ကိပ္ေကာ့သြား ေတာလား - ၂

အခ်ိန္မမွီေတာ့လိုု ့ Rode Island ၿပည္နယ္ Providence ၿမိ ုု ့နားက ေရာ္ဂ်ာဝီလီယံတိရစာၦန္ရံုုကိုု မသြားၿဖစ္တဲ့အတြက္ ေဘာ္စတြန္က ကြန္စီေစ်းမွာ ညစာစားမယ္လိုု ့ တိုုးဂိုုက္က အစီအစဥ္ ေၿပာင္းလိုုက္ပါတယ္။ ပင္လယ္ကမ္းေၿခနားမွာရိွၿပီး ပင္လယ္စာေတြ အရသာရိွတဲ့ ေဘာ္စတြန္ၿမိ ုု ့ေလးက ခ်စ္စရာေလး။ ၿပီးေတာ့ ကိုုယ့္ဇာတိၿမိ ုု ့ေလးနဲ ့ တူတယ္။ ေဘာ္စတြန္မွာ သမိုုင္းဝင္တဲ့ တီးပါတီလုုပ္ခဲ့တယ္လိုု ့ ေဘာ္စတြန္ေရာက္တိုုင္း တိုုးဂိုုက္က ေၿပာေပမဲ့ ခုုထိ အဲဒီတီးပါတီဆိုုတာ ဘာမွန္းမသိေသးဘူး။ ဂူဂယ္မွာ ရွာေဖြဖတ္မယ္လိုု ့ ေတြးထားေပမဲ့ တခါမွ ရွာမဖတ္ေသးဘူး။ ကမၻာေက်ာ္ ဟားဗတ္၊ အမ္အိုုင္တီ တကၠသိုုလ္ေတြဟာ ေဘာ္စတြန္မွာ ရိွပါတယ္။ Love Story in Harvard ကိုုရီးယားရုုပ္ရွင္ ၾကည့္ၿပီးကတည္းက ဟားဗတ္ကိုု ေရာက္ဖူးခ်င္ေနတာ။ ရာမားက ေဘာ္စတြန္ကေန ၁ နာရီေဝးတဲ့ ဂေလာ္ခ်က္စတာၿမိ ုု ့မွာ အလုုပ္ရေတာ့ သူူ ့ဆီသြားလည္ရင္းနဲ ့ ၂၀၁၂ ဂ်ဴလိႈင္မွာ ေဘာ္စတြန္ကိုု ပထမဆံုုး ေရာက္ဖူးတယ္။ ေနာက္ေတာ့ အေဖ၊ အေမတိုု ့ကိုု လိုုက္ပိုု ့ရင္း၊ အက္ေကဒီယား ခရီးစဥ္ကလည္း ေဘာ္စတြန္ကိုု ၿဖတ္သြားတာနဲ ့ ေဘာ္စတြန္ကိုု ၄ ေခါက္ေလာက္ ေရာက္ဖူးတယ္။ ၄ ေခါက္ေလာက္ ေရာက္ဖူးေပမဲ့ ေဘာ္စတြန္ဆိုုရင္ သြားခ်င္တုုန္းပဲ။ ကြန္စီေစ်းက ေဘာ္စတြန္ရဲ ့ အထင္ကရ ေစ်းတစ္ခုုပါ။ ႏွစ္ေပါင္းရာေက်ာ္ေနၿပီ သြားတိုုင္း ၾကိတ္ၾကိတ္တိုုး ေနတာပဲ။

ေဘာ္စတြန္ေခ်ာင္ဒါ (စြတ္ၿပ ုုတ္ပ်စ္ပ်စ္) ၊ ေလာ္စတာရိုုးလ္ (ေလာ္စတာပုုဇြန္အသားကိုု ေပါင္မုုန္ ့လံုုးထဲ ညွပ္ထားတဲ့ဟာ ေဟာ့ေဒါ့လိုုမ်ိဳး) က နာမည္ၾကီး ေဘာ္စတြန္ေရာက္ရင္ စားသင့္တယ္ ဆိုုေပမဲ့ ကိုုယ္ေတြက ထမင္းစားခ်င္ေနတာဆိုုေတာ့ ေအးရွန္းဆိုုင္ရွာတာ ႏွစ္ဆိုုင္ေတြ ့တယ္။ တဆိုုင္က ခ်က္ၿပီးသားေတြ ေရာင္းတာ၊ တဆိုုင္က မွာမွခ်က္ၿခင္း ေၾကာ္ခ်က္ေပးတဲ့ တာယာကီဆိုုင္။ အိမ္မွာမခ်က္စားၿဖစ္တဲ့ အမဲသားတာယာကီမွာၿပီး ထိုုင္ခံုုရွာေတာ့ ေနရာအၿပည့္။ လြတ္တဲ့ခံုုေလးေနရာမွာ ဝင္ထိုုင္တဲ့ သားအမိကိုု ဘယ္ႏွစ္ေယာက္ထိုုင္မွာလဲလိုု ့ ေမးၾကည့္ေတာ့ ႏွစ္ေယာက္တဲ့။ ကိုုယ္က ဘယ္လိုုေတြးလိုုက္လဲ မသိဘူး ထိုုင္ခံုုမရဘူးထင္ၿပီး ထပ္ေမးၿပန္ေရာ ႏွစ္ေယာက္္တဲ့။ ေဘးမွာထိုုင္ေနတဲ့တစ္ေယာက္က မင္းတိုု ့ဝင္ထိုုင္လိုု ့ရတယ္လိုု ့ေၿပာမွ ဝင္ထိုုင္ၿဖစ္တယ္။ စားေသာက္ခံုုေတြေဘးနား နံရံနားမွာ ကပ္ခ်ထားတဲ့စႏၵရားကိုု အဘိုုးၾကီးတစ္ေယာက္ တီးေနတာ ေတာ္ေတာ္နားေထာင္ေကာင္းတယ္။ သီခ်င္းတပုုဒ္ၿပီးတိုုင္း ဝိုုင္းက လက္ခုုပ္တီး အားေပးတယ္။ ကိုုယ္ကေတာ့ ဗိုုက္ဆာလိုု ့ အသားကုုန္ တီးေနတာနဲ ့ လက္ခုုပ္ေတာင္ မတီးၿဖစ္ဘူး။ အခ်ိန္ပိုုေနတာနဲ ့ ေလွ်ာ့ပင္းထြက္တယ္ အန္ေတလာ ကိုုယ္ၾကိ ုုက္တဲ့ ဘရန္းမဟုုတ္ဘူး။ ဝိုုင္းက ေလယာဥ္မွာ sample ရတဲ့ဟာကိုု သံုုးၾကည့္တာ ေကာင္းလိုု ့တဲ့ Crabtree & Evelyn LONDON ဆိုုင္ကိုုဝင္ၿပီး ေရခ်ိဳးဆပ္ၿပာရည္ ရွာတယ္။ ေစ်းမခ်တာနဲ ့ မဝယ္ၿဖစ္ဘူး ကိုုယ္ေတြက ၃၀ ရာခိုုင္ႏႈန္း အနည္းဆံုုးေစ်းခ်မွ ဝယ္တာေလ။


ေစ်းခ်တာကိုု မေစာင့္ဘဲ မူရင္းေစ်းနဲ ့ ဝယ္တဲ့သူေတြဆိုုတာ လူမိုုက္ေတြကြ။ တိုုးတိုုးေၿပာ ေတာ္ၾကာ သူေ႒းေတြၾကားရင္ မင္းကိုု ဆဲလိမ့္မယ္။ အိတ္ခေရဇီ ဝိုုင္းက Coach ဆိုုင္ဝင္ၾကည့္ရေအာင္တဲ့။ ကိုုယ္ဝယ္ဖိုု ့ၾကည့္ေနတဲ့ စလႊယ္သိုုင္း Saddle အိတ္က အသစ္ထြက္တာ ေစ်းမခ်ဘူး။ ဝိုုင္း ကိုုင္ၾကည့္တဲ့ အိတ္က စလႊယ္သိုုင္းအိတ္ ပန္းေရာင္ အိတ္ဒီဇိုုင္းနဲ ့ အေရာင္ကိုု သေဘာက်ေနေပမဲ့ အိတ္ကပ္ ၁ ခုုပဲပါတာကိုု ဝိုုင္းက သေဘာမက်ဘူး ၿဖစ္ေနတယ္။ အေရာင္းဝန္ထမ္းမေလးက ဆိုုင္အၿပင္ကိုု ယူၿပတယ္ ၃၀ ရာခိုုင္ႏႈန္း ေစ်းခ်ေနတာ အိတ္ကိုု အခမဲ့သန္ ့ရွင္းေပးတယ္ ေဘာက္ခ်ာၿပစရာမလိုုဘူး တက္စ္ကလည္း နယူးေယာက္ထက္ သက္သာတယ္လိုု ့ အေၿပာေကာင္း၊ ဝန္ေဆာင္မႈေကာင္း၊ ကိုုယ္ကလည္း လိုုခ်င္ေနတာနဲ ့ ဝယ္ၿဖစ္သြားတယ္။ monogram အခမဲ့လုုပ္ေပးတယ္ဆိုုေတာ့ နာမည္၊ စာလံုုးဒီဇိုုင္း၊ အေရာင္ေရြးရေတာ့  SAN.S.H ၊ အနက္ေရာင္စာသားကိုု ေရႊးလိုုက္တယ္။ ဘယ္ေလာက္ေစာင့္ရမလဲဆိုုေတာ့ တစ္မိနစ္တဲ့ အေရာင္းဝန္ထမ္းမေလးက အိတ္နဲ ့အေရာင္တူ ပိုုက္ဆံအိတ္ေသးေလးေတြ၊ သားေရကိုု ထိန္းသိမ္းတဲ့ ခရမ္ေတြ လာၿပေပမဲ့ မဝယ္ေတာ့ဘူး။ ဒီလိုုနဲ ့ ဝိုုင္းကေတာင္ မတိုုက္တြန္းရဘဲ၊ ဝယ္ဖိုု ့လည္း အစီအစဥ္ မရိွဘဲ အိတ္ဝယ္ၿဖစ္သြားတယ္။ ဝန္ထမ္းေကာင္ေလးက ဝိုုင္းကိုု ဟိုုအစ္မလည္း အိတ္ဝယ္ပါလားလိုု ့ ေၿပာလိုု ့ ႏိုုး ႏိုုး ႏိုုး သူ ့မွာ အိတ္ေတြအမ်ားၾကီး သူမလုုိဘူးလိုု ့ေၿပာရေသးတယ္။ ေဆဗာတိုုေရ ဖာရာဂယ္မိုုအိတ္လည္း ဝယ္ထားတာ ၂ ႏွစ္ၿပည့္ေတာ့တယ္ တခါမွမလႊယ္ရေသးဘူး။ ေန ့တိုုင္းလႊယ္ပစ္ဖိုု ့ကိုုလည္း ႏွေၿမာ ပြဲလမ္းသဘင္မွ လႊယ္မယ္ဆိုုၿပန္ေတာ့လည္း ပြဲလမ္းသဘင္က မရိွ။

