ဂ်ီစီ ခရီးၾကမ္း - ၇

အလုုပ္က အခ်ိန္ၿပည့္အလုုပ္ အပတ္တိုုင္း အိမ္စာ၊ အဆိုုင္းမင့္တင္၊ အဆိုုင္းမင့္ တင္ရမဲ့အခ်ိန္ နီးေနၿပီ အဆိုုင္းမင့္ မၿပီးေသးလိုု ့ စိတ္ဖီစီး။ တလခြဲတခါ mid exam ၊ final exam ေတြကိုု သတ္မွတ္ထားတဲ့ learning center ေတြမွာ ေၿဖရတယ္။ learning center ေတြကိုု စာေမးပြဲခန္းသံုုးခ ၆၀ ေပးရတယ္။ ဆူနမ္က စန္းစန္း ၆၀ သက္သာခ်င္ရင္ စာၾကည့္တိုုက္ေတြမွာ ေၿဖလိုု ့ရတယ္ေၿပာလိုု ့ စာၾကည့္တိုုက္ေတြကိုု proctor လုုပ္ေပးမလားလိုု ့ ေမးၾကည့္တာ တခ်ိဳ ့တေလပဲ လုုပ္ေပးတယ္။ စာေမးပြဲေမးခြန္းေတြကိုု ေက်ာင္းက စာၾကည့္တိုုက္ကိုုပိုု ့ေပး စာေမးပြဲေၿဖခ်ိန္က်ရင္ စာၾကည့္တိုုက္ကထုုတ္ေပး အေၿဖလႊာကိုု ေက်ာင္းကိုုပိုု ့ေပးတယ္။ အလုုပ္နည္းနည္းရႈပ္ေတာ့ စာၾကည့္တိုုက္ဝန္ထမ္းေတြက ဘယ္လုုပ္ေပးခ်င္ပါ့မလဲ။ ပိုုက္ဆံ ၆၀ သက္သာေပမဲ့ စာဖတ္ေနသူေတြၾကားထဲမွာ ေၿဖရတာဆိုုေတာ့ အာရံုုသိပ္စုုစည္းလိုု ့ မရဘူး။ အစတုုန္းက စာေမးပြဲက်မွာ သိပ္ေၾကာက္တာ။ တလခြဲတခါ စာေမးပြဲေတြ ေၿဖေနရေတာ့ စာေမးပြဲက်မွာကိုု မေၾကာက္ေတာ့ဘူး။ ဒီတေခါက္ မေအာင္ရင္ ေနာက္တေခါက္ ထပ္ေၿဖမယ္ သင္တန္းေၾကးေတြ ထပ္တိုုးလိုု ့ ေက်ာင္းသားအေၾကြးေတြေတာ့ မ်ားလာတာေပါ့။ ၃ လတခါ ဘာေတြလုုပ္ေနပါတယ္၊ ဘာအေတြ ့အၾကံ ုုေတြ ရပါတယ္၊ ေက်ာင္းကသင္တဲ့ TM Transcendental Meditation ေၾကာင့္ စိတ္ဖိစီးတာေတြ ေလွ်ာ့ပါတယ္ (အမွန္က TM ကိုုမၾကိ ုုက္) ဆိုုတဲ့ ရီပိုု ့ေရးတင္ရတယ္။ အလုုပ္တဖက္နဲ ့ အေဝးသင္တက္ရတာ ပင္ပန္းတယ္။

ခ်က္ၿပ ုုတ္ရတယ္ ဝယ္စားဖိုု ့ အဆင္မေၿပဘူး။ စာေမးပြဲနီးရင္ တရုုတ္ဆိုုင္က ဝယ္စားတယ္ တရုုတ္စာဆိုုေပမဲ့ အေမရိကန္တရုုတ္စာဆိုုေတာ့ ခ်ိဳတယ္ မစားႏိုုင္ဘူး။ ပိတ္ရက္ေတြဆိုု ကိုုရီးယား၊ ဗီယက္နမ္ဆိုုင္ ေစ်းသြားဝယ္။ ဆိုုင္မွာတေယာက္တည္း ထိုုင္မစားခ်င္လိုု ့ အၿမဲတမ္း take out လုုပ္တယ္။ လူဝီဗီလ္မွာေနတဲ့အခ်ိန္အတြင္း ဘြတ္ဖိနပ္ဝယ္ဖိုု ့၊ မ်က္မွန္လုုပ္ဖိုု ့ ၂ ခါပဲ ေလွ်ာ့ပင္းေမာလ္ေရာက္တယ္။ ရံုုးမွာလည္း အေပါင္းအသင္းမိတ္ေဆြမရိွ အေတာ္ပ်င္းစရာေကာင္းတယ္။ အိမ္ရွင္မန္ဒီက နင္ ဘားလည္းမသြားေတာ့ ဘယ္လိုုလုုပ္မိတ္ေဆြ ရမလဲတဲ့။ ၿမိ ုု ့ေတာင္ဖက္ပိုုင္းကလူေတြဆိုုရင္ ႏိုု္င္ငံၿခားသားေတြကိုု မၾကိ ုုဆိုုဘူးတဲ့။ ရံုုးက တူရကီေလးမူဆာဖာက ၿမန္မာဒုုကၡသည္ေတြကိုု ဘာသာၿပန္လုုပ္ေပးမဲ့ ေဘာ္လန္တီယာလူလိုုတယ္ဆိုုလိုု ့ ခရစ္ယာန္ဘုုရားေက်ာင္းကလူေတြနဲ ့ ၿမိ ုု ့အေနာက္ဖက္ပိုုင္းက မြန္၊ ဟိႏၵဴမိသားစုုကိုု ဘာသာၿပန္လုုပ္ေပးတယ္။ ၿမိ ုု ့အေနာက္ဖက္ပိုုင္းမွာ ေဘာ္လန္တီယာလုုပ္မယ္ဆိုုေတာ့ မန္ဒီက စိတ္မခ်ဘူး မသြားနဲ ့တဲ့။ ၿမိ ုု ့အေနာက္ပိုုင္းက ၿပည့္တန္ဆာ၊ မူးယစ္ေဆး၊ မူခင္းေတြေပါတဲ့ အမည္းေရာင္နယ္ေၿမ လံုုၿခံ ုုစိတ္ခ်မႈမရိွဘူးတဲ့။ ခရစ္ယာန္ဘုုရားရိွခိုုးေက်ာင္းကသူေတြ ၾကိ ုုပိုု ့လုုပ္ေပး၊ သူတိုု ့နဲ ့အတူတူ ရိွေနမွာဆိုုေတာ့ စိတ္ပူစရာမရိွပါဘူး။ ေယာက်ာ္းကဟိႏၵဴ၊ မိန္းမကမြန္ မိသားစုုက မေလးရွားကမ့္ကေန ေရာက္လာတာ ဗုုဒၶသာသာဝင္ေတြ။ခရစ္ယာန္လိုု ့ ေၿပာေပမဲ့ ခရစ္ယာန္နဲ ့မတူဘူးလိုု ့ ဘုုရားေက်ာင္းကလူေတြက ေၿပာတယ္။

ဒုုကၡသည္ေတြကိုု အစိုုးရက ေလယာဥ္လတ္မွတ္ေပး၊ အိမ္ငွားေပးထားတယ္၊ စားဖိုု ့ food stamp ေပးတယ္။ ဒုုကၡသည္အစ္ကိုုၾကီး အလုုပ္ရေတာ့ ဘုုရားေက်ာင္းက ပါတီပြဲေလး လုုပ္ေပးတယ္။ ဘုုရားေက်ာင္းကလူေတြက အပတ္တိုုင္း ေစ်းဝယ္ဖိုု ့ လိုုက္ပိုု ့ေပးတယ္ ၿမန္မာ၊ ဆိုုမာလီယား၊ အာဖရိကဒုုကၡသည္ေတြ လိုုအပ္တာေတြ ကူညီတယ္။ ဘုုရားေက်ာင္းကလူေတြ ဒုုကၡသည္ေတြကိုု ေမတၱာေစတနာနဲ ့ကူညီေပးတာ တကယ္ခ်ီးက်ဴးတယ္ ကိုုယ္ဆိုု အဲဒီလိုုမလုုပ္ႏိုုင္ဘူး။ တလတခါ မိုုင္ ၁၀၀၊ ၂ နာရီအေဝးက အိုုဟိုုင္းရိုုးၿပည္နယ္ စင္စင္နာတီၿမိ ုု ့မွာေနတဲ့ ဆူနမ့္ဆီကိုု သြားလည္တယ္။ ၂၀၁၂ ဂ်ဴလိႈင္ ၄ မွာ ရာမားရိွတဲ့ မန္ဆာခ်ဴးဆက္ၿပည္နယ္ ေဘာ္စတြန္ကေန ၁ နာရီအေဝးမွာရိွတဲ့ ဂေလာ္ခ်က္စတာၿမိ ုု ့ကိုု သြားလည္တယ္။ ကိုုယ့္ရဲ ့ ပထမဆံုုးၿပည္တြင္းခရီးဆိုုေတာ့ မန္ဒီက အဝတ္တစံုုအပိုု၊ ပိုုက္ဆံအေၾကြ၊ မုုန္ ့နည္းနည္းယူသြားဖိုု ့၊ ရာသီဥတုုဆိုုးလိုု ့ လူဝီဗီလ္ၿမိ ုု ့ကိုု ေလယာဥ္မရိွရင္ အနီးအနားက လက္ဆင္တန္၊ စင္စင္နာတီၿမိ ုု ့ကိုုသြား ၿပီးမွတကၠဆီနဲ ့လာလိုု ့ မွာၾကားတယ္။ ေလဆိပ္သြားဖိုု ့ ရံုုးကအထြက္မွာ ကားတစီးကိုု ပြတ္တိုုက္ခဲ့ေသးတယ္။ ေသာၾကာေန ့ည ကန္တက္ကီၿပည္နယ္ လူဝီဗီလ္ကေန နယူးဂ်ာဆီၿပည္နယ္ Newark ၊ ညဥ့္နက္သန္းေခါင္ ေဘာ္စတြန္ကိုု ကိုုယ္က ေခ်ာေခ်ာေမာေမာ ေရာက္တယ္။ အိုုဟိုုင္းရိုုးၿပည္နယ္ စင္စင္နာတီၿမိ ုု့မွာ မိုုးသီးေတြေၾကြလိုု ့ ေလယာဥ္ေနာက္က်၊ ဝါရွင္တန္ဒီစီမွာ ေလဆင္ႏွာေမာင္းဝင္တိုုက္လိုု ့ ေဘာ္စတြန္သြားမဲ့ေလယာဥ္ကိုုမမွီ ေနာက္ေန ့ေလယာဥ္အတြက္ တညလံုုးတန္းစီ စားစရာ၊ ေသာက္စရာမရိွ။

၄၅ မိနစ္အေဝးမွာရိွတဲ့ ၿပည္တြင္းေလဆိပ္ကေန ေလယာဥ္စီးၿပီး စေနေန ့ ေန ့လည္မွ ေဘာ္စတြန္ေရာက္လာတဲ့ ဆူနမ္ကိုု ထမင္းဘူးနဲ့ သြားၾကိ ုုၾကတယ္။ ေဘာ္စတြန္မွာ ဟားဗတ္၊ အမ္အိုုင္တီတကၠသိုုလ္ေတြဆီ သြားလည္ၾကတယ္။ ေဘာ္စတြန္ကၿပန္ေရာက္ေတာ့ ကားမွာစာလာကပ္သြားတယ္ ကိုုယ္ပြတ္ခဲ့ကားပိုုင္ရွင္ဆီက။ သူက ကိုုယ္တိုု ့ရံုုးက ကန္တက္ဆိုုတဲ့ သာမယ္အင္ဂ်င္နီယာမေလး။ သူ ့ကားၿပင္ေနတုုန္းက ရံုးလာဖိုု ့ကိုု ကိုုယ္ကေပးရမွာ ကန္တက္က ကားၿပင္ဆင္ခက ၉၀၀ ပဲေတာင္းတယ္။ အာမခံသံုုးရင္ ၃ ႏွစ္အထိ record ထဲမွာရိွေနၿပီး အာမခံေၾကးလည္း တက္မွာဆိုုေတာ့ အားလံုုးက အာမခံမသံုုးဘဲ အိပ္စိုုက္ေပးဖိုု ့အၾကံေပးတယ္။ စန္းစန္း အဲဒီလိုုတိုုက္မိၿပီးရင္ ဘယ္ဖုုန္းနံပါတ္ကိုု ဆက္သြယ္ပါဆိုုၿပီး စာေရးထားခဲ့ရမွာ ဘာမွမေၿပာဘဲထားခဲ့တာ hit and run ၿပစ္မႈေၿမာက္တယ္ ရဲကလိုုက္ဖမ္းၿပီး ေထာင္ခ်လိုု ့ရတယ္သိလားလိုု ့ ပီတာ ေၿပာၿပေတာ့မွ ေၾကာက္လိုုက္တာ။ အလုုပ္က တႏွစ္ကြန္းထရပ္စာခ်ဳပ္ၿပီးရင္ ထပ္မတိုုးႏိုုင္ဘူးဆိုေတာ့ အလုုပ္စရွာရၿပီ။ အင္တာဗ်ဴးေတြရိွရင္ ခြင့္ယူလိုု ့ရတယ္။ ၂၀၁၂ စက္တင္ဘာ အေမစုု အေမရိကန္ကိုုလာေတာ့ လူဝီဗီလ္ၿမိ ုု ့မွာ မိန္ ့ခြန္းေၿပာတယ္။ လတ္မွတ္မရေတာ့ ၿမန္မာဝတ္စံုုဝတ္ၿပီးသြားရင္ အထဲကိုုဝင္ခြင့္ေတာ့ ရမယ္ထင္တယ္လိုု ့ ဆူပါဗိုုက္ဆာဂ်ရတ္က ေၿပာတယ္။ လူဝီဗီလ္ၿပီးရင္ ဖိုု ့ဝိန္းၿမိ ုု ့က ခန္းမေဆာင္မွာ ၿမန္မာေတြကိုု မိန္ ့ခြန္းေၿပာမွာဆိုုေတာ့ ဖိုု ့ဝိန္းကအစ္မနဲ ့လည္း ေတြ ့ရေအာင္ ခြင့္ ၂ ရက္ယူၿပီး မိုုင္ ၂၃၀၊ ၄ နာရီ ေမာင္းရတဲ့ ဖိုု ့ဝိန္းၿမိ ုု ့ကိုု ခ်ီတက္တယ္။

ဆူနမ္၊ ရာမား၊ စန္းထြန္း
မန္ဆာခ်ဴးဆက္ၿပည္နယ္ ဂေလာ့ခ်က္စတာၿမိ ုု ့နားက ပင္လယ္ကမ္းေၿခ
၂၀၁၂ ဂ်ဴလိႈင္ ၅
ရာမားက ေလးေအာ့ဖ္ၿဖစ္ၿပီး ဆူနမ့္ဆီေရာက္ေနလိုု ့ လမ္းမွာ စင္စင္နာတီၿမိ ုု ့ကိုုဝင္ၿပီး ဆူနမ္၊ ရာမားတိုု ့နဲ ့ ေန ့လည္စာစား ရာမားကိုု စိတ္ဓာတ္မက် အားမငယ္ဖိုု ့ အားေပးရတယ္။ ရာမားက ေမရီလန္းၿပည္နယ္ rockville ၿမိ ုု ့မွာ အလုုပ္ရလိုု ့ ေမရီလန္းၿပည္နယ္ကိုုေၿပာင္းတယ္။ မၾကာပါဘူး work from home အလုုပ္လုုပ္လိုု ့ရလိုု ့ ဆူနမ္ ရာမားဆီေၿပာင္းတယ္။ ဆူနမ္ ေမရီလန္းကိုုေၿပာင္းမယ္ဆိုုေတာ့ ဝမ္းနည္းလိုုက္တာ အေရးအေၾကာင္းဆိုု ေၿပးလာမဲ့ အေကာင္းအဆိုုး တိုုင္ပင္ေဆြးေႏြးမဲ့သူ အနီးအနားမွာ မရိွေတာ့ဘူးဆိုုၿပီးေတာ့ေလ။ ဆူနမ္ဖိတ္လိုု ့ ခြင့္၃ရက္ယူရံုုနဲ ့ အားလပ္ရက္ ၁၀ ရက္လည္းရေတာ့ ၂၀၁၂ ခရစ္စမတ္ ေမရီလန္းကိုု သြားလည္ၿဖစ္တယ္။ ဆူနမ္တိုု ့နဲ ့ အိမ္ၿဖ ူေတာ္နား၊ ကယ္ပီတန္နား သြားလည္ၾကတယ္။ ခရစ္စမတ္အၾကိ ုုေန ့ ကိုုယ္ေၾကာင့္ ကယ္ပီတန္ေရွ ့က ခရစ္စမတ္သစ္ပင္နားအထိေလွ်ာက္ ဘူတာရံုုရွာမေတြ ့ ဖုုန္းဘထၳရီေဒါင္း ေၿခကုုန္လက္ပန္းက် တကၠစီမေတြ ့ အနားရပ္လာတဲ့ဘတ္စ္ကားေပၚတက္ၿပီး အနီးဆံုုးဘူတာရံုုမွာခ်ေပးပါလိုု ့ေၿပာ သေဘာေကာင္းတဲ့ဒရိုုင္ဘာက ပိုု္က္ဆံမယူတဲ့အၿပင္ ဘူတာရံုုနားခ်ေပးၿပီး အေသအခ်ာ လမ္းညႊန္ေပးသြားေသးတယ္။ ေအးလြန္းလိုု ့စတားဘတ္ဆိုုင္ဝင္ ေကာ္ဖီ၊ မုုန္ ့ဝယ္ေတာ့ မၾကာခင္ဆိုုင္ပိတ္ေတာ့မယ္တဲ့။ ေနာက္ေန ့ တကုုိယ္လံုုး ကိုုင္ရိုုက္ထားသလိုုနာတာ စန္းစန္းေၾကာင့္ စန္းစန္းကိုုနင္းခိုုင္းတဲ့။ အဲဒီလိုု ကိုုယ္ေခါင္းမာတဇြတ္ထိုုးဆန္တာေတြကိုု ကိုုယ့္သူငယ္ခ်င္းေတြ ခံရတယ္။

ႏွင္းက်တဲ့ေန ့၊ ဆူနမ္တိုု ့နဲ ့ အၿပင္သြားတဲ့ေန ့ေလာက္သာ အိမ္မွာေနၿပီး မနက္ဆိုုရာမားက ကိုုယ့္ကိုုဘူတာရံုုမွာခ်ေပး ရထားစီးၿပီးဒီစီကိုုသြား ကယ္ပီတန္ထဲဝင္လည္၊ ကယ္ပီတယ္ေမာလ္တေလွ်ာက္က ၿပတိုုက္ေတြ၊ ဝါရွင္တန္ေနရွင္နယ္ကသီဒရယ္ေတြကိုုသြားလည္ ညေနေစာင္းမွၿပန္လာ။ တႏွစ္ကြန္းတရပ္စာခ်ဳပ္မၿပည့္ခင္ ၂ လအလိုု ဒီေသာၾကာေန ့က မင္းရဲ ့ေနာက္ဆံုုးေန ့လိုု ့ မန္ေနဂ်ာကေၿပာလာေတာ့ ဝမ္းနည္းလိုုက္တာ။ မင္း အလုုပ္လုုပ္တာ မေကာင္းလိုု ့မဟုုတ္ဘူး စီးပြားေရးမေကာင္းလိုု ့ ကြန္းထရပ္ဝန္ထမ္းအားလံုုး ေလးေအာ့ဖ္ၿဖစ္တာ။ reference letter လိုုတယ္ဆိုုရင္ အခ်ိန္မေရြးေၿပာ။ တေလာက ကိုုယ္စိတ္ဆိုုးလြန္းလိုု ့ရန္ၿဖစ္ထားတဲ့ ဆူပါဗိုုက္ဆာဂ်ရတ္က သတင္းၾကားၾကားၿခင္း စိတ္ပူလိုု ့ ေၿပးလာတယ္။ ေနာက္ဆံုုးေန ့ ႏႈတ္ဆက္ေန ့လည္စာစား ရံုုးနားကေရကန္ေဘးမွာ အေတာ့္ကိုုဝမ္းနည္းပက္လက္ ငိုတယ္။ လူဝီဗီလ္မွာ အင္တာဗ်ဳးတခုုက သေဘာက်ေပမဲ့ H1B စပြန္ဆာဆိုုတာ တခါမွမၾကားဖူးဘူးတဲ့။ ၂ နာရီအေဝးက ၿမိ ုု ့ေတာ္ဖရန္ ့ဖြတ္က အစိုုးရရံုုးမွာ အိႏိၵယသားေတြနဲ ့ အင္တာဗ်ဳးတာ ေအာ္ဖာကမ္းေတာင္ မယူဘူးလိုု ့ ေဒါသထြက္ရဖူးတယ္။ အင္တာလည္းမဗ်ဴးဘဲ အလုုပ္ေအာ္ဖာရတာလည္း ရိွေသးတယ္။ လစာလည္းမဆိုုးဘူး သူက ကိုုယ္လုုပ္ႏိုုင္တယ္ဆိုုတာသိေတာ့ ကိုုယ့္ကိုုအလုုပ္အရင္ခန္ ့ သူ ့မွာကြန္းထရပ္အလုုပ္ရေတာ့မွ ကိုုယ့္ကိုုသြင္း သူက ၂ ဆရ အဲဒီလိုု။ ေနာက္ ၁ လေနလိုု ့မွ အလုုပ္မရရင္ ေမရီလန္းကိုုေၿပာင္းခဲ့ေတာ့ အမ္းထရူးလည္း တန္နက္ဆီၿပည္နယ္မွာ ကြန္းထရပ္အလုုပ္ၿပီးလိုု ့ ဆူနမ္တိုု ့ဆီမွာလာေနၿပီး အလုုပ္ရွာမွာ။

ဆူနမ္တိုု ့က အမ္းထရူးကိုု ကိုုယ့္ဆီလာခိုုင္း ၿပီးမွေမရီလန္းကိုုေမာင္းလာ တန္နက္ဆီၿပည္နယ္ မန္းဖစ္ၿမိ ုု ့က ကန္တက္ကီၿပည္နယ္ လူဝီဗီလ္ၿမိ ုု ့အထိေလယာဥ္ခက ဝါရွင္တန္ဒီစီေလယာဥ္ခထက္ ေစ်းၾကီးေန၊ ကိုုယ္နဲ ့အမ္းထရူးကလည္း သိပ္မခင္ေတာ့ အကူအညီမေတာင္းေတာ့ဘူး။ ကားက အင္ဂ်င္ဝိုုင္ဆီေတြယိုုလိုု ့ မန္ဒီက တေနရာတည္းမွာ သတ္သတ္မွတ္မွတ္ ရပ္ခိုုင္းတယ္။ မိုုးရြာတဲ့ေန ့ ရံုုးအဝင္အေကြ ့နားမွာ ကားတပတ္လည္ထြက္သြားလိုု ့ကားတာယာကိုု လဲထားတယ္။ ကားအင္ဂ်င္အပူခ်ိန္တက္လိုု ့ ၿပင္ရင္ဘယ္ေလာက္က်မလဲေမးေတာ့ မၿပင္ေတာ့နဲ ့ အသစ္ဝယ္တဲ့။ ေမရီလန္းခရီးအတြက္ ကားၾကံ့ခုုိင္မႈစစ္ေဆး ကားၿပင္ဆိုုင္ကေတာ့ ေဖာက္သည္ၾကီးတေယာက္ ေလ်ာ့သြားၿပီဆိုုၿပီး စိတ္မေကာင္းၿဖစ္ေနမွာ။ ကန္တက္ကီၿပည္နယ္ကေန ေမရီလန္းၿပည္နယ္အထိ မိုုင္ ၆၀၀၊ ၉  နာရီေမာင္းရတဲ့ခရီးကေတာ့ တကယ့္ကိုု အမွတ္တရပဲ။ မနက္ ၆ နာရီကေန ေမာင္းလာလိုုက္တာ ကန္တက္ကီၿပည္နယ္ကေတာ့ ေၿမၿပန္ ့ဆိုုေတာ့ ေမာင္းရတာအဆင္ေၿပတယ္။ ၂ နာရီေမာင္းၿပီးရင္ ကားရပ္နားေနရာမွာ ကားၿပင္ဆိုုင္က ၿပလိုုက္တဲ့အတိုုင္း အင္ဂ်င္ထဲထည့္ ကားလည္းနား လူလည္းနား။ မန္ဒီကမွာတယ္ ကားရပ္နားေနရာမွာနားရင္ ကားတံခါးကိုု ေလာ့ခ်ထားတဲ့။ အေနာက္ဗာဂ်ီးနီးယားၿပည္နယ္ထဲကိုု ဝင္တာနဲ ့ ေတာင္တန္းေတာင္ကုုန္းေတြ လမ္းေတြက ေကြ ့ေကြ ့ေကာက္ေကာက္။ တခါတေလ ေတာင္ေၾကာကိုုၿဖတ္ရင္ ကားတစီးတေလေတာင္ မေတြ ့ဘူး။ ကားကိုု လီဘာတင္ၿပီး အရိွန္ၿမွင့္တာ မိုုင္ ၄၀ ကေန မတက္ေတာ့ဘူး ဟိုုင္းေဝး မိုုင္ ၆၀ နဲ ့ ေမာင္းရမွာ။ ဆီကုုန္ခါနီးဆိုုေတာ့ အနီးအနားက ဆီဆိုုင္မွာဝင္ထည့္ေတာ့ ကားကိုုဘယ္လိုုရပ္လိုုက္လဲမသိဘူး။

ကားက ဘယ္လိုုမွ စက္ႏိႈးလိုု ့မရေတာ့ဘူး ေခါင္းနားပန္းၾကီးသြားတယ္။ ဆီလာထည့္တဲ့ လူၾကီး ၂ ေယာက္ကိုု အကူအညီေတာင္းၿပီးၿပၾကည့္ေတာ့ သူတိုု ့လည္းမသိဘူး။ စိတ္ေအးေအးထားၿပီး စက္ႏိႈးၾကည့္လိုု ့ ႏိႈးေတာ့မွ သက္ၿပင္းခ်ႏိုုင္တယ္။ တခ်ိဳ ့ေနရာေတြ ့မွာ ၿမ ူေတြေဝ ့ဆိုုင္း ႏွင္းေတြက် ကားေၾကာၿပတ္ အင္ဂ်င္စက္သံက ခပ္ယဲ့ယဲ့ ကားကလီဘာတင္လိုု ့မရ ဖုုန္းစစ္ကနယ္ကမမိ ကားထိုုးရပ္သြားရင္ဒုုကၡ ကားအိုုကားေဟာင္းကိုု တေယာက္တည္းေမာင္းလာမိတာ မွားေလၿခင္း။ ဆီဆိုုင္ကိုု ဝင္ထည့္ေတာ့ ဆီဆိုုင္မေတြ ့ လမ္းကေတာလမ္းေလး ဘာကားမွမေတြ ့ အေတာ္ေၾကာက္သြားတယ္။ လမ္းမေပၚေရာက္လိုု ့ ကားေတြအမ်ားၾကီးေတြ ့မွ စိတ္နည္းနည္းေအးတယ္ အေရးအေၾကာင္းဆိုု အကူအညီေတာင္းလိုု ့ရမွာကိုုး။ အေရးေပၚအခ်က္ၿပစစ္ကနယ္ၿပၿပီး ဖုုန္ေတြညစ္ေပေနတဲ့ ကားမွန္ဆင္းသုုတ္။ ေမရီလန္းၿပည္နယ္ထဲဝင္တာနဲ ့ ေၿမၿပင္ကၿပန္ ့ၿပ ူးေနၿပီး ကားေတြက အမ်ားၾကီး။ ဆူနမ့္အိမ္ ညေနေစာင္းေရာက္ေတာ့ ဆူနမ္တိုု ့က အံ့ၾသေနေတာ လမ္းမွာတညအိပ္ၿပီး ေနာက္ေန ့မွေရာက္လာမယ္ ထင္ေနတာ။ ကိုုယ္က ေမာင္းလိုု ့ရသမွ်ေမာင္း မေမာင္းႏိုုင္ရင္ အနီးအနားကဟိုုတယ္မွာအိပ္ ဆက္ေမာင္းမယ္လိုု ့ စဥ္းစားထားတာ တေန ့တည္း ေရာက္လာတာပဲ ေကာင္းပါတယ္။ ခရီးအေဝးၾကီးကိုု ကားအစုုတ္ေလးနဲ ့မေၾကာက္မရြံ ့ ေမာင္းလာၿပီးေတာ့မွ လမ္းမွာတခုုခုုၿဖစ္ခဲ့ရင္ မေၾကာက္မလန္ ့ေတာ္ဆိုုၿပီးေတာ့ ေၾကာက္ေနေတာ့တာ။ ကားေကာင္းလိုု ့ကေတာ့ ခရီးအေဝးေမာင္းရလည္း မမႈပါဘူး။ ေနာက္ေနာင္ ဘယ္ေတာ့မွ ကားအစုုတ္နဲ ့ ခရီးအေဝးကိုု တေယာက္တည္း မေမာင္းေတာ့ဘူးလုုိ ့ ဆံုုးၿဖတ္ထားတယ္။ အဲ အေရွ ့အေနာက္ အေမရိကန္ႏိုုင္ငံၿဖတ္ေက်ာ္ခရီးေတာ့ ေမာင္းခ်င္ေသးတယ္ ကားအေကာင္းနဲ ့။ ေမရီလန္းၿပည္နယ္မွာ အလုုပ္ရွာေဖြတဲ ့ အပိုုင္းကေတာ့ ေနာက္အပိုုင္းမွ တင္ပါဦးမယ္။

စန္းထြန္း
ႏိုုဝင္ဘာ ၁၉ ၊ ၂၀၁၇။

1 comment:

Iora said...

Always interesting!!
Ma Ma Iora