23 July 2016

ယူအက္စ္သြား ေတာလား - ၁၆

ဇြန္ ၇ ရက္ေန ့ ၂ နာရီ ဂႊ်န္အက္ဖ္ကေနဒီေလဆိပ္ေရာက္ေတာ့ ကေသးပစိဖိတ္ေလယာဥ္က ေရာက္ႏွင့္ေနၿပီ။ တၿခားေလယာဥ္က လူေတြသာ ထြက္လာေပမဲ့ ကေသးပစိဖိတ္ ေလယာဥ္မယ္ေတြ ထြက္လာတာလည္းမေတြ ့။ လံုုၿခံ ုုေရးဝန္ထမ္းက ေလယာဥ္ေပၚမွာ လူတစ္ေယာက္ ေသသြားတယ္ ခပ္ဝဝတဲ့။ လည္ပင္းက ရွည္လွၿပီ ထြက္မလာေသးဘူး။ ကိုုယ့္လိုုပဲ လည္ပင္းရွည္ေနတဲ့ ဖိလစ္ပိုုင္မနဲ ့စကားေၿပာၿဖစ္ေတာ့ ကိုုယ့္လိုုပဲ ကေသးပစိဖိတ္ေလယာဥ္ကိုု ေစာင့္ေနတာတဲ့။ ေဒၚနယ္ထရန္ ့သာ သမၼတၿဖစ္လိုု ့ကေတာ့ တၿခားႏိုုင္ငံကိုု ေၿပာင္းမယ္တဲ့။ ၃ နာရီေလာက္မွ ထြက္လာတယ္ ထေရာ္လီငွားတာ ၆ က်ပ္ေတာင္ ေပးရတယ္ဆိုုပဲ။ တကၠဆီေမာင္းသမားနဲ ့ စကားေၿပာၾကေတာ့ သူက Documentary ဗီဒီယုုိရိုုက္တာ ဝါသနာပါတယ္။ ဘရားဇီးမွာ ေပၚၿပ ူလာၿဖစ္တဲ့ အကတစ္မ်ိဳးအေၾကာင္းေတာင္ ရွင္းၿပေနေသးတယ္။ ကားခပိုုက္ဆံေပးတာ ၁၀ ၿပန္ေပးေနေသးလိုု ့ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ ေတာင္ၿဖစ္သြားတယ္။ ေနာက္မွ ေသခ်ာရွင္းၿပ တစ္ဖ္ေပးၿပီး ပိုုက္ဆံယူတဲ့အခါ ေသခ်ာယူဖိုု ့ သတိေပးလိုုက္ရတယ္။ ေန ့နဲ ့ညနဲ ့ မွားေနလိုု ့ ညေန ၅ နာရီေလာက္ အိပ္ေပ်ာ္ေနတာကိုု အတင္းႏိုုး တိုုင္းစကြဲယားကိုု သြားလည္ရေအာင္ဆိုုေတာ့ မလိုုက္ခ်င္ဘူး အိပ္ခ်င္တယ္တဲ့။ မရဘူး ရထားေပၚမွာအိပ္ ထထ သြားရေအာင္ အတင္းႏိုုးၿပီး ၃၄ လမ္း၊ ေရာ္ခါဖယ္လာစင္တာ၊ တိုုင္းစကြဲယားကိုု သြားလည္ၾကတယ္။ အိမ္အၿပင္ေရာက္တာနဲ ့ ရာသီဥတုုက ေအးလိုု ့တဲ့ အေႏြးထည္ ေၿပးယူရတယ္။ နယူးေယာက္တခြင္ လည္သမွ် ဓာတ္ပံုုေလးေတြ တင္လိုုက္ပါတယ္။ ပိုု ့စ္အသစ္ေတြ မတင္လိုု ့ ေနမ်ားမေကာင္းဘူးလားထင္ၿပီး သတိတရ စီေဘာက္မွာ ေမးလာတဲ့ မၿဖ ူၿဖ ူထြန္းေရ ေနေကာင္းပါတယ္ အေမနဲ ့အစ္မ အလည္ေရာက္ေနလိုု ့ပိတ္ရက္ေတြမွာ နယူးေယာက္တခြင္ လိုုက္ပိုု ့ေနတာ မအားလိုု ့ ပိုု ့စ္ေတြမတင္ၿဖစ္တာပါ။

ဂႊ်န္အက္ဖန္ကေနဒီေလဆိပ္ တာမင္နယ္ ၇

ဂရမ္းစင္ထရယ္ကေန ၇ ရထား တဘူတာစီး Vernon Blv/Juction Blv
မွတ္တိုုင္မွာစီးၿပီး လမ္းေလွ်ာက္ရင္ မက္ဟက္တန္စကိုုင္းလိုုင္းကိုု ၿမင္ရတဲ့ေနရာ


အစ္မ ငယ္သူငယ္ခ်င္းရဲ ့ သူငယ္ခ်င္း(ဘေလာ္ဂါ မစုုညဏ္) နဲ ့
သူ ့သမီးေလး လုုလုု
သမီးေလး လုုလုု
ဘေလာ္ဂါ မမီးငယ္ လိုုက္ေကႊ်းတဲ့ အရသာရိွလွတဲ့ ဒင္ဆမ္း

ဂရမ္းစင္ထရယ္ထဲက နာရီစင္
ႏွစ္ေပါင္းရာေက်ာ္ၿပီၿဖစ္တဲ့ ဂရမ္းစင္ထရယ္ထဲမွာ
ဂရမ္းစင္ထရယ္
Chrysler အေဆာက္အဦး
New York Public Library ေရွ ့မွာ
စာၾကည့္တိုုက္အတြင္းမွာ
စာၾကည့္တိုုက္တြင္းက ေခါင္မိုုး
စန္းထြန္း
ဇူလိႈင္ ၂၃၊ ၂၀၁၃။

20 July 2016

ပီေအရံုုးမွ မိတ္ေဆြမ်ား - ၂

ေဘာ့စ္ ေရာ့စာခ်ိဳမွာလည္း သားသမီး ၄ ေယာက္ရိွတယ္။ သမီး ၁ ေယာက္၊ သား ၃ ေယာက္၊ သား ၂ ေယာက္က အမႊာ၊ ေရာ့က အသက္ ၂၀ ေက်ာ္အရြယ္ အမႊာညီေနာင္နဲ ့ အဖြဲ ့က်တယ္။ ညဆိုု ၉  နာရီခြဲအိပ္ မနက္ ၇ နာရီခြဲရံုုးတက္ ညေန ၄ နာရီ ရံုုးဆင္းတယ္။ ေရာ့က ဒီဒီကိုု သေဘာမက်ဘူး။ ၁၇ ထပ္ေရာက္ေတာ့ တပတ္တခါ ဒီဒီ၊ လင္းမင္း၊ ရူဒီ၊ ယန္း၊ ကိုုယ္တိုု ့ ေန ့လည္စာကိုု  မီတင္းခံုုမွာစားၿပီး စကားစၿမည္ ေၿပာၾကတယ္။ ေဘာ့စ္ေရာ့စာခ်ိဳက heart attack ၿဖစ္လိုု ့ အေဖ့လိုုမ်ိဳး ႏွလံုုးေသြးေၾကာထဲကိုု စတန္ေခ်ာင္းေလးေတြ ထည့္ထားရတယ္။ ၾကက္စြပ္ၿပ ုုတ္ အၿမဲစားၿပီး ေယာဂေလ့က်င့္ခန္း လုုပ္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ ဒီဒီက ပီအမ္အိုုရံုုး 4WTC ကိုု ေၿပာင္းသြားတယ္။ ေဂ်ာ ့ဘေရာ့ဘန္းက ကိုုယ္တိုု ့မန္ေနဂ်ာ ၿဖစ္လာတယ္။ ေဂ်ာ ့ဘေရာ့ဘန္းက သက္သက္လြတ္စားတယ္၊ စကားကိုု ခ်ိဳခ်ိဳသာသာေၿပာတယ္၊ System ကိုု ေသခ်ာနားမလည္ဘဲ dcoument ကိုု ဂရုုစိုုက္ၿပီး ဟိုုဟာၿပင္ခိုုင္း၊ ဒီဟာၿပင္ခိုုင္းဆိုုေတာ့ ကိုုယ္နဲ ့ၿငင္းခုုန္ရတယ္။ တခါတေလ ပရိုုဂရမ္မွာ အမွားရိွတာလား၊ ဆာဗာေၾကာင့္လား မသိေတာ့ ဟိုုလိုုလုုပ္ေပးပါ၊ ဒီလိုုလုုပ္ေပးပါဆိုုရင္ မလုုပ္ေပးဘူး လက္သီးနဲ ့ထိုုးခ်င္တာ လက္ကိုုယားေနေတာ့တာပဲ။ ေဂ်ာ ့က ပင္ဆယ္ေဗးနီးယားၿပည္နယ္ ဖီလာဒဲဖီးယားၿမိ ုု ့ကေန ၂ နာရီ ရထားစီးၿပီး ရံုုးတက္တယ္။ ပီေအရံုုးမွာလုုပ္တာ အေတာ္ၾကာၿပီ ဟိုုင္းေလာက္ပဲ ႏႈတ္ဆက္ၿပီး မခင္ဘူး။ အသားဝါဝင္းတဲ့ ယိုုးဒယားသား ဝတ္တနာ၊ ဖိလစ္ပိုုင္သား ႏိုုဝယ္၊ တရုုတ္ၾကီး က်င္းဆုုန္း၊ ဖူက်န္ ့သူ ဇီဒန္းတိုု ့နဲ ့ ေန ့လည္စာစားရင္း အသိအကႊ်မ္းေတြ ၿဖစ္လာတယ္။

ႏႈတ္ခမ္းေမႊးစစ၊ မ်က္မွန္နဲ ့ ပိန္ပိန္ရွည္ရွည္ ယိုုးဒယားတစ္ေယာက္က တာခ်ီလိတ္ကိုု ေရာက္ဖူးတယ္ ၿမန္မာအစားအစာေတြ တကယ္ေကာင္းတယ္တဲ့။ စကားကိုု နာရီဝက္ေလာက္ မရပ္မနား တရစပ္ေၿပာႏိုုင္တာပဲေနာ္ဆိုုေတာ့ ရယ္လိုုက္တာ။ ၂ နာရီလံုုးလံုုး စကားေၿပာႏိုုင္တယ္၊ သူ ့အလုုပ္ကလည္း စကားေတြအမ်ားၾကီး ေၿပာရတဲ့ အလုုပ္တဲ့။ ယိုုးဒယားေတြက ဗမာကိုု မုုန္းတယ္ေနာ္ဆိုုေတာ့ သူတိုု ့သင္ခန္းစာထဲမွာ သင္ရတယ္တဲ့။ အေမစုုအစိုုးရလက္ထက္မွာ ၿမန္မာၿပည္ ေကာင္းလာေတာ့မယ္ ေနာင္အႏွစ္ ၂၀ ဆိုုရင္ ယိုုးဒယားေတြ ၿမန္မာၿပည္ကိုုလာၿပီး အလုုပ္လုုပ္ရမလား မသိဘူးေနာ္ဆိုုေတာ့ ၿဖစ္ႏိုုင္တယ္တဲ့။ ယိုုးဒယားေတြက ဘုုရင္ကိုု ကိုုးကြယ္တဲ့အေၾကာင္းေတြ ေၿပာၿဖစ္တယ္။ ဖိလစ္ပိုုင္ေတြက ၿမန္မာ့ႏိုုင္ငံေရးအေၾကာင္း အေတာ္သိတယ္။ ၂၀၁၄ ခရစ္စမတ္ပါတီကိုု Exchange Place ကရံုုးမွာလုုပ္တာ ေပ်ာ္စရာၾကီး၊ ခရစ္စမတ္လက္ေဆာင္ေတြလဲၾက ဝိုုင္အရက္ကိုု လုုၾကနဲ ့။ ၂၀၁၅ ႏွစ္ဝက္ေလာက္မွာ ပီေအအင္ဂ်င္႒ာနတစ္ခုုလံုုး ေဝါထရိတ္စင္တာ တဖက္ကမ္း Exchange Place ရံုုးကုုိ ေၿပာင္းလာတယ္။ ရစ္ကီက အလုုပ္လုုပ္တာ မေတာ္ဘူး သူ ့ရီပိုု ့စ္မွာ အမွားေတြ အမ်ားၾကီးတဲ့။ ယန္းကိုု ေမးၾကည့္ေတာ့ ဟုုတ္ပါ့ အမွားေတြအမ်ားၾကီး။ ကိုုယ္တိုု ့အားလံုုးက ရစ္ကီအလုုပ္ၿပ ုုတ္မယ္လိုု ့ ထင္ေနတာ ရစ္ကီကမၿပ ုုတ္ဘဲ အမ္တီေအရံုုးမွာ ကိုုယ္နဲ ့အတူလုုပ္ခဲ့ဖူးတဲ့ တရုုတ္အန္တီၾကီးစူးက ၆ လနဲ ့ အလုုပ္ၿပ ုုတ္တယ္။ ယန္းကေတာ့ စူးအလုုပ္လုုပ္တာ ေတာ္တယ္လိုု ့ ယူဆေပမဲ့ မန္ေနဂ်ာသစ္ ပါကစၥတန္သူ ဆားဒီးယားက စူးကိုု မၾကိ ုုက္ဘူး။ ယန္းလည္း ဆားဒီယားနဲ ့ အလုုပ္လုုပ္တာ အဆင္မေၿပဘူး။

ပတ္ထရီရာခ်န္က ပီေအဝန္ထမ္း ၿဖစ္လာတယ္။ ပတ္ထရီရွာနဲ ့ ခရစ္စမတ္ပါတီ၊ Staff Meeting ေတြမွာ ဆံုုေတြၿဖစ္သလိုု ့ မတ္ေဆ့စ္ေတြပိုု ့ရင္း အဆက္အသြယ္မၿပတ္ ခင္ေနတုုန္း။ ေနာက္ေတာ့ စတယ္လာရံုုးကေန သက္သက္လႊတ္စားတဲ့ အိႏိၵယမေလးနီးရွာ၊ ေကာ္ဖီၾကိ ုုက္တဲ့ ဆန္ကာ၊ အမ္တီေအပေရာဂ်က္ေၾကာင့္ ကိုုယ္နဲ ့လူခ်င္းမေတြ ့ဖူးေပမဲ့ ဖုုန္းနဲ ့အဆက္အသြယ္ရိွတဲ့ တရုုတ္မေလး ေကာ္နီ (စူးေနရာမွာ အစားထိုုးဖိုု ့) မန္ေနဂ်ာဆားဒီးယားေအာက္မွာလုုပ္ဖိုု ့ ေရာက္လာတယ္။ ေကာ္နီကိုု တိုုးတိုုးၾကိတ္ၾကိတ္ မွာရတယ္ ဆားဒီးယားကိုု သတိထားဖိုု ့။ အုုန္ကာ၊ နီးရွာ၊ ရီနာ၊ ဆန္ကာ၊ ဆားဒီးယား အိႏိၵယေတြၾကားထဲမွာ ေကာ္နီက တစ္ဦးတည္းေသာ တရုုတ္မ။ ဆားဒီးယားတုုိ ့အုုပ္စုုက 4WTC နဲ ့ Exchange Place ရံုုး တလွည့္စီ ထိုုင္ရတယ္။ ပီေအရံုုးမွာ ၁၆ ႏွစ္ေလာက္ရိွၿပီၿဖစ္တဲ့ ပြာတိုုရီကိုုသူ စကၠေတရီ လီဆာက တဟဲဟဲရယ္ေနတတ္တယ္။ ေထာင္ေထာင္ေမာင္းေမာင္း ေအမီရိွရင္ တရံုုးလံုုး သူ ့အသံက်ယ္က်ယ္ေလာင္ေလာင္ကိုု ၾကားရတယ္။ ဒိုုင္ယန္း ကြတ္ကီးေတြဖုုတ္ၿပီး စားပြဲခံုုမွာတင္ထားရင္ ကိုုယ္တိုု ့ေတြ ေၿပာင္သလင္းခါေအာင္ အားေပးေလ့ရိွတယ္။ မၾကာခင္မွာဘဲ ရစ္ကီက Dropbox သံုုးလိုု ့ဆုုိၿပီး TSD အုုပ္စုုက လူေတြလာၿပီး ခ်က္ခ်င္းပစၥည္းသိမ္းၿပီး ထြက္သြားခိုုင္းတယ္။ ပီေအရံုုးရဲ ့ ေပၚလစီက ေဆာ့ဝဲေတြကိုု ေဒါင္းလိုု ့မရဘူး HelpDesk ကေန ကြန္ပ်ဴတာထဲ သြင္းေပးရတာ။ ရစ္ကီမွာ Administrator User Right ရိွတယ္နဲ ့တူတယ္။ အဲဒီကစလိုု ့ ရံုုးကကြန္ပ်ဴတာမွာ အင္တာနက္က ေဆာ့ဝဲေတြ မေဒါင္းရဲဘူး။ Chief Estimator  ရြန္မိုုနာကိုု အၿငိမ္းစားယူသြားတယ္။ ရြန္က ၿမိ ုု ့ေတာ္ဝန္လည္း လုုပ္တယ္ ၿမိ ုု ့ေတာ္ဝန္တစ္ေယာက္အေနနဲ ့ သတိုု ့သားနဲ ့ သတိုု ့သမီးတိုု ့ရဲ ့ မဂၤလာအသိသက္ေသ လုုပ္ေပးရတာ အေကာင္းဆံုုးအခ်ိန္ပါပဲတဲ့။

ရြန္က ကေလးလည္း ေမြးေပးဖူးတယ္တဲ့။ ရြန္ ့အိမ္မွာ ၾကက္ေတြေမြးထားတယ္။ တခ်ိဳ ့ရံုုးေတြက လူေတြေတာ္တယ္ မေကာင္းဘူး၊ တခ်ိဳ ့ရံုုးေတြက လူေတြေကာင္းတယ္ ဒါေပမဲ့ မေတာ္ဘူး၊ ပီေအရံုုးကေတာ့ လူေတြက ေတာ္လည္းေတာ္တာ္ ေကာင္းလည္းေကာင္းတယ္တဲ့ ရြန္က မွတ္ခ်က္ေပးသြားေလရဲ ့။ ရြန္ ့ေနရာကိုု ဆက္ခံသူက တရံုုးလံုုးမွာ အဝဆံုုး အန္ဒီ။ အန္ဒီက ဟိုုဟာမလုုပ္ခ်င္ဘူး၊ ဒီဟာမလုုပ္ခ်င္ဘူးဆိုုေတာ့ အက္စတီမိတ္တာေတြ ကိုုယ့္ကိုု အကူအညီေတာင္းၿပီး လုုပ္ခိုုင္းရတယ္။ Estimating ပေရာဂ်က္ၿပီးေတာ့ ရြန္က ရံုုးတိုုင္းကိုု သြားၿပီး ဘယ္လိုုသံုုးရမလဲလိုု ့ သင္ေပးတယ္။ အန္ဒီကေတာ့ Webinar အြန္လိုုင္းကေန သင္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ မ်က္ခံုုးေမႊးေကာင္းေကာင္း၊ ေထာင္ေထာင္ေမာင္းေမာင္း၊ ခန္ ့ေခ်ာတဲ့ ပရိုုဂရမ္ဒါရိုုက္တာ အိန္ဂ်ယ္ေရာက္လာတယ္။ အိန္ဂ်ယ္က အလုုပ္အရမ္းလုုပ္တယ္။ မန္ေနဂ်ာေပါလ္ကယ္ေရရဲ ့ ဘာဘီက်ဴပါတီကေန ေဟာင္ေကာင္သား ဟိုုဂမ္လမ္းက ကိုုယ္တိုု ့မန္ေနဂ်ာၿဖစ္လာခဲ့တယ္။ ဒီဒီနဲ ့ ေဂ်ာ ့ ကိုုယ္တိုု ့မန္ေနဂ်ာၿဖစ္တုုန္းက မီတင္းဆိုုတာလည္း သိပ္မရိွ၊ စာရြက္စာတမ္းလည္း မရိွ၊ ဟိုုကမ္ မန္ေနဂ်ာၿဖစ္လာေတာ့ အပတ္တိုုင္း ဘာေတြလုုပ္ခဲ့တယ္၊ ဘယ္ေတြလုုပ္မယ္ဆိုုတာ တနလၤာေန ့မီတင္းမွာ ေၿပာရတယ္။ ေသာၾကာေန ့ေတြဆိုု ကိုုယ္တိုု ့အုုပ္စုု ေန ့လည္စာ ထြက္စားတယ္။ တလႏွစ္ခါ Power Luch ေန ့လည္စာအတူစားရင္း ကိုုယ္တိုု ့လုုပ္ေနတဲ့ ပေရာဂ်က္ကိုု ကိုုယ့္အဖြဲ ့ကိုု ရွင္းၿပတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ရီနာက 4WTC ရံုုးကိုု ေၿပာင္းသြားတယ္ မန္ေနဂ်ာဆာဒီးယားကိုု ကြန္းပလိမ္းတက္ခဲ့တယ္။ ရံုုးခ်ဳပ္မွာ ကိုုယ္နဲ ့ပေရာဂ်က္ လုုပ္ခဲ့ဖူးတဲ့ တရုုတ္မေလး မစ္ခ်ဲလ္ေရာက္လာတယ္။

မစ္ခ်ဲလ္က ဝါရွင္တန္ဒီစီက ေဂ်ာ့ဝါရွင္တန္တကၠသိုုလ္မွာ မာစတာတက္ေနတာ။ ရံုုးခ်ဳပ္မွာ ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္ေနၿပီး ခုုမွ ကလိုုင့္ရင့္ရံုုးကိုု ေရာက္တာ။ သူေနတဲ့ အိပ္ခန္းေလးခန္းပါ တိုုက္ခန္းမွာ ဘာကိုုနီအက်ယ္ၾကီးရိွတယ္ ၁၂ ထပ္ သူ ့အိမ္ကေန လစ္ဘာတီရုုပ္ထုုကိုု ၿမင္ရတယ္ဆိုုၿပီး ဂုုဏ္ယူတတ္တဲ့ ကေလးမေလး။ စတယ္လာကုုမၺဏီ ညစာစားပြဲေတြမွာ ႏွစ္တိုုင္းဆုုအၾကီးေတြ ေပါက္ေလ့ရိွတဲ့ ကံေကာင္းေလ့ရိွတဲ့ ကေလးမေလး။ ယန္းက ပီေအဝန္ထမ္း ၿဖစ္လာတယ္။ အရင္တုုန္းကေတာ့ ေန ့လည္စာကိုု ကိုုယ့္ခံုုမွာပဲ စားေပမဲ့ ေနာက္ေတာ့ Pantry မွာ စားၿဖစ္တယ္။ ေန ့လည္စာစားရင္း ေဂ်ာ္ဒန္ၾကီး ဂ်မားနဲ ့ခင္လာတယ္။ ဂ်မားက ၁၉၈၃ မွာ လူဝီစီယားနားတကၠသိုုလ္မွာ ေက်ာင္းလာတက္တာ။ Criminal Justic တက္ေနတဲ့ သား၁ ေယာက္၊ ၅ ႏွစ္အရြယ္ သမီးတစ္ေယာက္ရိွတယ္။ ဆီးရီးယားမွာ အာဆတ္ သမၼတၿဖစ္ေတာ့ အသက္ ၃၃ ႏွစ္ပဲ ရိွေသးတယ္။ အေၿခခံဥပေဒမွာက အသက္ ၃၅ ႏွစ္မွ သမၼတၿဖစ္ရမွာဆိုုေတာ့ အေၿခခံဥပေဒကိုု ၿပင္လိုုက္တယ္။ နင္တိုု ့အေမစုုလည္း အာဏာရိွလာရင္ အာဆတ္လိုု ၿဖစ္မွာ လံုုးဝပဲ။ သူက အာဏာမလိုုခ်င္ေပမဲ့ သူ ့သားက လိုုခ်င္မယ္၊ သူ ့ေဆြမ်ိဳးေတြက လိုုခ်င္မယ္ အာဏာရႈးလာမွာပဲ လံုုးဝလံုုးဝကိုု မၿဖစ္ႏိုုင္ဘူး။ ဒါ လူ ့သဘာဝပဲ ဒါေပမဲ့ အေမစုုက ခႊ်င္းခ်က္ ေနာက္ ၂ ႏွစ္ေနမွ ေၿပာရေအာင္။ ဂ်မားကစရင္ ကိုုယ္ကလည္း ကက္ကက္လန္ေအာင္ ၿပန္ရန္ေတြ ့ေလ့ရိွတယ္။ ဂ်မားဟာ အေတာ္ဗဟုုသုုတစံုုတဲ့လူ ေၿပာစရာေတြ၊ ေဆြးေႏြးစရာေတြ အမ်ားၾကီး။

ေၿမာက္အေမရိကတိုုက္နဲ ့ ေတာင္အေမရိကတိုုက္ၾကားက အယ္ဆာေဗးဒိုုးကႏိုုင္ငံသား အဲရစ္။ အယ္ဆာေဗးဒိုုးႏိုုင္ငံကိုု တခါမွ မၾကားဖူးဘူး ကြမ္တီမာလာ၊ ဟြန္ဒူရပ္၊ ပနားမားေလာက္ပဲ သိတာ။ အရင္တုုန္းက စစ္တပ္အုုပ္ခ်ဳပ္တယ္ ခုုေတာ့ ဒီမိုုကေရစီ လူဆိုုးဂိုုဏ္းေတြ မ်ားတယ္ ပတ္ဝန္းက်င္ထိန္းသိမ္းေရးကိုု လံုုးဝဂရုုမစိုုက္ဘူး။ အဲရစ္နဲ ့ သူ ့သားက ေဘာလံုုးကန္တယ္။ အသိအမွတ္ၿပ ုုအင္ဂ်င္နီယာစာေမးပြဲက မနက္ ၈ နာရီကေန ည ၈ နာရီအထိ ေၿဖရတာတဲ့။ စားပြဲခံုု၊ စာရြက္စာတမ္း၊ အစားအေသာက္ ကိုုယ့္ဘာသာ ယူလာရတာတဲ့။ တစ္ႏွစ္မွာ ႏွစ္ၾကိမ္ေၿဖခြင့္ရိိွတယ္ ခုုေတာ့ တစ္ႏွစ္မွာ ၄ ၾကိမ္ေလာက္ ေၿဖခြင့္ရိွတယ္။ ဂ်ဗားက တခါတည္းနဲ ့ေအာင္တာတဲ့။ ပီေအရံုုးကတစ္ေယာက္ဆိုုရင္ ၁၃ ၾကိမ္ေတာင္ ေၿဖရတာဆိုုပဲ။ တြင္းေရပဲေသာက္တဲ့ ဘရိုုင္ယန္က ေလတိုုက္တဲ့အခါ တံတားရဲ ့ တုုန္ခါမႈ၊ လႈပ္ယမ္းမႈေတြအေၾကာင္း ေၿပာၿပတယ္။ နီပါလီၾကီး ပါရာမိုုနဲ ့ ကိုုယ့္နီေပါသူငယ္ခ်င္းေတြအေၾကာင္း ေၿပာၿဖစ္တယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့တပတ္ကပဲ ပေရာဂ်က္ဆက္လုုပ္ဖိုု ့ ဆံုုးၿဖတ္ခဲ့တာဆိုုေတာ့ ဒီႏွစ္ကုုန္အထိ ပီေအရံုုးမွာ ဆက္ေနၿဖစ္မယ္ထင္တာ။ ဒီတပတ္ ဗုုဒၶဟူးေန ့မွာ မန္ေနဂ်ာက ဒီေသာၾကာဟာ ကိုုယ့္ေနာက္ဆံုုးေန ့ပါတဲ့။ ပေရာဂ်က္ေတြကိုု ယန္းကိုုလႊဲေပး ေန ့လည္စာစား ေနာက္က်ေတာ့ ဂ်မားတိုု ့နဲ ့လည္း မဆံုုၿဖစ္ဘူး။

ေသာၾကာေန ့က်ေတာ့ ကိုုယ့္ Farewell ပြဲကိုု ဂ်ပန္ဆိုုင္မွာ သြားစားၾကတယ္။ အားလံုုးက လာႏႈတ္ဆက္ၾကေတာ့ ဝမ္းနည္းတယ္။ ယန္းကေတာင္ ေၿပာေနေသးတယ္ ဂ်မားတိုု ့ကိုု သြားႏႈတ္ဆက္ရေအာင္တဲ့ ဘယ္မွာထိုုင္မွန္းမသိလိုု ့ သြားမႏႈတ္ဆက္ေတာ့ပါဘူး။ ညေန ၅ နာရီေလာက္က်ေတာ့ ဂ်မားေရာက္လာတယ္။ အမ်ိဳးသားအိမ္သာမွာ ဝမ္နဲ ့ဆံုုေတာ့ ဝမ္ကေၿပာၿပလိုု ့ လာႏႈတ္ဆက္တာတဲ့။ ဂ်မားကိုုလည္းေတြ ့ေရာ မ်က္ရည္ေတြ အလိုုလိုုက်လာေတာ့တာပဲ။ သူ တစ္ခုုပဲစိတ္မေကာင္းၿဖစ္တာ အေမစုုအေၾကာင္းနဲ ့ ကိုု္ယ့္ကိုုစခဲ့လိုု ့တဲ့။ ေနာက္ ၂ ႏွစ္ၾကာရင္ ကိုုယ္တိုု ့အဲဒီအေၾကာင္း ေဆြးေႏြးၾကဦးမွာေပါ့။ ကိုုယ္တိုု ့ေတြ တကယ့္ကိုု အခ်ိန္ေကာင္းေတြ ရိွခဲ့ၾကတယ္။ ဂ်မားက ပါးကိုု ကစ္ေပးၿပီး ႏႈတ္ဆက္သြားတယ္။ ကိုုယ့္ပစၥည္းေတြက သိပ္မမ်ားဘူး ကႊ်တ္ကႊ်တ္အိတ္ႏွစ္လံုုး ရထားေပၚမွာ မ်က္ရည္က အလိုုလိုုက်လာတယ္။ ပီေအရံုုးမွာ တစ္ႏွစ္ခြဲ လုုပ္ခဲ့တယ္။ ကိုုယ္ ပီေအရံုုးကလူေတြကိုု ခင္မင္တြယ္တာသလိုု ပီေအရံုုးကလူေတြကလည္း ကိုုယ့္ကိုု ခ်စ္ခင္ၾကတယ္။ ကိုုယ့္ကိုုခ်စ္တဲ့ ကိုုယ္ကခ်စ္တဲ့ရံုုးေလးကိုု ခြဲရတာ အေတာ္စိတ္မေကာင္းစရာဘဲ။ ေပ်ာ္ရာမွာ မေနရ ကလိုုင္းရင့္ရံုုးေတြကိုု ဆင္းရတဲ့ ကြန္ဆာတန္ ့ဘဝကိုု စိတ္ကုုန္သြားတယ္။ ဂရင္းကဒ္ရၿပီးရင္ ဒီအလုုပ္ကထြက္မယ္ ပီေအရံုုးလိုုမ်ိဳး ေအးေအးခ်မ္းခ်မ္းရံုုးမွာ ပင္စင္ယူတဲ့အထိ အလုုပ္လုုပ္သြားခ်င္တယ္။ တနလၤာေန ့ကစၿပီး ၃၆ လမ္းရံုုးမွာ ရံုုးတက္ရမယ္။ ရံုုးခ်ဳပ္မွာပဲ ေနရမွာလား၊ ကလိုုင့္ရင့္ရံုုးကိုု ဆင္းရမွာလား မသိေသးဘူး။

စကၤာပူကေန စတိတ္ကိုု လာတုုန္းက၊ ဆူနမ္တိုု ့ ေက်ာင္းကေန ထြက္ခြာသြားတုုန္းက၊ ကန္တက္ကီရံုုးကိုု ခြဲရတုုန္းက တကယ့္ကိုု ဝမ္းနည္းပက္လက္ ငိုုခဲ့ဖူးတယ္။ ကိုုယ့္ကိုုကိုုယ္ ရင့္က်က္လာတယ္ ထင္ေပမဲ့ ပီေအရံုုးကိုု ခြဲရခ်ိန္မွာ ငိုုေနမိတုုန္း။ ဒီပိုု ့စ္ကိုု ေရးေနတုုန္းလည္း မ်က္ရည္ေတြက ဘာလိုု ့အလိုုလိုုက်လာမွန္း မသိ။ ေတြ ့ဆံုုၾကံ ုုကြဲၾကတဲ့ ေလာကၾကီးမွာ ေရစက္ရိွရင္ ၿပန္ေတြ ့ၾကဦးမွာေပါ့။ ခုုေတာ့ Exchange Place က ပီေအရံုုးရယ္၊ ယန္း၊ ဝမ္၊ ေနသန္၊ ဟင္နရီ၊ ရမ္ဒီ၊ ရူဒီ၊ လင္းမင္၊ ဂ်ာမား၊ အဲရစ္၊ ဘရိုုင္ယန္၊ ပရာမိုု၊ ေရာ့စာခ်ိဳ၊ ေပါလ္၊ လီဆာ၊ ေအမီ၊ ဒိုုင္ယန္း ပီေအရံုုးက မိတ္ေဆြေတြကိုု လြမ္းေနမိေတာ့တာပဲ။

စန္းထြန္း
ဇူလိႈင္ ၂၀၊ ၂၀၁၆။

05 June 2016

ပီေအရံုုးမွ မိတ္ေဆြမ်ား - ၁

၂၀၁၄ ဒီဇင္ဘာ နယူးေယာက္က စတယ္လာကုုမၺဏီမွာ အလုုပ္ရေတာ့ ၃၆လမ္းက ရံုုးခ်ဳပ္မွာ ၁ လေလာက္ပဲ ေနရတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကလိုုင္းရင့္ ဂရမ္းစင္ထရယ္နား ၄၄ လမ္းက အမ္တီေအ မတ္ထရိုုေနာ့ရံုုးကိုု ေရာက္သြားတယ္။ နယူးေယာက္မွာ အမ္တီေအကိုု မသိတဲ့သူမရိွဘူး။ ဘာၿဖစ္လိုု ့လဲဆိုုေတာ့ နယူးေယာ့ကာတိုုင္း အမ္တီေအ ေၿမေအာက္ရထား၊ ဘတ္စ္ကားကိုု စီးရတာကိုုး။ စီနီယာခဲတန္က ကိုုယ့္တစ္ေယာက္တည္း ပေရာဂ်က္ေတြကိုု ေကာင္းေကာင္းထိန္းႏိုုင္တယ္ဆိုုၿပီး စိတ္ခ်လက္ခ် ထားခဲ့တာ ၈ လၿပီးလိုု ့ အမ္တီေအ ပေရာဂ်က္အပ္ၿပီးတဲ့အခါ ပေရာဂ်က္မန္ေနဂ်ာ ပတ္ထရီရွာခ်န္နဲ ့ကိုုယ္ ရံုုးခ်ဳပ္ကိုု ၿပန္ရတယ္။ ရံုုးခ်ဳပ္မွာက မနက္ ၉  နာရီကေန ညေန ၆ နာရီအထိ ရံုုးတက္ရၿပီး ေန ့လည္ထမင္းစားခ်ိန္ကိုု ၁ နာရီယူရတယ္။ ကလိုုင္းရင့္ရံုုးေတြမွာလိုု မနက္ ၈ နာရီရံုုးတက္ ညေန ၄ နာရီၿပန္ ေန ့လည္ထမင္းစားခ်ိန္ကိုု နာရီဝက္ေလာက္ပဲ ယူလိုု ့မရဘူး။ ေန ့လည္စာထမင္းစားၿပီးရင္ ၄၂လမ္း ဘရိုုင္ယန္ပါ့ခ္ကိုု ပတ္ထရီရွာနဲ ့ကိုုယ္တိုု ့လမ္းေလွ်ာက္ေလ့ရိွတယ္။ ရံုုးမွာက လူသစ္တရုုတ္ေတြမ်ား ကိုုယ္ကလည္း ရံုုးခ်ဳပ္မွာ ေနရတဲ့အခ်ိန္နည္းေတာ့ ရံုုးကလူေတြကိုု သိပ္မသိဘူး။ ပတ္ထရီရွာခ်န္က ပီေအလိုု ့အတိုုေကာက္ေခၚတဲ့ THE PORT AUTHORITY OF NEW YORK & NEW JERSEY ကလိုုင္းရင့္ရံုုးမွာ ပေရာဂ်က္ရလိုု ့ နယူးဂ်ာစီၿပည္နယ္ Newark ၿမိ ုု ့မွာ အလုုပ္ဆင္းသြားေတာ့ ကိုုယ္တစ္ေယာက္တည္း ပ်င္းက်န္ေနရစ္ခဲ့တာေပါ့။

ရံုုးခ်ဳပ္မွာက မန္ေနဂ်ာေတြမ်ားေတာ့ ဟိုုလူကခိုုင္း ဒီလူကခိုုင္းနဲ ့ ပေရာဂ်က္ ၃ခုုေလာက္ကိုု တၿပိ ုုင္တည္းလုုပ္ရတယ္။ ေနရာကက်ဥ္း၊ ကာထားတဲ့ဟာမရိွ၊ ကိုုယ္ဘာၾကည့္ေနတာဆိုုတာ အားလံုုးကၿမင္ႏိုုင္ၿပီး အလုုပ္လုုပ္ရတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္က မေကာင္းဘူး။ ၿပီးေတာ့ စာသင္ေက်ာင္းေတြကိုု ကြန္ပ်ဴတာေတြ လိုုက္ဆင္တဲ့ တရုုတ္ေတြက ဝင္လာလိုုက္၊ ထြက္သြားလိုုက္၊ စကားကိုု ေအာ္ၾကီးဟစ္က်ယ္ေၿပာလိုုက္နဲ ့ ဆူညံေနတာပဲ။ ေနာက္ေတာ့ နယူးဂ်ာဆီၿပည္နယ္ Newark ၿမိ  ု ့ 2GateAway Center မွာရိွတဲ့ ပီေအရံုုးမွာ အင္တာဗ်ဴးသြားေၿဖရတယ္။ မန္ေနဂ်ာက ဒီဒီကား ပန္ခ်ာပီအိႏိၵယမ အရပ္ကငါးေပေလာက္၊ ပုုပုုဝဝ၊ အသားညိုုညိုု၊ မ်က္ခံုုးေကာင္းေကာင္း၊ ခန္ ့ခန္ ့ေခ်ာေခ်ာ၊ စကားကိုု အၿမဲတမ္းၿပံ ုုးၿပီး ခ်ိဳခ်ိဳသာသာ ေၿပာတတ္တယ္။ ကိုုယ္တိုု ့လိုု ပရိုုဂရမ္မာကေန မန္ေနဂ်ာၿဖစ္လာတဲ့သူ၊ စကားေၿပာတာ ရွင္းလင္းၿပတ္သားတယ္၊ အရမ္းေတာ္ၿပီး ထက္ၿမက္တယ္။ အင္တာဗ်ဴးတဲ့သူေတြက စတယ္လာရံုုးကေန ကလိုုင္းရင့္ပီေအမွာ အလုုပ္လုုပ္ေနတာ ၄ ႏွစ္ေလာက္ရိွၿပီၿဖစ္တဲ့ ယူနန္သူ တရုုတ္မယန္း၊ အရင္တုုန္းက စတယ္လာမွာအလုုပ္လုုပ္ခဲ့ၿပီး အခုုပီေအဝန္ထမ္းၿဖစ္ေနတဲ့ တရုုတ္ၾကီးလင္းမင္။ ပီေအရံုုးမွာ အလုုပ္ရေတာ့ ကိုုယ္ကသိပ္မသြားခ်င္ဘူး ၁ နာရီခြဲေတာင္ ရထားစီးၿပီး ရံုုးတက္ရမွာဆိုုေတာ့ေလ။ ကိုုယ့္အိမ္ကေန 7 ရထားႏွစ္ဘူတာစီးၿပီး ဂ်က္ဆင္ဟိုုက္ဘူတာမွာ အၿမန္ရထား F ကိုုစီး။

၂၅ မိနစ္ေလာက္စီးၿပီးေတာ့ ၃၄ လမ္းဘူတာမွာဆင္း။ ၃၃ လမ္းကေန နယူးဂ်ာစီကိုု သြားမဲ့ PATH ရထားကိုု မိနစ္ ၂၀ ေလာက္စီးၿပီး ဂိတ္ဆံုုး ဂ်ာနယ္စကြဲမွာဆင္းၿပီး ေဝါထရိတ္စင္တာကေန Newark ဆီသြားမဲ့ရထားစီး။ ရထားေလးဆင့္စီးၿပီး ၁ နာရီခြဲၾကာေတာ့ နယူးဂ်ာစီဖက္မွာ အိမ္ရွာရမလား စဥ္းစားေသးတယ္။ ဂ်ပန္အိမ္မွာက ေနရတာ ေတာ္ေတာ္ေလး အဆင္ေၿပေတာ့ ရံုုးတက္ရတာ ေဝးေပမဲ့ အိမ္မေၿပာင္းခ်င္ေတာ့ဘူး။ အဆင္ေၿပတဲ့ roommate ေကာင္းေကာင္းရဖိုု ့ဆိုုတာ ခက္လွပါဘိ။ စီနီယာခဲတန္ကလည္း ေဝးေပမဲ့ ကလိုုင့္ရင့္ရံုုးမွာ လုုပ္ရတာေကာင္းတယ္ သြားသာသြားတဲ့။ ကိုုယ့္ေရွ ့ထိုုင္တာက ဖိလစ္ပိုုင္ၾကီး အက္စတီမိတ္တာ ေနသန္ဒီေမစစ္။ သူက စကၤာပူမွာလည္း ေနခဲ့ဖူးတယ္ ဒိုုဘီဂါ့စ္ဘူတာကိုု သူတိုု ့ေဆာက္ခဲ့တာဆိုုပဲ။ ေနသန္မွာ ဟိုုင္းစကူးတက္ေနၿပီၿဖစ္တဲ့ သမီးတစ္ေယာက္၊ သားတစ္ေယာက္ရိွတယ္။ စကၤာပူအေၾကာင္း၊ ဖိလစ္ပိုုင္အေၾကာင္း၊ ၿမန္မာအေၾကာင္းေၿပာၿပီး ကိုုယ္နဲ ့ေလေပး အေတာ္ေၿဖာင့္တဲ့သူ။ ကိုုယ့္အလုုပ္ကလည္း အက္စတီမိတ္တာေတြနဲ ့ တိုုင္ပင္ေဆြးေႏြးရေတာ့ ခင္ေနတာေပါ့။ ကိုုယ့္ေဘးမွာထိုုင္တာက စတယ္လာရံုုးက တရုုတ္ေလးရစ္ကီခ်န္ တခါတေလ ရထားအတူစီးၿဖစ္ရင္ ရံုုးကလူေတြအေၾကာင္း အတင္းေတြခ်တယ္။ ရစ္ကီခ်န္မွာက ေလးႏွစ္နဲ ့တစ္ႏွစ္အရြယ္ သမီးႏွစ္ေယာက္ရိွတယ္။ အငယ္ကေလးမွာ အေရၿပား Asthma ရိွတယ္ တကိုုယ္လံုုးယားလိုု ့ ကုုတ္ေနရတာတဲ့။

autoimmune disorder disease ခႏၶာကိုုယ္ရဲ ့ ကိုုယ္ခံအားစနစ္က ေရာဂါေတြ၊ ဘတ္တီးရီးယားေတြကိုု တိုုက္ရမဲ့အစား ကိုုယ့္ခႏၶာကိုုယ္ကိုု ၿပန္တိုုက္တဲ့ေရာဂါ။ လူးပက္စ္လိုုမ်ိဳးပဲ ဘာေၾကာင့္ၿဖစ္မွန္း မသိသလိုု ကုုသမေပ်ာက္ကင္းႏိုုင္ဘူး၊ ေဆးေသာက္ၿပီးထိန္းလိုု ့ရတယ္။ ရစ္ကီေၿပာၿပေတာ့မွ အေရၿပားအက္စ္တမာဆိုုတာ ၾကားဖူးေတာ့တယ္။ လင္းမင္နဲ ့ရစ္ကီက ကြင္းေကာလိပ္ထြက္ေတြ။ ရစ္ကီအေရွ ့မွာ ထိုုင္တာက အက္စတီမိတ္တာ ကိုုရီးယားၾကီး ကင္ေယာင္ကီ။ ကိုုယ္က ကုုိယ္သိတဲ့ ကိုုရီးယားစကားေတြနဲ ့ နႈတ္ဆက္ေတာ့ ကိုုရီယားစကား သင္ဖူးလားလိုု ့ေမးတယ္။ ဟင့္အင္း ကိုုရီးယားရုုပ္ရွင္ေတြၾကည့္ၿပီး ကိုုရီးယားစကား နည္းနည္းတတ္တာလိုု ့ေၿပာေတာ့ အံ့ေတြၾသလိုု ့။ ကိုုယ္နဲ ့ ကိုရီးယားရုုပ္ရွင္၊ အစားအစာ၊ အိုုပါးဂန္းဏန္းစတိုုင္ အေၾကာင္းေၿပာၿပီး ေလေပးေၿဖာင့္ေလ့ရိွတယ္။ ဆိုုးလ္မွာ ဂန္းနန္းရပ္ကြက္ဆိုုတာ တကယ္ရိွသတဲ့။ ရွန္ဟိုုင္းသား တရုုတ္ၾကီးလင္းမင္က စတယ္လာရံုုးမွာ ၆ႏွစ္လုုပ္ၿပီး ပီေအဝန္ထမ္းၿဖစ္လာတဲ့သူ ။ အေတာ္ေလး သေဘာေကာင္းၿပီး ကူညီတတ္တယ္။ ပီေအရံုုးမွာ အိုုင္ဒီကဒ္ရဖိုု ့၊ ကြန္ပ်ဴတာရဖိုု ့က အေတာ္ေစာင့္ရတယ္။ ေနာက္ေတာ့ မန္ေနဂ်ာဒီဒီရဲ ့ေဘးက မီတင္းခံုုဝိုုင္းမွာ ကြန္ပ်ဴတာထားေပးၿပီး ကိုုယ့္ကိုုထိုုင္ခိုုင္းတယ္။ မန္ေနဂ်ာေဘးနားမွာ ထိုုင္ရတာဆိုုေတာ့ အေနက်ဳံ ့တယ္။ ဒီဒီကလည္း မန္ေနဂ်ာဆိုုေတာ့ အစည္းအဝးတက္ေနရတာ မ်ားတယ္။ ဒီဒီက မိဘေတြနဲ ့ အတူေနၿပီး သားတစ္ေယာက္ရိွတယ္ အင္ဂ်င္နီယာေမဂ်ာ တက္ေနတယ္။ ဒီဒီက ရံုုးကိုု ၂ နာရီေလာက္ ရထားစီးၿပီး ရံုုးတက္တယ္။

ဒီဒီေရွ ့မွာထိုုင္တာက ပီေအမွာ ၄ ႏွစ္ေလာက္ရိွၿပီၿဖစ္တဲ့ စတယ္လာရံုုးက ၿမန္မာၿပည္နဲ ့ နယ္ခ်င္းဆက္ေနတဲ့ ယူနန္သူ တရုုတ္မယန္း။ စကားေၿပာရင္ အားနဲ ့မာန္နဲ ့ေၿပာတတ္ ၿငင္းခုုန္တတ္ၿပီး စိတ္ရင္းေကာင္းၿပီး ကူညီတတ္တယ္။ ညေန ၄ နာရီ မန္ေနဂ်ာေတြ ၿပန္သြားရင္ ကိုုယ္က ယန္းဆီသြားၿပီး စကားေတြေၿပာတယ္။ ကိုုယ္နဲ ့သက္တူရြယ္တူ၊ ကိုုယ္နဲ ့ေဘးခ်င္းကပ္ထိုုင္၊ ကိုုယ္မသိတာေတြ ေမးၿမန္းတိုုင္ပင္ရတဲ့သူ ပီေအမွာ ကိုုယ္အခင္ဆံုုး သူတစ္ေယာက္ ၿဖစ္လာခဲ့တယ္။ ရံုုးဆင္းရင္ ႏွစ္ဘူတာေလာက္ ရထားအတူစီးၿဖစ္ၿပီး ခင္လာတဲ့သူက အသားညိုုညိုု၊ အရပ္ငါးေပ၊ ခႏၶာကိုုယ္ေသးေသးေကြးေကြးေပမဲ့ အၿမဲသြက္လက္ေနတဲ့ အက္စတီမိတ္တာ ဖိလစ္ပိုုင္သူ လူစီတာ။ တေလာက ရုုတ္တရက္ ဆံုုးသြားလိုု ့ လူစီတာဆိုုတဲ့ပိုု ့စ္ေတာင္ ေရးၿဖစ္ေသးတယ္။ အက္စတီမိတ္တာ ဖိလစ္ပိုုင္ၾကီး မိုု္က္ကယ္က ဖိလစ္ပိုုင္နဲ ့တူလိုု ့တဲ့ ဖိလစ္ပိုုင္လားလိုု ့ ေမးလာတယ္။ မက္ဂမ္ဒါ အုုမ္မာဂမ္ (ေကာင္းေသာ နံနက္ခင္းပါ) လိုု ့ သင္ေပၿပီး မိုုက္ကယ္နဲ ့ကိုုယ္ ဖိလစ္ပိုုင္လိုု ႏႈတ္ဆက္ေလ့ရိွၾကတယ္။ ေနာက္ေတာ့ မိုုက္ကယ္ ပင္စင္ယူသြားတယ္။ အိႏိၵယေတာင္ပိုုင္းသား အုုန္ကာ၊ ရီနာတိုု ့နဲ ့ အသိမိတ္ေဆြ ၿဖစ္လာတယ္။ ရီနာက သက္သက္လႊတ္သမား၊ ယိုုးဒယားမွာ ၁၆ ႏွစ္ေလာက္ ေနခဲ့ေတာ့ ယိုုးဒယားစကားတတ္တယ္။ သူ ့သမီးက SAT စာေမးပြဲေၿဖဖိုု ့ လုုပ္ေနတယ္။ ပေရာဂ်က္ကိုု ရွင္းၿပဖိုု ့ မန္ေနဂ်ာဒီဒီ အကူအညီေတာင္းတာက အက္စ္စတီမိတ္တာ ထိုုင္ဝမ္သား ခရစ္ယာန္ဘာသာဝင္ ဝမ္ခ်န္။

သူ ့အမ်ိဳးသမီးနဲ ့ ဘုုရားေက်ာင္းမွာ ေတြ ့တာတဲ့ သားတစ္ေယာက္ရိွတယ္။ ဝမ္က သေဘာမေနာေကာင္းတယ္၊ ေပါင္းသင္းဆက္ဆံေရးလည္းေကာင္းတယ္၊ သူနဲ ့ဆိုု ကိုုယ္တိုု ့မွာ ေၿပာစရာေတြ မကုုန္မခမ္းႏိုုင္ေအာင္ပဲ။ သူရဲ ့ပထမဆံုုးရံုုးက ေဝါထရိတ္စင္တာ ၉ /၁၁ တုုန္းက လူေတြ ေဝါထရိတ္စင္တာကေန ခုုန္ခ်တာကိုု ၿမင္ခဲ့ရတယ္။ အင္ဂ်င္နီယာ႒ာနရဲ ့ အၾကီးဆံုုးေဘာ့စ္က အစည္းအေဝးရိွလိုု ့ အေပၚဆံုုးထပ္မွာ ရိွေနခဲ့တာ ေလယာဥ္တိုုက္ၿပီးေတာ့ ၿပန္မဆင္းလာႏိုုင္ခဲ့ဘူး။ ေသဆံုုးသြားတဲ့သူေတြရဲ ့ ဓာတ္ပံုုေတြကိုု ခုုထိပီေအရံုုးမွာ ခ်ိတ္ဆြဲထားတယ္။ ဝမ္က စားေသာက္ဆိုုင္ေတြမွာ ေန ့လည္စာသြားစားဖိုု ့ ဦးေဆာင္စီစဥ္ေလ့ရိွတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ေဟာင္ေကာင္သား အက္စတီမိတ္တာ ဟင္နရီယုုက အမ္တီေအမွာ ၇ ႏွစ္လုုပ္ၿပီး ပီေအကိုု ေၿပာင္းလာတယ္။ ဝမ္နဲ ့ဟင္နရီက အဖြဲ ့က်တယ္။ ေနာက္အက္စတီမိတ္တာေတြကေတာ့ အိႏိၵယေတာင္ပိုုင္းသားေတြၿဖစ္တဲ့ ရမ္ဒီနဲ ့ဗန္ကာတာရွ္ ရမ္ဒီနဲ ့ကိုုယ္က သူ ့ရဲ ့ တစ္ႏွစ္အရြယ္ သမီး၊ ဟိႏၵဴနတ္ဘုုရားေတြ အေၾကာင္းေၿပာၿပီး အဖြဲ ့က်တယ္။ အက္စတီမိတ္တာေတြရဲ ့ေဘာ့စ္က Chief Estimator အရပ္ငါးေပ၊ လူေကာင္ေသးတဲ့ ရြန္မိုုနာကိုု။ ရြန္က အေတာ္သေဘာေကာင္းတယ္ စကားေၿပာတာလည္း ရွင္းလင္းတယ္။ ရြန္က ပေရာဂ်က္ကိုု ဒီလိုုလုုပ္ခ်င္တယ္၊ ဒီဒီက ဒီလိုုလုုပ္လိုု ့ မၿဖစ္ႏိုုင္ဘူးလိုု ့ ၿငင္းတယ္။ တၿခား႒ာနေတြနဲ ့ တိုုင္ပင္ေဆြးေႏြးၾကတယ္။

အဲဒီရံုုးမွာ ၆ လေလာက္က ပေရာဂ်က္ကိုု ေလ့လာရင္း၊ အစည္းအေဝးေတြတက္ရင္းနဲ ့ ေလ့လာသင္ယူရတယ္။ ကိုုယ္က ပရိုုဂရမ္းမင္း ကုုတ္တင္း၊ စာရြက္စာတမ္းႏိုုင္ေပမဲ့ ကိုုယ့္အားနည္းခ်က္က အစည္းအေဝးမွာ ပါဝင္ေဆြးေႏြးတာ နည္းတယ္။ ကိုုယ္လည္း ဒီရံုုးေရာက္မွ Meeting Summary Notes ေရးနည္း၊ Documents ေတြေရးနည္း၊ မန္ေနဂ်ာကိုု သတင္းပိုု ့၊ တိုုင္ပင္ေဆြးေႏြးရတာ၊ အက္စတီမိတ္တာေတြက ေတာင္းဆိုုတဲ့ဟာေတြကိုု မန္ေနဂ်ာကိုု တင္ၿပ၊ မန္ေနဂ်ာက သေဘာတူေတာ့မွ လုုပ္ရမွယ္ဆိုုတာ သိေတာ့တယ္။ တခါတုုန္းက စီနီယာခဲတန္ အက္စတီမိတ္တာေတြ ၿပင္ခိုုင္းသမွ်ၿပင္ ၿပင္ေနတာ ဒီဒီသိေတာ့ စိတ္ဆိုုးလိုုက္တာတဲ့။ ဒီဒီက ကိုုယ့္ကိုု သေဘာမက်ဘူး ကိုုယ္ ဘာေတြလုုပ္ေနမွန္း သူမသိဘူး။ ကိုုယ္ကလည္း ဒီဒီ့ကိုု သေဘာမက်ဘူး ကိုုယ့္ကိုု ဘာမွမေဆြးေႏြး၊ ညႊန္ၾကားခ်က္ မေပးလိုု ့ တရုုတ္မယန္းက ကိုုယ္တိုု ့ႏွစ္ေယာက္ၾကား ညိွႏိႈင္းေပးတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ၁၁ ထပ္ကေန ၁၇ ထပ္ကိုု ဒီဒီ၊ လင္းမင္း၊ ယန္း၊ ရုုရွားၾကီး ရူဒီ၊ ကိုုယ္တိုု ့ ေၿပာင္းရတယ္။ ရုုရွားၾကီးယူဒီက စတယ္လာမွာလုုပ္တာ ၆ ႏွစ္ေလာက္ရိွၿပီ ပီေအမွာလည္းၾကာၿပီ။ ၁၇ ထပ္ေရာက္ေတာ့မွ ကိုုယ္လည္း ရူဒီနဲ ့ခင္သြားေတာ့တယ္။ ရူဒီ မနက္ ၇ နာရီရံုုးတက္ၿပီး ၄ နာရီရံုုးဆင္းတယ္။ သူ ့ရုုရွားအသံထြက္ကိုု ကိုုယ္တိုု ့ေတြ နားမလည္သလိုု သူကလည္း ကိုုယ္တိုု ့ေအးရွန္းအသံထြက္ကိုု နားမလည္ဘူး။ တခါတေလ ေဘာ့စ္ေရာ့စာခ်ိဳကိုု သြားေမးၿပီး ၿငင္းခုုန္တာကိုု ဆံုုးၿဖတ္ရတယ္။ ရူဒီမွာ အရြယ္ေရာက္ေနၿပီၿဖစ္တဲ့ သားသမီး ေယာက်ာ္းေလး ၃ ေယာက္၊ မိန္းကေလး ၁ ေယာက္ ရိွတယ္။ သူနာၿပ ုုေကာလိပ္တက္ေနတဲ့ သမီးမိန္းကေလးကိုု အခ်စ္ဆံုုးတဲ့။

01 June 2016

အိမ္လခေတာင္းတဲ့ ဦးေလးၾကီး ...

အိမ္ရွင္ဦးေလးၾကီးက မနက္ ၄ နာရီ အိပ္ယာက ထကတည္းက ဧည့္ခန္းထဲမွာ တီဗြီၾကည့္တယ္။ ဧည့္ခန္းက ကိုုယ့္အခန္းေရွ ့ဆိုုေတာ့ တခါတေလ ၾကားရတယ္။ တခါတုုန္းက ကိုုယ့္ကိုု သမီးေလး အိမ္လခေပးၿပီးၿပီလားလိုု ့ လာေမးလိုု ့ ေဒါသေထာင္းကနဲ ထြက္သြားတယ္။ မေန ့က ေပးၿပီးၿပီလိုု ့ ေၿပာလိုုက္ေတာ့ စိတ္မရိွနဲ ့ေနာ္ သမီးေတြ ေၿပာေနတာၾကားလိုု ့တဲ့။ ကိစၥမရိွပါဘူးလိုု ့ ေၿပာလိုုက္ေပမဲ့ ေဒါသထြက္မိတာကေတာ့ အမွန္ပဲ။ (ကိုုယ္ကလည္း အဲဒါေလး ေမးတာေလးကိုု ဘာလိုု ့ေဒါသထြက္မွန္းမသိ)။ မၾကီးကိုု ေၿပာၿပေတာ့ ဘာမွမဟုုတ္တာေလးကိုု ေဒါသထြက္မေနနဲ ့ ၿမန္မာလူၾကီးေတြက အဲဒီလိုု ကိုုယ္နဲ ့မဆိုုင္တာေတြ ဝင္ဝင္ရႈပ္တတ္တယ္တဲ့။ အေမရိကန္မွာေနတဲ့ ငါးႏွစ္အတြင္း ကိုုယ္တခါမွ အိမ္မငွားဖူးဘူး။ အိမ္လခမွန္သမွ်ကိုု အိမ္ရွင္အစ္မေတြနဲ ့ပဲ ေပးေနတာ တခါမွအဲဒီလိုု အိမ္လခေပးၿပီးၿပီလားလိုု ့ အေမးမခံရဖူးဘူး။ အထူးသၿဖင့္ ေယာက်္ားတစ္ေယာက္က ေမးလာတာမ်ိဳးေပါ့။ အရင္တုုန္းကေတာ့ မနက္ရံုုးသြားရင္ ဧည့္ခန္းမွာထိုုင္ၿပီး တီဗြီၾကည့္ေနတဲ့ ဦးေလးၾကီးကိုု သြားၿပီဦးေလးေရလိုု ့ ႏႈတ္ဆက္ေသးတယ္။ ခုုေတာ့ စိတ္ခုုသြားလိုု ့ ႏႈတ္ကိုုမဆက္ေတာ့ဘူး။ မီးဖိုုေခ်ာင္မွာ ကိုုယ္ပန္းကန္ေတြ ေဆးေၾကာေနရင္ အိမ္ရွင္ဦးေလးၾကီးက ဝင္လာၿပီး ထမင္းအိုုးတည္တာတိုု ့၊ ပန္းကန္ေဆးတာတိုု ့၊ မိုုက္ခရိုုေဝ့စ္ ဝင္ေႏႊးတာတိုု ့လုုပ္တယ္။

ဘာသေဘာနဲ ့မွ် မဟုုတ္ေပမဲ့ ကိုုယ္လုုပ္ေနတာကိုု ဝင္ရႈပ္တာမ်ိဳး၊ ကိုုယ္က ေစာင့္ရတာမ်ိဳးကိုု စိတ္မရွည္တာ။ ကိုုယ္က ဘယ္ေလာက္မွ ၾကာတာလည္းမဟုုတ္ အိမ္ငွားမတင္ဖူးဘူးလား မသိဘူး။ ကိုုယ္မေက်နပ္တာေတြကိုု  အသံက်ယ္ၾကီးနဲ ့မၾကီးကိုု ေၿပာၿပေနတာကိုု ဧည့္ခန္းထဲကေန (အိမ္ရွင္ဦးေလးၾကီးက ညဖက္ဆိုုရင္ ဧည့္ခန္းထဲမွာအိပ္တယ္) ၾကားတယ္နဲ ့ တူပါရဲ ့။ သူ ပန္းကန္ေဆးေနတုုန္း ကိုုယ္ ဝင္လာရင္ ကိုုယ့္ကိုုဦးစားေပးေတာ့တာပဲ။ ကိုုယ္ကလည္း ရပါတယ္လိုု ့ အားနာပါးနာေလးေတာင္ မေၿပာဘူး။ ရံုုးမဆင္းခင္ အိမ္သာဝင္ခဲ့ေပမဲ့ ရထား ၁ နာရီစီးၿပီးလိုု ့ အိမ္ေရာက္တာနဲ ့ ရွႈးေပါက္ခ်င္ၿပီ။ အဲဒီအခ်ိန္ဆိုု အိမ္ရွင္မိသားစုုေလးေယာက္က တန္းစီၿပီး ေရခ်ိဳးခန္း ဝင္ၾကေတာ့ ေရခ်ိဳးခန္းအိမ္သာ ဒုုကၡေရာက္တယ္။ အိမ္ရွင္ေတြနားတဲ့ တနဂၤေႏြေန ့မ်ိဳးဆိုု လူစံုုေတာ့ ေရခ်ိဳးခန္းအိမ္သာကိုု ေခ်ာင္းေနရတယ္။ ကိုုယ့္ေမြးစားအစ္မနဲ ့ ခင္လာတာ ႏွစ္ႏွစ္ေက်ာ္ၿပီ အသက္ဘယ္ေလာက္လဲ၊ ဘာလုုပ္သလဲ၊ ဘယ္ေလာက္ရသလဲ၊ စီတီဇင္ေတြလားလိုု ့ ကိုုယ္တခါမွ မေမးခဲ့ဘူး။ ကိုုယ့္အသက္ကိုုေမးၿပီး အိမ္ေထာင္မၿပ ုုေသးဘူးလား၊ လစာဘယ္ေလာက္ရသလဲ၊ ကိုုယ့္ေမြးစားအစ္မက ဘာလုုပ္သလဲ၊ စီတီဇင္ေတြလား၊ အေဖနဲ ့ ဖုုန္းေၿပာေနတာကိုၾကားၿပီး အေဖပါ နယူးေယာက္ကိုု လာမွာလားလိုု ့ေမးတဲ့ သိပ္စပ္စုုတတ္တဲ့ အန္တီၾကီး၊ မဆိုုင္တာေတြ ဝင္ရႈပ္တတ္တဲ့ အန္ကယ္ၾကီး ဒီအိမ္ရွင္လူၾကီးေတြရဲ ့ စရိုုက္ကိုု မၾကိ ုုက္လိုု ့ ေရရွည္ေနဖိုု ့ မစဥ္းစားေတာ့ဘူး။ ကိုုယ့္က်န္းမာေရးကလည္း ေကာင္းလာၿပီ၊ မၾကီးလည္း လာေတာ့မယ္ဆိုုေတာ့ တိုုက္ခန္းရွာေနတယ္ မၾကာခင္ အိမ္ေၿပာင္းေတာ့မယ္။

စန္းထြန္း
ဇြန္ ၁၊ ၂၀၁၆။

28 May 2016

စပ္စုုတတ္သုူမ်ား ...

ရံုုးတက္ရက္ေတြဆိုု ကိုုယ္အိမ္ၿပန္ေရာက္တဲ့အခ်ိန္ ည ၇ နာရီေလာက္မွာ အိမ္ရွင္မိသားစုုက ခ်က္ၿပ ုုတ္စားေသာက္ၿပီးေနၿပီ။ ကိုုယ္ကလည္း တခါတေလမွ ခ်က္ၿပ ုုတ္တတ္ေတာ့ အိမ္ရွင္အန္တီၾကီးနဲ ့ မဆံုုၿဖစ္ဘူး။ ၾကသပေတးေန ့ဆိုု ဟင္းခ်က္ေရာင္းတဲ့ ၿမန္မာဆုုိင္ကေန ဟင္းႏွစ္ပြဲမွာ တနဂၤေႏြေန ့ ေန ့လည္ဆိုု သြားယူ။ တနဂၤေႏြေန ့ ေန ့လည္မွာ ဟင္းခ်က္ဖိုု ့ မပ်င္းရင္ ကိုုယ္စားခ်င္တဲ့ အသီးအရြက္ေတြကိုု ခ်က္ၿပ ုုတ္တဲ့အခါ အိမ္ရွင္အန္တီၾကီးနဲ ့ဆံုုတယ္။ အသက္ဘယ္ေလာက္ရိွၿပီလဲ ၃၃ႏွစ္ အိမ္ေထာင္မၿပ ုုေသးဘူးလား ေနမွမေကာင္းတာ (အမွန္က ရည္းစားမွ မရိွတာ) ဘယ္လိုုလုုပ္ အိမ္ေထာင္ၿပ ုုမလဲ။ အစ္မလုုပ္တဲ့ဆူရီွဆိုုင္က ေကာင္မေလးဆိုု ၁၈ ႏွစ္နဲ ့ အိမ္ေထာင္က်တာ ခုုဆိုုကေလးႏွစ္ေယာက္နဲ ့။ (ဟင္ ... ၁၈ ႏွစ္နဲ ့ အိမ္ေထာင္ၿပ ုုတယ္ဆိုုေတာ့ တကၠသိုုလ္မတက္ဘူးနဲ ့တူတယ္) ။ ကိုုယ္တိုု ့အိမ္မွာေတာ့ ဘြဲ ့ရၿပီးမွ  ၂၈ ေလာက္မွ အိမ္ေထာင္ၿပ ုုတယ္။ သူငယ္ခ်င္းမရိွဘူးလား သူငယ္ခ်င္းေတြက ေမရီလန္းမွာ ၿမန္မာသူငယ္ခ်င္း မရိွဘူး။ (ရည္းစားရိွလားလိုု ့ ေမးခ်င္တာ မေကာင္းတတ္လိုု ့ ၿဖစ္ရမယ္)။ ကိုုယ့္ဇာတိ၊ ကိုုယ့္မိဘ၊ ေမာင္ႏွမေတြအေၾကာင္းေတာ့ ကိုုယ္ေၿပာၿပပါတယ္။ ကိုုယ့္ေမြးစားအစ္မက ဘာလုုပ္လဲ၊ စီတီဇင္လား ေမးလာတာကေတာ့ ေတာ္ေတာ္စပ္စုုတာပဲ ကိုုယ္သိပ္မသိဘူးလိုု ့ ေၿပာလိုုက္တယ္။ စိတ္ေပါက္ေပါက္နဲ ့ ကိုုယ္တိုု ့ေက်ာင္းမွာ ပထမဆံုုး သင္ရတဲ့ အေမရိကန္ယဥ္ေက်းမႈ သင္ခန္းစာအေၾကာင္း ေၿပာၿပလိုုက္တယ္။

အေမရိကန္ေတြကိုု အသက္၊ အိမ္ေထာင္ရိွလား၊ လစာဘယ္ေလာက္လဲလိုု ့ေမးတာ အရမ္းရိုုင္းတယ္တဲ့။ ေၾသာ္ ဟုုတ္လား ၿမန္မာေတြကေတာ့ ေတြ ့တာနဲ ့ အသက္၊ အိမ္ေထာင္ရိွမရိွ၊ အလုုပ္အကိုုင္၊ လစာဘယ္ေလာက္လဲလိုု ့ တန္းေမးၾကတာပဲ။ မၾကီးကိုု ေၿပာၿပေတာ့ မသိဘူးလိုု ့ ေၿဖလိုုက္တာမဟုုတ္ဘူး အဲဒီလိုုေၿပာတာကာမွ ရိုုင္းတာတဲ့။ အိမ္ရွင္အန္တီၾကီးက ကိုုယ့္ကိုု စားစရာေတြ ေပးတယ္၊ အားမနာတတ္တဲ့ ကိုုယ္ကလည္း စားခ်င္တာဆိုု ယူေလ့ရိွၿပီး မစားခ်င္တာဆိုု အတင္းၿငင္းတယ္။ သေဘာမေနာေကာင္းတယ္၊ ကူညီတတ္တယ္ ဆိုုေပမဲ့ စပ္စုုတာကိုု ကိုုယ္မၾကိ ုုက္တာ။ ဂ်ပန္အိမ္မွာ ႏွစ္ႏွစ္ေက်ာ္ေနခဲ့တာ ဘယ္အလုုပ္လုုပ္လဲ၊ ဘယ္မွာလုုပ္လဲ၊ လစာဘယ္ေလာက္ရသလဲလိုု ့ သူတိုု ့ကလည္း မေမးသလိုု ကိုုယ္ကလည္း မေမးခဲ့ဘူး။ ဟိုုင္း ေဟာင္းအာယူ၊ လိုုအပ္တာပဲေၿပာတယ္။ လစာေမးတာ ရိုုင္းတာလိုု ့ ေၿပာထားရက္သားနဲ ့ လစာဘယ္ေလာက္ရလဲလိုု ့ ေမးလာတယ္။ ကိုုယ္က ေၿပာလိုုက္တယ္ ေၿပာလိုု ့မၿဖစ္ဘူးလိုု ့။ အစ္မတိုု ့က မနာလိုုမၿဖစ္ပါဘူးတဲ့ သူ ့အသိတစ္ေယာက္ဆိုု တစ္ႏွစ္စာ ဘယ္ႏွစ္ေသာင္းရတာတဲ့။ အဲဒီလစာက ေတာ္ေတာ္မ်ားေနၿပီ ကိုုယ့္လစာ အဲဒီထက္မ်ားတယ္လိုု ့။ ကိုုယ္ နယူးေယာက္က အလုုပ္ေအာ္ဖာရေတာ့ နယူးေယာက္မွာ အလုုပ္လုုပ္ေနၿပီၿဖစ္တဲ့ ကိုုယ့္ေက်ာင္းကစီနီယာကိုု လစာေမးဖူးတယ္။ ဒါကလည္း အလုုပ္ေအာ္ဖာက ကမ္းလွမ္းလာတဲ့လစာနဲ ့ နယူးေယာက္ကလစာ ခ်ိန္ၾကည့္ခ်င္လိုု ့။

ကိုုယ္နဲ ့ခင္မင္ရင္းႏွီးတဲ့သူေတြက လစာေမးလာရင္ ကိုုယ္လိုုလိုုလားလား ေၿပာၿပတယ္။ ကိုုယ္နဲ ့လည္းမခင္ သိပ္စပ္စုုတဲ့သူေတြ လစာေမးလာတာကိုု ကိုုယ္မေၿဖခ်င္ဆံုုးဘဲ။ ကံေကာင္းေထာက္မလိုု ့ ကိုု္ယ့္သူငယ္ခ်င္းေတြထဲမွာ ကိုုယ္ကလစာအမ်ားဆံုုးရေပမဲ့ ကိုုယ့္ထက္လစာမ်ားတဲ့သူေတြ တပံုုၾကီး။ ကိုုယ့္ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ အလုုပ္အကိုုင္မဟုုတ္ဘဲ လုုပ္အားနဲ ့လုုပ္တဲ့သူေတြဆိုုေတာ့ ဝင္ေငြနည္းတဲ့သူေတြလည္း အမ်ားၾကီး။ အေဖက ကိုုယ့္လစာကိုု သိပ္ၾကြားခ်င္တာ လစာမ်ားေတာ့ အခြန္မ်ားမ်ားေဆာင္ရတယ္ အၿမီးၿဖတ္ေခါင္းၿဖတ္နဲ ့ ဘာမွက်န္တာမဟုုတ္ဘူး။ အေမ့ေမာင္ မင္းေခ်မိန္းမ ေဒၚေလးကေၿပာတယ္တဲ့ ဒီေလာက္လစာအမ်ားၾကီးရတာ ထားစရာရိွေတာ့မွ မဟုုတ္ဘူးတဲ့။ လစာမ်ားတယ္သာဆုုိတာ ကိုုယ္လား ကြန္ဒိုုတိုုက္ခန္းလည္း မဝယ္ႏိုုင္၊ လံုုးၿခင္းအိမ္လည္း မဝယ္ႏိုုင္ေသးဘူ။ ကိုုယ့္အိမ္ရွင္အန္တီၾကီးက ကိုုယ့္အသက္ ဘယ္ေလာက္ရိွၿပီလဲ၊ အိမ္ေထာင္မၿပ ုုေသးဘူးလား၊ ကိုုယ့္ေမြးစားအစ္မအေၾကာင္း၊ ကိုုယ့္လစာဘယ္ေလာက္ရလဲလိုု ့ေမးတယ္လိုု ့ ဝိုုင္းကိုုေၿပာၿပေတာ့ ဝိုုင္းက ႏႈတ္ခမ္းကိုု မဲ့ရႊဲ ့လိုုက္ၿပီး နင့္အပူ တၿပားမွမပါဘူး None of your business လိုု ့ေၿပာလိုုက္။ အသက္၊ လစာေမးတာ ရိုုင္းတယ္လိုု ့ အိမ္ရွင္အန္တီၾကီးကိုု သြားေၿပာတာ ငါ့အစ္မက ငါ့ကိုု ရိုုင္းတယ္တဲ့။ ဝိုုင္းက ရိုုင္းသင့္တယ္ထင္လိုု ့ ရိုုင္းတာလိုု ့ေၿပာလိုုက္တဲ့။

ဝိုုင္းတိုု ့ယူအန္ရံုုးမွာ ဗီယက္နမ္ေတြဆံုုၿပီး ေန ့လည္စာစားၾကေတာ့ အန္တီၾကီးတစ္ေယာက္က သက္လတ္ပိုုင္းအရြယ္ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကိုု လက္ညိႈးထိုုးၿပၿပီး သူ ့မွာကေလးႏွစ္ေယာက္နဲ ့တဲ့။ ဆိုုလိုုခ်င္တာက အဲဒီေကာင္မေလးက ဝိုုင္းနဲ ့သက္တူရြယ္တူ သူ ့မွာ ကေလးႏွစ္ေယာက္ ရေနၿပီ ဝိုုင္းက ဘာလုုပ္ေနတာလဲေပ့ါ။ ဝိုုင္းတိုု ့လိုု ဗီယက္နမ္ေၿမာက္ပိုုင္းသားေတြက စစ္ရံႈးတဲ့ေတာင္ပိုုင္းသားေတြကိုု အထင္ေသးတယ္။ ေတာင္ပိုုင္းသားေတြကလည္း ဒင္းတိုု ့ေၾကာင့္ ငါတိုု ့တိုုင္းၿပည္ကုုိ စြန္ ့ေၿပးရတာဆိုုၿပီး ေၿမာက္ပိုုင္းသားေတြကိုု မုုန္းတယ္။ ရည္းစားမထားေသးဘူးလား၊ အိမ္ေထာင္မၿပ ုုေသးဘူးလား၊ လစာဘယ္ေလာက္ရလဲ၊ ကေလးမယူေသးဘူးလား၊ ေနာက္ထပ္ကေလး ထပ္မယူဘူးလား၊ ကိုုယ္နဲ ့လည္းမဆိုုင္ ေနရာတကာ သိပ္စပ္စုုတဲ့ ေမးခြန္းေတြေမးတဲ့သူေတြကိုု သိပ္အၿမင္ကပ္တာပဲ။

စန္းထြန္း
ေမ ၂၈၊ ၂၀၁၆။