မၾကီး ေမႊးေန ့လက္ေဆာင္ေပးထားတဲ့ coach လိေမၼာ္ေရာင္ စလႊယ္သိုုင္းအိတ္ကိုု လႊယ္ေနတာ ၄ ႏွစ္ေလာက္ရိွၿပီ။ မႏွစ္က အေမက သမီးအိတ္က စုုတ္ၿပတ္သတ္ေနတာပဲ အိတ္ေကာင္းေကာင္း လႊယ္လိုု ့ေၿပာၿပီး မၾကီးက သူဝယ္ထားတဲ့ MK အိတ္ေပးလိုု ့ လႊယ္ၿဖစ္တယ္။ MK အိတ္က သားသားနားနား လွေပမဲ့ အေတာ္ေလးတယ္။ ကိုုယ္က ရထားေပၚမွာဖတ္ဖိုု ့ စာအုုပ္အထူၾကီးေတြ သယ္ေတာ့ အိတ္ေသးေသးနဲ ့ မရဘူး။ တခါတေလေတာ့လည္း သူမ်ားေတြလိုု အိတ္ေသးေသးေလး လႊယ္ခ်င္သား။ အၿပင္သြားရင္ ေရဘူး၊ စာအုုပ္၊ ေနကာမ်က္မွန္၊ မုုန္ ့သယ္ေတာ့ အိတ္ေသးေသးနဲ ့ မရဘူး။ ကိုုယ္က စလႊယ္သိုုင္းအိတ္နဲ ့ ေက်ာပိုုးအိတ္ ပိုုၾကိ ုုက္တယ္။ C21 စတိုုင္းဆိုုင္မွာ အန္တီၾကီးတစ္ေယာက္ ၾကည့္ေနတဲ့ အနီေရာင္စလႊယ္သိုုင္းအိတ္ကိုု သေဘာက်လိုု ့ ၾကည့္လိုုက္ေတာ့ Longchamp တံဆိပ္။ သားေရအေတာ္ေကာင္းတယ္ ဘာနာမည္တံဆိပ္မွ မေရးထားဘူး ေပါ့လိုုက္တာမ်ား ဘာမွမပါသလိုုဘဲ ေစ်းၾကီးတယ္။ ေလာင္ခ်န္ ့ Tote အိတ္ကိုု ဒီမွာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား လႊယ္ၾကတယ္။ ဝိုုင္းကေၿပာဖူးတယ္ ေလာင္ခ်န္ ့အိတ္ေတြက သူ ့မ်က္စိထဲမွာ လွတယ္လိုု ့လည္းမၿမင္ ဘာလိုု ့နာမည္ၾကီးမွန္း မသိဘူးတဲ့။ ခုုေတာ့ သိသြားၿပီ ဘာေၾကာင့္လည္းဆိုုတာ ေလာင္ခ်န္ ့အိတ္ကိုု လႊယ္ၿပီးေတာ့ Marc Jacobs က စလႊယ္သိုုင္းအိတ္ကိုု လႊယ္ၾကည့္တာ အယ္မေလး ေလးလိုုက္တာ ေလာင္ခ်န္ ့နဲ ့မ်ား တၿခားစီ။ ေလာင္ခ်န္ ့ လႊယ္ၾကည့္ၿပီးကတည္းက ေလာင္ခ်န္ ့ၿဖစ္ေနတယ္။ ေလာင္ခ်န္ ့အိတ္ ဝယ္မလိုု ့ ၾကည့္ေနတာ ေစ်းၾကီးတာနဲ ့ အင္တင္တင္ၿဖစ္ေနတာ။ ဒီ coach အိတ္က ေစ်းလည္းသက္သာတယ္၊ ဒီဇိုုင္းလည္းၾကိ ုုက္တယ္၊ လႊယ္ၿဖစ္မွာလည္း ေသခ်ာတာနဲ ့ ဝယ္လိုုက္တယ္။


