ဗာဂ်ီးနီးယား၊ တန္နက္ဆီသြား ေတာလား - ၃

တတိယေန ့ သြားေရာက္လည္ပတ္မဲ့ ေနရာကေတာ့ တန္နက္ဆီၿပည္နယ္ ခ်န္တန္ႏူကာ Chattanooga ၿမိ ုု ့နားမွာရိွတဲ့ Rully Falls ၊ Lookout Mountain ၊ Lookout Mountain Incline Railway ၊ Knoxville တိရစာၦန္ရံုု။ ရူဘီေရတံခြန္က မနက္ ၇ နာရီေလာက္မွ ဖြင့္ေပမဲ့ တန္းစီတာကိုု မေစာင့္ရေလေအာင္ တိုုးဂိုုက္က အမ်ိဳးသားဥယ်ာဥ္ဝန္ထမ္းကိုု အကူအညီေတာင္းၿပီး မနက္ ၆ နာရီခြဲ ဖြင့္ခိုုင္းတယ္။ ေၿမေအာက္ကိုု အေတာ္နက္နက္ၾကီးအထိ ဓာတ္ေလွကားနဲ ့ဆင္းၿပီး ေၿမေအာက္လိႈဏ္ေခါင္းကေန ၁၅၊ ၂၀ မိနစ္ေလာက္ ေလွ်ာက္ရတယ္။ ေၿမၾကီးထဲဆိုုေတာ့ ေအးစိမ့္ေနတာပဲ မီးေတြထြန္းထားလိုု ့ လင္းထိန္ေနတယ္။ လိႈဏ္ေခါင္းထဲမွာ အမိုုးလြတ္ေပမဲ့ စိတ္ထဲမလြတ္ဘူးထင္ၿပီး ေခါင္းကိုုထိမိမွာ စိုုးရိမ္လိုု ့ ေခါင္းကိုုငံုု ့ၿပီး လမ္းေလွ်ာက္တယ္။ ၁၉၂၀ ရထားလမ္းအတြက္ ရွာေဖြရာကေန ဒီေၿမေအာက္ေရတံခြန္ကိုု ရွာေဖြေတြ ့ရိွသြားတယ္။ ပတၱၿမားေတြေတြ ့လိုု ့ ရူဘီေရတံခြန္လိုု ့ နာမည္ေပးတာမဟုုတ္ပါဘူး။ ရွာေဖြေတြ ့ရိွသူက သူ ့မိန္းမကိုု ေခၚၿပၿပီး ဒီေရတံခြန္ကိုု သူ ့မိန္းမနာမည္ေပးမယ္လိုု ့ ေၿပာရာကေန ရူဘီေရတံခြန္ အမည္တြင္ခဲ့ပါတယ္။ ၁၄၅ ေပအၿမင့္ရိွတဲ့ ေရတံခြန္ကေရေတြဟာ ဘယ္မွာၿမစ္ဖ်ားခံၿပီး ဘယ္ကိုုစီးဆင္းသြားမွန္း ဘယ္သူမွမသိဘူး။ Are you ready လားလုုိ ့ အမ်ိဳးသားဥယ်ာဥ္ဝန္ထမ္းကေမးေတာ့ အားလံုုးက ရယ္ဒီလိုု ့ ၿပန္ေၿဖၾကတယ္။ အမ်ိဳးသားဥယ်ာဥ္ဝန္ထမ္းက မီးခလုုတ္ကိုု ႏိွပ္လိုုက္တဲ့အခါ မီးေရာင္စံုုစလိုုက္ေတြ လင္းထိန္လာၿပီး အင္မတန္လွတဲ့ ရူဘီေရတံခြန္ၾကီးကိုု ေတြ ့လိုုက္ရေတာ့တာပဲ။ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ ဓာတ္ပံုုေတြ ရိုုက္ၿပီးေတာ့ ၿပန္ၾကတဲ့အခါ ေနာက္မွေရာက္လာတဲ့ တိုုးကားကလူေတြက လိႈဏ္ေခါင္းက်ဥ္းက်ဥ္းလမ္းေလးမွာ ေဘးကိုုကပ္ၿပီး ကိုုယ္တိုု ့ကိုု လမ္းဖယ္ေပးကာ ေစာင့္ရတယ္။ တိုုးဂိုုက္က ေတြ ့လား တၿခားတိုုးကားကလူေတြ ေစာင့္ရတယ္ အဲဒီလိုုမေစာင့္ရေအာင္လိုု ့ မနက္အေစာၾကီး ပထမဆံုုးေရာက္ေအာင္ လာတာ။

တရုုတ္တိုုးဂိုုက္အမ်ားစုုက အဂၤလိပ္လိုု နည္းနည္းပဲေၿပာၿပီး တရုုတ္လိုု မ်ားမ်ားေၿပာတယ္။ ဒီတိုုးဂိုုက္ကေတာ့ အဂၤလိပ္လိုု၊ တရုုတ္လိုု အတူတူေၿပာတယ္။ ခရီးသည္ေတြကိုု ဂရုုစိုုက္တယ္ စိတ္ရင္းနဲ ့ကူညီေဆာင္ရြက္ေပးတယ္လိုု ့ ခံစားမိတယ္။ အမ်ိဳးသားဥယ်ာဥ္ဝန္ထမ္းကိုု တစ္ဖ္ ၁ က်ပ္ ၂ က်ပ္ ေပးပါလိုု ့ မွာၾကားတယ္။ ၿမန္မာေကာင္မေလးေတြက အစ္မ အေဖနဲ ့အေမ ခရီးသြားရင္ အိမ္သာအဆင္ေၿပလား။ တိုုးဘတ္စ္ကားေတြက ၂ နာရီခြဲ၊  ၃ နာရီတခါ rest area ေတြမွာ အိမ္သာအတြက္ ရပ္ေပးေတာ့ အဆင္ေၿပပါတယ္။ ေရနည္းနည္းေလွ်ာ့ေသာက္၊ ေအာင့္ထားရတာတိုု ့ေတာ့ ရိွတာေပါ့။ သူတိုု ့မိဘေတြကိုု ခရီးသြားဖိုု ့ေခၚခ်င္တာ အိမ္သာကိစၥ အဆင္မေၿပလိုု ့ မေခၚဘူးတဲ့။ ခရီးသြားဖိုု ့ဆိုုတာ အစားအေသာက္ အခက္အခဲအၿပင္ အိမ္သာအခက္အခဲကလည္း ရိွေသးတယ္။ ဆူနမ္ဆိုု ေရာက္တဲ့ေနရာ ရႈးေပါက္တယ္ သူ ့အတြက္ အိမ္သာအၿမဲ ရွာေပးရတယ္။ ၂၀၁၄ ဘြဲ ့ယူဖိုု ့ ဆူနမ့္မိဘေတြလာေတာ့ Grand Canyon ဖက္ကိုု တရုုတ္တိုုးကားနဲ ့ လိုုက္ပိုု ့တယ္။ rest area ေရာက္ဖိုု ့ ၃ နာရီေလာက္ ၾကာသြားေတာ့ ဆူနမ္ခမ်ာ ရႈးေပါက္ခ်င္တာကိုု အတင္းေအာင့္အင္း rest area ေရာက္ေတာ့ သူကေနာက္ဆံုုးခံုုမွာ။ ေရွ  ့ကခံုုေတြ အရင္ထြက္ၿပီးမွ ထြက္ရတာမိုု ့ ေနာက္ဆံုုးခံုုဆိုုေတာ့ ေနာက္ဆံုုးမွထြက္ရမယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ေလာက္ထိ မေစာင့္ႏိုုင္ဘူး မၿဖစ္ေခ်ဘူး Excuse me ဆိုုၿပီး အတင္းေက်ာ္ခြထြက္ကာ အိမ္သာေၿပးရတယ္လိုု ့ေၿပာေတာ့ ရယ္လိုုက္ရတာ။ ကိုုယ္သာ သူ ့ေနရာမွာဆိုုရင္ ရယ္ႏိုုင္မယ္မထင္။ တရုုတ္တိုုးဂိုုက္ ေၿပာေနတာေတြ နားမလည္ဘူး အေတာ့္ကိုုၾကိ ုုးစား နားေထာင္ရတယ္။ အဂၤလိပ္လိုုေၿပာတာနည္းနည္း တရုုတ္လိုုေၿပာတာမ်ားမ်ား ေနာက္ေနာင္တရုုတ္တိုုးကား မစီးေတာ့ဘူးလိုု ့ ဆံုုးၿဖတ္လိုုက္တယ္တဲ့။ ကိုုယ္က ကားမေမာင္းခ်င္တဲ့သူ ဝိုုင္းက ကားမေမာင္းတတ္တဲ့သူဆိုုေတာ့ တရုုတ္တိုုးကားနဲ ့မွ ခရီးမထြက္ရင္ ခရီးထြက္ဖိုု ့ဆိုုတာ မလြယ္ကူေတာ့ တရုုတ္တိုုးကားေတြနဲ ့ပဲ ခရီးထြက္ၿဖစ္တယ္။



ေနာက္သြားေရာက္တဲ့ေနရာကေတာ့ တန္နက္ဆီၿပည္နယ္နဲ ့ ေဂ်ာ္ဂ်ာၿပည္နယ္ၾကားက lookout ေတာင္။ ေဂ်ာ္ဂ်ာၿပည္နယ္ အတက္လန္တာၿမိ ုု ့ဆိုုတာနဲ ့ ေလရူးသုုန္သုုန္ဝထၳဳထဲက စကားလက္အိုုဟာရာရဲ ့ ၿမိ ုုင္သာယာစံအိမ္ရိွတဲ့ေနရာကိုု ေၿပးၿမင္မိတယ္။ သူမ်ားေတြက စကားလက္ကိုု မေကာင္းတဲ့မိန္းမလိုု ့ ၿမင္ေပမဲ့ ကိုုယ္ကေတာ့ ထက္ၿမက္တဲ့၊ တကိုုယ္ေကာင္းဆန္တဲ့၊ မိသားစုုကိုုခ်စ္တဲ့၊ အားမာန္ရိွတဲ့ မိန္းမလိုု ့ၿမင္တယ္။ စကၤာပူအမ်ိဳးသားတကၠသိုုလ္မွာ ေက်ာင္းတက္တုုန္းက ဘရဲ ့အဂၤလိပ္နာမည္က ဂ်ဴလီယာ။ တရုုတ္နာမည္ ေခၚရခက္လိုု ့ တရုုတ္ေတြလည္း အဂၤလိပ္နာမည္ မွည့္ၾကတယ္။ ကိုုယ္လည္း အားက်မခံ ခပ္တည္တည္နဲ ့ ကိုုယ့္ဘာသာကိုုယ္ အဂၤလိပ္နာမည္ေပးထားတယ္ စကားလက္။ အစ္ကိုုၾကီးတေယာက္က ရုုပ္ရွင္မင္းသမီး စကားလက္ဂ်ိဳဟက္ဆန္လားတဲ့ ဟင့္အင္း စကားလက္အိုုဟာရာလိုု ့ေၿဖေတာ့ ေဘးမွာရပ္ေနတဲ့ ညီမေလးက အံ့အားသင့္တဲ့ မ်က္လံုုးေတြနဲ ့ ေလရူးသုုန္သုုန္ထဲက စကားလက္အိုုဟာရာလားတဲ့။ ေနာက္ေတာ့ စကားလည္း မလက္ရလိုုက္ပါဘူး အသံထြက္ရလြယ္ မွတ္မိလြယ္တဲ့ စန္းစန္းလို ့ပဲ ေခၚၾကေတာ့တာပဲ။ lookout ေတာင္က အေမရိကန္ၿပည္တြင္းစစ္တုုန္းက ထင္ရွားတဲ့ေနရာတခုု။ ေက်ာက္ေဆာင္အၿမင့္ၾကီးေတြၾကား ၾကိ ုုးတံတားေလးေတြေပၚမွာ လမ္းေလွ်ာက္ရတာ အသည္းယားစရာ။ ေဘးနားကသစ္ပင္ေတြေပၚမွာ၊ ေက်ာက္သားလမ္းေတြမွာ ၿခယ္ထားတဲ့ အဝါေရာင္ trail လမ္း အမွတ္အသားအတိုုင္း ေလွ်ာက္ရတယ္။ အေမရိကန္ေတြက အမ်ိဳးသားဥယ်ာဥ္ထိန္းသိမ္းတဲ့ေနရာမွာ အင္မတန္ေတာ္တယ္။ ေက်ာက္ေဆာင္ေဘးကေန ေရတံခြန္ၿဖာက်ေနတာ အင္မတန္လွတာပဲ။ ေတာင္ေပၚကေနၾကည့္ရင္ တိမ္ေတြအေပၚ ေရာက္ေနသလိုု ခံစားရတယ္။ စိမ္းညိႈ ့ေနတဲ့ သစ္ပင္စိမ္းစိမ္းေတြေပၚကေန တိမ္ၿဖ ူၿဖ ူလြလြေလးေတြ ေၿပးလႊားေနၾကတာ လွလိုုက္တာ။ က်ိဳက္ထီးရိုုးေတာင္ေပၚ ေရာက္ေနသလိုု။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၅ ႏွစ္တုုန္းက ဒီလိုုၿမင္ကြင္းမ်ိဳး ၿမင္ခဲ့ဖူးပါတယ္။

၂၀၀၂ ေက်ာင္းေလ့လာေရးခရီးစဥ္ ပုုဂံ၊ ပုုပၺားဖက္ကိုု ခရီးထြက္ေတာ့ ပုုပၺားေတာင္မၾကီး တက္မလား၊ ေတာင္ကလပ္တက္မလား။ ေတာင္ကလပ္က ေနာင္တခါလာရင္ တက္လုုိ ့ရတယ္ ေတာင္မၾကီးက တက္ဖိုု ့ခက္တယ္ဆိုုၿပီး ေတာင္မၾကီးတက္ဖိုု ့ ေရြးလိုုက္တယ္။ မနက္အေစာၾကီးကတည္းက တက္လိုုက္တာ ညေနေစာင္းမွ ၿပန္ေရာက္တယ္။ အတက္ကိုု ၄ နာရီၾကာၿပီး အဆင္း ၁ နာရီၾကာတယ္။ ေတာင္တက္ေနတုုန္း တဝက္ေလာက္ေရာက္ေတာ့ တိမ္ေတြက ကိုုယ္တိုု ့ကိုု ပြတ္တိုုက္သြားတယ္။ ေတာင္ထိပ္ကိုု ေလးဖက္ေထာက္တက္ရၿပီး ေတာင္ထိပ္ေရာက္ေတာ့ တိမ္ေတြက ကိုုယ္တိုု ့ေအာက္မွာ။ စိမ္းညိႈ ့ေနတဲ့ သစ္ပင္ေတြေပၚမွာ ၿခံ ုုသိုုင္းေနတဲ့ တိမ္ၿဖ ူၿဖ ူလြလြေလးေတြ လွလိုုက္တာ။ တိမ္ေတြ ေရြ ့လ်ားေနတာကိုုၾကည့္ၿပီး ကိုုယ္ပါယိမ္းႏြဲ ့လိုုက္ပါသြားခ်င္သလိုု။ အၿမင့္ဆံုုးေတာင္ထိပ္ကေန ၿမင္လိုုက္ရတဲ့ရႈခင္းေၾကာင့္ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္တာေတြ ေပ်ာက္သြားသလိုု ခံစားရတယ္။ ကိုုယ္၊ ေဝ၊ အိေက ကိုုယ္တိုု ့သံုုးေယာက္ ေတာင္မၾကီးကိုု ပထမဆံုုးေရာက္တဲ့ မိန္းကေလးအဖြဲ ့။ ခါကာဘိုုရာဇီ၊ ဂန္လန္ရာဇီေတာင္ တက္မယ္လိုု ့ ၿမန္မာႏိုုင္ငံေၿခလ်င္နဲ ့ေတာင္တက္အသင္းက ေၾကၿငာေတာ့ စိတ္ဝင္စားလိုု ့ စံုုစမ္းၾကည့္လိုုက္ေတာ့  ကိုုယ့္အထုုပ္ကိုုယ္ထမ္းရမယ္ဆိုုတာနဲ ့ လက္ေလွ်ာ့လိုုက္ေတာ့တယ္။ lookout ေတာင္ကေန ၿပည္နယ္ ၇ ခုုကိုု ၿမင္ရတယ္တဲ့။ အပင္မ်ိဳးစံုု ေသေသခ်ာခ်ာ စိုုက္ပ်ိဳးထားတယ္။ တေနရာမွာ လူေတြရပ္ေနေတာ့ ဘာလဲလိုု ့ေမးၾကည့္ေတာ့ ေၿမြေသးေသးေလးတဲ့။ လိႈက္ဂူထဲမွာ ကေလးေတြအတြက္ အရုုုုပ္ေတြကိုု မီးထြန္းေပးထားတယ္။ Lookout Mountain Incline Railway နဲ ့က သိပ္မေဝးဘူး။ တန္းစီေနတဲ့လူတန္းၾကီးက အရွည္ၾကီး ပထမတစီးမွာ လူ ၅ ေယာက္ဝင္စီးလိုု ့ရေပမဲ့ တိုုးဂိုုက္က ခရီးသည္အကုုန္လံုုးပါေအာင္ ေနာက္တစီးေစာင့္ဖိုု ့ ဆံုုးၿဖတ္လိုုက္တယ္။ ေနာက္ထပ္ မိနစ္ ၃၀ ေစာင့္ရတယ္။ ၁၈၉၅ ကတည္းက ေၿပးဆြဲခဲ့တဲ့ရထား ၁၉၁၁ မွာ အင္ဂ်င္နည္းနည္းၿပင္တာကလြဲရင္ ဘာဆိုုဘာမွ မေၿပာင္းလဲတဲ့ရထား။ ၇၂.၇ ရာခိုုင္ႏႈန္းေလာက္ မတ္ေစာက္ၿပီး ၁ မိုုင္ရွည္တယ္။ ကမၻာမွာအမတ္ေစာက္ဆံုုးထရမ္ဆိုုလိုု ့ အေမ့ကိုု ၿပတင္းေပါက္နားထိုုင္ခိုုင္း ကိုုယ္က လူသြားလမ္းဖက္ထိုုင္တယ္။


တအားၾကီး မတ္ေစာက္တယ္လိုု ့ မထင္ရဘူး ရင္ေတာင္သိမ့္ခနဲ  မတုုန္သြားဘူး အဆင္းမိုု ့လိုု ့နဲ ့ တူပါရဲ ့။ ၂၀၁၀ မတ္လ ေဟာင္ေကာင္မွာ ဗစ္တိုုးရီးယားေတာင္ထိပ္ကိုု Peak ထရမ္စီးတုုန္းကမွ ေတာ္ေတာ္မတ္မတ္ၾကီးလိုု ့ ခံစားရၿပီး ရင္ေတြေတာင္ သိမ့္ခနဲတုုန္တယ္။ ဗစ္တိုုးရီးယားေတာင္ထိပ္ကိုု ကားနဲ ့လည္းတက္လိုု ့ရတယ္ ထရမ္နဲ ့တာ အေတြ ့အၾကံ ုုတမ်ိဳး။ ဗစ္တိုုးရီးယားေတာင္ထိပ္ကေန ေဟာင္ေကာင္ကႊ်န္းမၾကီး၊ ကုုန္လုုန္ကႊ်န္းေတြ ၿမင္ရတဲ့ရႈခင္း အင္မတန္လွတယ္။ ေနာက္ဆံုုးသြားေရာက္လည္မယ္လုုိ ့ မွန္းထားတဲ့ တိရစာၦန္ရံုုက ငါးနာရီဆိုုပိတ္ၿပီ ခုု ေလးနာရီ။ သြားလည္း အက်ိဳးမရိွဘူး ေနာက္ေန ့မွသြားမယ္လိုု ့ တိုုးဂိုုက္က ဆံုုးၿဖတ္လိုုက္တယ္။ တိုုးခရီးစဥ္ေနာက္ဆံုုးေန ့ ဘယ္ကိုုသြားလည္ၾကသလဲဆိုုတာ ေနာက္ဆံုုးအပိုုင္းမွ ဆက္ပါဦးမယ္။

စန္းထြန္း
ဇန္နဝါရီ ၂၁၊ ၂၀၁၈။

No comments: