ဗာဂ်ီးနီးယား၊ တန္နက္္ဆီသြား ေတာလား - ၂

ပထမေန ့ ဗာဂ်ီးနီးယားၿပည္နယ္ကေန တန္နက္ဆီၿပည္နယ္ကိုုေရာက္လိုု ့ rest area မွာ အိမ္သာအတြက္ ကားရပ္နားလိုု ့ ကားေပၚကဆင္းလိုုက္တာနဲ ့ ၾကီးမားတဲ့ဂီတာၾကီးကိုု ေတြ ့လိုုက္ရတယ္။ ေၾသာ္  ... တန္နက္ဆီၿပည္နယ္ဆိုုတာ ေက်းလက္ဂီတ ထြန္းကားတဲ့ၿပည္နယ္ပဲ။ တန္နက္ဆီၿပည္နယ္ Nashville  ၿမိ ုု ့ေလးက ေက်းလက္အဆိုုေတာ္ေတြ ေမြးထုုတ္ေပးတဲ့ၿမိ ုု ့ေလး။ ဒုုတိယေန ့ သြားေရာက္တဲ့ေနရာကေတာ့ တန္နက္ဆီၿပည္နယ္ ဂရိတ္စမုုတ္ကီအမ်ိဳးသားဥယ်ာဥ္။ ဧကငါးသိန္းေက်ာ္ က်ယ္ဝန္းၿပီး ယူနက္စကိုုက ကမၻာ့အေမြအႏွစ္ သတ္မွတ္ထားတဲ့ေနရာ၊ အေမရိကန္မွာ လာေရာက္လည္ပတ္သူ အမ်ားဆံုုးရိွတဲ့ အမ်ိဳးသားဥယ်ာဥ္။ ၂၀၁၃ ေမ ၂၇ မန္မိုုရီယမ္ေဒးပိတ္ရက္ ဆူနမ္တိုု ့နဲ ့ ဂရိတ္စမုုတ္ကီေတာင္ဖက္ ကမ့္ပင္းထြက္ၿပီး ၿမင္းစီးဖူးတယ္။ ပထမဆံုုးကမ့္ပင္းထြက္တာ မိုုးရြာေနလိုု ့ မီးဖိုုလိုု ့မရေတာ့ စာရြက္နဲ ့ယပ္ေတာင္လုုပ္ ပါးစပ္နဲ ့ဖူးဖူးမႈတ္ၿပီး မီးဖိုုကာ ၾကက္ေတာင္ပံကိုုကင္။ စားဖူးသမွ်ထဲမွာ အရသာအရိွဆံုုး smoky မီးခိုုးနံ ့အသင္းဆံုုးၾကက္ကင္ ေရေႏြးေတြကပါ မီးခိုုးနံ ့စြဲလိုု ့ ေကာ္ဖီမွာတာင္ မီးခိုုးနံ ့ရတယ္။ အကၤ ီ်ေတြမွာလည္း မီးခိုုးနံ ့စြဲလိုု ့ စမုုတ္ကီေတာင္မွာ စမုုတ္ကီၾကက္ကင္စာၿပီး စမုုတ္ကီေကာ္ဖီေသာက္ လူေတြလည္း စမုုတ္ကီကိုုၿဖစ္လိုု ့ဆိုုၿပီး ရယ္လိုုက္ရတာ။ တသက္နဲ ့တကိုုယ္ ပထမဆံုုးအၾကိမ္အၿဖစ္ စမုုတ္ကီေတာင္မွာ ၿမင္းစီးဖူးတယ္ အင္မတန္ ေပ်ာ္စရာေကာင္းတာပဲ။ ၿပီးေတာ့ ကိုုယ္လက္ေတြ နာလိုုက္တာ။ စမုုတ္ကီအမ်ိဳးသားဥယ်ာဥ္မွာ သစ္ေတာသစ္အုုပ္ေတြ စိမ္းညိႈ ့ေနၿပီး ကမ့္ပင္းထြက္တဲ့သူ၊ ေတာင္တက္တဲ့သူ၊ ဆိုုင္ကယ္အၾကီးၾကီးေတြ စီးလည္တဲ့သူနဲ ့ အင္မတန္စည္ကားတယ္။ Gatlinburg ၿမိ ုု ့ေလးဆိုု ဂရိတ္စမုုတ္ကီေတာင္ေတြ ၾကားထဲမွာရိွေနတဲ့ ၿမိ ုု ့ေသးေသးေလး။ ဒါေပမဲ့ ဆိုုင္ခန္းမ်ိဳးစံုု တိုုးရစ္ေတြနဲ ့ အင္မတန္စည္ကားတယ္။

ေဆာင္းဦးရာသီဆိုုရင္ ဂရိတ္စမုုတ္ကီတေတာတေတာင္လံုုး သစ္ရြက္ေတြ အေရာင္ေၿပာင္းၿပီး အင္မတန္လွမွာ။ ေဆာင္းဦးရြက္ေၾကြခ်ိန္ ဂရိတ္စမုုတ္ကီေတာင္ဖက္ သြားလည္ခ်င္ေသးတယ္။ Gatlinburg ၿမိ ုု ့က ထရမ္စီးဖိုု ့ အခ်ိန္ ၂ နာရီေပးတယ္။ မိနစ္ ၂၀ မွ တစီးရိွေတာ့ တိုုးဂိုုက္က ေတာင္ေပၚကိုုအရင္တက္ ေတာင္ေပၚကဆိုုင္ေတြမွာ ေပါ့ပါ့ပါးပါး ေန ့လည္စာစား ညေန Dixie Stampede ပြဲမွာ ေတာင္ပိုုင္းစတိုုင္ အဝတီးရမွာ တိုုးကားဆီအခ်ိန္မွီလာေရာက္ဖိုု ့ မွာၾကားတယ္။ ထရမ္စီးဖိုု ့ တန္းစီေနတဲ့ လူတန္းကအရွည္ၾကီး အသြားတစီး အၿပန္တစီးဆိုုေပမဲ့လည္း ေစာင့္ရတာပါပဲ။ ထရမ္တစီး လူအေယာက္ ၅၀ ေလာက္ဆန္ ့တယ္။ ေတာင္ေပၚကိုု မတ္မတ္ၾကီးတပ္သြားတာ အင္မတန္အသည္းယားစရာေကာင္းတယ္။ ထရမ္စီးရင္း ၿမင္ရတဲ့ရႈခင္းက အင္မတန္လွတယ္ အဲ့ဒီေတာင္က အၿမင့္ဆံုုးတဲ့။ ေတာမီးေလာင္ထားတာေတြ ၿမင္ရတယ္ ေတာင္ေစာင္းေလးမွာ ေဆာက္ထားတဲ့ အိမ္လွလွေလးေတြ ၿမင္ရေတာ့ အၿငိမ္းစားယူရင္ အဲ့ဒီလိုုေနရာမ်ိဳးမွာ ေနခ်င္တယ္လိုု ့ေၿပာရင္ ဝိုုင္းကေၿပာမွာ ေတာင္ေပၚမွာ ဘာမွလုုပ္စရာမရိွဘူး ပ်င္းစရာၾကီး အသက္ၾကီးရင္ ၿမိ ုု ့ထဲမွာေနရမွာလိုု ့။ စီးဖူးသမွ် ထရမ္၊ ေကဘယ္ကားထဲမွာ (၄ ခုုေလာက္ပဲ စီးဖူးတာပါ) ၂၀၁၀ မတ္လ ေဟာင္ေကာင္ေလဆိပ္နားကေန giant buddha ရိွတဲ့ lantau လန္ေထာင္ကႊ်န္းဆီ ေကာင္းကင္ေကဘယ္စီးရတာကိုု အမွတ္တရအၿဖစ္ဆံုုးပဲ။ ပင္လယ္ၿပာၿပာ၊ စိမ္းညိႈ ့ညိႈ ့ေတာင္ေတြကိုု ၿဖတ္ေက်ာ္လိုု ့ ေအာက္ေၿခက  ေတာလမ္းေလးမွာ လူေတြသြားလာေနတာကိုု ၿမင္ရၿပီး ကႊ်န္းေတြကိုု ၿဖတ္ေက်ာ္သြားတာ အင္မတန္လွတာပဲ။ ေဟာင္ေကာင္ေရာက္ရင္ လန္ေထာင္အိုုင္လန္ ေကာင္းကင္ေကဘယ္ကား စီးၿဖစ္ေအာင္စီးၾကည့္ပါ။

အဲဒီေကဘယ္ကားေလး စီးခ်င္တာ တနာရီအခ်ိန္ေပးရမယ္ဆိုုလိုု ့ မစီးခဲ့ရဘူး ...

ေတာင္ထိပ္ေရာက္ေတာ့ စားေသာက္ဆိုုင္၊ စကိတ္ကြင္း၊ ေကဘယ္ကားေလးေတြ ေတြ ့တယ္။ ေန ့လည္စာစားဖိုု ့ တပတ္ပတ္ၾကည့္ေတာ့ မက္ဆီကန္ဆိုုင္နဲ ့ ပီဇာဆိုုင္ေတြ ့တယ္ ပီဇာစားဖိုု ့ေရြးလိုုက္တယ္။အေဖနဲ ့အေမက ပီဇာမၾကိ ုုက္ဘူး ေတာင္ေပၚကိုု တပတ္ပတ္ၾကည့္ ေကဘယ္ကားစီးဖိုု ့ ေမးၾကည့္ေတာ့ တနာရီေလာက္ အခ်ိန္ေပးရမွာဆိုုေတာ့ မစီးၿဖစ္ေတာ့ဘူး။ ေတာင္ေအာက္ကိုုဆင္းဖိုု ့ တန္းစီၾကေတာ့ ေရွ ့ကမိသားစုုက ေယာက်ာ္းက အေမရိကန္၊ မိန္းမက မီးေသြးခဲလိုု နက္ေမွာင္ေနတဲ့ အသားအရည္ကိုုၾကည့္ၿပီး ခပ္ေခ်ာေခ်ာ အိႏိၵယေတာင္ပိုုင္းသူလိုု ့ ခန္ ့မွန္းတယ္။ တန္းစီတဲ့ေနရာကိုု ဘားတန္းေလးေတြခ်ထားၿပီး ေကြ ့ေကြ ့ေကာက္ေကာက္ လုုပ္ထားတာကိုု ကုုလားမရဲ ့မိဘေတြက အတန္းအလိုုက္မလုုိက္ဘဲ တန္းေအာက္ကေန ဝင္ၿပီးေက်ာ္ၿဖတ္ေနတာကိုု အေမရိကန္ေယာက်ာ္းရဲ ့အေဖက ေနာက္မွာတန္းစီေနတဲ့ ကိုုယ္တိုု ့ကိုု ကေလးေတြ လုုပ္သမ်ိဳးေနာ္ဆိုုၿပီး အရွက္ေၿပေၿပာေနလိုု ့ ကိုုယ့္တိုု ့မွာ ၿပံ ုုးေနရေသးတယ္။ သူ ့ခမည္းခမက္ေတြ ေက်ာ္ခြေနလိုု ့ သူက ရွက္ေနတာလိုု ့ အေဖတိုု ့ကိုု ရွင္းၿပေတာ့ အေဖက ဒီအေမရိကန္ေကာင္ ကုုလားမကိုုယူတာ ညံ့တာေပါ့။ ကုုလားမက အၿဖ ူေကာင္ကိုု ယူႏိုုင္တာ ေတာ္တာေပါ့ အေဖရဲ ့ဆိုုၿပီးၿပန္ေၿပာေတာ့ ရယ္ေနေလရဲ ့။ အဲဒီကုုလားမရဲ ့ ေမာင္လား၊ ေယာက္ဖလားမသိ ထိုုင္ခံုုေနရာရတဲ့ ကုုလားေလးက အေမဒူးနာေနတာကိုု ရိပ္မိေတာ့ ထိုု္င္မလားလိုု ့ေမးလိုု ့ အေမက ဘာသာၿပန္ေပးေတာ့ ေခါင္းခါၿပီးၿငင္းတယ္။ ရတယ္တဲ့ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ အေမက ကုုလားေတြနဲ ့မထိုုင္ခ်င္ပါဘူးတဲ့။ ေတာင္ေအာင္မွာ ဘတ္စ္ကားေစာင့္ေနတုုန္း ၿမန္မာအုုပ္စုုနဲ ့ဆံုုေတာ့ တိုုးဂိုုက္က ၿမန္မာမွန္း ဘယ္လိုုသိတာလဲမသိဘူးလိုု ့ေၿပာေတာ့ သူ ့အခ်စ္ဆံုုးသူငယ္ခ်င္းက ၿမန္မာတဲ့။

ကုုလား ၃ ေယာက္ ထိုုင္ခံုုလတ္မွတ္ကိုု taketour ဆိုုဒ္မွာဝယ္တာ ဘယ္လိုုၿဖစ္သြားလဲမသိဘူး ခံုုနံပါတ္ထပ္ေနလိုု ့ တိုုးဂိုုက္က သူ ့ေနရာေရွ ့ဆံုုးခံုုကိုု ေပးလိုုက္ၿပီး ေနာက္ဆံုုးမွာ လာထိုုင္ရတယ္။ အဲဒီကုုလား ၃ ေယာက္ ဘယ္သြားသြား ပဲေလွာ္ထုုပ္ေလးကိုုင္လိုု ့။ သူတိုု ့ေၿပာမွပဲ သတိထားၾကည့္မိတယ္ ဟုုတ္ပါ့ ဘယ္သြားသြား ပဲေလွာ္ထုုပ္ထည့္ထားတဲ့ ကြ်ပ္ကြ်ပ္အိပ္ေလး တကိုုင္ကိုုင္နဲ ့။ ကိုုယ္ ဓာတ္ပံုုေလွ်ာက္ရိုုက္ၿပီး ၿပန္လာေတာ့ အေဖက ၿမန္မာအုုပ္စုုကိုု အသက္ေမး၊ စတိတ္ေရာက္တာ ၾကာၿပီလား၊ ဘာလုုပ္ေနလဲေမးေနလိုု ့ အေဖ စတိတ္မွာ အသက္၊ အိမ္ေထာင္ရိွမရိွ၊ လစာ မေမးရဘူး ရိုုင္းတယ္လိုု ့ ေၿပာထားတယ္ေလ စပ္စုုေနၿပန္ၿပီ။ အိုုး ကိုုယ့္ၿမန္မာအခ်င္းခ်င္းေတြပဲ ကိစၥမရိွပါဘူး ၿမန္မာအခ်င္းခ်င္းလည္း မေမးရဘူး။ Gatlinburg ကေန Pigeon Forge ၿမိ ုု ့က သိပ္မေဝးဘူး နာရီဝက္ေလာက္ေတာင္ မေမာင္းရဘူး။ အဲ့ဒီၿမိ ုု ့ေလးလည္း amusement park ေတြနဲ ့ အေတာ္စည္တယ္။ ေဂၚဇီလာဝက္ဝံပံုု ဓာတ္ပံုုအၾကီးၾကီး ခ်ိတ္ထားတဲ ဟိုုတယ္ေတြ ့ေတာ့ တကားလံုုး ဓာတ္ပံုုေတြရိုုက္လိုုက္ၾကတာ။ နာမည္ၾကီးေက်းလက္အဆိုုေတာ္ Dolly Parton ရဲ ့ Dixie Stampede ပြဲမစခင္ ေက်းလက္ေတးဂီတနဲ ့ ေဖ်ာ္ေၿဖတယ္။ အေမရိကန္ဘင္ဂ်ိဳၿပိ ုုင္ပြဲမွာ ပထမဆုုရထားတဲ့သူ၊ တေယာ၊ ဆယ္လိုုတီးၿပီး တင္ဆက္တာ အင္မတန္နားေထာင္ေကာင္းတယ္။ Dolly Parton ကိုု ကိုုယ္သိသြားတာ ၂၀၀၉၊ ၂၀၁၀ အေမရိကန္အိုုင္ေဒါၾကည့္ေတာ့ ၿပိ ုုင္တဲ့သူတခ်ိဳ ့ ေဒၚလီပတ္တန္ရဲ ့ Jolene သီခ်င္းဆိုုလိုု ့ ဂႏၲဝင္ေက်းလက္အဆိုုေတာ္ ေဒၚလီပတ္တန္ကိုု သိသြားတာ။ ဝိတ္တာမေလးေတြက ဟိုုးေရွးေခတ္တုုန္းက ဂါဝန္ေလးေတြဝတ္ထားတယ္။ အေဖ ဘီယာေသာက္မလားေမးေတာ့ ဟင့္အင္းတဲ့။ ပြဲစေတာ့ လတ္မွတ္ၿပ သူတိုု ့ညႊန္တဲ့ေနရာကိုုသြား Arena ခန္းမၾကီးက အက်ယ္ၾကီး။ ကိုုသက္ေထြးအေဖက ရွဴးေပါက္ခ်င္လိုု ့ အိမ္သာဘယ္မွာလဲတဲ့။


                                                


မီးကခပ္မွိန္မိွန္ဆိုုေတာ့ အိမ္သာဘယ္မွာမွန္းမသိ လတ္မွတ္ေပၚမွာ restroom လိုု ့ ေရးေပးလိုုက္ၿပီး ဝိတ္တာေကာင္ေလးကိုု အဲဒီစာရြက္ၿပလိုုက္ ညြန္ေပးလိမ့္မယ္။ ခံုုနံပါတ္ဘယ္ေလာက္ေနာ္ အေဖ ေခါင္းညိတ္ၿပီး ထြက္သြားတယ္ ဝိတ္တာေလးကိုု ေမးေနတာေတြ ့တယ္။ အေဖက ခံုုနံပါတ္မွတ္မိပါတယ္ မသိရင္ ဝိတ္တာေကာင္ေလးေတြကိုု ေမးလိမ့္မယ္။ မေတြ ့ရင္ ဖုုန္းဆက္လိမ့္မယ္ စိတ္မပူပါဘူး။ ခဏေနေတာ့  သူ ့အမွတ္အသားနဲ ့အတူ အေဖ ဆိုုက္ဆိုုက္ၿမိ ုုက္ၿမိ ုုက္ ၿပန္ေရာက္လာတယ္။ အေဖက မွတ္သားထားတတ္ေတာ့ လမ္းေပ်ာက္သြားမွာတိုု ့ ေနရာမေတြ ့မွာတိုု ့ စိတ္ပူစရာမလိုုဘူး။ အာလူးဖုုတ္၊ ေၿပာင္းဖူး၊ ၾကက္ေၾကာ္ တခုုၿပီးတခုုလာခ်တယ္။ ခန္းမၾကီးက အၾကီးၾကီး လူတေထာင္ေလာက္ဆန္ ့တယ္ နာမည္ၾကီးပြဲမိုု  ့လိုု ့ လတ္မွတ္ေတြက sold out တဲ့။ ၿမင္း ၂ ေကာင္ကိုု တၿပိ ုုင္တည္း စီးၿပတယ္၊ မီးကြင္းေတြ ေက်ာ္ၿပတယ္၊ ၿမင္းကိုု ေအာက္ကေန ဖက္တြယ္ၿပီး စီးၿပတယ္။ ပရိတ္သတ္ထဲက ကေလး ၂ ေယာက္ကိုုေခၚၿပီး ၾကက္ေတြကိုု ေမာင္းခိုုင္းတယ္။ ဝက္ၿဖ ူေလးေတြ အေၿပးၿပိ င္တာ တကယ့္အေၿပးသမားေတြ ေၿပးၾကသလိုုပဲ ေအာင္မေလး ရယ္လိုုက္ရတာ။ ေရွးတုုန္းက ၿမင္းေတြနဲ ့ ခရီးသြားၾကတဲ့ပံုုေတြ၊ ေတာင္ဖက္အသင္းနဲ ့ေၿမာက္ဖက္အသင္း ယွဥ္ၿပိ ုုင္ၾကတာေတြ အင္မတန္ၾကည့္လိုု ့ေကာင္းတယ္။ ကိုုယ္တိုု ့အၿခမ္းကေတာင္၊ ဟိုုဖက္ၿခမ္းကေၿမာက္ဆိုုၿပီး ၿမင္းစီးၿပိ ုုင္၊ ၾကမ္းၿပင္ကိုု ေၿခေထာက္ေတြနဲ ့ခပ္ၿပင္းၿပင္းနင္း၊ အလံကိုု ဘယ္ဖက္အစြန္ဆံုုးကေန ညာဖက္အစြန္ဆံုုးအထိ ဘယ္ဖက္က ၿမန္ၿမန္လႊဲႏိုုင္သလဲ ၿပိ ုုင္ၾကတယ္။

 ေနာက္ဆံုုးမွာေတာ့ ေၿမာက္၊ ေတာင္ဆိုုတာမရိွပါဘူး၊ အားလံုုးက အေမရိကန္ေတြပါဆိုုၿပီး အေမရိကန္အလံေတြကိုုင္ၿပီး ေဒၚလီပတ္တန္ရဲ ့ သီခ်င္းကိုု ပိတ္သားၿပင္မွာ တင္ဆက္ၿပီး ၿငိမ္းခ်မ္းေရးအထိမ္းအမွတ္ ဂ်ိဳးငွက္ကေလးက ပ်ံဝဲသြားတာ အင္မတန္ေကာင္းတာပဲ။ ပြဲခ်ိန္ ၁ နာရီခြဲ တခ်က္ကေလးမွ ပ်င္းစရာမေကာင္းဘူး။ ေစ်းၾကီးေပမဲ့ ညစာ၊ တင္ဆက္တာ ေကာင္းမြန္ေတာ့ တန္ပါေပတယ္၊ ဒါေၾကာင့္လည္း နာမည္ၾကီးပါေပတယ္။ အစားအေသာက္ေတြ မကုုန္ရင္ထည့္ဖိုု ့အိတ္ကေလးေတြ လိုုက္ေပးေတာ့ ၿပန္သယ္တယ္။ ကိုုယ့္ေဘးက အေမရိကန္ဆယ္ေက်ာ္သက္ေလး ၾကက္ကင္တေကာင္လံုုးကုုန္လုုိ ့ အေဖတိုု ့မွာ အံ့ၾသလိုု ့။ အေဖနဲ ့အေမ ဘိုုစာေတြကိုု မၾကိ ုုက္ေပမဲ့ ဗိုုက္ၿပည့္ေအာင္ေတာ့ ၾကိ ုုးစားၿပီးစားၾကတယ္။ ခရီးသြားရင္ အေဖက လက္ေက့အိတ္၊ ပစၥည္းေတြ သိမ္းဆည္းတဲ့တာဝန္ယူတယ္။ ပစၥည္းေတြ က်န္ခဲ့တာ ဘယ္ေတာ့မွမရိွဘူး အေဖက စည္းစနစ္ရိွတယ္ အခ်ိန္တိက်တယ္။ ဗာမြန္ၿပည္နယ္မွာေနတဲ့ မိုုင္းဖန္ ဗီယက္နမ္ကလြဲၿပီး ဘယ္မွခရီးမသြားဘူး။ သူ ့ေယာက်္ား မိသားစုု၊ အမ်ိဳးေတြက အၿပင္စာမစားႏိုုင္ အိမ္မွာပဲခ်က္ၿပ ုုတ္စားတဲ့သူေတြ။ မိုုင္းဖန္က သူ ့သမီးေမြးေန ့ကိုုေတာင္ မက်င္းပဘူး။ က်င္းပရင္ သူ ့ေယာက်္ားဖက္က မိသားစုု၊ အမ်ိဳးေတြ စားၾကေသာက္ၾက၊ ခ်က္ၾကၿပ ုုတ္ၾက၊ ေဆးၾကေၾကာၾက ပင္ပန္းလိုု ့တဲ့။ ဒါဆိုု ဗီယက္နမ္ဆိုုင္က ဝယ္ေကႊ်းလိုုက္ေပါ့လိုု ့ အၾကံေပးေတာ့ သူတိုု ့ေတြက ဆိုုင္ကဟာကိုု မစားႏိုုင္ဘူး အိမ္ထမင္းအိမ္ဟင္းမွတဲ့။  အၿပင္စာမစားႏိုုင္လိုု ့ ခရီးဘယ္ေတာ့မွ မထြက္ဘူး ဗီယက္နမ္ဆိုုရင္ေတာ့ အၿမဲတမ္း yes တဲ့။ ကုုိယ္ ခရီးသြားတဲ့ဓာတ္ပံုုေတြေတြ ့ရင္ အားက်တယ္၊ ခရီးသြားဖိုု ့ၾကိ ုုးစားေပမဲ့ ဘယ္ေတာ့မွ မေအာင္ၿမင္ဘူးတဲ့။ ဘိုုစာေတြ မၾကိ ုုက္ေပမဲ့ ၿဖစ္ညွစ္ၿပီးစား ကိုုယ္လိုုက္ပိုု ့တဲ့ခရီးေတြကိုု ဘယ္ေတာ့မွမၿငင္း ခရီးသြားဖိုု ့အၿမဲတက္ၾကြေနတဲ့ ခရီးေတြသြားခ်င္တဲ့ စိတ္တူကိုုယ္တူ မိဘေတြရထားတာ ကိုုယ္ တကယ္ကံေကာင္းတယ္။ တတိယေန ့မွာေတာ့ Ruby Falls ၊ တန္နက္စီ ၊ ေဂ်ာ္ဂ်ီယာၿပည္နယ္ အစပ္နားမွာရိွတဲ့ Lookout ေတာင္ကိုု သြားလည္တဲ့အေၾကာင္းကေတာ့ ေနာက္ပိုု ့စ္မွ ဆက္ပါဦးမယ္။

စန္းထြန္း
ဇန္နဝါရီ ၁၇၊ ၂၀၁၈။

1 comment:

Anonymous said...

မိုင္းေတာင္ေယာက္်ားရျပီးကေလးေမြးသြားျပီေနာ္..။မစန္းထြန္းရဲ႕ ခ်စ္သူငယ္ခ်င္းေတြ...။ ပိုစ္႔အသစ္ေမွ်ာ္ေနတယ္ေနာ္။ အစစအရာရာအဆင္ေျပပါေစ အမရယ္..

ဆုျမတ္