Assateague Island သွား ေတာလား - ၁

ေမရီလန်းြပည်နယ်ရဲ ့ အလှဆံုးအမျိုးသားဥယျာဥ်က အစာတီကပ်ကွှျန်း။ ဝိုင်းက သွားလည်ချင်တယ် ဆူနမ်တို ့လည်း မရောက်ဖူးဘူး။ ဆူနမ်က ဝိုင်းကိုတအားခင်နေတော့ လတိုင်းသူ ့ဆီ လာလည်ေစချင်တယ်။ ဝိုင်းက တခါမှကမ့်ပင်း မထွက်ဖူးဘူး။ ကိုယ်က ၂၀၁၃ မှာ တန်နက်ဆီြပည်နယ် ဂရိတ်စမုတ်ကီအမျိုးသားဥယျာဥ်ကို ပထမဆံုးအြကိမ် ကမ့်ပင်းထွက်ဖူးတယ်။ ဆူနမ်တို ့က ဂရိတ်စမုတ်ကီကမ့်ပင်းြပီးေတာ့ နယူးေယာက်ကိုေြပာင်းသွားတဲ့ ကိုယ်မပါဘဲ ဗာဂျီးနီးယားကမ်းေြခကို ကမ့်ပင်းထွက်ေသးတယ်။ ေလတအားတိုက်လို ့ ေခါင်းအံုးေတွ၊ ေစာင်ေတွ ပင်လယ်ထဲ ေမျာပါသွားလို ့ လိုက်ဆယ်ရသေးတယ်တဲ့။ အစာတီကပ်ကမ့်ပင်းနေရာက တနှစ်လံုးမှာ ြသဂုတ် ၁၀ ရက်ေန ့ တနေ ့ပဲရလို ့ အြမန်ဘွတ်ရတယ်။ ရာမားက ေမရီလန်းတိုက်ခန်းကနေ ဗာဂျီးနီးယားအိမ်ကို ေြပာင်းတဲ့အခါ ကမ့်ပင်းပစ္စည်းေတွကို လွှင့်ပစ်လိုက်တယ်။ ခုကမ့်ပင်းထွက်ေတာ့ လိုအပ်တဲ့ပစ္စည်းေတွ ထပ်ဝယ်ရတယ်။ ကမ့်ပင်းပစ္စည်းေတွကို စာရင်းနဲ ့ေသချာမှတ် လိုက်ဝယ်ရတာ အတော်ပင်ပန်းတယ်။ ဘာဘီကျူးကင်ဖို ့ အသား၊ အစားအသောက်ေတွဝယ်၊ ြပင်ဆင်ရတာ အတော်အချိန်ကုန်တယ်။ ဆူနမ်မုိ ့လို ့ လုပ်နိုင်တာ ကိုယ်ဆိုမလုပ်နိုင်ဘူး။ sleeping bag မရိှေတာ့ ေဝါမတ်ဆိုင်ကနေ ကလေးေတွ ကစားတဲ့အခါ ခင်းတဲ့ေဖာ့ပါးပါးေလး ဆူနမ်က ဝယ်ထားတယ်။ ရာသီဥတုပူတော့ ေစာင်ပါးပါးေလးပဲ ယူလာခဲ့တဲ့။ ဝိုင်းမှာ ေစာင်ပါးမရိှလို ့ ကိုယ်ကဝိုင်းအတွက် ယူလာပေးတယ်။ ထံုးစံအတိုင်း နယူးေယာက်ကနေ ည ၆ နာရီ ၁၅ ထွက်တဲ့ ဘတ်စ်ကားစီးရင် ဗာဂျီးနီးယားကို ည ၁၀ ခွဲေလာက် ေရာက်တယ်။ ဆူနမ်က အလုပ်များနေလို ့ နာရီဝက်ေနာက်ကျြပီးမှ ေရာက်လာတယ်။ သူတို ့အိမ်ကို ၄၅ မိနစ်ေလာက် ထပ်ေမာင်းရတော့ ည ၁၂ ခွဲမှ အိပ်ရတယ်။ မနက်၇ နာရီခွဲမှာ မနက် ၉ နာရီေလာက်မှ အိပ်ယာက ထတတ်တဲ့ရာမားကိုနိုး။ မနက် ၈ နာရီခွဲမှာ အိမ်ကစထွက်တယ် ကမ့်ပင်းနေရာကို ေလးနာရီခွဲေလာက် ေမာင်းရတယ်။ ေမရီလန်းြပည််နယ် အိုးရှင်းစီးတီးကို ဝင်လည်တယ် ကားပါကင်ရှာရခက်တယ်။ သဲသောင်မှာဖျာခင်းြပီး ဆူနမ်တို ့ယူလာတဲ့ ဆိတ်သားနဲ ့ အာလူးစားြကတယ်။ မဆလာအနံ ့ြပင်းရင် မစားနိုင်တဲ့ ဝိုင်းနဲ ့ကိုယ်က စားေကာင်းတယ်လို ့ေြပာြပီး စားြကတယ်။ အမှန်က ဆူနမ်နဲ ့မို ့လို ့ နီေပါစာလိုက်စားတာ ကိုယ့်ဘာသာဆို ဘယ်တော့မှစားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ပင်လယ်ကမ်းေြခမှာ ေြခဗလာနဲ ့ခဏလမ်းေလှျာက်ြပီး ကမ်းေြခတပတ် တမိုင်ေလာက် လမ်းေလှျာက်ြကတယ်။

ဆူနမ်က သူတယောက်တည်းဆို တမိုင်ေတာင်ေလှျာက်ချင်တာ မဟုတ်ဘူး။ သူငယ်ချင်းေတွနဲ ့စကားတပေြာေြပာဆိုလို ့ကတော့ သံုးမိုင်လည်း ေလှျာက်နိုင်တယ်။ ၂၀၁၃ တုန်းက ကိုယ်တို ့ေတွ အိုးရှင်းစီးတီးကို လာလည်ြကသေးတယ်။ Ripley's Believe it or not ၊ ေလဆာတန်းေတွ မထိေအာင် သွားရတဲ့ laster tag ဂိမ်း ကစားြကတယ်။ စားေသာက်ဆိုင်မှာ Foosball ခံုေတွ ့ေတာ့ ဝင်ေဆာ့ြကတယ်။ ေကျာင်းကမေြအောက်ထပ်မှာ ေန ့လည်စာ၊ ညစာစားြပီးရင် foosball ေဆာ့ေန ြက။ foosball ြမင်တော့ ေကျာင်းကိုသတိရသွားတယ် မတိုင်ပင်ရဘဲ foosball ေဆာ့ြကတယ်။ ကိုယ်က ေနာက်တန်းကနေပဲ ေဆာ့တတ်တယ်။ အိုရှင်းစီးတီးကမ်းေြခက ဆိုင်တဆိုင်မှာ hell chicken wing စားြကတာ ကိုယ်နဲ ့ဆူနမ်က တခုေတာင်မစားနိုင်ဘူး။ ကိုယ်ဆို တကိုက်ကိုက်ြပီးတာနဲ ့ ဆံပင်ေတွ ေထာင်သွားသလား မှတ်ရတယ်။ မျက်ရည်တေွကျ နှာရည်တေွထွက် အိမ်သာတန်းေြပးရတယ်။ ရာမားက ေလးခုတောင် စားနိုင်တယ်။ ကိုယ်တို ့သံုးေယာက်လံုး အဲ့ဒီအြဖစ်အပျက်ကို မှတ်မိေပမဲ့ ဘယ်ဆိုင်လည်းဆိုတာတော့ မမှတ်မိြကဘူး။ အိုးရှင်းစီးတီးကနေ အစာတီကပ်အိုင်လန်ကို နာရီဝက်ေလာက် ထပ်ေမာင်းရတယ်။ လမ်းမှာ မီးမေွှးဖို ့ သစ်သားတံုးတေွဝယ်တာ ဆူနမ်၊ ရာမား၊ ဂဂါတို ့သံုးေယာက် ြငင်းခုန်နေ ြကလို ့ ဝိုင်းက ဘာလို ့ြငင်းခုန်နေ ြကတာလဲ မသိဘူး နှစ်ခုဝယ်မယ်ဆိုလည်း ဝယ်လိုက်ြကတာမဟုတ်ဘူးတဲ့။ ဝိုင်းက အင်မတန်စိတ်ရှင်းတယ်။ ကိုယ်နဲ ့ဝိုင်းက အကျင့်စရိုက်၊ ြကိ ုက်တာ ေတာ်ေတာ်များများတူတယ်။ တခါတလေ အယူအဆမတူလို ့ ြငင်းခုန်ြကတာကလွဲလို ့။ ကမ့်ပင်းနေရာေရာက်တော့ ချက်ကင်ဝင်၊ ကမ့်ပင်းနေရာကိုရှာ၊ တဲထိုး။ ဂဂါနဲ ့ရာမားက တဲအသေး၊ ဆူနမ်၊ ဝိုင်း၊ ကိုယ်က တဲအြကီး။ ကိုယ်နဲ ့ဝိုင်းက ဝိုင်းကူရံုပဲ တကယ်ပင်ပန်းတာကဆူနမ်။ ဂူဂယ်မတ်မှာ ရှာလိုက်တော့ ကမ်းေြခကသိပ်မဝေးဘူး ေနဝင်ဆည်းဆာ သွားြကည့်ြကမယ်။ ေနဝင်ချိန်က ည ၈ နာရီဆိုတော့ ည ၇ နာရီခွဲေလာက် သွားြကမယ်ဆိုတာ ဆူနမ်မ ြပီးေသးလို ့ ေစာင့်နေရတာနဲ ့ ကမ်းေြခကိုနေဝင်ြပီးမှ ေရာက်သွားတယ်။ ဆူနမ်စီစဥ်တာ ဆူနမ့်ေနရာမို ့လို ့ ဝိုင်းက ဘာမှမပေြာတာ။ ဝိုင်းက အချိန်နောက်ကျတာ သူ ့အချိန်ကိုြဖုန်းတယ်လို ့ ခံစားရတာကို လံုးဝသည်းမခံဘူး။

ဆူနမ်နဲ ့ရာမားက အချိန်သိပ်ဆွဲတယ် ၈ နာရီဆို ၈ နာရီခွဲပဲ ဘာေတွလုပ်နေမှန်းကို မသိဘူး။ ကိုယ်နဲ ့ဝိုင်းက ြမန်တယ် ၈ နာရီဆို ၇ နာရီ ၅၀ ေလာက်ကတည်းက အဆင်သင့်ြဖစ်နေ ြပီ။ တံတားေလးအတိုင်း လမ်းေလှျာက်ေတာ့ လရောင်ြဖာကျနေတဲ့ ေရအိုင်ေလးေတွ ေတွ ့ရတယ်။ ဒီလိုြမင်ကွင်းမျိုးမတေွ ့ရတာ အတော်ြကာြပီ နှစ်ေပါင်း၁၅နှစ်ေလာက် ရိှတော့မယ်။ တိမ်တောက်ေနတာ အတော်လှတယ်။ ရာမားရဲ ့ဆမ်ေဆာင်းဖုန်း ကင်မရာက ပံုထွက်အတော်ေကာင်းတယ်။ ဂဂါက ကိုယ်တို ့ေလးေယာက်ပံုတေွ ရိုက်ေပးတယ်။ ဓာတ်ပံုပညာ ေလ့လာသင်ယူနေတဲ့သူမို ့ အလင်းအမေှာင်၊ အယူအဆ အတော်ေကာင်းတယ်။ ေနဝင်သွားတော့ ဘာမှမ ြမင်ရတော့ဘူး။ ဆူနမ်က ဓာတ်မီးေသးေလးေတွ ေပးတယ် အဲ့ဒီလိုဆူနမ်က ေစ့စပ်ေသချာတဲ့သူ။ ထင်းေချာင်းမလောက်လို ့ ရာမားနဲ ့ဂဂါ ထပ်သွားတယ်။ ထင်းက မီးသိပ်မစွဲလို ့ ကိုယ်ကထင်းအနေအထား ြပင်ေပးြပီးမှုတ်လိုက်ေတာ့မှ မီးေတာက်လာတယ်။ ဂရိတ်စမုတ်ကီကမ့်ပင်းတုန်းကလည်း မိုးရွာနေလို ့ ထင်းမီးမစွဲတာ ကိုယ်ကထင်းအနေအထားြပင်ေပး မီးကိုအဆက်မပြတ် မရပ်မနားယပ်ခတ် မှုတ်ေပးေတာ့မှ မီးေတာက်လာဖူးတယ်။ ဆူနမ်တို ့က ကိုယ့်ကို ဖူးဖူးမာစတာလို ့ နာမည်ေြပာင်ေပးတယ်။ ငယ်ငယ်တုန်းက ဟိုင်းြကီးမှာ ေဆာင်းရာသီဆို မနက်ခင်းဆို မီးလှံုေန ြက။ အဲ့ဒီတုန်းက လှျပ်စစ်မီး မရိှေသးဘူး မီးေသွး၊ ထင်းေချာင်းနဲ ့ ထမင်းချက်ရတယ်။ ကိုယ်က မီးဖိုးေချာင်မှာ မီးဖို၊ မီးမှုတ်ေပးနေ ြက။ ဘာဘီကျူးေလးကင်လိုက် စကားေတွပေြာလိုက်နဲ ့ ခဏနေတော့ အလန် ့တ ြကား အထိတ်တလန် အြဖစ်အပျက်ေလး ြဖစ်ခဲ့တယ်။ အဲ့ဒီအကေြာင်းကိုတော့ ေနာက်ပို ့စ်မှပဲ တင်ပါတော့မယ်။

Happy Traveling !
စန်းထွန်း
နိုဝင်ဘာ ၉၊ ၂၀၁၉။

ေမရီလန်းြပည်နယ် အိုးရှင်းစီးတီး
ေရအိုင်ေလးေပါ်မှာ လရောင်ြဖာကျနေတာ
ေနဝင်ချိန် တိမ်တောက်တဲ့အချိန်

No comments: