အလာစကာသြား ေတာလား - ၈

ဂ်ဴလိႈင္ ၉ တနလၤာေန ့ မနက္ေၿခာက္နာရီခြဲ ဟိုုတယ္မွာ မနက္စာစားၿပီး ခုုႏွစ္နာရီဆိုု အဆင္သင့္ၿပင္ၿပီး တိုုးကားကိုုေစာင့္ၾကတယ္။ တိုုးကားက မနက္ ခုုႏွစ္နာရီကေန ခုုႏွစ္နာရီခြဲၾကား လာၾကိ ုုတယ္။ ဒုုတိယတန္းမွာထိုုင္တာက အသက္သံုုးဆယ္ေလာက္ပဲ ရိွေသးတယ္လိုု ့ ခန္ ့မွန္းရတဲ့ ဆြဇ္လင္မယား။ ကိုုယ္က ေရွ ့ဆံုုးခံုုၾကိ ုုက္တယ္ဆိုုေတာ့ ဒရိုုင္ဘာေဘးနားကခံုုမွာ ထိုုင္တယ္။ တခ်ိန္လံုုး အဲ့ဒီခံုုမွာ ထိုုင္ရမွာမဟုုတ္ဘူး တၿခားသူေတြကို အလွည့္ေပးရမယ္တဲ့။ ေနာက္ဆံုုး ဝင္ေခၚတာက အသက္ေၿခာက္ဆယ္ေက်ာ္ အၿငိမ္းစားအဘိုုးၾကီးသံုုးယာက္။ ဖဲဘန္ ့ကေန ေၿမာက္ဖက္စြန္းစြန္း မိုုင္ႏွစ္ရာ ကမၻာ့ေၿမာက္ဖက္အက်ဆံုုး အာတစ္စာကယ္ လတီၱက်ဴေဒသမွာ ေႏြရာသီဆိုု ၂၄ နာရီ လင္းေနၿပီး ေဆာင္းရာသီဆိုု ၂၄ နာရီ ေမွာင္ေနတယ္။ လမ္းဆိုုးလိုု ့ကားခုုန္ၿပီး မိုုင္ႏွစ္ရာကိုု ပံုုမွန္ကေလးနာရီ ေမာင္းရမွာ ခုုေတာ့ငါးနာရီေက်ာ္ေလာက္ ေမာင္းရတယ္။ ပထမဆံုုး ရပ္နားတဲ့ေနရာကေတာ့ ပိုုက္လိုုင္းလိုု ့ အတိုုေကာက္ေခၚၾကတဲ့ Trans-Alaskan Pipeline System (TAPS) ပါ။ ကမာၻ ့အၾကီးဆံုုးပိုုက္လိုုင္းေတြထဲမွာပါဝင္ၿပီး ေၿမာက္ဖက္ Prudhoe Bay ပရူဟိုုေဘကေန ေတာင္ဖက္ Valdez ကိုု ေထာင္ေသာင္းခ်ီတဲ့ ေရနံေတြပိုု ့ေပးေနပါတယ္။ မိုုင္ရွစ္ရာ ရွည္လ်ားၿပီး ၁၁ pump stations ေထာက္ပိုု ့စခန္း ရိွပါတယ္။ ၁၉၆၈ ပရူဟိုုေဘမွာ ေရနံေတြ ့ေတာ့ ထုုတ္သင့္မထုုတ္သင့္ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္၊ ဥပေဒအရပိုုင္ဆိုုင္မႈ၊ ႏိုုင္ငံေရး အၿငင္းပြားမႈေတြ ရိွခဲ့တာပါ။ ေရနံထုုတ္လုုပ္တဲ့ အိုုပက္ႏိုုင္ငံေတြက တခုုခုုဆိုု ေရနံေစ်းတက္မယ္၊ ေရနံမပိုု ့ေတာ့ဘူးလိုု ့ ၿခိမ္းေၿခာက္တဲ့ ေရနံအက်ပ္အတည္း ၁၉၇၃  မွာၿဖစ္ေတာ့မွ ပိုုက္လိုုင္းကိုု ၁၉၇၄ ကေန ၁၉၇၇ ထိ ေဖာက္လုုပ္ခဲ့တာပါ။ ပိုုက္လိုုင္းေဖာက္ဖိုု ့ ေၿမေတြဝယ္ေတာ့ ဒီေၿမေတြကိုု ဘယ္သူပိုုင္သလဲေမးေတာ့ အစိုုးရက သူမပိုုင္ဘူး၊ ေဒသခံတိုုင္းရင္းသားေတြကလည္း သူတိုု ့မပိုုင္ဘူး ေတာ္ေတာ္လည္း အခက္ေတြ ့ခဲ့ၾကတယ္။ ပိုုက္လိုုင္းေဖာက္ေတာ့ အင္ဂ်င္နီယာေတြဟာ အခက္အခဲမ်ိဳးစံုု ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ၾကံ ုုခဲ့ၾကပါတယ္။ လူသူအေရာက္အေပါက္ လံုုးဝမရိွတဲ့အရပ္ေဒသမွာ အင္မတန္ၾကမ္းတမ္းလြန္းတဲ့ အေအးဒဏ္ကိုု ရင္ဆိုုင္ၿပီး ေဖာက္လုုပ္ရတာပါ။ ေနာက္အခက္အခဲတခုုက permafost ေရခဲေအာက္ကေၿမဆိုုေတာ့ ေပ်ာ့စိစိ ေအးခဲေနတဲ့ေၿမၾကီးေပၚမွာ တည္ေဆာက္ဖိုု ့အထူးေဆာက္လုုပ္ေရး နည္းစနစ္ကိုု တီထြင္ခဲ့ရပါတယ္။ ပိုုက္လိုုင္းေဆာက္ဖိုု ့ တင္ဒါေခၚေတာ့ အေမရိကန္၊ ဂ်ာမန္၊ ဂ်ပန္ ကုုမၺဏီသံုုးခုက တင္ဒါတင္တယ္။ ဘယ္သူရသြားတယ္ထင္လဲ ... ဂ်ာမန္ .... အေမရိကန္ ... ႏိုုး... ဂ်ပန္ရသြားတယ္။

ပိုုက္လိုုင္းေဆာက္လုုပ္ေရးဟာ marvel အံ့မခန္းတဲ့ အင္ဂ်င္နီယာနည္းပညာတခုုလိုု ့ တင္စားၾကတယ္။ အလာစကာဟာ ငလ်င္စက္ဝန္း Ring of Fire မွာပါလိုု ့ ပိုုက္လိုုင္းတည္ေဆာက္တဲ့အခါ ငလ်င္ဒဏ္ခံႏိုုင္ဖိုု ့အတြက္လည္း ေဆာက္လုုပ္ရပါတယ္တဲ့။ ပိုုက္လိုုင္းတည္ေဆာက္လိုု ့ ၈ ဘီလီယ်ံ ကုုန္ေပမဲ့ တစ္ႏွစ္ထဲနဲ ့ အရင္းေက်ပါတယ္တဲ့။ ပိုုက္လိုုင္းေၾကာင့္ အလုုပ္အကိုုင္အခြင့္အလမ္း ေပါမ်ားလာၿပီး  ေၿပာင္းေရြ ့အေၿခခ်ေနထိုုင္သူေတြ မ်ားလာတယ္။ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္အတြက္ ဆိုုးက်ိဳးေတြရိွေပမဲ့ စီးပြားေရးတိုုးတက္လာတာကိုုေတာ့ မၿငင္းႏိုုင္ပါဘူး။ ပိုုက္လိုုင္းကေန ေရနံေတြစိမ့္ထြက္လိုု ့ သဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ ထိခိုုက္တာေတြလည္း ရိွပါတယ္။ အမွားေတြကေန သင္ခန္းစာယူၿပီး ဒီထက္ပိုုေကာင္းမြန္ေအာင္ လုုပ္ရမွာပဲမဟုုတ္လား။ ေရနံေတြမထြက္ေတာ့ရင္ ပိုုက္လိုင္းကိုုဖ်က္ၿပီး အရင္လိုုသဘာဝပတ္ဝန္းက်င္ၿဖစ္ေအာင္ လုုပ္ေပးရမယ္ဆိုုတဲ့ သေဘာတူညီခ်က္ ရိွပါတယ္။ ပိုုက္လိုုင္းနားမွာ ေလးနာရီထက္ပိုုၿပီး ကားရပ္ထားရင္ လာစစ္ေမးတယ္။ ပိုုက္လိုုင္းေပၚကေန ဟယ္လီေကာ္ပတာပ်ံဝဲၿပီး ပိုုက္လိုုင္းကိုု ေစာင့္ၾကည့္တယ္။ အလာစကာအတြက္ ပိုုက္လိုုင္းဟာ အင္မတန္အေရးပါပါတယ္။ လမ္းေဘးတေလွ်ာက္ ပိုုက္လိုုင္းကိုု ေတြ ့ရပါတယ္။ ေဒတန္ဟိုုင္းေဝး Dalton Highway ဟာ ပိုုက္လိုုင္းေဆာက္လုုပ္ေရးအတြက္ ပစၥည္းေတြသယ္ပိုု ့ဖိုု ့ ေဆာက္လုုပ္ခဲ့တာပါ။ ေဒတန္ဟိုုင္းေဝးမွာ ကားပ်က္ရင္မလြယ္ရင္း တိုုးခက တေထာင္ေက်ာ္တယ္။ ႏွစ္နာရီေလာက္ေမာင္းၿပီး ဆယ္ငါးမိနစ္ေလာက္ ေၿခဆန္ ့လက္ဆန္ ့ အေညာင္းေၿပလမ္းေလွ်ာက္ဖိုု ့ ရပ္နားေပးတယ္။ လူေနအိမ္ေၿခတခုုမွ မရိွဘူး ေတာင္ကုုန္းေတာင္တန္းေလးေတြက စိမ္းလန္းၿပီး အင္မတန္လွတယ္။ fireweed ခရမ္းေရာင္ပန္းေလးေတြ ေတြ ့ရတယ္။ ထိုုင္ခံုုလဲခ်င္ရင္ လဲလိုု ့ရတယ္ေၿပာေတာ့ မလဲဘူးတဲ့။ အဘိုုးၾကီးသံုုးေယာက္မွာ ပန္ဆယ္ေဗးနီးယားၿပည္နယ္က ႏွစ္ယာက္၊ တေယာက္က နယူးေယာက္က။ တေယာက္ကိုုတေယာက္ ေနာက္ေၿပာင္စေနာက္ၾကၿပီး သူငယ္ခ်င္းၿဖစ္တာ အေတာ္ၾကာၿပီလိုု ့ ခန္ ့မွန္းမိလိုု ့ အားက်မိတယ္။ ကိုုယ္လည္း အသက္ၾကီးရင္ အဲ့ဒီလိုုစိတ္တူကိုုယ္တူ ဝါသနာတူတဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ ခရီးထြက္ခ်င္တယ္။ အရပ္ရွည္ရွည္အဖိုုးၾကီးက စာတိုုက္ၾကီးမွာအလုုပ္လုုပ္ၿပီး ေဘ့ေဘာနည္းၿပ။ ပန္ဆယ္ေဗးနီးယားကေန အလာစကာကိုု ဆယ္ရက္ကားေမာင္းလာတာ။ လမ္းမွာ ေဘ့ေဘာကြင္းေတြဝင္ၿပီး အရည္အခ်င္းရိွတဲ့ ကေလးေတြကိုု သူနည္းၿပလုုပ္ေနတဲ့တကၠသိုုလ္ကိုု လာဖိုု ့ဖိတ္ေခၚ scout လူသစ္ရွာခဲ့ေသးတယ္။

ေၿမာက္ဖက္ ပရူဟိုုေဘကေန ေတာင္ဖက္ ဗန္ဒက္အထိ မိုုင္ ၈၀၀ ရွည္တဲ့ ပိုုက္လိုုင္း
ပိုုက္လိုုင္းေဆာက္တာကိုု ဂ်ပန္ကုုမၺဏီတင္ဒါ ရခဲ့ၿပီး permafost ေရခဲေၿမေပၚမွာ တည္ေဆာက္ဖိုု ့
နည္းလမ္းအသစ္ေတြ တီထြင္ခဲ့ရပါတယ္ အံ့မခန္းအင္ဂ်င္နီယာ နည္းပညာလိုု ့ တင္စားၾကပါတယ္
ပိုုက္လိုုင္းနားမွာ ၄ နာရီေလာက္ ကားရပ္ထားရင္ လာစစ္ေမးၿပီး ပိုုက္လိုုင္းေပၚ
ဟယ္လီေကာ္ပတာဝဲပ်ံၿပီး ပိုုက္လိုုင္းလံုုၿခံ ုုေရးကိုု ေစာင့္ၾကည့္ပါတယ္
ပိုုက္လိုုင္း ဘယ္လိုုတည္ေဆာက္တယ္ဆိုုရင္တာ စိတ္ဝင္စားရင္ ဖတ္ၾကည့္ပါ

တာကီတီနာ ေရကန္သံုုးကန္ ဟိုုက္ကင္းတိုုးဂိုုက္ကလည္း ဗာမြန္ၿပည္နယ္ကေန အလာစကာကိုု ဆယ့္ငါးရက္ကားေမာင္းလာတာ။ အဲ့ဒီလိုုတခါေလာက္ ရက္ရွည္ကားေမာင္းၿပီး ခရီးထြက္ခ်င္တယ္။ Yukon ယုုကြန္ၿမစ္ကိုု ၿဖတ္ၿပီးေတာ့ ခဏနားတယ္။ အမ်ိဳးသားဥယ်ာဥ္ရံုုေလးမွာ အာတစ္စာကယ္စာတီဖီကိတ္ေတြရလိုု ့ ယူေနတာ တိုုးဂိုုက္က သူ ့စာတီဖီကိတ္ကိုုၿပတယ္။ အာတစ္စာကယ္ကိုု ေရာက္တဲ့အခါ သူေပးမွာ ယူစရာမလိုုဘူးတဲ့။ အိမ္သာေတြက ေရဆြဲခ်အိမ္သာမဟုုတ္ဘူး။ လက္ေဆးဖိုု ့ hand sanitizer ရိွတယ္။ ေနာက္ထပ္တနာရီခြဲေလာက္ ေမာင္းၿပီးေတာ့ အာတစ္စာကယ္ဆိုုတဲ့ဆိုုင္းဘုုတ္ရိွတဲ့ေနရာ ေရာက္တယ္။ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ တိုုးဂိုုက္က ေန ့လည္စာစားဖိုု ့ၿပင္ဆင္တယ္။ ရွဥ့္ေလးတေကာင္က လူလံုုးဝမေၾကာက္ဘူး လူေတြလာရင္ အစာစားရမွန္း သိေနလိုု ့ေနမွာ။ ေန ့လည္စာက စြပ္ၿပ ုုတ္နဲ ့ ဘီစကစ္လံုုးေလးေတြ၊ ဆြဇ္အမ်ိဳးသမီးက သက္သက္လြတ္။ ဝိုုင္းက ဆြဇ္အမ်ိဳးသမီးကိုု ဆြဇ္ဘယ္ၿမိ ုု ့မွာေနလဲလိုု ့ သြားေမးေတာ့ သူက အဂၤလိပ္စကား မေၿပာဘူး။ ဆြဇ္အမ်ိဳးသားက ဘာသာၿပန္ေပးတယ္။ ဆြဇ္အမ်ိဳးသားက ေဘာလံုုးသမား၊ သူ ့မိန္းမက ဆြဇ္စားေသာက္လုုပ္ငန္းမွာလုုပ္တယ္။ ကမၻာ့ဖလားမွာ ဘယ္အသင္းေတြ ဆီမီးဖိုုင္နယ္တက္သြားၿပီလဲလိုု ့ ေဘ့ေဘာနည္းၿပက ဆြဇ္အမ်ိဳးသားကိုုေမးေတာ့ သူကေမ့ေနတယ္။ ကိုုယ္က ဝင္ေၿပာေတာ့ ဟယ္ ... စန္းစန္းက soccer ေဘာလံုုးၾကိ ုုက္တာလား။ ၾကိ ုုက္တယ္ အေဖက မန္ခ်က္စတာယူႏိုုက္တက္ die hard အမာခံ၊ ကမၻာ့ဖလားပြဲၾကည့္တယ္၊ အဂၤလန္ကိုု အားေပးတာ။ ေဘ့ေဘာနည္းၿပက အမိႈက္ပံုုးက bear proof ဝက္ဝံခ်ိဳးဖ်က္လိုု ့မရဘူး။ ခဏေနေတာ့ တိုုးကားသံုုးစင္း ေရာက္လာတယ္ အၿဖ ူေတြခ်ည္းပဲ။ အိမ္သာမွာဆံုုတာ အတၱလန္တာက အသက္ခုုနစ္ဆယ္ေက်ာ္အဘြားၾကီး။ အားက်လိုုက္တာ ကိုုယ္အသက္ခုုနစ္ဆယ္မွာ အဲ့ဒီလိုုခရီးသြားႏိုုင္ပါ့မလား။ တုုန္တုုန္ခ်ိခ်ိနဲ ့ အိပ္ယာထဲ လဲေနမလား။ အင္း ... အသက္ခုုနစ္ဆယ္ထိေတာင္ အသက္ရွည္ပါ့မလား။ အိုုင္အိုုဝါသေကၤတနဲ့ ဓာတ္ပံုုရိုုက္တယ္လိုု ့ေၿပာေနေတာ့ ဝိုုင္းက ကိုုယ့္ကိုုလွမ္းၾကည့္တယ္။ စန္းစန္းက အိုုင္အိုုဝါမွာ ေက်ာင္းတက္ခဲ့တာ... ဟုုတ္လား .... အိုုင္အိုုဝါတကၠသိုုလ္လား... မဟုုတ္ဘူး အိုုင္အိုုဝါစီးတီးကေန တနာရီေဝးတဲ့ၿမိ ုု ့မွာ .... အိုုင္အိုုဝါတကၠသိုုလ္ကိုု ေရာက္ဖူးတယ္... သာယာလွပတဲ့ေနရာေလးပဲ။ တခ်ိဳ ့ေတြက အာတစ္စာကယ္ကေန ႏွစ္နာရီေဝးတဲ့ၿမိ ုု ့ကိုုသြားၿပီး တညအိပ္ ေနာက္ေန ့မွ ဟယ္လီေကာ္ပတာစီးၿပီး ၿပန္လာမွာ။ အဲ့ဒီၿမိုု ့မွာ လူဦးေရကေၿခာက္ဆယ္ေက်ာ္ပဲရိွတယ္ ဒါေပမဲ့ visitor center ကိုု ေတာ္ေတာ္အကုုန္အက်ခံ ေဆာက္ထားတယ္။

အၿပန္လမ္းမွာေတာ့ အလာတုုန္းကလိုု မဟုုတ္ေတာ့ဘူး။ အိပ္ငိုုက္တဲ့အခါငိုုက္ ႏိုုးရင္လမ္းေဘးဝဲယာၾကည့္။ အသက္ခုုနစ္ဆယ္ေက်ာ္ လင္မယား ဟိုုးနားမွာေနၾကတယ္လိုု ့ တိုုးဂိုုက္ကေၿပာေတာ့ က်န္းမာေရး၊ ရာသီဥတုုဆိုုးရင္ ဘယ္လိုုမ်ားေနၾကမလဲမသိဘူး။ အလာစကာမွာ အိမ္ေဆာက္ၿပီး ငါးႏွစ္ေနရင္ ကိုုယ္ပိုုင္ၿဖစ္သြားၿပီ။ အလာစကာမွာေနလိုု ့ တစ္ႏွစ္တစ္ခါ အစိုုးရက တေထာင္ေက်ာ္ခ်က္လတ္မွတ္ေပးတယ္။ အလာစကာ ေဆာင္းရာသီက အင္မတန္ေအးလိုု ့ လူေတြဘယ္လိုုေနထိုုင္ရတယ္ဆိုုတဲ့အေၾကာင္း ေၿပာၿပတယ္။ အလာစကာရဲ ့ၿမိ ုု ့ေတာ္က Juneau ဂ်ဴႏိုုလိုု ့ အသံထြက္တယ္ ကေနဒါေဘးနားမွာ။ ကားလမ္းမေပါက္ဘူး ေရလမ္းနဲ ့ပဲ ဆက္သြယ္လိုု ့ရတယ္။ ဘာလိုု ့ဆက္သြယ္ေရးခက္တဲ့ၿမိ ု ့ကိုု ၿမိ ုု ့ေတာ္ေရြးထားတာလည္း မသိဘူး။ ခုုေတာ့ ၿမိ ုု ့ေတာ္ကိုု တၿခားၿမိ ုု ့ဆီ ေၿပာင္းခ်င္ၾကတယ္။ အိမ္သာအတြက္ ခဏနားၿပီးလို ့ လမ္းေလွ်ာက္ၾကည့္ေနတုုန္း အယ္မေလး ... ၿခင္ေတြ အံုုခဲေနတာပဲ.. ယက္ထုုတ္ေနရတယ္။ ကားတံခါးပိတ္ၿပီးရင္ တဘမ္းဘမ္းနဲ ့ ၿခင္ရိုုက္ၾကတယ္။ တိုုးဂိုုက္က ေဘးကၾကားရင္ေတာ့ ဘာထင္မလဲမသိဘူး ကားထဲကေန တဘမ္းဘမ္း အသံေတြထြက္လာလို ့ေလ။ ယုုကြန္ၿမစ္နားက စားေသာက္ဆိုုင္ေလးမွာ ခဏနားေတာ့ တိုုးဂိုုက္က ဟိုုးအေဝးကအိမ္က အက္စကီမိုုးလက္မႈပစၥည္းဆိုုင္။ သြားၾကည့္ေတာ့ ထူးၿခားတဲ့ နားဆြဲ၊ လက္ေကာက္၊ လက္မႈပစၥည္းေလးေတြ ေတြ ့တယ္။ အန္တီၾကီးကိုု သနားလိုု ့ ပစၥည္းေလးေတြဝယ္ၿပီး အားေပးခ်င္ေပမဲ့ လက္ရာကိုုမၾကိ ုုက္ေတာ့ မဝယ္ခ်င္ဘူး။ ကားလမ္းဆက္သြယ္မႈမရိွ ၿမစ္ကေနပဲ သြားလိုု ့ရတဲ့ ေဒသမွာေနထိုုင္တဲ့ အက္စကီးမိုုးေတြလုုပ္တဲ့ ေဝလငါးအရိုုးေတြနဲ ့ လုုပ္ထားတဲ့ လက္မႈပစၥည္းေတြက ထူးၿခားတယ္၊ ေစ်းလည္းၾကီးတယ္။ လက္သည္းမွာ ဂ်ီးေတြနဲ့ စုုတ္ၿပတ္ညစ္ပတ္ေနတဲ့ အဝတ္အစား ဝတ္ထားတဲ့ အန္တီၾကီးကိုုေတြ ့ေတာ့ စိတ္မေကာင္းဘူး။ ဝိုုင္းက ဓာတ္ပံုုအယ္လ္ဘယ္ကိုုေတြ ့လိုု ့ ေမးၾကည့္ေတာ့ အန္တီၾကီးက အယ္လ္ဘယ္တခုုလုံးက ဓာတ္ပံုုေတြၿပၿပီး ရွင္းၿပတယ္။ ဒီအိမ္ကိုု သူတိုု ့ဘယ္လိုုေဆာက္ခဲ့တာ၊ ဘယ္လိုုအမဲလိုုက္တာဆိုုတာေတြ ရွင္းၿပတယ္။ ကိုုယ္ကသာ သူ ့အတြက္ စိတ္မေကာင္းၿဖစ္ေနတာ သူကေတာ့ သူ ့ဘဝနဲ ့သူ ေပ်ာ္ေနတာပဲ။ ညခုုနစ္နာရီ ဖဲဘန္ ့ၿပန္ေရာက္ေတာ့ ဗိုုက္ဆာေနၾကၿပီ။ ေန ့လည္စာေကာင္းေကာင္း မစားခဲ့တာကိုုး။ ယိုုးဒယားဆိုုင္မွာသြားစားၿပီး ပိုုတာၿပန္သယ္ခဲ့ၾကတယ္ မနက္ၿဖန္ ဒန္နာလီကိုုသြားတဲ့ ရထားေပၚမွာစားလိုု ့ရတယ္။ ေနာက္ေန ့ဖဲဘန္ ့ကေန ဒန္နာလီအမ်ိဳးသားဥယ်ာဥ္ကိုုသြား ဒန္နာလီမွာ ဘယ္ေတြလည္ပတ္သလဲဆိုုတာကိုုေတာ့ ေနာက္ပိုု ့စ္မွပဲ တင္ပါေတာ့မယ္။ ဒီပိုု ့့စ္တင္တဲ့အခ်ိန္ဆိုု ကိုုယ္ဟာ လန္ဒန္ၿမိ ုု ့ဆီသြားတဲ့ ေလယာဥ္ေပၚမွာ ရိွေနပါလိမ့္မယ္ ယူေကမွာ တပတ္ၾကာမွာပါ။ ၿပန္လာမွပဲ ယူေကသြားေတာလား၊ စေကာ့တလန္သြားေတာလား ပိုု ့စ္ေတြ တင္ပါဦးမယ္။

