပို ့စ်မှပဲ တင်ပါတော့မယ်။

Happy Traveling !
စန်းထွန်း
နိုဝင်ဘာ ၁၃၊ ၂၀၁၉။

ကိုယ်က ဘယ်နေရာမှာလဲ ခန် ့မှန်းြကည့်
ေမရီလန်းြပည်နယ်ရဲ ့ြမိ ု ့ေတာ် အန်နာပိုလစ်
ရာမားက သူ ့ကိုမ ြကည့်နဲ ့ ေဘးပတ်ဝန်းကျင်ကို ြကည့်နေတဲ့

No comments: