ေပၚတိုုရီကိုုသြား ေတာလား - ၁

ဝိုုင္းက မႏွစ္ကတည္းက ေပၚတိုုရီကိုုသြားရေအာင္ ေၿပာေနတာ ေပၚတိုုရီကိုုက စတိတ္ပိုုင္နက္ ဗီဇာမလိုုဘူးလိုု ့ ေၿပာၾကေပမဲ့ စတိတ္ၿပန္ဝင္ရင္ ဗီဇာအခက္အခဲ ၾကံ ုုမွာစိုုးရိမ္လိုု ့ မသြားၿဖစ္ခဲ့ဘူး။ ေမ ၂၈ တနလၤာေန ့ မန္မိုုရီယမ္ေဒးပိတ္ရက္ ေပၚတိုုရီကိုုနဲ ့ မကၠဆီကိုု ဘယ္သြားရင္ေကာင္းမလဲ။ မကၠဆီကိုုမွာ ဖယ္ရီေမွာက္လိုု ့ အေမရိကန္ေတြ မသြားဖိုု ့သတိေပးေနလိုု ့ ေပၚတိုုရီကိုု,ကိုု ေရြးလိုုက္တယ္။ မန္မိုုရီယမ္ေဒးပိတ္ရက္က စတိတ္မွာ ခရီးသြားၾကတဲ့အခ်ိန္ဆိုုေတာ့ ေလယာဥ္ခေစ်းၾကီးတယ္။ ၃၅၀ နဲ ့ ၄၀၀ ၾကား တပတ္ေစာသြားရင္ ၂၅၀ ပဲ က်ေတာ့ တပတ္ေစာသြားလိုုက္တယ္။ ဝိုုင္းက ေစ်းအသက္သားဆံုုး ေလယာဥ္နဲ ့ဟိုုတယ္ရွာၿပီး ကိုုယ္က viator ဆိုုဒ္မွာ တိုုးေတြရွာတယ္။ ႏွစ္ေယာက္စလံုုးက ေတာေတာင္ေရေၿမေတြကိုု ႏွစ္သက္ၿပီး ေတာင္တက္ဝါသနာပါတဲ့သူေတြဆိုုေတာ့ ေရြးခ်ယ္တဲ့တိုုးေတြကလည္း ေတာေတာင္ေရေၿမ သြားတဲ့တိုုးေတြၾကီးပဲ။ ကိုုယ္က Snorkeling ေရေအာက္က သတၱဝါေလးေတြ ၾကည့္ရတာကိုု စိတ္ဝင္စားေပမယ့္ ဝိုုင္းက ေရမကူးတတ္။ ကိုုယ္က ဟိုုယက္ဒီယက္ေလာက္ပဲ ကူးတတ္ေတာ့ snorkeling တိုုးကိုု ပယ္လိုုက္ရတယ္။ ဝိုုင္း ကိုုစကာရီကာသြားတုုန္းက တိုုးေတြက ဘယ္အခ်ိန္လာေခၚမယ္ဆိုုတာ အတိအက်ေၿပာတယ္။ ေပၚတိုုရီကိုုကတိုုးေတြက ဘာမွလည္းအေၾကာင္းမၾကားေတာ့ ေပၚတိုုရီကိုုမသြားခင္ တစ္ရက္အလိုု ဟိုုတယ္မွာလာၾကိ ုုမယ့္အခ်ိန္ေတြကိုု ဖုုန္းဆက္ေမးၾကည့္ရတယ္။ ေမ ၁၈ ရက္ေန ့ ေသာၾကာေန ့ Delta ေလယာဥ္က ေန ့လည္ ၁၂ နာရီဆိုုေတာ့ တာမင္နယ္ ၂ မွာ မနက္ ၉  နာရီခြဲဆံုုဖိုု ့ ခ်ိန္းထားတယ္။ ဝိုုင္းက ေပါ့ေပါ့ပါးပါး ေက်ာပိုုးအိတ္နဲ ့လာတယ္ ကိုုယ္က ဟမ္းကယ္ရီနဲ ့။ စတိတ္ထံုုးစံအတိုုင္း ကြန္ပ်ဴတာ၊ ကင္မရာ၊ ဖုုန္း၊ အိုုင္ပတ္၊ ေသာ့၊ နာရီ၊ အေႏႊးထည္၊ ဖိနပ္၊ မုုန္ ့ေတြထုုတ္ၿပီး စစ္တယ္။

ကိုုယ့္ေဘးပတ္ဝန္းက်င္ ဟမ္းကယ္ရီအိတ္ေတြက ကိုုယ့္အိတ္ထက္ ေသးေနလိုု ့ ကိုုယ့္ဟမ္းကယ္ရီက ေခါင္းေပၚက ပစၥည္းထည့္တဲ့ေနရာမွာ ဆန္ ့ပါ့မလားလိုု ့ စိတ္ပူမိတယ္။ ကိုုယ့္ဟမ္းကယ္ရီအိတ္နီးပါးေလာက္ ၾကီးတဲ့အိတ္ကိုု ေတြ ့ေတာ့မွပဲ အေဖာ္ရိွသဟဆိုုၿပီး စိတ္ေအးသြားတယ္။ အဲ့ဒီလိုု မဟုုတ္ကဟုုတ္က ၾကံဖန္ရွာေဖြပူပင္ စိတ္ဖိစီးမူ ယူတတ္တယ္။ ဗိုုက္ဆာလိုု ့ သယ္လာတဲ့ ေပါက္စီစားတယ္။ Delta ေလေၾကာင္းလိုုင္းက ေရ၊ အေအးပဲတိုုက္တယ္ ဘာမုုန္ ့မွမေကႊ်းဘူး။ ကိုုယ္က nuts ေတြ သယ္လာတယ္။ ဝိုုင္းက မၾကာခဏခရီးသြားတဲ့သူမိုု ့mileage benefits ေတြရိွေတာ့ ေလယာဥ္ခံုုနံပါတ္ ၁၆ ဇုုန္၁ မွာရတယ္။ ကိုုယ္ဝယ္ရင္ ေလယာဥ္အၿမီးပိုုင္းနားမွာပဲရတယ္။ ေလယာဥ္ေပၚမွာ အိပ္လိုုက္၊ ငိုုက္လိုုက္၊ ႏိုုးလိုုက္ ေပၚတိုုရီကိိုုကိုု ၄ နာရီစီးရတယ္ဆိုုေပမဲ့ ၃ နာရီခြဲေလာက္နဲ ့ ေရာက္တယ္။ ေလဆိပ္တကၠစီဆိုုတဲ့ေနရာမွာတန္းစီ၊ သြားမဲ့ဟိုုတယ္ကိုုေၿပာေတာ့ flat rate ၁၆ က်ပ္၊ ဓာတ္ဆီဖိုုး ၂ ၊ ေလဆိပ္ခ ၁ က်ပ္ ၁၉  က်ပ္က်တယ္။ ဟိုုတယ္အားလံုုးက Conado မွာ ရိွပါတယ္။ ဟိုုတယ္ El Canario Lagoon ၾကယ္ ၂ ပြင့္ပဲရိွတဲ့ဟိုတယ္ တည ၈၀ - ၉၀ ေလာက္ပဲ က်တယ္။  ညေန ၄ နာရီေလာက္ ရိွၿပီဆိုုေတာ့ ဗိုုက္ကတဂီြဂီြ ဆာေနၿပီ။ ဒီနားမွာစားရမွာလား၊ old san juan (အိုုးဆန္ဟြမ္) ကိုု ဘယ္ေလာက္ေဝးလဲဆိုုေတာ့ ဘတ္စ္ကားစီးရင္ မိနစ္ ၂၀ ကြားတား  (၂၅ ၿပား) ၃ ေစ့ ေပးရတယ္။ လမ္းေလွ်ာက္လိုု ့မရဘူးလား တနာရီေလာက္ေလွ်ာက္ရမယ္။ အိုုးဆန္ဟြမ္မွာ စားေသာက္ဆိုုင္ေတြ အမ်ားၾကီး၊ ညဖက္ရႈခင္းလွတယ္၊ ည ၈ နာရီေလာက္မွ ညစာစားၾကတာတဲ့။ မိန္းလမ္းမၾကီးကိုု ငါးမိနစ္ေလာက္ေလွ်ာက္ ကားမွတ္တိုုင္မွာေစာင့္။ စပိန္စကားသင္ေနတဲ့ဝိုုင္းက ဘတ္စ္ကားေစာင့္ေနတဲ့ အဘြားကိုု အိုုးဆန္ဟြမ္ကိုု ဘယ္ဘတ္စ္ကားေတြေရာက္လဲ ေမးတယ္။


၂၁ နဲ ့ ၅၃ ေကာင္တာက ေၿပာလိုုက္တာက ၂၂ နဲ ့ ၅၃။ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ေစာင့္ၿပီးတဲ့အခါ ဘတ္စ္ကားေရာက္လာတယ္ ကြားတား ၃ ေစ့ထည့္။ ခဏၾကာတဲ့အခါမွာ လမ္းက အေကြ ့အေကာက္မ်ားၿပီး လမ္းေလွ်ာက္သြားဖိုု ့ မၿဖစ္ႏိုုင္ဘူးဆိုုတာ သိလိုုက္ရတယ္။ ဂိတ္ဆံုုးက အိုုးဆန္ဟြမ္ပဲ ဘတ္စ္ကားဂိတ္ကေန ေတာင္ကုုန္းၿမင့္ေလးကိုု တက္လိုုက္တာနဲ ့ အိုုးဆန္ဟြမ္ပဲ။ လမ္းနာမည္ေတြ မေတြ ့လိုု ့ ေဒသခံတေယာက္ကိုု ဆန္ဖရန္စစၥကိုုလမ္းဘယ္မွာလဲလိုု ့ေမးေတာ့ အေသအခ်ာလမ္းညႊန္တယ္။ ဟိုုတယ္ေကာင္တာကအန္တီၾကီးက စားေသာက္ဆိုုင္ေတြက ဆန္ဖရန္စၥကိုုလမ္းမွာ၊ ဘားေတြက ဆန္ဖရန္စစၥကိုုလမ္းအထက္ ၂ လမ္းေၿမာက္မွာ။ ခံတပ္ေတြ ့လိုု ့ ဓာတ္ပံုုသြားရိုုက္ၾကတယ္။ ဘားေတြရိွတဲ့လမ္းမွာ ဘာမွမရိွဘူး။ ဆန္ဖရန္စစၥကိုုလမ္းမွာလည္း  ဘာမွမေတြ ့ ဗိုုက္ကတဂီြဂီြ ဆာေနၿပီ။ စားခ်င္တာက ေပၚတိုုရီကိုုအစားအစာ ေတြ ့တာက Burger King ၊ Subway။ ေဒသခံဆိုုင္ေတြလည္း ရွာမေတြ ့။ လွမ္းေခၚတဲ့ဆိုုင္က ေစ်းၾကီးမဲ့ဆိုုင္ ကမ္းေၿခနားကဆိုုင္မွာ ဘာရႏိုုင္မလဲၾကည့္လိုုက္ေတာ့ pasta ။ ေစ်းၾကီးတဲ့ဆိုုင္ကိုု ၿပန္သြားၾကည့္ေတာ့ ေစ်းၾကီးတယ္။ ကမ္းေၿခနားက ေပၚတူဂီအလံလြင့္ထားတဲ့ဆိုုင္ကိုု ဝင္ၾကည့္ေတာ့ ေပၚတိုုရီကိုု ပင္လယ္စာေတြ ရႏိုုင္ေတာ့ ဝင္လိုုက္ၾကတယ္။ ကိုုယ္တိုု ့ကိုု ဝန္ေဆာင္မူေပးတဲ့ အန္ကယ္ၾကီးက မက္ခ်ယ္လိုု အီတလီသား။ အီတလီမွာ ၇ ႏွစ္ေနတဲ့ ဝိုုင္းနဲ ့ အီတလီလိုုေၿပာလိုုက္၊ စပိန္လိုုေၿပာလိုုက္ဆိုုေတာ့ ဘာ,ဘာသာစကားေၿပာေနမွန္းေတာင္ မသိေတာ့ဘူး။ စားေသာက္ဆိုုင္ရဲ ့စပါယ္ရွယ္ဟင္း ေလာ့စတာေတြပါတဲ့ Pealla မွာလိုုက္တာ တပြဲႏွစ္ေယာက္စားလိုု ့ရတယ္။ ခုုမွ ေလာ့စတာဖမ္းေနတုုန္းထင္တယ္၊ ဗိုုက္ဆာပါတယ္ဆိုုမွ တေမ့တေမာ မိနစ္ ၂၀ ေေလာက္ေစာင့္ရတယ္။

ဝိတ္တာၾကီးက ကိုုယ္တိုု ့ႏွစ္ေယာက္ကိုု အမွတ္တရဓာတ္ပံုုရိုုက္ေပးတယ္။ ပန္းကန္ထဲ ညီတူမွ်တူခြဲထည့္ေပးတယ္။ ည ၆ နာရီခြဲမွာ မနက္စာနဲ ့ညစာေပါင္းစား ဗိုု္က္ဆာလြန္းလိုု ့ပဲလား၊ အရသာရိွလိုု ့ပဲလား အေတာ္စားေကာင္းတယ္။ ပန္းကန္ေၿပာင္ေနေအာင္ စားလိုုက္ၾကလိုု ့ ေဘးစားပြဲကေကာင္ေလးက your guys did good job လိုု ့ ေၿပာသြားတယ္။ တစ္ဖ္ ၁၈ ရာခိုုင္ႏႈန္းေပးၿပီး ၈၉ က်ပ္က်ပါတယ္ ေစ်းၾကီးေပမဲ့ အေတာ္စားေကာင္းတယ္ မနက္စာနဲ ့ညစာေပါင္းစားလိုုက္တဲ့ သေဘာမ်ိဳးဆိုုေတာ့ တန္ပါတယ္။ ဘတ္စ္ကားဆီၿပန္တဲ့လမ္းက ပန္းၿခံေလးထဲမွာ သီခ်င္းဆိုုေနတာေတြ ့လိုု ့ ဝင္နားေထာင္ၾကတယ္။ သီခ်င္းကၿမ ူးၾကြတယ္ လက္တင္အကထံုုးစံအတိုုင္း ဂါဝန္ကားကားၾကီးကိုု ယမ္းခါၿပီး တလႊားလႊားကၾကတယ္။ ေကာင္ေလးတေယာက္ကတာ ၾကည့္ေကာင္းတယ္။ ဂါဝန္အနက္ဝတ္ထားတဲ့ ေခါင္းေဆာင္ၿဖစ္ပံုုရတဲ့ မိန္းကေလးကတာ သိပ္ၾကည့္ေကာင္းတာပဲ။ sasa အကသင္ေနတဲ့ဝိုုင္းက အဲ့ဒီမိန္းကေလး ေၿခေထာက္ေရြ ့တာ၊ လႈပ္ရွားတာေတြ ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ပဲ။ ဘတ္စ္ကားစီးဖိုု ့ ကြားတားေစ့မရိွေတာ့လိုု ့ ေရခဲၿခစ္ေရာင္းတဲ့ဆိုုင္မွာ ေရသန္ ့ဘူးဝယ္ၿပီး ကြာတားေစ့လဲေတာ့ မရိွဘူးတဲ့။ ကူညီတတ္တဲ့ အန္တီၾကီးတေယာက္က တက်ပ္ဖိုုးလဲေပးၿပီး ကြာတား ၂ ေစ့ အပိုုေပးၿပီး ကူညီသြားတယ္။ ကိုုယ္က ေနရာအမွတ္အသား၊ ေၿမပံုုၾကည့္တာ ကႊ်မ္းက်င္ေတာ့ ဘတ္စ္ကားဂိတ္ဆီ ဦးေဆာင္တယ္။ ည ၈ နာရီခြဲ ဟိုုတယ္ဆီၿပန္တဲ့လမ္းက ေမွာင္ေနၿပီဆိုုေတာ့ လမ္းမမွတ္မိဘူး။ ေခါင္းပတ္ခ်ာလည္ရမ္း အၿပင္ဖက္ကိုု မွန္ေပါက္ထြက္မတတ္ ၾကည့္ေနတယ့္ ကိုုယ့္တိုု ့ကိုု တိုုးရစ္မွန္းသိလိုု ့နဲ ့တူပါရဲ ့ ေကာင္ေလးတေယာက္က  တံတားေက်ာ္ရင္ conado ေရာက္ၿပီလိုု ့ ေၿပာသြားတယ္။ ဘတ္စ္ကားဂိတ္နားက ဖရာမင္းကိုုးဆိုုင္ကိုု မွတ္ထားလိုု ့ ဖရာမင္းကိုုးေတြ ့တာနဲ ့ ဝိုုင္းက ရပ္ဖိုု ့ႏွိပ္ေတာ့တာပဲ။ ကိုုယ္က ကာတီယားဆိုုင္ရွာေနတာ ကိုုယ္ပဲမေတြ ့ေသးတာလား၊ ေက်ာ္သြားတာလား မေတြ ့ဘူး။ ဆင္းၿပီးသိပ္မၾကာခင္ ဟိုုတယ္နားမဟုုတ္မွန္းသိလိုု ့ ဂူဂယ္မတ္မွာရွာၾကည့္လိုုက္ေတာ့ ကိုုယ္တိုု ့က တမွတ္တိုုင္အလိုု ေစာဆင္းလိုုက္တာ။ မဆိုုးဘူးဟ သိပ္အဆိုုးအရြားၾကီး မဟုုတ္ဘူး။ ေနာက္ေန ့ El Yunque (အယ္ယြန္းေက) မုုတ္သံုုသစ္ေတာမွာ ေတာင္တက္တာနဲ ့ Bioluminescent Bay မွာ kayaking တဲ့အေၾကာင္းကေတာ့ ေနာက္ပိုု ့စ္မွ တင္ပါဦးမယ္။

Happy Traveling !
စန္းထြန္း
ေမ ၂၇၊ ၂၀၁၈။

No comments: