ဂရိတ္စမုုတ္ကီသြား ေတာလား...

အာရွမွာေတာ့ အလုုပ္သမားေန ့ ေမေဒးေန ့ဆိုုတာ ေမလ ၁ ရက္ေန ့ ၿဖစ္ေပမဲ ့ စတိတ္မွာေတာ့ စက္တင္ဘာလရဲ ့ ပထမဆံုုး တနလၤာေန ့။ ေမေဒးလိုု ့ မေခၚဘဲ ေလဘာေဒးလိုု ့ ေခၚတယ္။ စေန၊ တနဂၤေႏြ၊ ေလဘာေဒး တနလၤာေန ့ ပိတ္ရက္ ၃ ရက္ေတာင္ ခရီးထြက္ၾကရေအာင္ဆိုုေတာ့ သူတိုု ့က ဖေလာ္ရီဒါၿပည္နယ္ ေအာ္လန္ဒိုုၿမိ  ုု ့က ေဝါဒစ္စေနသင္းပတ္ခ္ကိုု ခြင့္ ၃ ရက္ေတာင္ ယူၿပီး သြားၾကမွာ။ နီေပါအဖြဲ ့နဲ ့ သြားမွာဆိုုေတာ့ ကိုုယ့္ကိုုေခၚလိုု ့ မရဘူး။ ပိတ္ရက္ ၃ ရက္ၾကီးမ်ားေတာင္ အိမ္မွာ မေနႏိုုင္ပါဘူး တခုုခုုေတာ့ သြားရမွၿဖစ္မယ္။ တေယာက္တည္း ခရီးထြက္လိုု ့မရေတာ့ ကပ္ပီတယ္ဟိုုက္ကင္းကလပ္နဲ ့ ငါ ေတာင္သြားတက္မယ္။

ေတာင္တက္ဖိုု ့ တင္ဘာလန္းဟိုုက္ကင္းရႈးဝယ္၊   ခရီးစဥ္အတြက္ ၄၅ ေပးၿပီး Reserve လုုပ္၊ စတိတ္ေရာက္ၿပီး ၃ ႏွစ္အၾကာမွာ ငါရဲ ့ ပထမဆံုုး စတိတ္ေတာင္တက္ၿခင္းလိုု ့ ၾကံ ုုးဝါးမဟဲ့ ၿပင္ေနတုုန္း သူတိုု ့ခရီးစဥ္ ပ်က္သြားလိုု ့ ေၿမာက္ကာရိုုလိုုင္နားဖက္ကိုု ခရီးထြက္မလိုု ့ လိုုက္မလားတဲ့။ ဆူနမ္တိုု ့နဲ ့ဆိုုရင္ ဘယ္သြားသြား ကိုုယ္က လိုုက္ၿပီးသား။ ဘယ္သြားမလဲဆိုုေတာ့ ဘယ္သြားမယ္လိုု ့ မစီစဥ္ထားတဲ့ ေရာက္ခ်င္ရာေရာက္ Road Trip ခရီးစဥ္။ လိုုက္ခ်င္ေသးလား လိုုက္ဦးမွာ။

စေနေန ့မနက္ ေမရီလန္းကေန ဗာဂ်ီးနီးယားကိုု ၿဖတ္ေက်ာ္ၿပီး ေတာင္ဖက္စူးစူး ေၿမာက္ကာရိုုလိုုင္းနားကုုိ ေမာင္းရမွာဆိုုေတာ့ ဗာဂ်ီးနီးယားက ဘယ္ေနရာေတြကိုု ဝင္လည္ရင္ ေကာင္းမလဲ ရွာေဖြေတာ့ Virginia Safari Park : 780 Acre Drive - Thru Adventure ကိုု သြားမယ္လိုု ့ ဆံုုးၿဖတ္ၾကတယ္။ ဗာဂ်ီးနီးယားကမ္းေၿခေရက ၾကည္လဲ့ေနၿပီး အိုုးရွင္းစီးတီးကမ္းေၿခထက္ လွတယ္လိုု ့ ငါ့အိမ္ရွင္က ေၿပာတယ္။ ဗာဂ်ီးနီးယားကမ္းေၿခကိုု သြားလည္ရေအာင္လို ့ ကိုုယ္အဆိုုတင္သြင္းေပမဲ့ သံုုးမဲတမဲနဲ ့ ရံႈးတယ္။


ေတာရိုုင္းတိရစၦာန္ေတြကိုု ေလွာင္အိမ္ထဲမဟုုတ္ဘဲ သဘာဝအတိုုင္း ေတာေတာင္ေတြမွာ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ေၿပးလႊားေဆာ့ကစားက်က္စားေနတာကိုု သဘာဝက်က် ေတြ ့ၿမင္ႏိုုင္ဖိုု ့ ၂၀၀၀ ေႏြဦးမွာ ဗာဂ်ီးနီးယားဆာဖာရီပန္းၿခံကိုု ဖြင့္လွစ္ခဲ့ပါတယ္။ ၃ မိုုင္ ကားေမာင္းေနတဲ့တေလွ်ာက္ ကားၿပတင္းေပါက္ကေန အစားေကႊ်းလိုု ့ ရပါတယ္။ ကိုုယ္တိုု ့ကေတာ့ ကားမေမာင္းေတာ့ဘဲ ဂိုုက္က ဦးေဆာင္လမ္းညႊန္ ရွင္းၿပတဲ့ ဝယ္ဂြန္စီးတယ္။ အစာေကႊ်းတဲ့အခါ ခြက္ထဲ လက္မေရာက္ေစဘဲ ေဘးႏွစ္ဖက္ကုုိ ေသေသခ်ာခ်ာကိုုင္ဖိုု ့၊ တကယ္လိုု ့ ခြက္ကိုုဆြဲထားရင္လည္း ၿပန္မလုုဖိုု ့၊ ဇီးဘရားကေတာ့ ရန္လိုုတတ္လိုု ့ အစာမေကႊ်းဖိုု ့ ညႊန္ၾကားပါတယ္။

ဒီအေကာင္ေတြက အာဖရိကက လာတာ၊ ကုုလားအုုတ္က ကႏၱာရထဲမွာ ေရမေသာက္ဘဲ ရက္ေပါင္းမ်ားစြာ ေနႏိုုင္တဲ့အေၾကာင္း၊ ဒီအေကာင္ကေတာ့ အေမရိကားက ရွားပါးမ်ိဳးႏြယ္စိတ္ေတြဆိုုတာ ဂိုုက္က စိတ္ရွည္လက္ရွည္ ရွင္းၿပတယ္။ အစာေကႊ်းရင္ ခြက္ေအာက္ကိုု ၿပ ုုတ္က်တာက ခပ္မ်ားမ်ား။ အန္ကယ္ၾကီးတေယာက္က ပါးစပ္ထဲ ေလာင္းခ်ၿပီး အစာေကႊ်းတာ ရွားပါးမ်ိဳးစိတ္ ႏြားေနာက္ကလည္း အလိုု္က္အသိ ပါးစပ္ၾကီး အက်ယ္ၾကီးဟလိုု ့ ခံတယ္။ ေခါင္းမွာ ခ်ိဳရွည္ရွည္ရိွတဲ့ အေကာင္ေတြ လိုုက္ခတ္ရင္ သမင္ေတြကေၿပး။ ေကႊ်းၿပီးလိုု ့ ကားတံခါးပိတ္လိုုက္ရင္ေတာင္ အဲဒီကားနားမွာပဲ ရပ္ေနရင္ တၿခားကားေတြကလည္း စိတ္ေၿခလက္ရွည္ ေစာင့္လိုု ့။ သစ္ကုုလားအုုတ္ကေတာ့ ဗိုုက္ၿပည့္ေနပံုုရတယ္ ဟင့္အင္း လံုုးဝမစားဘူးတဲ့။

သစ္ကုုလားအုုတ္၊ ေမ်ာက္၊ က်ားၿဖ ူ၊ က်ားဝါ ၊ ငွက္ေတြ။ ေၿမြ၊ ပုုတ္သင္ညိုုဖက္ေရာက္ေတာ့ Burmese Python စပါၾကီးေၿမြႏွစ္မ်ိဳးေတာင္ေတြ ့ေတာ ရာမားက နင္တိုု ့ႏိုုင္ငံက ေၿမြေတာ္ေတာ္ေပါတယ္ ထင္တယ္တဲ့။ သားပိုုက္ေကာင္ကိုုေတာ့ မေတြ ့ခဲ့ဘူး မိုုးရြာေနလိုု ့ အိမ္တြင္းေအာင္းေနတယ္ထင္ပါ့။ အႏွစ္တစ္ရာေက်ာ္ေတာင္ အသက္ရွည္တဲ့ ကမၻာလိပ္ေတြ ေတြ ့တယ္။ ဝါ ၊ ၿပာ၊ စိမ္း အေရာင္စံုုေနတဲ့ ၾကက္တူေရြးေတြက လွလိုုက္တာ။ အစာေကႊ်းလိုု ့လည္း ရတယ္။


Red Jasmine Thai Cusine ထိုုင္းဆိုုင္မွာ ဝင္စားေတာ့ ေန ့လည္ေတာ္ေတာ္ ေစာင္းေနၿပီ။ ဆူနမ္ ေဖ့ဘြတ္မွာ ခ်က္ကင္ေတာ့ ကိုုယ္တိုု ့ေရာက္ေနတာ ဗာဂ်ီးနီးယားၿပည္နယ္ Vinton ဗင္တန္ၿမိ  ုု ့တဲ့။ ေၿမာက္ကာရိုုလိုုင္းနားက မီးၿပတိုုက္ Light House ကိုု သြားမယ္လိုု ့ ဆံုုးၿဖတ္လိုုက္တယ္။ ဟင္ နင္တိုု ့က ေတာထဲကိုု သြားမွာဆိုုလိုု ့ ငါက အကၤ ီ်ႏွစ္စံုုပဲ ယူလာတာ ဆူနမ္ နင္ေရာ။ ငါ ႏွစ္စံုု။ ရာမား နင္ေရာ ငါလည္း ႏွစ္စံုု။ အမ္းထရူး လက္သံုုးေခ်ာင္း ေထာင္ၿပတယ္။ အံမယ္ ဒင္းက မိန္းကေလးေတြထက္ ပိုယူလာပါလား။ ကဲေလ ငါတိုု ့မိန္းကေလးေတြ ေလွ်ာ့ပင္းၾကရေအာင္ အနီးအနားက Macy မွာရပ္။

ေတာင္ေတြ ပတ္လည္ဝိုုင္းရံထားတဲ့ ၿမိ  ုု ့ကေလးက သာယာလိုုက္တာ။ စန္းစန္း ေတာင္ေတြၿမင္ေတာ့ ေတာင္တက္ခ်င္ေနလား၊ အနီးအနားက ေလဆိပ္မွာ ခ်ေပးမယ္၊ နီးစပ္ရာ ေလယာဥ္နဲ ့ၿပန္ၿပီး ရွန္နန္ဒိုုးဝါးေတာင္ကိုု သြားတက္ေပေတာ့။ ေဟ့ ေတာင္တက္တယ္ဆိုုတာ နင္တိုု ့ခရီးမသြားလိုု ့ ငါ သြားတက္တာ။ နင္တိုု ့ခရီးသြားမယ္ဆိုုေရာ အဲဒီေတာင္တက္တာ ဖ်က္ၿပီး နင္တိုု ့နဲ ့ ငါ လိုုက္တာပဲ။ နင္တိုု ့က ငါရဲ ့ပထမ ဦးစားေပး သေဘာေပါက္ ဟြန္ ့။ သူတိုု ့သည္ ဤကဲ့သိုု ့ က်ီစားတတ္ပါသည္။

အကၤ ီ် ၃ စံုုပါတဲ့ အမ္းထရူးကပါ ဝင္ေလွ်ာ့ပင္းတယ္။ ဆူနမ့္ေဖ့ဘြတ္ ခ်က္ကင္အရ ကိုုယ္တိုု ့ေရာက္ေနတာ Vally View Mall ဗာဂ်ီးနီးယားၿပည္နယ္ Roanoke ၿမိ  ုု ့ေလးတဲ့။ Receipt ကိုု ၾကည့္ၿပီး ရာမားက စန္းစန္း ဆူနမ့္အကၤ ီ်ဘယ္ေလာက္လဲ ခန္ ့မွန္းၾကည့္စမ္း။ ၈ က်ပ္ ၁၀ ။ ဘယ္ကသာ ၃က်ပ္တဲ့။ ဟား...ဟား...ဟား... ၃ က်ပ္တန္ အကၤ ီ် တခါမွ မၾကားဖူးဘူး ငါတိုု ့အားလံုုး ၁၅ ေပးရတာ။ ေအာင္မေလး ပိုုးစိုုးပက္စက္ တန္တာေနာ္။ အိပ္တန္းၿပန္တဲ့ငွက္ေတြ၊ တိမ္ခိုုးေဝေနတဲ့ ေတာင္တန္းေတြ။ အစက ေၿမာက္ကာရိုုလိုုင္းနားၿပည္နယ္ Charlotte ၿမိ ုု ့မွာ ညစာစားၿပီး ညအိပ္မလိုု ့ စိတ္ကူးထားတာ ည ၁၁ နာရီ ထိုုးေနၿပီ ခ်ားေလာ့ၿမိ ုု ့ကိုု ေနာက္ထပ္ ၃ နာရီေလာက္ ေမာင္းရဦးမွာမိုု ့ အနီးအနားကၿမိ ုု ့မွာ ရုုပ္ရွင္ဝင္ၾကည့္ၿပီး  ညအိပ္မယ္လိုု ့ ဆံုုးၿဖတ္လိုုက္တယ္။


ည ၁၁ နာရီ The Grand Movie Theater မွာ 3D ၾကည့္ၾကတာ One Direction ။  1D ဆိုုတာ ခုုနာမည္ၾကီးေနတဲ့ အဂၤလန္က Boy Band ပါ။ အဖြဲ ့ဝင္အားလံုုး ၁၈ ႏွစ္ ကေန ၂၁ ႏွစ္ အသက္ကငယ္ငယ္ ရုုပ္ကေခ်ာေခ်ာ သီခ်င္းကေကာင္း။ ေရဒီယိုုမွာ နားေထာင္ဖူး၊ ယူက်ဴမွာ ၾကည့္ဖူးေပမဲ့ ဒီေလာက္နာမည္ၾကီးမွန္း သိဘူး။ အဲဒီရုုပ္ရွင္လည္းၿပီးေရာ ဆူနမ္က သူ 1D ကိုု Fall in love ၿဖစ္သြားပါရင္တဲ့။ 1D သီခ်င္းေတြ နားေထာင္ရရင္ ဦးေႏွာက္မွာ ေပ်ာ္ရႊင္မႈလိုု ့ ခံစားရလိုု ့လူေတြအသည္းခိုုက္ေနတာလိုု ့ ဦးေႏွာက္နဲ ့အာရံုုေၾကာပညာရွင္က ဆိုုပါတယ္။ ကိုုယ္လည္း ဘာထူးလဲ 1D   ကိုု Fall in love ၿဖစ္သြားလိုု ့ ၾကံ ုုသလိုု နားေထာင္တယ္ း) ။ ဆူနမ့္ေဖ့ဘြတ္ခ်က္ကင္အရ ကိုုယ္တိုု ့ေရာက္ေနတာ ေၿမာက္ကာရိုုလိုုင္းနားၿပည္နယ္ Winston - Salem ၿမိ ုု ့ပါတဲ့။

ည ၁၂ နာရီေက်ာ္ေနၿပီမိုု ့ တၿမိ ုု  ့လံုးက စားေသာက္ဆိုုင္ေတြလည္း ပိတ္ကုုန္ၿပီ။ ဆူနမ္နဲ ့ အမ္းထရူး ညစာထြက္ဝယ္ခ်ိန္မွာ ကိုုယ္က တေရးႏွပ္။ ရာမားက ေရခ်ိဳးၿပီး ထြက္အလာ ကိုုယ္က မ်က္လံုုးအဖြင့္ လန္ ့ၿပီးမေအာ္မိတာ ကံေကာင္း။ လား...လား အိုုင္းရွဲဒိုုးေတြက မ်က္လံုုးေအာက္မွာ စြန္းေနတာ သရဲမွတ္လိုု ့။ ဆူနမ္နဲ ့ အမ္းထရူးကိုု ေၿပာေၿပေတာ့ ေအး ေနာက္ဆိုု လက္ပါေၿမွာက္ၿပီး စန္း...စန္း ဆိုုၿပီး နင့္ကိုု ေၿခာက္ခိုုင္းမယ္တဲ့ ေကာင္းေရာ။ Tacol Bell ဆိုုင္က Chicken Tacol ဆိုုတာ အေတာ္ေကာင္းတယ္။ Tacol ဆိုုတာ မက္ဆီကန္ အစားအစာ နံၿပားလိုုဟာမ်ိဳးမွာ ၾကက္သား၊ ေဂၚဖီတိုု ့ ထည့္ထားတာ။

ဂရိတ္စမုုတ္ကီေတာင္ေတြနဲ ့ နီးေနၿပီမိုု ့ တန္နက္ဆီၿပည္နယ္ကိုု သြားဖိုု ့ ဆံုုးၿဖတ္လိုု္က္တယ္။ ကမ့္ပင္းဖိုု ့ ေနရာဘြတ္ကင္းေတာ့  ၁ ေထာင္ေက်ာ္ ေနရာေတြက ၿပည့္ေနၿပီ။ ကံေကာင္းခ်င္ေတာ့ တေနရာရတယ္။ အရီဇိုုးနားၿပည္နယ္က ဂရမ္းကမ္ညမ္  Grand Canyon ၿပီးရင္ တန္နက္ဆီၿပည္နယ္ ဂရိတ္စမုုတ္ကီေတာင္ Great Smokey Mountains က လာေရာက္လည္ပတ္သူ ဒုတိယအမ်ားဆံုး။ တန္နက္ဆီၿပည္နယ္ ဂရိတ္စမုုတ္ကီေတာင္ေတြထဲ ဝင္ရင္ပဲ ေတာင္ေတြက စိမ္းညိႈ ့လိုု ့။ Waterville ၿမိ ုု ့ဆိုုတဲ့ဆိုုင္းဘုုတ္ေတြ ့လိုက္ရခ်ိန္ ေကာင္းကင္က Water ေတြ ၿပိ ုုဆင္းလာလိုု ့Waterville ၿမိ ုု ့က water ေတြနဲ ့ တကယ္ၾကိ ုုဆိုုတာပဲလို ့ ေၿပာစမွတ္တြင္ေရာ။


ေန ့လည္စာကိုု တရုုတ္ဘူေဖးဆိုုင္မွာစားေတာ့ မေကာင္းလိုုက္တာ။ ေဖ့ဘြတ္မွာ ဆူနမ္ ခ်က္မကင္ထားေတာ့ ဘယ္ေနရာမွန္းေတာ့ မသိဘူး တန္နက္ဆီၿပည္နယ္ ဂရိတ္စမုုတ္ကီးေတာင္နားမွာ ေနပါလိမ့္မယ္။ အနီးအနားက Walmart မွာ ဘာဘီက်ဴးအတြက္ လိုုအပ္တဲ့ အသားေခ်ာင္း၊ ၾကက္သား၊ ေၿပာင္းဖူး၊ အာလူးဝယ္ေတာ့ ေသနတ္ေတြေရာင္းတာ ေတြ ့တယ္။ ဆူနမ္က Walmart မွာ ေသနတ္ေတြေတြ ့၊ အမဲလိုုက္အေၾကာင္း ေၿပာေနၾကတာ၊ လူမည္း၊ အာရွ တေယာက္မွ မေတြ ့ဘူး၊ လူၿဖ ူေတြ ကိုု္ယ္တိုု ့ေတြကိုု အထူးအဆန္းလိုု ဝိုုင္းၾကည့္ေနတာ တမ်ိဳးမခံစားရဘူးလားတဲ့။ ငါလား...သိေတာင္ မသိလိုုက္ဘူး.. ေကာင္းေရာ။

ကန္တက္ကီအိမ္ရွင္အမက ေၿပာဖူးတယ္။ အိမ္က ၿမိ ုု ့ရဲ ့အေရွ ့ေတာင္ဖက္ လူလတ္တန္းစားေတြ ေနတဲ့ေနရာ၊ အလုုပ္က အေရွ ့ဖက္ သူေ႒းေတြ ေနတဲ့ေနရာမွာ နင္ ကံေကာင္းတယ္တဲ့။ ၿမိ ုု ့ရဲ ့အေနာက္ဖက္က ေသနတ္ပစ္၊ မူးယစ္ေဆး၊ ခုုနစ္လႊာခႊ်ပ္ကလပ္ေတြနဲ ့ ဘလက္နယ္ေၿမ။ ၿမိ  ုု ့ေတာင္ဖက္က လက္လုုပ္လက္စား လူၿဖ ူေတြ။ သူတိုု ့က တစိမ္းဆိုု မၾကိ ုုက္သလိုု ေခၚေၿပာလာႏႈတ္ဆက္မွာ မဟုုတ္လိုု ့ တေယာက္တည္းသီးသန္ ့ေနရသလိုု ခံစားရလိမ့္မယ္တဲ့။

ကမ့္ပင္းတဲ့ေနရာဆီ အသြား ေတာင္ေတြၾကားထဲက ၿမိ ုု ့ေသးေသးမွာ လူေတြၾကိတ္ၾကိတ္တိုုး လမ္းေတြပိတ္ေနလိုုက္တာ။ အိုုးရွင္းစီးတီးေတြ Ripley ရဲ  ့ Believe it or not ၊ ေလဆာေရာင္ၿခည္၊ ပြဲေစ်းတန္းေတြ၊ ေဟာ္တယ္ေတြနဲ ့စည္ကားတယ္။ ေတာင္ထိပ္အထိ ေကဘယ္လိုု ထိုုင္ခံုုစီးရင္း ေရာက္တဲ့အရာ၊ ၿမိ ုု ့ေလးကိုု ၿဖတ္သန္းစီးဆင္းေနတဲ့ စမ္းေခ်ာင္းေလးေတြနဲ ့ သာယာလိုုက္တာ။ သမိုုင္းဝင္ တန္နက္စီၿပည္နယ္ Gatlinburg ၿမိ ုု ့ေလးပါတဲ့။


ေကာင္တာမွာ အြန္လိုုင္းက ကမ့္ပင္းခေပးေခ်ၿပီးသားၿဖစ္တဲ့ ဘြတ္ကင္းအေၾကာင္း သြားေမးေတာ့ ကိုုယ္တိုု ့ကမ့္ပင္းမယ့္ေနရာက မိုုင္၂၀ အေဝးက B - 19 ဆိုုတယ့္ ေနရာပါတဲ့။ လမ္းတေလွ်ာက္ သစ္ပင္ၾကီးေတြက စိမ္းလန္းလိုု ့၊ ေတာင္ေတြက ၿမ ူခိုုးေဝလိုု ့။ ဗ်ဴးပြိဳင့္ဆိုုရင္ ဓာတ္ပံုုဆင္းရိုုက္ၾကတာ မိုုးရြာမွပဲ ရပ္ေတာ့တယ္။ ကမ့္ပင္းတဲ့ေနရာေရာက္ေရာ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ကမ့္ထိုုးၿပီးလိုု ့ ဘာဘီက်ဴး အသီးသီး ကင္ေနၾကတာ မီးခိုုးေတြတေထာင္းေထာင္း ထလိုု ့။ ကမ္းပင္းစေပါ့မွာ ကားပါကင္ထိုုးၿပီး ေၿမဖိုု ့ထားတဲ့ေနရာမွာ တဲထိုုးၾကတယ္။ ကိုုယ္တိုု ့ရဲ  ့ပထမဆံုုး ယူအက္စ္ကမ့္ပင္းပါ။ သံၾကိ ုုးေတြကိုုဆက္၊ တဲ မယိုုင္လဲေအင္ ေလးေထာင့္မွာ အခႊ်န္ေတြစိုုက္၊ Sleeping Bag ေတြ ခင္း၊ ေခါင္းအံုုးေတြ၊ ေစာင္ေတြသယ္ ၿဖန္ ့ခင္း။

ဘာဘီက်ဴးဖိုု ့ ထင္းထည့္ ဓာတ္ဆီၿဖန္း မီးညိွ။ ဓာတ္ဆီကုုန္ေရာ မီးက ၿငိမ္းသြားၿပန္ေရာ။ ဓာတ္ဆီထည့္လိုုက္ မီးေတာက္လာလိုုက္ မီးၿငိမ္းသြားလိုုက္ ဓာတ္ဆီထပ္ထည့္လိုုက္နဲ ့။ ေဘးနားကိုု ၾကည့္လိုုက္ေတာ့ ဘာဘီက်ဴးေတြ ကင္ေနၾကတာ ေညွာ္နံ ့ေတြ တေထာင္းေထာင္း။ အဲဒီအနံ ့ေတြရရင္ ဗိုက္ကဆာ။ ကိုုယ္ေတြမွာေတာ့ မီးခိုုးတေထာင္းေထာင္းထဖိုု ့ထား မီးေလးေတာင္မစြဲ။ ထင္းကအစိုု မိုုးက တေၿဖာက္ေၿဖာက္။ အမ္းထရူးရဲ ့ စိတ္ကူးအရ တစ္ရွဴးေတြကိုု မီးစာစလိုုလိပ္ ဆီဆြတ္ၿပီး မီးရိႈ ့။ ဆီေညွာ္နံ ့ေတြ တေထာင္းေထာင္း၊ မီးခိုးေတြ တအူအူ။ စမုတ္ကီေတာင္တန္းၾကီး ပိုစမုတ္ကီၿဖစ္ေအာင္ ကိုယ္တို ့ပါဝင္အားၿဖည့္ေပးခဲ့တယ္ ဆိုပါေတာ့။ ကိုုယ္က တစ္ရွဴး မၿပတ္လိပ္၊ ရာမားက ဆီဆြတ္ၿပီး ပစ္ထည့္၊ အမ္းထရူးက ဓာတ္ဆီထည့္၊ ဆူနမ္က မီးညိွ။ ေလးေယာက္သား ဘာဘီက်ဴးဖိုု ့ မီးဖိုုၾကတာ တဖားဖားေနေရာပဲ။

ထင္း မီးနည္းနည္းစြဲေတာ့ ဆူနမ္နဲ ့ရာမားက တဖူးဖူးမႈတ္၊ ကိုုယ္က လက္ကမ္းစာေစာင္ယူ ယပ္ခပ္။ အမ္းထရူးက လက္ကမ္းစာေစာင္ကိုု ေၿပာင္းလိုုလိပ္ ဖူးဖူးမႈတ္ၿပရင္း ဒီနည္းက ပိုုထိေရာက္တယ္၊ ေလလည္း ပိုုရတယ္တဲ့။ ကိုုယ္က ေကာ္ဗူးအဖံုုးကိုု ယူၿပီး ေလကိုု တရစပ္ မရပ္မနား ခပ္ေတာ့ ထင္းက မီးပိုုစြဲၿပီး မီးနည္းနည္းေတာက္လာတယ္။ ဆူနမ္နဲ ့ အမ္းထရူးက San San, you can do it. you can do it လိုု သံၿပိ ုုင္ဝိုုင္းေအာ္၊ ကိုုယ္ကလည္း yes i can do it ဆိုုၿပီး ပလပ္စတစ္အဖံုုးနဲ ့ တရစပ္ ယပ္ခပ္လိုက္တာ ေနာက္ဆံုုးမီးေတာက္လာေတာ့ ဆူနမ္နဲ ့ အမ္းထရူးက ပခံုုးပုုတ္ၿပီး  good job တဲ့။ ေတာက္လာတဲ့မီးေလး ၿငိမ္းမသြားခင္ ေဆာ့ဆိတ္ အသားေခ်ာင္းကိုု တုုတ္ထိုုးၿပီး ကင္ၾကတယ္။


မီးအရိွန္ရလာေတာ့ ဗန္းေပၚမွာ အသားေတြတင္။ မီးကမစြဲေသးေတာ့ တစ္ရွဴးမီးစာ ဆီဆြတ္ထည့္၊ ဓာတ္ဆီေလာင္း၊ ရာမားက တစ္ရွဴးလိပ္ထဲက စကၠဴေၿပာင္းနဲ ့ ဖူးဖူးမႈတ္၊ ကိုုယ္က ယပ္ခတ္။ ဆူနမ္က နင္ ၿခေသၤကႊ်န္းက East Coast မွာ ဘာဘီက်ဴး ကင္တယ္ဆိုု နင္ ဘာေတြလုုပ္လဲ။ ငါလား.. ဘာမွမလုုပ္ဘူး မေလးတရုုတ္မ ထိန္ထိန္က မီးဖိုုတယ္၊ ကင္တယ္၊ အက်က္ညီေအာင္ လွည့္ေပးတယ္။ ငါက နည္းနည္းကူလုုပ္ေပးၿပီး အဆင္သင့္ ထိုုင္စားတာ။ အင္း.. နင့္လုုပ္အား ပါေစခ်င္ရင္ ဘာဘီက်ဴးကင္မွပဲ။ ညစာကိုု ည ၁၀ ေလာက္မွ စားရတယ္။ ကိုုယ္တိုု ့စားဖူးသမွ်ထဲမွာ ဒီဘာဘီက်ဴးေဆာ့ဆိတ္က အေကာင္းဆံုုး။ တကယ့္ကိုု ခက္ခက္ခဲခဲ ကင္ရလိုု ့နဲ ့ တူပါရဲ ့။ ရားမားက Phu Phu Master ကိုုယ္က Wind Master ၿဖစ္သြားတယ္။  တရုုတ္သိုုင္းကားထဲက နာမည္ေတြလိုု ့ မထင္နဲ ့ေနာ္။ ရာမားက ဖူးဖူး မႈတ္ရလိုု ့ ကိုုယ္က ပလတ္စတစ္အဖံုုးနဲ ့ ေလရေအာင္ ယပ္ခပ္ရလိုု ့ း) ။

ဝက္ဝံ က်က္စားတတ္တဲ့ ေဒသမိုု ့ အစားအေသာက္ေတြကိုု ကားေနာက္ဖံုုးထဲ ထည့္သိမ္းရတယ္။ အိပ္ေတာ့လည္း ဝက္ဝံရန္ေၾကာင့္ အလယ္ကိုု လုုၾကတယ္ဗ်ား။ အင္တာနက္လည္း မရ၊ ပင္ပန္းေတာ့ အံစာတံုုးတပြဲေတာင္ မၿပီးဘူး အိပ္ၾကေတာ့တာပဲ။ ကိုုယ္ငယ္ငယ္တုုန္းက ေဆာ့ဖူးတဲ့ အံစားတံုုးေခါက္၊ က်တဲ့နံပါတ္အတိုုင္းသြား၊ ေလွကားနဲ ့ေတြ ့ရင္ အၿမွင့္တက္၊ ေၿမြနဲ ့ေတြ ့ရင္ ၿမိွခ်ခံရၿပီး ေၿမြအၿမီးထိ ဆင္းရတဲ့ ေဆာ့ကစားနည္းေလးပါ။

စမ္းေရစီးသံ တသြင္သြင္၊ ေက်းငွက္သံေတြ တစီစီနဲ ့ မနက္ခင္းက ေအးခ်မ္းလိုုက္တာ။ ေၿမၾကီးက မညီမညာဆိုုေတာ့ ေက်ာနည္းနည္း နာတယ္။ အနီးအနားက အမ်ားသံုုးအိမ္သာမွာ မ်က္ႏွာသြားသစ္။ ေကာ္ဖီေဖ်ာ္ဖိုု ့ ေရေႏြးၾကိ ုုေတာ့ မီးဖိုုတာ နည္းနည္းလြယ္တယ္။ မေန ့ကေလာက္ မခက္ဘူး။ ဘာဘီက်ဴးေတြ ၿပန္ေႏြး၊ ေၿပာင္းဖူးကင္။ စမုုတ္ကီေကာ္ဖီတဲ့ ၾကားဖူးၾကရဲ ့လားဟင္။ မေန ့က ဘာဘီက်ဴးကင္ထားတဲ့ ဗန္းမွာ ေရေႏြးအိုုး ၾကိ ုုေတာ့ ဘာဘီက်ဴးနံ ့ စြဲေနတဲ့ေရနဲ ့ ေဖ်ာ္ထားတဲ့ေကာ္ဖီ။ မနက္အေစာၾကီး ဘာဘီက်ဴးစားရမွာလား ဟင့္အင္းဆိုုေတာ့ ဒါ Brunch တဲ့။ စတိတ္မွာ Breakfast ထက္ေနာက္က်၊ Lunch ထက္လည္းေစာတဲ့ Brunch ကို မနက္ ၁၀၊ ၁၁ နာရီေလာက္မွာ စားေလ့ရိွပါတယ္။


ၿပီးေတာ့ အမ္းထရူးက ဂီတာတီး၊ ဆူနမ္နဲ ့ရာမားက သံၿပိ ုုင္ဆိုု။ ရာမားက လက္ႏွစ္ဖက္ အတင္းေဆာင့္ၿပီး ကၿပ။ ကုုိယ္နဲ ့ ဘာသာစကားမတူေတာ့ သူတိုု ့နဲ ့ သံၿပိ ုုင္မဆိုုႏိုုင္။ ကိုုယ္ဆိုုႏိုုင္တာဆိုုလိုု ့ ကြတ္ခ်ီ ကြတ္ခ်ီ ကိုုယ္တာဟဲ ဆိုုတဲ့တေၾကာင္းနဲ ့ McFly ရဲ ့ It's all about you သံၿပိ ုုင္ပိုုဒ္။ တခါတေလ ေတြးမိတယ္ သူတိုု ့ေတြသာ ၿမန္မာစကားေၿပာတဲ့ ၿမန္မာေလးေတြဆိုုရင္ သိပ္ေကာင္းမွာပဲလိုု ့။ အမ္းထရူးက Guitarist ဆူနမ္က Singer ရာမားက Dancer ၊ Perfect Band ေလး ကိုုယ့္မွာရိွတယ္။

ပထမဆံုုးအၾကိမ္အၿဖစ္ ၁ နာရီ ၿမင္းစီးၾကပါတယ္။ တန္ဖိုုးထဲမွာ အာမခံလည္း ပါတယ္။ ေမာ္တင္ဘုုရားပြဲမွာ ဝါးေသနတ္ကိုုင္ ၿမင္းစီးရိုုက္ထားတဲ့ ၅ ႏွစ္သား ေၿပာင္စပ္စပ္ ေမာင္ေမာင့္ဓာတ္ပံုုေလးကိုု ေၿပးသတိရတယ္။ ၿမင္းစီးဖိုု ့လား ေဝးေရာ...ၿမင္းကန္ရင္ ေသတတ္လို ့ အေမက ၿမင္းနားေတာင္ ကပ္ခြင့္မေပးဘူး။ ဆူနမ္က စန္းစန္း နင္ ေရွ  ့ကစီး ငါတိုု ့ေနာက္ကလိုုက္မယ္တဲ့။ ကိစၥမရိွဘူး ၿခေသၤကႊ်န္းက ရိုုလာကိုုစတာ အၿပာမွာ ေရွ ့ဆံုုးတန္းမွာ ေယာက္်ားေတြနဲ ့အၿပိ ုုင္စီး အေသေအာ္ခဲ့တဲ့ ငါပါကြ။ ေရွ ့ဆံုုးကေန မစီးလိုုက္ရပါဘူး၊ ဆူနမ္ လာ တက္၊ အမ္းထရူး လာ တက္၊ ကိုုယ္ လာ တက္၊ ရာမာ လာ တက္နဲ ့ ေနာက္ဆံုုး ခႏၶာကိုုယ္အေလးခ်ိန္အလိုုက္ သင့္ေတာ္ရာ ၿမင္းေတြေခၚၿပီး စီးခိုင္းသြားတာပဲ။

ဘယ္ေကြ ့ခ်င္ရင္ ဘယ္ကိုုဆြဲ၊ ညာေကြ ့ခ်င္ရင္ ညာကိုုဆြဲ၊ သြားခ်င္ရင္ ကန္ လြယ္သားပဲ။ ခရီးေတာင္ မစေသးဘူး ကိုုယ့္ၿမင္းက ေဘးလမ္းကိုု ေကြ ့သြားလိုု ့ ဘာလုုပ္ရမွန္းမသိ ပူထူသြားတာ တၿခားသူေတြ ေအာ္တာလည္း မၾကား။ ဆူပါဗိုုက္ဆာက လာၿပီးဆြဲၿပ ကစ္ၿပမွ သိသြားတယ္။ ကိုုယ့္ၿမင္းက တလမ္းလံုုး ေပကပ္ကပ္၊ ရပ္ၿပီးအပင္ေတြစား၊ ကိုုယ္က အတင္းဆြဲ ေကာင္းေကာင္းသြားလိုု ့ ေအာ္၊ ေနာက္က ရာမားၿမင္းက ကိုုယ့္ၿမင္းကိုု ေၾကာက္လိုု ့ အနားမကပ္ဘူး ကိုုယ့္ၿမင္းနဲ ့သူနဲ ့ၾကား ေနရာအေတာ္ေလး ခြာထားၿပီး ရပ္ေနတတ္တယ္။ ကိုုယ့္ၿမင္းက ခ်ယ္စီတဲ့ အညိုုေရာင္ အသက္ ၁၀ႏွစ္ ၿမင္းတိုု ့အသက္အရြယ္အရ ငယ္ေသးတယ္လိုု ့ ဆိုုတယ္။


ကိုုယ့္ၿမင့္က ရုုတ္တရပ္ ရပ္သြားလိုု ့ ေဘးကိုုကန္ မထိဘူးထင္ၿပီး အားထည့္ကန္။ ၿပီးေတာ့မွ သိတယ္ ရွဴးရွဴးေပါက္တာကိုုး။ ကန္ၿပီးသြားၿပီ မတတ္ႏိုုင္ေတာ့ဘူး I am so sorry ပဲ တတ္ႏိုုင္ေတာ့တယ္။ ၿမင္းက နားလည္လား မလည္လားေတာ့မသိ။ ကိုုယ္ၿမင္းက ရပ္ၿပီး အပင္စား ကိုုယ္က အတင္းဆြဲလွည့္ ရာမားၿမင္းက ကိုုယ့္ၿမင္းကိုု ေၾကာက္လိုု ့ သူသတ္မွတ္ထားတဲ့ ေနရာအေဝးမွာေနၿပီး ကိုုယ္ၿမင္း အနီးအနား လံုုးဝမလာ။ ကိုုယ္တိုု ့က ရာမားၿမင္းကိုု ေစာင့္။ ဆူပါဗိုုက္ဆာက ၿမင္းစီးေနတဲ့ကိုုယ္တိုု ့ကုုိ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ေပးတယ္။ ဆင္မယဥ္သာ လမ္းေလွ်ာက္ေနတဲ့ ရာမားကိုု အံမယ္ ရာမား နင္က လူပါ ေမာ္ဒယ္ဂဲလ္ မဟုုတ္ဘူး ၿမင္းကပါ ေမာ္ဒယ္ဂဲလ္။ နင္ေရာ ဘာထူးလဲ လူက ေပကပ္ကပ္ရံုုတင္မကဘူး ၿမင္းကပါ ေပကပ္ကပ္။

ေတာလမ္းေလးတေလွ်ာက္ ေနေပ်ာက္မထိုုးတဲ့ သစ္ပင္ၾကားေတြမွာ ဟုုိးေအာက္ကားလမ္းမၾကီးက ကားသံတဝီဝီ နားဆင္လိုု ့ ၿမင္းက ေပကပ္ကပ္လုုပ္ရင္  ဆြဲလွည့္လိုုက္ ရာမားၿမင္းကိုု ေစာင့္လိုုက္ စမ္းေခ်ာင္းေတြကိုု ၿဖတ္ေက်ာ္လိုုက္ ေတာင္ၿမင့္ၿမင့္ေတြ တက္လိုုက္ ေတာင္ေစာင္းေတြကိုု အရိွန္နဲ ့ဆင္းလိုုက္ ေလေလးတခႊ်န္ခႊ်န္ သီခ်င္းေလးတညည္းသည္းနဲ ့ ပထမဆံုုး ၿမင္းစီးရတာ ထိတ္လန္ ့သလိုု ေပ်ာ္စရာလည္း ေကာင္းသား။ ဆားဗစ္ေကာင္းတာမိုု ့ လိုုလိုုလားလား တစ္ဖ္ေပးၾကတယ္။ တနာရီစီးတာ ေပါင္ေတြကြလိုု ့။

အေမရိကန္ေတြ သဘာဝေတာေတာင္ေတြ ထိန္းသိမ္းထားတာ အေတာ့္ကိုု ခ်ီးမြမ္းစရာ။ တေတာင္ဆင္း တေတာင္တက္ ၿမင့္မားတဲ့သစ္ပင္ၾကီးေတြ ၿမ ူခိုုးေဝေနတဲ့ေတာင္တန္းေတြကိုု ေမာ္ေတာ္ဘိုုက္နဲ ့ လည္ၾကသူေတြကိုု ေတြ ့တယ္။ ေရတံခြန္ဆီသြားေတာ့ အတက္မွာ ေမာဟိုုက္ေနေပမဲ ့ ေရတံခြန္ကိုု ၿမင္လိုုက္ရတာနဲ ့ ေမာပန္းတာေတြေပ်ာက္သြားေလာက္ေအာင္ ေရတံခြန္ေလးက လွပတယ္။ နာမည္ေတာ့ မမွတ္မိဘူး။

ေန ့လည္စာကိုု ေတာနက္ထဲက ၿမိ ုု ့ေသးေသးေလးေပမဲ့ စည္ကားလြန္းတဲ့ Gatlinburg ၿမိ ုု ့က မက္ဆီကန္စားေသာက္ဆိုုင္မွာ စားၾကတယ္။ ေတာင္ထိအထိ ေကဘယ္ကားလိုု တေရြ  ့ေရြ ့တက္ေနတဲ့ ထိုုင္ခံုုကားကိုု ကိုုယ္က တက္ခ်င္တာဆိုုေတာ့ ေမရီလန္းကိုု ၈ နာရီေမာင္းရမွာ ခုုေနေတာက္ေလွ်ာက္ ေမာင္းရင္ေတာင္ မနက္ ၁ နာရီမွ ေရာက္မွာ အဲဒီဟာစီးရင္ ၂ နာရီေလာက္ ၾကာမွာ စီးနဲ ့ေနာ္။

ကားလမ္းေဘး လူလုုပ္ေရတံခြန္ေလးက ေရေတြၿဖာဆင္းေနေတာ့
ဆူနမ္ း Wow !
စန္းစန္ း It is not wow !
ဆူနမ္ း For me, it is wow.
အမ္းထရူး၊ ရာမား း ဟား...ဟား...

တိုုက္အၿမင့္ၾကီးကိုု ကင္းေကာင္ ဖက္တြယ္ေနသဏၭန္ ေဆာက္ထားေတာ့ Wow ၊ တိုုက္ကားေတြ၊ ရိုုလာကိုုစတာေတြ ့ေတာ့ အခ်ိန္မရိွေတာ့လိုု ့ကြာ... အခ်ိန္မ်ားရိွလို ့ကေတာ့လား... နာသကြာနဲ ့ ဆူနမ္တိုု ့က ညည္းညူၾကတယ္။ အသက္ ၃၀ ေပမဲ့ တိုုက္ကားစီးခ်င္၊ ရိုုလာကိုုစတာစီးခ်င္ၾကတဲ့ ဆူနမ္တိုု ့ကိုု ကိုုယ္က Kids လိုု ့ ဆိုုေပမဲ့  အဲဒီ Kids ေတြက ကိုုယ့္ကို ၿပန္ေစာင့္ေရွာက္ေနရတယ္။ လမ္းတေလွ်ာက္ သူတိုု ့ေတြက စကားတေၿပာေၿပာ ကိုုယ္ကလည္း တလမ္းလံုုး အိပ္လာလိုုက္တာ မနက္ ၂ နာရီ အိမ္ေရာက္ေတာ့မွ ႏိုုးေတာ့တယ္။


ေလဘာေဒးေနာက္ေန ့ကိုု vacation leave ယူထားတာ ပေရာဂ်က္မန္ေနဂ်ာ ကင္ဟန္ဒါဆန္က Work from home လိုု ့ေၿပာင္းေပးၿပီး vacation leave ကိုု သိမ္းထားတဲ့။ ကိုုယ့္ကြန္ပ်ဴတာက မတ္ဘြတ္မိုု ့လိုု ့ ရံုုးကဆာဗာကုုိ မခ်ိတ္ႏိုုင္ေတာ့ ကိုုယ္က work from home လိုု ့ မရဘူး။ ဆူနမ္က သူ ့ပံုုေတြကိုု ဘေလာ့မွာတင္တာ မၾကိ ုုက္ဘူး။ သူ ့နာမည္ကိုု ဂူဂယ္မွာ ရိုုက္ထည့္လိုုက္တာ ကိုုယ့္ဘေလာ့ၾကီး တက္လာၿပီး ကိုုယ့္ပံုုကနည္းနည္း သူ ့ပံုုေတြမ်ားမ်ား တင္လိုု ့တဲ့ (အဲဒီေတာ့ ကိုုယ့္ပံုုေတြ မ်ားမ်ားတင္မယ္ေနာ္) ။ ခရစ္ဒစ္ကဒ္ဓာတ္ပံုုကိုု အိတ္ေမွာက္တဲ့ပိုု ့စ္မွာ ေတြ ့လိုုက္ရေတာ့ သူေရွာ့ခ္ၿဖစ္သြားတဲ့ တင္စရာလားတဲ့။ ကိုုယ့္ပံုုပဲပါတဲ့ဓာတ္ပံုုေတြပဲ ေရြးေပးတယ္။ အားလံုုးေပးပါဟယ္ နင့္ပံုုေတြ မတင္ဘူးဆိုုေတာ့ ယံုုဘူးတဲ့။

သူမေပးတဲ့ သူတိုု ့ပံုုေတြက ကိုုယ္ကလဲ ဘယ္ရမလဲ သူတိုု ့ေဖ့ဘြတ္ကေန ေဒါင္းၿပီးတင္တယ္။ သူတို ့မပါတဲ့ပံုုေတြဆိုုတာကလည္း မရိွသေလာက္ ( ကိုုယ့္လိုု ဒီစီကို ကိုုယ္တေယာက္တည္း သြားလည္မွပဲ ရိုုက္ေပးမဲ့သူမရိွလိုု ့ ရႈခင္းပံုုေတြ၊ အေဆာက္အဦးပံုုေတြ၊ ပန္းပံုုေတြ ဘယ္သူမွမပါတဲ့ပံုုေတြ ရမယ္)၊ ကိုုယ္တိုု ့အေပ်ာ္ေတြကိုု ဓာတ္ပံုုကေန စာလာဖတ္သူေတြ ေပ်ာ္သြားရေအာင္ တင္တာပါ ဆူနမ္ရယ္။ ဒီပိုု ့စ္ကိုု ဆူနမ္ၿမင္ရင္ ကိုုယ့္ကိုု ဘယ္လိုုေၿပာဦးမလဲမသိ။ နင့္ကိုုမယံုုတာ အဲဒါေၾကာင့္လိုု ့ ေၿပာမလား၊ နင့္ပံုုမတင္ဘဲ ငါ့ပံုု ဘာလိုု ့တင္တာလဲ ေၿပာမလား၊ ဘာလိုု ့ဒါေတြ ေလွ်ာက္ေရးေနတာလဲ Privacy မရိွဘူးလိုု ့ ေၿပာမလား။ ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္

Smoky coffee, smoky corn & smoky BBQ
Smoky day at Great Smoky Mountains.

ဂရိတ္စမုုတ္ကီေတာင္တန္းမ်ားဆီမွ စမုုတ္ကီခဲ့ေသာ ေန ့ေလးတရက္ အမွတ္တရ


စန္းထြန္း
စက္တင္ဘာ ၂၃၊ ၂၀၁၃။

P.S : Sunam does not like to put her photos on my blog. But we usually take the group photo and my photos are few. Sorry about that, Sunam. My apologizes.

7 comments:

မီးမီးးငယ္ said...

ေပ်ာ္စရာႀကီးစန္းထြန္းေလးရာ...ဘာသာမတူလူမ်ဳိးမတူလည္းစိတ္တူေတြမို ့တကဲ့သူငယ္ခ်င္းေကာင္းေတြပါဘဲ..ဒီလိုသူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့လည္လည္ထြက္ရတာ..ဘဝရဲ ့ေပ်ာ္ရႊင္မ်ဳ ့တခုပါ..အလုပ္လည္းလုပ္နားခ်ိန္မွာစိတ္လႊတ္ကိုယ္လြတ္ေပးလိုက္..ေကာင္းတယ္..မေရာက္ဖူးတဲ့ေဓသေတြေရာက္ဖူးသြားၿပီ..ေက်းဇူးဘဲ...(ေလးေထာင့္ကြက္ေတြကိုမွန္းၿပီးစာရုိက္ရတာနဲနဲမွားရင္သီးခံပါ)

မေလး said...

ညီမစန္းထြန္းေရ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ေလ်ွာက္လည္က်တာေပ်ာ္စရာၾကီးေနာ္။ မေရာက္ဘူးတဲ့ေဒသေတြကို ကိုယ္တိုင္ေရာက္ေနရသလိုပဲ။ ေပ်ာ္ရႊင္မွု ့ေတြယူသြားပါတယ္။ခ်စ္ခင္တဲ့မေလးၿမတ္

ဘုုန္းဘုုန္းေတာက္ said...

စန္းထြန္းေရ မီးမီးငယ္ေပးတဲ့ေကာ္မန္႔ေလးကုိ အရမ္းသေဘာက်တယ္။ ဘုန္းေတာက္လည္း အဲဒီအတုိင္းေလးပဲ ေျပာခ်င္ပါတယ္။ ဟုတ္ပါ့ ဘာသာမတူ၊ လူမ်ဳိးမတူလည္း စိတ္တူေတြမုိ႔ အဖုိးတန္တဲ့သူငယ္ခ်င္းေတြပါပဲ...ခ်မ္းေျမ႕ပါေစ...

Anonymous said...

အဲလုိ ခရီးထြက္ၾကမ္းတဲ့သူေတြနဲ႔ အတူတူတစ္ၿမိဳ႕ထဲ ေနခ်င္တယ္၊၊ ေပ်ာ္စရာႀကီးဗ်ာ၊၊
တိမ္ျပာ(မေနာေျမ)

ေမဓာဝီ said...

ေပ်ာ္စရာႀကီး စန္းထြန္းေလးေရ ... မေမလဲ ကမ့္ပင္း ထြက္ခ်င္တာ အဲဒီ အေတြ႔အၾကံဳ မရွိဖူးေသးဘူး။စန္းထြန္းရဲ႕ အေတြ႔အၾကံဳေလးကို မွ်ေဝခံစားခြင့္ရတာ ေပ်ာ္စရာ စိတ္ဝင္စားစရာ ... ။

Anonymous said...

အေပ်ာ္ေလးေတြကူးစက္သြားတယ္စန္းထြန္းေရ။ပံုုေလးေတြကလည္းလွလိုုက္တာ။သြားႏုုိင္သေရြ ့သြားသာသြားစန္းထြန္းေလးေရ။မမအုုိင္အိုုရာတိုု ့ခုုဆုုိေတာင္မေျပာနဲ ့ကမူေတာင္မတက္ခ်င္ေတာ့ဘူး။ း)အိုုင္အိုုရာ

စံပယ္ခ်ိဳ said...

စန္းထြန္းေရ ......မဂ်က္တုိ႔နားက တရုတ္ဘူေဖးကအရမ္းေကာင္းတယ္ ....နီးရင္ေခၚစားတယ္ ေ၀းလြန္းေတာ႔လဲ ေခၚမည္႔သူကအားနာလုိ႔ပါ.....နီးရင္လဲမဂ်က္ကုိယ္တုိင္စန္းထြန္းဆီကုိလာခဲ႔မိမွာေတာ႔အေသခ်ာဆုံးပဲ.....