ဟိုုတယ္အခန္းထဲ ဝင္လိုုက္တာနဲ ့ ေဆးလိပ္နံ ့ရတယ္ ဒီအခန္းက ေဆးလိပ္မေသာက္ရအခန္းပါ ေဆးလိပ္ေသာက္ရင္ ဒဏ္ေငြ ၂၅၀ ရိုုက္တယ္။ ၿပတင္းေပါက္ေတြဖြင့္၊ ပန္ကာဖြင့္ေတာ့လည္း မသက္သာ၊ ဟိုုတယ္အခန္းတံခါးကိုုဖြင့္ထား ေကာင္တာကိုု ဖုုန္းဆက္ၾကည့္ေတာ့ တခုုခုုစီစဥ္ေပးမယ္တဲ့။ မိနစ္ ၂၀ ေလာက္ ၾကာေတာ့ ဝန္ထမ္းေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ အေမႊးနံ ့ဘူးနဲ ့ ေရာက္လာၿပီး တခန္းလံုုးကိုု ဖ်န္းေပးသြားတယ္။ အေမႊးနံ ့ေတြ မႊန္ထူၿပီး ေခ်ာင္းေတြဆိုုးလာလိုု ့ ဟိုုတယ္တပတ္ လမ္းပတ္ေလွ်ာက္ရတယ္ ေနာက္ေန ့ မနက္ ၇ နာရီ wakeup call နဲ ့ႏိုုးၿပီး မနက္ ၈ နာရီမွာ ဒုုတိယခရီးစဥ္ စတင္ပါတယ္။ ပထမဆံုုး သြားေရာက္မဲ့ေနရာကေတာ့ မက္ဆာခ်ဴးဆက္ၿပည္နယ္ Plymouth ၿမိ ုု ့က Plimoth Plantation ပါ။ ၁၆၂၀ အဂၤလန္ႏိုုင္ငံ Plymouth ၿမိ ုု ့ကေန နာမည္ေက်ာ္ ေမဖလားဝါးသေဘၤာနဲ ့ ၃ လၾကာ အတၱလတိတ္သမုုဒၵရာကို ေက်ာ္ၿဖတ္ၿပီး အေမရိကားတိုုက္ကိုု ဆိုုက္ေရာက္ၿပီး အေၿခခ်ၿမိ ုု ့တည္တဲ့အခါ Plymouth ၿမိ ုု ့လိုု ့ ေခၚတြင္ပါသတဲ့။ ပထမဆံုုး ေက်းဇူးေတာ္ေန ့ပြဲေတာ္ က်င္းပတဲ့ေနရာ၊ နယူးအဂၤလန္နဲ ့အေမရိကန္ရဲ ့ သက္တမ္းအရင့္ဆံုုး သမိုုင္းဝင္ၿမိ ုု ့ေလးပါ။ ဟိုုတုုန္းက အဂၤလန္မွာ အဂၤလန္ဘုုရားရိွခိုုးေက်ာင္းရဲ ့ ယံုုၾကည္မႈကိုု လက္မခံႏိုုင္သူေတြဟာ ဘာသာေရးလႊတ္လပ္ခြင့္အတြက္ ေဟာ္လန္ကိုု ထြက္ေၿပးတိမ္းေရွာင္ၿပီး အေမရိကားတိုုက္ကိုု ေမဖလားဝါးသေဘၤာနဲ ့ ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။ အတၱလႏိတ္သမုုဒၵရာကိုု ၃ လတိုုင္တိုုင္ ၿဖတ္ေက်ာ္တဲ့အခ်ိန္ ေရာဂါေဝဒနာ ခံစားရလိုုုု ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေသဆံုုးကုုန္ပါတယ္တဲ့။

အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးက ဖေယာင္းတိုုင္ေတြ  ၿပ ုုလုုပ္ေနပါတယ္ သိခ်င္တာေတြကိုု ေမးၿမန္းႏိုုင္ပါတယ္။ ပ်ားဖြတ္တဲ့အခါသံုုးတဲ့ဝတ္ရံုု၊ မွန္တံခါးေနာက္မွာ ပ်ားေတြတဝီဝီ ပ်ံဝဲေနတဲ့ ပ်ားအံုု။ ဖန္ထည္ၿပ ုုလုုပ္ေနတာကိုု ၿမင္ခဲ့ပါတယ္။ အိုုးလုုပ္တဲ့ေနရာကိုု ေတြ ့ရၿပီး မတ္ခြက္၊ ပန္းအိုုး၊ ပန္းကန္ၿပားေတြ ေရာင္းပါတယ္ ေစ်းၾကီးတယ္။ မီးဖိုုေခ်ာင္သံုုးပစၥည္းဆိုုရင္ ကိုုယ္ၾကိ ုုက္တာက ေၾကႊ၊ ဖန္။ ဒါေပမဲ့ အိမ္မွာ ကိုုယ္က ေၾကြေတြ၊ ဖန္ေတြ ခြဲလြန္းလိုု ့တဲ့ အေမက စတီးပန္းကန္၊ ဇလံုု သံုုးတယ္။ ဒီ plantation မွာ ၁၇ ရာစုုေခတ္က ေနထိုုင္မႈစနစ္ကိုု ၿပသထားပါတယ္။ အိမ္တည္ေဆာက္ထားပံုုက တမ်ိဳးေလး ထူးၿခားတယ္။ အိမ္ထဲကိုု ဝင္လိုုက္ရင္ ၁၇ ရာစုုေခတ္ကအတိုုင္း ဝတ္စားထားတဲ့ လူေတြေတြ ့ရင္ ဘယ္တုုန္းက ေရာက္တာလဲ၊  ဘယ္လိုုအခက္အခဲေတြ ၾကံ ုုလဲ၊ မိသားစုုဝင္ေတြ အဂၤလန္မွာ က်န္ခဲ့လား၊ ဘာေတြ ခ်က္ၿပ ုုတ္ေနလဲလိုု ့ေမးေတာ့ သူတိုု ့က ၿပန္ေၿဖၾကပါတယ္။ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ခြင့္ေတာင္းၿပီး ဓာတ္ပံုုရိုုက္တယ္။ အိမ္ေတြက ေတာကအိမ္ေတြ က်ေနတာပဲ။ ၿပတင္းေပါက္ေတြ ဘာလိုု ့မရိွတာလဲ ေမးၾကည့္ေတာ့ သူတိုု ့က တခ်ိန္လံုုး အၿပင္မွာ အလုုပ္လုုပ္ေနၾကတာ၊ နယူးအဂၤလန္ေဆာင္းက အင္မတန္ေအးတယ္၊ ဒီမွာ ကြန္ထရပ္စာခ်ဳပ္နဲ ့ ေနထိုုင္ၿပီး ဇာတိကိုုၿပန္ေတာ့ အိမ္ေကာင္းေကာင္း မေဆာက္ပါဘူးတဲ့။ ေသခ်ာတာကေတာ့ ခုုေခတ္က သူေတြက ၁၇ ရာစုုေခတ္က လူေတြထက္ သက္ေတာင့္သက္သာ ေနရတယ္ဆိုုတာပါပဲ။ ဝိုုင္းက play ထဲမွာပါတဲ့သူ အကုုန္လံုုးနီးပါးက အိုုဗာဝိတ္ေတြ ၿဖစ္ေနၾကတဲ့။ ေဟ အိုုဗာဝိတ္ မဟုုတ္ဘူး အဲဒါ အေမရိကန္ပံုုမွန္ဆိုုဒ္ဟ။

အိႏိၵယမိသားစုုနဲ ့ ဓာတ္ပံုုလုုရိုုက္ရတဲ့ ထိုုင္ခံုု

ပထမဆံုုးတစ္ေယာက္ရဲ ့ ေလသံက အေမရိကန္ေလသံ ၿဗိတိသွ်ေလသံနဲ ့ ေၿပာတဲ့သူကိုု ငွားသင့္တယ္။ သစ္ပင္ေတြနဲ ့ စိမ္းစိုုေနတဲ့ အဆင္းလမ္းေလးက ခံုုေလးမွာထုုိင္ၿပီး ဓာတ္ပံုုရိုုက္ေနတုုန္း ကားေပၚက တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ ကေလးငယ္ေလးကိုု ခ်ီထားတဲ့ အိႏိၵယအမ်ိဳးသားက ေစြ ့ကနဲ ဝင္ထိုုင္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ သူ ့မိန္းမ၊ သူ ့မိဘေတြ ေစြ ့ခနဲ ေစြ ့ခနဲ ဝင္ထိုုင္ၾကတာ ဝိုုင္းေဘးနားမွာ။ ဘယ္လိုုမွ ဓာတ္ပံုုရိုုက္လိုု ့မရေတာ့ နည္းနည္းေဝးေဝးသြားၿပီး ဓာတ္ပံုုရိုုက္ေတာ့ ၾကားထဲၿဖတ္ေလွ်ာက္တယ္။ ေဆာရီးလိုု ့ တခြန္းမွမေၿပာတဲ့အၿပင္ ဘာမွမၿဖစ္သလိုုဘဲ ဖာသိဖာသာ ခပ္တည္တည္ပဲ။ ဝိုုင္းက စိတ္ေတြဆိုုးၿပီး ရိုုင္းလိုုက္တာလိုု ့ေၿပာတယ္ ဟုုတ္တယ္ ေထာက္ခံတယ္။ အဲဒီလူက မသိဘူးဆုုိလိုု ့ သူ ့မိဘကမ်ား သိမလားမွတ္တယ္ သူ ့မိဘလည္း မသိဘူး။ မိဘက မသိလုုိ ့ သားသမီးလည္း မသိတာေပါ့ သူ ့ကေလးလည္း သိမွာမဟုုတ္ဘူး။ ကိုုယ္တိုု ့ေတြ ပြစိပြစိနဲ ့ အတင္းတုုတ္ေနတာကိုု သူတိုု ့က သတိထားမိပံုုေတာင္ မေပၚဘူး။ ဗိုုက္ဆာေနၿပီ ေန ့လည္စာစားမဲ့ အေၾကာင္းေတြ ေၿပာေနၿပီး ကားရပ္လိုုက္ေတာ့ ၾကည့္ရတာ စားေသာက္ဆိုုင္နဲ ့လည္း မတူဘူး။ စားေသာက္ဆိုုင္ဆိုုတာ ၿမိ ုု ့လယ္ေကာင္၊ ကားပါကင္အက်ယ္ၾကီး ရိွရမွာ။ ဟိုုမွာေတာ့ pub လိုု ့ေရးထားတယ္ဆိုုၿပီး သြားၾကည့္လိုု ့ ေရဒလက္ကိုု ေတြ ့ရေတာ့မွ Plimoth Grist Mill ကိုု ေရာက္ေနမွန္း သိေတာ့တယ္။ အဲဒီလိုု တိုုးဂိုုက္က စကားကိုု ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ေၿပာတာ။

