ေပၚတိုုရီကိုုသြား ေတာလား - ၂

ေမ ၁၉  တနဂၤေႏြေန ့ ဟိုုတယ္က မနက္စာကိုု မနက္ ၇ နာရီကေန ၁၀ အထိ ေကႊ်းပါတယ္။ မနက္ ၆ နာရီေလာက္ႏိုုးေတာ့ ေရခ်ိဳး ၿပီးေတာ့ ဟိုုတယ္ကေန ၅ မိနစ္ေလာက္ လမ္းေလွ်ာက္ရင္ ပင္လယ္ကမ္းေၿခကိုု ေရာက္ပါတယ္။ အေၿပးေလ့က်င့္တဲ့သူ အေတာ္မ်ားမ်ားေတြ ့တယ္။ ေပၚတိုုရီကန္ေတြ က်န္းမာေရး လိုုက္စားၾကတယ္။ ေပၚတိုုရီကိုု ရာသီဥတုုက ခန္ ့မွန္းရခက္ အေၿပာင္းအလဲၿမန္တယ္။ ခ်က္ခ်င္းေနပူရာကေန မိုုးဖြဲဖြဲေလးရြာတယ္။ ပင္လယ္ၾကီးက လိႈင္းတဝုုန္းဝုုန္း ေလထန္လိုု ့ ဦးထုုပ္မလႊင့္သြားေအာင္ ခပ္ငိုုက္ငိုုက္ေဆာင္းရတယ္။ ေလထန္လြန္းလိုု ့ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ၿပီးတာနဲ ့ ဟိုုတယ္ဆီၿပန္ မနက္စာကိုု ဗိုုက္ကားေအာင္စား။ မနက္ ၉  နာရီခြဲ လာေခၚမယ္ဆိုုလိုု ့ ၉  နာရီ ၅ မိနစ္ေလာက္ကတည္းက ဟိုုတယ္ဝနားမွာ ေစာင့္ေနတယ္။ ၉  နာရီမခြဲခင္ ဟိုုတယ္ေရွ ့မွာ ဗန္ကားလာရပ္ေတာ့ ဝိုုင္းကသြားေမးေတာ့ ကိုုယ္တိုု ့တိုုးကားတဲ့။ ကိုုစကာရီကာမွာတုုန္းက တိုုးေတြက ဟိုုတယ္ဧည့္ၾကိ ုုေကာင္တာမွာ လာေခၚတယ္။ ဝိုုင္းက်ေတာ့ လာမေခၚဘူးတဲ့။ ကိုုယ့္ဖုုန္းစစ္လိုုက္ေတာ့ missed call ေတြ ့တယ္။ ကိုုယ့္ဖုုန္းက အၿမဲဆိုုင္းလင့္လုုပ္ထားေတာ့ ဖုုန္းတၿခား လူတၿခား။ တၿခားအုုပ္စုု ၂ ခုုကိုု သြားေခၚတယ္။ စုုစုုေပါင္း ၁၃ ေယာက္ တိုုးဂိုုက္က non disclosure agreement စာရြက္ဖတ္ၿပီး လက္မွတ္ထိုုးခိုုင္းတယ္။ တစံုုတခုုထိခိုုက္မႈၿဖစ္ရင္ တိုုးအၿပစ္မဟုုတ္ဘူး၊ ကိုုယ့္တာဝန္သာ ၿဖစ္ပါတယ္ေပါ့။ ဒီေန ့တိုုးကေတာ့ El Yunque Rain Forest hiking အယ္လ္ယြန္းေက မုုတ္သံုုသစ္ေတာမွာ ေတာင္တက္ၿပီး ညေန Bioluminescent Bay Kayaking ကာယက္ေလွေလွာ္တဲ့တိုုးပါ။ ေပၚတိုုရီကိုုႏိုုင္ငံရဲ ့ တခုုတည္းေသာ မုုတ္သံုုေတာ အယ္လ္ယြန္းေကကိုု တနာရီ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ ေမာင္းရတယ္။ တိုုးဂိုုက္က ေပၚတိုုရီကိုုသမိုုင္းေၾကာင္း ရွင္းၿပတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ေပါင္း ၅၀၀ ေလာက္က ခရစၥဆိုုဖာကိုုလံဘတ္ နယ္ေၿမသစ္ရွာေဖြရင္း ေပၚတိုုရီကိုုကႊ်န္းကိုု ေရာက္လာခဲ့တယ္။ ေဒသခံအင္ဒီးယန္းတိုုင္းရင္းသားေတြကိုု ႏွိပ္ကြပ္တာ၊ ဘာသာေၿပာင္းခိုုင္းတာေတြ ရိွခဲ့တယ္။

မုုတ္သံုုေတာေတြက ကမၻာေၿမၾကီးအတြက္ အေရးပါလိုု ့ ေသေသခ်ာခ်ာ ထိန္းသိမ္းဖိုု ့လိုုပါတယ္။ သစ္ေတာသစ္ပင္ေတြ မရိွရင္ ေၿမၾကီးေရတိုုက္စားတာေတြ၊ ကမ္းပါးၿပိ ုုတာေတြ၊ ေရၾကီးတာေတြ ၿဖစ္ပါတယ္။ အေမဇုုန္သစ္ေတာက ကမၻာၾကီးအတြက္ အေရးပါတယ္ လူသားေတြ လုုိအပ္တယ့္ ေအာက္ဆီဂ်င္ထုုတ္ေပးလိုု ့ပါ။ မနက္စာအတြက္ ေစ်းေလးတခုုမွာ ရပ္ေပးတယ္။ ဟိုုတယ္ကေန ဗိုုက္ကားေအာင္ စားလာတဲ့ကိုုယ္တိုု ့က ဗိုုက္မဆာလိုု ့ ဘာမွမဝယ္စားဘူး။ နာနတ္သီးေဖ်ာ္ရည္ ေသာက္ခ်င္ေပမဲ့ ဒီဟာေနာက္ဆံုုးအိမ္သာပဲလိုု ့ တိုုးဂိုုက္ကေၿပာေတာ့ နာနတ္သီးေဖ်ာ္ရည္ေသာက္ၿပီးရင္ ရွဴးေပါက္ခ်င္မွာ။ ေတာင္တက္ေနတုုန္း ရွဴးေပါက္ခ်င္မွဒုုကၡ မေသာက္တာအေကာင္းဆံုုးဆိုုၿပီး နာနတ္သီးေဖ်ာ္ရည္ မေသာက္ေတာ့ဘူး။ ေတာင္ေၿခေရာက္တာနဲ ့ ေနေရာင္ၿပင္းလိုု ့ ေနေလာင္ကာခရမ္ေတြလူး ေတာင္တက္ဖိုု ့ ၿပင္ဆင္ၾကတယ္။ ရာသီဥတုုက ခန္ ့မွန္းရခက္ေတာ့ မိုုးရြာႏိုုင္လိုု ့ ကာယက္ေလွေလွာ္ၿပီးရင္ဝတ္ဖိုု ့ ယူလာတယ့္အဝတ္ေတြကိုု ကားေပၚမွာ ထားခဲ့ဖိုု ့၊ မလိုုတာေတြ ကားေပၚမွာ ထားခဲ့ဖိုု ့၊ ကင္မရာေရစိုုႏိုုင္လိုု ့ ပလတ္စတစ္အိတ္သယ္ဖိုု ့ တိုုးဂိုုက္က မွာပါတယ္။ ရႊံ ့ဗႊက္ေတြထတဲ့လမ္း မတ္မတ္တက္ရၿပီး အေသအခ်ာလမ္းေဖာက္ထားတဲ့ လမ္းမဟုုတ္ဘဲ လူေတြသြားတာမ်ားလိုု ့ လမ္းၿဖစ္ေနတဲ့လမ္း။ အေသအခ်ာၾကည့္ ေၿခကုုတ္နင္းၿပီး တက္ရတယ္။ စမ္းေခ်ာင္းေလးကိုု ၿဖတ္ရတဲ့အခါ ေအာက္ေၿခကေက်ာက္တံုုးကိုုစမ္း မေခ်ာ္ဘူးဆိုုမွ ေၿခတလွမ္းခ် ေၿခကုုတ္ၿပီးမွ ေနာက္တလွမ္းနင္း။ ေၿခမခိုုင္တဲ့ဝိုုင္းကိုုလက္ကမ္း ကိုုယ္ပါယိုုင္လဲမလိုုၿဖစ္ေတာ့ တိုုးဂိုုက္ကကူညီေပးတယ္။ လမ္းတေလွ်ာက္မွာေတြ ့ရတဲ့ ဂ်င္းပင္၊ ပန္းပင္၊ အဆိပ္ပင္၊ ဝါးပင္ေတြအေၾကာင္း ရွင္းၿပတယ္။ ေရတံခြန္တခုုေရာက္ေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေရကူးၾကတယ္။ ကိုုယ္တိုု ့ႏွစ္ေယာက္က ေရကူးဝတ္စံုု ေအာက္ခံဝတ္မလာေတာ့ ေရမကူးဘူး။



တိုုးဂိုုက္နဲ ့တၿခားေကာင္ေလး ၂ ေယာက္က စမ္းေခ်ာင္းတဖက္ကမ္းကိုုကူး ေက်ာက္ေတာင္ကိုုတက္ၿပီး ဒိုုက္ဗင္ထိုုးဆင္းၾကတယ္။ သစ္ပင္ကေန တြဲေလာင္းက်ေနတဲ့ ၾကိ ုုးကိုုလွမ္းယူၿပီး ဒိုုက္ဗင္ဒိုုးၾကတယ္။ အသက္ ၆၀ ေက်ာ္အန္တီၾကီး၊ အသက္ ၄၂ ႏွစ္ ကေလး ၄ ေယာက္ေမြးထားေပမဲ့ ခႏၶာကိုုယ္က အဆီပိုုေတြမရိွ က်စ္လစ္ေနတဲ့ မေလးတရုုတ္မလိုု ့ထင္ရတဲ့ တရုုတ္မ၊ ဖိလစ္ပိုုင္ေကာင္မေလးေတြ ဒိုုင္ဗင္ပစ္ၾကတယ္။ တရုုတ္ေက်ာင္းသားစံုုတြဲ ၃ တြဲကေတာ့ အစပ္နားေလးမွာပဲ ေရကူးၾကတယ္။ ေရမစိုုတာဝိုုင္းနဲ ့ကိုုယ္ ေရစိုုစိုုနဲ ့ အေအးမိမွာကိုုစိုုးရိမ္တာ။ ေရကူးကန္မွာ ေရကူးတာထက္ ၿမစ္ေခ်ာင္းအင္းအိုုင္ ပင္လယ္မွာေရကူးတာ က်န္းမာေရးအတြက္ေကာင္းတယ္။ ေၿခေထာက္ကိုုပဲ စမ္းေခ်ာင္းထဲ နစ္ထားလိုုက္တယ္။ ေရေအးေအးေတြ ေၿခေထာက္ကိုု ၿဖတ္စီးသြားတာ ေပါ့ပါးသြားသလိုုပဲ။ ကိုုစကာရီကာေရပူစမ္းမွာ ၂ နာရီေလာက္စိမ္တာ ဆူနမ္က စားေသာက္ဆိုုင္ပိတ္ေတာ့တယ္ ညစာငတ္လိမ့္မယ္လိုု ့ သတိေပးမွတက္တာ။ အဲ့ဒီေနာက္ပိုုင္း ေတာင္တက္ရတာ အင္မတန္ခက္တယ္။ တေယာက္ကိုုတေယာက္ မကူႏိုုင္ တေယာက္ခ်င္းစီ တန္းစီၿပီး တက္ရတာ။ တခ်ိဳ ့ေနရာေတြဆိုု တိုုးဂိုုက္က ဘယ္ေၿခေထာက္ကိုု ဘယ္လိုုထားဆိုုၿပီး ေၿပာၿပတယ္။ ေတာင္တက္ရတာ ခဲရခဲဆစ္ ဖက္တက္ရတယ္။ လူေတာင္ မနည္းကုုတ္ဖက္တက္ရတဲ့အထဲ ကင္မရာထိမွာစိုုး။ ေတာင္တက္တဲ့အခ်ိန္ ကင္မရာအေလးၾကီး သယ္လာတာကိုု ေနာင္တရမိတယ္။ ေတာ္ၿပီ ေနာက္ဆိုု wide angle lens ေပါ့ေပါ့ပါးပါးေလးပဲ သယ္ေတာ့မယ္။ အထက္ပိုုင္းက ေရတံခြန္က ေရေတြတေဝါေဝါ ထိုုးဆင္းေနၿပီး ပိုုလည္းၿမင့္တယ္။ တိုုးဂိုုက္ကေတာ့ ဒိုုင္ဗင္တဒိုုင္းဒိုုင္း ထိုုးဆင္းတယ္။ ေရေတြတေဝါေဝါ ထိုုးဆင္းတဲ့ေနရာကေန ေလွ်ာဆင္းတယ္။ အသက္ ၆၀ ေက်ာ္ အန္တီၾကီး၊ မေလးတရုုတ္မေတြကိုု အတင္းအားေပးၿပီး ဆင္းခိုုင္းတယ္။ လက္ႏွစ္ဖက္ကိုု ရင္ဘတ္ေပၚယွက္ၿပီး ေလွ်ာဆင္းဖိုု ့ ညႊန္ၿပေပးတယ္။ ေရတံခြန္ေအာက္ေရာက္တဲ့အခါ တိုုးဂိုုက္ကလာတြဲၿပီး ကမ္းအစပ္နားကိုု ပိုု ့ေပးတယ္။

ဖိလစ္ပိုုင္မေလးက်ေတာ့ တိုုးဂိုုက္ေနာက္ကေန ဖက္တြယ္ၿပီး ေလွ်ာဆင္းတယ္။ တိုုးဂိုုက္က သူ ့တူမငယ္ေလးနဲ ့ အဲ့ဒီလိုုေလွ်ာဆင္းေနက်တဲ့။  အႏၱရာယ္မ်ားတယ္ မေတာ္တဆထိခိုုက္မိရင္ ဘယ္လိုုလုုပ္မလဲ။ အၿပန္က်ေတာ့ အတက္တုုန္းကလိုု  တေယာက္ၿခင္းတန္းစီ တေရြ ့ေရြ ့ သတိထားၿပီး သြားရတယ္။ ဒီေလာက္ခဲရခဲဆစ္ ေတာင္ရမယ္ဆိုုရင္ ဒီတိုုးကိုုေရြးၿဖစ္ပါ့မလားမသိ။ ဝိုုင္းကိုု ကူဆြဲေပးရေတာ့ ၿပိ ုုလဲလိုု ့ ဒူးမွာညိုုမည္းစြဲ။ တိုုးမွာေရးထားေတာ့ family friendly တိုုးတဲ့ ဘယ္ကသာ ကေလးေတြ ဘယ္တက္ႏိုုင္ပါ့မလဲ။ ေယာက်ာ္းေလးေတြေတာင္ ကုုတ္ဖက္တက္ရတယ္။ တိုုးဂိုုက္သာ မကူေပးရင္ ဘယ္လိုုမွတက္ဖိုု ့ မလြယ္ဘူး။ ကိုုယ္နဲ ့ဝိုုင္းဆိုုတာ ၃ မိုုင္ကေန ၈ မိုုင္အထိ ေတာင္တက္ေနၾက။ ဝက္ဝံေတာင္၊ ေဂ်ာ့ဝါရွင္တန္တံတားနားက Palisades ပလစ္ဆိုုဒ္အမ်ိဳးသားဥယ်ာဥ္က ေက်ာက္ေဆာင္ေတြကိုု ဆင္းတက္ေနၾကသူ။ ၂၀၁၂ ေမရီလန္းၿပည္နယ္ Shenandoah ရွန္နယ္ဒိုုးဝါးအမ်ိဳးသားဥယ်ာဥ္မွာ ေတာင္ ၃ မိုုင္ တက္ဖူးတယ္။ ကိုုယ္တက္ဖူးသမွ်အထဲမွာ ဒီအယ္လ္ယြန္းေက ေတာင္တက္တာ အခက္ဆံုုးပဲ။ Reviews ေတြမွာ ဖတ္ရတာ ဒီလိုုခက္တယ္လိုု ့ ဘယ္သူမွမေရးၾကဘူး။ အယ္လ္ယြန္းေက မုုတ္သံုုသစ္ေတာက အၾကီးၾကီး တိုုးဂိုုက္က ခက္တဲ့အပိုုင္းကိုု ေခၚလာတာၿဖစ္မယ္။ ညိွမည္းစြဲရံုုမိုု ့လိုု ့ ေတာ္ေသးတာေပါ့ ေၿခေခါက္သြားလိုု ့၊ တခုုခုုၿဖစ္လိုု ့ လမ္းမေလွ်ာက္ႏိုုင္ရင္ ဘယ္လိုုလုုပ္မလဲ။ သူမ်ားကိုုတြဲဖိုု ့မေၿပာနဲ ့ ကိုုယ့္ဘာသာေတာင္ မနည္းေလွ်ာက္ေနရတာ။ ေတာင္တက္ေနတုုန္းက သတိအရမ္းထားၿပီး ေတာင္တက္ေနရလိုု ့ ဗိုုက္ေတာင္မဆာဘူး။ ခုုမွ ဗိုုက္ဆာလာၿပီ ဗိုုက္ဆာမွာေပါ့ ၂ နာရီေတာင္ ထိုုးေနၿပီ။ ေန ့လည္စာစားဖိုု ့ ၁ နာရီေလာက္ ထပ္ေမာင္းရဦးမယ္။ အင္း ဒီေန ့လည္း မနက္စာနဲ ့ညစာ ေပါင္းစားရေတာ့မယ္ ထင္ပါရဲ ့။ ကာယက္ေလွစီးတဲ့ အေၾကာင္းကေတာ့ ေနာက္ပိုု ့စ္မွ တင္ပါဦးမယ္။

Happy Traveling !
စန္းထြန္း
ေမ ၃၁၊ ၂၀၁၈။

ဂ်င္းပင္
ဘယ္ဖက္မွာရပ္ေနတဲ့ ၂ ေယာက္က အသက္ ၄၂ ႏွစ္ ကေလး ၄ ေယာက္အေမ မေလးတရုုတ္မ၊ တိုုးဂိုုက္
အေပၚကေန ေအာက္ကိုု ေလွ်ာဆင္းၾကတယ္

No comments: