25 September 2016

၂၃ လမ္း ဗံုုးေပါက္မႈ ...

စက္တင္ဘာ ၁၆ ရက္ ညေန ၅ နာရီခြဲ
ပန္စေတရွင္မွာ ေသနတ္ပစ္မႈ ၿဖစ္လိုု ့ ပိတ္ထားတယ္လိုု ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္က သတင္းေပးလာတယ္ ဟယ္လီေကာ္ပတာသံ သတိထားမိလား။ ပန္စေတင္ရွင္ကေန ရထားစီးမဲ့သူေတြၿပင္ဆင္ၾကဖိုု ့ ဒါရိုုက္တာလင္ဒါေရး သတိေပးလာေတာ့မွပဲ ဟယ္လီေကာ္ပတာသံ၊ ရဲကားသံကိုု သတိထားမိေတာ့တယ္။ က်င္း နင္ ပန္စေတရွင္ကေန ရထားစီးၿပန္မွာမလား အင္း ဒါေပမဲ့ ပန္စေတရွင္ Apps  ကေန ဘာ alert မွ မပိုု ့ဘူး ဝက္ဆိုုဒ္မွာ ဝင္ၾကည့္ေလ။ လင္ဒါနဲ ့ကယ္လီ ပန္စေတရွင္ကေန ရထားစီးၿပန္မွာမလား ဘယ္လိုုၿပန္မလဲ ငါလည္းအဲဒါကိုု စဥ္းစားေနတာ ဘယ္လိုုၿပန္ရမလဲလိုု ့။ တနာရီေလာက္ ေစာင့္ၿပီးမွ ၿပန္ရမလား၊ တၿခားရထား၊ ဘတ္စ္ကားစီးၿပီး ၿပန္ရမလား မသိေတာ့ပါဘူးဟယ္။  ၃၃ လမ္းကိုု အမွတ္ငါးလမ္းမၾကီးကေန ပိတ္ထားတယ္ ရဲကားေတြ၊ ရဲေတြ အမ်ားၾကီး သတင္းေထာက္ေတြ သတင္းပိုု ့ေနတာေတြ ့တယ္။

လူတေယာက္က ဝက္သားခုုတ္တဲ့ဓားကိုု ကိုုင္ထားလိုု ့ ရဲက ဓားကိုုခ်ဖိုု ့ ဟန္ ့ထားတာ ရဲကိုုဓားနဲ ့ခုုတ္လိုု ့ ပစ္လိုုက္တာတဲ့။ ၿဖစ္တဲ့အခ်ိန္က ညေနငါးနာရီခြဲ ရံုုးဆင္းခ်ိန္ အရႈပ္ဆံုုးအခ်ိန္။ တခါတုုန္းကလည္း လူတစ္ေယာက္ အေပၚမွာလုုယက္ၿပီး ေၿမေအာက္ရထားထဲ ဝင္ေၿပးလိုု ့ရဲေတြကလိုုက္ဖမ္း။ ကိုုယ္စီးေနတဲ့ရထားေရွ ့မွာၿဖစ္တာမိုု ့ ရထားက စက္ကိုုရပ္လိုုက္ၿပီး မီးပဲဖြင့္ထားတယ္။ အဲယားကြန္း ပိတ္လိုုက္ေတာ့ ေလဝင္ေလထြက္မေကာင္း။ ခရီးသည္ေတြက ၿပတင္းေပါက္ေတြကိုု တတ္ႏိုုင္သေလာက္ဖြင့္ ေနမေကာင္းတဲ့သူဆိုု ေမ့လဲသြားႏိုုင္တယ္။ မတ္တပ္ရပ္ေနတဲ့ တခ်ိဳ ့ကေတာ့ ၾကမ္းၿပင္မွာ ထိုုင္ခ်လိုုက္ေတာ့တယ္။ ကိုုယ္က ထိုုင္ခံုုမရေတာ့ ၁ နာရီမတ္တပ္ ရပ္ရတယ္ အလုုပ္ေနာက္က်ေတာ့ ရထားတစီးလံုုး ေမတၱာပိုု ့လိုုက္ၾကတာ အဲဒီလုုတဲ့အေကာင္ကိုု။


စက္တင္ဘာ ၁၇ ရက္ စေနေန ့
နယူးေယာက္ ေဘာ္တနစ္ကယ္ဂါးဒင္း ပန္းၿခံက စေနေန ့မနက္ ၁၀ နာရီထိ ဝင္ေၾကးအခမဲ့။ ႏွင္းဆီေတြ အစြမ္းကုုန္ပြင့္တဲ့အခ်ိန္ မၾကီးလည္း မေရာက္ဖူးေသးဘူးဆိုုေတာ့ သြားလည္ဖိုု ့ စိတ္ကူးတယ္။ ပန္းၿခံက  subway ရထားဘူတာကေန ဘတ္စ္ကားငါးမွတ္တိုုင္ေလာက္ စီးရတယ္။ ဂရမ္းစင္ထရယ္ကေန Metro North ရထားစီးရင္ေတာ့ ပန္းၿခံေရွ ့တည့္တည္ ့ေရာက္တယ္။ ရံုုးပိတ္ရက္ေတြဆို အိမ္ကေန ၃၃ လမ္းကိုု ရထားမရိွဘူး ေဝါထရိတ္စင္တာကေန ရွယ္တယ္ဘတ္စ္ ဆြဲေပးတယ္။ ဂရမ္းစင္ထရယ္ကိုု မနက္ ၉  နာရီေရာက္ဖိုု ့ အိမ္ကေန ၈ နာရီေလာက္ ထြက္ရမယ္။ အိမ္ကေန မနက္ ၈ နာရီထြက္ဖိုု ့ မနက္ ၇ နာရီေလာက္ အိပ္ယာထၿပီး ၿပင္ဆင္ရမွာဆိုုေတာ့ အိပ္ယာေစာေစာ မထခ်င္တာနဲ ့ပဲ မသြားၿဖစ္ဘူး။ ေန ့လည္ထမင္းစား၊ ေရခ်ိဳး၊ ရထားေပၚေရာက္တဲ့အထိ ဘယ္သြားလည္ရမလဲ မဆံုုးၿဖတ္ရေသးဘူး။ High Line မေရာက္ဖူးေသးဘူး သြားလည္ၾကမယ္ ရွယ္တယ္ဘတ္စ္က ၂၃ လမ္းမွာရပ္ရင္ ဆင္းၿပီးအဲဒီကိုု လမ္းေလွ်ာက္ၾကမယ္။ ရွယ္တယ္ဘတ္စ္က ၂၃ လမ္းမွာ မရပ္ဘဲ ၂၉  လမ္းမွာရပ္လိုု ့ အဲဒီကေနလမ္းေလွ်ာက္။ High Line နားေရာက္ခါနီးေတာ့မွ RunKeeper နဲ ့မွတ္ဖိုု ့ သတိရေတာ့တယ္။



RunKeeper ၊ Map my walk  ဆိုုတဲ့ Apps ေတြက ဘယ္ႏွစ္မိုုင္၊ ဘယ္ေတြကိုု၊ ဘယ္ေလာက္ႏႈန္းနဲ ့ေလွ်ာက္တယ္၊ ကယ္လိုုုုရီဘယ္ေလာက္ ေလာင္ကႊ်မ္းေတြဆိုုတာ သိရတယ္။ ဟိုုက္လိုုင္းဆိုုတာ အရင္တုုန္းက ရထားသံလမ္း၊ ခုုေတာ့ အထပ္ၿမင့္အေဆာက္အဦးေတြၾကားက သစ္ပင္ပန္းမန္ေတြ စိမ္းစိမ္းစိုုစိုုနဲ ့ လမ္းေလွ်ာက္ခ်င္စရာ လမ္းကေလး။ ထိုုင္ခံုုေလးေတြ၊ ၿမက္ခင္းေလးေတြ၊ ေနပူစာလံႈမဲ့ေနရာေလးေတြနဲ ့ သာယာတယ္။ အစအဆံုုး ၃ မိုုင္ေလာက္ပဲရွည္တယ္။ တရုုတ္ဘုုန္းၾကီးတစ္ေယာက္ ဘုုရားပံုုေတြေပးရင္ မယူဖိုု ့၊ ပိုုက္ဆံမေပးဖိုု ့ ႏိုု ့တစ္ဘုုတ္ေလး ေထာင္ထားတယ္။ အမ္တီေအက ရထားေတြအမ်ားၾကီး ရပ္ထားတယ္၊ ဟတ္ဆန္ၿမစ္နဲ ့ ဟိုုဘိုုကန္၊ ယူနီယမ္စီးတီး နယူးဂ်ာဆီဖက္ကိုု ၿမင္ရတယ္။ ေညာင္ပင္ေသးေသးေလး တစ္ပင္ေတြ ့တယ္။ ေဂ်ာ ့ကင္းအေၿပးသမားေတြကိုု တၿခားလမ္းကေၿပးဖိုု ့ လံုုၿခံ ုုေရးအေစာင့္က ေၿပာတယ္။ Hudson Yards ပေရာဂ်က္က အထပ္ၿမင့္အေဆာက္အဦးတစ္ခုုပဲ ၿပီးေသးတယ္။ ဟက္ဆန္ရပ္ ပ်ားအံုုလိုုအေဆာက္အဦးက landmark ၿဖစ္လာမွာလိုု ့ ေအဘီစီသတင္းမွာ ေတြ ့လိုုက္တယ္။ mega bus  ဘတ္စ္ကားနဲ ့ စီးဖိုု ့ေစာင့္ေနတဲ့ ခရီးသည္ေတြ ေတြ ့တယ္။ ဘတ္စ္ကားခက $1 ကေနစတယ္လိုု ့ ေရးထားတာပဲ။


Chipotle မွာ ညစာစား တိုုင္းစကြဲဖက္ကိုုလမ္းေလွ်ာက္ ဓာတ္ပံုုရိုုက္။ တိုုင္းစကြဲက ညဖက္ေရာက္မွ မီးေရာင္ေတြ ၿပိ ုုးပ်က္ပ်က္၊ ေၾကာ္ၿငာဘုုတ္ေတြ တလက္လက္နဲ ့ အေတာ္စည္တာကိုုး။ ေၿခေထာက္လည္း အေတာ္ေညာင္းေနၿပီ ည ၈ နာရီလည္း ထိုုးေနၿပီဆိုုေတာ့ ရွယ္တယ္ဘတ္စ္စီးဖိုု ့အမွတ္ ၇ လမ္းမၾကီးအတိုုင္း ၂၈ လမ္းထိေလွ်ာက္။ ည ၈ နာရီခြဲ ရွယ္တယ္ဘတ္စ္ေပၚတက္ဖိုု ့ တန္းစီေနတုုန္း ရဲကားတစ္စီး ၿဖတ္သြားတယ္။ ရဲကားသံေတြ ဆူညံေနေပမဲ့ နယူးေယာ္ကာေတြ အတြက္ကေတာ့ ရိုုးေနၿပီ။ ေကာင္းကင္မွာ ဟယ္လီေကာ္ပတာတစီး ေအာက္ကိုုမီးေမာင္းထိုုးၿပီး ရွာေနေတာ့ အင္း ေရွ ့မွာတခုုခုုေတာ့  ၿဖစ္ေနၿပီ။ မၾကီးက ဟယ္လီေကာ္ပတာကိုု ဓာတ္ပံုုရိုုက္တယ္။ ဟယ္လီေကာ္ပတာက ေအာက္ကိုုမီးေမာင္းထိုုးရွာတာ ၿမင္ရပါ့မလား ၿမင္ရတယ္ ေဘာ္စတြန္ဗံုုးေဖာက္တဲ့သူ ရြက္ေလွထဲမွာ ပုုန္းေနေတာ့ ဟယ္လီေကာ္ပတာကေန လူ၊ ေသြးထြက္ေနတာေတြကိုု ၿမင္ရတယ္။ နည္းပညာေတြ သိပ္ေကာင္းတယ္ ေအဘီစီသတင္းမွာ ေဘာ္စတြန္ဗံုုးေဖာက္ခြဲသူကိုု ဘယ္လိုုရွာေဖြတယ္၊ ဘယ္လိုုဖမ္းဆီးတာေတြကိုု တင္ဆက္သြားတာ သိပ္ေကာင္းတာပဲ။ ကားလမ္းေတြပိတ္ၿပီး ေနရာကေန မေရြ ့တာ ဆယ့္ငါးမိနစ္ေလာက္ၾကာလိုု ့ နီးတဲ့ခရီးသည္ေတြ ဆင္းၿပီးလမ္းေလွ်ာက္ၾကတယ္။

တခါတေလ လမ္းေလွ်ာက္တာက ကားစီးတာထက္ ပိုုၿမန္တယ္။ ရွယ္တယ္ေမာင္းတဲ့သူက အမွတ္ ၇ လမ္းမအတိုုင္း မေမာင္းေတာ့ဘဲ အမွတ္ ၁၀ လမ္းမအတိုုင္း ေမာင္းေတာ့မွ ကားကေရြ ့ေတာ့တယ္။ သတင္းေတြ ၾကည့္ေတာ့လည္း ဘာသတင္းမွ မတက္လာဘူး။ ေဘးမွာထိုုင္တဲ့ အန္တီၾကီးနဲ ့ စကားေတြေၿပာရင္း မေန ့က ပန္စေတရွင္းမွာ ရဲကိုုဓားနဲ ့ခုုတ္တဲ့အေၾကာင္း၊ နယူးဂ်ာဆီ Seaside Park ၿမိ ုု ့မွာ ေရတပ္အတြက္ Charity ပြဲမွာ အမိႈက္ပံုုးမွာ ဗံုုးေပါက္ေပမဲ့ လူထိခိုုက္မႈ မရိွတဲ့အေၾကာင္း ေၿပာၿဖစ္ၾကတယ္။ သူေနတာက ကိုုယ္တိုု ့နားမွာဆိုုေတာ့ တရုုတ္ကုုန္စံုုဆိုုင္ သိလား၊ ပတ္ဝန္းက်င္က safe ၿဖစ္လား ေမးၾကည့္တယ္။ သူအဲဒီမွာေနတာ ၁၀ ႏွစ္ေက်ာ္ၿပီ အိုုင္းရစ္၊ ေပၚတူဂီေတြမ်ားတယ္ ခုုေတာ့ စပန္းနစ္ေတြ မ်ားလာတယ္ဆိုုၿပီး ႏွာေခါင္းရံႈ ့ၿပတယ္။ ကားမရိွဘဲ ဘယ္လိုုသြားလာလဲေမးေတာ့ ဘတ္စ္ကား ဘယ္နံပါတ္ကိုု စီးတယ္၊ သူ ့အိမ္က ဘယ္နားမွာဆိုုၿပီး ေၿပာဆိုုေနၾကတာ ေဝါထရိတ္စင္တာေရာက္မွ ရပ္ေတာ့တယ္။ ကိုုယ့္ကိုု ဘတ္စ္ကားေၿမပံုု ေပးလုုိက္ေသးတယ္ မၾကီးက ရွယ္တယ္ဘတ္စ္က ၁ နာရီေတာင္ၾကာတယ္ဆိုုပဲ။ ကိုုယ္ကေတာ့ အိုုင္းရစ္အန္တီၾကီးနဲ ့ စကားေကာင္းေနတာ ၾကာမွန္းမသိလိုုက္ဘူး။


ရထားေပၚေရာက္ေတာ့ ၂၃ လမ္းမွာ ေပါက္ကြဲမႈၿဖစ္လိုု ့ ရွယ္တယ္ဘတ္စ္ ေနာက္က်မယ္လိုု ့ ေၾကၿငာသံၾကားလိုုက္တယ္။ သတင္းေတြၾကည့္လိုုက္ေတာ့ တက္လာၿပီ ခ်ယ္ဆီးမွာ ဗံုုးေပါက္လိုု ့တဲ့ အမ္ အဲဒီနားက ဟိုုက္လိုုင္းမွာ ငါတိုု ့ပတ္ေနတာေလ။ ၂၃ လမ္း ငါတိုု ့ရွယ္တယ္ဘတ္စ္ေစာင့္ေနတာ ၂၈ လမ္း။ ဟယ္လီေကာ္ပတာဝဲ၊ ရဲကားေတြသြားတာ ငါတိုု ့ေရွ ့ ၅ ဘေလာက္က လမ္းကိုုေပါ့။ ေအာင္မယ္ေလး ကံသီေပလိုု ့ ရွယ္တယ္ဘတ္စ္သာ ၁၀ မိနစ္ေလာက္ေစာရင္ အဲဒီနားမွာ ပိတ္မိေနမွာ။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ ည ၁၁ နာရီ ပံုု ့ပံုု ့ကိုု ဖုုန္းဆက္ၿပီးေၿပာၿပ။ မေပါက္ကြဲေသးတဲ့ ဗံုုးတခုုကိုု ၂၇ လမ္းမွာေတြ ့တယ္တဲ့။ တနလၤာေန ့က်ေတာ့ ဗံုုးခြဲတဲ့သူကိုုမိတယ္ ကိုုယ္အိမ္ရဲ ့ မိနစ္ ၄၀ အေဝးေလာက္ကၿမိ ုု ့မွာ။ ဟယ္မေလး ဘယ္ေနရာမွ safe မၿဖစ္ပါလား။ ၂၀၁၃ ဒီစီမွာတုုန္းက ကိုုယ့္ရံုုးက ကယ္ပီတယ္ေဘးနားမွာ ရဲကားသံတဝီဝီၾကားလား ကယ္ပီတယ္နားမွာ ေသနတ္ပစ္မႈၿဖစ္လိုု ့ shelter in place အမိန္ ့ထုုတ္ထားတယ္လိုု ့ မန္ေနဂ်ာလာေၿပာလိုု ့ သတင္းေတြၾကည့္ေတာ့ စိတ္မူမမွန္တဲ့ မိန္းမတေယာက္က အိမ္ၿဖ ူေတာ္နားကိုု ကားနဲ ့ဝင္ဖိုု ့ၾကိ ုုးစားၿပီး ပန္ဆယ္ေဗးနီးယားလမ္းမအတိုုင္း ေမာင္းေၿပးတာ ကယ္ပီတယ္ေဟးနားေရာက္ေတာ့ ရဲကပစ္လိုုက္တာ။ အဲဒီမိန္းမရဲ ့ေဘးနားမွာ ကေလးငယ္ေလးတစ္ေယာက္ပါတယ္။ ကေလးကေတာ့ ဘာမွထိခိုုက္ဒဏ္ရာမရဘူး။ အိမ္ၿဖ ူေတာ္နဲ ့ကယ္ပီတယ္ဆိုုတာ ကမၻာေပၚမွာ လံုုၿခံ ုုေရးတင္းက်ပ္ဆံုုး ေနရာေတြထဲမွာ ပါဝင္တယ္။

ဝါရွင္တန္ၿပည္နယ္ စီေရတယ္နားက ေလွ်ာ့ပင္းေမာလ္မွာ ေသနတ္ပစ္လိုု ့တဲ့၊ ဘယ္ေက်ာင္း၊ ဘယ္ေနရာမွာ ေသနတ္ပစ္လိုု ့တဲ့  ၿမန္မာၿပည္က လူေတြက ေတြးၾကမယ္ အေမရိကန္မွာ ေနရတာ ေၾကာက္စရာၾကီး။ ရန္ကုုန္ၿမိ ုု ့လယ္ေခါင္မွာ တူက အေဒၚကိုုရိုုက္သတ္သြားလိုု ့တဲ့၊ အလံုုမွာ အႏုုၾကမ္းစီးလိုု ့တဲ့၊ ေယာက်ာ္းက မိန္းမကိုု ဓားနဲ ့ထိုုးလိုု ့တဲ့၊ ေကာင္မေလးက ရည္းစားေဟာင္းကိုု ဓားနဲ ့ထိုုးလိုု ့တဲ့၊ ေလးေလာင္းၿပိ ုုင္ လူသတ္မႈတဲ့  အေမရိကန္က လူေတြက ေတြးၾကမယ္ ၿမန္မာၿပည္မွာ ေနရတာ ေၾကာက္စရာၾကီး။ အင္း ဘယ္မွာမ်ား ေနရမွာပါလိမ့္။

စန္းထြန္း
စက္တင္ဘာ ၂၅၊ ၂၀၁၆။

17 September 2016

ယူအက္စ္သြား ေတာလား - ၁၈

အေမတိုု ့ေရာက္ၿပီး မၾကာခင္ လစ္ဘာတီရုုပ္တုုကိုု လိုုက္ပိုု ့ဖိုု ့စီစဥ္ထားတာ အိုုင္အိုုဝါၿပည္နယ္မွာ ေက်ာင္းတက္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းက နယူးေယာက္ကိုု လာလည္မွာမိုု ့ သူလာေတာ့မွပဲ တခါတည္း လိုုက္ပိုု ့ေတာ့မယ္ဆိုုၿပီး ေစာင့္ေနတာ။ သူလာလည္မယ္လိုု ့ မွန္းထားတဲ့ ႏွစ္ပတ္အလိုုမွာ လက္မွတ္ဝယ္ဖိုု ့ လစ္ဘာတီခရူဆိုုက္ကိုု ဝင္ၾကည့္လိုုက္ေတာ့ လက္မွတ္ေတြက ကုုန္သေလာက္ ၿဖစ္ေနၿပီ။ ဇူလိုႈင္ ၂ ရက္ ညေန ၃ နာရီပဲ က်န္ေတာ့လိုု ့ သူငယ္ခ်င္းကိုု အၿမန္ဖုုန္းဆက္ၿပီး  အသည္းအသန္ ဝယ္လိုုက္ရတယ္။ ဂ်ဴလိႈင္ ၄ လြတ္လပ္ေရးေန ့ အားလပ္ရက္ၿဖစ္သလိုု ေႏြရာသီခရီးေတြ သြားၾကတဲ့အခ်ိန္ဆိုုေတာ့။ လစ္ဘာတီခရူလက္မွတ္က ၃ မ်ိဳး ရိွတယ္ ေခါင္းအထိတက္လိုု ့ရတဲ ့ Crown Ticket က အၿမဲ sold out ။ crown ticket က ၂၈ က်ပ္ ရိုုးရိုုးက ၂၅ က်ပ္။ နယူးေယာက္ Battery Park ဖက္ကေန သြားလိုု ့ရသလိုု နယူးဂ်ာဆီဖက္ကလည္း သြားလိုု ့ရတယ္။ Ellis Island ကိုုဝင္လည္လိုု ့ရေပမဲ့ တခါမွ  ဝင္မၿဖစ္ဘူး။ ၁၈၉၂  ကေန ၁၉၅၄  ခုုႏွစ္အထိ ေရႊ ့ေၿပာင္းအေၿခခ်သူ  ၁၂ သန္း အေမရိကန္ကိုု ေၿပာင္းေရႊ ့ၾကတုုန္းက Ellis Island က အလုုပ္အမ်ားဆံုုး လူဝင္မႈၾကီးၾကပ္ စစ္ေဆးတဲ့ေနရာတခုုပါတဲ့။ အဲဒီသူငယ္ခ်င္းက မာစတာတက္တုုန္းက သိတာ ပံုု ့ပံုု ့က ပဲခူးသူ။ ပုုသိမ္၊ ေတာင္ငူ၊ ဘိတ္က ေက်ာင္းသူေတြ မာစတာကိုု ရန္ကုုန္မွာ လာတက္ရတယ္။ NUS မွာ ေက်ာင္းတက္ေတာ့ ကြန္ပ်ဴတာတကၠသိုုလ္ UCSY က ေက်ာင္းသား ေတာ္ေတာ္မ်ားတယ္။ UCSY 11 Batch ကဆိုု ကိုုယ္၊ အိအိ၊ ဘ၊ ၿပည့္ၿပည့္၊ ဘိုုဘိုုလြင္။ ေနာက္ႏွစ္ ပံုု ့ပံုု ့ NUS မွာ ေက်ာင္းလာတက္တယ္ ပံုု ့ပံုု ့က ဘသူငယ္ခ်င္းဆိုုေတာ့ သိေနၾကတယ္ဆိုုပါေတာ့။




ေနာက္ငါးႏွစ္ၾကာတဲ့အခါ အိုုင္အိုုဝါၿပည္နယ္က ကိုုယ္တက္ခဲ့တဲ့ေက်ာင္းမွာ ေက်ာင္းလာတက္တယ္။ ေဖ့ဘြတ္မွာေတြ ့လိုု ့ ကိုုယ္ကဆက္သြယ္ေတာ့မွ အဆက္အသြယ္ရၿပီး ႏွစ္ပတ္တခါ၊ တလတခါ စကားေၿပာၿဖစ္ၾကတယ္။ ရန္ကုုန္က မိသားစုု၊ စကၤာပူက သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ စကားေၿပာဖိုု ့ အခ်ိန္ေပးရ ေက်ာင္းသားလည္း ေက်ာင္းသားဆိုုေတာ့ သူ ့မွာ အားတဲ့အခ်ိန္ဆိုုတာ ခပ္ရွားရွား။ သူ ့သူငယ္ခ်င္း တရုုတ္မေတြနဲ ့ ဖေလာ္ရီဒါဖက္ကိုု သြားမလား၊ နယူးေယာက္မွာ တရားစခန္းဝင္မလားနဲ ့ တရားစခန္းစီစဥ္တဲ့ ေဒါက္တာတင္မာထြန္းကိုု ေမးၾကည့္ေတာ့ ေနရာၿပည့္ေနေပမဲ့ ရေအာင္စီစဥ္ေပးလိုု ့ နယူးေယာက္ကို လာၿဖစ္သြားတယ္။ တရားစခန္းၿပီးတဲ့ စေနေန ့လစ္ဘာတီရုုပ္တုုလက္မွတ္ကိုု ဘြတ္ထားတာ တရားစခန္းက ေနာက္တပတ္အဂၤါေန ့ေလာက္မွ ၿပီးမွာဆိုုေတာ့ ပံုု ့ပံုု ့က မလိုုက္ၿဖစ္ေတာ့ဘူး။ လဂြာရီရာေလဆိပ္ကေန ဘတ္စ္ကားစီးၿပီး ဟာလမ္းမွတ္တိုုင္မွာဆင္းေန အဲဒီကေန ရထားေပၚ တင္ေပးလိုုက္မယ္လိုု ့ ကနဦးကစီစဥ္တာ  ဝိုုင္းက ေလဆိပ္ကိုုသြားရင္ NYC Airporter စီးတယ္လိုု ့ေၿပာဖူးတယ္ ရွာၾကည့္လိုုက္ေတာ့ လဂြာရီရာေလဆိပ္ကေန ဂရမ္းစင္ထရယ္ကိုု ၾကိ ုုပိုု ့ရိွတယ္။ ဘတ္စ္ကားခထက္ ေစ်းၾကီးေပမဲ့ တကၠစီထက္ေတာ့ သက္သာတယ္ အဲဒါစီးၿပီး ဂရမ္းစင္ထရမ္ထဲက နာရီစင္နားမွာေစာင့္ေန White Plains ကိုုသြားမဲ့ ရထားေပၚ တင္ေပးလိုုက္မယ္။ ေက်ာင္းကေန တနာရီေလာက္ေဝးတဲ့ အိုုင္အိုုဝါၿပည္နယ္ ဘာလင္တန္ၿမိ ုု ့ကေန အီလီႏိြဳက္ၿပည္နယ္ ခ်ီကာဂိုု၊ နယူးေယာက္ လဂြာရီဝါေလဆိပ္၊ ရွယ္တယ္ဘတ္စ္စီးၿပီး ဂရမ္းစင္ထရယ္ကိုု ပံုု ့ပံုု ့က ညေန ၄ နာရီခြဲေလာက္ကတည္းက ေရာက္ႏွင့္ေနၿပီ။ ကိုုယ့္ရံုုးရိွတဲ့ ၃၆ လမ္းကေန ဂရမ္းစင္ထရယ္ရိွတဲ့ ၄၂ လမ္းထိ လမ္းေလွ်ာက္ၿပီး ၆ နာရီခြဲေလာက္မွ ဂရမ္းစင္ထရယ္နာရီမွာ ပံုု ့ပံုု ့နဲ ့ဆံုုတယ္။ ပံုု ့ပံုု ့နဲ ့မေတြ ့တာ ၆ ႏွစ္ေလာက္ရိွၿပီ အရင္အတိုုင္းပဲ ဘာမွမေၿပာင္းလဲဘူး။




ရထားလက္မွတ္ဝယ္ ရထားခ်ိန္နီးၿပီးဆိုုေတာ့ ရထားဂိတ္ေပါက္ကိုု အူယားဖားရားေၿပး ။ ဂရမ္းစင္ထရယ္၊ တိုုင္းစကြဲအနီးတဝိုုက္ ၊ ဘရြတ္ကလင္း ဘုုန္းၾကီးေက်ာင္း အနီးတဝိုုက္၊ ရထားဘူတာကေန သူသြားမဲ့အိမ္အထိ ဂူဂယ္ေၿမပံုုပရင့္စာရြက္ေတြကိုု ေပးၿပီးရွင္းၿပ။ သူ ့အသိအစ္မက ရထားရဲ ့ပထမဆံုုးေခါင္းကိုု စီးပါလိုု ့မွာထားလိုု ့ ပထမဆံုုးေခါင္းထိေလွ်ာက္ ရထားေပၚတက္ေတာ့ ရထားထြက္ဖိုု ့ မိနစ္ပိုုင္းအလိုု။ ရထားဘူတာေတြမွာ ဘူတာနာမည္ေတြ ေရးထားတယ္ အဲဒါေတြၾကည့္၊ ေဘးကလူေတြကိုုေမး၊ ရထားလက္မွတ္စစ္တဲ့သူေတြေမး ေအး ေအး ေမးၾကည့္လိုုက္မယ္။ ငါးမိနစ္ေလာက္ၾကာလိုု ့ ဖုုန္းဆက္ၾကည့္ေတာ့ ေဘးကလူေတြက ဖုုန္းေၿပာေနၾကလိုု ့ မေမးရေသးဘူး ရထားလက္မွတ္စစ္လာၿပီ ေမးၾကည့္လိုုက္မယ္။ ရထားလက္မွတ္စစ္ကိုု ေမးၾကည့္လိုုက္လားေမးေတာ့ ေမးခ်ိန္ေတာင္ မရလိုုက္ဘူး ထြက္သြားလိုု ့တဲ့။ စီးသြားတဲ့ Local လား Express လားဆိုုတာ Metro North ဆိုုဒ္မွာ ရထားအခ်ိန္၊ သြားမဲ့ေနရာ၊ ဂိတ္ေပါက္ကိုု ၾကည့္ၿပီးရွာလိုုက္ေတာ့ အၿမန္ရထား ၃ ဘူတာဆိုု ေရာက္လိမ့္မယ္ဆိုုၿပီး မတ္ေဆ့ေတြပိုု ့။ ကိုုယ္ကလည္း ေၿမေအာက္ထဲမွာဆိုုေတာ့ အင္တာနက္က မမိ ေခ်ာေခ်ာေမာေမာ ေရာက္ၿပီဆိုုမွပဲ စိတ္ေအးေတာ့တယ္။ ေနာက္ေန ့ ဂရမ္းစင္ထရယ္ေရာက္ရင္ ဖုုန္းဆက္လိုုက္ တရားစခန္းဝင္မဲ့ ဘရြတ္ကလင္း ဘုုန္းၾကီးေက်ာင္းဆီေရာက္မဲ့ ရထားေပၚ တင္ေပးလိုုက္မယ္ဆိုုၿပီး ေစာင့္ေနတာ သူ ့အသိအစ္မက လိုုက္ပိုု ့လိုု ့ ဘရြက္ကလင္းဘုုန္းၾကီးေက်ာင္းဆီသြားတဲ့ လမ္းေပၚမွာ။



ပံုု ့ပံုု ့မလိုုက္ေတာ့လိုု ့ ပိုုေနတဲ့လက္မွတ္ အလကားမၿဖစ္ရေလေအာင္ အသိညီမေလးေတြကိုု ေမးၾကည့္ေတာ့ သူတိုု ့က မအားၾကဘူး။ Battery Park ေရာက္ေတာ့ က်ဴတန္းၾကီးက အရွည္ၾကီး အေမနဲ ့မၾကီးကိုု တန္းစီခိုုင္းၿပီး လက္မွတ္ထုုတ္တဲ့ေပးတဲ့ Fort Clinton ကိုုသြား။ အဲဒီမွာလည္း က်ဴတန္းကရွည္တယ္ ေနရွင္နယ္ပါ့ခ္ရိန္းဂ်ားကိုု ေမးၾကည့္ေတာ့ ကိုုယ့္အီးတစ္ကဒ္က လက္မွတ္ထုုတ္စရာမလိုုဘူး Reserved Line မွာ တန္းစီရံုုပဲတဲ့။ မၾကီးကိုုဖုုန္းေခၚ လူေတြကမ်ားလိုု ့မေတြ ့ Reserved Line မွာစီေတာ့ ေစာေသးတယ္ ၂ နာရီခြဲမွ လာခဲ့ပါတဲ့။ ပိုုေနတဲ့လက္မွတ္ကိုု ေစာေစာလာၿပီး လက္မွတ္ဝယ္ဖိုု ့စီေနတဲ့သူကိုု ေလွ်ာ့ေစ်းနဲ ့ေရာင္းဖိုု ့အိုုင္ဒီယာ ဘာလိုု  ့မရပါလိမ့္။ ခံတပ္ကိုုပတ္ၾကည့္ ခံုုမွာထိုုင္ၿပီး အနားယူ ၂ နာရီမခြဲခင္ တန္းစီဖိုု ့သြားေတာ့ က်ဴတန္းေတာင္ရွည္ေနၿပီ။ ေလဆိပ္မွာစစ္တဲ့အတိုုင္း ကင္မရာ၊ ဖုုန္း၊ အိုုင္ပတ္၊ ေသာ့၊ ပိုုက္ဆံအိတ္၊ ခါးပတ္ေတြကိုု ဗန္းထဲ့ထည့္ၿပီး စကင္ဖတ္ၿပီး စစ္တယ္။ သေဘၤာကပၺတိန္က ေၾကၿငာတာေတြ မၾကားတခ်က္၊ ၾကားတခ်က္ မက္ဟက္တန္စကိုုင္းလိုုင္း၊ လစ္ဘာတီနဲ ့ ဓာတ္ပံုုေတြ တဖ်ပ္ဖ်ပ္ရိုုက္ၾက။ တရုုတ္ကေလးတေယာက္ကေတာ့ ဆဲဖီစတစ္နဲ ့ ဓာတ္ပံုုေတြရိုုက္ ေက်ာင္းသားနဲ ့တူတယ္။ Audio Phone ေလးေတြေတာင္းၿပီး နားေထာင္ လစ္ဘာတီရုုပ္တုုကိုု တပတ္ပတ္ၿပီး ဓာတ္ပံုုေတြရိုုက္။

အေမ့ဆီမွာ အိတ္ေတြထားၿပီး လစ္ဘာတီရုုပ္တုုေၿခရင္းထိ ဓာတ္ေလွကားနဲ့ တက္တယ္။ ေလွကားနဲ ့တက္ရင္ ၁၅ မိနစ္ပဲၾကာတယ္လိုု ့ ေရးထားတာကိုုေတြ ့လိုု ့ တက္လိုုက္တာ အယ္မေလး အထပ္ ၇ ထပ္ေလာက္ တက္လိုုက္ရတယ္ ေၿခေထာက္မ်ားဆိုု ေတာင့္ေနတာပဲ။ ကိုုယ္ေတာင္ ေဟာဟဲၿဖစ္တာ အေဖနဲ ့အေမဆိုု ဘယ္ေလာက္မ်ား ပင္ပန္းလိုုက္မလဲ ၿပန္ဆင္းလိုု ့လဲမၿဖစ္။ ဒီႏွစ္ေတာ့ ဘယ္ရမလဲ ဘယ္ေလာက္ပဲၾကာၾကာ ဓာတ္ေလွကားပဲ ေစာင့္စီးေတာ့တယ္။ အိႏိၵယလူမ်ိဳးနဲ ့တူတဲ့လူတစ္ေယာက္က နင္ ဘယ္လိုုလုုပ္ၿပီး လစ္ဘာတီၿပတိုုက္က ထြက္လာတာလဲလိုု ့ေမးလိုု ့ ငါ့လက္မွတ္က Ground Ticket ေပမဲ့ လစ္ဘာတီရုုပ္တုုေၿခရင္းထိ တက္လိုု ့ရတယ္၊ လစ္ဘာတီရုုပ္တုုေခါင္းအထိ တက္လိုု ့ရတဲ့ Crown Ticket ဆိုုတာ ရိွေသးတယ္လိုု ့ ရွင္းၿပလိုုက္ေသးတယ္။ လစ္ဘာတီအိုုင္လန္က ေသးေသးေလး တပတ္ပတ္ၿပီး ဓာတ္ပံုုရိုုက္ၿပီးရင္ ၿပီးၿပီ အဲလစ္အိုုင္လန္လည္း မဝင္ေတာ့ပါဘူး။ ေနာက္ဆံုုးသေဘၤာကိုု မမွီရင္ ရဲသေဘၤာနဲ ့ ၿပန္လိုု ့ရတယ္တဲ့။ မက္ဟက္တန္ကိုု မကပ္ခင္ ကမ္းေပၚတက္ဖိုု ့ လႈပ္လႈပ္ရြရြ အသင့္ၿပင္ေနသူေတြက အာရွသားေတြ၊ ထိုုင္ရာကမထ ေအးေအးေဆးေဆးေတြက အၿဖ ူေတြ။ ဂ်ဴလိႈင္  ၃ ကေန ၅ အထိ ဒီစီ၊ ႏိုုင္အာဂရာေရတံခြန္ ၃ ရက္ခရီး ထြက္တဲ့အေၾကာင္းကေတာ့ ေနာက္ပိုု ့စ္ေတြမွပဲ တင္ပါေတာ့မယ္။

စန္းထြန္း
စက္တင္ဘာ ၁၇၊ ၂၀၁၆။

05 September 2016

ယူအက္စ္သြား ေတာလား - ၁၇

ဂႊ်န္ ၁၉  ရက္ စေနေန ့မွာေတာ့ ကိုုယ္လုုပ္ေနတဲ့ Atlanta ရံုုးက ကြန္နပ္တီကပ္တကၠသိုုလ္ ပေရာဂ်က္အတြက္ လိုုအပ္တဲ့ Oracle Unifier Training တက္ရပါတယ္။ ေန ့လည္ ၂ နာရီၿပီးေတာ့ ၃၃လမ္း ေမစီစတိုုးေရွ ့က လူေတြထိုုင္အနားယူ အပန္းေၿဖတဲ့ ထိုုင္ခံုုေလးေတြမွာ  ထိုုင္ေစာင့္ေနတဲ့ အေမနဲ့မၾကီးကိုုေခၚၿပီး ေအာက္မန္ဟန္တန္ကိုု ရထားစီး။ စေတတန္အိုုင္လန္ကိုုသြားတဲ့ ဖယ္ရီကိုုစီး လစ္ဘာတီရုုပ္ထုုနားကိုုၿဖတ္ေတာ့ လစ္ဘာတီရုုပ္ထုုကိုု ၿမင္ရတဲ့ဖယ္ရီအၿခမ္းမွာ လူေတြၾကိတ္ၾကိတ္တိုုး။ အဲ့ဒီစေတတန္အိုုင္လန္ဖယ္ရီက နာရီဝက္တခါ မက္ဟန္တန္ေအာက္ဖက္ကေန စေတတန္အိုုင္လန္ဖက္ကိုု ၂၄နာရီ ေၿပးဆြဲပါတယ္ ဖယ္ရီခက အခမဲ့ ။ စေတတန္အိုုင္လန္မွာ နာရီဝက္ေလာက္နားၿပီး မန္ဟန္တန္ဖက္ကိုု ၿပန္စီး။ ဘေရာ့ေဝးလမ္းမထက္က Charging Bull ရုုပ္ထုုကေတာ့ အၿမဲတမ္း လူစည္ကားေနတာပါပဲ။ Wall Street က တိုုးရစ္ေတြ လည္ပတ္ၾကတဲ့ေနရာတခုု။ Trinity Church ကိုု ဝင္လည္တယ္။ သမၼတေလာင္းအၿဖစ္ ဝင္ေရာက္ယွဥ္ၿပိ ုုင္ေနတဲ့ အိမ္ၿခံေၿမသူေ႒းၾကီး ေဒၚနယ္ထရန္ ့ရဲ ့Tumph Building ေရွ ့မွာ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ၾကတယ္။





Charging Bull


Wall Street က ၿပတိုုက္ ဝင္ေၾကးအခမဲ့


Trump Building

Trinity Church

အင္ဒီးယားနားၿပည္နယ္မွာေနတဲ့ မခိုုင္ဆီကိုုသြားလည္ဖိုု ့က မိုုင္ ၆၆၀၊ ၁၀ နာရီ ရထားစီးသြားလိုု ့မရဘူးလားလိုု ့ အေမကေမးေတာ့ နယူးေယာက္ကေန နီးနီးနားနား ရထားၾကီး ဂ်ဳံးဂ်ဳံးဂ်က္ဂ်က္ စီးသြားလိုု ့ရမဲ့ေနရာကိုု စဥ္းစားၾကည့္တယ္။၂၀၁၄တုုန္းက ဝိုုင္းနဲ ့ Hiking ထြက္ဖူးတဲ့ Upstate က Cold Springs ကိုု ေၿပးသတိရတယ္။ ဂႊ်န္ ၂၀ စေန ့မနက္ ၈ နာရီေလာက္ အိမ္ကထြက္ ဂရမ္းထစင္ထရယ္ဘူတာကေနထြက္တဲ့ ရထားကိုု ၁ နာရီေလာက္စီး။ Hudson ၿမစ္ေဘးအတိုုင္း ခုုတ္ေမာင္းၿပီး စိမ္းစိုုေနတဲ့ေတာင္တန္းေတြကိုု ၿမင္ရတာ Escape from concrete jungle ပါပဲ။ ပိတ္ရက္ေတြမွာ စက္ဘီးစီးထြက္တဲ့သူ၊ ေတာင္တက္တဲ့သူေတြနဲ ့ စည္ကားတယ္။ ၿမစ္ေဘးနားမွာ ပါလာတဲ့မုုန္ ့ေတြစား။ ေယာက်ာ္းႏွစ္ေယာက္ မဂၤလာေဆာင္ ဓာတ္ပံုုရိုုက္တာကိုု ထိုုင္ေငးၾကတယ္။ လြန္ခဲ့တဲ့ႏွစ္ႏွစ္ေလာက္က ဆိပ္ကမ္းမွာ သေဘၤာၾကီးၿမင္ဘူးတယ္ ဘာလဲဟင္လိုု ့ Information Counter မွာ စပ္စုုၾကည့္ေတာ့ နယူးဂ်ာဆီကေနလာတဲ့ ဘေဘၤာတဲ့။ ေရကူးလိုု ့ရတဲ့၊ စပိဘုုတ္ေတြစီးတဲ့ေနရာကိုု နီးနီးေလးလိုု ့ထင္ေနတာ နာရီဝက္ေလာက္ ေလွ်ာက္ရတယ္။ ေလကတၿဖ ူးၿဖ ူးဆိုုေတာ့ သဲေသာင္ၿပင္မွာဖ်ာခင္းၿပီး အိပ္ေတာ့တာပဲ။ ေရမကူးရဘူးလိုု ့ရဲက လာေၿပာေတာ့ ခဏေရကူးရပ္ၾကတယ္ ရဲၿပန္သြားတာနဲ ့ အေမရိကန္ကေလးေတြ ေရထပ္ကူးၾကတယ္။ စပိဘုုတ္ငွားလိုု ့ရတဲ့ေနရာရိွတယ္ ကႏူးေလွ ေလွာ္ၾကတာလည္းေတြ ့တယ္။ ေတြ ့ရခဲတဲ့ ေရေႏြးေငြ ့သေဘာၤ ေမာင္းသြားတာေတြ ့တယ္။





ဇြန္ ၂၁ ရက္ အဂၤါေန ့ညေနရံုုးဆင္းေတာ့ မၾကီးနဲ ့အေမ ေရာက္ေနတဲ့ တိုုင္းစကြဲယားမွာဆံုုတယ္။ ေယာဂဖ်ာ ၂ ခ်ပ္၊ ေရဘူးေတြ၊ မုုန္ ့ေတြနဲ ့ အလကားေဝေနတာတဲ့။ သြားတန္းစီေတာ့ ညေန ၆ နာရီစမဲ့ ေယာဂစုုေပါင္းေလ့က်င့္ခန္းအတြက္ ညေန ၅ နာရီခြဲမွေဝမွာတဲ့။ ေယာဂဆရာမက သင္ေပးတာကိုု လိုုက္လုုပ္ၾကတာ အဲဒီမ်ိဳး Free Activites ေတြ နယူးေယာက္မွာ အမ်ားၾကီးပဲ။ ဘရိုုင္ယန္ပန္းၿခံမွာဆိုု ဘေရာ့ေဝး၊ စတိတ္ရိႈး၊ ဗြီဒီယိုုၿပတာေတြရိွတယ္။ အလကားရတာမ်ားဆိုု ေပ်ာ္ေနတာပါပဲ။  လမ္း ၅၀ က ေရာ္ခါဖယ္လာစင္တာ၊ စိန္ ့ေပါလ္ခရစ္ယာန္ ဘုုရားရိွခိုုးေက်ာင္း၊ ထရန္ ့အေဆာက္အဦးေရွ ့မွာ ဓာတ္ပံုုရုုိက္ၾကတယ္။ ထရန္ ့အေဆာက္အဦးေရွ  ့မွာ Satellite တပ္ထားတဲ့ကား၊ ကင္မရာမန္းေတြ၊ သတင္းေထာက္ေတြ၊ ရဲကားနဲ ့ ရဲ ၃ ေယာက္ေလာက္က ေစာင့္ေနေတာ့ ဘာအစီအစဥ္ရိွလဲ၊ ေဒၚနယ္ထရန္ ့လာမွာမိုု ့ အဲဒီလိုုစည္ကားေနတာလားလိုု ့ ရဲကိုုသြားေမးတာ ဘာအစီအစဥ္မွ မရိွဘူး အၿမဲအဲ့ဒီလိုုတဲ့။

Times Square



Rockerfeller Center

St. Paul Church





in front of Trump Building

တိုုင္းစကြဲယားကေန ေရာ္ခါဖယ္လာစင္တာ၊ Lexington Ave ၅၂ လမ္းအထိ လမ္းေလွ်ာက္ၿပီး ထရမ္စီးမဲ့ေနရာအထိ ၁ နာရီေလာက္ ေလွ်ာက္ရေတာ့ အေမ ေၿခေထာက္ေညာင္းေနၿပီ ထိုုင္နားရတယ္။ ကိုုယ္တိုု ့က အေမ့ကိုု အရင္လိုု က်န္းမာသန္စြမ္းတုုန္း ငယ္ေသးတယ္လိုု ့ပဲ ထင္ေနတာ။ အေမ့အသက္ ၆၀ ၿပည့္ၿပီ မႏွစ္ကလာလည္တုုန္းကနဲ ့ ဒီႏွစ္ ေတာ္ေတာ္ကြာသြားၿပီ။ မႏွစ္က ဆီးခ်ိဳတက္လိုု ့ ေဆးရံုုတက္ရၿပီးကတည္းက အေမ့က်န္းမာေရး ေတာ္ေတာ္က်သြားတယ္။ ထရမ္စီး ရုုစဗဲ့အိုုင္လန္ကေန မက္ဟန္တန္စကိုုင္းလိုုင္းၾကည့္။ ဇြန္ ၂၆ တနဂၤေႏြေန ့ မနက္ ၁၀ နာရီမွာ အိမ္နားက သံုုးပါးေက်ာင္းကိုု ဆြမ္းသြားကပ္ၾကတယ္။ အိမ္ရွင္အန္တီက သူခ်က္ထားတဲ့ဟင္းေတြ ထည့္ေပးလိုုက္ၿပီး ဆရာေတာ့္ကိုု ဆြမ္းကပ္တယ္။ အိမ္ကုုိေန ့လည္စာ ၿပန္စားၿပီးေတာ့ ဘရႊတ္ကလင္းတံတားကိုု သြားလည္ၾကတယ္။ လစ္ဘာတီရုုပ္တုု၊ ဝါရွင္တန္ဒီစီ၊ ႏိုုင္အာဂရာေရတံခြန္ သြားလည္တဲ့အေၾကာင္းကေတာ့ ေနာက္ပိုု ့စ္ေတြမွ တင္ပါဦးမယ္။

စန္းထြန္း
စက္တင္ဘာ ၅၊ ၂၀၁၆။



Roosevelt Island



St.Paul Church

သံုုးပါးေက်ာင္းဆရာေတာ္ကိုု ဆြမ္းကပ္

Brooklyn Bridge


ဒီႏွစ္ ေသာ့ေတြ ေတာ္ေတာ္မ်ားလာတယ္၊ ေသာ့တင္မကဘူး earphone ေတြပါ ခ်ိတ္ထားၾကတယ္

ဘရႊတ္ကလင္းတံတားမွာ အခ်စ္ေတြကိုု ေသာ့ခတ္လိုုက္ၿပီး
ေနာင္ထပ္မဖြင့္ႏိုုင္ေအာင္ ေသာ့ကိုု ပင္လယ္ထဲ
လႊင့္ပစ္လိုုက္တယ္နဲ့ တူပါရဲ ့


31 August 2016

Happy Blog Day ...




ရံုးပိတ္ရက္ဆို အေမနဲ႔မႀကီးကို နယူးေယာက္တခြင္ လိုက္ပို ့ေနလို႔ ၊ မိသားစုအတူတူ ဆုံုုခ်ိန္ေလးမိုု ့ အခ်ိန္ေပးခ်င္လိုု ့နဲ ့ ဘေလာ့မွာ စာမေရးၿဖစ္တာ အေတာ္ၾကာၿပီ။ အေမ ရန္ကုုန္ၿပန္သြားတာ ၂ ပတ္ေက်ာ္ၿပီ အားတဲ့အခ်ိန္ေတြ ရိွလာေပမဲ့ စာမေရးတာၾကာသြားလိုု ့လားမသိဘူး စာေရးရမွာကိုု ပ်င္းေနတယ္။ ေရးခ်င္တဲ့စိတ္မရိွ ေရးရမဲ့အေၾကာင္းအရာမရိွ ဒီလိုုနဲ ့စာေတြမေရးၿဖစ္။ ေဖ့ဘြတ္မွာ ဘေလာ့ဂါေတြရဲ ့ ဘေလာ့ေဒးအမွတ္တရ စကားေလးေတြ ၿမင္ေတာ့မွ ဒီေန ့ဘေလာ့ေဒးမွန္း သိေတာ့တယ္။ဘေလာ့ေဒးအစဥ္အလာအရဆိုု ဘေလာ့အသစ္ေတြကိုု မိတ္ဆက္ေပးရမွာ။ ဘေလာ့အသစ္ မိတ္ဆက္ေပးဖိုု ့ေနေနသာသာ ကိုုယ့္ဘေလာ့ကိုုယ္ေတာင္ တလတခါ ဖုုန္ခါဖိုု ့ အႏိုုင္ႏိုုင္ဆိုုေတာ့။ သူမ်ားဘေလာ့ကိုုလည္း သြားမလည္ၿဖစ္ ကိုုယ့္ဘေလာ့ကိုုေတာင္ မနည္းကုုုုတ္ကပ္ တက္ေနရတယ္။ ဝါရွင္တန္ဒီစီ၊ ႏိုုင္အာဂရာေရတံခြန္ သြားတဲ့အေၾကာင္း၊ ကုုိယ့္လုုပက္စ္အေၿခအေန၊ မ်ိဳးရိုုးထဲကဆိုုးေပ အသစ္ေတြအေၾကာင္း ေရးစရာေတြေတာ့ရိွသား။ ဘေလာ့မေရးၿဖစ္ေပမဲ့ စာအုုပ္ေတြေတာ့ ဖတ္ၿဖစ္တယ္။ ဖတ္ၿဖစ္တဲ့စာအုုပ္ေတြက Cheryl Strayed ရဲ ့ Wild From lost to found on The Pacific Crest Trail အေမရိကန္မွာ ေပၚၿပ ူလာၿဖစ္တဲ့စာအုုပ္ Reese Witherspoon ဗီဒီယိုုရိုုက္ကတည္းက ၾကည့္ေနခ်င္တာ ခုုထိမၾကည့္ၿဖစ္ေသးဘူး။ စာၾကည့္တိုုက္မွာ ဒီဗီြဒီငွားလိုု ့ရေပမဲ့ ကိုုယ့္ပန္းသီးကြန္ပ်ဴတာမွာ စီဒီရြမ္ဒရိုုက္မပါေတာ့ မငွားၿဖစ္ဘူး။ ေတာင္တက္တဲ့အေၾကာင္းမိုု ့လိုု ့လားမသိဘူး အဲဒီစာအုုပ္ေလးက စိတ္ဝင္စားဖိုု ့ေကာင္းသား။ အဲဒီလိုုေတာင္တက္ခ်င္တာ ဒါေပမဲ့ မိုုင္၁၀၀၀ေတာ့ မတက္ႏိုုင္ဘူး။ Lee Kuan Yew ရဲ ့ From Third World to First ကေတာ့ စာၾကည့္တိုုက္မွာ မရိွတာနဲ ့ အေမဇြန္က ဝယ္လိုုက္တယ္။ အသိအစ္မရဲ ့ စာအုုပ္စင္မွာ ေတြ ့လိုုက္လိုု ့ ငွားဖတ္မလား စိတ္ကူးေသးတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ဝယ္သိမ္းသင့္တဲ့စာအုုပ္၊ ေစ်းလည္းသက္သာတာနဲ ့ ဝယ္လိုုက္တယ္။ အရင္တုုန္းကေတာ့ အသက္ၾကီးလာရင္ လႊတ္ေတာ္အမတ္၊ ဝန္ၾကီးလုုပ္ဖိုု ့ စိတ္ကူးေသးတယ္။ အဲဒီစာအုုပ္ ဖတ္ၿပီးေတာ့ ႏိုုင္ငံကိုု ဦးေဆာင္ဖိုု ့၊ သမၼတလုုပ္ဖိုု ့ အရည္အခ်င္း လံုုးဝမရိွမွန္း အေသအခ်ာ သိသြားတယ္။ အဲဒီစာအုုပ္ ဖတ္ၾကည့္ဖိုု ့ တိုုက္တြန္းပါရေစ။ Anthony Doerr ရဲ ့ All the light we cannot see ေပၚၿပ ူလာၿဖ စ္တဲ့စာအုုပ္ စာၾကည့္တိုုက္မွာ hold လုုပ္ၿပီးေစာင့္ေနတဲ့သူ ၂၅၀ ေလာက္ရိွတယ္။ စာေၾကာင္းအတိုုေလးေတြနဲ ့ စကားေၿပ အရးအသား ေၿပၿပစ္ၿပီး စကားလံုုးေတြ ေရြးခ်ယ္တာလည္း သိပ္ေကာင္းတယ္။ ဇာတ္လမ္းေလးကလည္း စိတ္ဝင္စားဖိုု ့ေကာင္းတယ္။ ႏိုုင္ငံေရး၊ သတင္းေတြ စိတ္ဝင္စားတဲ့သူမိုု ့လား မသိဘူး Hilary Clinton ရဲ ့ Hard Choices က အေတာ္စိတ္ဝင္စားဖိုု ့ေကာင္းတယ္။ မၾကီးကေတာ့ Walter Isaacson ရဲ ့ Steve Jobs ဖတ္ေနတယ္။ ခုုေနာက္ဆံုုး ဖတ္ၿပီးသြားတာကေတာ့ ဘေလာ့ဂါေတြရဲ ့ ပိုု ့စ္ေတြကိုု စုုစည္္းထုုတ္ေဝထားတဲ့ စကားဝါပန္းတိုု ့ရဲ ့ ဒိုုင္ယာရီစာမ်က္ႏွာမ်ား စာအုုပ္။ ကိုုယ့္ကိုု အဲဒီလိုုစာအုပ္ထုုတ္ေစခ်င္တဲ့ မခိုု္င္ လက္ေဆာင္ေပးတာ။ ခုုဖတ္ခ်င္ေနတာက Eben Alexander ရဲ ့ Proof of Heaven: A Neurosurgeon's Journey Into the Afterlife ။ ခႏၶာကိုုယ္က မကိုုက္ခဲေတာ့ ဂစ္တာတီး ၿပန္သင္မယ္၊ ခရီးသြားမယ္၊ ဓာတ္ပံုုရိုုက္မယ္၊ ေတာင္တက္မယ္၊ ေလ့က်င့္ခန္းလုုပ္မယ္၊ တရားထိုုင္မယ္၊ လွလွပပေနမယ္၊ တရုုတ္စာၿပန္သင္မယ္၊ စာဖတ္မယ္၊ စာေတြေရးမယ္ဆိုုတဲ့ စိတ္ကူးေတြ။ အင္း ... စိတ္ထဲမွာေတာ့ ကူးေနတုုန္း။

Happy Blog Day to All !

စန္းထြန္း
ၾသဂုုတ္ ၃၁၊ ၂၀၁၆။