ပနားမားသြား ေတာလား - ၁

မတ္ ၁၉  တနလၤာေန ့ မနက္ ၄ နာရီ ၁၅ မိနစ္ ဟိုုတယ္ကေန ပထမဆံုုးထြက္မယ့္ ရွယ္တယ္စီးဖိုု ့ မနက္ ၃ နာရီခြဲထဖိုု ့ ႏိႈးစက္ေပးထားတယ္။ မနက္ ၃ နာရီကတည္းက ဆူနမ္က ေရထခ်ိဳးေတာ့ ႏိႈးစက္မႏိႈးခင္ ႏိႈးပါေလေရာ။ ဆူနမ္ အိပ္ေပ်ာ္ပံုုမရဘူး ခရီးသြားတယ့္ ၄ ရက္မွာ ပထမဆံုုးတစ္ရက္ပဲ ႏွစ္ႏွစ္ၿခိ ုုက္ၿခိ ုုက္ အိပ္ေပ်ာ္တယ္။ ေလယာဥ္ေပၚ၊ ကားေပၚမွာလည္း မအိပ္ ေတာ္ေတာ္အအိပ္ နည္းတယ့္သူပဲ။ check out လုုပ္ေတာ့ မနက္စာထုုပ္ေပးထားတယ္။ ေလဆိပ္ကိုု မိနစ္ ၂၀ ေလာက္ပဲေမာင္းရတယ္ လမ္းရွင္းလိုု ့။ ေလဆိပ္ေကာင္တာမွာ check in လုုပ္၊ လံုုၿခံ ုုေရးစစ္ၿပီးေတာ့ ဆူနမ္မွာ တၿခားလိုုင္းမွာ စီေနတုုန္း။ ေစာင့္ေနခ်ိန္ေလးမွာ လက္ေဆာင္ပစၥည္းဆိုုင္ဝင္ အမွတ္တရဘာဝယ္ရမလဲလိုု ့ရွာ။ ေကာ္ဖီေစ့ေလးေတြတင္ထားတဲ့ ႏြားမပါတယ့္လွည္းေလး ဝယ္လိုုက္တယ္ ငါးက်ပ္တဲ့။ လက္ေဆာင္ဝယ္ၿပီးတယ့္အခ်ိန္အထိ ဆူနမ့္ကိုု မေတြ ့ေသးလိုု ့ ဟိုုဒီၾကည့္ေနတုုန္း ေၿပးလႊားေနတယ့္ဆူနမ္ကိုုေတြ ့လိုု ့ လွမ္းေခၚလိုုက္ေတာ့ ကိုုယ့္ကိုုလိုုက္ရွာေနတာတယ့္။ ဂိတ္မွာေရာ၊ လက္ေဆာင္ပစၥည္းဆိုုင္မွာေရာ ဝင္ၾကည့္တယ္။ ကိုုယ့္ကိုုမေတြ ့လိုု ့ သူ ့ကိုုယ္မ်ား လိုုက္ရွာေနတာလားလိုု ့ လိုုက္ရွာေနတာတဲ့။ boarding လုုပ္ေနၿပီ၊ အိမ္သာသြားခ်င္တာ၊ ရွဴးေပါက္ခ်င္တာေတာင္ မသြားဘဲလိုုက္ရွာေနတာ ဦးထုုပ္ကဘယ္မွာ က်က်န္ခဲ့လဲမသိဘူးတယ့္။ ဘာလိုု ့ေၿပးလႊားလိုုက္ရွာေနတာလဲ၊ boarding ဖြင့္ေပမယ့္ ေလယာဥ္ထြက္ဖိုု ့ ၁ နာရီခြဲေတာင္ လိုုေသးတယ္။ ကိုုယ္က သူ ့ကိုုရွာမေတြ ့ရင္ ေၿပးလႊားလိုုက္ရွာေနမွာ မဟုုတ္ဘူး။ ေလယာဥ္လက္မွတ္မွာ ဂိတ္နံပါတ္ပါတယ္ အဲ့ဒီဂိတ္မွာ သြားေစာင့္ေနမယ္။ ေနာက္ဆံုုးေတာ့ ဂိတ္ကိုုလာမွာပဲ မဟုုတ္လား။ ကိုုယ့္ကိုုအၿပစ္တင္ ထပ္ခါထပ္ခါေၿပာေနေပမယ့္ ကိုုယ့္အမွားမဟုုတ္လိုု ့ ေဆာရီးမေၿပာဘူး။ ေကာ့စကာရီကာၿမိ ုု ့ေတာ္ ဆန္ဟိုုေဆးကေန ပနားမားကိုု ၁ နာရီေမာင္းရပါတယ္။ ကိုုယ့္ေဘးမွာထိုုင္တယ့္ ေကာင္မေလးက bulldog ေခြးကိုု ဆြဲၿခင္းေလးနဲ ့ သူ ့ခံုုေအာက္မွာထားတယ္။ အံမယ္ သေကာင့္သားက ေၾကာက္လိုု ့ တအီအီအသံေပးတာကလြဲရင္ အသံအက်ယ္ၾကီး မေဟာင္ဘူး။ ပနားမားလူဝင္မႈၾကီးၾကပ္ေရးကိုုၿဖတ္ေတာ့ အက္စ္ပန္ေညာ္ (စပိန္စကားေၿပာတတ္လား) လိုု ့ေမးေတာ့ ေခါင္းခါလိုုက္တယ္။

ဘယ္ဟိုုတယ္သြားမွာလဲလိုု ့ စပိန္လိုုေမးတယ္ ပနားမားတူးေၿမာင္းကိုုုသြားမွာ ဟုုိတယ္မွာမတည္းဘူး ခုုသြားၿပီး ညေနၿပန္လာမွာ လက္နဲ ့လည္း အမႈအယာၿပလိုုက္တယ္။ ၿမန္မာဆိုုတာရွာမေတြ ့လိုု ့ MMR ဆိုုတာ ကူရွာေပးရေသးတယ္။ နာမည္အၿပည့္အစံုုက last name မွာေရာက္ေနလိုု ့ first name၊ last name ၿပင္ၿပီးေတာ့ ဗီဇာလိုုတယ္တဲ့။ ဟမ္ ဂရင္းကဒ္က ဗီဇာလိုုသလားေမးေတာ့ စိတ္ညစ္သြားတယ့္ပံုုနဲ ့ ဒုုန္းဆုုိဗီဇာထုုေပးလိုုက္တယ္ ဂြတ္တယ့္။ ဆူနမ္က ေဘးမွာရပ္ေစာင့္ေနတုုန္း သူ ့အရာရိွက အဂၤလိပ္စကား ကႊ်မ္းကႊ်မ္းက်င္က်င္ ေၿပာတတ္တယ္။ ပတ္စပိုု ့စာအုုပ္ကိုု အရာရိွတေယာက္ဆီ ေပးလိုုက္ၿပီး ေစာင့္ေနတယ့္။ ေနာက္ေတာ့ လူအမ်ားၾကီး သူ ့ေနာက္ကိုုလိုုက္ သူက ရံုုးခန္းထဲဝင္သြားၿပီး ခဏၾကာေတာ့ ၿပန္ထြက္လာၿပီး ပတ္စပိုု ့စာအုုပ္ၿပန္ေပးတယ္။ ကိုုယ္လည္း အဲ့ဒီလိုုၿဖစ္မွာ ကိုုယ့္အရာရိွက အဂၤလိပ္စကားမေၿပာတတ္ ကိုုယ္ကလည္း စကားခပ္မ်ားမ်ား ရစ္ေနေတာ့ ကိစၥအၿမန္ၿပီးေအာင္ဆိုုၿပီး ဒုုန္းဆိုုဗီဇာထုုေပးလိုုက္တာ ၿဖစ္မယ္။ ပတ္စ္ပုုိ ့စ္စာအုုပ္ေစာင့္ေနတုုန္း မနက္ကဆန္ဟိုုေဆးေလဆိပ္မွာ သူေၿပးလႊားရွာေနတုုန္း ဦးထုုပ္က်ေပ်ာက္တယ့္အေၾကာင္း ထပ္ေၿပာၿပီး ကိုုယ့္ကိုုအၿပစ္တင္ေနလိုု ့ ေဆာရီးေၿပာလိုုက္ေတာ့မွပဲ အၿပစ္တင္ေနတာ ရပ္ေတာ့တယ္။ ေဆာရီးမေၿပာမခ်င္း အၿပစ္တင္ေၿပာေနမွာ။ တခါတေလ အဲ့ဒီလိုုကိုုယ့္အမွားလည္းမဟုုတ္ဘဲ ကိုုယ့္အမွားဆိုုၿပီးအၿပစ္တင္ခံရ၊ ေဆာရီးလိုု ့ မေတာင္းပန္ခ်င္ေပမယ့္ ေတာင္းပန္လိုုက္ရတာေတြရိွတယ္။ တကၠဆီေကာင္တာမွာ ကိုုယ့္နာမည္ေရးထားတယ့္ စာရြက္ကိုုင္ေစာင့္ေနတယ့္ တိုုးဂိုုက္ကိုုေတြ ့တယ္။ ေနေရာင္က အရိွန္ခပ္ၿပင္းၿပင္း ပူေလာင္အိုုက္စပ္ေနတာပဲ ၈၀ ဒီဂရီအထက္ေနမွာ။ စကာၤပူရာသီဥတုုနဲ ့တူတယ္။ တိုုးဂိုုက္က စပိန္သံအေတာ္ဝဲတယ္ မနည္းနားေထာင္ရတယ္။ ပနားမားရဲ ့လမ္းေတြက က်ယ္ေၿပာေၿဖာင့္ၿဖ ူးေနၿပီး တိုုက္အၿမင့္ၾကီးေတြနဲ ့ တိုုးတက္တယ့္တိုုင္းၿပည္မွန္း သိသာတယ္။ ဟိုုးအရင္တုုန္းက ကိုုလံဘီယာလက္ေအာက္ခံ   ပနားမားတူးေၿမာင္းကိုု ၿပင္သစ္ေတြက ႏွစ္ ၂၀ ၾကာ ေဖာက္လုုပ္ခဲ့တယ္။ ေရာဂါထူအေသအေပ်ာက္မ်ား ေငြကုုန္ေၾကးက်မ်ားလိုု ့ ရပ္ပစ္ခဲ့ၾကတယ္။ ေနာက္ အေမရိကန္က အေၿခစိုုက္စခန္းဖြင့္ၿပီး ဆက္လုုပ္ခ်င္တာ ကိုုလံဘီယာက ခြင့္မၿပ ုုဘူး။

ဆန္ဟိုုေဆးေလဆိပ္ ေကာ့စကာရီကန္ရိုုးရာႏြားလွည္း

ပနားမားက ကိုုလံဘီယာကေနခြဲထြက္ၿပီး ၄ ရက္အၾကာမွာ အေမရိကန္နဲ ့ သေဘာတူစာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆိုုတယ္။ ကိုုလံဘီယာကေန ခြဲထြက္ဖိုု ့ အေမရိကန္က ကူညီခဲ့တယ္လိုု ့ ေကာလဟာလ သတင္းေတြထြက္တယ္။ ပနားမားမွာ စစ္တပ္မရိွဘူး ရဲပဲရိွတယ္။ ကိုုလံဘီယာက လာတိုုက္မွာ မစိုုးရိမ္ဘူးလားေမးေတာ့ ဟင့္အင္း အေမရိကန္စစ္သေဘၤာေတြက ပင္လယ္ဝမွာ ေစာင့္ေနတာ ကိုုလံဘီယာလာမတိုုက္ရဲဘူးတယ့္။ အေမရိကန္အေၿခစိုုက္စခန္းကလူေတြနဲ ့ ပနားမားေတြ ရန္ၿဖစ္ရင္ ပနားမားေတြကိုုပဲ အၿပစ္ေပးလိုု ့ မေက်နပ္မႈေတြ ၾကီးထြားလာၿပီး ဆႏၵၿပအဓိကရုုဏ္းေတြ ၿဖစ္ခဲ့တယ္။ ေနာက္ေတာ့ သမၼတဂ်င္မီကာတာက ၁၉၉၉  ဒီဇင္ဘာ ၃၁ ည ၁၁း၅၉ မွာ ပနားမားကိုု အၿပီးလႊဲေၿပာင္းေပးတယ့္ စာခ်ဳပ္ခ်ဳပ္ဆိုုခဲ့တယ္။ ခုုေတာ့ အေမရိကန္အေၿခစိုုက္စခန္းေတြ မရိွေတာ့ဘူး။ ကိုုလံဘီယာ မူးယစ္ရာဇာေတြက ေငြေၾကးခဝါခ်တာေတြ ပနားမားမွာ လုုပ္ေလ့ရိွေပမယ့္ အစိုုးရက ၾကပ္ၾကပ္မတ္မတ္ ထိန္းသိမ္းပါတယ္တဲ့။ ဒါေပမယ့္လည္း ထိပ္သီးပိုုင္းမွာ လာဘ္စားမႈေတြ ရိွေနေတာ့ ေထာင္က်ေပမယ့္ ပိုုက္ဆံရိွရင္ ေထာင္ကဟိုုတယ္ပါတယ့္။ ၂၀၀၄ ေလာက္တုုန္းက ပနားမားေပပါ scandal သတင္းမွာေတြ ့လိုုက္ဖူးတယ္။ တကယ္မရိွတယ့္ ေဆာက္လုုပ္ေရးစီမံကိန္းေတြ လုုပ္ေနပါတယ္ဆိုုၿပီး ေငြေၾကးခဝါခ်တာ။ ေက်ာင္း၊ ေဆးရံုု အခမဲ့၊ ပင္စင္ရိွတယ္။ ပနားမားတူးေၿမာင္းကိုု ပနားမားၿပည္သူေတြပိုုင္တာတယ့္။ ပနားမားတူးေၿမာင္း ဘုုတ္အဖြဲ ့က အစိုုးရဝန္ထမ္းေတြ မဟုုတ္ဘူး။ လာဘ္မစားတယ့္ သမာသမတ္ရိွတယ့္သူေတြ ဦးေဆာင္ေနတာတယ့္။ ေတာင္အေမရိကတိုုက္ကိုု ေကြ ့ပတ္သြားလာေနရတာ အခ်ိန္ကုုန္တာမိုု ့တူးေၿမာင္းေဖာက္ဖိုု ့ လမ္းေၾကာင္းေရြးၿခယ္ၾကတယ့္အခါ နီကြာရာကြာနဲ ့ပနားမားကိုု ေရြးလိုုက္ၾကတယ္။ နီကြာရာကြာႏိုုင္ငံမွာ မီးေတာင္ေတြရိွၿပီး ငလ်င္ေၾကာရိွတာမိုု ့ ပနားမားကိုုေရြးခ်ယ္လိုုက္ၾကတာတယ့္။ ပနားမားတူးေၿမာင္းၿဖတ္ခ်င္တယ္ဆိုုရင္ မွတ္ပံုုတင္ၿပီးေငြလႊဲ ၃ ရက္ေလာက္ေစာင့္ရတယ္။  တူးေၿမာင္းတခုုလံုုးၿဖတ္ဖိုု ့ ၈ နာရီေလာက္ ၾကာပါတယ္တယ့္။ သေဘာၤတစီးဆိုု ပိုုက္ဆံေတြအမ်ားၾကီးရတာပဲ။ ပိုုက္ဆံအမ်ားၾကီးရတယ္ဆိုုေပမယ့္  ႏိုုင္ငံအုုပ္ခ်ဳပ္တယ့္အစိုုးရေတာ္မွပဲ တိုုင္းၿပည္တိုုးတက္တယ္။ ေန ့လည္ ၁၁ အထိ သေဘာၤေတြၿဖတ္တာမိုု ့ အဲ့ဒီအခ်ိန္အေရာက္သြားရမယ္။ အဲ့ဒီအခ်ိန္ၿပီးရင္ ညေနေစာင္းမွပဲ သေဘၤာေတြ ၿဖတ္ေတာ့မယ္တယ့္။ ေလဆိပ္ကေန ပနားမားတူးေၿမာင္းကိုု နာရီဝက္ေက်ာ္ေလာက္ ေမာင္းရပါတယ္။

ေအာက္ထပ္မွာ လတ္မွတ္တစ္ေယာက္ ၁၅ က်ပ္ ေပးဝယ္တယ္။ ပနားမားက ယူအက္စ္ေဒၚလာပဲသံုုးၿပီး အေၾကြကိုုေတာ့ ပနားမားအေၾကြေစ့ေတြ သံုုးပါတယ္တဲ့။ ဝရန္တာမွာ လူေတြၾကိတ္ၾကိတ္တိုုး အေပ်ာ္စီးသေဘၤာၾကီး ၿဖတ္ဖိုု ့ၿပင္ဆင္ေနတယ္။ သေဘၤာကိုု တံခါး ၂ ခုု ကာထားတယ့္အထဲထည့္ ေရေတြၿဖည့္၊ ဒီဖက္ကန္ထဲကေရေတြနဲ ့ ဟိုုဖက္ကန္ထဲကေရ မ်က္ႏွာၿပင္ညီရင္ ေရကာတာတံခါးဖြင့္ တေရြ ့ေရြ ့ေမာင္း။ ေဘးကေန ေလာ္ဘီကားေလးေတြက သေဘာၤ တူးေၿမာင္းနံရံကိုု မတိုုက္မိေအာင္ ထိန္းေပးထားတယ္။ ၂၀၁၆ မွာ ပနားမားတူးေၿမာင္းခ်ဲ ့ဖိုု ့ ပနားမားသား ၈၀ ရာခိုုင္ႏႈန္း မဲေပးေထာက္ခံလိုု ့ တိုုးခ်ဲ ့ေဆာက္လုုပ္ေနပါတယ္။ ေရထိန္းတံခါးက အရင္လိုု အဖြင့္အပိတ္မဟုုတ္ဘဲ လွ်ာထိုုးတံခါးၿဖစ္လိုု ့ အသံုုးၿပုုရတယ့္ ေရဂါလံအမ်ားၾကီး သက္သာသြားတယ္တယ့္။ အဲ့ဒီတူးေၿမာင္းဖြင့္ခဲ့ရင္ ပိုုက္ဆံေတြ ရဦးမယ္။ ပနားမားတူးေၿမာင္းဟာ ကမၻာ့အံ့ဖြယ္ထဲမွာ ပါပါတယ္။ ထူးၿခားဆန္းၾကယ္လွတယ့္ အင္ဂ်င္နီယာနည္းပညာ။ သဘာဝတရားကိုု ေအာင္ပြဲဆင္တယ့္ မဟာလူသားေတြရဲ ့ ညဏ္ပညာၾကီးၾကယ္မႈ။ နယူးေယာက္ upstate ဖက္က  Eirel တူးေၿမာင္းက အဲ့လိုုလုုပ္ထားတာ။ ပနားမားတူးေၿမာင္းအေၾကာင္း အင္တာနက္မွာဖတ္ဖူး၊ ယူက်ဴမွာၿမင္ဖူးထားေပမယ့္လည္း မ်က္စိနဲ ့တပ္အပ္ၿမင္ရတာ ရင္သပ္ရႈေမာဖြယ္ရာပဲ။ တေရြ ့ေရြ ့သြားေနတယ့္ အေပ်ာ္စီးသေဘၤာေပၚကလူေတြက လက္ေတြေဝွ ့ယမ္းၿပ၊ ကိုုယ္တိုု ့ကလည္း လက္ေဝွ ့ဝမ္းၿပ။ တိုုးဂိုုက္ေရာက္လာတယ့္အခ်ိန္ ကိုုယ္တိုု ့က ေနရာေကာင္း ရေနၿပီ။ ၁၁ နာရီမွာ ပနားမားတူးေၿမာင္းအေၾကာင္း ဗီြဒီယိုုၾကည့္ ၿပီးရင္ၿပတိုုက္ထဲဝင္ၾကည့္။ ၿပတိုုက္က မိနစ္ ၂၀ ေလာက္ပဲၾကာမယ္ ၿပီးရင္ေရွ ့မွာေစာင့္ေနပါတယ့္။ theater ဘယ္မွာလဲလိုု ့ေမးေတာ့ လက္ညိႈးထိုုးၿပတယ့္ ေနရာထဲကိုုဝင္ရွာတာမေတြ ့ ပတ္ပတ္လည္ရွာတာလည္းမေတြ ့။ လမ္းမေလွ်ာက္ႏိုုင္ေတာ့တယ့္ ဆူနမ့္ကိုုေစာင့္ခိုုင္းၿပီး ေအာက္ထပ္ကိုုေၿပး ေမးၾကည့္ေတာ့ ေအာက္ထပ္မွာတယ့္။ သံုုးထပ္ကိုုၿပန္တက္ ဆူနမ့္ကိုုေခၚ theater ထဲဝင္။ ၁၅ မိနစ္ဗီဒီယိုုေလးက အင္မတန္ၾကည့္ေကာင္းတယ္ ပနားေၿမာင္းတူးေၿမာင္း သမိုုင္းေၾကာင္းကိုု ေသေသခ်ာခ်ာ ရွင္းၿပတယ္။ ၿပတိုုက္ထဲမွာေတာ့ ပနားတူးေၿမာင္းတူးတုုန္းက သမိုုင္းအေထာက္အထား ဓာတ္ပံုု၊ အသံုုးအေဆာင္၊ ပစၥည္းေတြ၊ တူးေၿမာင္းပတ္ဝန္းက်င္မွာေတြ ့ရတယ့္ သဘာဝေတာရိုုင္းတိရစာၦန္ေတြ၊ 3D movie နဲ ့ သေဘၤာဦးခန္းကေန ပနားမားတူးေၿမာင္းကိုု ေက်ာ္ၿဖတ္တာေတြနဲ ့ စိတ္ဝင္စားဖိုု ့ေကာင္းတယ္။ ပနားမားရဲ ့ အထင္ကရေနရာေတြကိုု သြားလည္တယ့္အေၾကာင္းကေတာ့ ေနာက္ပိုု ့စ္မွပဲ တင္ပါေတာ့မယ္။

စန္းထြန္း
ဧၿပီ ၁၅၊ ၂၀၁၈။


1 comment:

Anonymous said...

ကုုိယ္လည္းပနားမားတူးေျမာင္းကိုုသိပ္စိတ္၀င္စားတာ။
ေကြ ့၀ုုိက္သြားေနရတဲ့ပင္လယ္ေရမုုိင္ေတြ အမ်ားၾကီးခ်ဳံ ့ပစ္ျပီး သဘာ၀ကိုုတန္ဖုုိးရွိေအာင္ဖန္တီးယူခဲ့တာအင္မတန္သေဘာက်ခဲ့မိတယ္။
ကုုိယ္ေတာ့မေရာက္ဖူးေတာ့ေရာက္ဖူးတဲ့ ျမန္မာျပည္က ေ၀ါတူးေျမာင္းကုုိဖတ္ရင္းသတိရမိပါရဲ ့။
ေ၀ါတူးေျမာင္းကလည္းအဲလိုုဘဲ ေရျပင္ကုုိတူးေျမာင္းနဲ ့မုုိးအင္းၾကီး အင္းထဲကေရနဲ ့ေရတံခါးေတြအဖြင့္အပိတ္လုုပ္ျပီးညိွရတာေလ။
အဂၤလိပ္ေတြေဆာက္ခဲ့ေတာ့အလြန္စနစ္က်တာ ေျပာစရာမလိုုေအာင္ပါ။ ေျပာရေလာက္ေအာင္ေတာ့လည္းနားမလည္ပါဘူးေလ။
ပနားမားတူးေျမာင္းထဲသေဘာၤမစီးဘူးေပမဲ့ မုုိးအင္းၾကီးထဲ ေမာ္ေတာ္ဘုုတ္အေသးေလးနဲ ့ကြင္းဆင္းခဲ့ရတုုိင္း တူးေျမာင္းတံခါးနားေရာက္လိုု ့တံခါးဖြင့္ထားရင္ အသည္းေတြတုုန္ေၾကာက္ခဲ့ရတာ ။အင္းနဲ ့တူးေျမာင္း ေရအနိမ့္အျမင့္မတူေတာ့ ေရအရွိန္နဲ ့ေမ်ာပါျပုုတ္က်သြားမွာစိုုးလိုု ့။ ေ၀ါတူးေျမာင္းထဲေတာ့ ေမာ္ေတာ္စီးခဲ့ဘူးပါရဲ ့။

ပနားမားတူးေျမာင္းထဲအေပ်ာ္စီးသေဘာၤေတြသြားတာတီဗီမွာၾကည့္ဖုုိ ့ၾကံုုတုုိင္းေတာသူမ က ေ၀ါတူးေျမာင္းေျပးေျပးသတိရေနတုုန္း။
ရွည္သြားလိုု ့ေဆာတီး ဘဲ စန္းထြန္းေလးေရ။
မမအုုိင္အိုုရာ