ရန္ကုုန္သြား ေတာလား - ၄

၂၀၁၉  ေဖေဖၚဝါရီ ၁၁ တနလၤာေန ့ ေန ့လည္ဖက္ ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ေစ်းသြားတယ္။ အိမ္နားကေန ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ေစ်းေရာက္တဲ့ ဘတ္စ္ကားရိွတယ္ ဘယ္စီးစီး ၂၀၀က်ပ္။ ဆင္မလိုုက္အေဝးေၿပးေရာက္ရင္ အရိုုးအထူးကုုေဆးရံုုးနားကေန ၾကည့္ၿမင့္တိုုင္အေပၚလမ္းဖက္ကိုု တက္သြားၿပီး မီးရထားလမ္းနဲ ့ကပ္လ်က္ လမ္းကေန ၿမိ ုု ့ထဲကိုုသြားတာ။ ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ေစ်းက အရင္အတိုုင္းပဲ ဘာမွမေၿပာင္းလဲဘူး။ Diamon Ruby ရတနာဆိုုင္က ပုုသိမ္ထ၂  မၾကီးဆယ္တန္းအတန္းပိုုင္ ဆရာမေဒၚၾကင္ၿမတူမဆိုုင္။ ၂၀၀၀ ေလာက္ကတည္းက အားေပးလာတဲ့ဆိုုင္။ ရင္ထိုုးဝယ္ေနတဲ့ ေကာင္မေလးကို တခ်က္လွမ္းၾကည့္ေတာ့ ယြန္းဝတီလြင္မိုုး။ မၾကီးကိုုေၿပာလိုုက္ေတာ့ သူက ေသေသခ်ာခ်ာၾကည့္တယ္ ၿပီးေတာ့မွတ္မိသြားတယ္။ ကိုုယ္လား ... အဲ့ဒီလိုုမ်ိဳးဆိုုရင္ သိပ္မွတ္မိတယ္ စာဆိုုရင္မမွတ္မိဘူး။ ယြန္းဝတီလြင္မိုုးေလးက ေခ်ာလိုုက္တာ ... ကိုုယ္လား ထိုုင္ေငးၾကည့္ေနေတာ့တာပဲ။ ဆိုုင္မွာ မလိုုခ်င္တဲ့ပစၥည္းေတြေရာင္းေတာ့ ေဘာက္ခ်ာမရိွဘူး။ ေဘာက္ခ်ာေတြကိုု မီးခံေသတၱာထဲမွာ မသိမ္းထားမိဘူး။ ဟိုုင္းၾကီးအိမ္မွာ သိမ္းထားတာ နာဂစ္မုုန္တိုုင္းနဲ ့ ပါသြားေလသလားမသိ။ ဆိုုင္ရွင္အစ္မက သူ ့အိမ္မွာသိမ္းထားတဲ့ ေဘာက္ခ်ာေတြထဲကေန ရွာေပးတယ္။ ၂၀၀၄ ခုုႏွစ္ ေဘာက္ခ်ာေတြထဲမွာ ေတြ ့တယ္တဲ့။ မၾကီးက တလံုုးစိန္နားကပ္ လိုုခ်င္ေနတဲ့ ကိုုယ့္ကိုုၾကည့္ေလတဲ့။ ကိုုယ္က တစ္ဖနီစိန္နားကပ္ လိုုခ်င္ေနတာ။ ေသးတဲ့နားကပ္က်ေတာ့ အေတာ့္ကိုုေသး ၾကီးတဲ့နားကပ္က်ေတာ့ အေတာ့္ကိုုၿပ ူး ၾကိ ုုက္တဲ့နားကပ္က်ေတာ့ အေတာ့္ကိုုေစ်းၾကီး မဝယ္ႏိုုင္။ လိုုခ်င္တဲ့ဆိုုဒ္ကိုု ေအာ္ဒါမွာလိုု ့ရတယ္ဆိုုၿပီး ၿပေပးတယ္။ ဆိုုင္ရွင္ညီမေလးက ဆရာမေဒၚက်င္ၿမေနတဲ့ ဆန္ဖရန္စစၥကိုုေရာက္ဖူးတယ္။ ေမစီမွာ သြားၾကည့္ဖူးတယ္ ေရႊညံ့တယ္ ေစ်းၾကီးတယ္ ဒီမွာဝယ္တာ ပိုုတန္တယ္။ မၾကီးက ဟုုတ္တယ္ ဒီမွာဝယ္မွာဝယ္လိုု ့ တိုုက္တြန္းတာနဲ ့ ဝယ္ဖိုု ့ဆံုုးၿဖတ္လိုုက္တယ္။ ကိုုယ္လိုုခ်င္တဲ့ဆိုုဒ္ကိုု အၿဖ ူေရာင္ဂရိတ္ေရြးဖိုု ့အတြက္ ဂရိတ္အလိုုက္ၿပေပးတယ္။ ဂရိတ္ G ၊ H ၊ I  ထဲမွာ I က အၿဖ ူဆံုုးအသန္ ့ဆံုုး ေစ်းအၾကီးဆံုုး ဂရိတ္အလိုုက္ က်သင့္ေငြကိုု တြက္ခ်က္ေပးတယ္။ မွန္းထားတာထက္ ႏွစ္ဆၿဖစ္သြားတယ္ ၁၉  ရက္ေန ့ ညသန္းေခါင္ၿပန္မွာမိုု ့လိုု ့ ၁၈ ရက္ေန ့ ညေနရေအာင္ တပတ္တည္းနဲ ့ လုုပ္ေပးတယ္။

စကၤာပူကေနၿပန္လာၿပီး ရန္ကုုန္မွာ အလုုပ္လုုပ္ေနတဲ့ မၾကီးသူငယ္ခ်င္းၿပံ ုုးၿမတ္နဲ ့ ဆံုုၾကတယ္။ ACCA တက္ကတည္းက ခင္လာၾကတာဆိုုေတာ့ ဆယ့္ငါးႏွစ္ေက်ာ္ၿပီ။ ကိုုယ္စားခ်င္တာက ၾကာဇံဟင္းခါး၊ ေရွာက္သီးသုုပ္၊ ငါးဖယ္သုုပ္။ ဝမ္းသြားမွာေၾကာက္လိုု ့ မုုန္းဗိုုင္းေတာင့္၊ မုုန္ ့စိမ္းေပါင္း ၿမန္မာမုုန္ ့ပဲ စားလိုုက္ေတာ့တယ္ စားလိုု ့ေကာင္းတယ္။ ၿပံ ုုးၿမတ္က ဂံုုးေက်ာ္တံတားေအာက္မွာ ေရာင္းေနတဲ့ ဗာဒံေစ့ေၿခာက္ေတြ ဝယ္တယ္။ ေရစိမ္ၿပီးစားရတယ္ စားလိုု ့ေကာင္းတယ္ စိမ့္တယ္ ဗီတာမင္ေတြ အမ်ားၾကီးပါတယ္ က်န္းမာေရးအတြက္ ေကာင္းတယ္လိုု ့ ေစ်းေရာင္းသူက ေၾကာ္ၿငာဝင္တယ္။ ဂ်မ္းရွင္းစင္တာ ၾကိတ္ၾကိတ္တိုုး အိမ္သာကသန္ ့တယ္ တန္းစီရတာအၾကာၾကီး။ ယိုုးဒယားဆိုုင္မွာ စားၾကတယ္ Holy Trinity Anglican ဘုုရားရိွခိုုးေက်ာင္း၊ ဗိုုလ္ခ်ဳပ္ေစ်းကိုု အေပၚစီးကေန ၿမင္ရတယ္။ ေရခဲသုုတ္က ခ်ိဳလြန္းလိုု ့ ေရခဲအမႈန္ ့ေတာင္းတာကိုု နားမလည္ဘူး မရဘူးပဲေၿပာေနတယ္။ ေရခဲသုုတ္ကိုု ဘယ္လိုုလုုပ္လဲ စက္ထဲကေနထြက္လာတာ ေရခဲအတံုုးအၾကီးကိုု အမႈန္ ့လုုပ္တဲ့ဟာ ရိွတယ္မလား။ ရိွတယ္ အဲ့ဒီေရခဲအမႈန္ ့ကိုု လိုုခ်င္တာ အိုုေက ရမယ္။ ဟမ္မေလး ... အာေပါက္ေအာင္ ေၿပာရတယ္ မသိလိုု ့မဟုုတ္ဘူး မလုုပ္ေပးခ်င္တာတဲ့။ Mindset အေတြးအၿမင္ေတြ ေၿပာင္းဖိုု ့လိုုေသးတယ္။ အားကစားရံုုမွာကစား အရြက္စိမ္းရည္ ဗူးၾကီးတဗူးေဆာင္ၿပီး တေနကုုန္ေသာက္ ဆီနည္းတဲ့အစားအေသာက္စားတဲ့ ၿပံ ုုးၿမတ္အသားအရည္က စိုုစိုုေၿပေၿပ ညိုုၿပာညက္ေလး။ ၿပံ ုုးၿမတ္က အဆိုုေတာ္ဝစ္တနီဟူစတန္နဲ ့ တူတယ္။ အၿပန္က်ေတာ့ ဗဟိုုလမ္းကေနၿပန္တဲ့ ဘတ္စ္ကားစီးၾကတယ္။ လမ္းမွာတခ်ိဳ ့ေနရာေတြကိုု မမွတ္မိ ဒီေတာ့ ရမ္းတုုတ္ၿပီး ခန္ ့မွန္းၾက။ ေဖေဖၚဝါရီ ၁၂ ၿပည္ေထာင္စုုေန ့ ေန ့လည္ ၁၂ နာရီ IDCS ကသူငယ္ခ်င္းေတြ မိဘမဲ့ေဂဟာမွာ သြားလႈဖုုိ ့အတြက္ ေတာင္ဥကၠလာပ ဂႏၶမာ whole sale မွာ ဆံုုၾကမယ္။ ကိုုယ့္အိမ္ကေန ဂႏၶမာဟိုုးေဆးကိုု တကၠစီငွားသြားရင္ ၄၅ မိနစ္ေလာက္ပဲ။ အိမြန္နဲ ့စကားေၿပာခ်င္လိုု ့ ပန္းဆိုုးတန္းကသူ ့အိမ္ကိုု မနက္ ၁၁ နာရီ အေရာက္သြားၿပီး သူ ့ကားကပ္စီးတယ္။ ကားပါကင္ၿပသနာအေၾကာင္း ေမးၾကည့္ေတာ့ ရိွတာေပါ့ ဖိုု္က္တာအိမြန္ အမတ္ကိုုတိုုင္ထားလိုု ့ မလုုပ္ရဲတာတဲ့။ မွတ္ပံုုတင္ေပ်ာက္သြားလိုု ့ လဝကရံုုးမွာေလွ်ာက္တာ ပိုုက္ဆံေတာင္းခ်င္လိုု ့ ဟိုုဖက္ရံုုးကိုုလႊတ္ ဟိုုဖက္ရံုုးက ဒီဖက္ရံုုးကိုုလႊတ္။ တၿပားမွမေပးဘူးဆိုုၿပီး လႊတ္ေတာ္အမတ္ဆီကိုု ေဖ့ဘြတ္ကေန တိုုင္ေတာ့မွ ခ်က္ခ်င္းရတယ္တဲ့။ 

ဂ်မ္းရွင္းစင္တာကေန ၿမင္ရတဲ့ Holy Trinity Anglican Church
ေတာင္ဥကၠလာ ဂႏၶမာဟိုုးေဆး စည္ေတာ္ၾကီးဆိုုင္မွာ ဆံုုၾကတယ္
ဂႏၶမာဟိုုးေဆးမွာ ဆန္၊ဆီ၊မုုန္ ့၊ အေအးဗူးေတြဝယ္