၁၆၃၆ ကိုုလိုုနီနယ္ေၿမ ရွာေဖြသူ ဂႊ်န္ဂ်န္နီ တည္ေဆာက္ခဲ့တဲ့ ပံုုစံအတိုုင္း ခုုလက္ရိွသံုုးေနတာပါတဲ့။ ေပါင္ ၂၀၀ ေလာက္ေလးတဲ့ သစ္သားၿပားႏွစ္ခုုၾကားထဲ ေၿပာင္းဖူးေစ့ေတြ ထည့္ၾကိတ္၊ သစ္သားႏွစ္ခုုၿပားကိုု လည္ေစတာက ေရအားနဲ ့လည္တဲ့ဒလက္။ ေသာၾကာေန ့တိုုင္း စက္ကိုုလည္ပတ္ၿပီး ေၿပာင္းဖူးခြဲၾကမ္းေတြကိုု ေရာင္းပါတယ္။ ဒီေၿပာင္းဖူးခြဲၾကမ္းကေတာ့ စြပ္ၿပ ုုတ္လုုပ္တာ၊ ဘယ္မွာသံုုးတာ၊ ၾကက္စာဆိုုၿပီး ရွင္းၿပပါတယ္။ စက္ကုုိအေပၚထပ္၊ ေအာက္ထပ္ၾကည့္၊ ေရဒလက္နဲ ့ ဓာတ္ပံုုရိုုက္တယ္။ ဘာေတြစားတယ္၊ ေဝလငါးသြားၾကည့္တဲ့အေၾကာင္း၊ မာတာဗိုုင္းရက္စ္ကႊ်န္းဆီ သြားလည္တဲ့အေၾကာင္းကိုုေတာ့ အပိုုင္း ၃ မွ တင္ပါေတာ့မယ္။

စန္းထြန္း
ဇြန္ ၁၀၊ ၂၀၁၇။

ဖေယာင္းတိုုင္ လုုပ္ေနတာ
ပ်ားဖြတ္တဲ့အခါဝတ္တဲ့ ဝတ္စံုု
ဖန္လုုပ္ေနတာ
အၿမင္ကပ္တဲ့သူေတြကိုု ဒီအေၿမာက္နဲ ့ ကစ္ပစ္လိုုက္မယ္
ေရဒလက္နဲ ့လည္တဲ့အေၾကာင္း ရွင္းၿပေနတာ
Love The Life You Live... 

1 comment:

လူကေလး said...

လာေရာက္လည္ပတ္ ဖတ္ရႈ ေလ့လာ သြားပါတယ္