Happy Traveling !
စန္းထြန္း
စက္တင္ဘာ ၃၀၊ ၂၀၁၈။

Viator ကေန ဘြတ္ခဲ့တဲ့ အာတိတ္စက္ဝိုုင္း တိုုးလင့္ခ္ေလးပါ...
https://www.viator.com/tours/Fairbanks/Arctic-Circle-Day-Trip-from-Fairbanks/d5269-5957ARCTIC

ပိုုက္လိုုင္းေဆာက္လုုပ္ေရးအတြက္ ပစၥည္းသယ္ပိုု ့ဖိုု ့ ေဖာက္လုုပ္ခဲ့တဲ့ ေဒတန္ဟိုုင္းေဝး
ခရမ္းေရာင္ပန္းက အလာစကာမွာပဲ ေတြ ့ရတဲ့ fireweed ပန္း
အေလ့က်ေပါက္တဲ့ ၿမက္ကအစ လွတယ္
ေဒတန္ဟိုုင္းေဝး တေနရာ ... ေဒတန္ဟိုုင္းေဝးမွာ ကားပ်က္ရင္ မလြယ္ဘူး...
တိုုးခ တေထာင္ေက်ာ္တယ္...
fireweed ပန္း
ပိုုက္လိုုင္း
ယုုကြန္ၿမစ္
ယုုကြန္ၿမစ္ေဘး
fireweed ပန္း
yayyy... we made it..
အာတစ္စာကယ္ 
အာတိတ္စက္ဝိုုင္း
လူမေၾကာက္တဲ့ ရွဥ့္ကေလး
ဂ်ဴလိႈင္ ၉  ၂၀၁၈ Midnight Sun ေဒသ အာတိတ္စက္ဝိုုင္းသိုု ့ ေရာက္ရိွခဲ့တယ္ဆိုုတဲ့ စာတီဖီကိတ္
အာတိတ္စက္ဝိုုင္းမွာ စားခဲ့တဲ့ ေန ့လည္စာ

3 comments:

ဆုျမတ္မိုး said...

စိတ္သြားတုိင္းကိုယ္ပါလိုက္တာ မစန္းထြန္းရယ္...လန္ဒန္နဲ႔ စေကာ႔တလန္မွာ အမ်ားၾကီးလည္ခဲ႔ေနာ္ ။

Anonymous said...

Happy Travelling San Htun , Enjoy !!

Anonymous said...

Have fun!
Ma Ma Iora