14 October 2017

ေရၿခားေၿမၿခား ခရီးသြား - ၄

ေဝါထရိတ္စင္တာမွာ လံုုၿခံ ုုေရးတာဝန္ယူေနတဲ့ စစ္သားေတြကိုုေတြ ့ေတာ့ အေဖက ဓာတ္ပံုုအတူတြဲရိုုက္ခ်င္တယ္ဆိုုလိုု ့ ေမးၾကည့္ေတာ့ ရတယ္တဲ့။ ၿမန္မာၿပည္မွာေတာ့ စစ္သားေတြ မုုန္းၾကေပမဲ့ စတိတ္မွာေတာ့ စစ္သားေတြကိုု ေလးစားၾကတယ္။ ဓာတ္ပံုုရိုုက္မယ္ဆိုုရင္ လက္ႏွစ္ဖက္ကိုု ခပ္တန္းတန္း ေဘးခ်ထား ဒါမွမဟုုတ္ ခပ္တင္းတင္းဆုုပ္ၿပီး စတိုုင္ေပးတတ္တဲ့ အေဖဟာ ဒီႏွစ္ေတာ့ လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းေထာင္၊ ေဒါနယ္ထရန္ ့စတိုုင္ဆိုုၿပီး လက္မနဲ ့လက္ညိႈးကိုု ဝိုုင္းၿပတယ္။ မၾကီးငယ္သူငယ္ခ်င္းအစ္မၾကီးက အဲ့ဒါ သူ ့သမီးၾကီးနဲ ့စတိုုင္တူတာေနမွာလိုု ့ေဖ့ဘႊတ္မွာ ကြန္ ့မန္ ့ေပးေတာ့ ရယ္လိုုက္ရတာ။ လစ္ဘာတီရုုပ္ထုုဆီ လိုုက္ပိုု ့ေတာ့ ဝိုုင္းက ေရာက္ဖူးၿပီးသားကိုု ဘာလိုု ့လိုုက္ပိုု ့တာလဲ ေစ်းၾကီးပါဘိနဲ ့။ ေရာက္ဖူးၿပီးသားဆိုုေပမဲ့လည္း နယူးေယာက္ေရာက္လိုု ့မွ လစ္ဘာတီကုုိမသြားရင္ ရန္ကုုန္ေရာက္ၿပီး ေရႊတိဂံုုဘုုရား မဖူးသလိုုမ်ိဳး ခံစားရလိုု ့။ လစ္ဘာတီကႊ်န္းကေန မက္ဟန္တန္စကိုုင္းလိုုင္းကိုု ၾကည့္ေနတုုန္း အေဖက သမီးေရ အဲဒီတိုုက္အၿမင့္ၾကီးက ကုုလားဆိုုင္နားကတိုုက္နဲ ့တူတယ္ေနာ္တဲ့။ ဟုုတ္တယ္ အဲဒါဂ်ာနယ္စကြဲကတိုုက္။ အေဖက အဲ့ဒီလိုု မွတ္ညဏ္ကာင္းတယ္။ ေဝါထရိတ္စင္တာ၊ အင္ပါရာအေဆာက္အဦးေတြကိုုေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာ မွတ္မိတယ္။ ပါဝါေဘာထီက သန္း၄၀၀ဆုု ၿဖစ္ေနၿပီ ကံစမ္းၾကမယ္ဆိုုၿပီး စတိုုးဆိုုင္ထဲဝင္ စက္ကေန ထီလက္မွတ္ဝယ္တာ အေဖ့ကိုုၿပတယ္။

အေဖ ဒီအေပါက္ထဲကိုု ၂ က်ပ္ထည့္ ေငြထည့္ရမဲ့ပံုု ၿပထားတယ္ေတြ ့လား။ အဲဒါေတြက ၁ က်ပ္၊ ၅ က်ပ္၊ ၁၀ တန္၊ ၂၀ တန္ေတြပဲ လက္ခံတယ္လိုု ့ ေရးထားတာ။ ပိုုက္ဆံထည့္ၿပီးရင္ ထီလက္မွတ္ေတြ အမ်ားၾကီးထဲမွ ၂ က်ပ္တန္ ပါဝါေဘာထီ၊ ၁ က်ပ္တန္ မက္ဂါမီလီယမ္ထီ ခလုုတ္ကိုုႏိွပ္၊ က်လာတဲ့ ထီလက္မွတ္ကိုုသိမ္းထား။ ထီဖြင့္တဲ့ေန ့က်ရင္ ဒီဘာကုုတ္ရီဒါစက္ေအာက္မွာ လက္မွတ္ကိုုလာဖတ္၊ ေကာင္တာကလူေတြကိုု စစ္ခိုုင္းလိုု ့ရတယ္။ အေဖနဲ ့အေမက အထူးအဆန္း သေဘာေတြက်လိုု ့။ ထီေပါက္ရင္ သမီးအတြက္ အိမ္ဝယ္ေပးခဲ့မယ္လိုု ့ စိတ္ကူးယဥ္ၾကေပမဲ့လည္း ကိုုယ္က ဘာဆိုုဘာမွ အလကားမရ လြယ္လြယ္ကူကူ သက္သက္သာသာနဲ ့ရမဲ ့ ကံမပါ။ ဘယ္အရာမဆိုု ခက္ခက္ခဲခဲ ၾကိ ုုးစားအားထုုတ္ ပင္ပန္းဆင္းရဲခံၿပီးမွရမဲ့ ဇာတာပါလာေတာ့လည္း သန္းဆုုကံေခတာေပါ့။ အေမက စတိတ္ကိုု သိပ္သေဘာက်တယ္။ လူသြားလမ္း၊ ပန္းၿခံ၊ မသန္းမစြမ္းေတြ အၿမင့္ကိုုတက္ဖိုု ့ တြန္းလမ္း၊ အိမ္သာ၊ အမိႈက္ပံုုး၊ ေနရာတကာ သန္ ့သန္ ့ရွင္းရွင္း စိမ္းစိမ္းစိုုစိုု၊ စနစ္တက်နဲ ့ လူေတြသြားရလားရ လြယ္ကူေအာင္ စီစဥ္ေပးထားတယ္။ အသီးအရြက္ေတြဆိုုရင္လည္း ခ်ိဳေနတာပဲ အစိမ္းစားစား၊ ၿပ ုုတ္စားေၾကာ္စား အရသာရိွမွရိွ။ မၾကီးက အေမ ေလဆိပ္မွာ ေရဘူးဝယ္မေသာက္နဲ ့ ေစ်းၾကီးတယ္ ေရဘူးေဆာင္သြား။ လူဝင္မႈၾကီးၾကပ္ေရးမၿဖတ္ခင္ ေရအကုုန္ေသာက္ ၿပီးရင္ အိမ္သာေရွ ့က ေရၿဖည့္ကန္မွာေရၿဖည့္။

ေပမွီေဒါက္မွီ ငါးေပဆယ္လက္မ
အေမက သမီးေတြေၿပာရင္ အတိအက်လိုုက္နာတယ္။ ခရီးသြားတယ္ဆိုုရင္ အေမက ေရၿဖည့္တဲ့တာဝန္ယူတယ္။ အိမ္နားက Red Bull ေဘာလံုုးကြင္းမွာ ေဘာလံုုးပြဲသြားၾကည့္ေတာ့ ေရဘူးယူခြင့္မၿပ ုုဘူး။ တခ်ိဳ ့ေတြက ေရဘူးအဖံုုးဖြင့္ၿပီး အဖံုုးကိုုလြင့္ပစ္ရင္ ဝင္လိုု ့ရေပမဲ့ ကုုိယ့္ေရဘူးက်ေတာ့ အဖံုုးလႊင့္ပစ္တာလည္း လက္မခံဘူး။ အမိႈက္ပံုုးထဲ လႊင့္ပစ္လိုုက္ေတာ့မွ ဝင္ခြင့္ၿပ ုုတယ္။ ေရဘူးကိုု ႏွေၿမာလိုုက္တာ ေရဘူးေလးက ခ်စ္စရာေလး အိုုင္ကီရာကဝယ္ထားတာ။ ဘာလိုု ့ကိုုယ့္ေရဘူးကိုု လက္မခံရတာလဲဆိုုတာ စဥ္းစားၾကေတာ့ အေဖက ေရဘူးကမာေတာ့ ကြင္းထဲကိုပစ္မွာ စိုုးရိမ္လိုု ့နဲ ့တူတယ္တဲ့။ ေဘာလံုုးကြင္းထဲမွာ ေရဆာလာလိုု ့ ေရဘူးဝယ္ေသာက္တာ ၅ က်ပ္ေတာင္ ေပးရတယ္။ ေရဘူးအဖံုုးကိုုဖြင့္ၿပီး သူတိုု ့ယူထားလိုုက္ၿပီးမွ ေပးတယ္။ ေနာက္တေခါက္သြားေတာ့ နပ္သြားၿပီ ေရဘူးခြံပါးပါးေလး ဝယ္သြားတယ္။ ေယာက်္ားလိုုင္း၊ မိန္းမလိုုင္း တန္းစီရေတာ့ အေဖ့လက္ထဲကေရဘူးကိုု လက္ညိႈးထိုုးၿပီး ႏိုုး ... ႏိုုး....တဲ့။ အေဖက ေရဘူးအဖံုုးဖြင့္တဲ့ ပံုုသ႑န္လုုပ္ၿပီး လက္ကိုုၿဖန္ ့ၿပ သေဘာက ေရဘူးအဖံုုးကိုု ဖြင့္ထားတယ္ေလဆိုုတဲ့သေဘာ။ အိုုေက...အိုုေက ဆိုုၿပီး ဝင္ခိုုင္းလိုုက္သတဲ့ အေဖက ဟိုုတပတ္က မသိလိုု ့ခံရၿပီးၿပီ ဒီတပတ္ေတာ့ ဘယ္ရမလဲ။ အေဖ ေရဘူးအဖံုုးကိုု လႊင့္ပစ္လိုုက္တာလား ဘယ္ကသာ အကၤ ီ်အိတ္ထဲထည့္ထားတာ သူတိုု ့လည္တာေလာက္ေတာ့ အေပ်ာ့။ ရယ္လိုုက္ရတာ အေဖက အဲဒီလိုုလူလည္ပါဆိုု။

ေဘာလံုုးကြင္းမွာ ပထမပိုုင္းပြဲၿပီးခ်ိန္ အနားေပးေတာ့ ကိုုသက္ေထြးအေဖက အိမ္သာသြားတယ္။ ေတာ့တင္ဟမ္စပါးနဲ ့ ရိုုးမားကိုု ကြင္းလံုုးၿပည့္ ဒင္းၾကမ္းၿပည့္ အားေပးၾကတာ အေဖမွန္းတာ လူ ၄ ေထာင္ေလာက္ ဆံ့မယ္ဆိုုပဲ။ ဒီေလာက္လူမ်ားေနေပမဲ့လည္း ေနရာမမွတ္မိလိုု ့ လမ္းေပ်ာက္ေနမွာ စိတ္မပူရဘူး။ သူ ့အမွတ္အသားနဲ ့သူ ဆိုုက္ဆိုုက္ၿမိ ုုက္ၿမိ ုုက္ ေရာက္ခ်လာတာပဲ။ အေဖတိုု ့ၿပန္ေတာ့ ေလယာဥ္က ညသန္းေခါင္ ရန္ကုုန္ကိုု ဆိုုက္ေရာက္တယ္။ ေမာင္ေမာင္က အေဝးကိုုေရာက္ေနလိုု ့ သူ ့သူငယ္ခ်င္းကိုု သြားၾကိ ုုဖိုု ့ အကူအညီေတာင္းမလိုု ့ဟာ ကားေရာင္းလိုုက္ၿပီဆိုုေတာ့ မေတာင္းေတာ့ဘူး။ အေဖက ရတယ္ တကၠစီငွားသြားမယ္ဆိုုေတာ့ မၾကီးက စိတ္ပူတယ္။ ညဥ့္နက္သန္းေခါင္ဆိုုေတာ့ လုုယက္တာေတြရိွတယ္လိုု ့ ၾကားတယ္တဲ့။ အေဖ မၾကီးက စိတ္ပူေနတာ လုုယက္တာေတြ ၿဖစ္မွာစိုုးလိုု ့ဆိုုေတာ့ အေဖ ကားနံပါတ္ကိုု ဓာတ္ပံုုရိုုက္ထားတယ္။ ဖုုန္းေၿပာသလိုုဘာလိုုလိုုနဲ ့ မသိမသာေလး ဒရိုုင္ဘာမသိေအာင္ ရိုုက္ထားတယ္တဲ့။ အေဖက အဲဒီလိုု ၿဖတ္ထိုုးညဏ္ေကာင္းတယ္။ မနက္ေစာေစာ ဖုုန္းမယူဘဲ အေမ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္သြားလိုု ့ စိတ္ပူလိုုက္တာ။ ကိုုယ့္ဖုုန္းနံပါတ္လည္း အလြတ္မရ၊ အိမ္နံပါတ္လည္းမသိဆိုုေတာ့ လမ္းေပ်ာက္ေနမွ ဒုုကၡ။ ရဲကိုု အကူအညီေတာင္းဖိုု ့၊ ရထားစီးတဲ့အခါ ကိုုယ္က ပလက္ေဖာင္းမွာက်န္ေန အေဖတိုု ့က ရထားထဲပါသြားခဲ့ရင္ ေနာက္ဘူတာမွာဆင္း၊ အဲဒီေနရာမွပဲရပ္ေနလိုု ့ မွာထားတယ္။

လက္ႏွစ္ေခ်ာင္း ေထာင္တတ္ေနၿပီ
အၿပင္သြားရင္ ကိုုယ့္ဖုုန္းနံပါတ္၊ အိမ္လိပ္စာပါတဲ့စာရြက္ေလးကိုု အၿမဲေဆာင္ခိုုင္းတယ္။ အေဖတိုု ့ ပထမအၾကိမ္လာတုုန္းက သံုုးပါးေက်ာင္းဆရာေတာ္ကိုု သြားဖူးေတာ့ ဆရာေတာ္က စတိတ္ေရာက္ခါစ ဘုုန္းၾကီးတပါး မနက္လမ္းေလွ်ာက္ထြက္သြားတာ ေလွ်ာက္ရင္းေလွ်ာက္ရင္း ေက်ာင္းကိုုရွာမေတြ ့ လမ္းေပ်ာက္သြားတာ ၂ ရက္ေလာက္ၾကာတယ္။ လမ္းေတြက မႏၱေလးလိုု ေလးေထာင့္ကြက္ေတြနဲ ့ ေဆာက္ထားတယ္လိုု ့ ထင္ေနတာ။ အပင္ေတြကိုု ေရေလာင္းေနတဲ့အေမရိကန္တေယာက္က သူ ့မိန္းမယိုုးဒယားမကိိုု ယိုုးဒယားဘုုန္းၾကီးတစ္ပါး အိမ္ေရွ  ့ေရာက္ေနတယ္လိုု ့ သတင္းေပး။ ယိုုးဒယားမကေမးၿမန္း ၿမန္မာသံရံုုးကိုုဆက္သြယ္ ေက်ာင္းထိုုင္ဆရာေတာ္ ေရာက္လာေတာ့မွ အဲဒီကိုုယ္ေတာ္လည္း ေမ့လဲသြားတယ္။ အဲဒီလိုု ၾကားထားေတာ့ စိတ္ပူတာေပါ့ အေမ အိမ္ၿပန္ေရာက္လာၿပီဆိုုတဲ့ မက္ေဆ့ရမွပဲ စိတ္ေအးသြားတယ္။ သမီး ဒီနားကေန ေလယာဥ္ပ်ံေတြ ငါးမိနစ္တစင္း တက္လိုုက္ဆင္းလိုုက္။ ဆယ္မိနစ္ေလာက္အေဝးမွာ အင္တာေနရွင္နယ္ေလဆိပ္ရိွတယ္။ အင္တာနက္ကေန ေလယာဥ္ေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားတယ္ဆိုုတာ ၿပလိုုက္တယ္။ ကားတင္ traffic ရိွတာမဟုုတ္ဘူး ေကာင္းကင္မွာလည္း traffic ရိွတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေလယာဥ္က ေလဆိပ္ေရာက္ေနတာေတာင္ ခ်က္ၿခင္းမဆင္းရေသးဘူး ၁၅ မိနစ္ေလာက္ ေကာင္းကင္မွာဝဲၿပီး ဆင္းဖိုု ့ေစာင့္ေနရတာကိုုး။

အေဖတိုု ့စီးလာတဲ့ေလယာဥ္ ဘယ္ေရာက္ေနၿပီ ဘယ္လမ္းေၾကာင္းနဲ ့သြားတယ္ဆိုုတာ အကုုန္ၾကည့္လိုု ့ရတယ္။ ဟုုတ္လား စိတ္ဝင္စားစရာပဲ။ အေဖတိုု ့စီးလာတဲ့ ေလယာဥ္က တနာရီ ဘယ္ႏွမိုုင္ႏႈန္း ေမာင္းလဲသိလား။ အဲဒါေတာ့ မသိဘူး နယူးေယာက္ကေန ေလာ့အိန္ဂ်လစ္ကိုု မိုုင္ ၃၀၀၀၊ ၆ နာရီစီးရတာ မွတ္မိလား။ ၂၀၁၅ တုုန္းက ကယ္လီဖိုုးနီးယားဖက္ကိုု ၇ ရက္ ခရီးထြက္တုုန္းကေလ။ မွတ္မိတယ္ အဲဒါဆိုု ၁ နာရီ မိုုင္ ၅၀၀ နဲ ့ ေမာင္းတာေပါ့။ ဘိုုးအင္းေလယာဥ္ကေတာ့ ပိုုၿမန္လိမ့္မယ္ထင္တယ္။ မၾကီးကိုုေၿပာၿပေတာ့ အယ္မေလး သားအဖႏွစ္ေယာက္ ေခါင္းခ်င္းဆိုုင္ေနလိုုက္ၾကတာ အဲဒီဆိုုဒ္မွာ ဘယ္ေလယာဥ္က ဘယ္လမ္းေၾကာင္းကေန ဘယ္ႏွမိုုင္ႏႈန္းနဲ ့သြားတယ္ဆိုုတာ အကုုန္ေရးထားတယ္။ အေဖ ဘာေတြႏွိပ္လိုုက္လဲေတာ့မသိဘူး အိုုင္ပတ္က ဘယ္လိုုမွဝင္လိုု ့မရေတာ့ဘူး။ ေဝါထရိတ္စင္တာက ပန္းသီးဆိုုင္ကိုုသြားေတာ့ ကာစတာမာဆားဗစ္ေခၚပါတဲ့။ ကြန္ပ်ဴတာနဲ ့ အိုုင္ပတ္ကိုု ခ်ိတ္ဆက္၊ ကိုုယ့္ကြန္ပ်ဴတာထဲ remote login နဲ ့ဝင္ၿပီး iOS အသစ္ ေဒါင္းလုုပ္ခ်၊ account ဝင္ခိုုင္းတာ password မွားေနလိုု ့ ဘယ္လိုုမွ ဝင္လိုု ့မရဘူး။ ၁ နာရီၾကာတယ္ ေနာက္ေန ့လည္း နာရီဝက္ေလာက္ၾကာေအာင္ လုုပ္ၿပီးေတာ့ စကၤာပူကေနဝယ္တာဆိုုေတာ့ စကၤာပူကိုု ၿပန္ပိုု ့ပါတဲ့။

ေဒါနယ္ထရန္ ့ စတိုုင္ပါတဲ့
ေနာက္ေတာ့ မၾကီးကိုု password ေနာက္တခုုေမးၿပီး ဝင္ေတာ့ရတယ္။ ပန္းသီးက Security ေကာင္းလိုုက္ပံုုမ်ား။ အဲဒီလိုု ခက္ခက္ခဲခဲ လုုပ္ေနရတာကိုုၿမင္ေတာ့ အေမက အေဖ့ကိုု ဆူတယ္ ကလိဦးေလ ခုုေတာ့ၿဖစ္ၿပီမလား ကိုုယ္လုုပ္လိုု ့ၿဖစ္တာဆိုုေတာ့ ၿငိမ္ေနတယ္ သူမ်ားလုုပ္ရင္ ေၿပာမဆံုုးၿဖစ္ဦးမယ္ အဲဒီလိုုပ်က္မွာစိုုးလိုု ့ ဘာမွမလုုပ္တာလိုု ့ အေမကဆူေတာ့ အေဖက မ်က္ႏွာငယ္ေလးနဲ ့ၿငိမ္ေနတယ္။ ေဆးကဒ္ကုုန္ၿပီး ကဒ္အသစ္ေဖာက္တာမဟုုတ္ဘူး ဟိုုအကဒ္မွာနည္းနည္း ဒီအကဒ္မွာနည္းနည္း ဒီမွာၾကည့္ ငါမွာ တကဒ္ကုုန္မွ တကဒ္ေဖာက္တာ ခရီးသြားမယ္ဆိုုရင္ ဒီကဒ္ေလး ၂ ကပ္ ယူသြားရံုုပဲ။ ဘယ္ေလာက္ေၿပာေၿပာ ဘယ္ေတာ့မွ နားမေထာင္ဘူး စည္းကမ္းမရိွဘူး သူ ့သမီးေတြေၿပာမွ နားေထာင္တယ္ သမီးေၿပာ။ အေမ အေဖေၿပာတာမွန္တယ္ အဲ့လိုုၿဖစ္ရမွာေပါ့ မဟုုတ္ဘူးလားဆိုုေတာ့ ရွက္ရယ္ရယ္ေနေလရဲ ့။ ဒီတေခါက္ေတာ့ လူအမ်ားနဲ ့မွ်ေနရတာ မဟုုတ္ေတာ့ အေနမၾကံ ုု ့၊ ၿမိ ုု ့ေလးကလည္း ေအးေအးေဆးေဆး သာသာယာယာ ေၿခခင္းလက္ခင္းသာ၊ တပတ္ ၂ ခါေလာက္ ညေနရံုုးဆင္းရင္ ေဝါထရိတ္စင္တာကိုုလာ ၿပီးရင္ မက္ဟန္တန္တခြင္ ေလွ်ာက္လည္။ အေဖနဲ ့အေမေတာ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ၊ အမွတ္တရေတြ တေပြ ့တပိုုက္နဲ ့ ၿပန္သြားၾကေလရဲ ့။

စန္းထြန္း
ေအာက္တိုုဘာ ၁၄၊ ၂၀၁၇။


08 October 2017

ေရၿခားေၿမၿခား ခရီးသႊား - ၃

၂၀၁၇ ဇြန္လမွာ အေဖတိုု ့ စတိတ္ကိုု လာလည္ၾကပါတယ္။ အေဖက ဒုုတိယအၾကိမ္ၿဖစ္ၿပီးေတာ့ အေမက တတိယအၾကိမ္ပါ။ အေမရိကန္ဗီဇာကိုု ကိုယ္က အြန္လိုုင္းကေန ေလွ်ာက္ေပးၿပီး စာရႊက္စာတမ္းေတြကိုု မၾကီးက စကၤာပူကေန စာအိတ္နဲ ့ထည့္ေပး၊ အင္တာဗ်ဴးမတိုုင္ခင္ တပတ္အလိုုမွာ အေဖက သံရံုုးေရွ ့က စာတိုုက္ပံုုးထဲသႊားထည့္။ ကိုုယ့္အလုုပ္သစ္၊ ဘယ္မွာလုုပ္တယ္၊ ဘာဗီဇာနဲ ့ ေနတယ္ဆိုုတာ ေၿပာၿပထား၊ အင္တာဗ်ဴး အေတြ ့အၾကံ ုု ရိွၿပီးသား၊ အေမရိကန္မွာ တလေလာက္ပဲေနၿပီး ၿပန္လာမဲ့သူေတြဆိုုတာ ေသခ်ာေနေတာ့ ဗီဇာမရမွာကိုု စိတ္မပူေတာ့ဘူး။ အင္တာဗ်ဴးအပြိဳင့္မန္ ့ယူေတာ့ confirmation အီးေမးလ္ရတယ္။ အင္တာဗ်ဴးဝင္ခါနီး အဲဒီ confirmation number မပါလိုု ့ မဝင္ရဘူးဆိုုလိုု ့ ဘိုုင္ဘာကေန လွမ္းပိုု ့ေပးရေသးတယ္။ ဘာေတြေမးလဲဆိုုေတာ့ စတိတ္ကိုု ဘယ္ႏွစ္ေခါက္ေရာက္ဖူးလဲ အေဖက ၁ ေခါက္ အေမက ၂ ေခါက္၊ ဘယ္သူ ့ဆီ သႊားလည္မွာလဲ သမီးဆီကိုု၊ ဘယ္မွာေနတာလဲ နယူးဂ်ာဆီမွာ၊ ဘယ္လုုပ္တာလဲ ေဆာ့ဝဲအင္ဂ်င္နီယာ၊ ဘယ္ေလာက္ေနမွာလဲ တလ။ ဗီဇာၿငင္းတယ္ဆိုုရင္ ပတ္စ္ပိုု ့စ္ကိုု တခါတည္း ၿပန္ေပးလိုုက္ၿပီး ဗီဇာရရင္ေတာ့ ေနာက္ေန ့ ပတ္စ္ပိုု ့စ္ ၿပန္လာထုုတ္ရတယ္။ ဗီဇာရၿပီးတာနဲ ့ ေလယာဥ္လက္မွတ္ဝယ္ အလုုပ္အသစ္မွာ ၆ လ မၿပည့္ေသးလုုိ ့ ခႊင့္ယူလိုု ့မရေသးေတာ့ ကိုုယ္က စေနေန ့မွာပဲ သႊားၾကိ ုုႏိုုင္တယ္။ ဒီေတာ့ သာၾကာေန ့ညဥ့္နက္သန္းေခါင္မွာထြက္တဲ့ ေလယာဥ္ကိုုစီး စေနေန ့ ေန ့လည္ေရာက္မဲ့ဟာကိုု ဝယ္ပါလိုု ့မွာတာကိုု ဘာေတြေလာသႊားလဲေတာ့မသိဘူး မၾကီးက ၾကသပေတးေန ့ထြက္မဲ့ေလယာဥ္ကိုု မွားဝယ္လိုုက္တယ္။

ရက္က ၂ ရက္ပဲၿခားေနေတာ့ ေလယာဥ္လက္မွတ္က ေစ်းနည္းနည္းၾကီးသႊားတယ္။ ေသာၾကာေန ့ကိုု ၿပန္ေၿပာင္းေတာ့ ေစ်းကမေလွ်ာ့ေတာ့ဘူး။ ေလယာဥ္လက္မွတ္ေပၚကနာမည္နဲ ့ ပတ္စ္ပိုု ့စ္ေပၚကနာမည္ တူမတူ တိုုက္စစ္ခိုုင္းရေသးတယ္။ ဘန္ေကာက္ကိုု ဒုုတိယအၾကိမ္ သႊားတုုန္းက အေမ့နာမည္မတူလိုု ့တဲ့ ငါးေသာင္းေပးလိုုက္ရဘူးတယ္။ ေလဆိပ္တခုုကေနတခုုအေၿပာင္းမွာ ဝီွးခ်ဲလ္နဲ ့ လာၾကိ ုုေပးတဲ့ ဝွီးခ်ဲလ္ဆားဗစ္ယူမလားေမးေတာ့ လူၾကံ ုုေတြ ရိွေနတာပဲ နယူးေယာက္သႊားမဲ့သူ တေယာက္မဟုုတ္တေယာက္ေတာ့ ေတြ ့မွာပါတဲ့။ ရန္ကုုန္ေလဆိပ္အသစ္က ႏိုုင္ငံၿခားကအတိုုင္းပဲတဲ့။ ရန္ကုုန္ကေန ေဟာင္ေကာင္ကိုု ၃ နာရီစီးၿပီးေတာ့ ဘိုုင္ဘာမွာတက္လာသင့္တဲ့အခ်ိန္ တက္မလာေတာ့ စိတ္ပူရၿပီ။ အင္တာေနရွင္နယ္ေခၚတဲ့ကဒ္နဲ ့ေခၚ အေတာ္ၾကီးၾကာေတာ့မွ အဆက္အသႊယ္ရတယ္။ ပထမတေခါက္တုုန္းကေတာ့ နယူးေယာက္ကိုုုုသႊားမဲ့ သေဘၤာသားအစ္ကိုုၾကီးတစ္ေယာက္နဲ ့ၾကံ ုုေတာ့ သမီးေရ နယူးေယာက္လူၾကံ ုုရိွတယ္ စိတ္မပူနဲ ့ ယူထားတဲ့ဝွီးခ်ဲဆားဗစ္ေတာင္ မလိုုေတာ့ဘူးဆိုုၿပီး ဝမ္းသာအားရ ရႊင္ရႊင္လန္းလန္းနဲ ့ ဘိုုင္ဘာကေန ဆက္သြယ္တယ္။ ခုုတေခါက္ကေတာ့ စိတ္ရႈပ္ေနတဲ့အသံနဲ ့ သမီးေရ နယူးေယာက္သႊားမဲ့လူၾကံ ုု တေယာက္မွမေတြ ့ဘူး ၿမန္မာတေယာက္ကိုု ကေသးေလယာဥ္ဂိတ္ေပါက္ၿပခဲ့ေပးပါလိုု ့ အကူအညီေတာင္းေတာ့ ေလယာဥ္ဂိတ္ေပါက္ကိုု ၿပေပးခဲ့တယ္ အဲဒီမွာေစာင့္ေန ဘုုုတ္တက္လာလိမ့္မယ္တဲ့။

Arrival day, JFK International Airport

အေဖတိုု ့ေရာက္သြားတဲ့အခ်ိန္က မနက္အေစာၾကီးဆိုုေတာ့ ဂိတ္ေတာင္မဖြင့္ေသးဘူး။ မုုန္ ့ေတြဘာေတြဝယ္စားၿပီး ၿပန္လာေတာ့မွ ဂိတ္ဖြင့္တယ္တဲ့။ ဂိတ္ဖြင့္တာနဲ ့ ဘယ္ေလယာဥ္နံပါတ္က ဂိတ္နံပါတ္ဘယ္ေလာက္ဆိုုတာ ဘုုတ္မွာေပၚလာရင္ကိုုပဲ အေဖကသိၿပီ။ အေဖ့ကိုု ေလယာဥ္လက္မွတ္ေပၚက ေလယာဥ္နံပါတ္၊ ဂိတ္နံပါတ္၊ ခံုုနံပါတ္ေတြ ၾကည့္တတ္ေအာင္ သင္ထားသလိုု ဘုုတ္ေတြေပၚမွာ ေပၚလာတဲ့ ေလယာဥ္နံပါတ္၊ ဂိတ္နံပါတ္ေတြကိုုလည္း ၾကည့္တတ္ေအာင္ သင္ထားတယ္။ မသိရင္ေကာင္တာကိုုသြား၊ ယူနီေဖာင္းဝတ္ထားတဲ့သူေတြကိုု ေလယာဥ္လက္မွတ္ၿပၿပီး ေမးသာေမး ညႊန္လိမ့္မယ္ လိုုက္ပိုု ့ရင္ တစ္ဖ္ေပးလိုုက္လိုု ့ မွာထားတယ္။ အေဖက အလယ္တန္းအထိ တက္ဖူးေတာ့ အဂၤလိပ္စာလံုုးေတြ၊ အဂၤလန္ပရီးမီးယားလိခ္က ေဘာလံုုးအသင္း၊ ေဘာလံုုးသမားနာမည္ေတြ သိတယ္။ ၿပီးေတာ့ အေဖက လူအရိပ္အေၿခ အကဲခတ္တတ္၊ ပတ္ဝန္းက်င္ကိုု မွတ္သားထားတတ္၊ လူရည္လည္ေတာ့  မွားသြားမွာ မစိုုးရိမ္ရဘူး။ ညစာစားလာေပမဲ့ ဗိုုက္ဆာလိုု ့ မုုန္ ့ဝယ္စားၾကတယ္တဲ့ အဂၤလိပ္စကားမေၿပာတတ္ဘဲ ဘယ္လိုုမ်ားဝယ္စားၾကပါလိမ့္။ အေဖက ဆိုုင္းဘုုတ္ေပၚက ထမင္းေၾကာ္ပံုုကိုု ဓာတ္ပံုုရိုုက္ၿပီးၿပေတာ့ ေခါင္းခါၿပတယ္ တၿခားဆိုုင္ကိုု ညႊန္ၿပတယ္။ အဲဒီဆိုုင္မွာက ထမင္းမရိွဘူး ေကာ္ၿပန္ ့လိပ္လိုုမ်ိဳးရိွတယ္။ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ၿပီး မွာေတာ့ရတယ္ ၁၇ က်ပ္ေတာင္က်တယ္တဲ့။

ေစ်းသက္သာတဲ့ဟာေတြကိုု ဘယ္ေရြးတတ္ပါ့မလဲ အဂၤလိပ္စကားမေၿပာတတ္ဘဲ စားစရာဝယ္ႏိုုင္တာကိုုက အေတာ္ဟုုတ္ေနၿပီ။ ၿပီးေတာ့လည္း ခ်က္ခ်င္းမရေသးဘူး ေဘာက္ခ်ာစာရြက္ေလးကိုုင္ၿပီး ကိုုယ့္အလွည့္ေရာက္ေအာင္ ေစာင့္ေနရေသးတယ္တဲ့။ ရန္ကုုန္ကေန ဖုုတ္ပူမီးတိုုက္ ကေသာကေၿမာ ထြက္လာၾကေတာ့ ဗိုုက္ဆာေနၾကမွာေပါ့။ ေဟာင္ေကာင္ေလဆိပ္မွာ မုုန္ ့ဝယ္စားတဲ့အေၾကာင္း အေဖက ခဏခဏေၿပာတယ္။ အေဖ ကိုုယ့္ဘာသာကိုုယ္လည္း ရယ္ခ်င္တယ္ သမီးေရ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ၿပီး မုုန္ ့ဝယ္တာကိုုတဲ့။ အေဖက အဲ့ဒီလိုုၿဖတ္ထိုုးညဏ္ေကာင္းတယ္။ အေမက ဝယ္ၿပီးတာေတာင္ ခ်က္ခ်င္းမရေသးဘူး ေဘာက္ခ်ာကိုုင္ၿပီး နံပါတ္နဲ ့ကိုုယ့္အလွည့္ေရာက္ေအာင္ ေစာင့္ရေသးတယ္ေတာ့။ အေမက ဘယ္ဟာမဆိုုစားႏိုုင္ ဘယ္ေနရာမဆိုု အိပ္ေပ်ာ္ေတာ့ ေလယာဥ္ ၁၈ နာရီ အၾကာၾကီး စီးရေပမဲ့လည္း သိပ္မပင္ပန္းဘူး။ အေဖကေတာ့ စားလည္းမစားႏိုုင္ အိပ္လည္းမအိပ္ႏိုုင္ စိတ္ပူတတ္တဲ့သူဆိုုေတာ့ အေတာ္ပင္ပန္းတယ္။ အေဖဆီမွာ ဗမာလိုုတေၾကာင္း အဂၤလိပ္လိုုတေၾကာင္း ေရးထားတဲ့စာရြက္ေလးရိွတယ္။ အဲဒီစာရြက္မွာ သမီးၿဖစ္သူဆီကိုု လာလည္တာပါ ၊ တလေနခ်င္ပါတယ္ ၊ကိုုယ့္လိပ္စာ ဖုုန္းနံပါတ္ အလုုပ္အကိုုင္ ဘာဗီဇာနဲ ့ေနတယ္၊ ေက်းဇူးၿပ ုုၿပီး ေရတခႊက္ေလာက္ ရႏိုုင္ပါမလား၊ ေခါက္ဆြဲနဲ ့ၾကက္သား၊ ထမင္းနဲ ့ငါး ေပးပါလိုု ့ ၊ ေဖာင္ၿဖည့္ေပးပါ၊ ဝိုုင္ဖိုုင္ခ်ိတ္ေပးပါ ၊ ေခါင္းမူးတယ္၊ အန္ခ်င္တယ္၊ ဗိုုက္ေအာင့္တယ္ဆိုတာကိုု ဗမာလိုုတေၾကာင္းး အဂၤလိပ္လိုုတေၾကာင္း ေရးထားတယ္။
Oculus, World Trade Center
ေဘးမွာထိုုင္တဲ့ အိႏိၵယသားတစ္ေယာက္ကိုု ေဖာင္ေတြၿဖည့္ဖိုု ့ အကူအညီေတာင္းေတာ့ သိပ္မကူညီခ်င္ဘူး ေနာက္ေတာ့ စိတ္ပါလက္ပါ ေရးေပးတယ္တဲ့။ သူက ငါးလေနမွာ အေဖက ၃ လေနမွာလိုု ့ လက္ ၃ ေခ်ာင္း ေထာင္ၿပတယ္တဲ့။ အင္း အဂၤလိပ္လိုုမေၿပာဘဲနဲ ့ လက္ဟန္ေၿခဟန္ အမူအယာေတြနဲ ့ ဘယ္လိုုမ်ား ေၿပာက်ပါလိမ့္။ အဲဒီအိႏိၵယသားက ပညာတတ္ပံုုရတယ္ အဂၤလိပ္စာအုုပ္ေတြပဲ ဖတ္တာတဲ့  အေဖက အဲဒီလိုု အဂၤလိပ္စာအုုပ္မွန္းလည္း သိတယ္။ ေလယာဥ္မယ္ေတြက ဘာစားခ်င္လဲလိုု ့ လာေမးရင္ အဲဒီစာရြက္ေလးေပၚမွာ လက္ေထာက္လိုုက္ ေလယာဥ္မယ္ကဖတ္ၿပီး လာခ်ေပး၊ ေဘးမွာထိုုင္တဲ့သူကိုုလည္း အဲဒီစာရြက္ၿပၿပီး ေဖာင္ၿဖည့္ခိုုင္း၊ လူဝင္မႈၾကီးၾကပ္ေရးဝင္ေတာ့လည္း အဲဒီစာရြက္ေပးလိုက္တာ ဘာဆိုုဘာမွမေမးဘူး ဒုုန္းဆိုုဗီဇာထုုေပးလိုုက္ေတာ့တာပဲတဲ့။ လမ္းေတြပိတ္လိုု ့ ဂႊ်န္အက္ဖက္ကေနဒီေလဆိပ္ကေန အိမ္ကိုု ၂ နာရီေလာက္ၾကာတယ္။ ေရာက္တာနဲ ့အေဖက အိပ္ယာထဲ ထိုုးအိပ္ေတာ့တာပဲ။ တေရးႏိုုးမွ ေန ့လည္စာစား ၿပန္အိပ္ ည ၁၁ နာရီေလာက္ႏိုုးၿပီး ၿပန္မအိပ္ႏိုုင္ေတာ့ဘူး စကားေတြထိုုင္ေၿပာ ေန ့နဲ ့ညနဲ ့မွား ဂ်က္လက္ၿဖစ္တာ တပတ္ေလာက္ၾကာတယ္။ ရံုုးကၿပန္လာရင္ အိမ္နားကပန္းၿခံမွာ လမ္းေလွ်ာက္ ၂ ရက္ေလာက္ဆိုုတာနဲ ့ အေဖက ပန္းၿခံကိုု တေယာက္တည္းသြားတတ္ေနၿပီ ေပၚတူဂီဆိုုင္မွာ ေစ်းဝယ္တတ္ေနၿပီ။ ပန္းၿခံဆီသြားတဲ့လမ္းက အိမ္တခ်ိဳ ့မွာ ေပၚတူဂီအလံ လႊင့္ထားတယ္တဲ့။ အေဖက ေဘာလံုုးပြဲၾကည့္ေတာ့ သူ ့ေဘာလံုုးသမားေတြရဲ ့ ႏိုုင္ငံအလံေတြကိုု သိတယ္။

တပတ္ေလာက္အၾကာမွာ ရံုုးဆင္းခ်ိန္ ဝါထရိတ္စင္တာကိုု လာခိုုင္းလိုုက္တယ္။ ရထားက တလိုုင္းတည္း၊ ကိုုယ္မနက္တိုုင္းတက္သြားတဲ့အၿခမ္းက ရထားကိုုစီး ဂိတ္ဆံုုးေရာက္ရင္ဆင္း ဂိတ္ေပါက္နားမွာ ေစာင့္ေနပါလိုု ့မွာေတာ့ အေဖက စိတ္နည္းနည္းပူတယ္ ၿဖစ္ပါ့မလားသမီးရဲ ့။ ၿဖစ္ပါတယ္ အေဖလာတတ္ပါတယ္ ရွင္းရွင္းေလးကိုု မွားစရာမရိွဘူး။ ညေန ၅ နာရီေတာင္ မထိုုးေသးဘူး သမီးေရ ေရာက္ေနၿပီ ေအာင္မေလး လူကမ်ားလိုုက္တာ မိန္းမေရ အနားမွာေန ေတာ္ၾကာေပ်ာက္သြားမွဒုုကၡ သမီး အေဖတိုု ့ စီအိုုအက္စ္ဆိုုင္ေရွ ့မွာ ဘယ္မွမသြားဘူး။ ဆိုုင္ေရွ ့မွာေစာင့္ေနတဲ့ အေဖတိုု ့ကိုု ဆိုုက္ဆိုုက္ၿမိ ုုက္ၿမိ ုုက္ေတြ ့တယ္။ အေဖက ရထားေပၚမွာ ေဘးကလူေတြကိုု ေမးတယ္တဲ့ ေဝါထရိတ္စင္တာလိုု ့ေမးေတာ့ ေခါင္းညိတ္ၿပတယ္တဲ့။ ဒီလိုုနဲ ့ တပတ္မွာ ၂ ရက္ေလာက္ ညေနရံုုးဆင္းခ်ိန္မွာ အေဖတိုု ့က လာေစာင့္ေနၿပီး မက္ဟန္တန္တခြင္ ေလွ်ာက္လည္ၾကတယ္။ အေဖက သင္ယူလိုုစိတ္ရိွတယ္ ဘိုုင္ဘာ၊ ေဖ့ဘြတ္မွာ ဓာတ္ပံုုေတြတင္တာ၊ စာရိုုက္တာေတြ သင္တယ္။ တီဗီြ၊ အိုုင္ပတ္ကေန ေဘာလံုုးပြဲေတြၾကည့္တယ္။ အေမက အိုုင္ပတ္ကေန သတင္းေတြၾကည့္တယ္။ အေမက ခ်က္ၿပ ုုတ္၊ အေဖက အိမ္ရွင္းလင္း၊ ပန္းကန္ေဆး၊ အမိႈက္ပစ္၊ ထမင္းမစားခင္ ပန္းသီးရွလကာရည္၊ ဆႏႊင္းနဲ ့ cod liver oil ေဖ်ာ္။ အေမက လက္နဲ ့ေလွ်ာ္ရတာၾကိ ုုက္တယ္။ ေလးတဲ့ဟာေတြကိုုေတာ့ စက္နဲ ့ေလွ်ာ္ခိုုင္းတယ္ အဝတ္ေလွ်ာက္စက္ကိုု ဘယ္လိုုသံုုးရတယ္ဆိုုတာ ၿပထားတယ္။ တေန ့ေတာ့ အေဖက ဘိုုင္ဘာကေန ဗီြဒီယိုုေကာခၚၿပီး အဝတ္ေလွ်ာ္စက္ မလည္လိုု ့ ဘယ္လိုုလုုပ္ရမလဲလိုု ့ေမးတယ္။

United Nations, NYC
သံုုးခါတိတိ ဗီြဒီယိုုေကာေခၚၿပီးတဲ့အခါ အဝတ္ေလွ်ာ္တာ ေအာင္ၿမင္သြားတယ္။ ဧည့္ခန္းထဲမွာ ႏွစ္ေယာက္အိပ္ေမြ ့ယာနဲ ့အိပ္ေတာ့ အေမက လႈပ္လိုု ့ အေဖက အိပ္မေပ်ာ္ဘူးတဲ့။ အေဖက အအိပ္ဆတ္တယ္ ၾကြက္ေၿပးသြားရင္ေတာင္ ႏိုုးတယ္။ တီဗြီမွာ ေပၚေနတဲ့ နာရီအခ်ိန္မီးက လင္းလိုု ့တဲ့ စာရြက္ေလးနဲ ့ကြယ္ၿပီး အိပ္တယ္။ တေယာက္အိပ္ေမြ ့ယာေၿပာင္း၊ ဆားခါးေခါင္းအံုုးလုုပ္ေပး၊ ေန ့နဲ ့ညမမွားေတာ့လိုု ့လားမသိ အေဖက အိပ္ေပ်ာ္တယ္တဲ့။ မနက္တိုုင္း၊ ညေနတိုုင္း လမ္းေလွ်ာက္၊ မက္ဟန္တန္မွာလည္းေလွ်ာက္ နယူးေယာက္က လမ္းေလွ်ာက္ရတဲ့ေနရာမွာ နံပါတ္တစ္။ ဘရႊက္ကလင္းတံတားကိုုေတာ့ အေဖက အံ့ၾသစရာေကာင္းလိုုက္တာ ႏွစ္ ၁၀၀ ေက်ာ္ၿပီ ေက်ာက္သားေတြနဲ ့ အေသအခ်ာ အခိုုင္အခံ့ေဆာက္ထားတယ္တဲ့။ ပန္းၿခံမွာ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ရီမုုတ္ကိုုင္ေနေတာ့ အေမက ေလယာဥ္ပ်ံေသးေဆာ့တယ္ ထင္ေနတာ အေဖက ဒရုုန္းတဲ့။ အေဖ ဒရုုန္းဘယ္လိုုသိလဲေမးေတာ့ ေဘာလံုုးပြဲေတြဆိုု ဒရုုန္းနဲ ့ရိုုက္တာတဲ့။ အေဖက ဒရုုန္းကိုု စိတ္ဝင္စားေနတာ ေစ်းဘယ္ေလာက္ရိွသလဲတဲ့ ကိုုယ္လည္းမသိ။ ေဝါထရိတ္စင္တာက ပန္းသီးဆိုုင္မွာ ကိုုယ့္ကိုုေစာင့္ေနတုုန္း အေဖက show counter မွာ ရစ္သီရစ္သီလုုပ္ေနလိုု ့ အေဖ ဘာေတြၾကည့္ေနတာလဲေမးလိုုက္ေတာ့ သမီးေရ အဲဒါဒရုုန္း။

ဒရုုန္းကိုုကိုုင္ၿပီး ေစ်းႏႈန္းၾကည့္မလိုု ့ၿပင္တဲ့အခ်ိန္ အေရာင္းစာေရးမေလးက ေဒၚလာတစ္ေထာင္တဲ့။ သူ ့မွာ အဲ့ဒီဒရုုန္းရိွလိုု ့ သိတယ္တဲ့ အေဝး ၃ မိုုင္၊ အၿမင့္ မီတာ ၅၀၀ ေလာက္၊ ဘထၳရီကုုန္လိုု ့ ဘထၳရီအပိုုဝယ္သင့္တဲ့အေၾကာင္း၊ အင္တာနက္သံုုး၊ ရီမုုတ္ကေန ဒရုုန္းရဲ ့ကင္မရာကိုု လွည့္ႏိုုင္တဲ့အေၾကာင္း သိရတယ္။ ကေနဒါမွာေနတဲ့ ကိုုယ့္ေက်ာင္းေနဖက္သူငယ္ခ်င္းက သူ ့မိဘေတြကို ကေနဒါကိုုအလည္ေခၚခ်င္လိုု ့ ကိုုယ့္မိဘေတြ လူၾကံ ုုနဲ ့လာတာလား ဘယ္လိုုလာတယ္ဆိုုတာ သိခ်င္လိုု ့ေမးတယ္။ ကိုုယ့္မိဘေတြက စာရြက္ေလးတရြက္ကိုုင္ၿပီး စတိတ္ကိုုလာတယ္လိုု ့ေၿပာေတာ့ သူ ့မိဘေတြကေတာ့ အဲဒီလိုုလာဖုိ ့ၿဖစ္ႏိုုင္မယ္မထင္ဘူး သူသြားမွာပဲ ေခၚလာခဲ့ေတာ့မယ္တဲ့။ သစ္ရြက္ေတြအေရာင္ေၿပာင္းခ်ိန္ဆိုု အရမ္းလွတာ အေဖတိုု ့ကိုု ေခၚၿပခ်င္တယ္ ႏွင္းကိုုလည္းၿမင္ဘူးေအာင္ ေဆာင္းတြင္းေခၚဦးမယ္။ အယ္မေလး ... ေအးလုုိ ့ေနႏိုုင္ပါ့မလား သမီးရဲ ့ ခုုေတာင္ခ်မ္းလိုု ့ ေစာင္ၿခံ ုုေနရတာ။ အပူေပးစက္နဲ ့ေန တကိုုယ္လံုုး ေကာက္ညွင္းထုုပ္လိုု ဝတ္ထားရင္ရပါတယ္။ ႏွင္းေတြက အၿမဲက်ေနတာလားသမီး ဒီၿမက္ခင္းမွာ ႏွင္းေတြရိွေနမွာေပါ့နဲ ့ မလာခ်င္ဘူးေၿပာေနေပမဲ့လည္း ေဆာင္းရာသီ ႏွင္းက်တာကိုု စိတ္ကူးနဲ ့ၿမင္ေယာင္ေနၾကေလရဲ ့။ ေႏႊဦးရာသီ ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္ခ်ိန္ေတာ့ လာခ်င္တယ္ ၂ ပတ္ေလာက္။ ဟင္ ... ၂ ပတ္ ဂ်က္လက္က ၁ ပတ္ေလာက္ ၿဖစ္တဲ့ဟာကိုု။ ၃ လေလာက္ေနမယ္ေၿပာၿပီး ၁ လဆိုုတာနဲ ့ ၿပန္မယ္ၿဖစ္ပါေလေရာ။ အေဖ ဝွီးခ်ဲလ္ဆားဗစ္၊ လူၾကံ ုုရွာဦးမလား အယ္မေလး သမီးရယ္ အလာတုုန္းကေတာင္ ဝွီးခ်ဲလ္ဆားဗစ္မယူဘဲ ကိုုယ့္ဘာသာ လာခဲ့တာ အၿပန္က်မွ ဝွီးခ်ဲလ္ဆားဗစ္ယူမယ္ဆိုုေတာ့ သိကၡာက်ပါတယ္။ ကိုုယ့္အေဖနဲ ့အေမကေတာ့ အဲ့ဒီလိုု စာရြက္ေလးတစ္ရႊက္ကိုုင္ၿပီး စတိတ္ကိုုလာခဲ့ကာ စာရႊက္ေလးတစ္ရႊက္ကိုုင္ၿပီး စတိတ္ကေန ၿပန္သြားၾကေလရဲ ့။

စန္းထြန္း
ေအာက္တိုုဘာ ၈၊ ၂၀၁၇။

ေရးခဲ့ၿပီးတာေတြက
ေရၿခားေၿမၿခား ခရီးသြား
ေရၿခားေၿမၿခား ခရီးသြား - ၂

Departure day, JFK Airport

30 September 2017

ကြ်န္မ၏ သစ္ပင္ - ၂

ကြ်န္မ ၾကီးၿပင္းခဲ့ရတဲ့အိမ္ေတြက ၿမစ္ကမ္းေဘးမွာဆိုုေတာ့ သစ္ပင္စိုုက္ဖိုု ့ ေၿမမရိွဘူး။ ဟိုုင္းၾကီးရြာသစ္အိမ္တုုန္းကေတာ့ အေဖက ၿခံပတ္ပတ္လည္ သရက္ပင္ေတြစိုုက္တယ္ ကြ်န္မက ေရေလာင္းဖိုု ့ တာဝန္ယူရတယ္။ အေမက စံၿပအိမ္ေခါင္းရင္းမွာ ႏွင္းဆီပင္၊ ဂမုုန္းပင္ စိုုက္တယ္။ အဏၰဝါၿခံထဲမွာေတာ့ သရက္ပင္၊ အုုန္းပင္၊ ဆီးပင္၊ သီဟိုု႒္ပင္ေတြ ရိွတယ္။ ရန္ကုုန္အိမ္ေရွ ့မွာေတာ့ မၾကီးသူငယ္ခ်င္းမသႏၱာ လက္ေဆာင္ေပးတဲ့ ကႏၱာရႏွင္းဆီဆိုုလား အနီပြင့္ေလးေတြပြင့္တဲ့ ေရသိပ္မၾကိ ုုက္တဲ့အပင္နဲ ့ အပင္အခ်ိဳ ့ရိွတယ္ (မမွတ္မိေတာ့ဘူး) ။ အဲဒီကႏၱာရႏွင္းဆီပင္က ဘယ္ေတာ့မွ ၾကီးမလာဘူး ဘြန္ဇိုုင္းလိုု ့ နာမည္ေၿပာင္ ေပးထားတယ္။ စကၤာပူ Clementi အိမ္မွာေတာ့ ေနေရာင္ရလိုု ့ ဒန္ ့စင္းေလဒီသစ္ခြပင္ေလးက ပြင့္လိုုက္တာ။ Boonlay အိမ္ေရာက္ေတာ့ ေနေရာင္မရလိုု ့ ေသသြားတယ္။ ေမရီလန္းအိမ္ရွင္လူမည္းအန္တီက အိမ္မကပ္ေပမဲ့ ဧည့္ခန္းထဲက သူ ့အပင္ေတြကိုုေတာ့ ဂရုုစိုုက္သား။ နယူးေယာက္ဂ်ပန္အိမ္ဧည့္ခန္းမွာ အရြက္စိမ္းစိမ္း အပင္ ၂ အိုုးရိွတယ္။ အိမ္ရွင္ေတြက ေရမေလာင္းေတာ့ ကြ်န္မက ေရေလာင္းေပးတယ္။ အရြက္စိမ္းေလးေတြ ထြက္လာေတာ့ ဝမ္းသာလိုုက္တာ။ ပီေအရံုုး Newark ကေန Exchange Place ကိုု ေၿပာင္းေတာ့ လူစီတာက သူလႊင့္ပစ္မဲ့ Golden Photos ပင္ကိုု ယူမလားေမးေတာ့ ဝမ္းသာအားရေပါ့။ အၿပင္မွာဝယ္ရင္ ၅ က်ပ္ေက်ာ္ ေပးရမယ္ တပတ္တၾကိမ္ ေရလဲေပးရံုု ေနေရာင္သိပ္မရလဲ ရွင္သန္ႏိုုင္တဲ့ အပင္ဆိုုေတာ့ ကြ်န္မနဲ ့ကြက္တိပဲ။

အဲဒီအပင္ေလးက ၾကီးလာလိုု ့ ဖန္အိုုးအသစ္ဝယ္ထည့္ ပီေအရံုုးကိုု ေရာက္လာတဲ့ တရုုတ္မေလးမစ္ရွဲကိုု လက္ေဆာင္ေပး၊ နယူးဂ်ာဆီအိမ္အေပၚထပ္က တရုုတ္မေလးကက္သရင္းကိုု လက္ေဆာင္ေပး၊ ခုုရံုုးသစ္မွာလည္းထား အေမရိကားေရာက္ၿပီးမွ ပထမဆံုုးစိုုက္တဲ့ ကြ်န္မရဲ ့သစ္ပင္ ဆိုုပါေတာ့။ အိမ္ထဲက ေလေတြသန္ ့ေအာင္ Air Purifier ဝယ္ဖိုု ့ ရွာလိုုက္ေတာ့ အပင္ေတြက Air Purifier ထက္ေတာင္ သန္ ့စင္ေပးႏိုုင္တယ္။ NASA က အိမ္တိုုင္းစိုုက္သင့္တယ္လိုု ့ အၾကံ ုုၿပ ုုထားတဲ့ အပင္ ၈ မ်ိဳးရိွတယ္။ Golden Photos ၊ Peace Lily ၊ English Ivy ၊ Snake Plant ၊ Aloe Vera ဂရုုစိုုက္ဖိုု ့သိပ္မလိုုဘူး။ တပတ္၊ ၂ ပတ္ေလာက္ ေရမေလာင္းၿဖစ္လည္း ေသမသြားဘူး။ Snake Plant ဆိုုရင္ ညဖက္ေအာက္ဆီဂ်င္လႊတ္ေတာ့ အိပ္ခန္းထဲမွာ ထားသင့္တယ္ အိပ္ေပ်ာ္ေစတယ္တဲ့။ Golden Photos က ေၿမၾကီးနဲ ့လည္း စိုုက္လိုု ့ရတယ္ ေရထဲထည့္စိုုက္လိုု ့ရတယ္။ Aloe Vera ရွားေစာင္းလက္ပတ္က ေရသိပ္ေလာင္းစရာ မလိုုတဲ့အၿပင္ ဘယ္ေနရာမွာမဆိုု ရွင္သန္ႏိုုင္တယ္။ ေပါင္းတင္ေဆးအၿဖစ္ မ်က္ႏွာကိုုပြတ္တိုုက္ေပး၊ sun burn ေနေလာင္ခဲ့ရင္ ရွားေစာင္းလက္ပတ္ ပြတ္ေပးရတယ္တဲ့။ Peace Lily က ဘယ္ေနရာမဆိုု ရွင္သန္ႏိုုင္တယ္။ အဲ ေရငတ္ရင္ေတာ့ အရြက္ေလးေတြက ငိုုက္ေနတတ္တယ္။ ေရေလာင္းလိုုက္ရင္ သိသိသာသာ ေခါင္းေထာင္လာတတ္တယ္။ အပြင့္ၿဖ ူၿဖ ူကေလးေတြကလည္း ခ်စ္စရာေကာင္းတယ္။

တႏွစ္ေက်ာ္ၾကာမွ ပထမဆံုုးပြင့္တဲ့ ယုုဇနပန္းပြင့္
ရံုုးစားပြဲေပၚက လူစီတာေပးတဲ့ Golden Photos
ဧည့္ခန္းညာဖက္ၿပတင္းေပါက္ေပၚက Peace Lily နဲ ့ Aloe Vera
ဧည့္ခန္းဘယ္ဖက္ၿပတင္းေပါက္ေပၚက ပိန္းပန္း
အိပ္ခန္းၿပတင္းေပါက္ေပၚက ဒုုတိယေၿမာက္ ပန္းပြင့္ေနတဲ့ ယုုဇပင္၊
ေနအၿပေကာင္းလိုု ့ေသသြားတဲ့ စံပယ္၊ လူစီတာေပးတဲ့
Golden Photos
အိပ္ခန္းၿပတင္းေပါက္ေပၚက Snake plant၊ Zizz plant၊ Plam plant

အုုန္းပင္၊ Zizzi ပင္၊ ပိန္းပန္းေတြကလည္း ေလသန္ ့စင္ေပးတယ္။ Home Depot ၊ IKEA ၊ ဖလပ္ရွင္းသြားရင္ အပင္ေလးေတြ ဝယ္လာၿပီး ၿပတင္းေပါက္ေဘာင္ေပၚမွာ စိုုက္ထားတာ စိုုက္ဖိုု ့ေနရာကိုု မရိွေတာ့ဘူး။ တခ်ိဳ ့အပင္ေတြက ေနၾကိ ုုက္တယ္၊ ေရၾကိ ုုက္တယ္ဆိုုတာ ပန္းအိုုးမွာစိုုက္ထားတဲ့ စာရြက္ေလးေတြကတဆင့္ သိရတယ္။ အပင္ေတြမွာလည္း ၾကိ ုုက္တာမၾကိ ုုက္တာရိွတယ္။ သူတိုု ့မၾကိ ုုက္တဲ့ေနရာဆိုုရင္ အရြက္သစ္ေတြ ထြက္မလာဘူး ညိႈးသြားတယ္။ အိပ္ခန္းထဲကေန ဧည့္ခန္းညာဖက္ ၿပတင္းေပါက္ကိုုေၿပာင္း ႏွစ္ပတ္ေလာက္ထားလိုု ့မွ ၾကိ ုုက္တဲ့ပံုုမေပါက္ရင္ ဧည့္ခန္းဘယ္ဖက္ေၿပာင္းနဲ့ ရိွတဲ့ၿပတင္းေပါက္ ၄ ေပါက္ကိုု လွည့္ပတ္ထားၾကည့္တယ္။ အပင္ေတြကိုု သတိထားၾကည့္ရင္ အရြက္ႏုုေလးေတြ ထြက္လာတာ၊ ညိႈးသြားတာကိုုၾကည့္ၿပီး အပင္အဲ့ဒီေနရာကိုု ၾကိ ုုက္မၾကိ ုုက္ဆိုုတာ သိႏိုုင္ပါတယ္။ အပင္အမ်ားစုုက ေရေလာင္းမ်ားသြားလိုု ့၊ ေရမေလာင္းလိုု ့ ေသသြားတာမ်ားတယ္။ English Ivy ပင္ဆိုုရင္ ေဆာင္းတြင္းမွာ ၿပတင္းေပါက္ဖြင့္ထားမိလိုု ့ ေလေအးမိၿပီး တဝက္ frozen ၿဖစ္သြားေပမဲ့ က်န္တဝက္က ေဆာင္းတြင္းတတြင္းလံုုး ရွင္ခဲ့တာ ေႏြရာသီက်မွ ေရေလာင္းမ်ားသြားလိုု ့ ေရမြန္းၿပီး ေသသြားလိုု ့ ရင္ထုုမနာေတြၿဖစ္။ ယုုဇပန္းက မႏွစ္ကနယူးဂ်ာဆီဘုုန္းၾကီးေက်ာင္း နိဗၺၺၺာန္ေစ်းပြဲေတာ္မွာ ဝယ္ခဲ့တာ။ လက္တဆုုပ္စာ အပင္ေလးကေန ပြင့္လိုုက္တာ ေမႊးၾကိ ုုင္ေနတာပဲ။ မၾကာခင္ အပြင့္ေတြ အကုုန္ေၾကႊက်ၿပီး အိုုးသစ္လဲလိုုက္ေပမဲ့ ဒီအတိုုင္းကဒီအတိုုင္း ၾကီးမလာ။ 

ဒီႏွစ္အေဖတိုု ့ လာလည္ေတာ့ အိုုးအေသးကေန အုုိးအၾကီးေၿပာင္းသင့္တဲ့ အပင္ေတြေၿပာင္း ေနၿပေရေလာင္းလုုပ္ေတာ့ အရႊက္သစ္ေတြ ထြက္လာတယ္။ ပိတ္ရက္ဆိုုရင္ အပင္ေတြကိုု ေနၿပေပးရတယ္ ၿပီးရင္ ေရနည္းနည္းေလာင္းေပးရတယ္ သမီးရဲ ့လိုု ့ မွာၾကားသြားတယ္။ အေဖ့စကားနားေထာင္ၿပီး ပိတ္ရက္ဆိုုရင္ အပင္ေတြကိုု ေနၿပေပးတယ္။ အေဖတိုု ့ၿပန္ၿပီး ႏွစ္လအၾကာ ဝယ္လာတာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာၿပီၿဖစ္တဲ့  ယုုဇနပင္ကေန ပထမဆံုုးပန္းပြင့္ေတာ့ ေပ်ာ္လိုုက္တာ။ ေမႊးတာမ်ား ၾကိ ုုင္ေနတာပဲ ခုုေနာက္ထပ္ ႏွစ္ဖူးပြင့္ေနၿပီ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ၿပီး ေဖ့ဘႊတ္မွာ ၾကႊားဦးမယ္။ သည္းခံၾကပါခင္ဗ်ာ ဒါေလးပဲ ၾကႊားစရာရိွလိုု ့ပါ း) ။ အဲ စံပယ္ပင္ကေတာ့ ေနအၿပေကာင္းလိုု ့ ေသသႊားၿပီ။ အပတ္တိုင္း ဘုုရားပန္းကပ္ရင္ ပိုုက္ဆံကုုန္တယ္ဆိုုၿပီး သစ္ခြအိုုးလိုုက္ကပ္တာ ေၿခာက္လေလာက္ခံတယ္။ သစ္ခြက ေနတိုုက္ရိုုက္က်တာ မၾကိ ုုက္ဘူး ေရတင္ေနတာကိုု မၾကိ ုုက္ဘူး။ တပတ္တခါ ၅ မိနစ္ေလာက္ ေရစိမ္ေပးရတယ္ ၿပီးရင္ သစ္ခြေဆး ၿဖန္းေပးတယ္။ သစ္ခြေတြက ဘီယာၾကိ ုုက္တယ္ ဘီယာတဘူးဆိုုရင္ အပင္ကတဝက္ သူကတဝက္ဆိုုတဲ့ အကိုုတေယာက္ရဲ ့ ေဖ့ဘႊတ္ပိုု ့စ္ကိုုေတြ ့ေတာ့ ရယ္လိုုက္ရတာ။ မသက္ေဝကလည္း ေၿပာပါတယ္ သစ္ခြေတြ ဘီယာၾကိ ုုက္တယ္ဆိုုတာ ကိုုယ္ေတြ ့ပါတဲ့။ ခုုထိေတာ့ သစ္ခြေတြကိုု ဘီယာမတိုုက္ေသးဘူး။ သစ္ခြတပင္က အရြက္တစ္ရြက္ ထြက္လာတယ္၊ တၿခားတပင္ကလည္း အဖူးေလးေတြ ထြက္လာေတာ့ ေပ်ာ္လိုုက္တာ။ အရြက္ေတြေၾကႊ အၿမစ္ေတြပုုပ္ၿပီး ေသမဲ့ဟန္ၿပင္လာေတာ့လည္း စိတ္မေကာင္းဘူး။ ေသတဲ့အပင္ကေသ ရွင္တဲ့အပင္ကရွင္ ပြင့္တဲ့အပင္ကပြင့္လိုု ့ ရႊက္ႏုုကေလးေတြ တေဝေဝ စိမ္းလန္းရွင္သန္ေနတဲ့ သစ္ပင္ေလးေတြကိုု ၿမင္ရတာ ၾကည္ႏူးစရာ စိတ္ခ်မ္းသာစရာ ေကာင္းလွပါဘိ။

စန္းထြန္း
စက္တင္ဘာ ၃၀၊ ၂၀၁၇။

ေရးခဲ့ၿပီးတာက
ကြ်န္မ၏သစ္ပင္
ဘုုရားစင္ေပၚက သစ္ခြပင္ေတြ
Aloe Vera
Peace Lily
အပင္တဝက္ ေရခဲရိုုက္သြားတာေတာင္ တေဆာင္းတြင္းလံုုးရွင္ၿပီး ေႏႊရာသီက်မွ
ေရေလာင္းမ်ားသြားလိုု ့ ေရမြန္းေသရတဲ့ ရင္ထုုမနာၿဖစ္ရတဲ့ English Ivy
အပင္ေသးေသးကေန အေဖ အိုုးသစ္လဲေပးသြားလိုု ့ ၾကီးလာလိုုက္တဲ့ ပိန္းပန္း
ေနမၿပမွီ စံပယ္ပင္ အဲဒီေနၿပၿပီး ေသသႊားေတာ့တာပဲ
Zizz plant
အုုန္းပင္
ယုုဇနပင္

23 September 2017

ဖတ္ၿပီးတဲ့ စာအုုပ္ေတြ - ၁

ကိုုရီးယားရုုပ္ရွင္ေတြ ၾကည့္တာေလွ်ာ့မယ္၊ ေဖ့ဘုုတ္သံုုးတာေတြ ေလွ်ာ့မယ္၊ စာမ်ားမ်ားဖတ္မယ္ဆိုုတဲ့ ရည္ရႊယ္ခ်က္ ဒီႏွစ္ေတာ့ အေတာ္အသင့္ ေအာင္ၿမင္တယ္လိုု ့ ဆိုုရမယ္။ ကိုုယ္ဖတ္ၿပီးတဲ့ စာအုုပ္ေတြအေၾကာင္း မွ်ေဝခ်င္ပါတယ္။ ေဖ့ဘႊတ္မွာ မိတ္ေဆႊၿဖစ္တဲ့ စကၤာပူမွာေနတဲ့ စီနီယာအမၾကီးက သူစိတ္ဓာတ္က်တိုုင္း အဲဒီစာအုုပ္ကိုုဖတ္တယ္။ ဖတ္ၿပီးတိုုင္းလည္း စိတ္ဓာတ္ခႊန္အားေတြရတယ္လိုု ့ ညႊန္းထားေတာ့ စာၾကည့္တိုုက္ကေန ငွားဖတ္ၿဖစ္တယ္။ ဘာဆက္ၿဖစ္မလဲလို ့ သိခ်င္လာၿပီး အစကေန အဆံုုးအထိ လက္ကမခ်ခ်င္ေလာက္ေအာင္ ေကာင္းတဲ့စာအုုပ္။ ဒါေၾကာင့္လည္း နံပါတ္ဝမ္း နယူးေယာက္တိုုင္း ဘတ္စ္္ဆဲလားစာအုုပ္ ၿဖစ္တာကိုုး။ ဇာတ္လမ္းတည္ေနရာက အေမရိကန္ႏိုုင္ငံေတာင္ပိုုင္း မစ္စစ္စပီၿပည္နယ္ ဂ်က္ဆင္ၿမိ ုု ့ အခ်ိန္ကာလ လူၿဖ ူလူမည္းခြဲၿခားမႈ ပေပ်ာက္ေရး၊ တန္းတူအခႊင့္အေရးရေရး တုုိက္ပႊဲဝင္ေနခ်ိန္၊ ၁၉၆၃ ၾသဂုုတ္ ၂၈ မာတင္လူသာကင္း ကမၻာေက်ာ္ I have a dream မိန္ ့ခႊန္းမေၿပာမီွ တစ္ႏွစ္အလိုု။ ေကာလိပ္ေက်ာင္းဆင္း မစ္စကီတာ သတင္းစာရဲ ့ Good Housekeeping ေကာ္လံရဲ ့ တာဝန္ခံအယ္ဒီတာ၊ စာဖတ္သူေတြ ေမးၿမန္းလာတဲ့ မီးဖိုုေခ်ာင္ထဲက ၿပသနာေတြကိုု လူမည္းအိမ္ေစကိုုေမးၿပီး ေရးသားသူ။

နယူးေယာက္တိုုင္းမွာ အလုုပ္ေတာင္းေတာ့ မန္ေနဂ်ာက လူမည္းအိမ္ေစေတြကိုု အင္တာဗ်ဴးၿပီး သူတိုု ့ရဲ ့အေတြ ့အၾကံ ုု၊ ခံစားမႈေတြကိုု စာအုုပ္ေရးပါလားလိုု ့ အၾကံေပးေတာ့ စာအုုပ္ေရးခ်င္ေပမဲ့ လူမည္းအိမ္ေစေတြက ယံုုၾကည္မွာမဟုုတ္သလိုု ဘယ္ေတာ့မွေၿပာမွာမဟုုတ္။ လူၿဖ ူကေလးေတြကိုု ေသႊးသားရင္းလိုု ခ်စ္ေပမဲ့ အိမ္သာအတူသံုုးခႊင့္မရိွ၊ ယူနီေဖာင္း ဝတ္ထားမွ မဂၤလာေဆာင္တက္ခႊင့္၊ ထမင္းအတူစားခႊင့္ရိွတဲ့ လူၿဖ ူလူမည္းခႊဲၿခားမႈေတြ။ ၁၉၆၃ မာတင္လူသာကင္းရဲ ့ ဝါရွင္တန္ခ်ီတက္ပြဲမတိုုင္ခင္ စာအုုပ္ထုုတ္ဖိုု ့ဆိုုရင္ ၃ လေလာက္ပဲ ရိွေတာ့တာမိုု ့ အခ်ိန္ကလည္း မရိွေတာ့သလိုု  မစ္နီနဲ ့ အယ္ဘီလီယမ္တိုု ့လိုု မစ္စကီတာကိုု ယံုုၾကည္ၿပီး အင္တာဗ်ဴးခံတဲ့ လူမည္းအေစခံက နည္းနည္းေလးဆိုုေတာ့ စာအုုပ္ထုုတ္ၿဖစ္ပါ့မလားလိုု ့ စိတ္တထင့္ထင့္ ၿဖစ္ေနခ်ိန္ မထင္မွတ္ထားတဲ့ အရာေတြ ၿဖစ္လာေတာ့ ... ဖတ္လိုု ့တကယ္ေကာင္းတဲ့ စာအုုပ္ေလး။ စာအုုပ္ဖတ္ၿပီးေတာ့မွ သိတယ္ ဗီြဒီယိုုရိွမွန္း ဗြီဒီယိုုနာမည္ကလည္း စာအုုပ္နာမည္အတိုုင္း The Help အယ္မာစတုုန္းက မစ္စကီတာအၿဖစ္ သရုုပ္ေဆာင္ထားတယ္။ ဗီြဒီယိုုမၾကည့္ရေသးဘူး ဝထၳဳကေတာ့ ဗီြဒီယိုုထက္ ပိုုေကာင္းလိမ့္မယ္ ထင္ပါတယ္။


ဝိုုင္းက Minimalism အိုုင္ဒီယာကိုု သေဘာက်တယ္ ပစၥည္းေတြ အမ်ားၾကီးရိွမဲ့အစား ကႊာလတီေကာင္းေကာင္း အေရအတြက္ နည္းနည္းေလးနဲ ့ ေနႏိုုင္ေအာင္ ၾကိ ုုးစားေနတယ္လိုု ့ေၿပာေတာ့ ဘာလဲ ဘရန္းလက္ကိုုင္အိတ္ေတြ ေနာက္ထပ္မဝယ္ေတာ့ဘူးေပါ့  ဟုုတ္လားလိုု ့့ေနာက္ေတာ့ ရယ္ေနေလရဲ ့။ ကိုုယ္က Minimalism လည္းမဟုုတ္ Materialist လည္းမဟုုတ္ နာရီ၊ မ်က္မွန္က်ေတာ့ တစ္ခုုတည္းရိွေပမဲ့ အကၤ ီ်၊ ေဘာင္းဘီ၊ ဖိနပ္၊ အိတ္က်ေတာ့ အမ်ားသား။ ခုုေခတ္က Sale ေတြကလည္းမ်ား တန္လိုု ့ ဒီဇိုုင္းၾကိ ုုက္လိုု ့ ခရီးသႊားရင္ဝတ္ဖိုု ့ ေႏႊရာသီဝတ္ဖိုု ့ ေဆာင္းရာသီဝတ္ဖိုု ့ လက္ေဆာင္ေပးဖိုု ့နဲ ့ ဝယ္ရင္းဝယ္ရင္း ပစၥည္းေတြက မနည္းမေနာ။ ကိုုယ္က ထမင္းခ်က္ဖိုု ့သာပ်င္းသာ အေဖတူသမီးဆိုုေတာ့ အိမ္ရွင္းတာ ဝါသနာပါတယ္။ အိမ္ရႈပ္ေနရင္ မေနတတ္ဘူး ပစၥည္းေတြ စနစ္တက်စီ သန္ ့ရွင္းေတာက္ေၿပာင္သႊားလိုု ့ ေက်နပ္သႊားတဲ့ ခံစားမႈမ်ိဳးက ဘာနဲ ့မွမတူဘူး။ ခုုေခတ္က ပစၥည္းေတြမ်ားေတာ့ ဘယ္လိုုပဲ သိမ္းဆည္းေရးလုုပ္လုုပ္ ပစၥည္းေတြက မ်ားၿမဲမ်ားဆဲ။ ဟိုုနားကေန ဒီနားေၿပာင္းလိုုက္ ဒီနားကေန ဟိုုနားေရႊ ့လိုုက္ဆိုုေတာ့ တကယ္ရွင္းလင္းတာမွ မဟုုတ္တာကိုုး။ အိမ္ၾကီးၾကီးေတြမွာ ၿပသနာမရိွေပမဲ့ နယူးေယာက္လိုု ေနရာက်ဥ္းတဲ့ေနရာမွာေတာ့ ထားစရာေနရာက ၿပသနာ။ ေစ်းခ်လိုု ့ တန္တယ္ဆိုုရင္ေတာင္ ထားစရာေနရာမရိွလိုု ့ မဝယ္ရဲဘူး။ ဂ်ပန္ၿပည္မွာ ကမၻာေက်ာ္ သိမ္းဆည္းရွင္းလင္းေရး ဂုုရုုတစ္ေယာက္ ရိွပါတယ္။ Marie Kondo ရဲ ့the life-changing magic of tiding up စာအုုပ္က ကမၻာေက်ာ္ပါတယ္။

စာၾကည့္တိုုက္ကေန ငွားဖတ္တာ စာအုုပ္ေလးက ပါးပါးေလး။ ကိုုယ္ကလည္း tiding up ကိုု ႏွစ္သက္သူမိုု ့လိုု ့လားေတာ့မသိ ဖတ္လိုု ့တအားေကာင္းတယ္။ ေနာက္အသစ္ထြက္တဲ့ Spark Joy စာအုုပ္ကိုု ပိုုၾကိ ုုက္တယ္။ Kon Marie နည္းအရဆိုုရင္ ၃ ႏွစ္အထက္ကေလးေတြေတာင္ tiding up လုုပ္လိုု ့ရပါတယ္။ အၿမဲမလုုပ္ႏိုုင္ရင္ေတာင္ တစ္ႏွစ္တစ္ခါေလာက္ေတာ့ လုုပ္ၾကည့္ပါ ပစၥည္းေတြကိုု သိမ္းဆည္းရွင္းလင္းေပးတာတင္ မဟုုတ္ဘူး အေတႊးအေခၚကိုုပါ ေၿပာင္းလဲေစတယ္လိုု ့ ဆိုုပါတယ္။ Kon Marie နည္းအရ အဝတ္အစား၊ အိမ္သံုုး၊ sentimental things ဆိုုၿပီးခြဲၿခားထားပါတယ္။ အဝတ္အစားေတြ ရွင္းေတာ့မယ္ဆိုုရင္ အဝတ္အစားေတြအားလံုုး တေနရာမွာစံုုပံုု Spark Joy ၿဖစ္တဲ့ အဝတ္အစားေတြက သပ္သပ္၊ မၿဖစ္တာကသပ္သပ္။ Spark Joy ၿဖစ္မၿဖစ္ ဘယ္လိုုသိႏိုုင္လဲဆိုုေတာ့ အဝတ္အစားကိုု ထိလိုုက္ကိုုင္လိုုက္တာနဲ ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈကိုု ခံစားရတယ္။ တခါတေလေတာ့လည္း Spark Joy ၿဖစ္သလိုုလိုု မၿဖစ္သလိုုလိုု Good Bye ထဲလည္း မထည့္ႏိုုင္ ေနာင္တခ်ိန္ ဝတ္မယ္ဆိုုၿပီး တံုုခ်ိတံုုခ်ိနဲ ့ မၿပတ္မသား ၿဖစ္တတ္ပါတယ္။ Spark Joy ၿဖစ္တဲ့အရာေတြနဲ ့ ဝန္းရံထားတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္ဟာ ခ်စ္ခင္စရာေကာင္းေနပါလိမ့္မယ္။ Good Bye လုုပ္မဲ့အရာေတြကိုုလည္း ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ မင္းေၾကာင့္ တခ်ိန္က ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ့ရပါတယ္ လွပခဲ့ရပါတယ္ဆိုုၿပီး ႏႈတ္ဆက္သင့္ပါတယ္တဲ့။ အိမ္သိမ္းဆည္းေရး စာအုုပ္ဆိုုေပမဲ့ ပ်င္းစရာမေကာင္းဘဲ Kon Marie နည္းက ဘာေတြလဲ ဘာလိုု ့ကမၻာေက်ာ္တာလဲဆိုုတာ ဖတ္ၿပီးရင္ သိသႊားပါလိမ့္မယ္။


ဆယ္တန္းေအာင္ၿပီးခ်ိန္ လွည္းတန္းက ဆရာၾကီးဦးၿမၾကိ ုုင္ အဂၤလိပ္စာသင္တန္း သႊားတက္ေတာ့ ဆရာၾကီးက  စာအုုပ္သိပ္ေကာင္းတာပဲလိုု ့ ခ်ီးက်ဴးခ်င္ရင္ This novel is very good. လိုု ့ မေၿပာရဘူးတဲ့ I am so moved to read this book. လိုု ့ ေၿပာရတယ္တဲ့။ I am so moved လိုု ့ ေၿပာခ်င္တဲ့စာအုုပ္ကေတာ့ ေရွ ့အပတ္ကမွ ဖတ္ၿပီးသႊားတဲ့ Kite Runner စာအုုပ္ပါ။ စက္တင္ဘာ ၄ ေလဘာေဒးပိတ္ရက္မွာ ဗာဂ်ီးနီးယားၿပည္နယ္က ဆူနမ္နဲ ့ရာမားဆီ သႊားလည္ေတာ့ မေတြ ့တာ ၃ ႏွစ္ေလာက္ရိွၿပီၿဖစ္တဲ့ ဆူနမ္၊ ရာမားနဲ ့ စကားေတြအမ်ားၾကီး ေၿပာၿဖစ္တယ္။ ဆူနမ္က သူၾကိ ုုက္တဲ့ အဆိုုေတာ္ နယူးေယာက္မွာ ေဖ်ာ္ေၿဖပြဲရိွလိုု ့၊ Lion King ဘေရာ့ေဝးရိႈး လာၾကည့္ေပမဲ့ မနက္သႊားညၿပန္ ကိုုယ္ကၾကိ ုုပိုု ့လုုပ္ ဘယ္ေတာ့မွ ေအးေအးေဆးေဆးမရိွ အခ်ိန္လုု အၿမဲသုုတ္သုုတ္ ေၿပးလႊားေနေတာ့ စကားေကာင္းေကာင္း ေၿပာခ်ိန္မရိွ။ ဆူနမ္က ကိုုယ္ဖတ္ေနတဲ့ The Great Gatsby စာအုုပ္ကိုု ဖတ္ခ်င္ေနတာတဲ့။ ဆူနမ္က သူဖတ္တဲ့စာအုုပ္ေတြအေၾကာင္း၊ ကိုုယ္ကလည္း ကိုုယ္ၾကိ ုုက္တဲ့စာအုုပ္ေတြအေၾကာင္းေၿပာ။ ဆူနမ္ညႊန္တဲ့ စာအုုပ္ေတြက Kite Runner ၊ Gone Girl ၊ Tell me your dreams ။ ဂဂၤါဖတ္ေနတဲ့ စာအုုပ္က ပူလစ္ဇာဆုုရတဲ့ The Good Earth ။ အဲဒီစာအုုပ္ကိုု ဘရႊက္ကလင္း ေဘာ္တနစ္ကယ္ဂါးဒင္းေရွ ့မွာေရာင္းတဲ့ စာအုုပ္ဆိုုင္မွာ ေတြ ့ဖူးတယ္။ ပူလစ္ဇာဆုုရစာအုုပ္ဆိုုေတာ့ ဖတ္ခ်င္တာ ေစ်းၾကီးလိုု ့ မဝယ္ၿဖစ္ဘူး။ ခုု ၿပန္ေတႊ ့ေတာ့ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ စာၾကည့္တိုုက္ကေန ငွားထားၿပီးၿပီ မဖတ္ရေသးဘူး။

Kite Runner ဇာတ္လမ္းကိုု ဆူနမ္က မေၿပာၿပဘူး သူငယ္ခ်င္း၊ ညီအစ္ကိုုသံေယာဇဥ္အေၾကာင္း ဖတ္ၾကည့္ပါတဲ့။ အာဖကန္နစ္စစၥတန္ႏိုုင္ငံ ကဘူးၿမိ ုု ့က လူကံုုတန္ တစ္ဦးတည္းသား အက္ဘာ အိမ္ေစသား ဟက္ဆန္နဲ ့က ညီအစ္ကိုုလိုု ခင္ၾကတယ္။ အက္ဘာက ဟက္ဆန္ကိုု သစၥာေဖာက္၊ ရုုရွေတြဝင္ေရာက္လိုု ့ ပါကစၥတန္ကိုုေၿပး၊ အဲဒီကေန ဆန္ဖရန္စစၥကိုုမွာ ဒုုကၡသည္အၿဖစ္ ရုုန္းကန္၊ အက္ဘာ့အေဖ့ အခ်စ္ဆံုုးသူငယ္ခ်င္းက မေသခင္လာေတြ ့ပါဆိုုလိုု ့ပါကစၥတန္မွာသႊားေတြ ့တဲ့အခ်ိန္မွာ မထင္မွတ္ထားတဲ့ အေၿပာင္းအလဲေတြနဲ ့အမေလး ဖတ္လိုု ့ေကာင္းလိုုက္တာမ်ား ဖတ္ၿဖစ္ေအာင္ ဖတ္ၾကည့္ပါ။ နယူးေယာက္တိုုင္း ဘတ္ဆဲလာနံပါတ္ဝမ္း ႏွစ္ႏွစ္ဆက္တိုုက္ ေကာ္ပီ ၇ သန္းေရာင္းရတဲ့စာအုုပ္။ ဆရာဝန္စာေရးဆရာ Khaled Hosseisni ရဲ ့ Kite Runner ကိုု ဖတ္ၿပီးေတာ့ ေနာက္ထပ္စာအုုပ္ေတြၿဖစ္တဲ့ A thousand splendid suns နဲ ့ And the mountains echoed စာအုုပ္ကိုု ဖတ္မလိုု ့ စာၾကည့္တိုုက္မွာ Hold လုုပ္ၿပီး ေစာင့္ေနတယ္။ အိမ္နားကပန္းၿခံမွာ လမ္းသႊားေလွ်ာက္ဖိုု ့ လာေခၚတတ္တဲ့ တရုုတ္မေလး ကက္သရင္းက အိမ္ေၿပာင္းသႊားတာ ႏွစ္လေလာက္ရိွၿပီ။ အမွတ္မထင္ City Hall ေရွ ့မွာဆံုုလိုု ့စကားေတြေၿပာၾကရင္း Kite Runner စာအုုပ္ ဖတ္လိုု ့ေကာင္းလိုုက္တာလိုု ့ေၿပာေတာ့ အာဖကန္နစၥတန္အေၾကာင္းမလား သူက A thousand splendid suns ကိုု ပုုိၾကိ ုုက္တယ္တဲ့။ Kite Runner ထက္ ပိုုေကာင္းမလား ဖတ္ၾကည့္မွပဲ သိေတာ့မယ္။ စာအုုပ္ေတြ အမ်ားၾကီး ဖတ္ႏိုုင္ၾကပါေစ။

စန္းထြန္း
စက္တင္ဘာ ၂၃၊ ၂၀၁၇။
ေန ့လည္ထမင္းစားၿပီးခ်ိန္ လမ္းမေလွ်ာက္ေတာ့ဘဲ ရံုုးနားက ခံုုတန္းလ်ားမွာ
ထိုုင္ဖတ္တဲ့စာအုုပ္၊  ၃ ခါ ငိုုရတဲ့စာအုုပ္၊ စိတ္ထဲစြဲက်န္ေနတဲ့စာအုုပ္၊ အင္မတန္ေကာင္းတဲ့စာအုုပ္
စာၾကည့္တိုုက္က ငွားထားတဲ့ စာအုုပ္ေတြ၊ Gut & Psychology Syndrome
စာအုုပ္ကေတာ့ ဆရာမၾကီးေဒါက္တာေဒၚခင္ႏႊယ္ဝင္းညႊန္လိုု ့
စာၾကည့္တိုုက္မွာ မရိွေတာ့ ဝယ္လိုုက္တယ္
ဖတ္ခ်င္ရင္ ငွားမယ္
Photo credit - Google

16 September 2017

ၾကည့္မဝ ...



တူေတာ္ေမာင္က ကိုုယ့္ေဖ့ဘႊတ္ပရိုုဖိုုင္ တင္ထားတဲ့ ေနကာမ်က္မွန္နဲ ့ဓာတ္ပံုုကိုု သေဘာက်တယ္ဆိုုလိုု ့ ၾကီးေတာ္စန္းထြန္းတေယာက္ သေဘာေတြက်လိုု ့ ေဖ့ဘႊတ္ပရိုုဖိုုင္ဓာတ္ပံုုကိုု မေၿပာင္းေတာ့ဘူး။ ေနာက္ဆိုု ေနကာမ်က္မွန္မခႊ်တ္ေတာ့ဘဲ ေနကာမ်က္မွန္ၾကီး တကားကားနဲ ့ေတြ ့ပါလိမ့္မယ္။ တူေတာ္ေေမာင္ သေဘာက်တဲ့ ကိုုယ့္ဓာတ္ပံုု။



မၾကီးနဲ ့ ဘရႊတ္ကလင္းတံတားကိုု ၿဖတ္ေက်ာ္လမ္းေလွ်ာက္ၿပီး မန္ဟက္တန္စကိုုင္းလိုုင္းကိုု ၿမင္ရတဲ့ ဘရႊတ္ကလင္း တံတားေအာက္ ပန္းၿခံကေန ရိုုက္ထားတဲ့ပံုု။ ေနကာမ်က္မွန္ၾကီး တကားကားနဲ ့ ဂိုုက္ေပးၾကမ္းႏိုုင္ၾကပါေစ :) ။

စန္းထြန္း
စက္တင္ဘာ ၁၆၊ ၂၀၁၇။