အင္း... ေကာင္းတယ္ တၿပားမွမေပးနဲ ့ အဲ့လိုုလုုပ္မွ စနစ္ေဟာင္းကေနေၿပာင္းမွာ ဖိုုက္သာဖိုုက္။ ဟမ္မေလး ... ဖြားစန္း ဖိုုက္တာကိုု ေၿမွာက္ေပးေနတယ္။ သဲသဲေၿပာတဲ့ စည္ေတာ္ၾကီးဆိုုင္မွာ မနက္စာစားၾကတယ္။ ဆိုုင္ဖြင့္ပြဲမိုု ့လိုု ့ ဒင္ဆမ္းနဲ ့ ဟင္းထုုပ္က အလကားတဲ့။ ေရွ ့ကထိုုင္ခံုုမွာ ကိုုကိုုလင္းေမာင္လိုု ့ၿပလိုု ့ ၾကည့္လိုုက္ေတာ့ ေနကာမ်က္မွန္နဲ ့မၿမင္မစမ္း ဝါးတားတား။ ေနကာမ်က္မွန္ခႊ်တ္ စာၾကည့္မ်က္မွန္တပ္လိုုက္ေတာ့မွ ၿမင္တယ္။ အဲမြန္ေရာက္လာၿပီး ကားပါကင္ထိုုးတာ အလုုပ္သမားေလးေတြ ၿပေပးတာ အဆင္မေၿပလိုု ့ ဆိုုင္ပိုုင္ရွင္သြားကူရတယ္။ အဲမြန္ကားက SUV ခပ္ၾကီးၾကီး ခပ္ၿမင့္ၿမင့္။ IDCS တက္တုုန္းက ပိုုနီေတးဆံပင္ ခပ္ၿမင့္ၿမင့္စည္း ေဘာင္းဘီရွည္အၿမဲဝတ္ၿပီး ေယာက်ာ္းေလးစတိုုင္နဲ ့ ေတြ ့ရတတ္တဲ့ အဲမြန္က ေလဒီဆန္တဲ့ေရွ ့ေန ၿဖစ္ေနၿပီ။ ဝါဝင္းတဲ့အသားအေရနဲ ့ ေခ်ာေမာတဲ့ ယဥ္ယဥ္လည္း ကားေမာင္းၿပီး ေရာက္လာတယ္။ ယဥ္ယဥ္က ကြန္ပ်ဴတာဘာသာ ဆရာမ။ ေမာ္ဒယ္ေလးလိုု  ပိန္သြယ္တဲ့ ေဟမာန္လည္း မေရွးမေႏွာင္း ကားေမာင္းၿပီး ေရာက္လာတယ္။ ေဟမာန္က လန္ဒန္မွာ ေက်ာင္းတက္ၿပီး ရတနာဆိုုင္ကိုု ဦးစီးေနတယ္။ ေဟမာန္နဲ ့ ယဥ္ယဥ္က IDCS မွာ အတူတူထိုုင္၊ ပေရာဂ်က္လည္းအတူတူ၊ တကသိုုလ္မွာ အီးေမဂ်ာတက္ေတာ့လည္း အတူတူ။ ခုုထိခင္မင္ၾကတုုန္း ခင္လာတာ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ရိွၿပီ။ IDCS တက္တုုန္းက ကေလးေလးေတြ ခုုေတာ့ ရင့္က်က္တည္ၿငိမ္ၿပီး ကိုုယ့္ေၿခေထာက္ေပၚ ရပ္တည္ေနၾကၿပီ။ ေခ်ာေမာထက္ၿမက္တဲ့ ညီမငယ္ေလးေတြ ရည္းစားမရိွၾကဘူးဆိုုေတာ့ မအံ့ၾသေတာ့ဘူး။ ထက္ၿမက္ၿပီး ကိုုယ့္အားကိုုယ္ကိုုး ရပ္တည္ႏိုုင္တဲ့ မိန္းကေလးအမ်ားစုု စင္ကယ္ၿဖစ္ေနတဲ့ေခတ္ကိုုး။ ေနာက္ဆံုုးမွ သမီးေလးနဲ ့ ကားေမာင္းၿပီး ေရာက္လာသူက မစုု။ မစုုမွာ သားတေယာက္၊ သမီးတေယာက္၊ သားသမီးေတြကိုု ဂရုုတစိုုက္ေစာင့္ေရွာက္ ဆံုုးမသြန္သင္တတ္တဲ့ အိမ္ရွင္မေကာင္း။ ေဖ့ဘြတ္မွာ မစုုေရးတဲ့စာေလးေတြ ဖတ္လိုု ့ေကာင္းတယ္။ ခ်စ္သူမရိွရင္ ခ်စ္သူမရိွေသးဘူးလား၊ ခ်စ္သူရိွရင္ မယူေသးဘူးလား၊ ယူၿပီးရင္ ကေလးမယူေသးဘူးလား၊ ကေလးတေယာက္ရိွရင္ ေနာက္တေယာက္ထပ္မေမြးေသးဘူးလား ေမးၾကတဲ့သူေတြ မစုုကိုု ေမးစရာမလိုုေတာ့ဘူး။ မစု အေၿပာကိုုမခံဘူးေနာ္လိုု ့ စၾကတယ္ ဟုုတ္တယ္ေလ မစုုက ေယာက်ာ္းလည္းယူၿပီးၿပီ ကေလးႏွစ္ေယာက္လည္း ေမြးၿပီးၿပီ ေမးစရာမလိုုေတာ့ဘူး အေၿပာကိုုမခံေတာ့ဘူး။ အဲမြန္၊ မစုု၊ ယဥ္ယဥ္၊ ေဟမာန္တိုု ့နဲ ့ မေတြ ့တာ ၁၈ ႏွစ္ရိွၿပီ။ ေတြ ့ေတာ့လည္း စိတ္ထဲရင္းရင္းႏွီးႏွီး IDCS တက္တုုန္းကလိုု ခံစားရတုုန္း။

စည္ေတာ္ၾကီးမွာ ပိုုက္ဆံရွင္းေတာ့ ပိုုက္ဆံမယူဘူး ဆိုုင္ဖြင့္ပြဲမိုု ့လိုု ့ အလကားေကႊ်းတယ္တဲ့။ ေဟ... အဲ့ဒါဆိုု ထပ္စားလိုုက္ရေအာင္ အဲ့ဒီလိုု မ်က္ခြက္သိပ္ေၿပာင္ပါတယ္ဆိုု။ မစုုရဲ ့ ေရးေပးပါစာအုုပ္ထဲမွာ ကိုုယ့္အၾကိ ုုက္ဆံုုးစာအုုပ္ေတြက ေလရူးသုုန္သုုန္၊ ဓားေတာင္ကိုုေက်ာ္၍ မီးပင္လယ္ကိုုၿဖတ္မည္၊ လကၤာဒီပခ်စ္သူတဲ့။ မစုုက ခုုမွအဲ့ဒီစာအုုပ္ေတြ ဖတ္ဖူးတာ ဖြားစန္းက အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေလာက္ေစာၿပီး ဖတ္ၿပီးေနၿပီ။ ၁၉၉၉  ဆရာဦးၿမၾကိ ုုင္အဂၤလိပ္စာသင္တန္းက သူငယ္ခ်င္းေတြက စာဖတ္ဝါသနာပါတယ္ စာအုုပ္ေတြလဲဖတ္ၾကတယ္။ လွည္းတန္းစာေပေလာကစာအုုပ္ဆိုုင္ အၿမဲသြား စာအုုပ္ေစ်းပြဲေတာ္မွာ စာအုုပ္ေတြ အမ်ားၾကီးဝယ္တဲ့ စာဂ်ပိုုးေတြ။ သူတိုု ့နဲ ့ေပါင္းလိုု ့ စာေတြအမ်ားၾကီး ဖတ္ၿဖစ္တာ။ IDCS က သူငယ္ခ်င္းေတြစုုၿပီး လႈရေအာင္လိုု ့ တိုုင္ပင္ၾကေတာ့ အဲမြန္လႈဖူးတဲ့ ေၿမာက္ဥကၠလာပက ရီမာပရဟိတေက်ာင္းကိုု ေရြးလိုုက္ၾကတယ္။ ရီမာပရဟိတေက်ာင္းက ဘာသာေပါင္းစံုု မိဘမဲ့ကေလးေတြကိုု ေစာင့္ေရွာက္ေပးတယ္။ သူငယ္တန္းကေန တကၠသိုုလ္တက္ေနတဲ့သူေတြ ရိွတယ္။ ကိုုယ္ပိုုင္ပိုုက္ဆံနဲ ့ရပ္တည္ေနၿပီး အစိုုးရဆီကအေထာက္အပံ့ မရပါဘူး။ ေဖ့ဘြတ္မွာတင္လိုု ့ လူသိလာၿပီး ခုုအလႈရွင္ေတြ ပိုုမ်ားလာတယ္။ ဆီ ၅ အိတ္၊ ဆီ ၂ ပံုုး၊ ပိုုက္ဆံ ၁ သိန္း၊ အိမြန္က ကေလးအရုုပ္တအိတ္၊ မုုန္ ့၊ အခ်ိဳရည္ တနပ္စာလႈၿဖစ္ပါတယ္။ ယံုုၾကည္ရာသီခ်င္းကိုု အားလံုုအတူတူဆိုုတဲ့အခါ ဝမ္းသာၾကည္ႏူးစိတ္ေၾကာင့္ မ်က္ရည္ဝဲမိတယ္။ ကေလးေတြအိပ္တဲ့ေနရာကိုု လိုုက္ၿပေတာ့ ငယ္တဲ့ကေလးေတြက တကုုတင္မွာ ႏွစ္ေယာက္အိပ္ရတယ္တဲ့။ ပိုုက္ဆံမ်ားရိွလိုု ့ကေတာ့ ဒီလိုုတကယ္လိုုအပ္တဲ့ ေနရာေတြမွာ လႈခ်င္တယ္။ ကိုုယ္တိုု ့ၿပန္ေတာ့ ေနာက္ထပ္အလႈရွင္တဖြဲ ့ လာတယ္ အလႈရွင္ေတြ မ်ားမ်ားလာပါေစ။ သံုုးပန္းလွဆိုုင္မွာ ထပ္စားၾကတယ္ ကိုုယ္က လက္ဖက္ရည္ေသာက္တယ္။ ဟမ္မေလး ... လက္ဖက္ရည္ခြက္က ေသးေသးေလး တငံုုစာပဲရိွတယ္။ လက္ဖက္ရည္ႏွစ္ခြက္ ပလာတာ၂ ခ်ပ္လိုု ့မွာေတာ့ စားပြဲထိုုးက ၿပံ ုုးစိစိနဲ ့ မခိုုင္ေၿပာၿပတုုန္းက ကိုုယ္လည္း ၿပံ ုုးစိစိ။ ဟုုတ္ပါ့ လက္ဖက္ရည္က တငံုုစာ ပလာတာက လက္ဖဝါးတၿခမ္းစာ ႏွစ္ခြက္၊ ႏွစ္ခ်ပ္စားမွဝမယ္။ အၿပန္ ေၿမနီကုုန္း ဂါးဒင္းစားေသာက္ဆိုုင္မွာ ခ်ေပးခဲ့တယ္။ ညေန ၆ နာရီ NUS က သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ဆံုုဖိုု ့ ခ်ိန္းထားတာ ကိုုယ္က ညေန ၅ နာရီေလာက္ကတည္းက ေစာေရာက္ေနတယ္။ ၿခင္ကိုုက္တယ္ စာဖတ္၊ မ်က္စိေညာင္းရင္ အိပ္ၿပီးေစာင့္။ ဘယ္သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ ဆံုုသလဲဆိုုတာကေတာ့ ေနာက္ပိုု ့စ္မွပဲ တင္ပါေတာ့မယ္။

Happy Traveling !
စန္းထြန္း
ဇြန္ ၂၊ ၂၀၁၉ ။

IDCS Section 13 သူငယ္ခ်င္းမ်ား စုုေပါင္းအလႈ
ေၿမာက္ဥကၠလာ ရီမာပရဟိတေက်ာင္း
ယံုုၾကည္ရာသီခ်င္းကိုု လက္ခုုပ္တီးၿပီး သံၿပိ ုုင္သီဆိုၾကေတာ့ ဝမ္းသာၾကည္ႏူးစိတ္ေၾကာင့္ မ်က္ရည္ဝဲမိတယ္

1 comment:

AMK said...

ဖတ္ရတာ ေပ်ာ္စရာၾကီး ဆက္ေရးေနာ္ အစ္မ