22 April 2017

ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္ ႏႊဲေပ်ာ္ေပ်ာ္ - ၃

 မာတင္လူသာကင္း မန္မိုုရီယမ္နားဖက္က ခ်ယ္ရီေတြက ပိုုလွတယ္။ ဂ်က္ဖာဆန္ မန္မိုုရီယမ္ကိုု လွမ္းၿမင္ရတယ္ ငန္းရုုပ္ကေလးပါတဲ့ ဘုုတ္သေဘၤာေလးကိုု လူႏွစ္ေယာက္ ေၿခေထာက္နဲ ့နင္းၿပီး စီးေနၾကတာေတြ ့တယ္ ေပ်ာ္စရာၾကီး။ မၾကီးက သယ္လာတဲ့ဘြတ္ဖိနပ္စီးၿပီး  ဓာတ္ပံုုရိုုက္တယ္။ ဘြတ္ဖိနပ္နဲ ့ ငါးမိနစ္ေလာက္ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ဖိုု ့အေရး မိုုင္ ၂၀၀ အေဝးကေနသယ္ တခ်ိန္လံုုး ေက်ာပိုုးအိတ္ထဲ အေလးခံသယ္ ေၾသာ္ လွခ်င္တာမ်ား ေၿပာပါတယ္။ နင္ ဝယ္ထည့္ေပးတာေလ မစီးရင္ဘာလုုပ္မွာလဲလိုု ့ ရန္ေထာင္လိုုက္ေသးတယ္။ ကိုုယ္လည္း ေဒါက္ၿမင့္ဖိနပ္ အရင္ကၾကိ ုုက္ပါတယ္ ၁ လက္မကေန ၃ လက္မေလာက္အထိ စီးတယ္။ ကန္တက္ကီ၊ ေမရီလန္းမွာက လမ္းသိပ္မေလွ်ာက္ရဘူး ကားပဲစီးေနရေတာ့ ေဒါက္ၿမင့္ဖိနပ္ စီးႏိုုင္ေသးတယ္။ နယူးေယာက္ေရာက္ၿပီးကတည္းက ေဒါက္ၿမင့္ဖိနပ္ မစီးႏိုုင္ေတာ့ဘူး။ ကိုုယ့္ေၿခေထာက္ကလည္း မိန္းမေၿခေထာက္လိုု ေသးေသးသြယ္သြယ္မဟုုတ္ဘူး။ ေၿခေထာက္ ဗ်က္က်ယ္ၿပီး ေၿခမဖိုုးၿမင့္ေတာ့ width က်ယ္တဲ့ C အီးယူဆိုုဒ္ ၃၇၊ အေမရိကန္ဆိုုဒ္ဆိုု ၇ ခြဲ ဝတ္ရေတာ့ ဖိနပ္ရွာရတာ အေတာ္ခက္တယ္။ ၂၀၁၀ မတ္လ မကာအိုုကိုု သြားလည္ေတာ့ ၃ လက္မၿမင့္တဲ့ ေဒါက္ဖိနပ္ တဂြတ္ဂြတ္နဲ ့။ နင္ ဒီဖိနပ္နဲ ့ လည္မွာလားလိုု ့ ထိန္ထိန္ရဲ ့ သူငယ္ခ်င္းက ေမးေတာ့ အင္းဆိုုေတာ့ ဟယ္ဆိုုၿပီး မ်က္ႏွာရံႈ ့မဲ့ၿပတယ္။ လမ္းအမ်ားၾကီး ေလွ်ာက္ရတဲ့အခါ ေဒါက္ဖိနပ္ မစီးႏိုုင္ေတာ့ဘူး ေက်ာပိုုးအိတ္ထဲ အပိုုသယ္လာတဲ့ အားကစားဖိနပ္နဲ ့ လဲစီးရေတာ့တယ္။ ခရီးသြားတဲ့အခါ ဓာတ္ပံုုထဲမွာ လွဖိုု ့ထက္ သက္ေတာင့္သက္သာ ရိွဖိုု ့ပဲ စဥ္းစားေတာ့တယ္။ စီးလာတဲ့ဖိနပ္က Cole Hann Hiker boot ေဆာင္းတြင္းစီးဖိုု ့ဆိုုၿပီး ေစ်းခ်တုုန္းက ဝယ္ထားတာ ေဆာင္းသာကုုန္သြားေရာ ႏွင္းတအားမက်လိုု ့ မစီးလိုုက္ရဘူး။

ပထမဆံုုးအၾကိမ္အၿဖစ္ ခရီးသြားတဲ့အခ်ိန္မွာ စီးတာဆိုုေတာ့ စိတ္နည္းနည္းေတာ့ပူသား။ ဖိနပ္ေတြက ပထမဆံုုးအၾကိမ္စီးရင္ ဖိနပ္ေပါက္တတ္လိုု ့ေလ။ ဖိနပ္က မနာမက်င္ဘဲ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးနဲ ့ စီးလိုု ့ေကာင္းတယ္။ Cole Hann တံဆိပ္ကိုု မိတ္ဆက္ေပးတာက အရင္အိမ္ရွင္ ဂ်ပန္မ။ ဖိနပ္ဆိုုရင္ Skechers ၊ Tory Buch ၊  Ralph Lauren ၊Tommy Hilifiger ၊ Cole Hann ၊  JCrew ၊ Nike ၊ Timberland စီးဖူးတယ္။ ခုု ေလာေလာဆယ္မွာေတာ့ Cole Hann ၾကိ ုုက္ေနတယ္။ ဂ်ပန္အိမ္ရွင္မရဲ ့ ဖိနပ္စင္မွာေတာ့ ၃ လက္မေလာက္ ၿမင့္တဲ့ Aldo ဘြတ္ဖိနပ္ေတြ ေတြ ့ဖူးတယ္။ ဒီစီကိုု ေရာက္တာနဲ ့ ဟိုုတယ္ကိုု ေစာေစာခ်က္ကင္ ဝင္လိုု ့ရေပမဲ့ ဟိုုတယ္ကိုု အသြားအၿပန္က ၁ နာရီခြဲေလာက္ ၾကာမွာဆိုုေတာ့ အခ်ိန္ကုုန္သက္သာေအာင္ ခ်က္ကင္မဝင္ေတာ့ဘူး။ အဝတ္အစား၊ အသံုုးအေဆာင္ေတြကိုု ေက်ာပိုုးအိတ္ထဲထည့္ တေန ့လံုုး လြယ္ပိုုးထားၿပီး ည ၈ နာရီေလာက္မွ ဟိုုတယ္ကိုု ခ်က္ကင္ဝင္မွာဆိုုေတာ့ ပစၥည္းေတြ နည္းႏိုုင္သမွ်နည္းေအာင္ သယ္ရတယ္။ အကၤ ီ် ၂ ထည္၊ ဂ်င္းေဘာင္းဘီ ၁ ထည္၊ ညဝတ္အကၤ ီ် ၊ အတြင္းခံ၊ မာဖလာ၊ ဦးထုုပ္၊ အေႏႊးထည္၊ မုုန္ ့၊ ေရဘူး၊ အလွၿပင္ပစၥည္း၊ ဦးဘိုုၾကီး ရွဴဘူး။ အစာေၾကေဆး၊ ပလာစတာ။ မ်က္ႏွာသစ္ဆပ္ၿပာ၊ သြားတိုုက္ေဆး ဘူးေသးနဲ ့ သယ္တယ္။ မၾကီးက သူၾကိ ုုက္တဲ့ THEFACESHOP က Rice Water Bright Cleasing Milk ကိုု ဘူးလိုုက္သယ္လာတယ္ လက္နဲ ့ဖိရင္ အရည္ထြက္လာတဲ့ အမ်ိဳးအစားဆိုုေတာ့ အရည္ေတြ ထြက္လာလိုု ့တဲ့။ ဘူးေသးေသးနဲ ့ ဘာလိုု ့မသယ္လာတာလဲလိုု ့ေမးေတာ့ ဘာမွၿပန္မေၿပာဘူး။ အရင္တုုန္းက Body shop ကေန ခရီးသြားရင္သံုုးဖိုု ့ ဘူးေသးေလးေတြကိုု ပလပ္စတစ္အၾကည္အိတ္ထဲ ထည့္ထားတဲ့ Travel toilerty bag ဝယ္ဖူးတယ္။ အိမ္ေတြေၿပာင္းတုုန္းက လႊင့္ပစ္လိုုက္ၿပီနဲ ့တူတယ္ လိုုအပ္ရင္ မရိွေတာ့ဘူး။

ဂ်က္ဖာဆန္ မန္မိုုရီယမ္

မာတင္လူသာကင္း မန္မိုုရီယမ္မွာလည္း ေလ့လာေရးခရီးထြက္လာတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြနဲ ့ အုုန္းအုုန္းကႊ်ပ္။ ည ၆ နာရီ ေက်ာ္ၿပီ ေရကန္၊ ၿမစ္ေဘးနားမိုု ့ ေနေစာင္းတာနဲ ့ ေအးစိမ့္လာတယ္။ ခ်ယ္ရီေတြနဲ ့ ဓာတ္ပံုု ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားလည္း ရိုုက္ၿပီးၿပီ ပင္ပန္းေနၿပီ နားခ်င္ေနတာနဲ ့ တိုုင္တယ္ေဘဇင္ေရကန္ကိုု တပတ္မပတ္ႏိုုင္ေတာ့ဘူး။ တိုုင္တယ္ေဘဇင္ကေန World War II Memorial ကိုု ၁၅ မိနစ္ေလာက္ေဝးတယ္။ World War II Memorial က ဒီစီမွာ ဆူနမ္ အၾကိ ုုက္ဆံုုးေနရာ ၿပည္နယ္ ၅၁ ခုု ေက်ာက္တိုုင္ေတြရိွၿပီး ဘဲဥပံုုသ႑န္ ေရပန္းေလးနဲ ့ ေအးခ်မ္းတဲ့ေနရာတစ္ခုု။ ေနာက္ဖက္မွာ လင္ကြန္းမန္မိုုရီယမ္ Reflection pool ေရကန္၊ ပတ္တိုုးၿမစ္ေဘးနားမွာ လင္ကြန္းမန္မိုုရီယမ္ ရိွပါတယ္။ ၁၉၆၃ ႏိုုင္ငံသားအခြင့္အေရး ခ်ီတက္ပြဲတုုန္းက မာတင္လူသာကင္းက သမိုုင္းဝင္ I have a dream မိန္ ့ခြန္း ေၿပာၾကားခဲ့တဲ့ေနရာပါ။ လင္ကြန္းမန္မိုုရီယမ္ေရွ ့က ေလွကားထစ္အစမွာ I have a dream မိန္ ့ခြန္းအေၾကာင္း ေရးထိုုးထားတဲ့ ေက်ာက္ၿပားေလး ရိွပါတယ္။ လင္ကြန္းမန္မိုုရီယမ္ကိုု ေရာက္ခဲ့ရင္ အဲဒီေက်ာက္ၿပားေလးကိုု ရွာၾကည့္ပါ ကိုုယ့္ေၿခဖဝါးေအာက္ ေရာက္ေနတာ ၿဖစ္ခ်င္ၿဖစ္ေနဦးမွာ။ World War II မန္မိုုရီယမ္ေရွ ့က ဝါရွင္တန္မိုုးႏူးမတ္ေက်ာက္တိုုင္ ယိုုင္ေနတာကိုု ၿပင္တာ ေတာ္ေတာ္ၾကာတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ ၂ ႏွစ္က ၿပီးသြားလိုု ့ ေက်ာက္တိုုင္ထိပ္ဆံုုးကိုု တက္ဖိုု ့တန္းစီေနၾကတာ ေတြ ့ခဲ့ဖူးတယ္။ ေက်ာက္တိုုင္ကေန ဘယ္ဖက္ကြင္းၿပင္ကိုုၾကည့္ရင္ အိမ္ၿဖ ူေတာ္ကိုု လွမ္းေတြ ့ႏိုုင္ပါတယ္။ သစ္ပင္ေတြနဲ ့ကြယ္ေနလိုု ့ အိမ္ၿဖ ူေတာ္ကိုု လွမ္းမၿမင္ရဘူး။ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ ေလွ်ာက္ၿပီးတဲ့အခါ ကားလမ္းပိတ္ထားၿပီး ရဲကားေတြ အမ်ားၾကီးရိွတဲ့လမ္းဆိုု ေသခ်ာၿပီ အိမ္ၿဖူေတာ္ရိွတဲ့ေနရာ။ အိမ္ၿဖ ူေတာ္ေရွ ့မွာ ဓာတ္ပံုုဝင္ရိုုက္ သံုုးဘေလာက္အေဝးက ဟိုုတယ္ကိုုသြားတာ့ ေမာလိုုက္တာ ကုုန္းတက္ၾကီးကိုုး။

ဟိုုတယ္က အေတာ္ေလးလွတယ္ ေလာ္ဘီက စတားဘာ့ခ္မွာ ဟိုုတယ္အခန္းေသာ့ကီးလ္ကိုု ၿပလိုုက္တာနဲ ့၁၅ ရာခိုုင္ႏႈန္း ဒစ္စေကာင့္ရမယ္တဲ့။ မနက္မွပဲ ေသာက္ေတာ့မယ္ ခဏနားၿပီး ဗိုုက္ဆာေနၿပီမိုု ့ ညေနစာစားဖိုု ့ ရွာေတာ့ မၾကီးက ယိုုးဒယားစာ စားခ်င္တယ္တဲ့။ တရုုတ္တန္းက မိနစ္ ၂၀ လမ္းေလွ်ာက္ရမယ္ဆိုုေတာ့ လမ္းမေလွ်ာက္ႏိုုင္ၾကေတာ့ဘူး တဘေလာက္အေဝးမွာက စားေသာက္ဆိုုင္ေတြ ရိွတယ္ ယိုုးဒယားဆိုုင္ပဲ ေရႊးလိုုက္တယ္။ ထမင္းေၾကာ္၊ drunked noodles ၊ တံုုယမ္းဟင္းခ်ိဳ မွာစားတယ္ ဗိုုက္စားေနလိုု ့လား ဆိုုင္ကပဲေကာင္းေနလိုု ့လားမသိ ေတာ္ေတာ္စားေကာင္းတယ္။ မနက္စာအတြက္ ထမင္းေၾကာ္တပြဲမွာ ေရေႏႊးၾကမ္းမွေသာက္ေတာ့ ေသာက္လိုု ့ေကာင္းလိုုက္တာ ၂ က်ပ္ေတာင္ ေပးရတယ္။ ေရေႏႊးေတြ ထပ္ထည့္ၿပီး ထပ္ေသာက္ ဆားဗစ္ေပးတဲ့ ယိုုးဒယားေကာင္ေလးက တဆိုုင္လံုုးကိုု သူတစ္ေယာက္တည္း လုုပ္ရ လူမ်ားေတာ့ ခ်က္ခ်င္းေခၚလိုု ့မရေပမဲ့ ဆားဗစ္ေကာင္းေကာင္းေပးတယ္။ အရက္ေရာင္းတဲ့ဆိုုင္မွာ ေရသန္ ့ဘူးၾကီး ၂ ဘူးဝယ္ ပါဝါေဘာ၊ ဒီစီေလာ္ထရီထီ တေယာက္ ၃ က်ပ္ဖိုုး ထိုုးၾကတယ္။ ထီေပါက္လိုု ့ကေတာ့ ဘာလုုပ္ပစ္မယ္ ညာလုုပ္ပစ္မယ္နဲ ့ စိတ္ကူးေတြ ယဥ္လိုုက္ေသးတယ္။ ေရမိုုးခ်ိဳးၿပီးတာနဲ ့ တန္းအိပ္ေတာ့တာပဲ ၁၅ မိနစ္၊ မိနစ္ ၂၀ ေလာက္ပဲဆိုုၿပီး လမ္းေလွ်ာက္ခိုုင္းတာ ၅ မိုုင္ေလာက္ ေလွ်ာက္ခဲ့ရၿပီဆိုုေတာ့ ေၿခေထာက္ေတြကိုု ေညာင္းေနတာပဲ။ မနက္ ၉  နာရီ ကယ္ပီတယ္ကိုု ဝင္လည္မွာဆိုုေတာ့ ဟိုုတယ္ကေန လမ္းေလွ်ာက္ရင္ မိနစ္ ၄၀ ေလာက္ ေလွ်ာက္ရမယ္။ ရထားစီးသြားရင္ နာရီဝက္ေလာက္နဲ ့ ရေပမဲ့ လမ္းေလွ်ာက္သြားရင္ ဒီစီကိုု ပိုုလည္ရသလိုုၿဖစ္ေတာ့ မနက္ ၇ နာရီေလာက္ထ မနက္စာစားေသာက္ ၈ နာရီေလာက္ဆိုု ဟိုုတယ္ကေနထြက္ ၉  နာရီ ကယ္ပီတယ္ေရာက္။ မနက္ ၆ နာရီခြဲ ႏိုုးစက္ေပးထားလိုု ့ ႏိုုးေပမဲ့ မထခ်င္ဘူး အိပ္ခ်င္ေနတယ္။ အစ္မေတြက အိပ္ယာကထ ေကာ္ဖီေတြေဖ်ာ္ၿပီးမွ ကိုုယ္က အိပ္ယာထ။ ဟိုုတယ္က ေကာ္ဖီေတြက ၿပင္းေတာ့ ဂရင္းတီးပဲ ေသာက္ေတာ့တယ္။ ပစၥည္းသိမ္းေတာ့ ကိုုယ့္ဦးထုုပ္ ရွာမေတြ ့ေတာ့ဘူး အခန္းထဲ ေသေသခ်ာခ်ာ လိုုက္ရွာေတာ့လည္း မေတြ ့ဘူး။

သမၼတကေတာ္က အဲဒီမီးအိမ္ကိုု မီးထြန္းၿပီး ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္ကိုု စတင္ပါတယ္

ဟိုုတယ္အထိ ပါေသးတယ္ ယိုုးဒယားဆိုုင္ သြားစားေတာ့ ညေနေမွာင္ေနၿပီဆိုုေတာ့  ဦးထုုပ္မယူသြားတာ ေသခ်ာတယ္။ ဟိုုတယ္မွာ ေမးၾကည့္ဦးမွဆိုုၿပီး ခ်က္ေကာက္လုုပ္တဲ့အခ်ိန္ ေမးၾကည့္ေတာ့ ဦးထုုပ္တစ္လံုုး ေတြ ့လိုု ့သိမ္းထားတယ္တဲ့။ အညိုုေရာင္ သကၠလပ္ Ralph Lauren တံဆိပ္လိုု ့ေၿပာေတာ့ ဦးထုုပ္ထုုတ္ၿပတယ္။ ဟုုတ္ပါတယ္ အေသအခ်ာပဲ ကိုုယ့္ဦးထုုပ္ဆိုုတာ ဝမ္းသာလိုုက္တာ မေၿပာပါနဲ ့ေတာ့။ အဲဒီေန ့က ေနပူေတာ့ suncreen ေတြ လိမ္းေပမဲ့ ဦးထုုပ္မပါရင္ မလြယ္ဘူး butterfly rash ထပ္ၿဖစ္မွာ စိတ္ပူတာ။ အစ္မေတြမွာ ဦးထုုပ္ပါေပမဲ့ cap ဦးထုုပ္ေတြဆိုုေတာ့ မ်က္ႏွာတစ္ခုုလံုုး မလံုုဘူး။ ဟိုုတယ္မွာ ခ်က္ေကာက္လုုပ္ၿပီး အထုုပ္ေတြကိုု အပ္ထားခဲ့လိုု ့ရတယ္။ ဟိုုတယ္ကိုု ၿပန္လာၿပီး အထုုပ္ယူဖိုု ့က ၁ နာရီေလာက္ အခ်ိန္ေပးရမယ္ အထုုပ္ေတြကလည္း ေက်ာပိုုးအိတ္ သယ္ႏိုုင္တယ္ဆိုုေတာ့ ဟိုုတယ္မွာ မအပ္ခဲ့ေတာ့ဘူး။ ဒီစီက မက္ထရိုုက စက္ေလွကားေတြက အၿမင့္ၾကီးေတြ။ ေကာင္တာမွာ ကိုုယ့္ smart trip ကဒ္ကိုု activate လုုပ္ေပးဖိုု ့ေၿပာေတာ့ machine မွာ ကိုုယ့္ဘာသာသြားလုုပ္တဲ့။ ကိုုယ့္ဘာသာသြားလုုပ္ေတာ့ ဟိုုႏွိပ္ဒီႏိွပ္ သံုုးေယာက္ေခါင္းခ်င္းဆိုုင္ၿပီး လုုပ္ေနၾကေတာ့ အဲဒီေကာင္တာက လူၾကီးက လာၾကည့္ေပးတယ္။ smart trip ကဒ္က ၂ က်ပ္ အမ်ားၾကီး သက္သာသြားတယ္ ၂၀၁၃ ကိုုယ္ ဒီစီမွာ အလုုပ္လုုပ္တုုန္းက smart trip ကဒ္က ၅ က်ပ္ေက်ာ္ ေပးရတယ္ထင္တယ္။ smart trip ကဒ္နဲ ့ မက္ထရိုုရထား၊ ဘတ္စ္ကား၊ ကားပါကင္ခ ေပးလိုု ့ရတယ္။ ၂ မွတ္တိုုင္ေလာက္ ေက်ာ္လာေတာ့မွ ရထားမွားစီးေနမွန္းသိေတာ့ ရထားကေန ၿပန္ခုုန္ထြက္ၿပီး ၿမိ ုု ့ထဲသြားတဲ့ရထားကိုုၿပန္စီး။ နယူးေယာက္မွာ subway က ဘယ္စီးစီး ၂.၇၅ အဝင္ပဲ ၿဖတ္ရတယ္ metro card က ၁ က်ပ္က်တယ္။ ဒီစီမက္ထရိုုကေတာ့ စီးတဲ့ဘူတာအလုုိက္ က်သင့္ေငြ ေပးရတယ္ ကဒ္ကိုုလည္း အဝင္၊ အထြက္ ၿဖတ္ရတယ္။ ဒီစီမွာေနတုုန္းက silver spring ဘူတာကေန ၿမိ ုု ့ထဲက အသြားတေၾကာင္း ၅ က်ပ္ေလာက္က်တယ္။ ဘူတာရံုုက ကားပါးကင္မွာ ပါကင္ခက တေန ့ ၅ က်ပ္ ပိတ္ရက္ေတြေတာ့ ဖရီး။

ဒီစီမွာတုုန္းက ဆီဖိုုး၊ ကားအာမခံဖိုုး၊ ကားၿပ ုုၿပင္ခ မပါေသးဘဲ ရထားခ၊ ကားခ တလ ၃၅၀ ေလာက္ကုုန္ေတာ့ နယူးေယာက္ေရာက္ေတာ့ metro unlimited card က ၁၁၃ က်ပ္ပဲက်ေတာ့ သက္သာလိုုက္တာဟဆိုုၿပီး ဝမ္းေတြသာ။ ဒီစီက နယူးေယာက္လိုု လူမရႈပ္ဘူး ေအးေအးေဆးေဆး သန္ ့သန္ ့ရွင္းရွင္း လူေတြကလည္း ရံုုးဝတ္စံုုေတြနဲ ့ သန္ ့သန္ ့ၿပန္ ့ၿပန္ ့။ Capitol South ဘူတာမွဆင္းၿပီး ကယ္ပီတယ္ဆီ ၅ မိနစ္ေလာက္ လမ္းေလွ်ာက္ မၾကီးက ဗိုုက္ဆာလာလိုု ့ ကယ္ပီတယ္ေဘးနားက ထိုုင္ခံုုမွာထိုုင္ၿပီး ယိုုးဒယားထမင္းေၾကာ္စား။ ကယ္ပီတယ္ေရွ ့ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ ကယ္ပီတယ္ထဲဝင္ဖိုု ့ တန္းစီ မေန ့ညက ဝယ္လာတဲ့ ေရဘူးေတြ၊ ယိုုးဒယားဆိုုင္က ဝယ္လာတဲ့ ထမင္းေၾကာ္၊ ထြက္ခါနီး ဟိုုတယ္ေလာ္ဘီကေန ယူလာတဲ့ ပန္းသီး၊ ေဖာက္ထားတဲ့ ဘီစကစ္ေတြ လႊင့္ပစ္၊ ဖုုန္း၊ ကြန္ပ်ဴတာ၊ အိုုင္ပတ္၊ ကင္မရာ၊ ခါးပတ္၊ ပိုုက္ဆံအိတ္ကိုု ဗန္းထဲထည့္ စကန္ဖတ္စစ္ လူကလည္း စကန္ကိုုၿဖတ္ လံုုၿခံ ုုေရးတင္းက်ပ္တယ္ ေလဆိပ္မွာလိုုစစ္တယ္။ မၾကီးေက်ာပိုုးအိတ္က တီတီၿမည္ေနလိုု ့ တခုုခ်င္းေၿဖစစ္။ ဝန္ထမ္းေတြကိုု လက္မွတ္ၿပၿပီးေမးေတာ့ ေအာက္ထပ္က visitor center မွာ reservation လိုုင္းမွာ တန္းသြားစီပါတဲ့။ ရာမားက ေဘာ္စတြန္ကေန ေမရီလန္းကိုု ေၿပာင္းလာေတာ့ ဆူနမ္က လာလည္ပါလားလိုု ့ ဖိတ္ေခၚတာနဲ ့ ခြင့္ ၃ ရက္ ယူရံုုနဲ ့ ခရစ္စမတ္၊ နယူးရီးယားပိတ္ရက္ေတြနဲ ့ ခြင့္ ၁၀ ရတာမိုု ့ဒီစီကိုု ပထမဆံုုးအၾကိမ္ ေရာက္ဖူးတာ ၂၀၁၂ ဒီဇင္ဘာ။ ခရစ္စမတ္အၾကိ ုုေန ့ ဆူနမ္၊ ရာမားတိုု ့နဲ ့ ဒီစီကိုု သြားလည္ၿပီး ႏွင္းက်တဲ့ေန ့၊ ဆူနမ္တိုု ့နဲ ့ သြားရမဲ ့ေန ့ေလာက္ပဲေနၿပီး ဒီစီကိုု ၄ ရက္ေလာက္ သြားလည္ၿဖစ္တယ္။ ရာမားက ရံုုးမသြားခင္ ဘူတာရံုုလုုိက္ပိုု ့ ဒီစီမွာတေနကုုန္လည္ပတ္ ညေနေစာင္းမွအိမ္ၿပန္။ အဲဒီတုုန္းက ကယ္ပီတယ္ကိုု သြားလည္လိုု ့ရမွန္းေတာင္ မသိဘူး ကယ္ပီတယ္ေရွ ့မွာ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ေနတုုန္း လူေတြတန္းစီေနတာနဲ ့ ဝင္တန္းစီတာ။

ဆက္ပါဦးမယ္ ...

မာတင္လူသာကင္း မန္မိုုရီယမ္
တိုုင္ဒယ္ေဘဇင္ကေန ၿမင္ရတဲ့ မိုုးႏႈမတ္ေက်ာက္တိုုင္
World War II Memorial
ဒုုတိယကမၻစစ္ မန္မိုုရီယမ္ကေန ၿမင္ရတဲ့ မိုုးႏႈးမတ္ေက်ာက္တိုုင္
အိမ္ၿဖ ူေတာ္

16 April 2017

ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္ ႏႊဲေပ်ာ္ေပ်ာ္ - ၂

ပန္းေရာင္စံုု ဖူးပြင့္ၾကတဲ့ ေႏႊဦးရာသီနဲ ့ သစ္ပင္ေတြ အေရာင္ေၿပာင္းတဲ့ ေဆာင္းဦးရာသီကိုု အႏွစ္သက္ဆံုုးပါ။ ေႏႊဦးပြဲေတာ္ေတြထဲမွာ အထင္ရွားဆံုုးက ဝါရွင္တန္ဒီစီက ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္ပါ။ ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္ကိုု ပထမဆံုုးအၾကိမ္ ေရာက္ဖူးတာက ၂၀၁၃ မွာ။ ဆူနမ္တိုု ့ေတြနဲ ့ အုုပ္စုုလိုုက္ သြားၾကတာ ခ်ယ္ရီအဖူးပဲ ေတြ ့ခဲ့ရတယ္။ ၂၀၁၄၊ ၂၀၁၅ မွာေတာ့ ခ်ယ္ရီေတြ အစြမ္းကုုန္ ပြင့္တဲ့အခ်ိန္မွာ သြားေတာ့ အင္မတန္လွတယ္။  ဓာတ္ပံုုရိုုက္လိုုက္ ထိုုင္နားလိုုက္ ခ်ယ္ရီပင္ေတြၾကည့္လိုုက္နဲ ့ တိုုင္ဒယ္ေဘဇင္ေရကန္ကိုု တပတ္ပတ္တယ္။ တိုုင္ဒယ္ေဘဇင္ေရကန္ တပတ္ဆိုု ၂ မိုုင္ေက်ာ္ေလာက္ ေလွ်ာက္ရမယ္ထင္တယ္။ ကိုုယ့္ဘာသာ တစ္ေယာက္တည္း သြားတာဆိုုေတာ့ ရႈခင္းပံုုမ်ားၿပီး ကိုုယ့္ပံုုက တပံုုေလာက္ပဲရိွတယ္။ ဒီတေခါက္ေတာ့ ေၿပာင္းၿပန္ အစ္မႏွစ္ေယာက္နဲ ့သြားတာဆိုုေတာ့ ကိုုယ့္ဓာတ္ပံုုေတြမ်ားၿပီး ရႈခင္းပံုုက တပံုုေလာက္ပဲရိွတယ္။ ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္က မတ္လ ၁၅ ကေန ဧၿပီ ၁၅ အထိ က်င္းပၿပီး ခ်ယ္ရီေတြက ဧၿပီ ၁၅ ေလာက္မွ အစြမ္းကုုန္ပြင့္တာပါ။ ခ်ယ္ရီေတြ ဘယ္ေလာက္ပြင့္ေနၿပီ ဆိုုတာကိုု ဝက္ဆိုုဒ္ကေန ၾကည့္လိုု ့ရတယ္။ ဧၿပီလလယ္ေလာက္မွ သြားဖိုု ့စဥ္းစားထားတာ ရာသီဥတုုပူလိုု ့  ဒီႏွစ္ခ်ယ္ရီေတြ ေစာေစာပြင့္တယ္ဟလိုု ့ ဆူနမ္သတိေပးလိုု ့ အင္တာနက္မွာ ၾကည့္လိုုက္ေတာ့ မတ္ ၁၂ - ၁၅ မွာ အစြမ္းကုုန္ပြင့္မယ္တဲ့။ ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္မွ မတ္ ၁၅ မွစမွာ မၾကီးအားတဲ့ မတ္ ၁၆၊ ၁၇ တညအိပ္ႏွစ္ရက္ခရီး သြားမယ္ဆိုုၿပီးလိုု ့ စဥ္းစားတာကိုု ဆူနမ္က မတ္ ၁၉  ထိ ေမရီလန္းမွာ သူရိွေနမွာ သူငယ္ခ်င္းေတြ မေတြ ့တာၾကာၿပီ ေတြ ့ရေအာင္ေလ။ ရာမားက ဗာဂ်ီးနီးယားမွာ town house အိမ္ဝယ္ထားတယ္ သူ ့အိမ္မွာလာတည္း မတ္ ၁၉  တနဂၤေႏႊမနက္ ဆူနမ္က အိုုဟိုုင္းရိုုးၿပည္နယ္ကိုုၿပန္ ကိုုယ္က နယူးေယာက္ကိုုၿပန္။

ရာမားက grill အသားကင္စက္ ဝယ္ထားတယ္ ဘာဘီက်ဴး ကင္စားရေအာင္လိုု ့ ေၿပာတာနဲ့ မၾကီးက မတ္ ၁၆ ၿပန္ ကိုုယ္က မတ္ ၁၉  ၿပန္။ Amtrak ရထားကိုုဘြတ္ေတာ့ အသက္သာဆံုုးက ဝါရွင္တန္ဒီစီအသြားကိုု ၁၀၀၊ နယူးေယာက္အၿပန္က်ေတာ့ ၁၅၀။ ရထားက ၂ နာရီေလာက္ပဲ စီးရတယ္ ဘတ္စ္ကားက မိုုင္ ၂၄၀ ကိုု ၄ နာရီခြဲေလာက္ ေမာင္းရတယ္ ဒါေတာင္ ကားလမ္းမပိတ္မွ။ ကိုုယ္က ေစ်းေပါတဲ့ ဘတ္စ္ကားနဲ ့ သြားေနက် နယူးေယာက္ကေန မနက္ေစာေစာထြက္ၿပီး ဒီစီကေန ညေနေစာင္းထြက္တဲ့ ဘတ္စ္ကားစီး နယူးေယာက္ကိုု ည ၁၁ နာရီေလာက္ေရာက္။ သြားဖူးတဲ့ ၂ ခါစလံုုး ဒီစီကေန ည ၇ နာရီမွာ ထြက္ရမဲ့ ဘတ္စ္ကားက ဘယ္ေတာ့မွ ည ၇ နာရီမထြက္ဘူး။ ကားလမ္းေတြပိတ္လိုု ့နဲ့ ည ၆ နာရီေလာက္ကတည္းက တန္းစီရတာ ည ၁၀ ေလာက္မွထြက္တယ္။ နယူးေယာက္ကိုု မနက္ ၄ နာရီေလာက္မွေရာက္ အိမ္ကိုုေရာက္ေတာ့ မနက္ ၅ နာရီ ၂ နာရီေလာက္ပဲအိပ္ၿပီး မနက္ ၇ နာရီဆိုု ရံုုးသြားဖိုု ့ အိမ္ကေန ထြက္ရၿပီ။ မၾကီးကိုုေမးၾကည့္ေတာ့ အၾကာၾကီးစီးရပေစ သက္သာရင္ၿပီးေရာဆိုုေတာ့ ရထားလက္မွတ္ ဘြတ္ကင္းကိုု cancel ၿပန္လုုပ္။ နယူးေယာက္ပန္စေတရွင္းကေန ဒီစီကိုုထြက္တဲ့ ဘတ္စ္ကားေတြ အမ်ားၾကီး ရိွေပမဲ့ မနက္အေစာၾကီးလည္း မထရ နယူးဂ်ာဆီ အိမ္နားကေန မနက္ ၈ နာရီ ၁၅ မိနစ္စီး ဒီစီကိုု ေန ့လည္ ၁၂ ခြဲေရာက္မဲ့  Bolt Bus ဘတ္စ္ကားလက္မွတ္ ဝယ္လိုုက္တယ္။ တေယာက္ ၁၇ က်ပ္ကိုု တက္စ္ေတြဘာေတြနဲ ့ ၁၉ ၊ ၂၀ ေလာက္ သြားက်တယ္။ ဂ်ဳးလူမ်ိဳးေတြပိုုင္တဲ့ Vamoose ဆိုုတဲ့ ဘတ္စ္ကားက ေမရီလန္းၿပည္နယ္ Bethesda ကေနထြက္ေတာ့ ဒီစီယူနီယမ္စေတရွင္းလိုု ကားသိပ္မရႈပ္ေတာ့ အခ်ိန္မွန္တယ္ဆိုုတာနဲ့ စမ္းၾကည့္လိုုက္မယ္လိုု ့ ဆံုုးၿဖတ္လိုုက္တယ္။

Union Station
ယူနီယမ္စေတရွင္ကေန ၿမင္ရတဲ့ ကယ္ပီတယ္ 
ယူနီယမ္စေတရွင္းေရွ ့

ဘတ္စ္ကားခက ၃၀၊ ၄၀ ေပးရတယ္ နည္းနည္းေတာ့ ေစ်းၾကီးတယ္။ ရာသီဥတုုက အရမ္းေအးလိုု ့ တခ်ိဳ ့ခ်ယ္ရီပြင့္ေတြ ေရခဲရိုုက္လိုု ့ ညိႈးကုုန္ၿပီး ခ်ယ္ရီပြင့္တာ တပတ္ေနာက္ဆုုတ္တယ္လိုု ့ ေၾကၿငာေတာ့ စီစဥ္ထားတဲ့အတိုုင္း သြားမလား ခ်ယ္ရီေတြ အစြမ္းကုုန္ပြင့္တဲ့ အခ်ိန္မွသြားမလား စဥ္းစားရတယ္။ ေနာက္ဆံုုးေတာ့ တပတ္ေနာက္ဆုုတ္ၿပီး ခ်ယ္ရီေတြ အစြမ္းကုုန္မွာက မတ္ ၂၂ - ၂၅ ကိုုယ္တိုု ့သြားမွာက မတ္ ၂၃ - ၂၄ ကားလက္မွတ္ေတြ ၿပန္ခ်ိန္း။ လူအမ်ားနဲ ့ ရွယ္ေနရမဲ ့ Hostel ၊ Airbnb ၊ ဟိိုုတယ္ဆိုုဒ္ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကိုု ရွာၾကည့္ၿပီးတဲ့ အခါမွာေတာ့ ေစ်းအသက္သာဆံုုးက အိမ္ၿဖ ူေတာ္နဲ ့ ၃ ဘေလာက္ပဲေဝးတဲ့၊ McPerson ရထားဘူတာနဲ ့နီး၊ တရုုတ္တန္းနဲ ့ မိနစ္ ၂၀ ေလာက္ပဲေဝးတဲ့ ၾကယ္ေလးပြင့္အဆင့္ရိွတဲ့ Hamilton crowne plaza က ေစ်းအသက္သာဆံုုးဆိုုတာ သိလိုုက္ရတယ္။ တည ၃၀၀ ေက်ာ္ကိုု ၁၀၀ ပဲ ေပးရတယ္ ရံုုးတက္ရက္မိုု ့လိုု ့နဲ ့တူတယ္။ ဒီစီခ်ယ္ရီပြဲေတာ္ သြားမဲ့အေၾကာင္း ပင္ဆန္ေဗးနီးယားၿပည္နယ္က မခိုုင္ကိုု ေၿပာၿပေတာ့ လိုုက္ခ်င္တယ္တဲ့။ ကားလက္မွတ္ေတြ အၿမန္ဘြတ္ ဟိုုတယ္ကိုု ေမးၾကည့္ေတာ့ extra bed မယူဘူးဆိုုေတာ့ အိုုေကတယ္တဲ့။ မတ္ ၂၂ ညမွာ မခုုိင္က ကိုုယ္တိုု ့အိမ္မွာ ညလာအိပ္ မနက္က်ေတာ့ အိမ္နားတဘူတာ အေဝးက Newark Penn Station မွာ ဘတ္စ္ကားေစာင့္။ ၈ နာရီ ၁၅ ဘတ္စ္ကားက ၈ နာရီကတည္းက ေရာက္ေနတယ္ ၈ နာရီ ၁၅ မိနစ္မွာ ခရီးသည္တစ္ေယာက္ အူယားဖားယား ေၿပးလာတယ္ ေတာ္ေသးတယ္ လက္မတင္ေလး မွီတယ္ဆိုုရံုုေလး။ ကားေပၚမွာ ေနမပူတဲ့ဖက္ ေရြးထိုုင္ ညကလည္း ေကာင္းေကာင္းအိပ္မေပ်ာ္ မနက္ကလည္း အေစာၾကီး ၆ နာရီထရ ကားစီးရင္ မူးတတ္တဲ့ မၾကီးက ေနလိုု ့မေကာင္းဘူး ေနာက္ခံုုမွာ သြားအိပ္ရတယ္။ ကိုုယ္နဲ ့မခိုုင္ကေတာ့ စကားေတြေၿပာလိုုက္၊ မုုန္ ့စားလိုုက္၊ အိပ္ငိုုက္လိုုက္။

ကားလမ္းပိတ္ေနလိုု ့ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ လမ္းမွာေစာင့္ရေသးတယ္။ ခရီးသည္တခ်ိဳ ့က ဘာတီမိုုးမွာ ဆင္းသြားၾကတယ္ ဘာတီမိုုးကိုု အၾကိမ္ၾကိမ္ ၿဖတ္သြားဖူးေပမဲ့ တခါမွဝင္မလည္ဖူးဘူး။ ေမရီလန္းၿပည္နယ္ ဘာတီမိုုးၿမိ ုု ့က တန္နက္ဆီၿပည္နယ္က မန္းဖစ္၊ အီလီႏြိဳက္ၿပည္နယ္က ခ်ီကာဂိုု၊ နယူးဂ်ာဆီၿပည္နယ္က Newark တိုု ့လိုု နာမည္ဆိုုးနဲ ့ေက်ာ္ၾကားတဲ့ၿမိ ုု ့ေတြ။ အမ္းထရူးက မန္းဖစ္မွာ ေနဖူးတယ္ ည ၉ နာရီေက်ာ္ရင္ အၿပင္ကိုု တေယာက္တည္း မသြားရဲဘူးတဲ့။ အမည္းေတြနဲ ့ မက္ဆီကန္ေတြက ေတြ ့ရင္ ပစ္ၾကခတ္ၾကေတာ့ မက္ဆီကန္မွန္း ေအးရွန္းမွန္းမသိ ပစ္ထည့္လိုုက္မွာ စိုုးရိမ္ရလိုု ့တဲ့။ ဘာတီမိုုးေက်ာ္လာတာနဲ ့ ကိုုလံဘီယာ၊ Silver Springs က ကိုုယ္ေနခဲ့ဖူးတဲ့ၿမိ ုု ့၊ ကိုုယ္ၿဖတ္သန္းသြားလာ ခဲ့ဖူးတဲ့ၿမိ ုု ့ေတြဆိုုေတာ့ လမ္းေတြကိုု မွတ္မိေနတယ္။ Silver Springs ၿမိ ုု ့ထဲလိုု ့ ထင္ေနတာ မခိုုင္က စင္အန္အန္တာဝါတိုုင္ကိုု ၿပေတာ့မွ ဒီစီၿမိ ုု ့ထဲက ယူနီယမ္စေတးရွင္းနား ေရာက္ေနတာ။ မေရာက္တာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ပဲ ရိွေသးတယ္ ဝါးတားတားနဲ ့ မမွတ္မိဘူး ဒီတခါေတာ့ မွတ္ညဏ္ေကာင္းတဲ့ ငါကြလိုု ့ လက္ခေမာင္း မခတ္ႏိုုင္ေတာ့ဘူး။ ကား ၁၅ မိနစ္ ပိတ္တာရယ္၊ ဘာတီမိုုးထဲ ခရီးသည္ေတြ ဝင္ခ်ရလိုု ့ ၁၂ ခြဲ ေရာက္ရမဲ့ ဘတ္စ္ကားက ၁ နာရီမွေရာက္တယ္။ အိမ္သာဝင္၊ ယူနီယမ္စေတရွင္းေအာက္က food court မွာ တရုုတ္စား။ ေႏႊရာသီ ေလ့လာေရး ခရီးထြက္ၾကတဲ့ အကၤ ီ်ဆင္တူဝတ္ထားၾကတဲ့ အလယ္တန္းေက်ာင္းသားေလးေတြ ေတြ ့တယ္။ ကိုုယ္အလယ္တန္းေက်ာင္းသားတုုန္းက ဟိုုင္းၾကီးေတာင္ေပၚက ေရကန္၊ လူၾကီးေတြလာရင္ ေနတဲ့ဟိုုတယ္၊ ကပၺလီပင္လယ္ဖက္ၿခမ္းက အငူအထိ ပင္လယ္ကမ္းေၿခတေလွ်ာက္ ရွားရွားပါးပါး ေလ့လာေရးခရီး ထြက္တာေတြရိွတယ္။ အဲဒီအခါမ်ိဳးမွာ ေနမေကာင္းၿဖစ္ေနတာနဲ ့ ၾကံ ုုရလိုု ့ မလိုုက္ခဲ့ရပါဘူး။ ယူနီယမ္စေတးရွင္ ႏွစ္ေပါင္းတရာေက်ာ္ၿပီၿဖစ္တဲ့ ရထားဘူတာ တစ္ႏွစ္ကိုု ခရီးသည္ ငါးသန္းေက်ာ္ အသံုုးၿပ ုတယ္။ ေစ်းၾကီးတဲ့ upscale စားေသာက္ဆိုုင္ေတြ ရိွသလိုု ေစ်းေပါတဲ့ foot court လည္းရိွတယ္။

ကယ္ပီတယ္ေဘး အရင္ရံုုးေဟာင္းဆီ သြားတဲ့လမ္း
သမၼတ က်မ္းသစၥာ က်ိန္ဆိုုတဲ့ေနရာ
ဝါရွင္တန္ မိုုးႏူးမတ္ေက်ာက္တိုုင္၊ ေနရွင္နယ္ေမာလ္

ဗိသုုကာလက္ရာက လွပခမ္းနားသလိုု ေလွ်ာ့ပင္းထြက္လိုု ့လည္း ေကာင္းတယ္။ ယူနီယမ္စေတးရွင္ေရွ ့က စီးနိတ္နဲ ့ ေဟာက္စ္ရိွတဲ့ ယူအက္စ္ကယ္ပီတယ္။ ဒီစီမွာ ကိုုယ္အႏွစ္သက္ဆံုုး အေဆာက္အဦးက ကယ္ပီတယ္ ဘယ္အခ်ိန္ၾကည့္ၾကည့္ ခမ္းနားလွပတယ္။ ကယ္ပီတယ္ေဘးနားက ခ်ယ္ရီပင္ေတြလည္း ပင္လံုုးညႊတ္ေနၾကၿပီ။ အရင္ဒီစီရံုုးက ကယ္ပီတယ္ေဘးနားမွာ တခါတေလ ေန ့လည္စာကိုု ကယ္ပီတယ္ေဘး ပန္းၿခံထဲက ခံုုေလးေတြမွာ ထိုုင္စားၾကတယ္။ ဝါရွင္တန္မိုုးႏူးမတ္ေက်ာင္းတိုုင္ဖက္၊ ကယ္ပီတယ္ေမာလ္ကိုု မ်က္ႏွာမူထားတဲ့ သမၼတ က်မ္းသစၥာက်ိန္ဆိုုတဲ့ေနရာရိွတဲ့ ကယ္ပီတယ္ဖက္ၿခမ္းက ပိုုလွတယ္လိုု ့ထင္တယ္။ ကယ္ပီတယ္ေရွ ့ကေန ပတ္တိုုးမတ္ၿမစ္ေဘးနား လင္ကြန္းမယ္မိုုရီယ္အထိ စတုုရန္းပံုုသ႑န္ ၿမက္ခင္းၿပင္ကိုု ေနရွင္နယ္ေမာလ္လိုု ့ ေခၚပါတယ္။ ေနရွင္နယ္ေမာလ္ ေဘးတဖက္တခ်က္မွာ ၿပတိုုက္ေတြရိွၿပီး ဝင္ေၾကးအခမဲ့ပါ။ ၅ နာရီေလာက္ အခ်ိန္ေပးမွ ၿပတိုုက္တခုုလံုုး ႏွံ ့မွာပါ။ အာကာသၿပတိုုက္ ၊ History Museum ၊ National Gallery of Art ၊ Smithsonian Museum ၊ Botanic Garden က ကိုုယ့္အၾကိုုက္ဆံုုး ၿပတိုုက္ေတြပါ။ အေမရိကန္အာကာသယဥ္မူးေတြ လကိုု သြားေရာက္ခဲ့တုုန္းက ဝတ္ဆင္ခဲ့တဲ့ အဝတ္အစား၊ အသံုုးအေဆာင္ေတြ၊ လေပၚကိုု ဆင္းသက္ႏိုုင္မိုု ့ ၾကိ ုုးစားတုုန္းက Discovery အာကာသယဥ္ ေပါက္ကြဲပ်က္စီးတာေတြ၊ Wright ညီေနာင္ စတင္တီထြင္ခဲ့တဲ့ ေလယာဥ္ကေန၊ ပထမကမၻာစစ္၊ ဒုုတိယကမၻာစစ္အတြင္းက သံုုးခဲ့တဲ့ေလယာဥ္ေတြနဲ ့ ကိုုယ္ကပဲ အာကသကိုု စိတ္ဝင္စားတဲ့သူမိုု ့လိုု ့လားမသိ အာကာသၿပတိုုက္ကိုု တကယ္သေဘာက်တယ္။ ဖေလာ္ရီဒါၿပည္နယ္ ေအာ္လန္ဒိုုၿမိ ုု ့နားက ကေနဒီ Space Center က ကိုုယ္သြားလည္ခ်င္တဲ့ ေနရာတစ္ခုု။

National Gallery of Art ၿပတိုုက္က ပန္းပုုပန္းခ်ီလက္ရာေတြဟာ အင္မတန္ လက္ရာေၿမာက္တယ္။ ဆီေဆး၊ ေရေဆး မခြဲၿခားတတ္ေပမဲ့ ပန္းခ်ီေတြ လက္ရာေၿပာင္ေၿမာက္မွန္းေတာ့ သိတယ္။ ပံုုတူပန္းခ်ီကားေတြဆိုုရင္ လက္ရာေၿပာင္ေၿမာက္လြန္းလိုု ့ လူေရွ ့ ေရာက္ေနသလိုု ခံစားရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ပန္းခ်ီကားေတြ တန္ေၾကးၿမင့္တာကိုုး ၿမင့္ေလာက္ပါေပတယ္။ စမစ္ဆိုုးနီးယမ္းၿပတိုုက္ေဘးနားက magnolia ပင္လံုုးပြင့္ရင္ အေတာ္လွလိုု ့ ပြင့္ၿပီလားလိုု ့ ေခ်ာင္းၾကည့္လိုုက္တာ မပြင့္ေသးတာနဲ ့ မဝင္ခဲ့ေတာ့ဘူး။ စမစ္ဆိုုးနီးယမ္းၿပတိုုက္ေဘးက ဥယ်ာဥ္ေလးမွာ ပန္းပင္ေလးေတြ စိုုက္ပ်ိဳးထားတာ လွလိုုက္တာ။ ဝါရွင္တန္မိုုးႏူးမတ္ေက်ာက္တိုုင္ ပတ္ပတ္လည္မွာ ခ်ယ္ရီပင္ေတြ ပြင့္ေနတာလွတယ္။ မၾကီးက ဓာတ္ပံုုသြားရိုုက္ခ်င္တာ မရိုုက္ခိုုင္းေတာ့ဘူး။ သြားရိုုက္ရင္ ၾကာေနဦးမွာ တိုုင္တယ္ေဘဇင္ေရကန္ေဘးနား ေရာက္ေတာ့မွာ မဟုုတ္ေတာ့ဘူး ခုုေတာင္ ညေန ၃ နာရီ ထိုုးေနၿပီ။ ခ်ယ္ရီေတြ ပြင့္ေနတာ ေနရာတိုုင္းမွာလွေတာ့ ေနရာတိုုင္းမွာ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ခ်င္တယ္။ ပိတ္ရက္မဟုုတ္ေတာ့ လူရွင္းတယ္ လူရွင္းတာကိုုေစာင့္ၿပီး ဓာတ္ပံုုရိုုက္။ အေႏႊးထည္ခႊ်တ္ၿပီး ဓာတ္ပံုုရိုုက္ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ၿပီးတာနဲ ့ အေႏႊးထည္ကိုု ခ်က္ခ်င္းၿပန္ဝတ္ရတယ္ ခ်မ္းလိုု ့။ အိုုင္းရစ္ကေလးမေတြက အိုုင္းရစ္ရိုုးရာအကကိုု အိုုင္းရစ္ရိုုးရာသီခ်င္းေတြနဲ ့ကၿပတာ အေတာ္ၾကည့္လိုု ့ေကာင္းတာပဲ။ ေရွ ့မွာထိုုင္တဲ့ အဘြားၾကီးႏွစ္ေယာက္က ပန္းေရာင္သားေမႊးအကၤ ီ်နဲ ့ မိတ္ကပ္လိမ္းၿပီး ေက်ာ့ေမာ့ေနတာမ်ား ကိုုယ္ေတြ သူ ့အရႊယ္ေလာက္ဆိုု ေက်ာ့ေမာ့ဖိုု ့ေနေနသာသာ တုုတ္ေကာက္နဲ ့ အိပ္ယာထဲ လဲေနရမလားမသိ။ ပါလာတဲ့မုုန္ ့ကေလးေတြ ထုုတ္စား ေရေသာက္ အနားယူ။

Capitol Reflection Pool
Tidal Basin ေဘးနားက ဂ်ပန္ၿပည္ရဲ ့ ခ်စ္ၾကည္ေရးလက္ေဆာင္
Yoshino ခ်ယ္ရီပင္ေတြ
ဂ်က္ဖာတန္ မန္မိုုရီယမ္
ၿမ ူးၾကြတဲ့ အိုုင္းရစ္ရိုုးရာ ဂီတနဲ ့အက
ဆက္ပါဦးမယ္ ...

01 April 2017

Living with Lupus - 3

လုုပက္စ္လိုု ့ အတိုုေကာက္ေခၚၾကတဲ့ SLE - Systemic Lupus Erythematosus က autoimmune disorder disease ကိုုယ့္ကိုုအက်ိဳးၿပ ုုတဲ့ဟာလား အဆိုုးၿပ ုုတဲ့ဟာလားလိုု ့ မခြဲၿခားႏိုုင္ေတာ့ပဲ ကိုုယ့္ခႏၶာကိုုယ္က ကိုုယ့္ကိုုကိုုယ္ ၿပန္တိုုက္တဲ့ ေရာဂါပါ။ အသည္းေရာင္အသားဝါ၊ ေအအိုုင္ဒီအက္စ္ ေရာဂါေတြလိုု မကူးစက္တတ္ဘူး။ ဘာေၾကာင့္ၿဖစ္ရတာလဲလိုု ့ မသိသလိုု ေပ်ာက္ကင္းေအာင္ ကုုသႏိုုင္တဲ့ ေဆးဝါးလည္း မရိွေသးဘူး။ genetic မ်ိဳးရိုုးဗီဇ၊ ပတ္ဝန္းက်င္၊ ေနထိုုင္မႈ life stlye ေၾကာင့္ ၿဖစ္ရတယ္လိုု ့ ယူဆၿပီး ေဆးနဲ ့ထိန္းၿပီး သာမာန္လူလိုု အိမ္ေထာင္သားေမြးၿပ ုု လူ ့သက္တမ္းေစ့ ေနသြားႏိုုင္ပါတယ္။ အသက္ငယ္တဲ့လူေတြမွာ အၿဖစ္မ်ားၿပီး ေယာက်္ားထက္ မိန္းမမွာ အၿဖစ္မ်ားတယ္။ ေကာ့ေကးရွန္း အၿဖ ူေတြထက္ အာရွ၊ အမည္း၊ လက္တင္အေမရိက လူမ်ိဳးေတြမွာ အၿဖစ္မ်ားတယ္တဲ့။ ဂ်က္စတင္ဘီဘာရဲ ့ ရည္းစားေဟာင္း အဆိုုေတာ္နဲ ့ သရုုပ္ေဆာင္ ဆလီနာဂိုုမတ္၊ အဆိုုေတာ္ မက္ရီရာကာေရးရဲ ့ ခင္ပြန္းေဟာင္း America got talent အစီအစဥ္ တင္ဆက္သူ နစ္ကန္ႏြန္မွာ လုုပက္စ္ရိွတယ္။ လုုပက္စ္က ေလးဖက္နာနဲ ့ ေရာဂါလကၡဏာ ဆင္တူေတာ့ ေလးဖက္နာလိုု ့ ထင္တတ္ၾကတယ္။ ၂၀၁၄ ဒီဇင္ဘာမွာ လုုပက္စ္ေရာဂါ ရိွေနတာကိုု သိလိုုက္ရၿပီး ေဒါက္တာခ်န္နဲ ့ ၿပေနတာ ၂၀၁၅ မွာ ပိုုဆိုုးလာပါတယ္။ ၂၀၁၅ ဇြန္မွာ ကိုုယ့္ဘြဲ ့ႏွင္းတက္ဖိုု ့ လာၾကတဲ့ အေဖ၊ အေမတိုု ့ကိုု အေမရိကန္ အေရွ ့ဖက္ၿခမ္း၊ အေနာက္ဖက္ၿခမ္းတခြင္ လိုုက္ပိုု ့ေတာ့ ေၿခေထာက္၊ ဒူးနာလိုု ့ လမ္းမေလွ်ာက္ႏိုုင္၊ ခံတြင္းပ်က္လိုု ့ ဘာဆိုုဘာမွ စားမဝင္တဲ့ ကိုုယ္ကိုုၾကည့္ၿပီး အေဖက မ်က္ရည္က်တယ္။

မနက္ ၉  နာရီ ေနပူၿပင္းတဲ့အခ်ိန္ နာရီဝက္ေလာက္ ေဘာ္စတြန္ဟာဘား ခရူသေဘၤာစီးဖိုု ့ တန္းစီေစာင့္။ ခရူသေဘၤာေပၚမွာလည္း အမိုုးအကာမပါတဲ့ အေပၚဆံုုးထပ္ကေနစီး။ sunscreen နည္းနည္းပဲလိမ္းေတာ့ မ်က္ႏွာတခုုလံုုး နီရဲေယာင္ကိုုင္း butterfly rash ၿဖစ္ၿပီး မည္းက်န္ခဲ့တာ တစ္ႏွစ္ေလာက္ ကုုယူရတယ္။ ေဒါက္တာခ်န္ကိုုၿပေတာ့ လူးပက္စ္ေၾကာင့္ၿဖစ္တာ မဟုုတ္ဘူး အေရၿပားဆရာဝန္နဲ ့ သြားၿပတဲ့။ အေရၿပားဆရာဝန္ ေဒါက္တာခုုန္းကိုု သြားၿပေတာ့ လုုပက္စ္ေၾကာင့္ ၿဖစ္တာ ပရက္ႏိုုဆုုန္းလိုုတယ္တဲ့။ အဲဒီတုုန္းက ေဒါက္တာခ်န္က ပရက္ႏိုုဆုုန္း မတိုုက္ေသးဘူး ေဒါက္တာခုုန္းက ပရက္ႏိုုဆုုန္းတိုုက္တယ္။ လုုပက္စ္နဲ ့ပတ္သက္တဲ့ စာေတြဖက္ထားေတာ့ ဒီလိုုၿဖစ္တာ butterfly rash လုုပက္စ္ေၾကာင့္ ၿဖစ္တယ္ဆိုုတာကိုု ကိုုယ္ကသိေနတာကိုု လုုပက္စ္ေၾကာင့္ မဟုုတ္ဘူးလိုု ့ေၿပာေတာ့ စိတ္တိုုလိုုက္တာ။ ကိုုယ္လက္ကိုုက္ခဲတာေတြ ေတာ္ေတာ္ေလး ဆိုုးလာေတာ့မွ ပရက္ႏိုုဆုုန္းတိုုက္တယ္။ ေဒါက္တာခ်န္က ငယ္ေသးေတာ့ ပရက္ႏိုုဆုုန္း မတိုုက္ခ်င္ဘူးတဲ့။ ကိုုယ္လက္အၿမဲကိုုက္ခဲ ပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ၿပီး ပိတ္ရက္ဆိုု ဘယ္မွမသြားခ်င္ ကုုတင္ေပၚမွာပဲ လွဲအနားယူေနေတာ့တယ္။ အရင္တုုန္းက ၁၁၆ ေပါင္ ရိွေနတာကေန တၿဖည္းၿဖည္း ပိန္လာတာ ၉၆ ေပါင္ပဲ ရိွေတာ့တယ္။ လူက တကယ့္ကိုု ယဲ့ယဲ့ေလး ေလတိုုက္ရင္ လဲေတာ့မယ္ စကားကိုု အၾကာၾကီး မေၿပာႏိုုင္ဘူး။ ရထားဘူတာရံုုက ေလွကားထစ္ေတြကိုု တက္ၿပီးရင္ ေရေသာက္ရတယ္ ေမာလိုု ့။ ေဘာင္းဘီေတြ ေခ်ာင္က်လာလိုု ့ ဆိုုက္ဇီးရိုုး ဝယ္ရတယ္။


ပိန္တာမ်ား တကယ့္ကိုု ၿပားခ်ပ္ခ်ပ္ အားမရိွဘူး  လမ္း ၁ မိုုင္ေတာင္ မေလွ်ာက္ႏိုုင္ဘူး။ စနစ္တက် ဝိတ္ခ်တာမဟုုတ္ဘဲ တၿဖည္းၿဖည္း ပိန္လာတယ္ဆိုုတာ က်န္းမာတဲ့ လကၡဏာေတာ့ မဟုုတ္ဘူး။ ေၿခက်င္းဝတ္၊ ေၿခဖမိုုးေတြေယာင္လိုု ့ ေဒါက္ဖိနပ္ေတြ၊ မာတဲ့ဖိနပ္ေတြ မစီးႏိုုင္ဘူး။ ေၿခေထာက္နာတဲ့လူေတြအတြက္ သီးသန္ ့ဖိနပ္ေရာင္းတဲ့ဆိုုင္မွာ ကိုုယ့္ေၿခေထာက္ကိုုတိုုင္းၿပီး လာခ်ေပးတဲ့ဖိနပ္ေတြထဲက သားေရအေပ်ာ့စားဖိနပ္ကိုု ဝယ္စီးရတယ္။ ေစ်းၾကီးၿပီး မလွေပမဲ့ အေတာ့္ကိုုစီးလိုု ့ေကာင္းတဲ့ဖိနပ္ သားေရအေပ်ာ့စားဆိုုေတာ့ ေၿခက်င္းဝတ္၊ ေၿခဖမိုုးေတြ ေယာင္ေနလည္း စီးလိုု ့ရတယ္။ ဦးထိပ္ကဖြာ ခြာပါးေနေပမဲ့လည္း အဲဒီဖိနပ္တရံပဲ စီးလိုု ့ရတယ္။ မက္ထရိုုဖလိပ္ ကီမိုုသရိုုဖီေဆးေတြ ေသာက္ရလုုိ ့ ဆံပင္ကႊ်တ္တယ္။ အဲဒီေဆးေတြ ေသာက္ခ်ိန္မွာ ကိုုယ္ဝန္ေဆာင္လိုု ့ မရပါဘူးတဲ့။ မက္ထရိုုဖလိပ္ ေသာက္ေနတာ အေၿခအေန မတိုုးတက္လာေတာ့ ေဒါက္တာခ်န္က ေဆးအသစ္ ေၿပာင္းတိုုက္ခ်င္တယ္။ ေဆးအသစ္က FDA က အတည္ၿပ ုခ်က္ မရေသးဘူး အာမခံကလည္း ကာဗာမၿဖစ္ ၂ေသာင္းေလာက္ ကုုန္မယ္တဲ့။ အဲဒီေဆးကိုုေသာက္လိုု ့ ေသာက္သာမွာလားလိုု ့ ေဒါက္တာခ်န္ကုုိေမးေတာ့ သူ ့လူနာေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား သက္သာလာတယ္တဲ့။ ေက်ာက္ကပ္ကိုု မထိေသးေတာ့ ေဆးအသစ္ဖိုုးကိုု အာမခံက မေပးႏိုုင္ဘူးတဲ့။ ေဆးအသစ္ကေတာ့ finanical aid ေတြ ေပးပါမယ္ installment လစဥ္ေပးၿပီး ဆပ္လိုု ့ရပါတယ္လိုု ့ စာေတြလာတယ္။ ေရာဂါသက္သာလာမယ္ဆိုုရင္ ပိုုက္ဆံကုုန္ရင္ကုုန္ပါေစ ေသာက္မယ္လိုု ့ စဥ္းစားထားတယ္။

မက္ထရိုုဖလိပ္ ကီမိုုသရပီေဆးေတြကၿပင္းေတာ့ တခ်ိန္လံုုး အိပ္ခ်င္ေနတယ္ ေခါင္းမေထာင္ႏိုုင္ဘူး တေနကုုန္ အိပ္ထားေတာ့ ည ၂ နာရီေလာက္ဆိုု အိပ္လိုု ့မရေတာ့ဘူး အတင္းဇႊတ္မိွတ္အိပ္ေတာ့ ေခါင္းေတြမူးၿပီးအန္။ မနက္ ၆ နာရီ အိမ္အနီးအနားတဝိုုက္မွာ မိနစ္ ၃၀ ေလာက္လမ္းေလွ်ာက္ အိမ္ၿပန္ေရာက္ရင္ ၿပန္အိပ္။ ညဖက္ဆိုု ပက္လက္ပဲ အိပ္လိုု ့ရတယ္ ဘယ္ဖက္၊ ညာဖက္ေစာင္းအိပ္ရင္ ေက်ာကုုန္းနာတယ္ ေအာင့္တယ္။ ေဒါက္တာခ်န္ကိုုၿပေတာ့ လုုပက္စ္က အဆုုတ္ကိုု တိုုက္ေနၿပီထင္တယ္တဲ့။ ေဆးခန္းက ၿပန္လာၿပီးကတည္းက ေစာင္းအိပ္လိုု ့မရဘူး ကုုတင္ေဘးမွာ ထိုုင္လ်က္ေလး အိပ္ရတယ္။ ေနမေကာင္းလိုု ့ ခြင့္ ၄ ရက္ ယူတယ္ စားစရာမရိွလိုု ့ အိမ္ရွင္ရဲ ့ႏြားႏိုု ့၊ ေပါင္မုုန္ ့ေတြ ယူစားရတယ္။ မၾကီးဖုုန္းဆက္လိုုက္လိုု ့ ကိုုယ့္ေမြးစားအေမ၊ သူ ့သူငယ္ခ်င္းက လာၿပီး အစားအေသာက္ေတြေပး၊ ဂရုုစိုုက္ေတာ့မွ နည္းနည္းေနေကာင္းလာတယ္။ အဆုုတ္ဆရာဝန္နဲ ့သြားၿပ စီတီစကန္ရိုုက္ၾကည့္ေတာ့ အဆုုတ္မွာ အနာေလးေတြ ေတြ ့တယ္တဲ့။ လုုပက္စ္ေၾကာင့္ အဆုုတ္က်ံဳ ့တာၿဖစ္ႏိုုင္သလိုု၊ မက္ထရိုုဖလိတ္ေဆးရဲ ့ ေဘးထြက္ဆိုုးက်ိဳးေၾကာင့္ ၿဖစ္ႏိုုင္တယ္ဆိုုၿပီး မက္ထရိုုဖလိတ္ေဆး ၿဖတ္လိုုက္တယ္။ လုုပက္စ္အတြက္ FDA အတည္ၿပ ုထားတဲ့ တခုုတည္းေသာေဆးက hydroxychloroquine 200 mg ေဆးပါ။ အရင္တုုန္းက အဲဒီေဆးကိုု ငွက္ဖ်ားေရာဂါအတြက္ သံုုးခဲ့ၾကတယ္။ အဲဒီေဆးရဲ ့ ေဘးထြက္ဆိုုးက်ိဳးက မ်က္စိကိုု ေၿခာက္ေသြ ့ေစလိုု ့ တစ္ႏွစ္ႏွစ္ခါ မ်က္စိဆရာဝန္နဲ ့ စစ္ေဆးရတယ္။ ေမြးစားအေမရဲ ့ သမီးငယ္ေလးကလည္း လုုပက္စ္ၿဖစ္ေနတာ။ သူ ့ဆရာဝန္က ေတာ္တယ္ ဆရာဝန္မက ပါကစၥတန္သူ ေဒါက္တာခ်န္က သူ ့တပည့္ ေတာ္တယ္တဲ့။


တီဗြီရိွလားစစ္တယ္ မရိွဘူးဆိုုေတာ့မွ prednisone 60 mg တိုုက္ၿပီး immune system supress လုုပ္တယ္။ supress လုုပ္တယ္ဆိုုတာက ကိုုယ္ခံအားကိုု နည္းေစတဲ့ေဆးေတြတိုုက္ၿပီး ကိုုယ့္ခႏၶာကိုု ကိုုယ္ၿပန္တိုုက္ေနတဲ့ လုုပက္စ္ကိုု အားနည္းေအာင္လုုပ္တာ။ ကိုုယ္ခံအားနည္းေတာ့ အေအးမိ၊ singles ဝင္ႏိုုင္တယ္။ မနက္တိုုင္း သံပုုယိုုသီးနဲ ့ပ်ားရည္ပါဝင္တဲ့ citron tea ေသာက္၊ ေရခ်ိဳးၿပီးတာနဲ ့bath robes ဝတ္၊ ညဖက္ဆိုုေရမခ်ိဳး၊ လက္ကိုုဂရုုတစိုုက္ေဆးေတာ့ အေအးေတာ့ မမိဘူး singles ေတာ့ၿဖစ္တယ္။ singles ဆိုုတာ မီးေလာင္ဖုုလိုုမ်ိဳး အစကေတာ့ တဖုုႏွစ္ဖုုတည္း တၿဖည္းၿဖည္း ၿပန္ ့တာအရမ္းၿမန္တယ္။ မီးေလာင္ဖုုတဖုုႏွစ္ဖုုေတြ ့တာနဲ ့ singles ၿဖစ္မွန္းသိေတာ့ မႏွစ္က singles ၿဖစ္တုုန္းက အေရၿပားဆရာဝန္မ ေပးထားတဲ့ ေဆးလိမ္းေနတာ မသက္သာဘူး။ မိသားစုုဆရာဝန္ဆီၿပေတာ့ ေဆးလိမ္း ေဆးေသာက္ခိုုင္းတယ္။ တင္ပါးမွာၿဖစ္ေတာ့ မထိုုင္ႏိုုင္ဘူး တၿခမ္းေစာင္း ထိုုင္ရတယ္။ မီးေလာင္ဖုေတြဆိုုေတာ့ တၿဖည္းၿဖည္းပိန္သြားရင္ သက္သာတယ္ အေရၾကည္ဖုုေတြ ေပါက္သြားလိုု ့ကေတာ့ အေတာ္နာတယ္။ ရံုုးမတက္ႏိုုင္ဘူး ခြင့္ ၂ ရက္ ယူရတယ္ ေဘးမွာထိုုင္တဲ့ ေဟာင္ေကာင္တရုုတ္က ဘာၿဖစ္တာလဲေမးလိုု ့ singles ၊ chickenpox ၿဖစ္တာဆိုုေတာ့ chickenpox ဆိုုတာ ကေလး၊ လူၾကီးေတြၿဖစ္တာ နင့္အရႊယ္မွာၿဖစ္တယ္ ဟုုတ္လားလိုု ့ ေၿပာလာေတာ့ ရွင္းမၿပေတာ့ဘူး။ flu ကာကြယ္ေဆးလိုု singles ကာကြယ္ေဆး ထိုုးလုုိ ့ရတယ္။ ဒါေပမဲ့ singles ၿဖစ္ေနခ်ိန္မွာ ကာကြယ္ေဆး ထိုုးလိုု ့ကေတာ့ တကုုိယ္လံုုး ၿပန္ ့ကုုန္မွာ။ singles ကာကြယ္ေဆးဆိုုတာ flu ကာကြယ္ေဆးလိုုမ်ိဳး singles bacteria ကိုု ခႏၶာကိုုယ္ထဲ ထည့္လိုုက္တာေနမွာ။ ေဒါက္တာဟူစိန္ကိုု singles ၿဖစ္တယ္လိုု ့ေၿပာေတာ့ လက္အိတ္နဲ ့စမ္းသပ္တယ္။

၂၀၁၂ ကန္တက္ကီရံုုးမွာ flu shot ထိုုးဖူးတယ္ လက္ေမာင္းတခုုလံုုးနာၿပီး ၃ ရက္ေလာက္ လက္ေၿမွာက္လိုု ့မရဘူး။ ပီေအရံုုးကမန္ေနဂ်ာ flu shot ထိုုးၿပီးမွ flu ၿဖစ္တယ္လိုု ့ ၾကားတုုန္းက ရယ္လိုုက္ၾကတာ။ flu shot က ထိုုးၿပီး ၃ ရက္မွထိေရာက္တာဆိုုေတာ့ ၃ ရက္မတိုုင္ခင္ flu ဝင္တာ ၿဖစ္ပါလိမ့္မယ္။ ကိုုယ္ခံအားနည္းေနေတာ့ နမိုုးနီးယားဝင္မွာစိုုးလိုု ့ နမိုုးနီးယားကာကြယ္ေဆး ထိုုးရတယ္။ ေန ့တိုုင္း daposone 100mg နမိုုးနီးယားကာကြယ္ေဆး စားရတယ္။ အဲဒီေဆးေသာက္ေနခ်ိန္မွာ ေနေရာင္တအားခံလိုု ့မရဘူး should avoid prolonged or excessive exposure to direct and/or artificial sunlight တဲ့။ daposone က အစာမေၾကတာေတြ ၿဖစ္တတ္ေတာ့ မနက္မိုုးလင္းတာနဲ့ omeprazaloe 20mg ေသာက္ၿပီး အစာအိမ္ရွင္းရတယ္။ ၂ လတခါ ေဒါက္တာဟူစိန္နဲ ့ေတြ ့ ဆီးေသြးစစ္၊ ေဆးေတြေၿပာင္းတိုုက္။ ေသြးအေၿဖထဲမွာ ANCA vasculities positive ၿပေနလိုု ့ နားႏွာေခါင္းဆရာဝန္နဲ ့ ထပ္စစ္ေပးပါတဲ့။ ႏွာေခါင္းဆရာဝန္က ႏွာေခါင္းကေန ပိုုက္ထည့္စစ္ၿပီး ANCA မရိွပါဘူးလိုု ့ အတည္ၿပ ုုတယ္။ ANCA က လုုပက္စ္လိုု autoimmune disorder disease ေသြးေၾကာေတြ ေယာင္ယမ္းတာ။ အဲဒီေရာဂါေတြ ့ရိွတဲ့ ဂ်ာမန္ဆရာဝန္ Wegener ကိုုအစြဲၿပ ုုၿပီး  Wegener's granulomatosis လိုု ့ နာမည္ေပးထားတာ ခုုေတာ့ ANCA လိုု ့နာမည္ေၿပာင္းထားတယ္။ ANCA ရိွတယ္လိုု ့ၾကားဖူးတယ္ အဲဒီေရာဂါက ေၾကာက္စရာၾကီးတဲ့ မိသားစုုဆရာဝန္ေၿပာတာ။ ပရက္ႏိုုဆုုန္းကိုု ၿမွင့္ထားေတာ့ ခံတြင္းလိုုက္လာၿပီး အသားကုုန္စားတယ္ တခ်ိန္လံုုးဗိုုက္ဆာၿပီး တခ်ိန္လံုုးစားေနတယ္။

Photo credit - from model Thandar Hlaing's facebook
Photo credit - from model Thandar Hlaing's facebook
Photo credit - from model Thandar Hlaing's facebook
Photo credit - from model Thandar Hlaing's facebook
Photo credit - from model Thandar Hlaing's facebook

ကိုုယ္အေလးခ်ိန္ ၿပန္တက္လာၿပီး မ်က္ႏွာၾကီးက ေလထိုုးထားသလိုု ေဖာင္းကားလာတာမ်ား ဝိုုင္းကဆိုု နင့္မ်က္ႏွာတမ်ိဳးပဲလိုု ့ ေၿပာတယ္။ ဆံပင္က ေၿပာင္းဖူးေမႊးသာသာပဲရိွလိုု ့ မၾကီးက အတိုုေလး ညွပ္ေပးတယ္။ ဝိတ္တက္လာေတာ့ အားရိွလာတယ္ အေမာခံႏိုုင္လာတယ္။ ပရက္ႏိုုဆုုန္း ၿမွင့္ၿပီးကတည္းက ဝိတ္တက္လာလိုုက္တာ ၂၀၁၅ ဇူလိႈင္မွာ ၁၁၄ ေပါင္။ ၂ လၾကာေတာ့ ပရက္ႏိုုဆုုန္း ၄၀၊ ေနာက္ ၂ လၾကာေတာ့ ပရက္ႏိုုဆုုန္း ၁၀၊ ၉ ၊ ၈ ၊ ၇ ခုု ၆ mg ေသာက္ေနတယ္ ။ ပရက္ႏိုုဆုုန္းေလွ်ာ့တာနဲ ့ အၿမဲဗိုုက္ဆာေနတာေတြ ေလွ်ာ့သြားသလုုိ ဝိတ္တက္တာလည္း ရပ္သြားၿပီး ၁၂၁ ေပါင္မွာ ရပ္ေနတယ္။ ပံုုမွန္က ၁၁၆ ေပါင္ဆိုုေတာ့ ၅ ေပါင္တက္ေနတယ္ ေဘာင္းဘီက ဆိုုက္ ၀ နဲ ့ မေတာ္ေတာ့ဘူး ဆိုုဒ္ ၂ ဝတ္ရတယ္။ အေနေတာ္ တအားဝတာ မဟုုတ္ေပမဲ့ နည္းနည္းေလးသလိုု ခံစားမိတယ္။ ဝိတ္တက္လာတယ္ဆိုုတာနဲ ့ အသိသာဆံုုးက ဗိုုက္၊ တင္၊ ေပါင္ ၾကီးလာတာ သိသာတယ္။ ကိုုယ္က ပခံုုးေသး အေပၚပိုုင္းေသးတဲ့သူဆိုုေတာ့ ဝိတ္တက္ေနတယ္လိုု ့ မတင္ရဘူး။ ယန္းဆိုု ဝိတ္တက္လာတာနဲ ့ ပခံုုးေတြ ၾကီးလာေတာ့တာပဲတဲ့။ ၾကီးခ်င္တဲ့ ရင္ဘတ္က်ေတာ့ မၾကီးဘဲ မၾကီးခ်င္တဲ့ ဗိုုက္ေခါက္ေတြ  ၾကီးလာတယ္လိုု ့ ယန္းကေၿပာေတာ့ ရယ္လိုုက္ရတာ။ အသက္ၾကီးလာေတာ့ metabolism ေတြက်ေတာ့ ပိန္ဖိုု ့သိပ္မလြယ္ အရင္ကတည္းက ဘယ္ေတာ့မွ ဝိတ္က်ခဲ့သူ မဟုုတ္လိုု ့ ဝိတ္က်ဖိုု ့ အင္မတန္ခက္တယ္။ ကန္တက္ကီအိမ္ရွင္ အေမရိကန္မက ထမင္းက ဝိတ္တက္တယ္လိုု ့ ေၿပာတုုန္းက ကိုုယ္ေမြးကတည္း ထမင္းစားလာတာ ထမင္းေၾကာင့္ ဝိတ္တက္တယ္လိုု ့ မထင္မိဘူး။ ခုုေတာ့  အမွန္ပဲ ထမင္းက ဝိတ္တက္ေစတယ္ jasmine rice ကိုု ဆန္အညိုုနဲ ့ ေရာစားတယ္။ jasmine rice ခ်ည္းပဲဆိုု ဆန္ကေကာင္းလြန္းလိုု ့ ထမင္း ၂ ပန္ကန္ေလာက္စားတယ္။ ဆန္အညိုုနဲ ့ေရာလိုုက္ေတာ့ သိပ္စားမေကာင္းေတာ့ဘူး။

ညဖက္ဆိုု ထမင္းအစား ေခါက္ဆြဲတိုု ့၊ အရႊက္သုုတ္ စားတယ္။ မၾကီးက အာဟာရ၊ က်န္းမာေရး၊ ကာယေလ့က်င့္ခန္းေတြ သင္ေပးတယ္။ ေမာ္ဒယ္သႏၱာလိႈင္ရဲ ့ ေလ့က်င့္ခန္းေတြ လိုုက္လုုပ္တာ ဗိုုက္အရင္ကေလာက္ မထြက္တာ အေတာ္သိသာတယ္။ တပတ္ကိုု ၃ ရက္ ၁၀၊ ၁၅၊ ၂၀ ေယာဂေလ့က်င့္ခန္း လုုပ္တယ္။ အသီးအရႊက္၊ ၾကက္ဥ diet ေတြနဲ ့ တပတ္ကိုု ၅၊ ၁၀ ေပါင္က်တဲ့ လူေတြကိုု အားက်မိတယ္။ ကိုုယ္ကေတာ့ အၿပင္ကၿပန္လာရင္ ဗိုုက္ဆာလိုု ့ ဟပ္ဟပ္ထိုုး အဲဒီ diet ေတြ မလုုပ္ႏိုုင္ဘူး။ ကိုုယ့္အတြက္ကေတာ့ ေလ့က်င့္ခန္းနဲ ့ အစားေသာက္နဲ ့ ထိန္းမွပဲရမယ္ ကိုုယ့္ goal က ဒီထက္ထပ္မဝဖိုု ့၊  ၅ ေပါင္က်ဖိုု ့။ ဝိတ္နည္းနည္း ခ်သင့္တယ္၊ ဝိတ္ခ်ရမဲ့နည္းလမ္းေတြကိုုသိတယ္၊ ဝိတ္ခ်ခ်င္စိတ္လည္းရိွတယ္ဆိုုတာနဲ ့တင္ အေတာ္ဟုုတ္ေနၿပီ ကိုုယ့္ကိုုကိုုယ္ အဲ့ဒီလိုုအားေပးရတယ္။ ေမာ္ဒယ္လိုုပိန္သြယ္ေနဖိုု ့ မလိုုေပမဲ့ ခႏၶာကိုုယ္မွာ အဆီမရိွမွေကာင္းတယ္။ ေလ့က်င့္ခန္းလုုပ္တဲ့ ခႏၶာကိုုယ္ဆိုုတာ ၾကည့္လိုုက္တာနဲ ့သိသာတယ္။ ေမရီလန္းမွာတုုန္းက ဆူနမ္တိုု ့နဲ ့အတူတူ အိႏိၵယရုုပ္ရွင္ကားေတြၾကည့္ရင္ ရွရႊတ္ခန္းက အသက္ ၅၀ ေက်ာ္ ၄၀ ေလာက္ပဲ ထင္ရတယ္။ ဒီမင္းသမီးက အသက္ ၅၅ အသက္ ၃၅ ေလာက္ပဲ ထင္ရတယ္။ ဟင္ ဘာလိုု ့ႏုုပ်ိဳေနၾကတာလဲ ဘိုုေတာက္ထိုုးလိုု ့နဲ ့တူတယ္ မဟုုတ္ဘူး ေလ့က်င့္ခန္းလုုပ္တာ။ ကိုုယ့္က်န္းမားေရးကလည္း တရားထိုုင္၊ ေယာဂေလ့က်င့္္ခန္း လုုပ္ဖိုု ့လိုုတယ္။ တေန ့ကိုု ေလ့က်င့္ခန္း ၁၀၊ ၁၅ မိနစ္ လုုပ္တာနဲ ့တင္ အေတာ္သိသာတယ္။ ၂၀၁၅ တုုန္းက ဝိတ္တက္ေအာင္ ၾကိ ုုးစားေနတယ္လိုု ့ေၿပာရင္ ဟင္ သူမ်ားေတြက ဝိတ္က်ဖိုု ့ ၾကိ ုုးစားေနတာ နင္က သူမ်ားေတြနဲ ့ေၿပာင္းၿပန္။ ခုုေတာ့ ဝိတ္ခ်ဖိုု ့ ၾကိ ုုးစားေနတယ္၊ ေတာင္ ၇ မိုုင္တက္ႏိုုင္၊ စားႏိုုင္ေသာက္ႏိုုင္၊ ေၿပးႏိုုင္လႊားႏိုုင္ၿပီဆိုုေတာ့ က်န္းမာေရးက ေဒါင္ေဒါင္ၿမည္ေနၿပီ ဆိုုပါေတာ့။

စန္းထြန္း
ဧၿပီ ၁၊ ၂၀၁၇။

19 March 2017

ယူအက္စ္သြား ေတာလား - ၂၆

ႏိုုဝင္ဘာ ၁၂ စေနေန ့မွာေတာ့ အထက္မက္ဟန္တန္က ေဂ်ာ့ဝါရွင္တန္တံတားကိုု ၿဖတ္ေက်ာ္ၿပီး ဟက္ဆန္ၿမစ္ကမ္းေဘးက နယူးဂ်ာဆီၿပည္နယ္ Palisades Interstate Park မွာ ေတာင္တက္ခရီး ၆ မိုုင္ ထြက္ၿဖစ္ပါတယ္။ နယူးေယာက္နဲ ့ နယူးဂ်ာဆီၿပည္နယ္ကိုု ဆက္သြယ္ထားတဲ့ ႏွစ္ထပ္ၾကိ ူးတံတား ႏွစ္ ၈၀ ေက်ာ္ေနၿပီၿဖစ္တဲ့ ေဂ်ာ ့ဝါရွင္တန္တံတားက  လမ္းေလွ်ာက္ရင္ မိနစ္ ၂၀ ေက်ာ္ ၁ မိုုင္ေက်ာ္ နီးပါးရွည္ေတာ့ အဲဒီေန ့က ၈ မိုုင္ေက်ာ္ ေတာင္တက္ခဲ့တယ္ ဆိုုပါေတာ့။ ဝိုုင္းနဲ ့ကိုုယ္တိုု ့အတြက္က တတိယအၾကိမ္ၿဖစ္ၿပီး မၾကီးကေတာ့ ပထမအၾကိမ္ပါ။ ၂၀၁၄ မွာ မေလးရွားသူ ဝိုုင္လင္းရဲ ့ Meetup အဖြဲ ့နဲ ့ ပထမဆံုုးအၾကိမ္ ေရာက္ဖူးတယ္။ သစ္ရႊက္ေတြ ေၾကြခ်ိန္ဆိုုေတာ့ အေတာ္ေလးလွတယ္။ ဝိုုင္လင္းတိုု ့အဖြဲ ့ကသူေတြက ဓာတ္ပံုုသိပ္မရိုုက္ဘူး ေတာင္တကယ္တက္တာဆိုုေတာ့ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ခ်င္တဲ့ ဝိုုင္းနဲ ့ ဒုုတိယအၾကိမ္ ၿပန္သြားၾကတယ္။ ကိုုယ္တိုု ့အေခၚ Photography Hiking ဆိုုပါေတာ့။ မက္ဟန္တန္အထက္ဖက္ကိုု A ၊ 1 ရထားစီး ေဂ်ာ့ဝါရွင္တန္တံတားနဲ ့နီးတဲ့ 181 st မွတ္တိုုင္မွာဆင္းၿပီး တံတားဆီလမ္းေလွ်ာက္။ တံတားကိုု ေရွ ့မွာၿမင္ေနရေပမဲ့ လူသြားလမ္းမရိွဘူး။ ေဝ ့ဝိုုက္ၿပီး ပတ္တက္သြားတဲ့ စက္ဘီး၊ လူသြားလိုု ့ရတဲ့ တံတားေလးကေန အေပၚထပ္တံတားကိုု တက္သြားရမွာ။ အဲဒီတံတားဆီ သြားမဲ့ေနရာကိုု မမွတ္မိလိုု ့ လည္ေနၾကေသးတယ္။ အစိမ္းေရာင္ေတာက္ေတာက္ ဝတ္ထားတဲ့လမ္းရွင္းသမားကိုု သြားေမးေတာ့ မသိဘူးတဲ့။ ဟိုုၾကည့္ဒီၾကည့္ ပတ္ပတ္လည္လိုုက္ရွာ ေနာက္ဆံုုးေတာ့ ေတြ ့သြားတယ္။ စက္ဘီး၊ လူသြားလမ္းက တံတားအေပၚထပ္ ဘယ္ဖက္ၿခမ္းမွာပဲရိွတယ္။


တံတားေပၚကေန လိေမၼာ္ေရာင္ေတာက္ေနတဲ့ သစ္ပင္၊ တအိအိစီးဆင္းေနတဲ့ ဟတ္ဆန္ၿမစ္၊ မိုုးေမွ်ာ္တိုုက္ေတြရိွတဲ့ ေအာက္မက္ဟန္တန္ ၿမင္ရတဲ့ရႈခင္းက အင္မတန္လွတယ္။ လမ္းက ႏွစ္ေယာက္တြဲေလွ်ာက္ဖိုု ့ အဆင္မေၿပဘူး စက္ဘီးစီးသမားေတြကိုု ၾကည့္ရတယ္။ တံတားဆံုုးတာနဲ ့ ညာဖက္ေကြ ့လိုုက္ရင္ ပန္းၿခံ။ အဲဒီပန္းၿခံက pet friendly ဆိုုေတာ့ ေခြးေတြနဲ ့အတူတူ ေတာင္တက္ၾကတယ္။ ေၿမပံုုကိုုၾကည့္ၿပီး ေတာင္ေပၚမွာပဲ လမ္းေလွ်ာက္မလား၊ ေတာင္ေအာက္ကိုုဆင္းၿပီး ေတာင္ေပၚၿပန္တက္မလား၊ ေတာင္ေပၚကေန ေတာင္ေအာက္ဆင္းမလား ဘယ္လမ္းေၾကာင္းနဲ ့သြားမလဲလိုု ့ တိုုင္ပင္ၾကေတာ့ ကိုုယ္တိုု ့သြားေနၾက ေတာင္ေပၚကေန ေတာင္ေအာက္ဆင္း ေတာင္ေပၚကိုုၿပန္တက္တဲ့ လမ္းကိုုပဲ ေရႊးလိုုက္တယ္။ သစ္ရႊက္ေတြ ေၾကႊေနၿပီမိုု ့ အရင္ႏွစ္ကေလာက္ မလွေတာ့ဘူး။ ၃ မိုုင္ေက်ာ္ေလာက္ ေလွ်ာက္ၿပီးေမာလာေတာ့ ပါလာတဲ့ sandwitch ၊ သစ္သီး၊ ေဖ်ာ္ရည္ေတြ စားၿပီး အေမာေၿဖၾကတယ္။ ၂၀၁၅ ေဘာ္စတြန္ cruise ကိုု အေပၚဆံုုးထပ္ အမိုုးအကာမပါဘဲ အစီးေကာင္းတာ မ်က္ႏွာေတြ နီရဲေယာင္ကိုုင္း မည္းက်န္ခဲ့လိုု ့ butterfly rash ကိုုကုုရတာ ၁ ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာတယ္။ အဲဒီကတည္းကစလိုု ့ ေနရာင္ၿခည္ကိုု သတိထားရၿပီး အၿမဲတမ္း sunscreen လိမ္း ဦးထုုပ္၊ အကၤ ီ်လက္ရွည္၊ ေဘာင္းဘီရွည္ ဝတ္ရတယ္။ အိမ္မွာ ေနတာပဲေလဆိုုၿပီး sunscreen မလိမ္းဘူး မ်က္ႏွာမွာ အစက္အေၿပာက္ေတြ ထြက္လာတာကိုု သတိထားမိေတာ့မွ sunscreen အၿမဲလိမ္းေတာ့တယ္။ ကိုုယ္ေသာက္ရတဲ့ေဆးမွာ sun exposure ၿဖစ္ေစတဲ့ဟာေတြပါေတာ့ သာမန္လူထက္ UV ကိုု sensitive ၿဖစ္ေတာ့ sunscreen က ကိုုယ့္ရဲ ့ မရိွမၿဖစ္အရာတစ္ခုု။


Shiseido ကထုုတ္တဲ့ tinted sunscreen ကုုန္သြားေတာ့ အၿပာေရာင္ ultimate wetforce SPF 50+ ဝယ္လိုုက္တယ္။ wetforce က မ်က္ႏွာမွာၿဖ ူၿဖ ူၾကီး ၿဖစ္က်န္ခဲ့တယ္ အခ်ိန္ေပး ပြတ္လိမ္းေပးရၿပီး နည္းနည္းေလး ၾကာေတာ့မွ အဲဒီၿဖ ူတာၾကီး ေပ်ာက္တယ္။ ၿဖ ူတာၾကီးကိုု မၾကိ ုုက္ေပမဲ့ ေနပူထဲမွာ တေနကုုန္ ေတာင္တက္ခရီးထြက္တာဆိုုေတာ့ လိမ္းရတာပါပဲ။ ဖုုန္းထဲမွာ ဓာတ္ပံုုေတြကိုု ၿပန္ၾကည့္ေတာ့ မ်က္ႏွာၾကီး ၿဖ ူေဖြးေနတာကိုု သတိထားမိေတာ့မွ သရဲမဆိုုၿပီး ရယ္လိုုက္ရတာ။ အခုု Shiseido က အၿဖ ူေရာင္ UV Protector SPF 42 ကိုု သံုုးေနတယ္ မဆိုုးပါဘူး။ ဂ်ပန္ skin care အေၾကာင္းေတြ ဖတ္ၾကည့္ေတာ့ ဆုုေတြအမ်ားၾကီးရၿပီး ေစ်းလည္းမၾကီးတဲ့ Biore UV Aqua Rich Watery Essence Suncreen SPF 50+ PA+++ ကိုု သံုုးေနတယ္။ အိမ္မွာေနရင္ Biore သံုုးၿပီး အၿပင္ထြက္ရင္ Shiseido သံုုးတယ္။ ရံုုးက တရုုတ္မကေတာ့ Shiseido Anessa Perfect UV Screen Ex SPF 50+ PA++++ အဝါေရာင္က အေကာင္းဆံုုးပဲတဲ့။ မသံုုးဖူးေသးဘူး အိမ္မွာရိွတာေတြကုုန္မွ ဝယ္သံုုးၾကည့္ဦးမယ္။ အိႏိၵယေကာင္ေလးတစ္ေယာက္က ပန္းၿခံမွာ ကားထားခဲ့ၿပီး hiking trail က ဘယ္မွာလဲလိုု ့ လာေမးတယ္ တခါမွ မေရာက္ဖူးဘူးတဲ့။ ေရွ ့နားက်ရင္ ညာဖက္ခ်ိဳးၿပီး ေတာင္ေအာက္ကိုုဆင္း ၿမစ္ေဘးအတိုုင္းလမ္းေလွ်ာက္ တံတားနားမေရာက္ခင္ ေလွကားထစ္ေတြအတိုုင္း ေတာင္ေပၚၿပန္တက္လိုု ့ ညႊန္လိုုက္တယ္။ ကိုုယ္ ညာေကႊ ့လိုု ့ ညႊန္လိုုက္တဲ့ေနရာက ဘုုရားေက်ာင္း အဲေတာ့ ဒုုကၡပါပဲလိုု ့ ေၿပာေနတုုန္း အဲဒီေကာင္ေလး ၿပန္ေရာက္လာတယ္။ ဘုုရားေက်ာင္းၾကီး ေတာင္ဆင္းလမ္း မဟုုတ္ဘူးတဲ့ ဟုုတ္တယ္ ကိုုယ္တိုု ့မွားညႊန္လိုုက္တာ ေတာင္ဆင္းလမ္းက ေရွ ့နားမွာ ေဆာရီးေနာ္။ ေၾကာက္သြားတယ္တဲ့နဲ ့တူတယ္ ကိုုယ္တိုု ့ေနာက္ကပဲ လိုုက္ေတာ့တယ္။



ေတာင္ေအာက္ကိုု ကိုုယ္တိုု ့ဆင္းတဲ့အခ်ိန္ မေတြ ့ေတာ့ဘူး ေတာင္ေပၚမွာပဲ က်န္ခဲ့သလား ကိုုယ္တိုု ့ဓာတ္ပံုု အရိုုက္ေကာင္းေနတုုန္း ကိုုယ္တိုု ့ကိုု ၿဖတ္ေက်ာ္သြားေလသလားမသိ။ ဒီတေခါက္ေတာ့ သစ္ရႊက္ေတြ ေၾကႊထားၿပီးၿပီမိုု ့ ေတာင္ေအာက္လမ္းကိုု ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ၿမင္ရတယ္။ ၿမစ္ကမ္းေဘးက လူသြားလမ္းမွာ လမ္းေလွ်ာက္ေနတုုန္း ၿမစ္ေရေၾကာင့္ စိမ့္ၿပီး ေအးလာတယ္။ ကမ္းစပ္မွာ ငါးမွ်ားေနတဲ့သူေတြ ေတြ ့တယ္။ အားကစား၊ Activities ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားကိုု ႏွစ္သက္ေပမဲ့ ငါးမွ်ားဖို ့ေတာ့ လံုုးဝစိတ္မဝင္စားဘူး။ ညအေမွာင္မွာ ေတာင္ကမ္းပါးက ေလွကားထစ္ေတြ တက္ဖိုု ့ဆိုုတာ အေတာ္မလြယ္တဲ့အလုုပ္ ေနမဝင္ခင္ ေတာင္ေပၚေရာက္ေနရမယ္။ ညေနဆည္းဆာခ်ိန္မွာ ေတာင္ကမ္းပါးက ေလွကားထစ္ေတြအတိုုင္း ေတာင္ေပၚတက္ၾကတယ္။ ေနာက္လန္ၿပ ုုတ္က်မွာ၊ ေခ်ာ္လဲမွာ စိုုးရိမ္ရတယ္ ငံုု ့ၾကည့္လိုုက္ရင္ ေၾကာက္စရာၾကီး ေတာင္ကမ္းပါးက မတ္မတ္ၾကီး ဒီႏွစ္ေကြ ့၊ တစ္ေကြ ့ၿပီးရင္ ေတာင္ထိပ္ေရာက္ၿပီလိုု ့ ကိုုယ့္ကိုုကိုုယ္ အားေပးရတယ္။ ေတာင္ေပၚကေန လွမ္းၾကည့္လိုုက္ေတာ့ အထက္မက္ဟန္တန္ေပၚက လၿပည့္ဝိုုင္းၾကီးကိုု ၿမင္ရတယ္။ မက္ဟန္တန္တံတားကိုု ၿဖတ္ေက်ာ္ၿပီး လာလမ္းအတိုုင္းၿပန္ေတာ့ ရထားဘူတာရံုုကို မေတြ ့ဘူး ေမးၿမန္းၾကည့္ေတာ့မွ ေတြ ့ေတာ့တယ္။ ဗီယက္နမ္မယ္က ၿမန္မာၿပည္မွာ နာမည္ၾကီးၿပီး ဗီဒီယိုုဇာတ္ကားေတြေတာင္ ရိုုက္ေနၿပီ။ Bibo လိုု ့အမည္တြင္တဲ့ ဗီယက္နမ္ကေလးတစ္ေယာက္ ေဖ့ဘြတ္မွာ နာမည္ၾကီးၿပီး ရန္ကုုန္ကိုု လာလည္ေတာ့ သူ ့ရဲ ့ fans ေတြ သြားၾကိ ုုၾကတယ္။ သူ ့ပရိသတ္က မနည္းမေနာ ကိုုယ့္သူငယ္ခ်င္းတခ်ိဳ ့ေတာင္ သူ ့ fans ။ ဝိုုင္းကိုု ေၿပာၿပေတာ့ သူမသိဘူးတဲ့ သူ ့ကိုုဓာတ္ပံုုေတြ ပိုု ့ေပးပါ သိခ်င္လိုု ့တဲ့။



ဝိုုင္းအစ္မလတ္ ရန္ကုုန္၊ ပုုဂံ၊ ေတာင္ၾကီး၊ အင္းေလး သြားလည္တာ သေဘာက်တယ္။ အရမ္းေကာင္းတယ္ဆိုုလိုု ့ ၿမန္မာၿပည္က သြားတိုုက္ေဆးေတာင္ ဝယ္လာတယ္လိုု ့ေၿပာလိုု ့ ကိုုယ္တိုု ့မွာ သိခ်င္လိုုက္တာ ဘာသြားတိုုက္ေဆးလဲလိုု ့။ သိခ်င္လိုု ့ ဓာတ္ပံုုပိုု ့ေပးပါဟယ္ဆိုုတာ ခုုထိ မပိုု ့ေပးေသးဘူး ေတာင္းရဦးမယ္။ ၈ မိုုင္ေက်ာ္ဆိုုေတာ့ အေတာ္ပင္ပန္းတယ္ ေၿခဖဝါးၾကိမ္းတယ္။ ဆူနမ္ေၿပာသလိုုေပါ့ အိမ္မွာ ကိုုယ့္ဘာသာ ေအးေအးေဆးေဆး ေနလိုု ့ရတာကိုု ကိုုယ့္ဒုုကၡကိုု က်င္းတူးၿပီးရွာတာ။ မၾကီးကိုု ခံႏိုုင္ပါ့မလားလိုု ့စိတ္ပူေနတာ ခံႏိုုင္သားပဲ။ အနည္းဆံုုး ၆ မိုုင္ေလာက္ ေလွ်ာက္ႏိုုင္မွ ကိုုယ္တိုု ့နဲ ့အတူ ေတာင္တက္ႏိုုင္မွာ မယ္ႏုုေနလိုု ့ကေတာ့ ကိုုယ္တိုု ့နဲ ့ လိုုက္လိုု ့မရဘူး။ ဒါေတာင္ ကိုုယ္တိုု ့က hiking meetup အဖြဲ ့ေတြယွဥ္ရင္ ႏုုေနေသးတာ။ သူတိုု ့ေတြက လမ္းေလွ်ာက္တာလည္း အရမ္းၿမန္ အနည္းဆံုုး ၈ မိုုင္ကေန ၁၀ မိုုင္ေလွ်ာက္တာ။ မက္ဟန္တန္ကႊ်န္းတပတ္ ၂၄ မိုုင္ေလွ်ာက္တဲ့ ဆြန္တာဆိုုတာ ရိွေသးတယ္။ ကိုုယ္တိုု ့ေတာ့ ဒီတသက္ အဲဒီလိုုမ်ိဳး ေလွ်ာက္ႏိုုင္မယ္လိုု ့ေတာ့ မထင္။ ဝိုုင္းက ေဂ်ာ ့ဝါရွင္တန္တံတားေအာက္ဖက္ကေန ဟတ္ဆန္ၿမစ္ေဘးတေလွ်ာက္ မက္ဟန္တန္ဖက္ကေန ဝိုုင္လင္းအဖြဲ  ့နဲ ့ ေလွ်ာက္ဖူးတယ္တဲ့။ အဲဒီတုုန္းက ရာသီဥတုုကလည္း အရမ္းပူ ဝိုုင္လင္းတိုု ့ကလည္း ေလွ်ာက္တာအရမ္းၿမန္ေတာ့ လမ္းတဝက္မွာတင္ က်န္ခဲ့တာတဲ့။ ရာသီဥတုု ေကာင္းတဲ့ေန ့ ေအးေအးေဆးေဆး သာသာယာယာ ဟတ္ဆန္ၿမစ္ေဘးအတိုုင္း မက္ဟက္တန္ဖက္ကေန လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ၾကမလိုု ့ စီစဥ္ထားၾကတယ္။ ႏိုုဝင္ဘာ ၁၃ တနဂၤေႏြ မမီးငယ္ လာေခၚဝင္ေပးလိုု ့ နယူးဂ်ာဆီဘုုန္းၾကီးေက်ာင္း အလႈကိုု ေရာက္ၿဖစ္တယ္။



ဘုုန္းၾကီးေက်ာင္း မေရာက္ခင္ ကုုလားဆိုုင္ဝင္ၿပီး ေစ်းဝယ္ၾကေသးတယ္။ ေကာ္ရည္ေခါက္ဆြဲကိုု ငါးပိေထာင္းနဲ ့ေကႊ်းတာ စားေကာင္းတယ္။ မခုုိင္ မိတ္ဆက္ေပးလိုု ့ မႏိုုင္းႏိုုင္းစေနနဲ ့ စကားေၿပာၿဖစ္ၿပီး ဓာတ္ပံုုအမွတ္တရ ရိုုက္ၾကတယ္။ ေႏြဦးေရာက္ေတာ့မယ္ဆိုေတာ့ ႏႈတ္ဆက္တဲ့အေနနဲ ့ ေဆာင္းက ပိုုေအးေနသလားမသိ။ ဝါရွင္တန္ဒီစီ ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္က မတ္လလယ္ကေန ဧၿပီလလယ္အထိ က်င္းပေပမဲ့ ခ်ယ္ရီေတြက ဧၿပီလလယ္ေလာက္မွ ပြင့္တာဆိုုေတာ့ အဲ့ဒီအခ်ိန္ေလာက္မွ သြားမယ္ဆိုုၿပီး စိတ္ကူးထားတာ ဒီႏွစ္ ခ်ယ္ရီေတြ ေစာေစာပြင့္တယ္လိုု ့ ဆူနမ္ သတိေပးမွပဲ ၾကည့္လိုုက္ေတာ့ ခ်ယ္ရီေတြ အစြမ္းကုုန္ ပြင့္မဲ့အခ်ိန္က မတ္ ၁၂ - ၁၅ ဆိုုေတာ့ ၁၆ - ၁၇ လာမယ္ေပါ့။ ဆူနမ္က သူ ေမရီလန္းမွာ မတ္ ၁၉  အထိရိွမွာ ရာမားအိမ္မွာ လာအိပ္ၿပီး မတ္ ၁၉  မွ အတူတူ ၿပန္ရေအာင္ ရာမားက grill ဝယ္ထားတယ္ ဘာဘီက်ဴး လုုပ္စားရေအာင္တဲ့။ ကားလက္မွတ္ဝယ္ၿပီး တိုု ့သူငယ္ခ်င္းေတြ မေတြ ့ရတာၾကာၿပီ ဆံုုရေအာင္ဆိုုၿပီး စီစဥ္ထားတာ။ ႏွင္းမုုန္တိုုင္းတိုုက္ ရာသီဥတုုေအးလိုု ့ ခ်ယ္ရီမပြင့္ဘူး မတ္ ၁၉ - ၂၂ ပြင့္မယ္တဲ့။ ဒီေတာ့ ကားလက္မွတ္ကိုု ၿပန္လဲ၊ ဟိုုတယ္ကိုု ဘြတ္၊ ဆူနမ္တိုု ့နဲ ့လည္း မေတြ ့ၿဖစ္ေတာ့ဘူး။ ရာသီဥတုုေအးေတာ့ ခ်ယ္ရီေတြပြင့္ပါ့မလား၊ ေအးလြန္းလိုု ့ ေရခဲရိုုက္သလိုု ၿဖစ္သြားၿပီလားနဲ ့ တေန ့တေန ့ peak bloom watch ကိုု ၾကည့္ရတာဆိုုတာမ်ား။ မတ္ ၂၃ - ၂၄ ဝါရွင္တန္ဒီစီ ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္က ဓာတ္ပံုုေတြကိုု ေနာက္ေတာ့မွ တင္မယ္ေနာ္။

စန္းထြန္း
 မတ္လ ၁၉ ၊ ၂၀၁၇။