အလာစကာသြား ေတာလား - ၁

ဝိုုင္းက အလာစကာသြားမယ္ လိုုက္မလားေမးေတာ့ လိုုက္မယ္ေလ။ ကိုုယ့္အေဖနဲ ့အေမက အေအးေၾကာက္ေတာ့ အလာစကာသြားမယ္မထင္ဘူး။ ကိုုစကာရီကာခရီးကအၿပန္ ကေတာက္ကဆၿဖစ္ ရန္ၿဖစ္ၾကၿပီး ကိုုယ့္ကိုုမေခၚမေၿပာတဲ့ ဆူနမ္က အလာစကာသြားရင္ ကိုုယ့္ကိုုေခၚမယ္မထင္။ ဆူနမ္က အမ္းထရူးကိုု စိတ္ဆိုုးၿပီး မေခၚမေၿပာတာ တစ္ႏွစ္ၾကာတယ္။ ဝိုုင္းနဲ ့မွမသြားရင္ အလာစကာကိုု ကိုုယ္ေရာက္ၿဖစ္မယ္မထင္။ ဘယ္ႏွစ္ရက္လည္း ၁၂ ရက္ ဟမ္... ၁၂ ရက္ေတာင္။ ေအးေလ... အလာစကာက အေဝးၾကီး အသြားတရက္၊ အၿပန္တရက္ အခ်ိန္ေပးရတယ္။ အလာစကာသြားမယ္ဆိုုရင္ အနည္းဆံုုးတပတ္ သြားရတယ္။ အႏွံ ့လည္ခ်င္ရင္ေတာ့ ၁၂ ရက္ပဲ ကိုုယ္တိုု ့သြားေနက် TakeTours ဆိုုဒ္မွာလည္း ၁၂ ရက္ကိုု သံုုးေထာင္နီးပါး။ ေလယာဥ္စရိတ္၊ ဝင္ေၾကး၊ စားေသာက္္စရိတ္နဲ ့ဆိုု ေလးေထာင္၊ ေလးေထာင့္ငါးရာေလာက္ က်မယ္။ ေအးေလ တသက္မွာတခါ အလာစကာခရီးစဥ္ကိုုး။ ဝိုုင္းအစ္မဟန္က ဗီယက္နမ္ႏိုုင္ငံေၿမာက္ပိုုင္း ဟမ္ႏြိဳင္းၿမိ ုု ့ကေန ဇြန္လကုုန္လာမယ္။ ဂ်ဴလိႈင္ ၄ ကေန ဂ်ဴလိႈင္ ၁၄ ရက္ အလာစကာသြားမယ္။ ကိုုယ္တိုု ့ခရီးသြားရင္ ဝိုုင္းက ေလယာဥ္၊ ဟိုုတယ္ဘြတ္ၿပီး ကိုုယ္က တိုုး၊ အူဘာ၊ စားေသာက္ဆိုုင္သြားရင္ ပိုုက္ဆံရွင္းတဲ့တာဝန္ ယူတယ္။ ဝိုုင္းက ခရီးအၿမဲသြားတဲ့သူဆိုုေတာ့ mileage ရိွတယ္။ ဝိုုင္း ေလယာဥ္ဘြတ္ရင္ ထိုုင္ခံုုေနရာေကာင္းေကာင္း Business Class ေနာက္က ဇုုန္၁ ရတယ္။ ဂ်ဴလိႈ္င္ ၄  လြတ္လပ္ေရးေန ့ ခရီးသြားၾကတဲ့အခ်ိန္ဆိုုေတာ့ ေလယာဥ္လတ္မွတ္က ေစ်းအရမ္းၾကီးတယ္။ ဂ်ဴလိႈင္ ၅ နယူးေယာက္၊ ခ်ီကာဂိုု၊ အမ္းကာေရ ့ ယူႏိုုက္တက္အဲလိုုင္း၊ ဂ်ဴလိႈင္ ၁၆ အမ္းကာေရ ့၊ ဆီရာတယ္၊ နယူးေယာက္ အလာစကာအဲလိႈင္း။ ေလယာဥ္ခ ၅၀၀ ေက်ာ္က်တယ္ ခရီးကေဝးေတာ့ အာမခံဝယ္လိုုက္တယ္။ အာမခံက တေယာက္ကိုု ၃၀၊ ၄၀ ပဲ ေပးရတယ္။ မတ္လအစပိုုင္းေလာက္ TakeTours ဆိုုဒ္မွာ အလာစကာတိုုး ၾကည့္လိုုက္ေတာ့ sold out ၿဖစ္သြားၿပီ။ ေဟ ...  ဘယ္လိုုလုုပ္ၾကမလဲ ဝိုုင္းက အေတာ္စိတ္ပူေနၿပီ။ ဂူဂယ္မွာ research လုုပ္ေတာ့ အလာစကာတိုုးကုုမၺဏီေတြ ေတြ ့တယ္။ Trip Advisor ရီဗ်ဴးေတြၾကည့္ အလာစကာ Tour & Travel ကိုု သေဘာက်တယ္။ သူတိုု ့တိုုးေတြလည္းရိွတယ္ ရက္ေတြက ခရူသေဘၤာေတြလာတဲ့ ေသာၾကာေန ့မွာ စတာ။

သူတိုု ့တိုုးနဲ ့ အဆင္မေၿပေတာ့ ဘယ္ေန ့ဘယ္ရက္ အစီအစဥ္ဆြဲေပးပါဆိုုၿပီး quote ေတာင္းလိုုက္တယ္။ ကိုုယ့္ေအးဂ်င့္က ၁၄ ရက္ သံုုးေယာက္ တေသာင္းခြဲ၊ ဝိုုင္းေအးဂ်င့္က တေသာင္းသံုုးေထာင္။ ဂူဂယ္မွာ research ထပ္လုုပ္ေတာ့ ေအးဂ်င့္က ေစ်းၾကီးတဲ့ရထားတြဲ golden domes ေတြ ေရြးထားတယ္။ golden domes အစား ေစ်းေပါတဲ့ adventure class လုုပ္ေပးပါလိုု ့ ၿပင္ခိုုင္းရတယ္။ ကိုုယ့္ေအးဂ်င့္နဲ ့ ဝိုုင္းေအးဂ်င့္ဆြဲေပးတဲ့ ခရီးစဥ္ကအတူတူမွာေတာင္ ကိုုယ့္ေအးဂ်င့္က ေစ်းပိုုၾကီးတယ္။ ေနာက္ဆံုုး ကိုုယ့္ေအးဂ်င့္က တေသာင္းသံုုးေထာင္၊ ဝိုုင္းေအးဂ်င့္က တေသာင္းတေထာင္။ ဒီထက္ မေလွ်ာ့ႏိုုင္ေတာ့တဲ့အၿပင္ အစီအစဥ္ကိုု သိပ္မၾကိ ုုက္လိုု ့ ကိုုယ့္ဘာသာ အစီအစဥ္ဆြဲမယ္လိုု ့ ဆံုုးၿဖတ္လိုုက္တယ္။ မတ္လ ေပၚတိုုရီကိုုခရီးမွာ ဝိုုင္းက ကြန္ပ်ဴတာယူလာၿပီး အစီအစဥ္ဆြဲၾကတယ္။ ေအးဂ်င္းဆြဲေပးလိုုက္တဲ့အတုုိင္း ဘယ္ေန ့ဘယ္ရက္မွာ ဘယ္ၿမိ ုု ့ ဘယ္ႏွစ္ရက္ေနမယ္ဆိုုတာကိုု ယူတယ္။ ဒါေပမဲ့ ဘယ္ၿမိ ုု ့မွာ ဘာေတြလုုပ္ၾကမယ္ဆိုုတာေတာ့ research လုုပ္ရတယ္။  ဥပမာ things to do in Anchorage အန္းကာေရ ့မွာ ဘာေတြလုုပ္မယ္၊ ဘယ္တိုုးကိုု ဘြတ္မယ္၊ ဘယ္တိုုးက ဘယ္ေန ့ေတြမွာမွ ရတယ္ဆိုုတာကိုု စစ္ရေသးတယ္။ အခက္ဆံုုးက Denali National Park ဒန္နာလီအမ်ိဳးသားဥယ်ာဥ္မွာ ဟိုုတယ္ေတြ ေစ်းအရမ္းၾကီးတယ္ အမ်ားၾကီးမရိွဘူး ရက္ေတြကလည္းအၿပည့္ ေရြးခ်ယ္စရာသိပ္မရိွဘူး။ ၾကည့္ေနတုုန္းကိုု sold out ေတြ ၿဖစ္ကုုန္လိုု ့ commerce org ဆိုုဒ္မွာ သတင္းအခ်က္အလက္ရွာ၊ Lodge ကိုု အီးေမးလ္ပိုု ့ေမးၿမန္းေတာ့ sold out ။ အလာစကာခရီးရဲ ့ အခ်က္အခ်ာက ဒန္နာလီ အလာစကာသြားရင္ ဒန္နာလီကိုု သြားမလည္လိုု ့ ဘယ္ၿဖစ္ပါ့မလဲ။ ဒန္နာလီကိုု အရင္သြားမဲ့အစား Fairbanks ဖဲဘန္ ့ကိုု အရင္သြား အၿပန္မွ ဒန္နာလီကိုု ဝင္လည္ရင္ေရာ။ အဲ့ဒီရက္ ဒန္နာလီမွာ ဟိုုတယ္ရတယ္ အိုုေက အဲ့ဒါဆိုု အစီအစဥ္ေၿပာင္းရမယ္။ နယူးေယာက္ေရာက္တာနဲ ့ ကိုုယ္တိုု ့အစီအစဥ္အတိုုင္း ဟိုုတယ္၊ တိုုးခရီးေတြဘြတ္။ တိုုးခရီးေတြကိုု ဟိုုတယ္ဘြတ္ၿပီးမွ ဘြတ္ရတယ္။ ဘာၿဖစ္လိုု ့လဲဆိုုေတာ့ တိုုးခရီးေတြမွာ pick up hotel ၾကိ ုုပိုု ့ဟိုုတယ္လိပ္စာ ေပးရတယ္။ ဝိုုင္းက ဟိုုတယ္ေတြဘြတ္ၿပီး ကိုုယ္က တိုုး၊ ဘတ္စ္ကား၊ ရထားေတြဘြတ္တယ္။ ဒန္နာလီဟိုုတယ္မွာ အမ်ိဳးသားဥယ်ာဥ္ကိုုသြားတဲ့တိုုး ရိွေတာ့ တခါတည္း တိုုး၊ ၾကိ ုုပိုု ့ကိုု ဘြတ္လိုုက္တယ္။


ေလယာဥ္လတ္မွတ္၊ ဟိိုုတယ္၊ ဘတ္စ္ကား၊ ရထား၊ တိုုး စုုစုုေပါင္း  ၂၆၀၀ က်ပါတယ္။ အလာစကာတိုုးအင္ထရာဗယ္ကတိုုးထက္ တေထာင္ေက်ာ္ သက္သာတယ္။ အလာစကာတိုုးအတြင္းမွာ ကုုန္က်တာေတြ မွတ္ထားၿပီး စာရင္းခ်ဳပ္လိုုက္ေတာ့ ၃၇၀၀ ကုုန္တယ္။ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ဆီရာတယ္ကိုု ဝင္လည္လိုုက္ရတဲ့အၿပင္ အလာစကာမွာ Sales Tax မေပးရ 50 % ေလွ်ာ့လိုု ့ ဘြတ္ဖိနပ္တရံ၊ Coach အိတ္ ဝယ္ခဲ့တယ္။ ဘတ္စ္ကား၊ ရထားလတ္မွတ္ဝယ္ရတဲ့ ကုုမၺဏီက ကိုုယ္တိုု ့ေအးဂ်င့္ၾကီး အလာစကာတိုုးအန္ထရာဗယ္ကုုမၺဏီ။ လတ္မွတ္ဝယ္ၿပီးေတာ့ လတ္မွတ္မရလိုု ့ ဘာလိုု ့လတ္မွတ္မရတာလဲ ေမးၿမန္းေတာ့ ခုုလတ္မွတ္ မထုုတ္ေပးဘူး။ ခ်က္ကင္ဝင္တဲ့အခ်ိန္ အိုုင္ဒီၿပ အဲ့ဒီအခ်ိန္မွ လတ္မွတ္ထုုတ္ေပးတာတဲ့။ ရံုုးကေန ခြင့္ ၉  ရက္ ယူလိုုက္တယ္ အိုုေက အားလံုုးရယ္ဒီ။ စိတ္နည္းနည္းေတာ့ ပူမိသား ပထမဆံုုး ကိုုယ့္ဘာသာအားလံုုး အစီအစဥ္ဆြဲရတဲ့ ခရီးစဥ္၊ အၾကာဆံုုး ခရီးစဥ္၊ ေစ်းအၾကီးဆံုုးခရီးစဥ္။ အိုု... စိတ္ပူေတာ့လည္း ဘာၿဖစ္မွာလဲ မီးစင္ၾကည့္ကရမွာပဲေလ။ ၁၄ ရက္ ခရီးဆိုုေတာ့ အဝတ္ေတြေလွ်ာ္၊ ေရခဲေသတၱာရွင္းလင္း၊ အိမ္သန္ ့ရွင္းေရးလုုပ္။ ဂ်ဴလိႈင္ မနက္ ၆ နာရီ ေလယာဥ္ဆိုုေတာ့့ မနက္ ၄ နာရီ ခ်က္ကင္ဝင္ရမယ္။ အိမ္နဲ ့သိပ္မေဝးတဲ့ လဂြါရီးယားေလဆိပ္ဆိုုေတာ့ အိမ္ကေန ၂ ဘူတာေဝးတဲ့ ဂ်က္ဆင္ဟိုုက္ဘူတာမွာ မနက္ ၃ နာရီ ၂၀ ခ်ိန္းလိုုက္တယ္။ မနက္ ၃ နာရီ ရထားက မလာလိုု ့အူဘာငွားတာ အူဘာကတလည္လည္နဲ ့ပတ္ၿပီး ကိုုယ့္ကိုုမေတြ ့။ ဖုုန္းဆက္လာေတာ့ အဂၤလိပ္စကား နားမလည္တဲ့တရုုတ္။ ရထားဂိတ္ကိုုၿပန္ဆင္း နာရီဝက္ေနာက္က်ၿပီးမွ ေရာက္လာတဲ့ရထားကိုုစီး။ ဝိုုင္းတိုု ့က ေရာက္ႏွင့္ေနၿပီ ေလဆိပ္ကိုု ဘတ္စ္ကားစီးရမွာ လြတ္လပ္ေရးေန ့မိုု ့လိုု ့ ဘတ္စ္ကားခ ေပးစရာမလိုုဘူး။ ဘူတာကေန ေလဆိပ္ကိုု မိနစ္ ၂၀ ေလာက္ပဲ ေမာင္းရတယ္။ ဝိုုင္းက လူတခ်ိဳ ့က လက္ေက့အိတ္လည္း မပါဘူး ခရီးသြားေတြမဟုုတ္ဘူးတဲ့။ အဲ့ဒါ ေလဆိပ္မွာ အလုုပ္လုုပ္တဲ့သူေတြထင္တယ္။ အေမရိကန္ေလဆိပ္ ထံုုစံအတိုုင္း ဖုုန္း၊ ကြန္ပ်ဴတာ၊ လက္ပ္ေတာ့၊ အိုုင္ပတ္၊ နာရီ၊ ခါးပတ္၊ ဖိနပ္ခႊ်တ္။ စကန္ဖတ္ေတာ့ ကိုုယ့္ရင္ဘတ္မွာ အဝါေရာင္ေပၚေနလိုု ့ လာစမ္းတယ္။ အူဘာနဲ ့ ရထားကိုု အၿပန္အလွန္ ၂ ေခါက္ေလာက္ ေၿပးလိုုက္ရေတာ့ ေခႊ်းေတြခႊ်ဲေနတာ။ ဝိုုင္းရဲ ့ ဟမ္းကယ္ရီမွာ မသၤကာစရာေတြ ့လိုု ့ ထုုတ္စစ္တယ္။ ဗီယက္နမ္ကေန ယူလာတဲ့ ေခါင္းေလွ်ာ္ရည္ေတြကိုု တေနရာတည္းမွာ စုုထည့္ထားလိုု ့။ လက္ေက့အိတ္ကိုု ခ်က္ကင္ဝင္ရင္ ၂၅ က်ပ္ေပးရတယ္။ ၂၅ က်ပ္ သက္သာေအာင္ ဟမ္းကယ္ရီပဲ သယ္တယ္။ ခံုုနံပါတ္က ဇုုန္ ၁ ဆိုုေတာ့ ေစာေစာဝင္ရတယ္။ ဒီေတာ့ ဟမ္းကယ္ရီအိတ္ေတြ ကယ္ဘင္ထဲထည့္ဖိုု ့ အခက္အခဲမရိွဘူး။

နယူးေယာက္ကေန ခ်ီကာဂိုုကိုု ၂ နာရီ ခြဲ စီးရတယ္။ ေလယာဥ္ေပၚမွာ ဘာမွမေကႊ်းဘူး ေရပဲတိုုက္တယ္ ဝယ္စားလိုု ့ရတယ္။ ခ်ီကာဂိုုက Central Standard Time ဇုုန္မွာရိွေတာ့ နယူးေယာက္ထက္ တနာရီေနာက္က်တယ္။ ဗိုုက္ဆာလိုု ့ စတားဘာ့ခ္က  wrap ဝယ္စား၊ ဝိုုင္းတိုု ့က မက္ေဒါနယ္မွာ စားတယ္။ ဝိုုင္းအစ္မဟန္က ဝိုုင္းထက္ ေၿခာက္ႏွစ္ၾကီးတယ္ အဂၤလိပ္စကားကိုု ဗီယက္နမ္ေလသံဝဲဝဲနဲ ့ေၿပာတယ္။ ဟန္ ့အသံကိုု ၾကားရတာ မိုုင္းဖန္ကိုု သတိရေစတယ္။ ကိုုယ္တိုု ့ေက်ာင္းစတက္တုုန္းက မိုုင္းဖန္ေၿပာတာကိုု ဘယ္သူမွ နားမလည္ဘူး။ ကိုုယ္တေယာက္တည္း နားလည္တယ္။ ဆူနမ္က စန္းစန္း ဘာသာၿပန္စမ္း မိုုင္းဖန္က ကိုုယ့္ကိုုအဂၤလိပ္လိုုေၿပာ ကိုုယ္က ဆူနမ္တိုု ့ကိုု အဂၤလိပ္လိုုေၿပာ အဂၤလိပ္ခ်္တူအဂၤလိပ္ခ်္ ဘာသာၿပန္ေပးခဲ့ရတယ္။ ခ်ီကာဂိုုမွာ ၂ နာရီခြဲ ထရန္စစ္ထိုုင္ၿပီး မနက္ ၁၀ နာရီမွာ ထြက္ခြာၿပီး ၇ နာရီစီးရကာ အန္းကာေရ ့ကိုု ေန ့လည္ ၂ နာရီေလာက္မွာ ေရာက္ပါတယ္။ အန္းကာေရ ့က နယူးေယာက္ထက္ ၄ နာရီ ေနာက္က်ပါတယ္။ အန္းကာေရ ့ကိုု မေရာက္ခင္ ေလယာဥ္ေပၚကေန ေရခဲေတြဖုံးလႊမ္းေနတဲ့ ေတာင္၊ ၿမစ္ေခ်ာင္းအင္းအိုုင္၊ ေရခဲၿမစ္ေတြ ၿမင္ရတာ အင္မတန္လွတယ္။ အလယ္လမ္းေဘးမွာ ထိုုင္တဲ့ကိုုယ္က ဝိုုင္း၊ ဟန္တိုု ့ကိုု ေက်ာ္ၿပီး ၿပတင္းေပါက္ကေန ေၿမၿပင္ကိုု ကိုုင္းကိုုင္းငံုု ့ၾကည့္ရတာအေမာ။ ဟန္ ့ဖုုန္းက အိုုင္ဖုုန္းXဆိုုေတာ့ ဓာတ္ပံုုေတြ အင္မတန္ၾကည္လင္ၿပတ္သားတယ္။ ေနေရာင္ၿခည္က စူးရွေတာက္ပေပမယ့္ အပူရိွန္က မၿပင္းလွဘူး။ မိုုးကာအကၤ ီ်ဝတ္ထားတာ ခႊ်တ္လိုုက္ရင္ေအးတယ္။ တကၠစီသမားက သေဘာေကာင္းတယ္ ဘယ္ကလာတာလဲ၊ ဘယ္ကိုုသြားမွာလဲ၊ ၿမိ ုု ့ထဲက ဘယ္စားေသာက္ဆိုုင္ေတြ ေကာင္းတယ္လိုု ့ ညႊန္းတယ္။ ကိုုယ္တိုု ့တည္းတာက ၿမိ ုု ့ထဲက ဟိုုစတယ္ ေရခ်ိဳးခန္း၊ အိမ္သာက အၿပင္မွာ ရွယ္သံုုးရတယ္။ ဆူနမ္ဆိုု ဒီလိုုဟိုုစတယ္မွာ တည္းမွာမဟုုတ္ဘူး သူက ရွဴးခဏခဏေပါက္တဲ့သူ။ ကိုုယ္တိုု ့ေတြက ကိစၥဝိစၥရွင္းတဲ့သူေတြ ဖိုုးဖိုုက္စတားဟိုုတယ္ မလိုုဘူး။ သန္ ့ရွင္းတယ္ဆိုုရင္ၿပီးေရာ ေစ်းသက္သာဖိုု ့က အဓိက။ ကိုုယ္တုုိ ့က ဘက္ဂ်က္နဲ ့ ခရီးသြားတဲ့သူေတြ။ ဟိုုစတယ္ကေန အေသအခ်ာညႊန္ၿပလိုုက္တယ့္ ေၿမပံုုကိုုင္ၿပီး ခ်ီတက္တယ္။ အံမယ္ ... အလာစကာၿပည္နယ္မွာ အၾကီးဆံုုးၿမိ ုု ့လိုု ့သာဆိုုတယ္ ၿမိ ုု ့လယ္ေခါင္က က်ဥ္းက်ဥ္းေလး။ ကားလမ္းမရႈပ္ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းၾကီး ကိုုယ့္အိုုင္အိုုဝါေက်ာင္းၿမိ ုု ့ေလးသာသာပဲ။ လမ္းေတြကလည္း အမွတ္ငါး၊ ေလး၊ သံုုး၊ ေအ၊ ဘီ၊ စီ၊ ဒီ၊ အီး၊ အက္ဖ္၊ ဂ်ီ၊ အိတ္ခ်္၊ အိုုင္။ ေသခ်ာကပါတယ္ ဘယ္လိုုမွ လမ္းမမွားႏိုုင္ဘူး။


ပင္လယ္စာစားခ်င္လိုု ့ ၿမိ ုု ့လယ္ေခါင္ Gracier Brew  ဆိုုင္မွာ တူနာနဲ ့ ေဆာ္လမြန္မွာလိုုက္တယ္ ႏွစ္ပြဲကိုု သံုုးေယာက္မွွ်စားတယ္။ အာဟာရၿပည့္တဲ့အစာေတြမိုု ့လိုု ့ နည္းနည္းစားတာနဲ ့ ဗိုုက္ဝတယ္။ ေဆာ္လမြန္နဲ ့တူနာက တကယ္လတ္ဆတ္တယ္။ ကိုုယ္စားသမွ်ထဲမွာ အလတ္ဆံုုးပဲ။ ၁၁ မိုုင္ရွည္တဲ့ ပင္လယ္ကမ္းေၿခေဘးက Tony Knowels ထေရးလမ္းမွာ လမ္းသြားေလွ်ာက္တယ္။ စက္ဘီးက တနာရီရွစ္က်ပ္ ေနာက္နာရီေတြေတာ့ တနာရီငါးက်ပ္။ ဒီေရအတက္အက်ရိွလိုု ့ ရႊံ ့ညႊန္ေတာကိုု ၿမင္ရတယ္။ ေလက သန္ ့ရွင္းလတ္ဆတ္တယ္ ၿမင္ၿမင္သမွ် သစ္ပင္ေတြၾကီးပဲ။ တကယ့္ကိုု စိမ္းလန္းေအးခ်မ္း သာယာလွပလြန္းတဲ့ အလာစကာၿပည္နယ္။ ၿမိ ုု ့ထဲပတ္ေလွ်ာက္ေတာ့ စိတ္ဝင္စားဖိုု ့ Planet Walk ေတြ ့တယ္။ ကိုုယ္က အာကာသသိပံၺ စိတ္ဝင္စားတဲ့သူဆိုုေတာ့ အၾကိ ုုက္ပဲ။ အလာစကာၿပတိုုက္ေရာက္ေတာ့ ညေန ၆ နာရီ ၿပတိုုက္ပိတ္ခါနီးၿပီ။ စတိုုးဆိုုင္ထဲ ဝင္လည္ေတာ့ အက္စကီးမိုုးလက္မႈပစၥည္းေတြက အေတာ္လွတယ္ အေတာ္လည္း ေစ်းၾကီးတယ္။ ၿမိ ုု ့လည္ေခါင္မွာ လည္စရာကုုန္ၿပီဆိုုေတာ့ ဟိုုစတယ္ၿပန္ၿပီး ေရခ်ိဳးၿပီးအိပ္။ အလာစကာမွာ ည ၁၂ ခြဲမွ ေနဝင္ၿပီး မနက္ ၃ နာရီခြဲမွာ ေနထြက္တယ္။ ႏိုုးလိုု ့ မ်က္စိဖြင့္လိုုက္တိုုင္း အၿပင္ဖက္မွာ လင္းေနတာကိုု ေတြ ့ရတာ အေတြ ့အၾကံ ုုသစ္တမ်ိဳးပဲ။ မနက္ ၆ နာရီ အိပ္ယာထ၊ ဟန္က ဟႏိြဳင္းကေန ယူလာတဲ့ ပဲပိစပ္မႈန္ ့ကိုု ေရေႏြးနဲ ့ေဖ်ာ္။ ေရေႏြးအိုုးတည္ေနတာေတြ ့လိုု ့ ဟိုုစတယ္ဝန္ထမ္းက ဒီပိုုက္ေရက တအားပူတယ္ ေရေႏြးအိုုးတည္စရာမလိုုဘူးလိုု ့ လာၿပတယ္။ ဗီယက္နမ္က ပဲမုုန္ ့၊ ကိုုယ့္ရဲ ့ nuts ေတြကိုု မနက္စာအၿဖစ္စားတယ္။ ဟိုုစတယ္မွာ ခ်က္ေကာက္လုုပ္ၿပီး ၿမိ ုု ့လယ္ေခါင္က ဘတ္စ္ကားဂိတ္ကိုုသြားတယ္။ ဘတ္စ္ကားဂိတ္က ဟိုုစတယ္ကေန ၈ မိနစ္ေလာက္ လမ္းေလွ်ာက္ရတယ္။ ေနရာရွာေဖြတာ ေၿမပံုုကႊ်မ္းတဲ့ကိုုယ္က ဘတ္စ္ကားဂိတ္ကိုု ဦးေဆာင္တယ္။ ဂ်ဴလိႈင္ ၆ ရက္ မနက္ ၇ နာရီခြဲ ဘတ္စ္ကားနဲ ့ ၁၁၂ မိုုင္ ၂ နာရီခြဲေဝးတဲ့ တာကီတီနာၿမိ ုု ့ကိုု ခရီးဆက္ၾကမွာပါ။ တာကီတီနာၿမိ ုု ့မွာ ဘယ္ေတြကိုု လည္ပတ္သလဲဆိုုတာ ေနာက္ပိုု ့စ္ေတြမွ တင္ပါဦးမယ္။

Happy Traveling !
စန္းထြန္း
ၾသဂုုတ္ ၁၂၊ ၂၀၁၈။



1 comment:

Anonymous said...

အလက္စကာကိုရုရွားဆီက ရ.၂ မီလီယ်ံနဲ႔၀ယ္ထားတာလို႔ၾကားဖူးတည္းက စိတ္၀င္စားေနတာ ။ ေမွ်ာ္ေနမယ္အမ စန္းထြန္း

hsumyat