အဂၤလန္သြား ေတာလား - ၅

၂၀၁၈ ေအာက္တိုုဘာ ၄ ၾကသပေတးေန ့မန္ခ်က္စတာရထားက မနက္ ၁၀ နာရီမွဆိုုေတာ့ ေအးေဆးေပါ့။ ဟိုုစတယ္က အၾကီးၾကီး ေရခ်ိဳးခန္း၊ အိမ္သာက အလယ္မွာ။ မနက္စာအၿဖစ္ ထမင္း၊ ငံၿပာရည္ေၾကာ္၊ ငါးက်ီးေၾကာ္စား။ ေအာက္ထပ္က ထမင္းစားခန္းမွာ ေရေႏြး၂ခြက္ေတာင္းၿပီး တခြက္ကိုု ကိုုယ္ယူလာတဲ့ အေဖၾကိ ုုက္တဲ့ Old Town Milk Tea လက္ဖက္ရည္ေဖ်ာ္၊ တခြက္က ေရေႏြးၾကမ္း။ လန္ဒန္ရာသီဥတုုက ေအးစိမ့္ေနၿပီး ေနေရာင္ၿခည္ေႏြးေႏြးနဲ ့ သာသာယာယာပဲ။ မနက္ ၉  နာရီ ဟိုုစတယ္ကထြက္ ၁၀ မိနစ္ေလာက္ လမ္းေလွ်ာက္ King Cross ဘူတာမွာ ရထားလက္မွတ္ထုုတ္။ ကိုုယ္ဝယ္ထားတဲ့ ခရက္ဒစ္ကဒ္နဲ ့ ထုုတ္ရတယ္။ King Cross ကေန Euston ထိ underground ေၿမေအာက္ရထားလက္မွတ္၊ Euston ကေန Manchester Piccadily အထိ National Rail နယ္ေဝးရထား လက္မွတ္ေတြရတယ္။ လန္ဒန္ကေန မန္ခ်က္စတာကိုု ရထားနဲ ့ ၂ နာရီေဝးတယ္။ ေဘာလံုုးပြဲရိွတဲ့ေန ့ဆိုု အိုုးထရန္ ့ဖိုု ့ကြင္းနားအထိ ရထားေရာက္တယ္။ မန္ခ်က္စတာ ေဘာလံုုးကြင္းၿပတိုုက္ လက္မွတ္က တေယာက္ ၂၅ ေပါင္ register လုုပ္ၿပီးမွဝယ္ရင္ ၂ က်ပ္ခြဲသက္သာတယ္။ အေဖက မန္ယူေဘာလံုုးပြဲၾကည့္ခ်င္တာ လက္မွတ္က ေရာင္းကုုန္ေနတဲ့အၿပင္ ေစ်းအင္မတန္ၾကီးတယ္။ ေဘာလံုုးပြဲမၾကည့္ရလဲေနပါေစ ေဘာလံုုးကြင္းထဲ ဝင္ရရင္ကိုု ေက်နပ္ပါၿပီတဲ့။ Euston ေရာက္ေတာ့ လူအုုပ္ၾကီးက မနည္းမေနာ။ ေစာေနေသးလိုု ့ ဘုုတ္မွာဂိတ္နံပါတ္ မေပၚေသးဘူး။ ဂိတ္နံပါတ္ေပၚလာေတာ့ ဂိတ္ဆီေၿပး ဒီတခါေတာ့ ထိုုင္ခ်င္တဲ့ထိုုင္ခံုု ထိုုင္လိုု ့မရဘူး။ လက္မွတ္မွာပါတဲ့ တြဲနံပါတ္၊ ထိုုင္ခံုုနံပါတ္အတိုုင္း ထိုုင္ရတယ္။ လန္ဒန္အထြက္မွာ အီးမရိတ္ကြင္းၾကီးေတြ ့ေတာ့ အေဖက အာစင္နယ္ကြင္းတဲ့ သြားလည္ခ်င္တဲ့ပံုုပဲ။ ေအာက္တိုုဘာ ၇ ရက္ တနဂၤေႏြေန ့ ၿပန္မဲ့ေန ့ေလယာဥ္က ေန ့လည္မွဆိုုေတာ့ မနက္ပိုုင္းလာလည္လိုု ့ရတယ္အေဖ။လမ္းတေလွ်ာက္ အင္မတန္သာယာပါတယ္ သစ္ပင္ေတြက အဝါေရာင္၊ အနီေရာင္ေၿပာင္းလိုု ့ ၊ ေက်ာက္တံုုးနဲ ့ေဆာက္ထားတဲ့ လယ္ေတာအိမ္ေလးေတြ၊ ေအးေအးလူလူ အစားစားေနၾကတဲ့ သိုုးေတြ၊ မ်က္စိတဆံုုး က်ယ္ေၿပာလွတဲ့ စိုုက္ခင္းေတြ။

မန္ခ်က္စတာေရာက္ေတာ့ အိုုးထရန္ဖိုု ့ကြင္းနားအထိေရာက္တဲ့ ထရမ္ရထား ထပ္စီးရတယ္။ စက္ကေန အသြားအၿပန္လက္မွတ္ဝယ္တဲ့အခါ လက္မွတ္၂ခုု က်မလာလိုု ့ မၾကီးက အေပၚထပ္က booth မွာ သြားေၿပာတာ သူတိုု ့လည္း ဘာမွမတတ္ႏိုုင္ဘူး ေဆာရီးပါတဲ့။ ဘာမွလုုပ္လိုု ့မရေတာ့ လက္မွတ္ထပ္ဝယ္ရတယ္ ေၾသာ္ ... ဒီလိုုလည္း ၿဖစ္တတ္ေပသကိုုး။ မန္ခ်က္စတာပီကာဒီလီကေန အိုုးထရန္ဖိုု ့ဆီကိုု ၁၅ မိနစ္ေလာက္ စီးရတယ္။ ဘူတာနားကဆိုုင္တဆိုုင္မွာ အိုုးထရန္ဖိုု ့ကြင္း ဘယ္နားမွာလဲလိုု ့ေမးၾကည့္တယ္။ အိုုးထရန္ဖိုု ့ကြင္းဆီကိုု ၁၅ မိနစ္ေလာက္ ေလွ်ာက္ရတယ္။ ေဘာလံုုးပြဲရိွတဲ့ေန ့မွာပဲ ဘတ္စ္ကားရိွတယ္။ မန္ခ်က္စတာၿမိုု ့ေလးက ခပ္ေသးေသး။ ေအးလာလိုု ့ အေဖနဲ ့အေမ အေအးမိမွာစိုုးလိုု ့ ေဒါင္းဂ်က္ကက္ကုုတ္အကၤ ီ်ဇစ္ကိုု လည္ပင္းနားအထိ ဆြဲတင္ပါလိုု ့ေၿပာတာနဲ ့ ခ်က္ခ်င္းမေသြမတိမ္း လိုုက္လုုပ္ၾကတယ္။ ကိုုယ္က ဂူဂယ္မတ္ၾကည့္ၿပီး ေနရာရွာေဖြတဲ့သူ။ အိုုးထရန္ဖိုု ့ကြင္းနားမွာ စားေသာက္ဆိုုင္ေလးေတြ အမ်ားၾကီးပဲ ဒါေပမဲ့ ေအးရွန္းအစားအစာ မရိွဘူး။ ရာသီဥတုုက မိုုးအံုု ့ၿပီး အံုု ့မိႈင္းေနတယ္။ Museum Tour က ေန ့လည္ ၂ နာရီမွဆိုုေတာ့ ေစာေနေသးလိုု ့ ကြင္းေရွ ့မွာ ဓာတ္ပံုုရိုုက္။ ေနာက္ေန ့က်င္းပမဲ့ မန္ခ်က္စတာ၊ နယူးကာဆယ္ပြဲအတြက္ မာဖလာေတြ ကြင္းေရွ ့မွာေရာင္းေနတယ္။ မန္ယူမာဖလာ ၁၀ ေပါင္ လိုုခ်င္ရင္ယူ အေဖ အထဲကဆိုုင္မွာဆိုု ေစ်းပိုုၾကီးတယ္။ ေစ်းေရာင္းသူက သူ ့ဟာက အစစ္ပါဆိုုၿပီး ေအာ္ရယ္ဂ်င္နယ္ အမွတ္အသားကိုုၿပတယ္။ အေဖက မာဖလာဝယ္ၿပီး ခ်က္ၿခင္းပတ္တယ္။ ခ်က္ကင္ဝင္ေတာ့ လတ္မွတ္ဆြဲၾကိ ုုး၊ မန္ဘာဝင္ထားတဲ့အတြက္ ၿပတိုုက္ကိုု တႏွစ္တာအတြင္း အခမဲ့ဝင္လည္ခြင့္ကဒ္ေတြ ေပးတယ္။ တိုုးမစခင္ ၿပတိုုက္ထဲဝင္ၿပီး ေလ့လာၾကတယ္။ အေဖက ဓာတ္ပံုုရိုုက္လိုု ့ မဆံုုးေတာ့ဘူး။ မန္ယူရထားတဲ့ ဖလားေတြက အမ်ားၾကီး။ ဓာတ္ပံုုရိုုက္တဲ့အခါ ဦးထုုပ္၊ မာဖလာေလးေတြ ကင္မရာမွာ ေပၚလာတယ္။ အေဖ့မွာ မေပၚလိုု ့ေရွ ့ကိုုနည္းနည္းတိုုးခိုုင္းေတာ့မွ ေပၚလာတယ္။ ထရိုုဖီေတြနဲ ့ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ေတာ့ ဆယ္ေပါင္ေပးရတယ္။ တိုုးဂိုုက္က ေဘာလံုုးသမားေတြ အကၤ ီ်လဲခန္း၊ တၿခားအသင္းက ေဘာလံုုးသမားေတြအတြက္ အခန္း၊ ေရခ်ိဳးခန္းေတြအေၾကာင္း ရွင္းၿပတယ္။

မန္ယူကိုု သြားလည္ရလိုု ့ ေပ်ာ္ေနတဲ့ အေဖ
အေအးမိမွာစိုုးလိုု ့ ေဒါင္းကုုတ္အကၤ ီ်ဇစ္ကိုု လည္ပင္းအထိ ဆြဲတင္ပါလိုု ့ေၿပာတာကိုု မေသြမတိမ္း လိုုက္လုုပ္ၾကတယ္


မန္ေနဂ်ာ သတင္းစာရွင္းခန္း၊ ဒီေနရာကိုု နာမည္ၾကီးဘယ္သူဘယ္ဝါ လာဖူးတယ္။ ကြင္းထဲမဝင္ခင္ ႏွစ္သင္းတန္းစီ တိုုးဂိုုက္က ကိုုယ္တိုု ့ကိုု ေသြးပူေလ့က်င့္ခန္း လက္လႈပ္ေၿခလႈပ္ လုုပ္ခိုုင္းတယ္။ ရယ္ဒီၿဖစ္တဲ့အခါ သီခ်င္းဖြင့္ၿပီး ကြင္းထဲဝင္ခိုုင္းတယ္ ေဘာလံုုးႏွစ္သင္း ကြင္းထဲဝင္လာတဲ့ စတိုုင္အတိုုင္းပဲ။ ဒီထိုုင္ခံုုကေတာ့ မန္ယူတည္ေထာင္သူ ေဘာ့အတြက္ ဂုုဏ္ၿပ ုုထားတာ ခံုုမွာနာမည္ေရးထားၿပီး အဲ့ဒီထိုုင္ခံုုမွာ ဘယ္သူမွမထိုုင္ပါဘူးတဲ့။ တေနရာကေန တေနရာကိုုေၿပာင္းတိုုင္း ဝန္ထမ္းတေယာက္က လူေရတြက္တယ္။ က်န္ေနခဲ့ရင္ ဘယ္ကေန ဘယ္လိုုထြက္ရမွန္းမသိ လမ္းေပ်ာက္မ်က္စိလည္ေနေတာ့မွာ။ ၄၅ မိနစ္အၾကာမွာ တိုုးၿပီးဆံုုးၿပီး အမွတ္တရပစၥည္း အေရာင္းဆိုုင္မွာ အဆံုုးသတ္ပါတယ္။ ေစ်းၾကီးလိုု ့ ေစ်းအသက္အသာဆံုုးၿဖစ္တဲ့ ဦးထုုပ္ ၂ လံုုး (ေမာင္ေမာင့္အတြက္နဲ ့ ကိုုယ့္အတြက္)၊ ေက်ာပိုုးအိတ္တအိတ္ ဝယ္လိုုက္တယ္။  ဦးထုုပ္အၾကီးၾကီးေတြ မၿဖစ္မေနေဆာင္းရတဲ့ကိုုယ့္အတြက္ လွ်ာထိုုးဦးထုုပ္ကိုု ေဆာင္းၿဖစ္မွာမဟုုတ္လိုု ့ မဝယ္ဖိုု ့မၾကီးက ေၿပာေသးတယ္။ ခ်ယ္ဆီးေရာက္တုုန္းက မဝယ္ဘဲေနႏိုုင္ေပမဲ့ မန္ယူေရာက္ေတာ့ မဝယ္ဘဲမေနႏိုုင္ဘူး souvenir အေနနဲ ့ေပါ့။ ေမာ္ရင္ဟိုု လက္မွတ္ထိုုးထားတဲ့ certificate တေယာက္တေစာင္စီရတယ္။ ကြင္းေရွ ့မွာထိုုင္ၿပီး ပါလာတဲ့မုုန္ ့ေတြ စားၾကတယ္ အေဖ ေရဆာလိုု ့ မၾကီးက ေရဗူးသြားဝယ္တယ္။ ၿပီးေတာ့ လာလမ္းအတိုုင္း လမ္းေလွ်ာက္ၿပန္ၾကတယ္။ အေဖ သမီးေလးေယာက္ ေမြးဖိုု ့ေကာင္းတယ္ အာရွမွာတေယာက္၊ ဥေရာပမွာတေယာက္၊ ေၿမာက္အေမရိကမွာတေယာက္၊ ေတာင္အေမရိကမွာတေယာက္။ သမီးေတြဆီ သြားလည္ရင္း ကမၻာလည္း ပတ္ၿပီးေရာ။ ကိုုယ္တိုု ့အိမ္မွာ သားေယာက်ာ္းေလးက မထက္ၿမက္လိုု ့ သားေတြဆီ သြားလည္မယ္လိုု ့ မေၿပာဘူး။ အေမက နင့္အေဖက အဲ့ဒီလိုုၾကံစည္ထားတာ သားသမီးေတြ အမ်ားၾကီးလိုုခ်င္တယ္ သားသမီးေတြဆီ လိုုက္လည္မယ္။ ကိုုယ့္ကိုုလည္း မာစတာအရမ္းတက္ေစခ်င္တာ မာစတာတက္ၿပီး ဆရာမလုုပ္ နယ္ေတြတာဝန္က်ရင္ အေမကလိုုက္ေန သူကအလည္လာ။ သမီးၿဖစ္သူ ကိုုယ္ကလည္း ဆရာမလုုပ္ခိုုင္းရင္ မာစတာမတက္ဘူး ဒီေတာ့ ဆရာမ မလုုပ္ခိုုင္းပါဘူး မာစတာတက္ပါတဲ့။

ဘူတာကိုုေရာက္ေတာ့ ညငါးနာရီ ရထားက ည၇နာရီမွ။ ခုုထြက္တဲ့ရထားကိုု စီးခ်င္ရင္ ပိုုက္ဆံထပ္ေပးရမယ္တဲ့ ဒီေတာ့ ည ၇ နာရီရထားကိုုပဲ ေစာင့္ေတာ့မယ္။ ခဏၾကာေတာ့ မၾကီးက ပစၥည္းေတြနဲ ့ ေရာက္လာတယ္။ မက္မြန္သီးေတြ တန္လိုုက္တာ ၅ လံုုးကိုုမွတေပါင္၊ ခရမ္းခ်ည္သီးေဆာ့စ္ကလည္း တန္လိုုက္တာ။ အေမနဲ ့မၾကီးက အဲ့ဒီလိုုေစ်းဝယ္တာ အရမ္းေတာ္တယ္ ေစ်းတန္ၿပီး ပစၥည္းေကာင္းတာေတြ ရွာဝယ္တတ္တယ္။ ည၁၀နာရီမွ King Cross ကိုု ၿပန္ေရာက္မွာဆိုုေတာ့ ညစာအတြက္ ေနာက္က်ေနမယ္။ ေအးရွန္းစာ ရွာခိုုင္းလိုုက္ေတာ့ ဂ်ပန္ဆိုုင္ေလးေတြ ့တယ္။ ပန္းကန္ေသးေသးေလးနဲ ့ အစားအေသာက္ နည္းေပမဲ့ အရသာေကာင္းတယ္။ ကိုုယ္ကဆူရီွဂ်င္းၾကိ ုုက္ေတာ့ အလကားရတဲ့ဂ်င္းကိုု ႏွစ္ေခါက္ထပ္မွာတယ္။ ဟိုုစတယ္ကိုု ည၁၀နာရီခြဲမွာေရာက္တယ္ ေရာက္တာနဲ ့တန္းအိပ္ေတာ့တာပဲ။ ေနာက္ေန ့ ဝင္ဆာနန္းေတာ္၊ စတုုန္းဟန္ ့ခ်္ သြားလည္တဲ့အေၾကာင္းကေတာ့ ေနာက္ပိုု ့စ္မွပဲ တင္ပါေတာ့မယ္။

Happy Traveling !
စန္းထြန္း
မတ္ ၃၊ ၂၀၁၉ ။

၁၀ေပါင္တန္ ထရိုုဖီဓာတ္ပံုု
Photo Booth မွာ ေပၚေနတာ
မန္ယူမာဖလာ ဝယ္ၿပီး ခ်က္ၿခင္းပတ္
အေမက သမီးေတြ ဘာလုုပ္လုုပ္ ပါခ်င္တယ္... သမီးေတြေနာက္ လိုုက္ခ်င္တယ္...သမီးေတြနဲ ့ ေနခ်င္တာတဲ့...
သမီးေတြ ေၿပာစကား မေသြမတိမ္း လိုုက္နာတဲ့ သိပ္ခ်စ္ဖိုု ့ေကာင္းတဲ့ အေမ
ခ်ယ္ဆီးေရာက္တုုန္းက မဝယ္ဘဲေနႏိုုင္ေပမဲ့ မန္ယူေရာက္ေတာ့ မဝယ္ဘဲမေနႏိုုင္ဘူး...
ကိုုယ္က ဦးထုုပ္အၾကီးၾကီးေတြ ေဆာင္းရသူဆိုုေတာ့ လွ်ာထိုုးဦးထုုပ္ကိုု ေဆာင္းၿဖစ္မွာမဟုုတ္ဘူး...
ဒါေပမဲ့ souvenir အၿဖစ္ ဝယ္ခဲ့တယ္

No comments: