ဂ်ီစီ ခရီးၾကမ္း - ၃

Master of Computer Science ေက်ာင္းသားေတြကိုု Compro ေက်ာင္းသားေတြလိုု ့ ေခၚပါတယ္။ ေက်ာင္းမွာ ၈ လတက္ ေက်ာင္းစရိတ္ေတြကိုု အေၾကြးထဲ ေပါင္းထည့္သြား ၂ ႏွစ္ခြဲ အလုုပ္လုုပ္ရင္း အေဝးသင္တက္ အေၾကႊးဆပ္ ေက်ာင္းၿပီးတာနဲ ့ အေၾကြးလည္းေၾက ဘြဲ ့လည္းရ။ ေက်ာင္းသားဖက္ကၾကည့္ရင္ ပိုုက္ဆံနည္းနည္းနဲ ့ မာစတာရ ေက်ာင္းသားမ်ားမ်ားလာရင္ ေက်ာင္းကလည္း တြက္ေၿခကိုုက္။ နာမည္ၾကီးေက်ာင္းက ဘြဲ ့ဆိုုတာေတြ ဂရုုမစိုုက္ဘူး ယူအက္စ္အေတြ ့အၾကံ ုုပဲ လိုုခ်င္ရင္ေတာ့ ေက်ာင္းက မဆိုုးဘူး။ ကိုုယ္က ေက်ာင္းကိုု လံုုးဝမၾကိ ုုက္။ FPP အတန္းမွာ ကိုုယ့္ရမွတ္ ၇၀ ဘီထက္ နည္းေနေတာ့ ဆက္မတက္ခိုုင္းဘူး။ ယူအက္စ္မွာ ေနတာၾကာၿပီၿဖစ္တဲ့ အာဘီဆစ္က စန္းစန္း status ဘာၿဖစ္သြားၿပီလဲလိုု ့ ေမးတယ္။ ေက်ာင္းသားဗီဇာ F1 ကိုု ဘာမွမလုုပ္ဘူး ဇူလိႈင္မွာဖြင့္တဲ့အတန္းကိုု ၂ လ ေစာင့္ရမယ္တဲ့။ ဆူနမ္တိုု ့က ကိုုယ့္ကိုု ေက်ာင္းမွာဆက္ေနဖိုု ့ ပေရာ္ဖက္ဆာလာမန္ကိုု ေတာင္းပန္ေပမဲ့ ပေရာ္ဖက္ဆာက ကိုုယ္ ယူအက္စ္မွာ ဘယ္ေတာ့မွ ေအာင္ၿမင္မွာမဟုုတ္ဘူးလိုု ့ ေၿပာလိုုက္သတဲ့။ ဆူနမ္တိုု ့ စိတ္ဆိုုးလိုုက္ၾကတာ ပေရာ္ဖက္ဆာၿဖစ္ၿပီး အဲဒီလိုုေၿပာရသလားေပါ့။ ကိုုယ့္လိုုအမွတ္နည္းတဲ့ ပါကစၥတန္ေက်ာင္းသားကိုုက်ေတာ့ ဆက္တက္ခိုုင္းတဲ့အခါမွာေတာ့ နည္းနည္းလြန္သြားၿပီလိုု ့ထင္တယ္။ ဆူနမ္တိုု ့က ပေရာ္ဖက္ဆာကိုု သြားေတာင္းပန္ခိုုင္းေပမဲ့ မတရားဘူး သြားမေတာင္းပန္ဘူးဆိုုၿပီး ေခါင္းမာမာနဲ ့ ၿငင္းခဲ့တယ္။

စာေမးပြဲရမွတ္ဆိုုတာေတြက ပေရာ္ဖက္ဆာ လက္ထဲမွာရိွတယ္။ ကိုုယ္က TM ကိုုမၾကိ ုုက္ ေက်ာင္းကိုုမၾကိ ုုက္ဘူးဆိုုတာ သိတယ္နဲ ့တူပါရဲ ့။ ေက်ာင္းမွာဆက္ေနရင္ ေနစားစရိတ္ေတြ တက္ေနမွာမိုု ့ အင္ဒီယားနားၿပည္နယ္ ဖိုု ့ဝိန္းၿမိ ုု ့က ရပ္ေဆြရပ္မ်ိဳး အမ်ိဳးလိုုခင္တဲ့ အစ္မဆီမွာေနၿပီး ေစာင့္ဖိုု ့ဆံုုးၿဖတ္လိုုက္တယ္။ ဒီေက်ာင္းကိုု ဘယ္ေတာ့မွ ၿပန္မလာေတာ့ဘူးလိုု ့ ၾကံ ုုးဝါးခဲ့တယ္။ ေက်ာင္းလခေတြ စာရင္းရွင္းေတာ့ အေၾကြး ၆၀၀၀ တင္ေနၿပီ။ ေက်ာင္းအပ္တုုန္းက ၆၀၀၀ ေပးၿပီးသားအၿပင္ ေက်ာင္းမွာ ၂ လေလာက္ပဲ ေနရေသးတယ္ ဘယ္ႏွယ့္ေက်ာင္းစရိတ္ေတြ မ်ားေနပါလိမ့္။ ေနာက္တေက်ာင္းေၿပာင္းဖိုု ့ဆိုုရင္ အရင္ေက်ာင္းက ေက်ာင္းအေၾကြးေတြဆပ္ ေက်ာင္းကေန အေၾကြးကင္းရွင္းပါတယ္ဆိုုတဲ့ စာရြက္ထုုတ္ေပးၿပီးမွ ရမယ္တဲ့။ ေနာက္ေက်ာင္းေၿပာင္းဖိုု ့ဆိုုရင္ ပိုုက္ဆံေတြအမ်ားၾကီးကုုန္ အခ်ိန္ေတြကုုန္မွာ ဒီေက်ာင္းကိုု ၿပန္တက္တာက အေကာင္းဆံုုးလိုု ့ ဆံုုးၿဖတ္လိုုက္တယ္။ အေမနဲ ့မၾကီးက ပိုုက္ဆံကိစၥ စဥ္းစားမေနနဲ ့ မေပ်ာ္ရင္ၿပန္လာလိုု ့ ေၿပာေပမဲ့ ကိုုယ္ ၾကိ ုုးစားခ်င္တာ။ ဘယ္ေတာ့မွ ေအာင္ၿမင္မွာမဟုုတ္ဘူးလိုု ့ ေၿပာတဲ့စကားမွားမွန္း သက္ေသၿပခ်င္တာ။ လဲက်ရင္ ၿပန္ထႏိုုင္ေအာင္ ၾကိ ုုးစားခ်င္တာ။ သူမ်ားေတြလည္း ဒီလိုုပဲရုုန္းကန္ေနၾကတာပဲ ကိုုယ္က သူမ်ားထက္ ညံ့ေနလိုု ့လား။ ကိုုယ္ ဒီေလာက္ မညံ့ပါဘူး သူမ်ားထက္ ပိုုၾကိ ုုးစားအားထုုတ္ရင္ ၿဖစ္ပါတယ္။

ကိုုယ့္ေရႊးၿခယ္ခဲ့တဲ့လမ္းကိုု အဆံုုးထိ ဆက္ေလွ်ာက္ရမယ္။ အဲဒီ ၂ လ ေစာင့္ဆိုုင္းေနခ်ိန္ဟာ ကိုုယ့္ဘဝရဲ ့ အခက္ခဲဆံုုး အပင္ပန္းဆံုုး အခ်ိန္ေတြပါပဲ။ အသိအစ္မမွာလည္း အဆင္ေၿပတာမဟုုတ္ေတာ့ ကပ္ေနရတာ အားနာမိတယ္။ problem solving skills ေကာင္းေအာင္ ပေရာ္ဖက္ဆာမိခဲလ္ညႊန္တဲ့ စာအုုပ္ေတြဖတ္၊ ပရိုုဂရမ္းမင္းေတြ ေလ့လာ၊ ဆူနမ္ေပးတဲ့ သင္ခန္းစာ၊ အိမ္စာေတြဖတ္။ NGO အဖြဲ ့အစည္းရဲ ့ ဝက္ဆိုုဒ္ကိုု Joomla ေလ့လာၿပီး ၿပင္ေပး။ ၿမန္မာဘာသာၿပန္ေပးရင္ ပိုုက္ဆံရမယ္ဆိုုလိုု ့ ေဇာ္ဂ်ီေဖာင့္ေလ့က်င့္။ စာေမးပြဲက် ေက်ာင္းကထြက္လာရလိုု ့ စိတ္ဓာတ္ေတြ က်ေနတဲ့ကိုုယ္ဟာ ဒုုကၡသည္ေတြ ၾကံ ုုေတြ ့ရတဲ့ အခက္အခဲေတြနဲ ့ယွဥ္ရင္ ကိုုယ့္ဒုုကၡဆိုုတာ ဘာမွမဟုုတ္ပါလားလိုု ့ သေဘာေပါက္သြားတယ္။ Why me လိုု ့ အဆိုုးေတြ ၿမင္ေနရာကေန blessing ေတြ ၿမင္လာတယ္။ ဒုုကၡသည္ဆိုုတာ နာမည္သာဆိုုးတာ အခြင့္အေရးေတာ့ ေတာ္ေတာ္ရတယ္။ အသိအစ္မဆိုု စတိတ္ကိုုလာဖိုု ့ ေလယာဥ္စရိတ္၊ ေနဖိုု ့တိုုက္ခန္း ငွားထားေပးတယ္၊ စားေသာက္ဖိုု ့ food stamp ေပးတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ၿပန္ဆပ္ရတယ္။ ဟာ ဒါဆိုု ဒုုကၡသည္ေလွ်ာက္ရင္ေကာင္းမလား စတိတ္ကိုု ေရာက္ေနၿပီဆိုုေတာ့ ဒုုကၡသည္ေလွ်ာက္လိုု ့မရဘူး အဆိုုင္လမ္ေတာ့ ေလွ်ာက္လိုု ့ရတယ္။ ခုုေတာ့ မေလွ်ာက္ေသးပါဘူး ေက်ာင္းၿပီးမွေလွ်ာက္ရင္ေရာ။ အဆိုုင္လမ္က တစ္ႏွစ္အတြင္း ေလွ်ာက္ရတာတဲ့။ ေက်ာင္းကိုုၿပန္ေရာက္ေတာ့ ေဘးမွာရာမားအခန္း၊ ရာမားအခန္းေရွ ့က မိုုင္းဖန္အခန္း၊ ကိုုယ့္အခန္းေရွ ့က ဆူနမ္အခန္း။

မိုုင္းဖန္၊ စန္းထြန္း၊ ရာမား၊ ဆူနမ္
နီပါလီ Dashain ပြဲေတာ္ ေအာက္တိုဘာ ၁၁၊ ၂၀၁၁။

ေလးေကာင္းသား ေလာင္းေက်ာ္ ညေနဆိုု ဆူနမ့္အခန္းမွာ တရုုန္းရုုန္း စာလုုပ္ၾက စားၾကေသာက္ၾက စကားေၿပာၾက။ ကိုုယ္ေတြ ရယ္သံနဲ ့ႏိွပ္စက္လိုု ့ အီဂ်စ္မေလး အခန္းေၿပာင္းေၿပးရတယ္။ FPP အတန္းမွာ ပေရာ္ဖက္ဆာလာမန္နဲ ့ ၿပန္ေတြ ့တယ္။ စာေမးပြဲမွာ A+ ရေတာ့ ပေရာ္ဖက္ဆာက ဘယ္လိုုေလး ေၿဖသြားတာ သိပ္ေကာင္းတာပဲလိုု ့ ခ်ီးက်ဴးတယ္။ ကိုုယ့္တသက္မွာ အမွတ္တရအရိွဆံုုးစားေမးပြဲ ဘယ္ႏွယ့္ရိွစလိုု ့ မ်က္ခံုုးခ်ီၿပီး ၿပံ ုုးေနေတာ့တာ။ ပရက္ဖက္ဆာလာမန္ရဲ ့ ေလးစားတဲ့အၾကည့္ေတြကုုိၿမင္တိုုင္း ငါကြလိုု ့ လက္တီးလက္ေမာင္း တန္းခ်င္ေနေတာ့တာ။ FPP ၊ MPP အတန္းေတြမွာ ဘီရမွ ဆက္တက္ခြင့္ရိွတယ္ ဘီမရရင္ ေနာက္တတန္းေစာင့္။ 500 level course ေတြၿဖစ္တဲ့ Advanced Software Developement (ASD) ၊ Web Programing Developement (WAP)  ၂ ခုု ၊ Algorithms ဘာသာရပ္ေတြကိုု မၿဖစ္မေနယူရတယ္။ ASD ကိုု ေက်ာင္းအုုပ္ၾကီး ေဒါက္တာဂတ္သရီသင္တာ ေအာင္ခ်က္နည္းတယ္ ၇၅ ရာခိုုင္ႏႈန္းက်တယ္။ တႏွစ္လံုုးစာအတြက္ သင္ရိုုးညႊန္းတမ္းထြက္ေတာ့ ဘယ္လမွာ ဘယ္ဘာသာရပ္ကိုု prority ဘယ္ေလာက္သံုုးၿပီးယူလိုု ့ မိုုင္းက လမ္းညႊန္ေပးတယ္။ အရမ္းတက္ခ်င္တဲ့ဘာသာ၊ တက္မဲ့သူမ်ားတဲ့ဘာသာဆိုု priority 5 အၿမင့္ဆံုုးယူၿပီး ေလွ်ာက္ရတယ္။ Algorithms မွာ B- ရေပမဲ့ ပေရာ္ဖက္ဆာက algorithms ထပ္ယူစရာမလိုုဘူးဆိုုၿပီး ေအာင္ေပးလိုုက္တယ္။ မိုုင္းက ASD ဘာသာရပ္ကိုု အေဝးသင္က်မွ ယူခိုုင္းတယ္။ ဆူနမ္တိုု ့ကားကိုု တရုုတ္မေလးယန္ဇီနဲ ့ စပ္တူဝယ္တယ္ ၆၀၀ ေပးရတယ္။

ညေနတိုုင္း ဆူနမ္က ကားေမာင္းသင္ေပးတယ္။ ကိုုယ္ ပင္ပန္းလိုု ့အိပ္ေနရင္ေတာင္ ဆူနမ္က လာႏိုုးၿပီး ကားေမာင္းက်င့္ေပးတယ္။ lane change ၊ parallel parking လိုု ခက္တဲ့ဟာေတြဆိုုရင္ ဂဂၤါ လာသင္ေပးတယ္။ တညေန ကားေမာင္းက်င့္ဖိုု ့ စက္ႏိုုးေတာ့ မႏိုုးဘူး။ မိုုင္းဖန္ကိုုေခၚ ကားေဘးမွာ ေလးေကာင္းသား ကားအဖံုုးကိုုဖြင့္ ဟိုုဟာႏွိပ္ၾကည့္ အင္ဂ်င္ဝိုုင္၊ ေရေတြစစ္ၾကည့္ ေခါင္းကုုတ္လက္မိႈင္ခ်။ ဂဂၤါလာၾကည့္ေပးေတာ့မွ ဘတ္ထရီအားမရိွတာတဲ့။ ယန္ဇီ မေန ့ညက ကားေမာင္းေလ့က်င့္ၿပီး မီးပိတ္ဖိုု ့ေမ့သြားလိုု ့ ဘတ္ထရီအားကုုန္သြားတာ။ သူ ့တရုုတ္ေဘာ္ဒါေတြ ေရာက္လာၿပီး ကားစက္ႏိုုး ဘတ္ထရီသြင္းတယ္။ စတိုုင္ပင္လခရရင္ pizza ranch ၾကက္ေၾကာ္ဆိုုင္မွာ သြားစားၾကတယ္။ ေဝသာလီၿပည္ ဘီလူးစီးသလိုု စားၾကတာ ေက်ာင္းမွာငတ္တာကိုုး။ ၾကက္ေပါင္ ၆၊ ၇ ခုု အသာေလးပဲ။ တရုုတ္ဘူေဖး၊ အိႏိၵယဘူေဖး ၂ဘူးဝယ္ ထမင္းတအိုုးတည္ၿပီး စားၾကတယ္။ ဘိုုင္က်တဲ့အခါ မက္ေဒါနယ္က mac chicken စားၾကတယ္။ ေလဘာေဒးပိတ္ရက္တုုန္းက ဗာဂ်ီးနီးယားၿပည္နယ္မွာေနတဲ့ ရာမားဆီ သြားလည္ေတာ့ ဆူနမ္နဲ ့ ေက်ာင္းတုုန္းကအေၾကာင္းေတြ ေၿပာေနၾကေသးတယ္။ pizza ranch ဆိုုင္ ပိတ္သြားၿပီတဲ့ ကိုုယ္တိုု ့ေက်ာင္းကလူေတြေၾကာင့္ၿဖစ္မယ္။ ၈ က်ပ္ေပးၿပိး ၃၀ ဖိုုးေလာက္ စားၾကတာကိုုး ေစ်းတက္လိုု ့လည္းမၿဖစ္ ၾကက္ေၾကာ္ဆိုုင္ကိုု သနားလိုုက္တာ။

ဆူနမ္တိုု ့ေက်ာင္းက ထြက္ခါနီး ညတိုုင္းနီးပါး ႏႈတ္ဆက္ပြဲ က်င္းပတယ္။ ကိုုယ့္ကိုုဖဲရိုုက္သင္ေပးၿပီး ဖဲရိုုက္တယ္။ အေဆာင္မႈး RA က ႏႈတ္ဆက္ပြဲေတြ လုုပ္ေနမွန္းသိေတာ့ အသံသိပ္မက်ယ္ဖိုု ့ သတိေပးရံုုးေလာက္ပဲ။ တခါတေလ ဘီယာ၊ ဝိုုင္ ေသာက္ၾကတယ္။ အေဆာင္တြင္း ဘီယာ၊ ဝိုုင္ ေသာက္ခြင့္မရိွ ထမင္းခ်က္ခြင့္မရိွ။ ကိုုယ္တိုု ့က ေပါင္းအိုုးနဲ ့ ခိုုးေၾကာင္ခိုုးဝွက္ ခ်က္ၾကတယ္ ၿပီးရင္ အေမႊးေတြၿဖန္း။ မီးဖိုုေခ်ာင္ရိွေပမဲ့ သတ္သတ္လႊတ္ပဲ ခ်က္ခြင့္ရိွတယ္ တရုုတ္မေတြက ခ်က္ၿပီးရင္ မရွင္းလင္း နည္းနည္းေဝးေတာ့ သိပ္မခ်က္ၿဖစ္ဘူး။ ေယာက်ာ္းေလးအေဆာင္ၾကေတာ့ ေဆးလိပ္ခိုုးေသာက္ၾကလိုု ့ fire alarm ၿမည္တာ ရိုုးေနၿပီတဲ့။ မိုုင္းဖန္က အိုုဟိုုင္းရိုုးၿပည္နယ္ စင္စင္နာတီမွာ အလုုပ္ရတယ္။ ဆူနမ္နဲ ့ရာမားက ေမရီလန္းၿပည္နယ္ ဘာတီမိုုးမွာေနတဲ့ ဆူနမ္နဲ ့အေဆာင္အတူတူ၊ တကၠသိုုလ္အတူတူ၊ အလုုပ္ဝင္ေတာ့လည္း ကုုမၺဏီအတူတူ၊ နီေပါတကၠသိုုလ္မွာလည္း စီနီယာ ယူအက္စ္ေက်ာင္းမွာလည္း စီနီယာ ညီအစ္မလိုုခ်စ္ၾကတဲ့ အက္စမီတာမန္ေခ်းဆီမွာ သြားေနၿပီး အလုုပ္ရွာၾကမွာ။ ဆူနမ္တိုု ့ ထြက္ခြာသြားေတာ့ အေတာ္ဝမ္းနည္းတာ။ ေဖေဖၚဝါရီအသုုတ္ ေက်ာင္းသား ၅၀ ေက်ာ္မွာ မိန္းကေလးက ၅ ေယာက္၊ ကိုုယ္၊ ဆူနမ္၊ ရာမား၊ မိုုင္းဖန္တိုု ့က ညီအစ္မလိုုခင္တယ္။ အီသီယိုုးပီးယားကေန ခဲႊထြက္တဲ့ အက္စတီရာႏိုုင္ငံကေန ဒီဗြီေပါက္လိုု ့ စတိတ္ေရာက္လာတဲ့ အာရီယန္နဲ ့ က မခင္ဘူး။ ဇူလိႈင္အသုုတ္က်ေတာ့ ေက်ာင္းသား ၄၀ ေက်ာ္မွာ မိန္းကေလးဆိုုလိုု ့ တရုုတ္မေလးယန္းဇီပါတယ္။

ယန္ဇီဟာ တဦးတည္းေသာသမီး ငယ္ငယ္ကတည္းက စႏၵရားတီးသင္ခဲ့တာဆိုုေတာ့ စႏၵရားကိုု ကႊ်မ္းကႊ်မ္းက်င္က်င္ တီးတတ္တယ္။ သူေ႒းသမီးဆိုုေတာ့ သူ ့အေဖရဲ ့ ခရက္ဒစ္ကဒ္ကိုုင္ၿပီး ဝယ္ခ်င္တာဝယ္ စားခ်င္တာစား။ တရုုတ္ေဘာ္ဒါေတြလည္းမ်ားေတာ့ ေန ့တိုုင္းလိုုလိုု အၿပင္ထြက္စားတယ္။ ဒီဇင္ဘာမွာ ေက်ာင္း ၁၀ ရက္ ပိတ္ေတာ့ တၿခားေက်ာင္းသားေတြက ေလွ်ာက္လည္ၾကတယ္။ ကိုုယ္ကေတာ့ လည္စရာပိုုက္ဆံမရိွ ဆူနမ္တိုု ့ကလည္း သူမ်ားအိမ္မွာ ကပ္ေနရတာမိုု ့ မေခၚႏိုုင္။ ဒီလိုုနဲ ့ ပင္ပန္းအထီးက်န္တဲ့ ေန ့ရက္ေတြကိုု ၿဖတ္သန္းလိုု ့ စာေမးပြဲေတြေအာင္၊ ကားေမာင္းလိုုင္စင္ရေအာင္ ၾကိ ုုးစားရတယ္။ ဇန္နဝါရီမွာ အလုုပ္ရွာဖိုု ့ ၿပင္ဆင္တဲ့သင္တန္းေပးတယ္။ ဖုုန္းအင္တာဗ်ဳးမွာ ပထမဆံုုးေမးမဲ့ေမးခြန္းက legal status က ဘာလဲ။ ေက်ာင္းသားဗီဇာလိုု ့ေၿဖရင္ တခါတည္းဖုုန္းခ်သြားေရာ။ work authorization ရိွပါတယ္ ေက်ာင္းသားဗီဇာ ၂ ႏွစ္ခြဲ အလုုပ္လုုပ္ခြင့္ရိွတယ္။ အစိုုးရကိုု ဘာစာရြက္စာတမ္းမွ တင္စရာမလိုုဘူး အလုုပ္ရရင္ ေက်ာင္းကေန I 20 form ရဲ  ့ေနာက္ဆံုုးတတိယစာမ်က္ႏွာမွာ ဘယ္ကုုမၺဏီ၊ ဘယ္ေနရာ၊ ဘာရာထူး၊ ဘယ္ေန ့ကေန ဘယ္ေန ့အထိဆိုုတာ ထုုတ္ေပးလိုုက္ရင္ အလုုပ္လုုပ္လိုု ့ရၿပီ။ တခ်ိဳ ့ကုုမၺဏီေတြက ေက်ာင္းမွာအင္တာလာဗ်ဴးတယ္။ ေရးေၿဖ၊ လူေတြ ့အင္တာဗ်ဴးေၿဖၿပီး ပထမဆံုုးအင္တာဗ်ဴးနဲ ့ ယန္ဇီက အိုုဟိုုင္းရိုုးၿပည္နယ္မွာ အလုုပ္ရသြားတယ္။ ကိုုယ့္ေဘာ္ဒါ တရုုတ္ကေလး ေပါင္လည္း ယန္ဇီနဲ ့ ကုုမၺဏီတခုုတည္းမွာ အလုုပ္ရတယ္။ အင္တန္းရွစ္အလုုပ္ကိုု ကိုုယ္ဘယ္လိုုရွာေဖြရခဲ့ရသလဲေတြကိုု ေနာက္အပိုုင္းမွ တင္ပါဦးမယ္။

စန္းထြန္း
ႏိုုဝင္ဘာ ၄၊ ၂၀၁၇။

2 comments:

ဆုျမတ္မိုး said...

Post becomes more and more interesting. Waiting for new post sis !!

Anonymous said...

Blogger ေတြ အကုန္နီးပါး facebook ေပၚေရာက္သြားၿပီး blog ေတြေပၚမွာ ေျခရာမေတြ႕တာၾကာသြားေပမယ့္ စန္းထြန္းကေတာ့ အၿမဲတမ္းပဲ ပုိစ္အသစ္ေတြနဲ႔၊၊ High school senior ကတည္းက ဖတ္လာခဲ့တာ ခုဆုိ က်ေနာ္လည္း college မွာ senior ေရာက္ေနၿပီ၊၊ ေနာက္ႏွစ္ဆုိ ဘြဲ႕ရေတာ့မွာမုိ႔ အင္းတမ္းရွစ္ေတြရွာေနတုန္း၊၊ အေတြ႕အၾကံဳေလးေတြ ဖတ္ခ်င္မိပါတယ္