အသက် ၁၀ နှစ်ပြည့်ပြီဆိုတော့ အဘိုးအဘွားတွေက တဦးတည်းသောမြေးကလေးကို ရှင်ပြုချင်တယ်..ကိုရင်ဝတ်မယ့်အကြောင်းပြောရင် No No ဆိုပြီးငြင်းတယ်..ခုတော့ ကိုရင်ဝတ်လို့ အကြောင်းရင်းကို မေးကြည့်လိုက်တော့ မုန့်ဖိုးပေးမှ ကိုရင်ဝတ်တာတဲ့..ဆရာတော်တွေကလည်း အလိုလိုက်တော့ ကျောင်းမှာပျော်ပါတယ်တဲ့..တော်ပါသေးရဲ့ မနက်ကိုရင်ဝတ် ညလူထွက်ချင်တယ်လို့ မပြောလို့
အိမ်ကိုသွားလည်တဲ့ သူငယ်ချင်း ၂ ယောက်က ဦးစလမ်းအိမ်လေးက အရင်အတိုင်းပဲ လွမ်းစရာလေး..လွမ်းလိုက်တာတဲ့..သူတို့ပြောမှ ကိုယ်တောင် လွမ်းသွားပြီ..လူကြီးတွေမရှိလို့ ကိုယ့်အိမ်မှာဆုံကြ..cellphone အင်တာနက်မရှိ မီးမလာတဲ့ခေတ်ကြီးမှာ ကြီးပြင်းခဲ့တဲ့ကိုယ်တို့တွေ စာအုပ်တွေဖတ်၊ စကားတွေပြော၊ ကက်ဆက်နဲ့သီချင်းနားထောင်၊ ရန်ကုန်တက္ကသိုလ်ဝင်းသွား၊ လှည်းတန်းစျေးပတ်..အိမ်နီးတော့ သွားလည်ကြနဲ့ အင်မတန်ပျော်ဖို့ကောင်းခဲ့တာပဲ..ဘာကိုလွမ်းလို့ လွမ်းမှန်းမသိ လွမ်းတော့လွမ်းမိတာပါပဲ..လွမ်းစရာလေး
စန်းထွန်း
ဇန်နဝါရီ ၂၄၊ ၂၀၂၆။
No comments:
Post a Comment