ဂ်ီစီ ခရီးၾကမ္း - ၆

လူဝီဗီလ္မွာေနတဲ့ စီနီယာေက်ာင္းသားမ်ားရိွလားလိုု ့ ေက်ာင္းကိုုေမးၾကည့္ေတာ့ နီေပါေက်ာင္းသားတေယာက္ရိွတယ္။ အီးေမးလ္ဆက္သြယ္ေတာ့ စတိတ္ၿပင္ပကိုု ေရာက္ေနတယ္ ေနာက္ ၂ လမွ ၿပန္လာမယ္တဲ့။ စီနီယာဆီကေန အကူအညီမရႏိုုင္ေတာ့ craiglist ဆိုုက္ကေန အိမ္ခန္းရွာေတာ့ အိမ္ရွင္က ေထာက္ခံေပးမဲ့သူ reference ၂ ေယာက္ေတာင္းတယ္။ အင္ဒီယားနားၿပည္နယ္ ဖိုု ့ဝိန္းၿမိ ုု ့မွာ လုုပ္အားေပးလုုပ္ခဲ့တဲ့ NGO အဖြဲ ့အစည္းက ဒါရိုုက္တာအစ္မနဲ ့ ပေရာ္ဖက္ဆာလာမန္တိုု ့ရဲ ့ ရာထူး၊ လိပ္စာ၊ အီးေမးလ္ေတြ ေပးလိုုက္တယ္။ ကိုုယ့္နာမည္က စန္းစန္းဆိုုေတာ့ ဂ်ပန္လားလိုု ့ေမးတယ္။ ကိုုယ့္ဓာတ္ပံုုေတာင္း သူတိုု ့မိသားစုုဓာတ္ပံုု၊ ေၿမေအာက္ခန္းက ကုုတင္၊ မွန္တင္ခံုု၊ အဝတ္ဗီြရိုု၊ ေရခ်ိဳးခန္းဓာတ္ပံုုေတြ ပိုု ့ေပးတယ္။ လာမေနခင္ လာၾကည့္ပါဆိုုေပမဲ့ သြားမၾကည့္ႏိုုင္ေတာ့ဘူး။ ေက်ာင္းကထြက္ခြာၿပီး ၁ လ ၿပည့္တဲ့ေန ့ ကန္တက္ကီၿပည္နယ္ လူဝီဗီလ္ၿမိ ုု ့ကိုု ေၿပာင္းတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ မိုုင္းဖန္က သူ ့ရည္းစားရိွတဲ့ ဗာမြန္ၿပည္နယ္ကိုု သြားလည္ေနေတာ့ ဆူနမ္က မိုုင္းဖန္ရဲ ့ ကားအသစ္စက္စက္ကိုုေမာင္းၿပီး လိုုက္မပိုု ့ရဲ ဘူး။ အိမ္ကထြက္ခြာဖိုု ့ ၁ နာရီအလိုု တကၠစီဘြတ္ကင္လုုပ္ထားတာ ပ်က္သြားလိုု ့ အသည္းအသန္ တကၠစီရွာ ဘတ္စ္ကားကိုု လက္မတင္ေလး မွီတယ္။ ဘတ္စ္ကားေမာင္းတဲ့သူကိုု ေစာင့္ေပးပါေနာ္ ဒီကားနဲ ့လိုုက္ရမွၿဖစ္မယ္လိုု ့ အကူအညီေတာင္းေတာ့ ၿမန္ၿမန္လုုပ္ ေစာင့္ေပးမယ္တဲ့။

စတိတ္လာတုုန္းက လက္ေက့အိတ္ ၂ အိတ္ ဟမ္းကယ္ရီ ၁ အိတ္ပဲပါတယ္။ ခုုလည္း အဲဒီအတိုုင္းပါပဲ ဒါေပမဲ့ စာအုုပ္ေတြေၾကာင့္ ေပါင္ခ်ိန္ပိုုေနလိုု ့အပိုုေၾကး ၉၀ ထပ္ေပးရတယ္။ ကန္တက္ကီၿပည္နယ္ လူဝီဗီလ္ၿမိ ုု ့လည္ေခါင္က ဘတ္စ္ကားဂိတ္ေရာက္ေတာ့ တကၠစီငွား။ အိမ္ရွင္ေတြက လာၾကိ ုုေပးႏိုုင္တယ္ဆိုုေပမဲ့လည္း အားမွန္းမသိမအားမွန္းမသိ အားနာလိုု ့။ အိမ္ရွင္ေတြက အေမရိကန္မ၊ အမ်ိဳးသားက အိႏိၵယသား၊ အသက္ ၃၅ ေလာက္ရိွမယ္လိုု ့ ခန္ ့မွန္းရတယ္။ သားၾကီးလုုကပ္က ၈ ႏွစ္၊ သမီးငယ္ ေကတီက ၅ ႏွစ္။ လုုကပ္က အသားၿဖ ူၿဖ ူ မ်က္ခံုုးထူထူ မ်က္လံုုးနက္နက္နဲ ့လူေခ်ာေလး ယူေရးရန္းရုုပ္ေပါက္တယ္။ ေကတီက ဘိုုမေလး အာရွစပ္ထားတယ္လိုု ့ လံုုးဝမထင္ရဘူ။ ဆံပင္ေရႊဝါေရာင္နဲ ့ လိမၼာသိတတ္ သူ ့အေမလိုု စိတ္ေကာင္းႏွလံုုးေကာင္း ရိွတယ္။ ေၿမေအာက္ထပ္မွာ ေရခ်ိဴးခန္း၊ အိမ္သာ၊ ကုုတင္ပါတယ္။ ကိုုယ့္အခန္းေရွ ့မွာ အေၿပးစက္၊ home theatre လုုပ္ထားတယ္။ မီးဖိုုးေခ်ာင္ကေတာ့ အေပၚထပ္မွာ။ ေဝါမတ္လိုုက္ပိုု ့ေပးၿပီး စားစရာေတြ နည္းနည္းဝယ္။ မိုုင္းဖန္ရဲ ့ ထမင္းေပါင္းအိုုးကိုု သံုုးေနတဲ့ဆူနမ္က အေမဇႊန္ကေန ေသေသခ်ာခ်ာ ေရြးဝယ္ထားတဲ့ ထမင္းေပါင္းအိုုး ေသးေသးေလးကိုု သူမသံုုးၿဖစ္ေတာ့ ထည့္ေပးလိုုက္တယ္။ ေတာ္ေသးတယ္ ဆူနမ္အေၿမာ္အၿမင္ၾကီးေပလိုု ့ အေမရိကန္အိမ္မွာ ထမင္းေပါင္းအုုိးမရိွဘူး။

အဲဒီထမင္းေပါင္းအိုုး ခုုထိ သံုုးေနေသးတယ္ ၂၀၁၂ မတ္လ က ေပးလိုုက္တာဆိုုေတာ့ ၅ ႏွစ္ေတာင္ရိွၿပီ။ ၂၀၁၇ ေလဘာေဒးပိတ္ရက္ ရာမားအိမ္ သြားလည္ေတာ့ အဲ့ဒီထမင္းေပါင္းအိုုးနဲ ့ဆင္တူ နင္တိုု ့ေက်ာင္းမွာသံုုးတဲ့ ထမင္းေပါင္းအိုုး ရိွေသးလားေမးေတာ့ မရိွေတာ့ဘူးတဲ့။ ထမင္းေပါင္းအိုုးတခုုလံုုးကိုု ေရခဲေသတၱာထဲထည့္လိုုက္လိုု ့ ပ်က္သြားတယ္တဲ့။ ရာမားက smart people make stupid mistakes ဆိုုလိုု ့ ရယ္လိုုက္ရတာ။ ဆူနမ္က စန္းစန္း နင္သိပ္ကံေကာင္းတယ္ စာေမးပြဲက် ငါတိုု ့ထက္ ၃ လေနာက္က်တာ ကံေကာင္းၿခင္းတမ်ိဳးပဲ။ ငါတိုု ့အတူတူ ေက်ာင္းၿပီးရင္ ေတာင္မင္းေၿမာက္မင္း မကယ္ႏိုုင္။ ေဟာ ခုုေတာ့ နင္ေက်ာင္းၿပီးတဲ့အခ်ိန္ မိုုင္းဖန္ အလုုပ္ရေနၿပီဆိုုေတာ့ နင့္ကိုုေခၚတယ္။ သိပ္မၾကာဘူး မနီးမေဝးမွာ အလုုပ္ရ လစာလည္းေကာင္း blessing in disguise အဆိုုးထဲကအေကာင္းပဲ။ ကိုုယ့္ကိုု ကံေကာင္းတယ္လိုု ့ေၿပာရင္ သိပ္လက္မခံခ်င္ဘူး မၾကိ ုုးစားဘဲနဲ ့ေတာ့ ကံမေကာင္းဘူးလိုု ့ ေခါင္းမာမာနဲ ့ ေၿပာေနတုုန္း။ တကယ္ေတာ့ ကိုုယ္ဟာ ကံကံရဲ ့အက်ိဳးတရားကိုု ယံုုၾကည္သက္ဝင္သူတေယာက္ပါ။ အရင္တုုန္းကဆိုု မိဘေတြဆႏၵအရ ဘုုန္းၾကီးေက်ာင္းလိုုက္ေပမဲ့ ယံုုၾကည္သက္ဝင္သူ မဟုုတ္ဘူး။ ၂၀၀၅ သၾကၤန္တရားစခန္း ေမွာ္ဘီဝါးနက္ေခ်ာင္း ေဗာဓိရိပ္ၿငိမ္ဆရာေတာ္ကိုု ဖူးေၿမာ္ရေတာ့မွ သံဃာကိုု ၾကည္ညိုုလာခဲ့သူတေယာက္။

ႏိုုင္ငံၿခားေရာက္ေတာ့ ကိုုယ့္ထက္ေတာ္တဲ့သူက ကိုုယ့္ေလာက္အလုုပ္ကံမေကာင္း၊ ကိုုယ့္ထက္ညံ့တဲ့သူက ကုုမၺဏီေကာင္းေကာင္းမွာ လစာေကာင္းေကာင္းရတာေတြ ၿမင္ရေတာ့မွ ကံတရားဆိုုတာကိုု ယံုုၾကည္လာတယ္။ အခက္အခဲေတြၾကံ ုုေတာ့မွ ဘုုရား၊ တရား၊ သံဃာကိုု ပိုုၿပီးဆည္းကပ္လာတယ္။ ကန္တက္ကီအိမ္နဲ ့ရံုုးက မိုုင္ ၁၀၊ မိနစ္ ၂၀ ေလာက္ေမာင္းရတယ္။ တကၠစီေခၚ တခါစီးရင္ ၃၅၊ ၄၀ ေပးရတယ္ ၿပီးေတာ့ ခ်က္ၿခင္း မရဘူး။ နယ္ၿမိုု ့ေတြက အဲဒီအတိုုင္းပဲ အမ်ားသံုုးသယ္ယူပိုု ့ေဆာင္ေရးက နယူးေယာက္လိုု အဆင္မေၿပဘူး။ လူဝီဗီလ္မွာ အလုုပ္လုုပ္ေနတဲ့ အတန္းထဲက ေဂ်ာ္ဒန္သားမဟာကိုု ေမးၾကည့္တယ္ ရံုုးကိုုဘယ္လိုုသြားလဲလိုု ့။ သူက ၿမိ ုု ့ထဲက တိုုက္ခန္းမွာေနတာ ရံုုးကလည္း ၿမိ ုု ့ထဲမွာပဲ ဘတ္စ္ကားစီးတယ္ တလမွ ၄၀ ေပးရတယ္ ၾကိ ုုက္သေလာက္စီးတဲ့။ ရံုုးနားမွာ ဘတ္စ္ကားေစာင့္စီးတာ ဘတ္စ္ကားတစီးလံုုး ကိုုယ္တေယာက္တည္း။  တေနရာရပ္လိုု ့ ဘာၿဖစ္တာလဲေမးေတာ့ ဂိတ္ဆံုုး ေနာက္ဘတ္စ္ကားလာလိမ့္မယ္  ေနာက္ထပ္ နာရီဝက္ေလာက္မွ ရံုုးကေန ၿမိ ုု ့ထဲကိုုပတ္ေမာင္း အဲဒီကေနမွအိမ္ကိုု ၁ နာရီ ၄၅ မိနစ္ၾကာမွာတဲ့။ ဘတ္စ္ကားဂိတ္မွာ တေယာက္တည္း အိမ္ရွင္ကိုုဖုုန္းဆက္ အကူအညီေတာင္း လာၾကိ ုုခိုုင္း။ ေနာက္ေတာ့ အိမ္ရွင္က ၾကိ ုုပိ ုု ့လုုပ္ေပးတယ္ အသြား ၁၀၊ အၿပန္ ၁၀ ဆိုုေတာ့ တကၠစီထက္ အမ်ားၾကီးသက္သာတယ္။

Thunder over Louisville Festival. April 24, 2012.
ည ၉  နာရီခြဲမွ မီးရႈးမီးပန္းေဖာက္မွာကိုု ညေန ၄ နာရီကတည္းက ေစာင့္ေနၾကတာ

အိမ္ရွင္အေမရိကန္မမန္ဒီက သေဘာမေနာေကာင္း၊ အေၿပာေကာင္း၊ ဂ်ပန္မွာ ၂ ႏွစ္ေလာက္ေနဖူးတယ္။ ဂ်ပန္က သူ ့ေမြးစားမိဘေတြနဲ ့ ခုုထိအဆက္အသြယ္ရိွတုုန္း။ အိမ္ရွင္မက္နိက အိႏိၵယသား လက္ဆီတန္ၿမိ ုု ့က ကန္တက္ကီၿပည္နယ္တကၠသိုုလ္မွာ အင္ဂ်င္နီယာေက်ာင္းၿပီးေတာ့ မန္ဒီနဲ ့ အိမ္ေထာင္က်ေနတာ။ မန္ဒီက အိမ္ကေန သြင္းကုုန္ထုုတ္ကုုန္လိုုင္စင္လုုပ္ၿပီး မန္နိခ်္က ေအတီအန္တီကုုမၺဏီမွာ မန္ေနဂ်ာ။ ကန္တက္ကီၿပည္နယ္က ဘတ္စကတ္ေဘာခေရစီ လူဝီဗီတကၠသိုုလ္အသင္း UOL နဲ့ ကန္တက္ကီတကၠသိုုလ္အသင္း UK အသင္းက ဗိုုလ္လုုဖက္။ ဘတ္စကတ္ေဘာရာသီဆိုု UOL ပရိတ္သတ္ေတြက အနီေရာင္အလံေလးေထာင္၊ UK ပရိတ္သတ္ေတြက အၿပာေရာင္အလံေလးေထာင္။ အိမ္ရွင္မက္နိက UK ကန္တက္ကီတကၠသိုုလ္ေက်ာင္းထြက္ဆိုုေတာ့ UK အမာခံပရိတ္သတ္။ မတ္လဆိုုရင္ လူဝီဗီလ္ၿမိုု ့မွာ က်င္းပတဲ့ ကန္တက္ကီဒါဘီၿမင္းပြဲက နာမည္ၾကီးတယ္။ ဒါဘီပြဲၿပီးရင္ Thunder Over Louisville မီးရႈးမီးပန္းပြဲက ႏွစ္သစ္ကူးခ်ိန္ နယူးေယာက္က မီးရႈးမီးပန္းပြဲအတိုုင္းပဲ။ အနီးအနားက အင္ဒီယားနား၊ အိုုဟိုုင္းရိုုးၿပည္နယ္ေတြကပါ လာၾကည့္တယ္။ ရံုုးက လွ်ပ္စစ္ဓာတ္အားေပးစက္ရံုုေတြ တည္ေဆာက္တဲ့ကုုမၺဏီဆိုုေတာ အင္ဂ်င္နီယာ ေယာက္်ားေလးေတြမ်ားတယ္။ အာရွသားက နည္းနည္းေလး ကိုုယ့္ Central Enginering ႒ာနကလူေတြက သေဘာေကာင္းတယ္။

Excel VBA နဲ ့ ေရးထားတာေတြကိုု C# Windows ၿပန္ေၿပာင္းေရး၊ အင္ဂ်င္နီယာေတြ လိုုအပ္ခ်က္နဲ ့ကိုုက္ညီတဲ့ Software Application ေတြေရးေပး။ ကိုုယ့္လိုုကြန္ထရပ္တာ တူရကီေလးမူဆာဖာက နင့္ေရွ ့မွာ သံုုးေယာက္ၿဖ ုုတ္ထားတယ္ သတိထားလိုု ့ ေၿပာတဲ့ေန ့က ဖ်ားခ်င္ခ်င္ေတာင္ၿဖစ္တယ္။ ဆူပါဗိုုက္ဆာဂ်ရတ္က မင္း အလုုပ္ၾကိ ုုးစားတယ္ သေဘာက်တယ္ ၆ လၿပည့္ရင္ အၿမဲတမ္းဝန္ထမ္းၿဖစ္ဖိုု ့ ေၿပာေပးတယ္တဲ့။ ၂ ပတ္ကဲေနမယ္ တိုုက္ခန္းသစ္ရွာမယ္လိုု ့ ေၿပာထားတဲ့အိမ္ရွင္ကိုု ၆ လေလာက္ေနပါရေစ အၿမဲထမ္းဝန္ထမ္းၿဖစ္မွ တိုုက္ခန္းရွာေတာ့မယ္လိုု ့ၿပန္ေၿပာေတာ့ ၾကိ ုုက္သေလာက္ေနပါ ေအးေအးေဆးေဆးရွာတဲ့။ မန္ဒီက ခင္ဖိုု ့ေကာင္းတယ္ ကိုုယ့္ကိုု ညီမေလးလိုု ဂရုုစိုုက္တယ္။ ပိတ္ရက္ေတြဆိုု ကိုုရီးယားဆိုုင္ လိုုက္ပိုု ့ေပးတယ္ ဖက္ထုုပ္လုုပ္နည္း သင္ေပးတယ္။ ကိုုယ္ ဟင္းခ်က္ရင္ ဘာေတြခ်က္တာလဲေမးၿပီး နင့္မိဘေတြကေတာ့ သိပ္ဂုုဏ္ယူမွာပဲ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ပိုု ့တဲ့။ အုုန္းႏိုု ့ေက်ာက္ေက်ာေကႊ်းတာ ၾကိ ုုက္လိုု ့တဲ့။ တကၠဆပ္ၿပည္နယ္က သူ ့အေမလာလည္ေတာ့ အုုန္းႏိုု ့ေက်ာက္ေက်ာ လုုပ္ေပးရတယ္။ သူ ့မိဘေတြလည္း သေဘာေကာင္းတယ္။ မန္ဒီက ၾကက္သြန္ေၾကာ္ၾကိ ုုက္တဲ့ အာရွဆန္တဲ့ အေမရိကန္မ။ ဆူနမ္တိုု ့က ဒီိလိုုခ်ည္းၾကိ ုုပိုု ့စီးေနလိုု ့ မၿဖစ္ဘူး ကားဝယ္ ဆူနမ္၊ ရာမား၊ ဂဂၤါ၊ မိုုင္းဖန္က တေယာက္တေထာင္ေခ်းတယ္။ ကားဝယ္ဖိုု ့ လိုုက္ရွာေတာ့ Dealer ေတြဆီသြားၾကည့္ တတ္ႏိုုင္တဲ့ ၄၀၀၀၊ ၅၀၀၀ တန္မေတြ ့။ တေသာင္းတန္ေလာက္ ဝယ္မယ္ဆိုုရင္ financing လုုပ္လိုု ့ရေပမဲ့ credit scores က မေကာင္းလိုု ့ အတိုုးႏႈန္း ၁၂ ေပးရမယ္တဲ့။၊

ဖိုု ့ဝိန္းၿမိ ုု ့ကအစ္မက သူ ့ကားကိုု ၄၅၀၀ နဲ ့ေရာင္းမယ္ဆိုုေတာ့ ညီအစ္မလိုုခင္တဲ့အစ္မဆိုုေတာ့ ဘယ္ႏွစ္ခုုႏွစ္ကထုုတ္တဲ့ကားလဲ၊ မိုုင္ဘယ္ေလာက္ေမာင္းၿပီးၿပီလဲ၊ ဘာကားလဲဆိုုတာေလာက္ပဲေမးၿပီး ဝယ္ဖိုု ့ဆံုုးၿဖတ္လိုုက္တယ္။ အစကေတာ့ ဖိုု ့ဝိန္းကအစ္မက လူဝီဗီလ္အထိ မိုုင္ ၂၅၀၊ ၄ နာရီ ေမာင္းၿပီးလာပိုု ့မယ္၊ ဆူနမ္နဲ ့ မိုုင္းဖန္က စင္စင္နာတီၿမိ ုု ့ကေန ဖိုု ့ဝိန္းကိုုသြားယူ လူဝီဗီလ္အထိ ေမာင္းလာမယ္လိုု ့စီစဥ္၊ ေနာက္ဆံုုးေတာ့ ၃၀၀ ေပးၿပီး ထရပ္ကားနဲ ့ပဲ သယ္ေတာ့တယ္။ ထရပ္ကားနဲ ့သယ္တာမွာ အမိုုးဖြင့္မဟုုတ္ဘဲ ထုုတ္ပိုုးထားရင္ ေစ်းပိုုေပးရတယ္။ ကားကေရာက္တာနဲ ့ ဘီးၿပားေနလိုု ့ အိမ္ရွင္မန္ဒီကိုုယ္တိုုင္ေလထိုုး ဆိုုင္ကိုုသြားပိုု ့သြားယူ။ မန္ဒီကေတာ့ေၿပာတယ္ ကားမွာအင္ဂ်င္ခ်က္ဆိုုင္း ၿပေနတယ္တဲ့။ စတိတ္မွာကားေမာင္းသက္က ၃ ႏွစ္ေအာက္၊ ကန္တက္ကီၿပည္နယ္ရဲ ့ အၾကီးဆံုုးၿမိ ုု ့ၿဖစ္လိုု ့ ကားအားမခံက ေစ်းမ်ားတယ္။ ကားမွတ္ပံုုတင္ဖိုု ့သြားတာ မီးလံုုးမေကာင္းလိုု ့၊ ကားၿပတင္းေအာက္ဖက္နားမွာ VIN နံပါတ္ပါၿပီး ကားေရွ ့ကဒက္ရွ္ဘုုတ္မွာ VIN နံပါတ္မပါလိုု ့ကန္တက္ကီၿပည္နယ္ရဲ ့ ၿမိ ုု ့ေတာ္ဖရန္ ့ဖြတ္ၿမိ  ုု ့က ေမာ္ေတာ္ကားရံုုးကိုုလွမ္းေတာင္း၊ VIN နံပါတ္မရိွဘူးဆိုုေတာ့ ခိုုးခံရတဲ့ကားမ်ားလားတဲ့။ လူဝီဗီလ္ၿမိ ုု ့ထဲက ေမာ္ေတာ္ကားရံုုးကိုု ပိုု ့လိုုက္လိုု ့ အိမ္ရွင္ကိုု အကူအညီေတာင္း လိုုက္ပိုု ့ခိုုင္းၿပီး သြားယူ။

အေရာင္းအဝယ္စာခ်ဳပ္မပါလိုု ့ ဖိုု ့ဝိန္းကအစ္မကိုု လွမ္းေတာင္းေတာ့ ကားက သူ ့နာမည္ေပါက္မဟုုတ္ဘူးတဲ့ အရင္ေရာင္းခဲ့သူနာမည္နဲ ့ပဲ ေမာင္းေနတာတဲ့။ စန္းစန္း နင္ ငါတိုု ့ကားကိုုဝယ္တုုန္းက ဂဂၤါနဲ ့နင္ ဘဏ္မွာ အေရာင္းအဝယ္စာခ်ဳပ္ လက္မွတ္ထိုုးတာ မွတ္မိလား။ မွတ္မိတယ္ ငါ အီဂ်စ္မေလးအာရပ္ကိုု ကားေရာင္းတုုန္းကလည္း ဘဏ္မွာပဲ အေရာင္းအဝယ္စာခ်ဳပ္ လက္မွတ္ထုုိးခဲ့တာ။ အရင္ေရာင္းခဲ့သူက တၿခားၿပည္နယ္ကိုု ေၿပာင္းသြားခဲ့ရင္ ဘယ္လိုုလုုပ္မလဲ ဒုုကၡပါပဲ ဘယ္လိုု ့သူ ့နာမည္မေၿပာင္းထားတာလဲ လြယ္လြယ္ေလးကိုု ဘဏ္မွာသြားလုုပ္ရင္ ပိုုက္ဆံေပးရတာလည္းမဟုုတ္ဘဲနဲ ့ အဲ ... အဲဒါေတာ့ ငါလည္း မသိဘူးဟ။ ကံေကာင္းတာက အရင္ေရာင္းခဲ့သူက ဖိုု ့ဝိန္းၿမိ ုု ့မွာပဲ ရိွေနေသးေတာ့ စာခ်ဳပ္ကိုုလက္မွတ္ထိုုးခိုုင္း အသိဆရာေတာ္ဘုုန္းၾကီးက ႏိုုထရီထုုၿပီး အရင္ေရာင္းသူက ကိုုယ့္ကိုုေရာင္းတယ္ဆိုုတဲ့ အေရာင္းအဝယ္စာခ်ဳပ္ ရလာတဲ့အေၾကာင္းကိုုေတာ့ ဆူနမ္တိုု ့ကိုု မေၿပာၿပေတာ့ပါဘူး။ ေၿပာလိုုက္ရင္ ပါးစပ္ကေလးဟ မ်က္လံုုးအၿပ ူးသား အံ့အားသင့္တဲ့မ်က္လံုုးေတြ what .... why ဆိုုတဲ့ ေမးခြန္းေတြကိုု ကိုုယ္မေၿဖရွင္းႏိုုင္ေတာ့လိုု ့ပါဘဲ။ ဒီလိုုနဲ ့ ေမာ္ေတာ္ကားရံုုးကိုု ၅ ေခါက္ေၿမာက္ေရာက္ၿပီးမွ မွတ္ပံုုတင္ႏိုုင္ခဲ့ပါတယ္။ ဒီလိုုမ်ိဳး အလြန္လြယ္ကူရိုုးစင္းတဲ့ ကားမွတ္ပံုုတင္တာေလးကိုုေတာင္ ခက္ခဲခက္ဆစ္ လုုပ္ယူရသူပါ။ ကိုုယ့္ကိုုလည္း သိပါတယ္ ကိုုယ္ဟာ ဘယ္အရာကိုုမွ လြယ္လင့္တကူ ရရိုုးထံုုးစံမရိွ၊ သူမ်ားထက္ ႏွစ္ဆ၊ သံုုးဆပိုုၾကိ ုုးစားရ၊ ပင္ပန္းမဲ့ဇာတာပါတယ္ဆိုုတာ။ ကန္တက္ကီရံုုးမွာ ေလးေအာ့ၿဖစ္ၿပီး ေမရီလန္းၿပည္နယ္ကိုု ေၿပာင္းတဲ့အေၾကာင္းကိုုေတာ့ ေနာက္အပိုုင္းေတြမွ ဆက္ပါဦးမယ္။

စန္းထြန္း
ႏိုုဝင္ဘာ ၁၅၊ ၂၀၁၇။

ဂ်ီစီ ခရီးၾကမ္း - ၅

ေက်ာင္းမွာ ၈ လတက္ ၂ ႏွစ္ခြဲ အင္တန္းရွစ္ဆင္း အလုုပ္အခ်ိန္ၿပည့္လုုပ္ အေဝးသင္တက္တာကိုု Ciricular Practical Training CPT လိုု ့ ေခၚပါတယ္။ ေက်ာင္း ၂ ႏွစ္တက္ ၂ ႏွစ္  အင္တန္းရွစ္ဆင္းတာကိုု Optional Practical Training OPT လိုု ့ ေခၚပါတယ္။ OPT ဆင္းေနတုုန္း စာလုုပ္စရာမလိုုေတာ့ CPT က OPT ထက္ ပိုုပင္ပန္းတယ္လိုု ့ထင္တယ္။ ကိုုယ္တိုု ့ေက်ာင္းက CPT ၈ လ ေက်ာင္းတက္ၿပီးတာနဲ ့ လုုပ္ငန္းခြင္ဝင္ဖိုု ့ သင္တန္းေပးတယ္။ စီဗြီေဖာင္ေပးလိုုက္ရင္ replacement course သင္ၾကားတဲ့ဆရာေတြက စာမ်က္ႏွာ ၂ မ်က္ႏွာ စတိတ္ေဖာမတ္နဲ ့ ၿပင္ဆင္ထားတဲ့ စီဗီြေဖာင္ ၿပန္ေပးတယ္။ အေမရိကန္ ဓေလ့ထံုုးစံေတြကိုု သင္ၾကားေပးတယ္။ လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္တဲ့အခါ မနီးမေဝးသင့္ေတာ္တဲ့ အကြာအေဝးကေန မဖြမညွစ္ လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္တတ္ေအာင္ ေက်ာင္းသားေတြ တေယာက္ၿခင္းအခန္းေရွ ့ထြက္ လက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ရတယ္။ အင္တာဗ်ဴးသြားတဲ့အခါ ရံုုးဝတ္စံုုဝတ္ဆင္သင့္ၿပီး ခႏၶာကိုုယ္မွာ အေရာင္ ၃ ေရာင္ထက္ မပိုုသင့္ဘူး။ ဟိုုင္း ေဟာင္းအာယူဆိုုတာ ဟိုုင္းပါတဲ့။ အေမရိကန္ေတြက အနံ ့ကိုုသတိထားလိုု ့ ဆိုုးဝါးတဲ့အနံ ့ေတြ မရိွဖိုု ့လိုုတယ္။ အရည္အခ်င္းတူတဲ့ႏွစ္ေယာက္ဆိုု လက္ေၿမာက္ခိုုင္း အနံ ့ဆိုုးမထြက္တဲသူကိုု ေရြးမယ္ဆိုုတဲ့ ကာတြန္းေလးၿပေတာ့ ရယ္လိုုက္ၾကတာ။ ၁ မိနစ္အတြင္း ကိုုယ့္အေၾကာင္းကိုု အထိမိဆံုုး ေၿပာႏိုုင္ေအာင္ ေလ့က်င့္ရတယ္။

အင္တာဗ်ဴးရင္ ေမးတတ္တဲ့ ကိုုယ့္ရဲ ့အားသာခ်က္၊ အားနည္းခ်က္၊ ရည္မွန္းခ်က္၊ ဘယ္အခက္အခဲက ဂုုဏ္အယူရဆံုုးလဲ၊ ဘာေတြေလ့လာသင္ယူခ်င္လဲ၊ အားလပ္ခ်ိန္မွာ ဘာေတြလုုပ္သလဲ၊ ဘာဝါသနာပါလဲဆိုုတာေတြ ၿပင္ဆင္ရတယ္။ အတန္းေဖာ္ေတြ ေၿပာတဲ့အထဲမွာ ေကာင္းတာေတြပါရင္ မွတ္ထားၿပီး အင္တာဗ်ဴးေၿဖတဲ့အခါ ထည့္ေၿပာတယ္။ စတိတ္မွာ ဘာ visa status နဲ ့ေနတာလဲလိုု ့ေမးရင္ F1 ေက်ာင္းသားဗီဇာလိုု ့ မေၿဖနဲ ့။ ေက်ာင္းသားဗီဇာလိုု ့ ေၿဖလိုုက္လိုု ့ကေတာ့ တခါတည္းဖုုန္းခ်သြားေရာ။ တရားဝင္အလုုပ္လုုပ္ခြင့္ work authorization  ၂ ႏွစ္ခြဲ ရိွပါတယ္ ေက်ာင္းသားဗီဇာနဲ ့လိုု ့ ေၿဖရတယ္လိုု ့ သင္တယ္။ ဒီေလာက္အတန္တန္ သင္ေနတဲ့ၾကားထဲက ဘာဗီဇာနဲ ့ ေနတာလဲလိုု ့ လွ်ပ္တၿပတ္ေမးလိုုက္တဲ့အခါ အီသီယိုုးပီးယားေက်ာင္းသားေယဒီက ေက်ာင္းသားဗီဇာနဲ ့ပါလိုု ့ မဆိုုင္းမတြေၿဖလိုုက္တဲ့အခါ တတန္းလံုုး ပြဲက်ေတာ့တာပဲ။ အာဂ်ီရိုုထမင္းစားေဆာင္မွာေတြ ့တဲ့ ေယဒီကိုု ဘာဗီဇာနဲ ့ေနတာလဲလိုု ့ေနာက္ေတာ့ တရားဝင္အလုုပ္လုုပ္ခြင့္ရိွတဲ့ ေက်ာင္းသားဗီဇာပါလိုု ့ အရႊန္းသံေလးနဲ ့ ၿပန္ေၿဖတယ္။ အင္တာဗ်ဴးမွာေမးတတ္တဲ့ ပုုစာၦေတြ၊ ၿပသနာေၿဖရွင္းနည္းေတြ ေလ့လာၿပီး အင္တာဗ်ဴးေကာင္းေကာင္း ေၿဖႏိုုင္ဖိုု ့ ၿပင္ဆင္ရတယ္။ အလုုပ္ေအာ္ဖာရတဲ့အခါ ခ်က္ခ်င္းလက္မွတ္မထိုုးဘဲ ေက်ာင္းကိုုအရင္ၿပ ေက်ာင္းမွအိုုေကဆိုုမွ လက္မွတ္ထိုုးသင့္ပါတယ္တဲ့။

ကိုုယ္ေတြက စတိတ္အေတြ ့အၾကံ ုုမရိွေသးေတာ့ စာခ်ဳပ္ထဲက လွည့္ကြက္ေတြကိုု မသိႏိုုင္ဘူးေလ။ ရိုုက္စားအိႏိၵယကုုမၺဏီေတြ အထူးသၿဖင့္ နယူးဂ်ာဆီၿပည္နယ္ဖက္ကဟာေတြက ေက်ာင္းသားေတြ အလုုပ္အရမ္းလိုုခ်င္ေနမွန္းသိေတာ့ သူတိုု ့ဆီမွာ သင္တန္းလာတက္ ၃ လၿပီးရင္ အလုုပ္သြင္းေပးမယ္ ၆ လလုုပ္ေပးရမယ္ဆိုုၿပီး မက္လံုုးေပး။ ေနာက္ေတာ့ သူတိုု ့ပေရာဂ်က္ေတြမွာ လစာနည္းနည္းနဲ ့ မတန္မရာလုုပ္ခိုုင္း။ ဒီထက္ေကာင္းတဲ့အလုုပ္ေအာ္ဖာရေတာ့ ထြက္လိုု ့လည္းမရ ထြက္ရင္ ၆ လစာေပးရမယ္ဆိုုလိုု ့ ေက်ာင္းက ကူညီေၿဖးရွင္းေပးရတာေတြ ရိွတယ္။ အလုုပ္ရရင္၊ အလုုပ္ေၿပာင္းရင္၊ ေလးေအာ့ဖ္ၿဖစ္ရင္၊ ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ အရင္ဆံုုးေက်ာင္းကိုု အေၾကာင္းေၾကာင္းရမယ္တဲ့။ စတိတ္မွာ SSN Social Security Number က အေရးၾကီးတယ္။ အင္တာဗ်ဴးေတြမွာ background check လုုပ္ခ်င္လိုု ့ SSN နံပါတ္ေတာင္းရင္ ေနာက္ဆံုုးဂဏၰန္း ၄ လံုုးကိုုသာ ေပးပါတဲ့။ SSN ကဒ္ဆိုုတာ ဂဏၰန္း ၉  လံုုး နာမည္ပါတဲ့ စာရႊက္ေသးေသးေလးတခုု။ နာမည္နဲ ့ SSN နံပါတ္သိရင္ identity theft လုုပ္ႏိုုင္တယ္တဲ့။ ေက်ာင္းေရာက္ၿပီး ၂ လအၾကာ ကြန္ပ်ဴတာအခန္းေစာင့္ ၅ နာရီလားမသိ လုုပ္ရတယ္။ ေက်ာင္းက ပိုုက္ဆံနည္းနည္းေပးတယ္ SSN ရေအာင္လိုု ့။ သိလား စန္းစန္း SSN က အေရးၾကီးတယ္ အမ္းထရူးဂူရုုန္းက နီဘာစကားၿပည္နယ္က တကၠသိုုလ္တခုုမွာ တက္ေနတာ ၆ လ ၾကာတဲ့အထိ SSN မရလိုု ့ ဒီေက်ာင္းကိုုေၿပာင္းလာတာ။

စတိတ္မွာ credit scores လည္း အေရးၾကီးတယ္ ခရက္ဒစ္ကဒ္သံုုးၿပီး ပိုုက္ဆံဆပ္ႏိုုင္မွ ခရက္ဒစ္စကိုုးတက္မွာ။ ကယ္ပီတန္ဝမ္းဘဏ္က ေက်ာင္းသားခရက္ဒစ္ကဒ္ကိုု အရင္ဆံုုးရတာက မိုုင္းဖန္။ ခရက္ဒစ္စကိုုး မ်ားမ်ားတက္ေအာင္ဆိုုၿပီး pizza ranch ၾကက္ေၾကာ္ဆိုုင္ကိုု ခဏခဏခ်ီတက္ၾကတယ္။ မိုုင္းဖန္ခမ်ာ ကိုုယ္တိုု ့ ညွင္းဆဲသမွ် ခံရတယ္။ ခရက္ဒစ္စကိုုးက တက္ဖိုု ့ခက္သေလာက္ က်ဖိုု ့ေတာ့ အင္မတန္လြယ္တာ။ အခ်ိန္မွီမဆပ္ရင္ ေနာက္ၾကေၾကးမ်ားတယ္။ ခရက္ဒစ္ကဒ္ေတြ အမ်ားၾကီးေလွ်ာက္ဖြင့္ရင္၊ JCrew ၊ Banana Republic တိုု ့လိုု အဝတ္အထည္ကုုမၺဏီေတြက ခရက္ဒစ္ကဒ္ေတြဖြင့္ရင္၊ အခ်ိန္မွီအေၾကြးမဆပ္ရင္ ခရက္ဒစ္စကိုုးက်တယ္။ ကန္တက္ကီရံုုးမွာ PNC ဘဏ္က ဘဏ္ကဒ္ေတြအေၾကာင္း လာရွင္းၿပေတာ့ debit card ေပမဲ့ ခရက္ဒစ္စတိုုးေတြ တိုုးေအာင္လုုပ္တဲ့ကဒ္ရိွတယ္လိုု ့ေၿပာတယ္။ ေက်ာင္းမွာ recruiting လာလုုပ္တဲ့ Micro Retails ကုုမၺဏီကေန ပထမဆံုုးအင္တာဗ်ဴးနဲ ့ အင္တန္းရွစ္အလုုပ္ရသြားတဲ့ ယန္းဇီနဲ ့ ေဘာ္ဒါေပါင္ အိုုဟိုုင္းရိုုးၿပည္နယ္ ကလီဗီလန္းၿမိ ုု ့နားကိုု ေၿပာင္းသြားၾကတယ္။ ယန္းဇီေက်ာင္းက ထြက္ခါၿပီးမၾကာခင္ ကိုုယ္တိုု ့ကားကိုု ေဘးခန္းကဂ်ဴနီယာ အီဂ်စ္မေလးက ၅၀၀ နဲ ့ဝယ္သြားတယ္။ ၆၀၀ နဲ ့ဝယ္ ၅၀၀ နဲ ့ေရာင္း ကားေမာင္းလိုုင္စင္လည္းရ ပိုုက္ဆံလည္း မရံႈးတဲ့ ေကာင္းက်ိဳးေပးတဲ့ကားဆိုုပါေတာ့။ Algorithms ဘာသာရပ္မွာ B- ရေပမဲ့ တကၠဆပ္ၿပည္နယ္မွာ အလုုပ္ရလိုု ့အေဝးသင္က်မွ Alogrithms ထပ္တက္ဆိုုၿပီး ကေမၻာဒီးယားေလး ခ်န္ဒရီယာကိုု ေက်ာင္းကေန ထြက္ခြာခြင့္ေပးလိုုက္တယ္။

ဆူနမ္၊ စန္းထြန္း၊ မိုုင္းဖန္
ဧၿပီ ၆၊ ၂၀၁၂။ Good Friday အိုုဟိုုင္းရိုုးၿပည္နယ္ စင္စင္နာတီၿမိ ုု ့လည္က ဗီယက္နမ္စားေသာက္ဆိုုင္
Alogrithms မွာ A Hons ရတဲ့ တရုုတ္နဲ ့နီေပါေက်ာင္းသား ၂ ေယာက္ ပေရာ္ဖက္ဆာရူဘီ ေထာက္ခံေပးလိုု ့ အေမဇြန္ကိုု အင္တာဗ်ဴးသြားရတယ္။ အေနာက္ဖက္ ဝါရွင္တန္ၿပည္နယ္ ဆီေရတယ္ၿမိ ုု ့အထိ ေလယာဥ္လတ္မွတ္၊ ဟိုုတယ္ခေတြကိုု အေမဇြန္ကေပးတယ္။ ဘာေတြေမးလဲဆိုုေတာ့ အစံုုပဲ ေမးသမွ်ကိုု ဝိုုက္ဘုုတ္ေပၚမွာရွင္းၿပရတာ တေနကုုန္ပဲတဲ့။ အေမဇြန္အင္တာဗ်ဴး အင္မတန္ခက္သလို အေမဇြန္ကုုမၺဏီက တကယ္ေကာင္းတယ္။ နင္ သိပ္ေတာ္တာပဲလိုု ့ ခ်ီးမြမ္းေတာ့ ငါလား တခ်ိဳ ့ဘာသာေတြမွာ  B- ရတယ္ တခ်ိဳ ့ဘာသာေတြမွာ ေအာင္ရံုု တခ်ိဳ ့ဘာသာေတြက်ေတာ့ စိတ္ဝင္စားလိုု ့ အမွတ္နည္းနည္းေကာင္းတယ္ ေအေက်ာင္းသားမဟုုတ္ဘူးတဲ့။ မိုုင္းဖန္က ဘာသာတိုုင္း ေအရတဲ့ ေအေက်ာင္းသူ။ ကိုုယ့္မွာလည္း အလုုပ္မရေသးေတာ့ ဘယ္သြားမွန္းမသိ။ ကေမၻာဒီယားေလး ဆမ္နမ္ခ်န္လိုု သြားေနစရာအစ္မအိမ္၊ အသိမိတ္ေဆြ၊ အမ်ိဳးအိမ္မရိွ။ ေက်ာင္းမွာဆက္ေနလိုု ့ေတာ့ရတယ္ အၿပင္ေဆာင္မွာေန ခ်က္ၿပ ုုတ္စားရင္ စရိတ္သက္သာတယ္။ ဒါေပမဲ့ ၿမိ ုု ့ၾကီးေတြမွာ အလုုပ္ရဖိုု ့လြယ္ကူေတာ့ ၿမိ ုု ့ၾကီးေတြဆီ သြားသင့္တယ္လိုု ့ ဒါရိုုက္တာဒီလိန္းက အၾကံေပးတယ္။ ကိုုယ္သြားစရာမရိွ ၿဖစ္ေနတာကိုု ဆူနမ္သိသြားေတာ့ မိုုင္းဖန္ကိုုေၿပာ မိုုင္းဖန္က သူ ့ဆီမွာလာေနၿပီး အလုုပ္ရွာဖိုု ့ေၿပာတယ္။ ေက်ာင္းကေန အိုုဟိုုင္းရိုုးၿပည္နယ္ စင္စင္နာတီၿမိ ုု ့အထိ ဘတ္စ္ကားလတ္မွတ္ကိုု မိုုင္းဖန္ ဝယ္ပိုု ့ေပးတယ္။

အလုုပ္ရွာတာ ၃ လရိွေနၿပီ အလုုပ္မရေသးတဲ့ဆူနမ္ကိုု မိုုင္းဖန္ကေၿပာေပးလိုု ့ မိုုင္းဖန္ကုုမၺဏီက ဆူနမ့္ကိုု အင္တာဗ်ဴး အလုုပ္ေအာ္ဖာရလိုု ့ကိုုယ္ေရာက္ၿပီး ေနာက္တေန ့ ဆူနမ္ ေရာက္လာတယ္။ ကိုုယ့္ေနစားစရိတ္ကိုု မိုုင္းဖန္နဲ ့ဆူနမ္ တာဝန္ယူတယ္။ တေယာက္ခ်က္တာ တေယာက္မစားႏိုုင္ ကိုုယ့္အစားအစာ ကိုုယ့္ဘာသာခ်က္စား သံုုးေယာက္လံုုး အခ်က္အၿပ ုုတ္မကႊ်မ္း။ မိုုင္းဖန္နဲ ့ကိုုယ္က ငါးေပါင္းစားရင္ ဆူနမ္က ညီွလိုု ့တဲ့။ မိုုင္းဖန္က ပရိုုဂရမ္းမင္းမကႊ်မ္းတဲ့ဆူနမ္ကိုု ညေနတိုုင္း စာသင္တယ္။ သူ အလုုပ္သြင္းေပးထားတာဆိုုေတာ့ ဆူနမ္မလုုပ္ႏိုုင္မွာကိုု မိုုင္းဖန္က စိတ္ပူ။ ဆူနမ္ကလည္း မိုုင္းဖန္ မ်က္ႏွာပ်က္ရမွာစိုုးလိုု ့ စိတ္ဖိစီး။ အလုုပ္ရွာတဲ့ဆိုုဒ္ေတြမွာ စီဗီြေဖာင္ေတြ တင္ၿပီးတာနဲ ့ ဘဝဟာ သနားစရာ။ အိပ္ယာကေတာင္ မႏိုုးေသးဘူး ဖုုန္းေခၚေနၿပီ။ တေန ့တေန ့ အင္တာနက္ဆိုုဒ္မွာ စီဗီြေဖာင္ပစ္တင္၊ ဖုုန္းလာရင္ေၿဖ၊ အင္တာဗ်ဴးေၿဖဖိုု ့ၿပင္ဆင္၊ အင္တာဗ်ဴးေၿဖ၊ ေလ့လာသင္ယူနဲ ့ ယားလိုု ့ေတာင္ မကုုတ္အား။ အလုုပ္ရွာတဲ့သူက အလုုပ္လုုပ္တဲ့သူထက္ ပင္ပန္းတယ္။ ဘယ္ဆီဘယ္ဝယ္  ဘယ္ေတာ့မွ အလုုပ္ရမယ္မွန္းမသိ။ ၄၅ မိနစ္အေဝးက စင္စင္နာတီၿမိ ုု ့မွာ ေရးေၿဖလာေၿဖဆိုုေတာ့ တကၠစီငွားရင္ ပိုုက္ဆံအမ်ားၾကီးကုုန္မယ္ မိုုင္းဖန္နဲ ့ဆူနမ္က ရံုုးမသြားခင္ ကိုုယ့္ကိုုလိုုက္ပိုု ့၊ ေရးေၿဖစာေမးပြဲေၿဖ၊ အေၿဖလႊာကိုု မိုုင္ ၁၀၀ အေဝးက ကန္တက္ကီၿပည္နယ္ လူဝီဗီလ္ၿမိ ုု ့ကရံုုးကိုု ဖတ္စ္နဲ ့ပိုု ့၊ လူ ၄ ေယာက္နဲ ့ ဖုုန္းအင္တာဗ်ဴး ၁ နာရီေလာက္ေၿဖ။ ေန ့လည္ထမင္းစားခ်ိန္မွာ မိုုင္းဖန္နဲ ့ဆူနမ္လာေခၚ။

ေရးေၿဖ၊ ဖုုန္းအင္တာဗ်ဴးေအာင္ေတာ့ လူေတြ ့အင္တာဗ်ဴး face to face လာေၿဖခိုုင္းတယ္။ မနက္ ၉  နာရီရံုုးမတက္ခင္ စင္စင္နာတီၿမိ ုု ့လည္ေကာင္မွာရိွတဲ့ ဘတ္စ္ကားဂိတ္မွာ ခ်ေပးခဲ့တယ္။ မိုုင္းဖန္က အင္တာဗ်ဴးသြားေၿဖတဲ့အခါသံုုးဖိုု ့ ပိုုက္ဆံ ၁၀၀ ေပးတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္တုုန္းက စမတ္ဖုုန္းမရိွ တလ ၄၀ ေပးရတဲ့ prepaid ဖုုန္းဆိုုေတာ့ အင္တာနက္ပြတ္လိုု ့မရဘူး စာအုုပ္သယ္ရတယ္။ ေန ့လည္ ၁၁ နာရီ ဘတ္စ္ကားစီး ေန ့လည္ ၁ နာရီ ကန္တက္ကီၿပည္နယ္ လူဝီဗီလ္ၿမိ ုု ့လည္ေကာင္ေရာက္။ တကၠစီ နာရီဝက္စီး လူ ၄ ေယာက္နဲ ့ အင္တာဗ်ဴး  ၂ နာရီေၿဖ၊ အၿပန္တကၠစီလာေခၚ၊ ည ၆ နာရီ ခြဲ ဘတ္စ္ကားနဲ ့ၿပန္။ ဘတ္စ္ကားေစာင့္ရင္း ၿမိ ုုုု ့လည္ေကာင္တဝိုုက္ ပတ္ေလွ်ာက္ၿပီး ဓာတ္ပံုုရိုုက္။၊ ည ၉  နာရီခြဲ မိုုင္းဖန္တိုု ့လာၾကိ ုု ေန ့လည္စာလြတ္။ မိုုင္းဖန္တိုု ့လည္း လမ္းေတြမွားလိုု ့ အေတာ္ၾကီးၾကာမွ ေရာက္လာတယ္။ အင္တာဗ်ဴးတဲ့ ဝီလီယမ္ဂရင္းက ကိုုယ္ recursive နဲ ့ေၿဖထားတာကိုု သေဘာက်လိုု ့တဲ့။ ဟင္း ဟင္း FPP အတန္းကိုု ႏွစ္ေခါက္တက္ ထံုုးလိုုေၿခ ေရလိုုေႏွာက္ ေထာင္းလေမာင္းေႀကထားတဲ့ တန္ဖိုုးေတြ ခံစားရၿပီ။ ပရိုုဂရမ္းမင္း ေၿဖထားတာကိုုၾကည့္ၿပီး ေၿဖသူရဲ ့ ၿပသနာေၿဖရွင္းနည္း problem solving skill ၊ စဥ္းစားနည္း၊ ၿဖတ္ထိုုးညဏ္၊ IQ ကိုု ခန္ ့မွန္းလိုု ့ရတယ္ထင္တယ္။ အင္တာဗ်ဳးၿပီး တပတ္အၾကာ ေအာ္ဖာရေတာ့ ႏွစ္ပတ္အတြင္း ကန္တက္ကီၿပည္နယ္ လူဝီဗီလ္ၿမိ ုု ့ကိုု ေၿပာင္းရတယ္။ ကိုုယ့္ရဲ ့ money eater ကား၊ လူဝီဗီလ္ၿမိ ုု ့က အေတြ ့အေၾကံ ုုေတြအေၾကာင္းကေတာ့ ေနာက္အပိုုင္းက်မွ ဆက္ပါဦးမယ္။

ႏိုုဝင္ဘာ ၁၁ ၊ ၂၀၁၇။
စန္းထြန္း

ဂ်ီစီ ခရီၾကမ္း - ၄

ကိုုယ္တိုု ့ေလးေယာက္ထဲမွာ ဗီယက္နမ္မေလး မိုုင္းဖန္က အေတာ္ဆံုုး မာစတာဘရိမ္းလိုု ့ ေခၚၾကတယ္။ မေလးရွား HP မွာ အလုုပ္လုုပ္ခဲ့ၿပီး ေတာ္လိုု ့ ကယ္လီဖိုုးနီးယားၿပည္နယ္ကိုုလႊတ္ ၂၀၀၈ စီးပြားပ်က္ကပ္ဆိုုက္ေတာ့ laid off ေလးေအာ့ဖ္ၿဖစ္ၿပီး ဗီယက္နမ္ကိုု ၿပန္ရသူ။ ဒီေတာ့ မိုုင္းဖန္က ေလးေအာ့ဖ္ဆိုုတာကိုု သိပ္ေၾကာက္တာ။ အလုုပ္ေတြၿပ ုုတ္ကုုန္ၿပီၾကားလိုု ့ သူေ႒းကိုု ေမးၾကည့္ေတာ့ စီးပြားေရးအေၿခအေန အဲဒီေလာက္မဆိုုးေသးပါဘူးေၿပာၿပီး ေနာက္ေန ့ အလုုပ္ၿဖ ုုတ္တာ ခ်က္ၿခင္းဗီယက္နမ္ ၿပန္ရတာတဲ့။ မိုုင္းဖန္ ရည္းစားက ဗာမြန္ၿပည္နယ္မွာဆိုုေတာ့ မိုုင္းဖန္က စတိတ္ကိုု လာခ်င္ေနတာ။ စတိတ္ကိုု ေက်ာင္းတက္ဖိုု ့လာေတာ့ အိုုင္အိုုဝါၿပည္နယ္ စီဒါးရက္ပစ္ၿမိ ုု ့မွာ ေက်ာင္းကလာၾကိ ုုမွာကိုု ေစာင့္ေနတုုန္း မိုုင္းဖန္လိုု ့ ဗီယက္နမ္လိုု ပီပီသသ ေခၚသံကိုုၾကားလိုုက္ရတဲ့အခါ ေၾကာင္ေတာင္ေတာင္ ၿဖစ္သြားတယ္တဲ့။ ဗီယက္နမ္ကုုမၺဏီမွာ အလုုပ္အတူတူလုုပ္ခဲ့တဲ့ ဟြားလည္း ေက်ာင္းတက္ဖိုု ့ လာတာ ေရစက္မ်ား ဆန္းၾကယ္တယ္ေနာ္။ ဟြားလဲ့ဆိုုတာ ဗီယက္နမ္ဆိုု ပန္းလိုု ့အဓိပၺာယ္ရပါသတဲ့ ေယာက်္ားေလးကိုု ဘာလိုု ့ပန္းနာမည္ ေပးထားတာလဲ မသိဘူး။ အဲဒီအေၾကာင္း ေမးမယ္ေမးမယ္နဲ ့ မေမးၿဖစ္ဘူး။ ဟြားက အူတူတူ အတတ သိပ္ခင္ဖိုု ့မေကာင္း  မိုုင္းဖန္နဲ ့လည္း ဝတ္ေက်တန္းေက် ေမးထူးေခၚေၿပာဆိုုေတာ့ သိပ္မခင္ဘူး။

ဆူနမ္နဲ ့ ရာမားက တကၠသိုုလ္မွာအတူတူ တတန္းတည္း တတိယႏွစ္ေယာက္မွ အခင္ဆံုုးသူငယ္ခ်င္းေတြၿဖစ္၊ အလုုပ္ဝင္ေတာ့လည္း ကုုမၺဏီအတူတူ၊ စတိတ္လာေတာ့လည္း အတူတူ။ ေၾကာက္တတ္တဲ့ ရာမားက ဆူနမ့္အခန္းမွာပဲ ေနေလ့ရိွတယ္။ ဆူနမ္၊ ရာမား၊ ဂဂၤါ၊ ရာဂ်စ္တိုု ့ေလးေယာက္ စတိတ္ကိုုလာတာ အိႏိၵယ၊ ကာတာ၊ လန္ဒန္၊ ခ်ီကာဂိုု ၂ ရက္နီးပါးေလာက္ ၾကာတယ္။ လက္ေက့အိတ္ေပ်ာက္တာ နာမည္ၾကီးတဲ့ အိႏိၵယေလဆိပ္မွာ လက္ေက့အိတ္ ေပ်ာက္မလိုုၿဖစ္။ အၾကမ္းဖက္သမား လူမ်ိဳးရုုပ္ေပါက္တဲ့ ရာဂ်စ္ကိုု လန္ဒန္ေလဆိပ္မွာ ေခၚယူစစ္ေဆးခံရတယ္တဲ့။ ကိုုယ့္ထက္ ၂ ရက္ေစာၿပီး ေရာက္လာတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ ႏွင္းမုုန္တိုုင္းတိုုက္လိုု ့ ခ်ီကာဂိုုေလဆိပ္မွာ ၂ ရက္ေလာက္ ေစာင့္ခဲ့ရတယ္တဲ့။ ဆူနမ္နဲ ့အေဆာင္မွာအတူတူေန၊ တကၠသိုုလ္မွာ စီနီယာ၊ ယူအက္စ္ေက်ာင္းမွာလည္း စီနီယာၿဖစ္တဲ့ အက္စမီတာမန္ေခ်းက ညီအစ္မလိုု ခ်စ္ၾကတယ္။ မန္ေခ်းဆိုုတာ နီပါလီလိုု လူသားလိုု ့အဓိပၺာယ္ရတယ္တဲ့ ဘာလိုု ့မန္ေခ်းလိုု ့ ေခၚခိုုုုင္းတာလဲမသိ မန္ေခ်းလိုု ့ေခၚပါဆိုုလိုု ့ ေခၚတာ။ အန္စမီတာမန္ေခ်းအမ်ိဳးသားက H1B ဗီဇာနဲ ့ စတိတ္မွာ အိုုင္တီအလုုပ္ လုုပ္ေနတယ္။ အဲ့ဒါဆိုု ေက်ာင္းမတက္ဘဲ ယူ ့ေယာက်္ားေနာက္ လိုုက္လာလိုု ့ရတာပဲ။ H4 မွီခိုုဗီဇာဆိုုရင္ အလုုပ္လုုပ္ခြင့္ မရိွဘူးေလ။ 

ေက်ာင္းဖြင့္စတုုန္းက ဆူနမ္၊ ရာမားက အက္စမီတာမန္ေခ်း၊ စီနီယာနီေပါေက်ာင္းသားေတြနဲ ့တရုုန္းရုုန္း။ မိုုင္းဖန္ကလည္း စီနီယာဗီယက္နမ္မေလးငါးနဲ ့ တရုုန္းရုုန္း။ ေက်ာင္းဖြင့္စတုုန္းက ကိုုယ့္မွာေတာ္ေတာ္ အထီးက်န္တာ။ တခ်ိန္လံုုး စတိတ္လာမိတာ မွားေလၿခင္းလိုု ့ ေနာင္တရေနတာ။ ဂ်ဴလိုု္င္လ ၿပန္လာခ်ိန္ စီနီယာေတြကလည္း ေက်ာင္းကထြက္ခြာသြားၿပီ၊ တေယာက္အေၾကာင္း တေယာက္သိလာၿပီဆိုုေတာ့ ကိုုယ္တိုု ့ေလးေယာက္ တရုုန္းရုုန္း။ ဗီယက္နမ္ေတြရဲ ့ အဂၤလိပ္စာအသံထြက္က အင္မတန္ဆိုုးတယ္ ဘယ္သူမွ နားမလည္ဘူး။ မိုုင္းဖန္ကေၿပာရင္ ဆူနမ္က စန္းစန္း ဘာသာၿပန္တဲ့။ မိုုင္းဖန္က ကိုုယ့္ကိုု အဂၤလိပ္လိုုေၿပာ ကိုုယ္က ဆူနမ္တိုု ့ကိုု အဂၤလိပ္လိုုၿပန္ေၿပာ english to english ဘာသာၿပန္ရတယ္ ဆိုုပါေတာ့။ ေနာက္ေတာ့ တေယာက္အေၾကာင္း တေယာက္သိလာၿပီဆိုုေတာ့ ဘာသာၿပန္စရာမလိုုေတာ့ဘူး။ မိုုင္းဖန္းက တဝါးဝါးေၿပာ ကိုုယ္တိုု ့က တဟားဟားရယ္ ေဘးကလူေတြကေတာ့ ဘာမွနားလည္မွာမဟုုတ္ဘူး ကိုုယ့္နည္းကိုုယ့္ဟန္နဲ ့ေတာ့ ဟုုတ္ေနၾကတာပဲ။ ဆူနမ္နဲ ့ကိုုယ္က ဘိတ္ခ်ီး ကိုုယ္က စာကလြဲရင္ အကုုန္သိ မီနီဂူဂယ္ဆိုုတဲ့ နာမည္ေၿပာင္ရတယ္။ ေလ့လာသင္ယူရတဲ့ ဘာသာရပ္ေတြထဲမွာ ၾကိ ုုက္ႏွစ္သက္တဲ့၊ ပ်င္းရိၿငီးေငြ ့ဖြယ္ေကာင္းတဲ့ ဘာသာရပ္ေတြ ရိွသလိုု ထူးၿခားတဲ့ ပေရာ္ဖက္ဆာေတြလည္း ရိွတယ္။

Software Engineering ဘာသာရပ္သင္တဲ့ အီသီးယိုုးပီးယားသား ပေရာ္ဖက္ဆာဆီးဖူးဟာ အင္မတန္စည္းကမ္းတင္းၾကပ္သူလိုု ့ နာမည္ၾကီးတယ္။ သူ ့စာသင္ခ်ိန္မွာ အိပ္ငိုုက္လိုု ့မရဘူး အိပ္ငိုုက္ရင္ မ်က္ႏွာသစ္ခိုုင္းတယ္။ ၾကိမ္လံုုးတဝင့္ဝင့္ ရိွေနတတ္ၿပီး အာရံုုလြင့္လိုု ့မရဘူး။ ပေရာဂ်က္ေတြလုုပ္ေတာ့ တရုုတ္ပန္ဒါ ေပါင္၊ ဂရင္းကဒ္ အီသီယိုုးပီးယားသား တက္စဖာမီခဲတိုု ့နဲ ့ လုုပ္ရတယ္။ ကိုုယ္တိုု ့အင္တာေနရွင္နယ္ေက်ာင္းသားေတြက ေက်ာင္းလခသံုုးေသာင္း ေပးရခ်ိန္မွာ ဂရင္းကဒ္ေတြက ၁ ေသာင္းေပး ေက်ာင္းမွာတစ္ႏွစ္တက္ အင္တန္းရွစ္ ၂ ႏွစ္ခႊဲဆင္းရတယ္။ ပေရာဂ်က္ေဆြးေႏြးခ်ိန္ ေပါင့္ကိုု တရုုတ္လိုု  ေသႊ ့ ေသႊ ့ yes yes လိုု ့ေနာက္တာကိုု ပေရာဂ်က္ေဆြးေႏြးခ်ိန္မွာ အဂၤလိပ္လိုုပဲေၿပာပါတဲ့ တက္စဖာက။ ေက်ာင္းဆရာၿဖစ္တဲ့တက္စဖာအတြက္ ပရိုုဂရမ္းမင္းေတြက ခက္ခဲေနတာ့ ပေရာဂ်က္ကိုု သူမလုုပ္ႏိုုင္ဘူးလိုု ့ပေရာ္ဖက္ဆာစီးဖူးကိုု သြားေၿပာတယ္။ ကိုုယ္က ေဘာ္လန္တီယာလုုပ္ၿပီး ကူလုုပ္ေပးပါမယ္လိုု ့ ေၿပာရတယ္။ ကိုုယ္တိုု ့ ညိွႏိႈင္းထားတဲ့ဟာေတြ မဟုုတ္ဘဲ ပန္ဒါေပါင္က သူေရးထားတာေတြ ၿပသြားခဲ့တယ္။ ကိုုယ္လည္း သိေပမဲ့ ကိုုယ္လုုပ္တဲ့အပိုုင္းကိုုၿပ error တက္ရင္ ဘယ္လိုုၿဖစ္တာပါလိမ့္ မေန ့ကအေကာင္းဆိုုၿပီး အရႊန္းေဖာက္။ အဲ့ဒါကိုု တက္စဖာက ကိုုယ္တိုု ့ညိႈႏိုုင္းလုုပ္ထားတာ မဟုုတ္ဘူးဆိုုၿပီးေၿပာေတာ့ team work မလုုပ္ဘူးဆိုုတာ ေပၚေနတာေပါ့။

အထီးက်န္ ဆာေလာင္ငတ္မႊတ္ ပင္ပန္းဆင္းရဲတဲ့ ေက်ာင္းသူဘဝကိုု ထင္ဟပ္ေနတဲ့ဓာတ္ပံုု
၂၀၁၂ ေဖေဖၚဝါရီ ေက်ာင္းကမထြက္ခႊာခင္ ေဘးခန္းကိုု ေရာက္လာတဲ့ အမ္ဘီေအေက်ာင္းသူ
ကေမၻာဒီယားမေလး ဗီဆာခါေလးကိုု ေက်ာင္းနားကေရကန္ကိုု လိုုက္ပိုု ့ေပးရင္ ဗီဆာခါေလး ရိုုက္ေပးထားတဲ့ပံုု

အၿမင္ကပ္လိုုက္တာ တက္စဖာကိုု ေနာက္ဆိုုဟိုုင္းေတာင္ ႏႈတ္မဆက္ေတာ့ဘူး။ ပေရာဂ်က္ၿပီးရင္ အရမ္းခင္ရင္ခင္ မခင္ရင္ မေခၚမေၿပာႏိုုင္ ၿဖစ္သြားတတ္တယ္။ ၂၀၁၄ နယူးေယာက္မွာ စာေမးပြဲေၿဖေတာ့ တက္စဖာနဲ ့ေတြ ့ေသးတယ္။ ဟိုုင္းလိုု ့ႏႈတ္ဆက္လိုုက္ေပမဲ့ အၿမင္ကပ္တယ္ မၿမင္ခ်င္ပါဘူးဆိုုမွ လာဆံုုေနေသးတယ္။ Springs & Hibernate အတန္းကိုု နယ္သာလန္သား ပေရာ္ဖက္ဆာမိခဲသင္တယ္။ ပေရာ္ဖက္ဆာက ငယ္ငယ္ေခ်ာေခ်ာ ကိုုယ့္ထက္ ၂ ႏွစ္ပဲၾကီးတယ္။ ကိုုယ္တိုု ့လိုု မာစတာေက်ာင္းသား ေရႊတံဆိပ္ဆုုရၿပီး ဆရာၿဖစ္ေနတာ။ Springs & Hibernate ကခက္ေတာ့ ညေနတိုုင္း မိုုင္းဖန္က ဆူနမ္နဲ ့ရာမားကိုု သင္ေပးတယ္။ စာေမးပြဲက အရမ္းခက္လိုု ့ ဘယ္သူမွမေၿဖႏိုုင္ဘူး ေန ့လည္ထမင္းစားခ်ိန္ၿပီးမွ ေက်ာင္းသားေတြ မ်က္ႏွာရံႈ ့မဲ့ၿပီး ထြက္သႊားၾကတယ္။ ပေရာ္ဖက္ဆာကေတာ္ေတာ့ ခက္တာေတြေမးၿပီး ေက်ာင္းသားေတြကိုု ပညာၿပတယ္။ ေက်ာင္းသားေတြ ကြန္ပလိမ္းတက္ၾကလိုု ့နဲ ့တူတယ္ ကိုုယ့္အလွည့္က်ေတာ့ ေမးခြန္က အဲဒီေလာက္မခက္ဘူး။ ကိုုယ္ A ရတယ္ဆိုုေတာ့ မိုုင္းဖန္တိုု ့ အံ့အားသင့္ၾကတယ္။ Web Application သင္တဲ့ အီရတ္သား 
ပေရာက္ဖက္ဆာနာဂ်စ္ကလည္း မာစတာေက်ာင္းသား ေရႊတံဆိပ္ရၿပီး ဆရာၿပန္လုုပ္တဲ့သူ။ 

စာအရမ္းသင္တဲ့ဆရာ ဗဟုုသုုတေတြေဝငွ ေက်ာင္းသားေတြဆီကလည္းသင္ယူ ေမးခြန္းေတြအမ်ားၾကီး ေမးတတ္တဲ့ ပါကစၥတန္၊ ေဂ်ာ္ဒန္၊ အိႏၵိယေက်ာင္းသားေတြနဲ ့ ဘတၿပန္က်ားတၿပန္။ ေမးခြန္းမေမးတဲ့ကိုုယ့္ကိုု ေမးခြန္းေမးရင္ ၃ မွတ္ေပးမယ္လိုု ့ေၿပာတတ္တဲ့ဆရာ။ မနက္တိုုင္း quizz ေတြေမး၊ မနက္ ၉  နာရီကတည္းက ေၿဖလိုုက္တာ ေန ့လည္ထမင္းစားခ်ိန္ အေၿဖကိုုၿပေတာ့ မေက်နပ္ေသးလိုု ့ ထပ္ေရးခိုုင္း၊ တခ်ိဳ ့ေက်ာင္းသားေတြက်ေတာ့ ေအာင္ၿပီ အမွတ္ထပ္လိုုခ်င္ရင္ ထပ္ေၿဖ၊ ေမးခြန္းက open book အင္တာနက္မွာ ရွာလိုု ့ရတယ္၊ ယန္းစီနဲ ့ကိုုယ္ကေတာ့ ညေန ၄ နာရီမွ ၿပန္ရတယ္ ေန ့လည္စာငတ္။ အမွတ္ေတြထြက္ေတာ့ မနက္ၿဖန္ က်တဲ့ေက်ာင္းသားေတြ စာေမးပြဲလာေၿဖရင္ အမွတ္ေပးမယ္။ ေအာင္ၿပီးသား ေက်ာင္းသားေတြ လာေၿဖရင္ေတာ့ အမွတ္မေပးဘူးတဲ့။ ကိုုယ္က ေအာင္ေပမဲ့ အမွတ္မရလည္း သြားေၿဖတယ္ pracitice makes perfect ။ အတန္းၿပီးသြားေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြ ပေရာ္ဖက္ဆာနဲ ့ pizza ranch ၾကက္ေၾကာ္ဆိုုင္မွာ သြားစားၾကတယ္။ ပေရာ္ဖက္ဆာနာဂ်စ္က သူ ့အတန္းထဲမွာ ေဖ့ဘႊတ္ၾကည့္မလား ၾကိ ုုက္တာလုုပ္လုုိ ့ရတယ္။ အဲ ေမာက္စ္ ကလစ္တာေတာ့ မၾကိ ုုက္ဘူး။ ပေရာ္ဖက္ဆာနာဂ်စ္က မားၿဂိ ုုလ္ကိုုသြားမဲ့ အာကာသယာဥ္မႈးအၿဖစ္ ဝင္ၿပိ ုုင္တာ Mars 100  အထဲပါေသးတယ္။ ေက်ာင္းတက္တုုန္းက အိပ္ေရးမဝ ဆာေလာင္ငတ္မႊတ္ ေန ့တို္င္းအိမ္စာအခ်ိန္မွီၿပီးဖိုု ့ စာေမးပြဲမွာ ဘီရဖိုု ့ ၾကိ ုုးစားရတာ တကယ္ပင္ပန္းတယ္။

ဆူနမ္တိုု ့ နီေပါ ၅ ေယာက္ စုုဝယ္ထားတဲ့ကားဟာ သူတိုု ့လက္ထဲမွာေတာ့ အင္မတန္ခ်ဴခ်ာတာ စီးတဲ့သူကလည္း မ်ားတာကိုုး။ ကားေမာင္းေလ့က်င့္လိုု ့ ကိုုယ္က ဓာတ္ဆီအပိုုထည့္ေပးမယ္ၾကံရင္ ဆူနမ္က ဘာလဲ ရာဂ်စ္အတြက္ ထည့္ေပးမလိုု ့လား ကိုုယ္ေမာင္းဖိုု ့ပဲကိုုယ္ထည့္။ ဂ်ဴလိႈင္ ေက်ာင္းကိုုၿပန္လာၿပီး သိပ္မၾကာခင္ ဆူနမ္၊ ရာမား၊ မိုုင္းဖန္က ကားေမာင္းလိုုင္စင္ရတယ္။ ကိုုယ့္ကိုု ကားေမာင္းသင္ေပးႏိုုင္တာက ဆူနမ္ပဲ ရိွတယ္ အေရးအေၾကာင္းဆိုု စတီယာတိုုင္ကိုု ဆြဲလွည့္ဖိုု ့ မိုုင္းဖန္က အားမရိွ။  ပိန္ပိန္ေညာင္ေညာင္ chop stick ေၿခတံေလးေတြနဲ ့ ရာသီဥတုုေအးရင္ ေခ်ာင္းတဟြတ္ဟြတ္ဆိုုး အားရင္ ကုုတင္ေပၚမွာ လဲေနတတ္တာ မိုုင္းဖန္။ ဆူနမ္က ဘရိတ္ ဘရိတ္လိုု ့ေအာ္ရင္ ကိုုယ္က ဒီမွာၾကည့္ ဘရိတ္ ဘရိတ္နင္းထားတယ္ေတြ ့လားလုုိ ့ ေအာ္တယ္။ ေခါင္းမာၿပီး အေၾကာက္အလန္ ့မရိွတဲ့ ကိုုယ့္ကိုု ကားေမာင္းသင္ရတာ ဆူနမ္ အင္မတန္စိတ္ညစ္တယ္။ ဘယ္ေန ့ ကားတိုုက္မလဲလိုု ့ စိတ္ပူေနရတာတဲ့။ သင္ေမာင္းသမားေတြ ကားေမာင္းေလ့က်င့္ရင္ ကားေမာင္းလိုုင္စင္ရထားတဲ့သူ ပါရတယ္။ ဆူနမ္တိုု ့လက္ထဲမွာတုုန္းကေတာ့ ခ်ဴခ်ာလြန္း ကားၿပင္ဆိုုင္ကိုု မၾကာခဏေရာက္လြန္းလိုု ့ အကုုန္အက်မ်ားေနတဲ့အတြက္ ကိုုယ့္ကိုုမေရာင္းခင္ ေနာက္ဆံုုးကားၿပ ုုၿပင္ထိန္းသိမ္းခေငြကိုု မိုုင္းဖန္က စန္းစန္းအတြက္ လက္ေဆာင္ဆိုုၿပီး ေပးသတဲ့။ ယန္းဇီက သူ ့ေဘာ္ဒါတရုုတ္မကားကိုု အၿမဲစီးၿပီး ကားေမာင္းေလ့က်င့္ဖိုု ့၊ ေစ်းဝယ္သြားတာေလာက္ပဲ သံုုးတယ္။ ေက်ာင္းနဲ ့အေဆာင္က လမ္းမေလးပဲ ၿခားတယ္။

ယန္းဇီ၊ ကေမၻာဒီးယားေလး ခ်န္ထရီရာတိုု ့က ကားေမာင္းလိုုင္စင္ တခါတည္းနဲ ့ရတယ္။ ဘယ္သူေတာ့ၿဖင့္ ဘယ္လိုုေၾကာင့္ ကားေမာင္းလိုုင္စင္ေၿဖဆိုုခြင့္ ဘယ္ႏွစ္ပတ္ပိတ္လိုုက္ၿပီလိုု ့ၾကားရင္ ေတြ ့တာနဲ ့ stop means fullly stop ၊ green means go ၊ red means stop လိုု ့ စၾကေတာ့တာပဲ။ ကိုုယ္ ကားေမာင္းက်င့္ရင္ လိုုက္ေပးဖိုု ့ အကူအညီေတာင္းတဲ့အခါ ယန္းဇီက လိုုက္ေပးေပမဲ့ မနက္ေစာေစာ ကားေမာင္လိုုင္စင္ေၿဖဖိုု ့က်ေတာ့ မလိုုက္ေပးႏိုုင္ဘူး။ ယန္းဇီက ညဥ့္နက္မွ အိပ္ယာဝင္ေတာ့ မနက္ကိုု အိပ္ယာထေနာက္က်တယ္ ေက်ာင္းတက္ခါနီးမွ အူယားဖားယား ေၿပးလာတာ။ တခါေတာ့ ဘယ္သူမွမပါဘဲ သြားေၿဖတာ အရာရိွက သူငယ္ခ်င္းမပါဘူးလားလိုု ့ေမးေတာ့ ဟိုုနားမွာေဆးလိပ္သြားေသာက္ေနတယ္လိုု ့ညာေၿပာတာ ကားေမာင္းၿပၿပီးတဲ့အခါ ၃ ပတ္ပိတ္လိုုက္တယ္။ ဘယ္သူမွေခၚလိုု ့မရလိုု ့ တေယာက္တည္းလာတာကိုု ရိပ္မိတယ္ထင္ပါရဲ ့။ parellel parking  အတြက္ေလ့က်င့္ေနတုုန္း ေက်ာင္းသားေတြ သူတိုု ့ကားေဘးနားမွာ parallel parking က်င့္တာ တိုုက္မိလိုု ့ ထြက္ေၿပးသြားတယ္ ေက်းဇူးၿပ ုုၿပီး သူတိုု ့ကားနားမွာ လာမက်င့္ပါနဲ ့တဲ့။ တၿခားၿမိ ုု ့ကိုုေရာက္ရင္ ကားေမာင္းလိုုင္စင္ရဖိုု ့ ခက္တာမိုု ့ ေက်ာင္းကမထြက္ခြာမွီ ကားေမာင္းလိုုင္စင္ရဖိုု ့ အင္မတန္ အေရးၾကီးတယ္။ ကိုုယ္က ၅ ေခါက္ေၿမာက္ ေက်ာင္းကမထြက္ခြာခင္ေန ့မွာ ကားေမာင္းလိုုင္စင္ရတယ္။

အမွတ္နည္းနည္းလိုုေပမဲ့  တၿခားၿမိ ုု ့ကိုုေရာက္ရင္ ကားေမာင္းလိုုင္စင္ရဖိုု ့ခက္တယ္ ၿမိ ုု ့ၾကီးေတြမွာ သတိထားေမာင္းဆိုုၿပီး ကားေမာင္းလိုုင္စင္ ထုုတ္ေပးလိုုက္တယ္။ အဲ့ဒီလိုု ကားေမာင္းလိုုင္စင္ ရရိွထားသူဆိုုေတာ့ ဆူနမ္တိုု ့ ကိုုယ့္ကားစီးရင္ ေနာက္ခံုုမွာထိုုင္ေနဦးေတာ့ ခါးပတ္ပတ္ၾကတယ္။ တတန္းတည္းသား အီသီယိုုးပီးယားကေနခႊဲထြက္တဲ့ အီထရီယာႏိုုင္ငံကေန ဒီဗြီေပါက္လိုု ့ေရာက္လာတဲ့ အာရိယန္ဟာ ကားအလုုိရိွရင္ လာငွားတတ္ေပမဲ့ ကားေမာင္းက်င့္ဖိုု ့ လိုုက္ခဲ့ေပးပါဆိုုရင္ tomorrow လိုု ့ ေၿပာတတ္တယ္။ အားနာတတ္တဲ့ဆူနမ္က ႏိုုးလိုု ့မေၿပာတိုုင္း ကိုုယ္နဲ ့မိုုင္းဖန္က tomorrow never comes. say no လိုု ့ ဆူနမ္ကိုုေၿပာ အာရီယန္ကိုု အၿမင္ကပ္။ ႏိုုင္ဂ်ီးရီးယားသူ အမ္ဘီေအေက်ာင္းသူတေယာက္က သူ ့ကိုုကားေမာင္းသင္ေပးေစခ်င္တယ္ ကိုုယ့္ကားနဲ ့ ဓာတ္ဆီေတာင္ ကိုုယ္ကစိုုက္ေပးရမလားမသိ။ သေဘာေကာင္းတဲ့ယန္းဇီက ၿငင္းရခက္ေနရင္ ကိုုယ္က လူမိုုက္ၾကီးလုုပ္ၿပီး မအားဘူး ပေရာဂ်က္ရိွတယ္လိုု ့ ၿငင္းတယ္။ ဆူနမ္တိုု ့နီေပါေတြလည္း အိႏိၵယေတြ ညစ္တယ္လိုု ့ ၿမင္တယ္တဲ့။ ကိုုယ့္တသက္ေတာ့ သေဘာမေနာေကာင္း ကူညီတတ္တဲ့ အိႏိၵယဆိုုတာ မၾကံ ုုဖူးေသးဘူး။ Social Security Number (SSN) ၊ credit score ေတြ အေရးၾကီးပံုုအေၾကာင္း၊ အလုုပ္ဘယ္လိုုရွာေဖြခဲ့လဲဆိုုတာေတြ ေနာက္အပိုုင္းက်မွ ဆက္ပါဦးမယ္။

စန္းထြန္း
ႏိုုဝင္ဘာ ၈၊၂၀၁၇။
ေရွ ့တန္းဘယ္မွညာ ယန္းဇီ၊ ခ်န္ထရီရာ၊ စန္းထြန္း
ေနာက္တန္းဘယ္မွညာ ဗိဆာခါေလး၊ ေပါင္
တက္ဆက္ၿပည္နယ္မွာ အလုုပ္ရတဲ့ ကေမၻာဒီးယားေလး ခ်န္ထရီရာရဲ ့ ႏႈတ္ဆက္ပြဲ 

ဂ်ီစီ ခရီးၾကမ္း - ၃

Master of Computer Science ေက်ာင္းသားေတြကိုု Compro ေက်ာင္းသားေတြလိုု ့ ေခၚပါတယ္။ ေက်ာင္းမွာ ၈ လတက္ ေက်ာင္းစရိတ္ေတြကိုု အေၾကြးထဲ ေပါင္းထည့္သြား ၂ ႏွစ္ခြဲ အလုုပ္လုုပ္ရင္း အေဝးသင္တက္ အေၾကႊးဆပ္ ေက်ာင္းၿပီးတာနဲ ့ အေၾကြးလည္းေၾက ဘြဲ ့လည္းရ။ ေက်ာင္းသားဖက္ကၾကည့္ရင္ ပိုုက္ဆံနည္းနည္းနဲ ့ မာစတာရ ေက်ာင္းသားမ်ားမ်ားလာရင္ ေက်ာင္းကလည္း တြက္ေၿခကိုုက္။ နာမည္ၾကီးေက်ာင္းက ဘြဲ ့ဆိုုတာေတြ ဂရုုမစိုုက္ဘူး ယူအက္စ္အေတြ ့အၾကံ ုုပဲ လိုုခ်င္ရင္ေတာ့ ေက်ာင္းက မဆိုုးဘူး။ ကိုုယ္က ေက်ာင္းကိုု လံုုးဝမၾကိ ုုက္။ FPP အတန္းမွာ ကိုုယ့္ရမွတ္ ၇၀ ဘီထက္ နည္းေနေတာ့ ဆက္မတက္ခိုုင္းဘူး။ ယူအက္စ္မွာ ေနတာၾကာၿပီၿဖစ္တဲ့ အာဘီဆစ္က စန္းစန္း status ဘာၿဖစ္သြားၿပီလဲလိုု ့ ေမးတယ္။ ေက်ာင္းသားဗီဇာ F1 ကိုု ဘာမွမလုုပ္ဘူး ဇူလိႈင္မွာဖြင့္တဲ့အတန္းကိုု ၂ လ ေစာင့္ရမယ္တဲ့။ ဆူနမ္တိုု ့က ကိုုယ့္ကိုု ေက်ာင္းမွာဆက္ေနဖိုု ့ ပေရာ္ဖက္ဆာလာမန္ကိုု ေတာင္းပန္ေပမဲ့ ပေရာ္ဖက္ဆာက ကိုုယ္ ယူအက္စ္မွာ ဘယ္ေတာ့မွ ေအာင္ၿမင္မွာမဟုုတ္ဘူးလိုု ့ ေၿပာလိုုက္သတဲ့။ ဆူနမ္တိုု ့ စိတ္ဆိုုးလိုုက္ၾကတာ ပေရာ္ဖက္ဆာၿဖစ္ၿပီး အဲဒီလိုုေၿပာရသလားေပါ့။ ကိုုယ့္လိုုအမွတ္နည္းတဲ့ ပါကစၥတန္ေက်ာင္းသားကိုုက်ေတာ့ ဆက္တက္ခိုုင္းတဲ့အခါမွာေတာ့ နည္းနည္းလြန္သြားၿပီလိုု ့ထင္တယ္။ ဆူနမ္တိုု ့က ပေရာ္ဖက္ဆာကိုု သြားေတာင္းပန္ခိုုင္းေပမဲ့ မတရားဘူး သြားမေတာင္းပန္ဘူးဆိုုၿပီး ေခါင္းမာမာနဲ ့ ၿငင္းခဲ့တယ္။

စာေမးပြဲရမွတ္ဆိုုတာေတြက ပေရာ္ဖက္ဆာ လက္ထဲမွာရိွတယ္။ ကိုုယ္က TM ကိုုမၾကိ ုုက္ ေက်ာင္းကိုုမၾကိ ုုက္ဘူးဆိုုတာ သိတယ္နဲ ့တူပါရဲ ့။ ေက်ာင္းမွာဆက္ေနရင္ ေနစားစရိတ္ေတြ တက္ေနမွာမိုု ့ အင္ဒီယားနားၿပည္နယ္ ဖိုု ့ဝိန္းၿမိ ုု ့က ရပ္ေဆြရပ္မ်ိဳး အမ်ိဳးလိုုခင္တဲ့ အစ္မဆီမွာေနၿပီး ေစာင့္ဖိုု ့ဆံုုးၿဖတ္လိုုက္တယ္။ ဒီေက်ာင္းကိုု ဘယ္ေတာ့မွ ၿပန္မလာေတာ့ဘူးလိုု ့ ၾကံ ုုးဝါးခဲ့တယ္။ ေက်ာင္းလခေတြ စာရင္းရွင္းေတာ့ အေၾကြး ၆၀၀၀ တင္ေနၿပီ။ ေက်ာင္းအပ္တုုန္းက ၆၀၀၀ ေပးၿပီးသားအၿပင္ ေက်ာင္းမွာ ၂ လေလာက္ပဲ ေနရေသးတယ္ ဘယ္ႏွယ့္ေက်ာင္းစရိတ္ေတြ မ်ားေနပါလိမ့္။ ေနာက္တေက်ာင္းေၿပာင္းဖိုု ့ဆိုုရင္ အရင္ေက်ာင္းက ေက်ာင္းအေၾကြးေတြဆပ္ ေက်ာင္းကေန အေၾကြးကင္းရွင္းပါတယ္ဆိုုတဲ့ စာရြက္ထုုတ္ေပးၿပီးမွ ရမယ္တဲ့။ ေနာက္ေက်ာင္းေၿပာင္းဖိုု ့ဆိုုရင္ ပိုုက္ဆံေတြအမ်ားၾကီးကုုန္ အခ်ိန္ေတြကုုန္မွာ ဒီေက်ာင္းကိုု ၿပန္တက္တာက အေကာင္းဆံုုးလိုု ့ ဆံုုးၿဖတ္လိုုက္တယ္။ အေမနဲ ့မၾကီးက ပိုုက္ဆံကိစၥ စဥ္းစားမေနနဲ ့ မေပ်ာ္ရင္ၿပန္လာလိုု ့ ေၿပာေပမဲ့ ကိုုယ္ ၾကိ ုုးစားခ်င္တာ။ ဘယ္ေတာ့မွ ေအာင္ၿမင္မွာမဟုုတ္ဘူးလိုု ့ ေၿပာတဲ့စကားမွားမွန္း သက္ေသၿပခ်င္တာ။ လဲက်ရင္ ၿပန္ထႏိုုင္ေအာင္ ၾကိ ုုးစားခ်င္တာ။ သူမ်ားေတြလည္း ဒီလိုုပဲရုုန္းကန္ေနၾကတာပဲ ကိုုယ္က သူမ်ားထက္ ညံ့ေနလိုု ့လား။ ကိုုယ္ ဒီေလာက္ မညံ့ပါဘူး သူမ်ားထက္ ပိုုၾကိ ုုးစားအားထုုတ္ရင္ ၿဖစ္ပါတယ္။

ကိုုယ့္ေရႊးၿခယ္ခဲ့တဲ့လမ္းကိုု အဆံုုးထိ ဆက္ေလွ်ာက္ရမယ္။ အဲဒီ ၂ လ ေစာင့္ဆိုုင္းေနခ်ိန္ဟာ ကိုုယ့္ဘဝရဲ ့ အခက္ခဲဆံုုး အပင္ပန္းဆံုုး အခ်ိန္ေတြပါပဲ။ အသိအစ္မမွာလည္း အဆင္ေၿပတာမဟုုတ္ေတာ့ ကပ္ေနရတာ အားနာမိတယ္။ problem solving skills ေကာင္းေအာင္ ပေရာ္ဖက္ဆာမိခဲလ္ညႊန္တဲ့ စာအုုပ္ေတြဖတ္၊ ပရိုုဂရမ္းမင္းေတြ ေလ့လာ၊ ဆူနမ္ေပးတဲ့ သင္ခန္းစာ၊ အိမ္စာေတြဖတ္။ NGO အဖြဲ ့အစည္းရဲ ့ ဝက္ဆိုုဒ္ကိုု Joomla ေလ့လာၿပီး ၿပင္ေပး။ ၿမန္မာဘာသာၿပန္ေပးရင္ ပိုုက္ဆံရမယ္ဆိုုလိုု ့ ေဇာ္ဂ်ီေဖာင့္ေလ့က်င့္။ စာေမးပြဲက် ေက်ာင္းကထြက္လာရလိုု ့ စိတ္ဓာတ္ေတြ က်ေနတဲ့ကိုုယ္ဟာ ဒုုကၡသည္ေတြ ၾကံ ုုေတြ ့ရတဲ့ အခက္အခဲေတြနဲ ့ယွဥ္ရင္ ကိုုယ့္ဒုုကၡဆိုုတာ ဘာမွမဟုုတ္ပါလားလိုု ့ သေဘာေပါက္သြားတယ္။ Why me လိုု ့ အဆိုုးေတြ ၿမင္ေနရာကေန blessing ေတြ ၿမင္လာတယ္။ ဒုုကၡသည္ဆိုုတာ နာမည္သာဆိုုးတာ အခြင့္အေရးေတာ့ ေတာ္ေတာ္ရတယ္။ အသိအစ္မဆိုု စတိတ္ကိုုလာဖိုု ့ ေလယာဥ္စရိတ္၊ ေနဖိုု ့တိုုက္ခန္း ငွားထားေပးတယ္၊ စားေသာက္ဖိုု ့ food stamp ေပးတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ၿပန္ဆပ္ရတယ္။ ဟာ ဒါဆိုု ဒုုကၡသည္ေလွ်ာက္ရင္ေကာင္းမလား စတိတ္ကိုု ေရာက္ေနၿပီဆိုုေတာ့ ဒုုကၡသည္ေလွ်ာက္လိုု ့မရဘူး အဆိုုင္လမ္ေတာ့ ေလွ်ာက္လိုု ့ရတယ္။ ခုုေတာ့ မေလွ်ာက္ေသးပါဘူး ေက်ာင္းၿပီးမွေလွ်ာက္ရင္ေရာ။ အဆိုုင္လမ္က တစ္ႏွစ္အတြင္း ေလွ်ာက္ရတာတဲ့။ ေက်ာင္းကိုုၿပန္ေရာက္ေတာ့ ေဘးမွာရာမားအခန္း၊ ရာမားအခန္းေရွ ့က မိုုင္းဖန္အခန္း၊ ကိုုယ့္အခန္းေရွ ့က ဆူနမ္အခန္း။

မိုုင္းဖန္၊ စန္းထြန္း၊ ရာမား၊ ဆူနမ္
နီပါလီ Dashain ပြဲေတာ္ ေအာက္တိုဘာ ၁၁၊ ၂၀၁၁။

ေလးေကာင္းသား ေလာင္းေက်ာ္ ညေနဆိုု ဆူနမ့္အခန္းမွာ တရုုန္းရုုန္း စာလုုပ္ၾက စားၾကေသာက္ၾက စကားေၿပာၾက။ ကိုုယ္ေတြ ရယ္သံနဲ ့ႏိွပ္စက္လိုု ့ အီဂ်စ္မေလး အခန္းေၿပာင္းေၿပးရတယ္။ FPP အတန္းမွာ ပေရာ္ဖက္ဆာလာမန္နဲ ့ ၿပန္ေတြ ့တယ္။ စာေမးပြဲမွာ A+ ရေတာ့ ပေရာ္ဖက္ဆာက ဘယ္လိုုေလး ေၿဖသြားတာ သိပ္ေကာင္းတာပဲလိုု ့ ခ်ီးက်ဴးတယ္။ ကိုုယ့္တသက္မွာ အမွတ္တရအရိွဆံုုးစားေမးပြဲ ဘယ္ႏွယ့္ရိွစလိုု ့ မ်က္ခံုုးခ်ီၿပီး ၿပံ ုုးေနေတာ့တာ။ ပရက္ဖက္ဆာလာမန္ရဲ ့ ေလးစားတဲ့အၾကည့္ေတြကုုိၿမင္တိုုင္း ငါကြလိုု ့ လက္တီးလက္ေမာင္း တန္းခ်င္ေနေတာ့တာ။ FPP ၊ MPP အတန္းေတြမွာ ဘီရမွ ဆက္တက္ခြင့္ရိွတယ္ ဘီမရရင္ ေနာက္တတန္းေစာင့္။ 500 level course ေတြၿဖစ္တဲ့ Advanced Software Developement (ASD) ၊ Web Programing Developement (WAP)  ၂ ခုု ၊ Algorithms ဘာသာရပ္ေတြကိုု မၿဖစ္မေနယူရတယ္။ ASD ကိုု ေက်ာင္းအုုပ္ၾကီး ေဒါက္တာဂတ္သရီသင္တာ ေအာင္ခ်က္နည္းတယ္ ၇၅ ရာခိုုင္ႏႈန္းက်တယ္။ တႏွစ္လံုုးစာအတြက္ သင္ရိုုးညႊန္းတမ္းထြက္ေတာ့ ဘယ္လမွာ ဘယ္ဘာသာရပ္ကိုု prority ဘယ္ေလာက္သံုုးၿပီးယူလိုု ့ မိုုင္းက လမ္းညႊန္ေပးတယ္။ အရမ္းတက္ခ်င္တဲ့ဘာသာ၊ တက္မဲ့သူမ်ားတဲ့ဘာသာဆိုု priority 5 အၿမင့္ဆံုုးယူၿပီး ေလွ်ာက္ရတယ္။ Algorithms မွာ B- ရေပမဲ့ ပေရာ္ဖက္ဆာက algorithms ထပ္ယူစရာမလိုုဘူးဆိုုၿပီး ေအာင္ေပးလိုုက္တယ္။ မိုုင္းက ASD ဘာသာရပ္ကိုု အေဝးသင္က်မွ ယူခိုုင္းတယ္။ ဆူနမ္တိုု ့ကားကိုု တရုုတ္မေလးယန္ဇီနဲ ့ စပ္တူဝယ္တယ္ ၆၀၀ ေပးရတယ္။

ညေနတိုုင္း ဆူနမ္က ကားေမာင္းသင္ေပးတယ္။ ကိုုယ္ ပင္ပန္းလိုု ့အိပ္ေနရင္ေတာင္ ဆူနမ္က လာႏိုုးၿပီး ကားေမာင္းက်င့္ေပးတယ္။ lane change ၊ parallel parking လိုု ခက္တဲ့ဟာေတြဆိုုရင္ ဂဂၤါ လာသင္ေပးတယ္။ တညေန ကားေမာင္းက်င့္ဖိုု ့ စက္ႏိုုးေတာ့ မႏိုုးဘူး။ မိုုင္းဖန္ကိုုေခၚ ကားေဘးမွာ ေလးေကာင္းသား ကားအဖံုုးကိုုဖြင့္ ဟိုုဟာႏွိပ္ၾကည့္ အင္ဂ်င္ဝိုုင္၊ ေရေတြစစ္ၾကည့္ ေခါင္းကုုတ္လက္မိႈင္ခ်။ ဂဂၤါလာၾကည့္ေပးေတာ့မွ ဘတ္ထရီအားမရိွတာတဲ့။ ယန္ဇီ မေန ့ညက ကားေမာင္းေလ့က်င့္ၿပီး မီးပိတ္ဖိုု ့ေမ့သြားလိုု ့ ဘတ္ထရီအားကုုန္သြားတာ။ သူ ့တရုုတ္ေဘာ္ဒါေတြ ေရာက္လာၿပီး ကားစက္ႏိုုး ဘတ္ထရီသြင္းတယ္။ စတိုုင္ပင္လခရရင္ pizza ranch ၾကက္ေၾကာ္ဆိုုင္မွာ သြားစားၾကတယ္။ ေဝသာလီၿပည္ ဘီလူးစီးသလိုု စားၾကတာ ေက်ာင္းမွာငတ္တာကိုုး။ ၾကက္ေပါင္ ၆၊ ၇ ခုု အသာေလးပဲ။ တရုုတ္ဘူေဖး၊ အိႏိၵယဘူေဖး ၂ဘူးဝယ္ ထမင္းတအိုုးတည္ၿပီး စားၾကတယ္။ ဘိုုင္က်တဲ့အခါ မက္ေဒါနယ္က mac chicken စားၾကတယ္။ ေလဘာေဒးပိတ္ရက္တုုန္းက ဗာဂ်ီးနီးယားၿပည္နယ္မွာေနတဲ့ ရာမားဆီ သြားလည္ေတာ့ ဆူနမ္နဲ ့ ေက်ာင္းတုုန္းကအေၾကာင္းေတြ ေၿပာေနၾကေသးတယ္။ pizza ranch ဆိုုင္ ပိတ္သြားၿပီတဲ့ ကိုုယ္တိုု ့ေက်ာင္းကလူေတြေၾကာင့္ၿဖစ္မယ္။ ၈ က်ပ္ေပးၿပိး ၃၀ ဖိုုးေလာက္ စားၾကတာကိုုး ေစ်းတက္လိုု ့လည္းမၿဖစ္ ၾကက္ေၾကာ္ဆိုုင္ကိုု သနားလိုုက္တာ။

ဆူနမ္တိုု ့ေက်ာင္းက ထြက္ခါနီး ညတိုုင္းနီးပါး ႏႈတ္ဆက္ပြဲ က်င္းပတယ္။ ကိုုယ့္ကိုုဖဲရိုုက္သင္ေပးၿပီး ဖဲရိုုက္တယ္။ အေဆာင္မႈး RA က ႏႈတ္ဆက္ပြဲေတြ လုုပ္ေနမွန္းသိေတာ့ အသံသိပ္မက်ယ္ဖိုု ့ သတိေပးရံုုးေလာက္ပဲ။ တခါတေလ ဘီယာ၊ ဝိုုင္ ေသာက္ၾကတယ္။ အေဆာင္တြင္း ဘီယာ၊ ဝိုုင္ ေသာက္ခြင့္မရိွ ထမင္းခ်က္ခြင့္မရိွ။ ကိုုယ္တိုု ့က ေပါင္းအိုုးနဲ ့ ခိုုးေၾကာင္ခိုုးဝွက္ ခ်က္ၾကတယ္ ၿပီးရင္ အေမႊးေတြၿဖန္း။ မီးဖိုုေခ်ာင္ရိွေပမဲ့ သတ္သတ္လႊတ္ပဲ ခ်က္ခြင့္ရိွတယ္ တရုုတ္မေတြက ခ်က္ၿပီးရင္ မရွင္းလင္း နည္းနည္းေဝးေတာ့ သိပ္မခ်က္ၿဖစ္ဘူး။ ေယာက်ာ္းေလးအေဆာင္ၾကေတာ့ ေဆးလိပ္ခိုုးေသာက္ၾကလိုု ့ fire alarm ၿမည္တာ ရိုုးေနၿပီတဲ့။ မိုုင္းဖန္က အိုုဟိုုင္းရိုုးၿပည္နယ္ စင္စင္နာတီမွာ အလုုပ္ရတယ္။ ဆူနမ္နဲ ့ရာမားက ေမရီလန္းၿပည္နယ္ ဘာတီမိုုးမွာေနတဲ့ ဆူနမ္နဲ ့အေဆာင္အတူတူ၊ တကၠသိုုလ္အတူတူ၊ အလုုပ္ဝင္ေတာ့လည္း ကုုမၺဏီအတူတူ၊ နီေပါတကၠသိုုလ္မွာလည္း စီနီယာ ယူအက္စ္ေက်ာင္းမွာလည္း စီနီယာ ညီအစ္မလိုုခ်စ္ၾကတဲ့ အက္စမီတာမန္ေခ်းဆီမွာ သြားေနၿပီး အလုုပ္ရွာၾကမွာ။ ဆူနမ္တိုု ့ ထြက္ခြာသြားေတာ့ အေတာ္ဝမ္းနည္းတာ။ ေဖေဖၚဝါရီအသုုတ္ ေက်ာင္းသား ၅၀ ေက်ာ္မွာ မိန္းကေလးက ၅ ေယာက္၊ ကိုုယ္၊ ဆူနမ္၊ ရာမား၊ မိုုင္းဖန္တိုု ့က ညီအစ္မလိုုခင္တယ္။ အီသီယိုုးပီးယားကေန ခဲႊထြက္တဲ့ အက္စတီရာႏိုုင္ငံကေန ဒီဗြီေပါက္လိုု ့ စတိတ္ေရာက္လာတဲ့ အာရီယန္နဲ ့ က မခင္ဘူး။ ဇူလိႈင္အသုုတ္က်ေတာ့ ေက်ာင္းသား ၄၀ ေက်ာ္မွာ မိန္းကေလးဆိုုလိုု ့ တရုုတ္မေလးယန္းဇီပါတယ္။

ယန္ဇီဟာ တဦးတည္းေသာသမီး ငယ္ငယ္ကတည္းက စႏၵရားတီးသင္ခဲ့တာဆိုုေတာ့ စႏၵရားကိုု ကႊ်မ္းကႊ်မ္းက်င္က်င္ တီးတတ္တယ္။ သူေ႒းသမီးဆိုုေတာ့ သူ ့အေဖရဲ ့ ခရက္ဒစ္ကဒ္ကိုုင္ၿပီး ဝယ္ခ်င္တာဝယ္ စားခ်င္တာစား။ တရုုတ္ေဘာ္ဒါေတြလည္းမ်ားေတာ့ ေန ့တိုုင္းလိုုလိုု အၿပင္ထြက္စားတယ္။ ဒီဇင္ဘာမွာ ေက်ာင္း ၁၀ ရက္ ပိတ္ေတာ့ တၿခားေက်ာင္းသားေတြက ေလွ်ာက္လည္ၾကတယ္။ ကိုုယ္ကေတာ့ လည္စရာပိုုက္ဆံမရိွ ဆူနမ္တိုု ့ကလည္း သူမ်ားအိမ္မွာ ကပ္ေနရတာမိုု ့ မေခၚႏိုုင္။ ဒီလိုုနဲ ့ ပင္ပန္းအထီးက်န္တဲ့ ေန ့ရက္ေတြကိုု ၿဖတ္သန္းလိုု ့ စာေမးပြဲေတြေအာင္၊ ကားေမာင္းလိုုင္စင္ရေအာင္ ၾကိ ုုးစားရတယ္။ ဇန္နဝါရီမွာ အလုုပ္ရွာဖိုု ့ ၿပင္ဆင္တဲ့သင္တန္းေပးတယ္။ ဖုုန္းအင္တာဗ်ဳးမွာ ပထမဆံုုးေမးမဲ့ေမးခြန္းက legal status က ဘာလဲ။ ေက်ာင္းသားဗီဇာလိုု ့ေၿဖရင္ တခါတည္းဖုုန္းခ်သြားေရာ။ work authorization ရိွပါတယ္ ေက်ာင္းသားဗီဇာ ၂ ႏွစ္ခြဲ အလုုပ္လုုပ္ခြင့္ရိွတယ္။ အစိုုးရကိုု ဘာစာရြက္စာတမ္းမွ တင္စရာမလိုုဘူး အလုုပ္ရရင္ ေက်ာင္းကေန I 20 form ရဲ  ့ေနာက္ဆံုုးတတိယစာမ်က္ႏွာမွာ ဘယ္ကုုမၺဏီ၊ ဘယ္ေနရာ၊ ဘာရာထူး၊ ဘယ္ေန ့ကေန ဘယ္ေန ့အထိဆိုုတာ ထုုတ္ေပးလိုုက္ရင္ အလုုပ္လုုပ္လိုု ့ရၿပီ။ တခ်ိဳ ့ကုုမၺဏီေတြက ေက်ာင္းမွာအင္တာလာဗ်ဴးတယ္။ ေရးေၿဖ၊ လူေတြ ့အင္တာဗ်ဴးေၿဖၿပီး ပထမဆံုုးအင္တာဗ်ဴးနဲ ့ ယန္ဇီက အိုုဟိုုင္းရိုုးၿပည္နယ္မွာ အလုုပ္ရသြားတယ္။ ကိုုယ့္ေဘာ္ဒါ တရုုတ္ကေလး ေပါင္လည္း ယန္ဇီနဲ ့ ကုုမၺဏီတခုုတည္းမွာ အလုုပ္ရတယ္။ အင္တန္းရွစ္အလုုပ္ကိုု ကိုုယ္ဘယ္လိုုရွာေဖြရခဲ့ရသလဲေတြကိုု ေနာက္အပိုုင္းမွ တင္ပါဦးမယ္။

စန္းထြန္း
ႏိုုဝင္ဘာ ၄၊ ၂၀၁၇။

ဂ်ီစီ ခရီးၾကမ္း - ၂

ကိုုယ္လာတဲ့ ၂၀၀၈ က်မွပဲ စကၤာပူမွာ ေက်ာင္းလခေတြ ေစ်းတက္သြားတာ မာစတာက ၆ ေထာင္၊ ကိုုယ္တက္တဲ့ ဘြဲ ့လြန္ဒီပလိုုမာက ၁၆၀၀၀ လား ၁၈၀၀၀ လား မမွတ္မိေတာ့ဘူး။ ဘဏ္က ေက်ာင္းသားအေၾကြး ၆၀၀၀ ေခ်းတယ္။ ေက်ာင္းၿပီးရင္ ၿပန္ဆပ္ရတယ္ အတိုုးႏႈန္းက အင္မတန္သက္သာတယ္။ ကိုုယ္တိုု ့သူငယ္ခ်င္းေတြ တေယာက္ကိုုတေယာက္ လက္မွတ္ထိုုးၿပီး ဘဏ္ကေခ်းတယ္။ ကံေကာင္းတာက ကိုုယ့္သူငယ္ခ်င္းေတြအားလံုုး ေက်ာင္းၿပီးအလုုပ္ရလိုု ့ အေၾကြးေတြ အကုုန္ဆပ္ႏိုုင္ၾကတာပဲ။ ေက်ာင္းမၿပီး အေၾကြးမဆပ္ႏိုုင္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းကိုု လက္မွတ္ထိုုးေပးမိလိုု ့ ေက်ာင္းအေၾကြးေတြ စိုုက္ဆပ္ရတဲ့သတင္းေတြကိုု ၾကားဖူးၾကမယ္ ထင္ပါတယ္။ အစိုုးရက ၆၀၀၀ ေခ်းတယ္။ စကၤာပူမွာ ဒါမွမဟုုတ္ ႏိုုင္ငံၿခားမွာရိွတဲ့ စကၤာပူကုုမၺဏီမွာ ၃ ႏွစ္အလုုပ္လုုပ္ရင္ ၿပန္ဆပ္စရာမလုုိ။ Service Obligation ထိုုးတယ္လိုု ့ ေခၚပါတယ္။ ၆၀၀၀ ရမယ္ဆိုုေတာ့ လက္မွတ္ထိုုးၾကတာေပါ့။ တရုုတ္ေက်ာင္းသားတခ်ိဳ ့Service Obligation မထိုုးဘူးလိုု ့ၾကားတယ္။ က်န္တာအေဖစိုုက္၊ စကၤာပူမွာ ေနစရိတ္၊ စားစရိတ္ မၾကီးက ေထာက္ပံ့ေပး ၿခိ ုုးၿခံေခႊ်တာရတဲ့ ေက်ာင္းသူဘဝ။ NUS မွာ ေက်ာင္းတက္ရတာ ပင္ပန္းေပမဲ့ ေပ်ာ္ဖိုု ့ေကာင္းတယ္။ စာေမးပြဲက open book ၾကိ ုုက္တဲ့စာအုုပ္ ၾကိ ုုက္သေလာက္ သယ္လာလိုု ့ရတယ္။ အဲ့ဒါက closed book ထက္ ပိုုခက္တယ္လိုု ့ ထင္တာပဲ။

ကိုုယ္ဟာ စာေတာ္တဲ့ေက်ာင္းသား မဟုုတ္သလိုု စာၾကိ ုုးစားတဲ့ ေက်ာင္းသားလည္း မဟုုတ္ဘူး။ ဘာသာရပ္တိုုင္းကိုု ေအာင္မွတ္နဲ ့ကပ္ေအာင္ရံုုတင္ေလး ကပ္ေအာင္တာ။ ေက်ာင္းမွာ ပေရာဂ်က္ေတြ လုုပ္တုုန္းကေတာ့ ေအာ္ဟစ္ၿငင္းခုုန္ ရန္ၿဖစ္ၾကေပမဲ့ အလုုပ္ရွာတဲ့အခါ ေက်ာင္းသားအခ်င္းခ်င္း ရိုုင္းပင္းကူညီသလိုု စီနီယာေတြကလည္း ကူညီေပးတယ္။ စကၤာပူရံုုးကအလုုပ္က ေရးေၿဖးစာေမးပြဲေၿဖ ပေရာဂ်က္ေသးေလး ေရးခိုုင္းတယ္။ ကိုုၾကီးေက်ာ္က ဒီဇိုုင္းကူညီေပး ဘလိုု ့ခ်စ္စႏိုုးေခၚၾကတဲ့ သဂၤ ီဘကိုု အကူအညီေတာင္း ပရိုုဂရမ္ကူေရးခိုုင္း၊ လူေတြ ့စာေမးပြဲေၿဖ။ ကိုုယ့္ေက်ာင္းေနဖက္ေကာင္ေလးကိုု ေအာ္ဖာအရင္ကမ္းတာ သူက တၿခားေအာ္ဖာလက္ခံၿပီးၿပီမိုု ့ ကိုုယ့္ကိုု ေအာ္ဖာကမ္းလာခဲ့တယ္။ ကိုုၾကီးေက်ာ္၊ ဘ သူငယ္ခ်င္းေကာင္းေတြရဲ ့ အကူအညီနဲ ့ အလုုပ္ရခဲ့တယ္ ဆိုုပါေတာ့။ အဲဒီတုုန္းက ကိုုယ္က ပရိုုဂရမ္းမင္း မကႊ်မ္းေသးေတာ့ စူပါဗိုုက္ဆာက သိပ္သေဘာမက်ဘူး။ တစ္ႏွစ္ၿပည့္တာနဲ ့ အလုုပ္ေၿပာင္းဖိုု ့ အလုုပ္ေတြေလွ်ာက္ရင္း စတိတ္ေက်ာင္းကိုု မထင္မွတ္ဘဲ ေလွ်ာက္မိလိုု ့ စတိတ္ကိုု သြားရဖိုု ့ဖန္လာၿပန္ေရာ။ ၂၀၁၀ ဒီဇင္ဘာ ရန္ကုုန္ကိုုၿပန္ သူငယ္ခ်င္းေတြကိုု ႏႈတ္ဆက္တယ္။ အေဖက ကိုုယ္ စတိတ္ကိုုသြားမယ္ဆိုုေတာ့ မသြားေစခ်င္ဘူး။ မင္း...သမီး အေဝးၾကီးကိုု သြားဖိုု ့လုုပ္ေနၿပန္ၿပီ မသြားေအာင္ေၿပာဦးလိုု ့ အေဖက အေမ့ကိုု ေၿပာေပမဲ့ အေမက စတိတ္ကိုုမသြားဖိုု ့ နားမခ်တဲ့အၿပင္ ၿမင့္ၿမင့္ ပ်ံႏိုုင္သမွ် ပ်ံလိုုက္စမ္းသမီးတဲ့။ 

ႏိုင္ငံရပ္ၿခားမွာ ပညာသင္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြအေၾကာင္း ဘီဘီစီ၊ ဗြီအိုုေအ ေရဒီယိုုမွာ နားေထာင္ရတိုုင္း အေမက သူ ့သားသမီးေတြကိုု ႏိုုင္ငံရပ္ၿခားမွာ ပညာေတာ္သင္ ၿဖစ္ေစခ်င္တာတဲ့။ သူတိုု ့ပညာမတတ္လိုု ့ သားသမီးေတြကိုု ပညာအေမြေပးမယ္ဆိုုၿပီး ပညာေရးကိုု အေလးထားတဲ့ မိဘမ်ိဳးကိုုရထားတာ  တကယ္ကံေကာင္းတာပဲ။ စတိတ္မွာ တကၠသိုုလ္ေတြက အမ်ားၾကီး။ ဟားဗတ္၊ အမ္အိုုင္တီ၊ ေယးလ္၊ ပရင္စတန္ Invy League တကၠသိုုလ္ေတြက ဝင္ခြင့္ခက္သလိုု ေက်ာင္းလခလည္း ေစ်းမ်ားတယ္။ ေယးလ္တကၠသိုုလ္သြားလည္တုုန္းက ေယးလ္တကၠသိုုလ္တက္ေနတဲ့ တိုုးဂိုုက္မေလးေၿပာတာ ေက်ာင္းလခက တႏွစ္ ၆ ေသာင္းတဲ့။ ရိုုက္စားေက်ာင္းေတြလည္း ရိွတယ္ တခ်ိဳ ့ေက်ာင္းေတြဆိုု ပိတ္လိုုက္လိုု ့ ေက်ာင္းသားေတြခမ်ာ  ပိုုက္ဆံလည္းဆံုုး၊ ဘြဲ ့လည္းမရ ဒုုကၡေတြေရာက္လိုုက္တာ။ စတိတ္ကိုုမလာခင္ အဲဒီေက်ာင္းမွာ ေက်ာင္းတက္ေနတဲ့ ေက်ာင္းသူကိုုေမးၾကည့္တယ္။ သူက ကိုုယ္တိုု ့ကြန္ပ်ဴတာေက်ာင္းထြက္ ဂ်ဴနီယာ အဆင္ေၿပမွာပါ အစ္မရဲ ့ လာခဲ့ပါတဲ့။ စတိတ္ကိုုလာဖိုု ့ ပိုုက္ဆံစုု ရံုုးကိုုတလႏိုု ့တစ္ေပး စတိတ္ကိုုမလာခင္ ၂ ရက္အလိုုမွာ ရံုုးက farewell လုုပ္ေပးတယ္။ ၂၀၁၁ ေဖေဖၚဝါရီ ၁၉  စကၤာပူကေန စတိတ္ကိုုလာတဲ့ခရီးကေတာ့ တသက္မေမ့ႏိုုင္တဲ့ခရီးပဲ။ ေဖေဖၚဝါရီဆိုုေတာ့ သစ္ပင္ေတြက အရႊက္မရိွ  ရိုးတံက်ဲက်ဲ မည္းေၿခာက္ေၿခာက္နဲ ့ ရုုပ္ဆိုုးလိုုက္တာ။

Fall foliage hiking at Bear Mountain State Park, New York

ရာသီဥတုုကေအး သူငယ္ခ်င္းမရိွေတာ့ အေတာ္ဝမ္းနည္းတာ။ အာဂ်ီရိုုေဆာင္က အစားအေသာက္ေတြကလည္း ကမၻာေပၚမွာ အဆိုုးရြားဆံုုး အစားအေသာက္ေတြ။ ခ်ိဳလြန္းငန္လြန္းတဲ့ အေမရိကန္စာ၊ အာဂ်ီရိုုေဆာင္က အစားအေသာက္ေတြကိုု မစားႏိုုင္လိုု ့ တသက္လံုုး ဘယ္ေတာ့မွ မပိန္္တဲ့ကိုုယ္ ေလးေပါင္က်တယ္။ ေနရာေဒသသစ္မွာ ရာသီဥတုုသစ္၊ လူအသစ္၊ ယဥ္ေက်းမႈအသစ္နဲ ့ ေနသားက်ဖုုိ ့ အေတာ္ၾကိ ုုးစားရတယ္။ ေရာက္ၿပီးတပတ္အၾကာ ဝင္ခြင့္စာေမးပြဲ ေၿဖရတယ္။ ရမွတ္ေတြ မူတည္ၿပီး အတန္းေတြ ခြဲတယ္။ အမွတ္နည္းတဲ့သူက FPP  အမွတ္မ်ားတဲ့သူက MPP တက္ရတယ္။ ကိုုယ္နဲ ့ပါကစၥတန္ေကာင္ေလးက ဘီ ၇၀ မွတ္ထက္ နည္းလိုု ့ ေနာက္ထပ္စာေမးပြဲ ထပ္ေၿဖရတယ္။ ဆူနမ္နဲ ့ရာမားက ေလ့က်င့္ဖိုု ့ ေမးခြန္းေတြ လာေပးတယ္။ ဆူနမ္တိုု ့မွာ homework ၊ practice ေတြ အကုုန္ရိွတယ္။ အဲဒီစာေမးပြဲက အိမ္ၿပန္ခရီးကိုု အဆံုုးအၿဖတ္ေပးမဲ့ စာေမးပြဲဆိုုေတာ့ တညလံုုးအိပ္မေပ်ာ္ဘဲ စိတ္လႈပ္ရွားေနခဲ့တယ္။ ကိုုယ့္အမွတ္က ၇၀ ထက္ နည္းေပမဲ့ ပေရာ္ဖက္ဆာက FPP တက္ခြင့္ေပးလိုုက္တယ္။ ပါကစၥတန္ေကာင္ေလးကေတာ့ ၿပန္သြားရတယ္။ စတိတ္ေက်ာင္းက ပရိုုက္ဗိုုက္ေက်ာင္းေပမဲ့ အၿမတ္အစြန္းမယူတဲ့ non profit ေက်ာင္း။ ေက်ာင္းတည္ေထာင္သူ အိႏိၵယေယာဂီ မဟာရီခ်ီရဲ ့ Transcental Meditation နဲ ့သင္တဲ့ေက်ာင္း။ TM ဆိုုတာ တရားမွတ္နည္းတမ်ိဳးပါပဲ။ The Beatles အဖြဲ ့ဝင္တေယာက္၊ ေအာ္ဖရာဝင္းေရး တရားလာထိုုင္လိုု ့ TM ကိုု လူသိမ်ားတယ္ ဆိုုပါေတာ့။

မေလးရွားက HP မွာ အလုုပ္လုုပ္တဲ့ ဗီယက္နမ္မေလး မိုုင္းဖန္က TM ကိုု မေလးရင္းဂစ္ ၁၀၀ ေပးၿပီး တက္လာတယ္။ ဆူနမ္တိုု ့လည္း နီေပါမွာ တက္လာတယ္။ စတိတ္မွာတက္ရင္ ၈၀၀ ေက်ာ္ ေပးရတယ္ ေစ်းၾကီးတယ္ဆိုုတာ နင္မသိဘူးလား ေအး ငါမသိဘူး။ ေက်ာင္းက သက္သက္လြတ္ေကႊ်းတယ္ဆိုုတာေကာ သိလား အဲဒါေတာ့သိတယ္။ ေန ့လည္စာမစားခင္ ၁၅ မိနစ္ တရားထုုိင္ရတယ္။ ကိုုယ္တိုု ့ေက်ာင္းသားေတြကေတာ့ Close your eyes. Do u feel the quietness ? လိုု ့ ေနာက္ၾကတယ္။ တရားထိုုင္ရင္း အိပ္ေပ်ာ္သြားရင္ မေႏွာင့္ယွက္နဲ ့ sign of good meditation တဲ့။ ကုုလားဆို အၿမင္ကပ္ေပမဲ့ ကိုုယ့္ရဲ တကၠသိုုလ္ဒုုတိယႏွစ္ အခ်စ္ဆံုုးသူငယ္ခ်င္းတေယာက္က ေခါင္းၿမီးၿခံ ုုကုုလားမ။ စတိတ္မွာ လာတက္တာက ကုုလားေက်ာင္း၊ အခ်စ္ဆံုုးသူငယ္ခ်င္းေတြက ကုုလားမ နီေပါမေလးေတြ။ ကိုုယ့္သူငယ္ခ်င္း ေခါင္းၿမီးၿခံ ုုမေလးက မေလးရွားမွာ ေက်ာင္းသြားတက္ဖိုု ့ ၾကိ ုုးစားေနတာ။ ကိုုယ္ စကၤာပူမသြားခင္အထိေတာ့ မေလးရွားမွာ ဆရာမၿဖစ္ေနတယ္ ၾကားတယ္။ သူ ရန္ကုုန္အလည္ၿပန္ေရာက္တယ္ၾကားလိုု ့ ဖုုန္းဆက္ေသးတယ္ ဒင္းကိုု ဘယ္လိုုမွ ဖမ္းလိုု ့မမိဘူး။ တခါတေလ ေခါင္းၿမီးၿခံ ုုမေလးေတြေတြ ့ရင္ ေဟ့ေကာင္ မင္းလိုု ့ ေၿပာတတ္၊ အားရပါးရရယ္တတ္၊ အရင္တုုန္းက ဆရာေတာ္ဦးေဇာတိက စာအုုပ္ေတြ ဖတ္္တယ္ဆိုုတဲ့၊ ကိုုယ့္ပခံုုးကိုု မနာေအာင္ လက္သီးနဲ ့ ဖြဖြေလး ထိုုးတတ္တဲ့ သူငယ္ခ်င္းကိုု သတိရတယ္။ သူနဲ ့ကိုုယ္ တြဲရိုုက္ထားတဲ့ ဓာတ္ပံုုမရိွေပမဲ့ သူ ့မ်က္ႏွာကိုု ရွင္းရွင္းလင္းလင္း ၿပတ္ၿပတ္သားသား ၿမင္ေနတုုန္းပဲ။ ကိုုယ္တိုု ့မေတြ ့တာ ၁၅ ႏွစ္ေက်ာ္ၿပီ။

၂၀၁၁ စတိတ္ေက်ာင္းမွာ ေက်ာင္းလခ ၆၀၀၀ သြင္းရတယ္။ အေဆာင္ခ၊ စားစရိတ္၊ ေက်ာင္းလခေတြကိုု အေၾကြးထဲ ေပါင္းထည့္သြားၿပီး ၈ လၿပီးလိုု ့ အင္တန္းရွစ္ဆင္း အလုုပ္ရတဲ့အခါ ၿပန္ဆပ္ရတယ္။ ေက်ာင္းေၾကြးယူတဲ့အခါ ဂရင္းကဒ္ ဒါမွမဟုုတ္ စီတီဇင္ ၂ ေယာက္ လက္မွတ္ထိုုးဖိုု ့လိုုေပမဲ့ ေက်ာင္းကအားလံုုးလုုပ္ေပးတယ္။ ဂ်ီစီ၊ စီတီဇင္ေတြက ၁ ေသာင္းပဲ ေပးရၿပီ ၁ ႏွစ္တက္ အင္တန္းရွစ္ ၂ ႏွစ္ခြဲ ဆင္းရတယ္။ အေဆာင္မွာေနရင္ ပိုုက္ဆံမေပးရ ေက်ာင္းေၾကြးထဲ ထည့္သြားတာဆိုုေတာ့ ေစ်းၾကီးေပမဲ့ ခ်က္ခ်င္းပိုုက္ဆံေပးစရာမလိုုေတာ့ အေဆာင္မွာေနတယ္။ အိမ္ေထာင္ရိွသူေတြကေတာ့ mobile park ကား ကားအိမ္ေလးေတြမွာ ငွားေနၾကတယ္။ အေဆာင္မွာ ခ်က္ၿပ ုုတ္စားခြင့္မရိွေတာ့ ေက်ာင္းပိတ္ရက္ဆိုုရင္ သူငယ္ခ်င္းေတြစုုၿပီး အဲဒီအိမ္မွာ မီးဖိုုေခ်ာင္သံုုးခ ပိုုက္ဆံနည္းနည္း ေပးၿပီးေတာ့ ခ်က္ၿပ ုုတ္စားၾကတယ္။ အစားအေသာက္ မေကာင္းဘူး၊ ထိုုင္ခံုုက ထိုုင္လိုု ့မေကာင္းဘူးနဲ ့ ဘာမဆိုု ကြန္ပလိမ္းလြန္းတဲ့ကိုုယ့္ကိုု ကြန္ပလိမ္းဂဲလ္လိုု ့ နာမည္ေပးထားတယ္။ စန္းစန္းဟာ ဘာလိုု ့ဒီေလာက္ေတာင္ ကြန္ပလိမ္းရတာလဲလိုု ့ အေၿဖရွာၾကေတာ့ မေလးရွားမွာေနဖူးတဲ့ ဗီယက္နမ္မေလးမိုုင္းဖန္က စကၤာပူမွာေနလိုု ့ၿဖစ္မယ္ စကၤာပူရန္းေတြ သိပ္ကြန္ပလိမ္းတာ။ ေက်ာင္းမွာဘယ္လိုု ရုုန္းကန္ခဲ့ရလဲ၊ အလုုပ္ဘယ္လိုု ရွာခဲ့ရလဲ ဆိုုတာတြကိုုေတာ့ ေနာက္အပိုုင္းက်မွ ဆက္ပါဦးမယ္။

စန္းထြန္း
ႏိုုဝင္ဘာ ၁၊ ၂၀၁၇။

ဂ်ီစီ ခရီးၾကမ္း - ၁

၂၀၀၅၊ ၂၀၀၆ မွာ ေက်ာင္းေနဖက္သူငယ္ခ်င္း ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား စကၤာပူမွာ ေက်ာင္းသြားတက္ၾကတယ္။ အဲဒီတုုန္းက တုုပ္တုုပ္မွမလႈပ္တဲ့ကိုုယ္ဟာ မၾကီး စကၤာပူေရာက္ေတာ့မွ ကိုုယ့္သူငယ္ခ်င္းေတြကိုု ေမးၿမန္းစံုုစမ္းၿပီး မၾကီးက ေက်ာင္းေတြေလွ်ာက္ခိုုင္းတယ္။ ကိုုယ္တိုု ့ေက်ာင္းကလူေတြ တက္ၾကတာက စကၤာပူအမ်ိဳးသားတကၠသိုုလ္ (NUS) မွာဆိုု Institue of System Science (ISS) က Graduate Dip in System Analysis (GDip SA)၊ အင္ဂ်င္နီယာေက်ာင္းက Mater of Softwar Engineering ၊ နန္ ့ယန္းစက္မူတကၠသိုု္လ္ (NTU) မွာဆိုု Wee Kim Wee School of Communitcation and Information ေက်ာင္းက မာစတာေတြ။ Wee Kim Wee School ေက်ာင္းက မာစတာေတြကိုု ေလွ်ာက္တယ္။ ဒီေက်ာင္းကိုု ဘာလိုု ့တက္ခ်င္ရတာလဲ၊ ဒီဘာသာရပ္ကိုု ဘာလိုု ့ေရြးခ်ယ္တာလဲ၊ ကိုုယ့္အေၾကာင္း၊ ကိုုယ့္ရည္မွန္းခ်က္အေၾကာင္း အက္ေဆး ၂ ပုုဒ္ ေရးရတယ္။ ေနာက္တခုုက သတ္မွတ္ထားတဲ့အခ်ိန္ေရာက္မွ အီးေမးလ္ပိုု ့ၿပီး ၁ နာရီအတြင္း အက္ေဆးေရးခိုုင္းတာ။ အေတာ္ခက္ၿပီး အတင္းကုုိဖ်စ္ညွစ္  ၾကိ ုုးစားပမ္းစား ေရးခဲ့ရတယ္။ ၂၀၀၇ ေအာက္တိုုဘာမွာထင္တယ္ MCC ခန္းမထဲ ၿမန္မာၿပည္မွာ ေနာက္ဆံုုးက်င္းပတဲ့ GDipSA ဝင္ခြင့္စာေမးပြဲ ဝင္ေၿဖတယ္။ သခ်ၤာ၊ အဂၤလိပ္စာ၊ problem solving skills ေတြ ေမးတယ္ Calculator မသံုုးရဘူး။ မၾကီး ACCA စာေမးပြဲေၿဖရင္ MCC ခန္းမေဆာင္မွာ ေၿဖေနက်ဆိုုေတာ့ အဲယားကြန္း အရမ္းေအးတယ္လိုု ့ၾကားဖူးတယ္။

ကိုုယ့္မွာေတာ့ MCC ခန္းမေဆာင္ထဲမွာ ေခႊ်းၿပိ ုုက္ၿပိ ုုက္က်ေအာင္ ေၿဖခဲ့ရတယ္။ ကိုုယ့္သူငယ္ခ်င္းေတြက ကိုုယ့္အဂၤလိပ္စာ ေကာင္းတယ္လိုု ့ ေၿပာၾကတယ္။ ဆယ္တန္းေအာင္ၿပီး တကၠသိုုလ္တက္ဖိုု ့ ၂ ႏွစ္ေလာက္ ေစာင့္ေနရတဲ့အခ်ိန္ လွည္းတန္းက ဆရာၾကီးဦးၿမၾကိ ုုင္ အဂၤလိပ္စာသင္တန္းက်ာင္း သြားတက္တယ္။ ဒါကလည္း မၾကီး တုုိက္တြန္းလိုု ့ပါ။ ကိုုယ့္ဘာသာဆိုု ဘာမွလုုပ္ၿဖစ္မယ္မထင္။ ေမာင္ေမာင့္ကိုုလည္း သင္တန္းေတြ လိုုက္အပ္ေပး တက္ခိုုင္းေပမဲ့ တရက္သာသြားတက္ၿပီး ေနာက္သြားမတက္ေတာ့ဘူး။ ကိုုယ္က သင္တန္းခေပးၿပီး သြားမတက္ရင္ ႏွေၿမာစရာၾကီးဆိုုၿပီး အပ္တဲ့သင္တန္းေတြကိုု မပ်က္မကြက္တက္တယ္။ တကၠသိုုလ္ေက်ာင္းေတြပိတ္ရင္ တိုုဖယ္ဦးသိန္းဝင္း၊ ဘဝသစ္ဦးေအာင္ေက်ာ္၊ ေၿမနီကုုန္းက ဆရာနယ္ဆင္ အဂၤလိပ္စာသင္တန္းေက်ာင္းေတြ တက္တယ္။ အဲဒီလိုုေတြ တက္ခဲ့လိုု ့လည္း ႏိုုင္ငံၿခားမွာ ေက်ာင္းတက္ဖိုု ့ၿပင္ဆင္ေတာ့ အဂၤလိပ္စာအတြက္ ဘယ္အခက္အခဲမွ မရိွခဲ့ဘူး။ ဖူးဘရိုုက္ပညာေတာ္သင္ဆုု ဝင္ေလွ်ာက္ပါလားသမီး ဗြီအိုုေအေရဒီယိုုသတင္းမွာ ၾကားလိုုက္တယ္လိုု ့ အေမကေၿပာလိုု ့ ဝင္ေလွ်ာက္တယ္။ တိုုဖယ္အမွတ္မရိွတဲ့သူေတြ အေမရိကန္သံရံုုးမွာ စာေမးပြဲဝင္ေၿဖ အမွတ္မွီရင္ ဝင္ေလွ်ာက္လိုု ့ရတယ္ဆိုုေတာ့ ဝင္ေၿဖတာ အမွတ္နည္းနည္းလိုုသြားတယ္။ NTU မာစတာ ၿငင္းပယ္ခံရၿပီး NUS က GDipSA ဝင္ခြင့္အတြက္ ဖုုန္းနဲ ့အင္တာဗ်ဴးတယ္။

တၿခားသူငယ္ခ်င္းေတြကေတာ့ နည္းပညာေမးခြန္းေတြ အေမးခံရၿပီး ကိုုယ့္က်ေတာ့ အလာဘသလာဘ ေၿပာသေလာက္ပဲ။ အစ္မရိွတယ္ဆိုုေတာ့ အကုုန္လံုုး အစ္မစီစဥ္ေပးမွာေပါ့ ဟုုတ္တယ္မလားတဲ့။ ၂၀၀၈ ေမလ နာဂစ္မုုန္တိုုင္းတိုုက္ၿပီးခ်ိန္ ေက်ာင္းဝင္ခြင့္ရေတာ့ ကိုုယ္က သိပ္မသြားခ်င္ဘူး။ နာဂစ္မုုန္တိုုင္းေၾကာင့္ ပိုုင္ဆိုုင္တာေတြ အကုုန္ဆံုုးရံႈး မိဘေတြေတာင္ ကံေကာင္းလိုု ့အသက္ရွင္တာဆိုုေတာ့ေလ။ အေမက ပိုုက္ဆံအတြက္ ဘာမွစိတ္မပူနဲ ့သမီး အေမ ၿဖစ္ေအာင္စီစဥ္ေပးမယ္တဲ့။ အေဖက အင္တင္တင္ သူက သူ ့သမီးကိုု က်ဴတာဆရာမၿဖစ္ေစခ်င္တာကိုုး။ ကိုုယ့္ကိုု မာစတာတက္ၿပီး ဆရာမလုုပ္ေစခ်င္တာ နယ္မွာတာဝန္က်ရင္ အေမကခ်က္ၿပ ုုတ္ေပး သူကအလည္လာ သမီးက တကၠသိုုလ္ဆရာမဆိုုၿပီး ဂုုဏ္ယူခ်င္တာ။ သမီးၿဖစ္သူကလည္း ဆရာမလံုုးဝမလုုပ္ မာစတာဝင္ခြင့္ရေတာ့ ဆရာမ မလုုပ္ခိုုင္းဘူးဆိုုမွ မာစတာတက္မယ္လိုု ့ေၿပာေတာ့ ဆရာမ မလုုပ္ခိုုင္းပါဘူး မာစတာသာတက္ပါ ပိုုက္ဆံဘယ္ေလာက္ကုုန္ကုုန္ ေပးပါ့မယ္တဲ့။ စကၤာပူဖက္ကကိစၥေတြကိုု မၾကီး စီစဥ္ေနမွာဆိုုေတာ့ ဘာမွပူစရာမလိုု အထုုပ္ဆြဲသြားရံုု။ ၂၀၀၈ ၾသဂုုတ္ ၁ ေက်ာင္းစတက္တဲ့ေန ့ ဆရာမမယ္ဂန္က ခုုက recession စီးပြားပ်က္ကပ္ဆိုုက္ေနခ်ိန္။ DBS ဘဏ္မွာ အလုုပ္သမား ၉၀၀ ၿဖ ုုတ္တဲ့အထဲမွာ အမ်ားစုုက အိုုင္တီသမားေတြ။ အရည္အခ်င္းေတြ ၿဖည့္ထားၾက အားလံုုးတြန္းတိုုက္ ေက်ာ္ၿဖတ္ရမယ္ အရည္အခ်င္းရိွတဲ့သူသာ က်န္ရစ္မယ္ Survival of the fittest ။ ၁ ႏွစ္ ဒစ္ပလိုုမာသင္တန္းေပမဲ့ တကယ္ပင္ပန္းတယ္။

Fall foliage hiking at Bear Mountain, New York State. October 21, 2017, Saturday.

မနက္ ၉  နာရီကေန ည ၁၁ နာရီခြဲ ေနာက္ဆံုုးဘတ္စ္ကား၊ ေနာက္ဆံုုးရထားစီးၿပီး အိမ္ၿပန္။ အိမ္မွာ အိပ္ရံုုပဲအိပ္ စေန၊ တနဂၤေႏြလည္း ေက်ာင္းမွာ ပေရာဂ်က္ေတြလုုပ္။ အဲဒီေက်ာင္းတက္ေတာ့မွ Team work ၊ Presentation ၊ Project Management ၊ Internview ဆိုုတာေတြ တကယ္နားလည္ေတာ့တယ္။ ၆ လၿပီးေတာ့ ၆ လ အင္တန္းရွစ္ဆင္း allowence money စရတယ္။ အင္တန္းရွစ္မွာ ဘာေတြလုုပ္ရတယ္ဆိုုတဲ့ ပေရာဂ်က္တင္ ၁ ႏွစ္ၿပီးတာနဲ ့ လုုပ္ငန္းခြင္ဝင္ဖိုု ့ ရယ္ဒီ။ NUS က ကမာၻ ့အဆင့္ ၂၀ ေက်ာ္ရိွတဲ့တကၠသိုုလ္ တကယ္ေကာင္းတဲ့ေက်ာင္း။ NUS ေက်ာင္းထြက္ ၿဖစ္ရတာကိုု ဂုုဏ္အယူဆံုုးပဲ။ အင္တန္းရွစ္ဆင္းတဲ့အခ်ိန္မွာ 711 မွာ အခ်ိန္ပိုုင္းလုုပ္တယ္။ အေမကမွာတယ္ စကားကိုု ဆင္ဆင္ၿခင္ၿခင္ေၿပာသမီးတဲ့။ မဟုုတ္မခံ ဆတ္ဆတ္ၾကဲ အားမနာတတ္ အၿမင္ကတ္ရင္ ႏွပ္တတ္တဲ့ ကိုုယ့္အေၾကာင္းကိုုသိလိုု ့ ဆံုုးမရွာတယ္။ 711 မွာ စီနီယာေတြ ပညာၿပတာေတြကိုု အံၾကိတ္သည္းခံ မ်က္ရည္က်ေပမဲ့လည္း တတ္ႏိုုင္သမွ် အေကာင္းဆံုုးၿဖစ္ေအာင္လုုပ္ေတာ့ မန္ေနဂ်ာက သေဘာက်တယ္။ ေက်ာင္းသားဗီဇာကုုန္ေတာ့ အခ်ိန္ပိုုင္းလုုပ္ခြင့္ မရိွေတာ့ဘူး။ ေက်ာင္းၿပီးတာနဲ ့ အလုုပ္ရဖိုု ့ ရွာေဖြရၿပီ။ ဘယ္သူကေတာ့ ဘယ္မွာအလုုပ္ရသြားၿပီလိုု ့ၾကားရင္ စိတ္ေတြပူ ဘယ္ေတာ့မ်ား အလုုပ္ရပါ့မလဲ။ ကိုုယ္တိုု ့ေက်ာင္းက ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ၁ လခြဲ ၂ လအတြင္း အလုုပ္ရၾကတယ္။ ေက်ာင္းသားဗီဇာကုုန္သြားၿပီး အလုုပ္မရေသးရင္လည္း စိတ္ပူစရာမလိုုဘူး။ EPEC long term pass တစ္ႏွစ္ထပ္ေလွ်ာက္ၿပီး ေအးေအးေဆးေဆး အလုုပ္ရွာလိုု ့ရတယ္။

ေက်ာင္းေၾကြးေတြရိွေတာ့ အလုုပ္ရမွ ဆပ္ႏိုုင္မွာဆိုုေတာ့ stay အတြက္ အဆင္ေၿပေအာင္ လုုပ္ေပးထားတာ။ ေက်ာင္းေတာင္မၿပီးေသးဘူး ပီအာေအာ္ဖာလက္တာ ရေနၿပီ။ အလုုပ္ရတာနဲ ့ Perminant Residence (PR) offer letter ကိုုင္ၿပီး ပီအာတန္းေလွ်ာက္ရတယ္။ ၂၀၀၇ ေလာက္အထိ လူတိုုင္းနီးပါး ပီအာရတယ္ ကိုုယ္ေလွ်ာက္တဲ့ႏွစ္မွာေတာ့ ပီအာေတြ ၾကပ္ေနၿပီ။ ကိုုယ္တိုု ့ႏွစ္က ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ပီအာအၿငင္းခံရတယ္။ ကိုုယ္လည္း ပီအာအၿငင္းခံရၿပီး Employment Pass EP ရတယ္။ တခ်ိဳ ့ေတြကေတာ့ Work Permit နဲ ့ တရားဝင္အလုုပ္လုုပ္။ တခ်ိဳ ့က်ေတာ့လည္း visit visa နဲ ့လာ တလအတြင္း အလုုပ္မရရင္ မေလးရွားဖက္ကိုု ခဏထြက္ ၿပန္ဝင္ရင္ တလထပ္ရ၊ ေနာက္ထပ္ တလထပ္တိုုး စုုစုုေပါင္းရတဲ့ ၃ လအတြင္း အလုုပ္ရွာ။ အလုုပ္ရရင္ ကုုမၺဏီက Spass ၊ EP ေလွ်ာက္ေပး။ စကၤာပူက ႏိုုင္ငံၿခားသား အလုုပ္သမားေတြနဲ ့ လည္ပတ္ရတဲ့ တိုုင္းၿပည္ဆိုုေတာ့ stay အတြက္ နည္းနည္းလြယ္သလားလိုု ့။ အလုုပ္ဗီဇာ cancel လုုပ္ၿပီးရင္ တလေနခြင့္ ရိွပါတယ္။ စကၤာပူမွာ overstay ၿဖစ္ရင္ ၿပစ္ဒဏ္ေပးတဲ့ ၾကိမ္ဒဏ္ဟာ နာမည္ဆိုုးနဲ ့ ေက်ာ္ၾကားတယ္။ စကၤာပူရံုုးက အေတာ္ေပ်ာ္ဖိုု ့ေကာင္းတယ္ အိုုင္တီ႒ာနက အာဆီယံလိုု ့ တင္စားရတယ္။ ၿမန္မာ၊ အိႏိၵယ၊ တရုုတ္၊ မေလးရွား၊ အင္ဒိုုနီးရွား၊ ဖိလစ္ပိုုင္ ေတြပါေတာ့ေလ။ ကိုုယ္တိုု ့ lunch group ေလးက အေတာ္ေပ်ာ္ဖိုု ့ေကာင္းတယ္။ ကိုုယ္က အစကတည္းက စဥ္းစားၿပီးသား စကၤာပူမွာ ၃ ႏွစ္ေနမယ္ NUS က Master of Softwar Eningeering တက္။ ဒါမွမဟုုတ္ ၾသစေၾတးလ်မွာ မာစတာတက္၊ ဒါမွမဟုုတ္ ၾသဇီပီအာေလွ်ာက္ၿပီး ၾသဇီေၿပာင္းမယ္လိုု ့ စိတ္ကူးထားတာ။ မွန္းထားတဲ့ ၃ ႏွစ္မၿပည့္ေသးဘဲ ၂ ႏွစ္ခြဲနဲ ့ စတိတ္ကိုု ထြက္လာခဲ့တယ္။

အလုုပ္ရွာရင္း အလုုပ္ရွာေဖြေရးဆိုုဒ္မွာ တင္ထားတဲ့ အေမရိကန္ေက်ာင္းက အင္တန္းရွစ္ေၾကၿငာမွာ resume  ပစ္တင္မိရာက စလိုုက္တဲ့ဇာတ္လမ္းဟာ programming test ၃ ပုုဒ္ေမး B ရေတာ့ Transcripts ေတြပိုု ့ Financial Statments ေတြပိုု ့ မန္ေနဂ်ာက ေထာက္ခံစာေရးေပး။ ဖုုန္းနဲ ့အင္တာဗ်ဴးေၿဖ ေက်ာင္းသားဗီဇာဝင္ဖိုု ့ I20 form ပိုု ့ေပး အေမရိကန္သံရံုုးဝင္ ဗီဇာတခါတည္းနဲ ့ရေတာ့ အစ္မေတြ၊ သူငယ္ခ်င္းေတြက ဝမ္းသာအားရၿဖစ္ေပမဲ့ ကိုုယ္က အင္တင္တင္။ ဘယ္သူမွလည္းမရိွဘူး အေဝးၾကီးဆိုုေတာ့ေလ။ သူငယ္ခ်င္းအရင္းေခါက္ေခါက္က နင့္မွာ ပိုုက္ဆံကိစၥလည္း မပူရဘူး ေထာက္ပံ့မဲ့ အေဖနဲ ့အစ္မရိွတယ္၊ ရည္းစားလည္း မရိွဘူး၊ ငါသာ နင့္ေနရာမွာဆိုု သြားၾကည့္လိုုက္မယ္။ ေက်ာင္းၿပီးလိုု ့ မေပ်ာ္ေတာ့လည္း စကၤာပူကိုု ၿပန္လာေပါ့ ယူအက္စ္အေတြ ့အၾကံ ုုရတာေပါ့တဲ့။ သူေၿပာတာ မွန္ေနတာနဲ ့ပဲ စတိတ္ကိုု လာခဲ့တာ ၆ ႏွစ္ရိွၿပီ။ စတိတ္မွာ ေက်ာင္းသားဗီဇာ F1 ၊ အလုုပ္ဗီဇာ H1B ၊ ဂရင္းကဒ္ GC ရေအာင္ ဘယ္လိုုၾကိ ုုးစားခဲ့ရသလဲ၊ ဘယ္လိုုအခက္အခဲေတြ ၾကံ ုုရသလဲ၊ ဘာေတြ ၿဖစ္လာသလဲဆိုုတာေတြကိုု ေနာက္အပိုုင္းက်မွ ဆက္ပါဦးမယ္။

စန္းထြန္း
ေအာက္တိုုဘာ ၂၈၊ ၂၀၁၇။

Womens 5K Classic

ေအာက္တိုုဘာ ၇ ရက္ စေနေန ့ ပန္ဆယ္ေဗးနီးယားၿပည္နယ္ အဲလန္ေတာင္းၿမိ ုု ့ ၂၅ ႏွစ္ေၿမာက္ အမ်ိဳးသမီး 5K (၃ မိုုင္) အေၿပး၊ လမ္းေလွ်ာက္ပြဲ။ 5K ဝင္ေၿပးမယ္လိုုု ့ ဆံုုးၿဖတ္ၿပီးကတည္းက အေၿပးေလ့က်င့္ေနတာ တပတ္ ၃ ရက္ႏႈန္းနဲ ့ ၂ လ ေလ့က်င့္ၿပီးတာနဲ ့ 5K အတြက္ ရယ္ဒီၿဖစ္ေပမဲ့ အေၿပးမွာမပါေတာ့ဘဲ လမ္းပဲေလွ်ာက္ၿဖစ္ေတာ့တယ္။ မေၿပးရလည္း ကိစၥမရိွပါဘူး သူငယ္ခ်င္းမိတ္ေဆြေတြနဲ ့ ပါဝင္ဆင္ႏႊဲရတာ ေပ်ာ္စရာလည္းေကာင္း registeration fee ကလည္း ရင္သားကင္ဆာ ရန္ပံုုေငြအၿဖစ္ လႈဒါန္းမွာမိုု ့ ကုုသိုုလ္လည္းရ။ မနက္ ၈ နာရီစတယ္ဆိုုေပမဲ့ ေစာေနေသးေတာ့ ဓာတ္ပံုုရိုုက္လိုု ့ေကာင္းမယ္ထင္တဲ့ ေနရာမွန္သမွ် ပတ္ၿပီးရိုုက္။ ပန္းၿခံေလးက အေတာ္သာယာတယ္ ေတာင္ကုန္း၊ စမ္းေခ်ာင္း၊ သစ္ပင္ေတြ စိမ္းညိႈ ့ညိႈ ့နဲ ့ ၿမ ူေတြေဝ့ဆိုုင္းေနတယ္။ 5K မစေသးဘူး 2K ေလာက္ ေလွ်ာက္ၿပီးလိုု ့ ေၿခေထာက္ေညာင္းခ်င္ေနၿပီ။ တၿဖည္းၿဖည္းနဲ ့ လူေတြၿပည့္လာတယ္။ သီခ်င္းေတြဆိုု၊ အလႈရွင္ေတြကိုုဖိတ္ေခၚ စကားေၿပာခိုုင္း၊ ရင္သားကင္ဆာကိုု အႏိုုင္ယူႏိုုင္သူတေယာက္က သူ ့အေတြ ့အၾကံ ုုေတြကိုု ေၿပာၿပတယ္။ ကင္ဆာကိုု ရင္ဆိုုင္ၿပီး အႏိုုင္ယူဖိုု ့ဆိုုတာ အေတာ့္ကိုုမလြယ္တဲ့အလုုပ္။ စိတ္ေရာ ခႏၶာကိုုယ္ေရာ အေတာ့္ကိုု ခံႏိုုင္ရည္ရိွဖိုု ့လိုုသလိုု မိသားစုု၊ သူငယ္ခ်င္း၊ မိတ္ေဆြေတြကလည္း ကူညီေဖးမဖိုု ့လိုုတယ္။

မႏွစ္က ေၿပာၿပတဲ့ႏွစ္ေယာက္ဆိုုရင္ ေယာက်ာ္းက စြန္ ့သြားတာတဲ့။ တေယာက္က ေကာလိပ္ေက်ာင္းတက္ေနတဲ့ သား၊ ေနာက္တေယာက္က ခင္ပြန္းၿဖစ္သူက ကူညီေဖးမတယ္တဲ့။ ကင္ဆာကိုု ရင္ဆိုုင္အႏိုုင္ယူႏိုုင္တာ ၅ ႏွစ္ေအာက္၊ ၅ ႏွစ္အထက္၊ ၁၀ ႏွစ္၊ ၁၀ ႏွစ္အထက္၊ ၂၀ ႏွစ္ဆိုုတဲ့ ဆိုုင္းဘုုတ္ေနာက္မွာ ကင္ဆာ Surviors ေတြက ခ်ီတက္လမ္းေလွ်ာက္ခ်ိန္မွာ ေဘးမွာရပ္ေနတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြက လက္ခုုပ္သံတေၿဖာင္းေၿဖာင္းနဲ ့ အားေပးၾကတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ မ်က္ရည္ေတာင္ဝဲတယ္။ ၂၀၁၂ ကန္တက္ကီၿပည္နယ္ လူဝီဗီလ္ၿမိ ုု ့မွာ ရင္သားကင္ဆာ လမ္းေလွ်ာက္ပြဲ ရံုုးကပါဝင္ဆင္ႏႊဲေတာ့ အိမ္ရွင္မိသားစုုနဲ ့ ပါဝင္လမ္းေလွ်ာက္ခဲ့တယ္။ အဲဒီတုုန္းက ဘာခံစားခ်က္မွ ရိွမေနဘူး အေပ်ာ္သက္သက္ ပါဝင္ဆင္ႏႊဲတာ။ ခုုေတာ့ ကိုုယ္ခ်င္းစာတတ္ၿပီ ေထာ့နင္းေထာ့နင္းနဲ ့ လမ္းေလွ်ာက္တဲ့သူေတြကိုုေတြ ့ရင္ အထိုုင္အထ အေကြးအဆန္ ့မွာ ဘယ္ေလာက္မ်ား နာက်င္ေနလိုုက္မလဲ။ နာက်င္ကိုုက္ခဲ ပင္ပန္းဆင္းရဲလြန္းလိုု ့ အသက္ရွင္သန္ရတာ ပင္ပန္းဆင္းရဲလိုုက္တာ ခႏၶာဝန္ဆိုုတာ ဒါမ်ိဳးကိုုေၿပာတာ။ ကင္ဆာေဆးေတြက ၿပင္းေတာ့ လူက ႏုံးခ်ိေနၿပီ အစားအေသာက္ပ်က္ ဆံပင္ေတြကႊ်တ္ ကတုုန္ကယင္ ရင္ေတြပူ ဘယ္လိုုမွေနလိုု ့မေကာင္း။ ပါဝင္ခ ၄၀ ေပးရေပမဲ့ လက္ေဆာင္ရတဲ့ အကၤ ီ်နဲ ့တၿခားပစၥည္းေတြက ၄၀ ဖိုုးေလာက္ ၿပန္ရတယ္။


ပါဝင္ခေငြ၊ အလႈေငြ အားလံုုးကိုု ရင္သားကင္ဆာ သုုေတသနအတြက္ လႈဒါန္းမွာမိုု ့ တကယ္လိုုအပ္တဲ့ေနရာမွာ လႈဒါန္းတာမိုု ့ တကယ္သေဘာက်တယ္။ ရင္သားကင္ဆာ လမ္းေလွ်ာက္ပြဲမွာ အာရွသားနည္းတယ္။ အဲဒီလိုုပြဲမ်ိဳး၊ အားကစားဆိုုရင္ အာရွသား နည္းတယ္။ အစားအေသာက္ပြဲ၊ ေလွ်ာ့ပင္းဆိုုရင္ေတာ့ အာရွသားေတြၾကီးပဲ။ အိုုင္ကီရာက တႏွစ္မွာတရက္ စက္တင္ဘာလမွာထင္တယ္ Crawfish အနီေရာင္ပုုဇြန္လံုုးေရာင္းတယ္။ ေစ်းသက္သက္သာသာနဲ ့ ၾကိ ုုက္သေလာက္စားလိုု ့ရတယ္။ တရုုတ္ေတြၾကီးပဲ အိုုင္ကီရာကေဆာ့စ္က မေကာင္းလိုု ့ တရုုတ္ေတြက ကိုုယ့္ေဆာ့စ္ကိုုယ္ယူလာသတဲ့ တရုုတ္မယန္း ေၿပာၿပတာ။ အေမရိကန္ႏိုုင္ငံေတာ္ သီခ်င္းဆိုုတဲ့အခ်ိန္ အားလံုုးကၿငိမ္သက္ၿပီး တခ်ိဳ ့က ဘယ္ဖက္ရင္ဘတ္ေပၚ လက္တင္ၿပီး ႏိုုင္ငံေတာ္သီခ်င္းကိုု တိုုးတိုုးေလးလိုု္က္ဆိုု။ ေလွာင္အိမ္ကေန လႊတ္ေပးလိုုက္တဲ့ ၿငိမ္းခ်မ္းေရးသေကၤတ ခ်ိဳးငွက္ကေလးေတြ ေကာင္းကင္ကိုု တဖ်ပ္ဖ်ပ္ ပ်ံတက္သြားၾကတယ္။ ေၿပးတဲ့သူေတြက တလမ္း၊ လမ္းေလွ်ာက္တဲ့သူေတြက တလမ္း။ လမ္းေလွ်ာက္တဲ့လမ္းမွာ ၃ မိုုင္ကိုု ၄၅ မိနစ္ လမ္းေလွ်ာက္မဲ့သူေတြက ၄၅ မိနစ္ ဆိုုင္းဘုုတ္ေနာက္မွာစီ၊ ၁ နာရီေအာက္၊ ကိုုယ္တိုု ့ကေတာ့ ၁ နာရီအထက္ ဆိုုင္းဘုုတ္ေနာက္မွာ စီၾကတယ္။ လူတန္းၾကီးက အရွည္ၾကီး တေတာင္ကိုုတက္ တေတာင္ကိုုဆင္း။ ေဘးမွာ ေဘာ္လန္တီယာ လုုပ္အားေပးေတြက လက္ခုုပ္တီးၿပီး အားေပးၾကတယ္။ ၁ မိုုင္ေလွ်ာက္ၿပီးေတာ့ နည္းနည္းေမာလာၿပီ ေရခႊက္ေလးေတြကမ္းေတာ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ေသာက္ၾကတယ္။

အမ်ိဳးသမီးတေယာက္ ေခ်ာ္လဲက်တယ္နဲ ့တူတယ္ ေဂါက္ကြင္းေတြမွာ ေတြ ့ရတဲ့ ကားေလးနဲ ့တင္သြားတယ္။ ၁ နာရီ ၈ မိနစ္မွာ ပန္းဝင္ပါတယ္။ ပန္းဝင္ခါနီး Finish Line မွာ ေဘာ္လန္တီယာ ေက်ာင္းသားေလးေတြက ဟိုုက္ဖိုုက္လုုပ္၊ လက္ေတြေၿမာက္ၿပီး အမိုုးမိုုးေပး၊ ခ်ီးယားစ္ေအာ္ဟစ္ၿပီး ၾကိ ုုဆိုုၾကတယ္။ ငွက္ေပ်ာသီး၊ ေရဘူး၊ ေခ်ာက္ကလက္ကိတ္၊ ေခ်ာင္ဒါစြတ္ၿပ ုုတ္၊ သစ္ေတာ္သီး ဗိုုက္တင္းေနေအာင္ စားရတယ္။ အေၿပးမွာ အသက္ ၂၀ ကေန ၃၀ ၾကား ပထမရတဲ့သူက ဘယ္သူ မိနစ္ဘယ္ေလာက္၊ အသက္ ၈၆ က မိနစ္ ၄၀ နဲ ့ပထမ။ ကိုုယ္ ၃ မိုုင္ကိုု မိနစ္ ၄၀ ေၿပးတယ္ဆိုုေတာ့ တရုုတ္မယန္းက နင္ ေၿပးတာမွ ဟုုတ္ရဲ ့လား လမ္းမ်ားေလွ်ာက္ေနတာလားတဲ့။ အင္း ကိုုယ္ လမ္းေလွ်ာက္ႏႈန္းနဲ ့ ေၿပးေနတယ္ ထင္ပါရဲ ့။ တရုုတ္မယန္း တကၠသိုုလ္ဝင္ခြင့္ေၿဖရတုုန္းက အားကစားတခုုပါတယ္။ မိန္းကေလးေတြ အေၿပးၿပိ ုုင္ရတယ္ ၁၅ မိနစ္အတြင္း ပန္းဝင္မွ အဲ့ဒီတကၠသိုုလ္ ဝင္ခြင့္ရတယ္တဲ့။ မိန္းကေလး ၁၅၀ အကုုန္လံုုး ၁၅ မိနစ္အတြင္း ပန္းဝင္လိုု ့ Qualified ၿဖစ္ၿပီး အကုုန္ဝင္ခြင့္ရပါတယ္တဲ့။ ကိုုယ္တိုု ့တကၠသိုုလ္ဝင္ခြင့္တုုန္းကေတာ့ အေၿပးမၿပိ ုုင္ရဘူး မိန္းကေလးေတြက ေယာက္်ားေလးထက္ ဝင္ခြင့္အမွတ္ပိုုမ်ားရတယ္။ ခုုေတာ့ တပတ္ ၃ ရက္ သြားမေၿပးေတာ့ဘူး တပတ္မွာတခါ သြားေၿပးတယ္။ ေၿပးရင္ ေခႊ်းေတြထြက္ လန္းဆန္းေပါ့ပါးသြားတာကိုု ၾကိ ုုက္တယ္။ 5K မွာ ဆုုတံဆိပ္ေတာ့ မရခဲ့ေပမဲ့ အေတာ္ေပ်ာ္ခဲ့တယ္။ ေနာင္ႏွစ္ေတြမွာလည္း အခြင့္ၾကံ ုုခဲ့ရင္ ပါဝင္ဆင္ႏႊဲခ်င္ပါေသးတယ္။ အခြင့္ၾကံ ုုရင္ အဲဒီလိုုပြဲေတြ ပါဝင္ဆင္ႏႊဲၾကည့္ပါ တကယ္ေပ်ာ္စရာေကာင္းတယ္။

စန္းထြန္း
ေအာက္တိုုဘာ ၂၁၊ ၂၀၁၇။

ေရၿခားေၿမၿခား ခရီးသြား - ၄

ေဝါထရိတ္စင္တာမွာ လံုုၿခံ ုုေရးတာဝန္ယူေနတဲ့ စစ္သားေတြကိုုေတြ ့ေတာ့ အေဖက ဓာတ္ပံုုအတူတြဲရိုုက္ခ်င္တယ္ဆိုုလိုု ့ ေမးၾကည့္ေတာ့ ရတယ္တဲ့။ ၿမန္မာၿပည္မွာေတာ့ စစ္သားေတြ မုုန္းၾကေပမဲ့ စတိတ္မွာေတာ့ စစ္သားေတြကိုု ေလးစားၾကတယ္။ ဓာတ္ပံုုရိုုက္မယ္ဆိုုရင္ လက္ႏွစ္ဖက္ကိုု ခပ္တန္းတန္း ေဘးခ်ထား ဒါမွမဟုုတ္ ခပ္တင္းတင္းဆုုပ္ၿပီး စတိုုင္ေပးတတ္တဲ့ အေဖဟာ ဒီႏွစ္ေတာ့ လက္ႏွစ္ေခ်ာင္းေထာင္၊ ေဒါနယ္ထရန္ ့စတိုုင္ဆိုုၿပီး လက္မနဲ ့လက္ညိႈးကိုု ဝိုုင္းၿပတယ္။ မၾကီးငယ္သူငယ္ခ်င္းအစ္မၾကီးက အဲ့ဒါ သူ ့သမီးၾကီးနဲ ့စတိုုင္တူတာေနမွာလိုု ့ေဖ့ဘႊတ္မွာ ကြန္ ့မန္ ့ေပးေတာ့ ရယ္လိုုက္ရတာ။ လစ္ဘာတီရုုပ္ထုုဆီ လိုုက္ပိုု ့ေတာ့ ဝိုုင္းက ေရာက္ဖူးၿပီးသားကိုု ဘာလိုု ့လိုုက္ပိုု ့တာလဲ ေစ်းၾကီးပါဘိနဲ ့။ ေရာက္ဖူးၿပီးသားဆိုုေပမဲ့လည္း နယူးေယာက္ေရာက္လိုု ့မွ လစ္ဘာတီကုုိမသြားရင္ ရန္ကုုန္ေရာက္ၿပီး ေရႊတိဂံုုဘုုရား မဖူးသလိုုမ်ိဳး ခံစားရလိုု ့။ လစ္ဘာတီကႊ်န္းကေန မက္ဟန္တန္စကိုုင္းလိုုင္းကိုု ၾကည့္ေနတုုန္း အေဖက သမီးေရ အဲဒီတိုုက္အၿမင့္ၾကီးက ကုုလားဆိုုင္နားကတိုုက္နဲ ့တူတယ္ေနာ္တဲ့။ ဟုုတ္တယ္ အဲဒါဂ်ာနယ္စကြဲကတိုုက္။ အေဖက အဲ့ဒီလိုု မွတ္ညဏ္ကာင္းတယ္။ ေဝါထရိတ္စင္တာ၊ အင္ပါရာအေဆာက္အဦးေတြကိုုေတာ့ ေသေသခ်ာခ်ာ မွတ္မိတယ္။ ပါဝါေဘာထီက သန္း၄၀၀ဆုု ၿဖစ္ေနၿပီ ကံစမ္းၾကမယ္ဆိုုၿပီး စတိုုးဆိုုင္ထဲဝင္ စက္ကေန ထီလက္မွတ္ဝယ္တာ အေဖ့ကိုုၿပတယ္။

အေဖ ဒီအေပါက္ထဲကိုု ၂ က်ပ္ထည့္ ေငြထည့္ရမဲ့ပံုု ၿပထားတယ္ေတြ ့လား။ အဲဒါေတြက ၁ က်ပ္၊ ၅ က်ပ္၊ ၁၀ တန္၊ ၂၀ တန္ေတြပဲ လက္ခံတယ္လိုု ့ ေရးထားတာ။ ပိုုက္ဆံထည့္ၿပီးရင္ ထီလက္မွတ္ေတြ အမ်ားၾကီးထဲမွ ၂ က်ပ္တန္ ပါဝါေဘာထီ၊ ၁ က်ပ္တန္ မက္ဂါမီလီယမ္ထီ ခလုုတ္ကိုုႏိွပ္၊ က်လာတဲ့ ထီလက္မွတ္ကိုုသိမ္းထား။ ထီဖြင့္တဲ့ေန ့က်ရင္ ဒီဘာကုုတ္ရီဒါစက္ေအာက္မွာ လက္မွတ္ကိုုလာဖတ္၊ ေကာင္တာကလူေတြကိုု စစ္ခိုုင္းလိုု ့ရတယ္။ အေဖနဲ ့အေမက အထူးအဆန္း သေဘာေတြက်လိုု ့။ ထီေပါက္ရင္ သမီးအတြက္ အိမ္ဝယ္ေပးခဲ့မယ္လိုု ့ စိတ္ကူးယဥ္ၾကေပမဲ့လည္း ကိုုယ္က ဘာဆိုုဘာမွ အလကားမရ လြယ္လြယ္ကူကူ သက္သက္သာသာနဲ ့ရမဲ ့ ကံမပါ။ ဘယ္အရာမဆိုု ခက္ခက္ခဲခဲ ၾကိ ုုးစားအားထုုတ္ ပင္ပန္းဆင္းရဲခံၿပီးမွရမဲ့ ဇာတာပါလာေတာ့လည္း သန္းဆုုကံေခတာေပါ့။ အေမက စတိတ္ကိုု သိပ္သေဘာက်တယ္။ လူသြားလမ္း၊ ပန္းၿခံ၊ မသန္းမစြမ္းေတြ အၿမင့္ကိုုတက္ဖိုု ့ တြန္းလမ္း၊ အိမ္သာ၊ အမိႈက္ပံုုး၊ ေနရာတကာ သန္ ့သန္ ့ရွင္းရွင္း စိမ္းစိမ္းစိုုစိုု၊ စနစ္တက်နဲ ့ လူေတြသြားရလားရ လြယ္ကူေအာင္ စီစဥ္ေပးထားတယ္။ အသီးအရြက္ေတြဆိုုရင္လည္း ခ်ိဳေနတာပဲ အစိမ္းစားစား၊ ၿပ ုုတ္စားေၾကာ္စား အရသာရိွမွရိွ။ မၾကီးက အေမ ေလဆိပ္မွာ ေရဘူးဝယ္မေသာက္နဲ ့ ေစ်းၾကီးတယ္ ေရဘူးေဆာင္သြား။ လူဝင္မႈၾကီးၾကပ္ေရးမၿဖတ္ခင္ ေရအကုုန္ေသာက္ ၿပီးရင္ အိမ္သာေရွ ့က ေရၿဖည့္ကန္မွာေရၿဖည့္။

ေပမွီေဒါက္မွီ ငါးေပဆယ္လက္မ
အေမက သမီးေတြေၿပာရင္ အတိအက်လိုုက္နာတယ္။ ခရီးသြားတယ္ဆိုုရင္ အေမက ေရၿဖည့္တဲ့တာဝန္ယူတယ္။ အိမ္နားက Red Bull ေဘာလံုုးကြင္းမွာ ေဘာလံုုးပြဲသြားၾကည့္ေတာ့ ေရဘူးယူခြင့္မၿပ ုုဘူး။ တခ်ိဳ ့ေတြက ေရဘူးအဖံုုးဖြင့္ၿပီး အဖံုုးကိုုလြင့္ပစ္ရင္ ဝင္လိုု ့ရေပမဲ့ ကုုိယ့္ေရဘူးက်ေတာ့ အဖံုုးလႊင့္ပစ္တာလည္း လက္မခံဘူး။ အမိႈက္ပံုုးထဲ လႊင့္ပစ္လိုုက္ေတာ့မွ ဝင္ခြင့္ၿပ ုုတယ္။ ေရဘူးကိုု ႏွေၿမာလိုုက္တာ ေရဘူးေလးက ခ်စ္စရာေလး အိုုင္ကီရာကဝယ္ထားတာ။ ဘာလိုု ့ကိုုယ့္ေရဘူးကိုု လက္မခံရတာလဲဆိုုတာ စဥ္းစားၾကေတာ့ အေဖက ေရဘူးကမာေတာ့ ကြင္းထဲကိုပစ္မွာ စိုုးရိမ္လိုု ့နဲ ့တူတယ္တဲ့။ ေဘာလံုုးကြင္းထဲမွာ ေရဆာလာလိုု ့ ေရဘူးဝယ္ေသာက္တာ ၅ က်ပ္ေတာင္ ေပးရတယ္။ ေရဘူးအဖံုုးကိုုဖြင့္ၿပီး သူတိုု ့ယူထားလိုုက္ၿပီးမွ ေပးတယ္။ ေနာက္တေခါက္သြားေတာ့ နပ္သြားၿပီ ေရဘူးခြံပါးပါးေလး ဝယ္သြားတယ္။ ေယာက်္ားလိုုင္း၊ မိန္းမလိုုင္း တန္းစီရေတာ့ အေဖ့လက္ထဲကေရဘူးကိုု လက္ညိႈးထိုုးၿပီး ႏိုုး ... ႏိုုး....တဲ့။ အေဖက ေရဘူးအဖံုုးဖြင့္တဲ့ ပံုုသ႑န္လုုပ္ၿပီး လက္ကိုုၿဖန္ ့ၿပ သေဘာက ေရဘူးအဖံုုးကိုု ဖြင့္ထားတယ္ေလဆိုုတဲ့သေဘာ။ အိုုေက...အိုုေက ဆိုုၿပီး ဝင္ခိုုင္းလိုုက္သတဲ့ အေဖက ဟိုုတပတ္က မသိလိုု ့ခံရၿပီးၿပီ ဒီတပတ္ေတာ့ ဘယ္ရမလဲ။ အေဖ ေရဘူးအဖံုုးကိုု လႊင့္ပစ္လိုုက္တာလား ဘယ္ကသာ အကၤ ီ်အိတ္ထဲထည့္ထားတာ သူတိုု ့လည္တာေလာက္ေတာ့ အေပ်ာ့။ ရယ္လိုုက္ရတာ အေဖက အဲဒီလိုုလူလည္ပါဆိုု။

ေဘာလံုုးကြင္းမွာ ပထမပိုုင္းပြဲၿပီးခ်ိန္ အနားေပးေတာ့ ကိုုသက္ေထြးအေဖက အိမ္သာသြားတယ္။ ေတာ့တင္ဟမ္စပါးနဲ ့ ရိုုးမားကိုု ကြင္းလံုုးၿပည့္ ဒင္းၾကမ္းၿပည့္ အားေပးၾကတာ အေဖမွန္းတာ လူ ၄ ေထာင္ေလာက္ ဆံ့မယ္ဆိုုပဲ။ ဒီေလာက္လူမ်ားေနေပမဲ့လည္း ေနရာမမွတ္မိလိုု ့ လမ္းေပ်ာက္ေနမွာ စိတ္မပူရဘူး။ သူ ့အမွတ္အသားနဲ ့သူ ဆိုုက္ဆိုုက္ၿမိ ုုက္ၿမိ ုုက္ ေရာက္ခ်လာတာပဲ။ အေဖတိုု ့ၿပန္ေတာ့ ေလယာဥ္က ညသန္းေခါင္ ရန္ကုုန္ကိုု ဆိုုက္ေရာက္တယ္။ ေမာင္ေမာင္က အေဝးကိုုေရာက္ေနလိုု ့ သူ ့သူငယ္ခ်င္းကိုု သြားၾကိ ုုဖိုု ့ အကူအညီေတာင္းမလိုု ့ဟာ ကားေရာင္းလိုုက္ၿပီဆိုုေတာ့ မေတာင္းေတာ့ဘူး။ အေဖက ရတယ္ တကၠစီငွားသြားမယ္ဆိုုေတာ့ မၾကီးက စိတ္ပူတယ္။ ညဥ့္နက္သန္းေခါင္ဆိုုေတာ့ လုုယက္တာေတြရိွတယ္လိုု ့ ၾကားတယ္တဲ့။ အေဖ မၾကီးက စိတ္ပူေနတာ လုုယက္တာေတြ ၿဖစ္မွာစိုုးလိုု ့ဆိုုေတာ့ အေဖ ကားနံပါတ္ကိုု ဓာတ္ပံုုရိုုက္ထားတယ္။ ဖုုန္းေၿပာသလိုုဘာလိုုလိုုနဲ ့ မသိမသာေလး ဒရိုုင္ဘာမသိေအာင္ ရိုုက္ထားတယ္တဲ့။ အေဖက အဲဒီလိုု ၿဖတ္ထိုုးညဏ္ေကာင္းတယ္။ မနက္ေစာေစာ ဖုုန္းမယူဘဲ အေမ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္သြားလိုု ့ စိတ္ပူလိုုက္တာ။ ကိုုယ့္ဖုုန္းနံပါတ္လည္း အလြတ္မရ၊ အိမ္နံပါတ္လည္းမသိဆိုုေတာ့ လမ္းေပ်ာက္ေနမွ ဒုုကၡ။ ရဲကိုု အကူအညီေတာင္းဖိုု ့၊ ရထားစီးတဲ့အခါ ကိုုယ္က ပလက္ေဖာင္းမွာက်န္ေန အေဖတိုု ့က ရထားထဲပါသြားခဲ့ရင္ ေနာက္ဘူတာမွာဆင္း၊ အဲဒီေနရာမွပဲရပ္ေနလိုု ့ မွာထားတယ္။

လက္ႏွစ္ေခ်ာင္း ေထာင္တတ္ေနၿပီ
အၿပင္သြားရင္ ကိုုယ့္ဖုုန္းနံပါတ္၊ အိမ္လိပ္စာပါတဲ့စာရြက္ေလးကိုု အၿမဲေဆာင္ခိုုင္းတယ္။ အေဖတိုု ့ ပထမအၾကိမ္လာတုုန္းက သံုုးပါးေက်ာင္းဆရာေတာ္ကိုု သြားဖူးေတာ့ ဆရာေတာ္က စတိတ္ေရာက္ခါစ ဘုုန္းၾကီးတပါး မနက္လမ္းေလွ်ာက္ထြက္သြားတာ ေလွ်ာက္ရင္းေလွ်ာက္ရင္း ေက်ာင္းကိုုရွာမေတြ ့ လမ္းေပ်ာက္သြားတာ ၂ ရက္ေလာက္ၾကာတယ္။ လမ္းေတြက မႏၱေလးလိုု ေလးေထာင့္ကြက္ေတြနဲ ့ ေဆာက္ထားတယ္လိုု ့ ထင္ေနတာ။ အပင္ေတြကိုု ေရေလာင္းေနတဲ့အေမရိကန္တေယာက္က သူ ့မိန္းမယိုုးဒယားမကိိုု ယိုုးဒယားဘုုန္းၾကီးတစ္ပါး အိမ္ေရွ  ့ေရာက္ေနတယ္လိုု ့ သတင္းေပး။ ယိုုးဒယားမကေမးၿမန္း ၿမန္မာသံရံုုးကိုုဆက္သြယ္ ေက်ာင္းထိုုင္ဆရာေတာ္ ေရာက္လာေတာ့မွ အဲဒီကိုုယ္ေတာ္လည္း ေမ့လဲသြားတယ္။ အဲဒီလိုု ၾကားထားေတာ့ စိတ္ပူတာေပါ့ အေမ အိမ္ၿပန္ေရာက္လာၿပီဆိုုတဲ့ မက္ေဆ့ရမွပဲ စိတ္ေအးသြားတယ္။ သမီး ဒီနားကေန ေလယာဥ္ပ်ံေတြ ငါးမိနစ္တစင္း တက္လိုုက္ဆင္းလိုုက္။ ဆယ္မိနစ္ေလာက္အေဝးမွာ အင္တာေနရွင္နယ္ေလဆိပ္ရိွတယ္။ အင္တာနက္ကေန ေလယာဥ္ေတြ ဘယ္ေလာက္မ်ားတယ္ဆိုုတာ ၿပလိုုက္တယ္။ ကားတင္ traffic ရိွတာမဟုုတ္ဘူး ေကာင္းကင္မွာလည္း traffic ရိွတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေလယာဥ္က ေလဆိပ္ေရာက္ေနတာေတာင္ ခ်က္ၿခင္းမဆင္းရေသးဘူး ၁၅ မိနစ္ေလာက္ ေကာင္းကင္မွာဝဲၿပီး ဆင္းဖိုု ့ေစာင့္ေနရတာကိုုး။

အေဖတိုု ့စီးလာတဲ့ေလယာဥ္ ဘယ္ေရာက္ေနၿပီ ဘယ္လမ္းေၾကာင္းနဲ ့သြားတယ္ဆိုုတာ အကုုန္ၾကည့္လိုု ့ရတယ္။ ဟုုတ္လား စိတ္ဝင္စားစရာပဲ။ အေဖတိုု ့စီးလာတဲ့ ေလယာဥ္က တနာရီ ဘယ္ႏွမိုုင္ႏႈန္း ေမာင္းလဲသိလား။ အဲဒါေတာ့ မသိဘူး နယူးေယာက္ကေန ေလာ့အိန္ဂ်လစ္ကိုု မိုုင္ ၃၀၀၀၊ ၆ နာရီစီးရတာ မွတ္မိလား။ ၂၀၁၅ တုုန္းက ကယ္လီဖိုုးနီးယားဖက္ကိုု ၇ ရက္ ခရီးထြက္တုုန္းကေလ။ မွတ္မိတယ္ အဲဒါဆိုု ၁ နာရီ မိုုင္ ၅၀၀ နဲ ့ ေမာင္းတာေပါ့။ ဘိုုးအင္းေလယာဥ္ကေတာ့ ပိုုၿမန္လိမ့္မယ္ထင္တယ္။ မၾကီးကိုုေၿပာၿပေတာ့ အယ္မေလး သားအဖႏွစ္ေယာက္ ေခါင္းခ်င္းဆိုုင္ေနလိုုက္ၾကတာ အဲဒီဆိုုဒ္မွာ ဘယ္ေလယာဥ္က ဘယ္လမ္းေၾကာင္းကေန ဘယ္ႏွမိုုင္ႏႈန္းနဲ ့သြားတယ္ဆိုုတာ အကုုန္ေရးထားတယ္။ အေဖ ဘာေတြႏွိပ္လိုုက္လဲေတာ့မသိဘူး အိုုင္ပတ္က ဘယ္လိုုမွဝင္လိုု ့မရေတာ့ဘူး။ ေဝါထရိတ္စင္တာက ပန္းသီးဆိုုင္ကိုုသြားေတာ့ ကာစတာမာဆားဗစ္ေခၚပါတဲ့။ ကြန္ပ်ဴတာနဲ ့ အိုုင္ပတ္ကိုု ခ်ိတ္ဆက္၊ ကိုုယ့္ကြန္ပ်ဴတာထဲ remote login နဲ ့ဝင္ၿပီး iOS အသစ္ ေဒါင္းလုုပ္ခ်၊ account ဝင္ခိုုင္းတာ password မွားေနလိုု ့ ဘယ္လိုုမွ ဝင္လိုု ့မရဘူး။ ၁ နာရီၾကာတယ္ ေနာက္ေန ့လည္း နာရီဝက္ေလာက္ၾကာေအာင္ လုုပ္ၿပီးေတာ့ စကၤာပူကေနဝယ္တာဆိုုေတာ့ စကၤာပူကိုု ၿပန္ပိုု ့ပါတဲ့။

ေဒါနယ္ထရန္ ့ စတိုုင္ပါတဲ့
ေနာက္ေတာ့ မၾကီးကိုု password ေနာက္တခုုေမးၿပီး ဝင္ေတာ့ရတယ္။ ပန္းသီးက Security ေကာင္းလိုုက္ပံုုမ်ား။ အဲဒီလိုု ခက္ခက္ခဲခဲ လုုပ္ေနရတာကိုုၿမင္ေတာ့ အေမက အေဖ့ကိုု ဆူတယ္ ကလိဦးေလ ခုုေတာ့ၿဖစ္ၿပီမလား ကိုုယ္လုုပ္လိုု ့ၿဖစ္တာဆိုုေတာ့ ၿငိမ္ေနတယ္ သူမ်ားလုုပ္ရင္ ေၿပာမဆံုုးၿဖစ္ဦးမယ္ အဲဒီလိုုပ်က္မွာစိုုးလိုု ့ ဘာမွမလုုပ္တာလိုု ့ အေမကဆူေတာ့ အေဖက မ်က္ႏွာငယ္ေလးနဲ ့ၿငိမ္ေနတယ္။ ေဆးကဒ္ကုုန္ၿပီး ကဒ္အသစ္ေဖာက္တာမဟုုတ္ဘူး ဟိုုအကဒ္မွာနည္းနည္း ဒီအကဒ္မွာနည္းနည္း ဒီမွာၾကည့္ ငါမွာ တကဒ္ကုုန္မွ တကဒ္ေဖာက္တာ ခရီးသြားမယ္ဆိုုရင္ ဒီကဒ္ေလး ၂ ကပ္ ယူသြားရံုုပဲ။ ဘယ္ေလာက္ေၿပာေၿပာ ဘယ္ေတာ့မွ နားမေထာင္ဘူး စည္းကမ္းမရိွဘူး သူ ့သမီးေတြေၿပာမွ နားေထာင္တယ္ သမီးေၿပာ။ အေမ အေဖေၿပာတာမွန္တယ္ အဲ့လိုုၿဖစ္ရမွာေပါ့ မဟုုတ္ဘူးလားဆိုုေတာ့ ရွက္ရယ္ရယ္ေနေလရဲ ့။ ဒီတေခါက္ေတာ့ လူအမ်ားနဲ ့မွ်ေနရတာ မဟုုတ္ေတာ့ အေနမၾကံ ုု ့၊ ၿမိ ုု ့ေလးကလည္း ေအးေအးေဆးေဆး သာသာယာယာ ေၿခခင္းလက္ခင္းသာ၊ တပတ္ ၂ ခါေလာက္ ညေနရံုုးဆင္းရင္ ေဝါထရိတ္စင္တာကိုုလာ ၿပီးရင္ မက္ဟန္တန္တခြင္ ေလွ်ာက္လည္။ အေဖနဲ ့အေမေတာ့ ေပ်ာ္ရႊင္မႈေတြ၊ အမွတ္တရေတြ တေပြ ့တပိုုက္နဲ ့ ၿပန္သြားၾကေလရဲ ့။

စန္းထြန္း
ေအာက္တိုုဘာ ၁၄၊ ၂၀၁၇။


ေရၿခားေၿမၿခား ခရီးသႊား - ၃

၂၀၁၇ ဇြန္လမွာ အေဖတိုု ့ စတိတ္ကိုု လာလည္ၾကပါတယ္။ အေဖက ဒုုတိယအၾကိမ္ၿဖစ္ၿပီးေတာ့ အေမက တတိယအၾကိမ္ပါ။ အေမရိကန္ဗီဇာကိုု ကိုယ္က အြန္လိုုင္းကေန ေလွ်ာက္ေပးၿပီး စာရႊက္စာတမ္းေတြကိုု မၾကီးက စကၤာပူကေန စာအိတ္နဲ ့ထည့္ေပး၊ အင္တာဗ်ဴးမတိုုင္ခင္ တပတ္အလိုုမွာ အေဖက သံရံုုးေရွ ့က စာတိုုက္ပံုုးထဲသႊားထည့္။ ကိုုယ့္အလုုပ္သစ္၊ ဘယ္မွာလုုပ္တယ္၊ ဘာဗီဇာနဲ ့ ေနတယ္ဆိုုတာ ေၿပာၿပထား၊ အင္တာဗ်ဴး အေတြ ့အၾကံ ုု ရိွၿပီးသား၊ အေမရိကန္မွာ တလေလာက္ပဲေနၿပီး ၿပန္လာမဲ့သူေတြဆိုုတာ ေသခ်ာေနေတာ့ ဗီဇာမရမွာကိုု စိတ္မပူေတာ့ဘူး။ အင္တာဗ်ဴးအပြိဳင့္မန္ ့ယူေတာ့ confirmation အီးေမးလ္ရတယ္။ အင္တာဗ်ဴးဝင္ခါနီး အဲဒီ confirmation number မပါလိုု ့ မဝင္ရဘူးဆိုုလိုု ့ ဘိုုင္ဘာကေန လွမ္းပိုု ့ေပးရေသးတယ္။ ဘာေတြေမးလဲဆိုုေတာ့ စတိတ္ကိုု ဘယ္ႏွစ္ေခါက္ေရာက္ဖူးလဲ အေဖက ၁ ေခါက္ အေမက ၂ ေခါက္၊ ဘယ္သူ ့ဆီ သႊားလည္မွာလဲ သမီးဆီကိုု၊ ဘယ္မွာေနတာလဲ နယူးဂ်ာဆီမွာ၊ ဘယ္လုုပ္တာလဲ ေဆာ့ဝဲအင္ဂ်င္နီယာ၊ ဘယ္ေလာက္ေနမွာလဲ တလ။ ဗီဇာၿငင္းတယ္ဆိုုရင္ ပတ္စ္ပိုု ့စ္ကိုု တခါတည္း ၿပန္ေပးလိုုက္ၿပီး ဗီဇာရရင္ေတာ့ ေနာက္ေန ့ ပတ္စ္ပိုု ့စ္ ၿပန္လာထုုတ္ရတယ္။ ဗီဇာရၿပီးတာနဲ ့ ေလယာဥ္လက္မွတ္ဝယ္ အလုုပ္အသစ္မွာ ၆ လ မၿပည့္ေသးလုုိ ့ ခႊင့္ယူလိုု ့မရေသးေတာ့ ကိုုယ္က စေနေန ့မွာပဲ သႊားၾကိ ုုႏိုုင္တယ္။ ဒီေတာ့ သာၾကာေန ့ညဥ့္နက္သန္းေခါင္မွာထြက္တဲ့ ေလယာဥ္ကိုုစီး စေနေန ့ ေန ့လည္ေရာက္မဲ့ဟာကိုု ဝယ္ပါလိုု ့မွာတာကိုု ဘာေတြေလာသႊားလဲေတာ့မသိဘူး မၾကီးက ၾကသပေတးေန ့ထြက္မဲ့ေလယာဥ္ကိုု မွားဝယ္လိုုက္တယ္။

ရက္က ၂ ရက္ပဲၿခားေနေတာ့ ေလယာဥ္လက္မွတ္က ေစ်းနည္းနည္းၾကီးသႊားတယ္။ ေသာၾကာေန ့ကိုု ၿပန္ေၿပာင္းေတာ့ ေစ်းကမေလွ်ာ့ေတာ့ဘူး။ ေလယာဥ္လက္မွတ္ေပၚကနာမည္နဲ ့ ပတ္စ္ပိုု ့စ္ေပၚကနာမည္ တူမတူ တိုုက္စစ္ခိုုင္းရေသးတယ္။ ဘန္ေကာက္ကိုု ဒုုတိယအၾကိမ္ သႊားတုုန္းက အေမ့နာမည္မတူလိုု ့တဲ့ ငါးေသာင္းေပးလိုုက္ရဘူးတယ္။ ေလဆိပ္တခုုကေနတခုုအေၿပာင္းမွာ ဝီွးခ်ဲလ္နဲ ့ လာၾကိ ုုေပးတဲ့ ဝွီးခ်ဲလ္ဆားဗစ္ယူမလားေမးေတာ့ လူၾကံ ုုေတြ ရိွေနတာပဲ နယူးေယာက္သႊားမဲ့သူ တေယာက္မဟုုတ္တေယာက္ေတာ့ ေတြ ့မွာပါတဲ့။ ရန္ကုုန္ေလဆိပ္အသစ္က ႏိုုင္ငံၿခားကအတိုုင္းပဲတဲ့။ ရန္ကုုန္ကေန ေဟာင္ေကာင္ကိုု ၃ နာရီစီးၿပီးေတာ့ ဘိုုင္ဘာမွာတက္လာသင့္တဲ့အခ်ိန္ တက္မလာေတာ့ စိတ္ပူရၿပီ။ အင္တာေနရွင္နယ္ေခၚတဲ့ကဒ္နဲ ့ေခၚ အေတာ္ၾကီးၾကာေတာ့မွ အဆက္အသႊယ္ရတယ္။ ပထမတေခါက္တုုန္းကေတာ့ နယူးေယာက္ကိုုုုသႊားမဲ့ သေဘၤာသားအစ္ကိုုၾကီးတစ္ေယာက္နဲ ့ၾကံ ုုေတာ့ သမီးေရ နယူးေယာက္လူၾကံ ုုရိွတယ္ စိတ္မပူနဲ ့ ယူထားတဲ့ဝွီးခ်ဲဆားဗစ္ေတာင္ မလိုုေတာ့ဘူးဆိုုၿပီး ဝမ္းသာအားရ ရႊင္ရႊင္လန္းလန္းနဲ ့ ဘိုုင္ဘာကေန ဆက္သြယ္တယ္။ ခုုတေခါက္ကေတာ့ စိတ္ရႈပ္ေနတဲ့အသံနဲ ့ သမီးေရ နယူးေယာက္သႊားမဲ့လူၾကံ ုု တေယာက္မွမေတြ ့ဘူး ၿမန္မာတေယာက္ကိုု ကေသးေလယာဥ္ဂိတ္ေပါက္ၿပခဲ့ေပးပါလိုု ့ အကူအညီေတာင္းေတာ့ ေလယာဥ္ဂိတ္ေပါက္ကိုု ၿပေပးခဲ့တယ္ အဲဒီမွာေစာင့္ေန ဘုုုတ္တက္လာလိမ့္မယ္တဲ့။

Arrival day, JFK International Airport

အေဖတိုု ့ေရာက္သြားတဲ့အခ်ိန္က မနက္အေစာၾကီးဆိုုေတာ့ ဂိတ္ေတာင္မဖြင့္ေသးဘူး။ မုုန္ ့ေတြဘာေတြဝယ္စားၿပီး ၿပန္လာေတာ့မွ ဂိတ္ဖြင့္တယ္တဲ့။ ဂိတ္ဖြင့္တာနဲ ့ ဘယ္ေလယာဥ္နံပါတ္က ဂိတ္နံပါတ္ဘယ္ေလာက္ဆိုုတာ ဘုုတ္မွာေပၚလာရင္ကိုုပဲ အေဖကသိၿပီ။ အေဖ့ကိုု ေလယာဥ္လက္မွတ္ေပၚက ေလယာဥ္နံပါတ္၊ ဂိတ္နံပါတ္၊ ခံုုနံပါတ္ေတြ ၾကည့္တတ္ေအာင္ သင္ထားသလိုု ဘုုတ္ေတြေပၚမွာ ေပၚလာတဲ့ ေလယာဥ္နံပါတ္၊ ဂိတ္နံပါတ္ေတြကိုုလည္း ၾကည့္တတ္ေအာင္ သင္ထားတယ္။ မသိရင္ေကာင္တာကိုုသြား၊ ယူနီေဖာင္းဝတ္ထားတဲ့သူေတြကိုု ေလယာဥ္လက္မွတ္ၿပၿပီး ေမးသာေမး ညႊန္လိမ့္မယ္ လိုုက္ပိုု ့ရင္ တစ္ဖ္ေပးလိုုက္လိုု ့ မွာထားတယ္။ အေဖက အလယ္တန္းအထိ တက္ဖူးေတာ့ အဂၤလိပ္စာလံုုးေတြ၊ အဂၤလန္ပရီးမီးယားလိခ္က ေဘာလံုုးအသင္း၊ ေဘာလံုုးသမားနာမည္ေတြ သိတယ္။ ၿပီးေတာ့ အေဖက လူအရိပ္အေၿခ အကဲခတ္တတ္၊ ပတ္ဝန္းက်င္ကိုု မွတ္သားထားတတ္၊ လူရည္လည္ေတာ့  မွားသြားမွာ မစိုုးရိမ္ရဘူး။ ညစာစားလာေပမဲ့ ဗိုုက္ဆာလိုု ့ မုုန္ ့ဝယ္စားၾကတယ္တဲ့ အဂၤလိပ္စကားမေၿပာတတ္ဘဲ ဘယ္လိုုမ်ားဝယ္စားၾကပါလိမ့္။ အေဖက ဆိုုင္းဘုုတ္ေပၚက ထမင္းေၾကာ္ပံုုကိုု ဓာတ္ပံုုရိုုက္ၿပီးၿပေတာ့ ေခါင္းခါၿပတယ္ တၿခားဆိုုင္ကိုု ညႊန္ၿပတယ္။ အဲဒီဆိုုင္မွာက ထမင္းမရိွဘူး ေကာ္ၿပန္ ့လိပ္လိုုမ်ိဳးရိွတယ္။ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ၿပီး မွာေတာ့ရတယ္ ၁၇ က်ပ္ေတာင္က်တယ္တဲ့။

ေစ်းသက္သာတဲ့ဟာေတြကိုု ဘယ္ေရြးတတ္ပါ့မလဲ အဂၤလိပ္စကားမေၿပာတတ္ဘဲ စားစရာဝယ္ႏိုုင္တာကိုုက အေတာ္ဟုုတ္ေနၿပီ။ ၿပီးေတာ့လည္း ခ်က္ခ်င္းမရေသးဘူး ေဘာက္ခ်ာစာရြက္ေလးကိုုင္ၿပီး ကိုုယ့္အလွည့္ေရာက္ေအာင္ ေစာင့္ေနရေသးတယ္တဲ့။ ရန္ကုုန္ကေန ဖုုတ္ပူမီးတိုုက္ ကေသာကေၿမာ ထြက္လာၾကေတာ့ ဗိုုက္ဆာေနၾကမွာေပါ့။ ေဟာင္ေကာင္ေလဆိပ္မွာ မုုန္ ့ဝယ္စားတဲ့အေၾကာင္း အေဖက ခဏခဏေၿပာတယ္။ အေဖ ကိုုယ့္ဘာသာကိုုယ္လည္း ရယ္ခ်င္တယ္ သမီးေရ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ၿပီး မုုန္ ့ဝယ္တာကိုုတဲ့။ အေဖက အဲ့ဒီလိုုၿဖတ္ထိုုးညဏ္ေကာင္းတယ္။ အေမက ဝယ္ၿပီးတာေတာင္ ခ်က္ခ်င္းမရေသးဘူး ေဘာက္ခ်ာကိုုင္ၿပီး နံပါတ္နဲ ့ကိုုယ့္အလွည့္ေရာက္ေအာင္ ေစာင့္ရေသးတယ္ေတာ့။ အေမက ဘယ္ဟာမဆိုုစားႏိုုင္ ဘယ္ေနရာမဆိုု အိပ္ေပ်ာ္ေတာ့ ေလယာဥ္ ၁၈ နာရီ အၾကာၾကီး စီးရေပမဲ့လည္း သိပ္မပင္ပန္းဘူး။ အေဖကေတာ့ စားလည္းမစားႏိုုင္ အိပ္လည္းမအိပ္ႏိုုင္ စိတ္ပူတတ္တဲ့သူဆိုုေတာ့ အေတာ္ပင္ပန္းတယ္။ အေဖဆီမွာ ဗမာလိုုတေၾကာင္း အဂၤလိပ္လိုုတေၾကာင္း ေရးထားတဲ့စာရြက္ေလးရိွတယ္။ အဲဒီစာရြက္မွာ သမီးၿဖစ္သူဆီကိုု လာလည္တာပါ ၊ တလေနခ်င္ပါတယ္ ၊ကိုုယ့္လိပ္စာ ဖုုန္းနံပါတ္ အလုုပ္အကိုုင္ ဘာဗီဇာနဲ ့ေနတယ္၊ ေက်းဇူးၿပ ုုၿပီး ေရတခႊက္ေလာက္ ရႏိုုင္ပါမလား၊ ေခါက္ဆြဲနဲ ့ၾကက္သား၊ ထမင္းနဲ ့ငါး ေပးပါလိုု ့ ၊ ေဖာင္ၿဖည့္ေပးပါ၊ ဝိုုင္ဖိုုင္ခ်ိတ္ေပးပါ ၊ ေခါင္းမူးတယ္၊ အန္ခ်င္တယ္၊ ဗိုုက္ေအာင့္တယ္ဆိုတာကိုု ဗမာလိုုတေၾကာင္းး အဂၤလိပ္လိုုတေၾကာင္း ေရးထားတယ္။
Oculus, World Trade Center
ေဘးမွာထိုုင္တဲ့ အိႏိၵယသားတစ္ေယာက္ကိုု ေဖာင္ေတြၿဖည့္ဖိုု ့ အကူအညီေတာင္းေတာ့ သိပ္မကူညီခ်င္ဘူး ေနာက္ေတာ့ စိတ္ပါလက္ပါ ေရးေပးတယ္တဲ့။ သူက ငါးလေနမွာ အေဖက ၃ လေနမွာလိုု ့ လက္ ၃ ေခ်ာင္း ေထာင္ၿပတယ္တဲ့။ အင္း အဂၤလိပ္လိုုမေၿပာဘဲနဲ ့ လက္ဟန္ေၿခဟန္ အမူအယာေတြနဲ ့ ဘယ္လိုုမ်ား ေၿပာက်ပါလိမ့္။ အဲဒီအိႏိၵယသားက ပညာတတ္ပံုုရတယ္ အဂၤလိပ္စာအုုပ္ေတြပဲ ဖတ္တာတဲ့  အေဖက အဲဒီလိုု အဂၤလိပ္စာအုုပ္မွန္းလည္း သိတယ္။ ေလယာဥ္မယ္ေတြက ဘာစားခ်င္လဲလိုု ့ လာေမးရင္ အဲဒီစာရြက္ေလးေပၚမွာ လက္ေထာက္လိုုက္ ေလယာဥ္မယ္ကဖတ္ၿပီး လာခ်ေပး၊ ေဘးမွာထိုုင္တဲ့သူကိုုလည္း အဲဒီစာရြက္ၿပၿပီး ေဖာင္ၿဖည့္ခိုုင္း၊ လူဝင္မႈၾကီးၾကပ္ေရးဝင္ေတာ့လည္း အဲဒီစာရြက္ေပးလိုက္တာ ဘာဆိုုဘာမွမေမးဘူး ဒုုန္းဆိုုဗီဇာထုုေပးလိုုက္ေတာ့တာပဲတဲ့။ လမ္းေတြပိတ္လိုု ့ ဂႊ်န္အက္ဖက္ကေနဒီေလဆိပ္ကေန အိမ္ကိုု ၂ နာရီေလာက္ၾကာတယ္။ ေရာက္တာနဲ ့အေဖက အိပ္ယာထဲ ထိုုးအိပ္ေတာ့တာပဲ။ တေရးႏိုုးမွ ေန ့လည္စာစား ၿပန္အိပ္ ည ၁၁ နာရီေလာက္ႏိုုးၿပီး ၿပန္မအိပ္ႏိုုင္ေတာ့ဘူး စကားေတြထိုုင္ေၿပာ ေန ့နဲ ့ညနဲ ့မွား ဂ်က္လက္ၿဖစ္တာ တပတ္ေလာက္ၾကာတယ္။ ရံုုးကၿပန္လာရင္ အိမ္နားကပန္းၿခံမွာ လမ္းေလွ်ာက္ ၂ ရက္ေလာက္ဆိုုတာနဲ ့ အေဖက ပန္းၿခံကိုု တေယာက္တည္းသြားတတ္ေနၿပီ ေပၚတူဂီဆိုုင္မွာ ေစ်းဝယ္တတ္ေနၿပီ။ ပန္းၿခံဆီသြားတဲ့လမ္းက အိမ္တခ်ိဳ ့မွာ ေပၚတူဂီအလံ လႊင့္ထားတယ္တဲ့။ အေဖက ေဘာလံုုးပြဲၾကည့္ေတာ့ သူ ့ေဘာလံုုးသမားေတြရဲ ့ ႏိုုင္ငံအလံေတြကိုု သိတယ္။

တပတ္ေလာက္အၾကာမွာ ရံုုးဆင္းခ်ိန္ ဝါထရိတ္စင္တာကိုု လာခိုုင္းလိုုက္တယ္။ ရထားက တလိုုင္းတည္း၊ ကိုုယ္မနက္တိုုင္းတက္သြားတဲ့အၿခမ္းက ရထားကိုုစီး ဂိတ္ဆံုုးေရာက္ရင္ဆင္း ဂိတ္ေပါက္နားမွာ ေစာင့္ေနပါလိုု ့မွာေတာ့ အေဖက စိတ္နည္းနည္းပူတယ္ ၿဖစ္ပါ့မလားသမီးရဲ ့။ ၿဖစ္ပါတယ္ အေဖလာတတ္ပါတယ္ ရွင္းရွင္းေလးကိုု မွားစရာမရိွဘူး။ ညေန ၅ နာရီေတာင္ မထိုုးေသးဘူး သမီးေရ ေရာက္ေနၿပီ ေအာင္မေလး လူကမ်ားလိုုက္တာ မိန္းမေရ အနားမွာေန ေတာ္ၾကာေပ်ာက္သြားမွဒုုကၡ သမီး အေဖတိုု ့ စီအိုုအက္စ္ဆိုုင္ေရွ ့မွာ ဘယ္မွမသြားဘူး။ ဆိုုင္ေရွ ့မွာေစာင့္ေနတဲ့ အေဖတိုု ့ကိုု ဆိုုက္ဆိုုက္ၿမိ ုုက္ၿမိ ုုက္ေတြ ့တယ္။ အေဖက ရထားေပၚမွာ ေဘးကလူေတြကိုု ေမးတယ္တဲ့ ေဝါထရိတ္စင္တာလိုု ့ေမးေတာ့ ေခါင္းညိတ္ၿပတယ္တဲ့။ ဒီလိုုနဲ ့ တပတ္မွာ ၂ ရက္ေလာက္ ညေနရံုုးဆင္းခ်ိန္မွာ အေဖတိုု ့က လာေစာင့္ေနၿပီး မက္ဟန္တန္တခြင္ ေလွ်ာက္လည္ၾကတယ္။ အေဖက သင္ယူလိုုစိတ္ရိွတယ္ ဘိုုင္ဘာ၊ ေဖ့ဘြတ္မွာ ဓာတ္ပံုုေတြတင္တာ၊ စာရိုုက္တာေတြ သင္တယ္။ တီဗီြ၊ အိုုင္ပတ္ကေန ေဘာလံုုးပြဲေတြၾကည့္တယ္။ အေမက အိုုင္ပတ္ကေန သတင္းေတြၾကည့္တယ္။ အေမက ခ်က္ၿပ ုုတ္၊ အေဖက အိမ္ရွင္းလင္း၊ ပန္းကန္ေဆး၊ အမိႈက္ပစ္၊ ထမင္းမစားခင္ ပန္းသီးရွလကာရည္၊ ဆႏႊင္းနဲ ့ cod liver oil ေဖ်ာ္။ အေမက လက္နဲ ့ေလွ်ာ္ရတာၾကိ ုုက္တယ္။ ေလးတဲ့ဟာေတြကိုုေတာ့ စက္နဲ ့ေလွ်ာ္ခိုုင္းတယ္ အဝတ္ေလွ်ာက္စက္ကိုု ဘယ္လိုုသံုုးရတယ္ဆိုုတာ ၿပထားတယ္။ တေန ့ေတာ့ အေဖက ဘိုုင္ဘာကေန ဗီြဒီယိုုေကာခၚၿပီး အဝတ္ေလွ်ာ္စက္ မလည္လိုု ့ ဘယ္လိုုလုုပ္ရမလဲလိုု ့ေမးတယ္။

United Nations, NYC
သံုုးခါတိတိ ဗီြဒီယိုုေကာေခၚၿပီးတဲ့အခါ အဝတ္ေလွ်ာ္တာ ေအာင္ၿမင္သြားတယ္။ ဧည့္ခန္းထဲမွာ ႏွစ္ေယာက္အိပ္ေမြ ့ယာနဲ ့အိပ္ေတာ့ အေမက လႈပ္လိုု ့ အေဖက အိပ္မေပ်ာ္ဘူးတဲ့။ အေဖက အအိပ္ဆတ္တယ္ ၾကြက္ေၿပးသြားရင္ေတာင္ ႏိုုးတယ္။ တီဗြီမွာ ေပၚေနတဲ့ နာရီအခ်ိန္မီးက လင္းလိုု ့တဲ့ စာရြက္ေလးနဲ ့ကြယ္ၿပီး အိပ္တယ္။ တေယာက္အိပ္ေမြ ့ယာေၿပာင္း၊ ဆားခါးေခါင္းအံုုးလုုပ္ေပး၊ ေန ့နဲ ့ညမမွားေတာ့လိုု ့လားမသိ အေဖက အိပ္ေပ်ာ္တယ္တဲ့။ မနက္တိုုင္း၊ ညေနတိုုင္း လမ္းေလွ်ာက္၊ မက္ဟန္တန္မွာလည္းေလွ်ာက္ နယူးေယာက္က လမ္းေလွ်ာက္ရတဲ့ေနရာမွာ နံပါတ္တစ္။ ဘရႊက္ကလင္းတံတားကိုုေတာ့ အေဖက အံ့ၾသစရာေကာင္းလိုုက္တာ ႏွစ္ ၁၀၀ ေက်ာ္ၿပီ ေက်ာက္သားေတြနဲ ့ အေသအခ်ာ အခိုုင္အခံ့ေဆာက္ထားတယ္တဲ့။ ပန္းၿခံမွာ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ရီမုုတ္ကိုုင္ေနေတာ့ အေမက ေလယာဥ္ပ်ံေသးေဆာ့တယ္ ထင္ေနတာ အေဖက ဒရုုန္းတဲ့။ အေဖ ဒရုုန္းဘယ္လိုုသိလဲေမးေတာ့ ေဘာလံုုးပြဲေတြဆိုု ဒရုုန္းနဲ ့ရိုုက္တာတဲ့။ အေဖက ဒရုုန္းကိုု စိတ္ဝင္စားေနတာ ေစ်းဘယ္ေလာက္ရိွသလဲတဲ့ ကိုုယ္လည္းမသိ။ ေဝါထရိတ္စင္တာက ပန္းသီးဆိုုင္မွာ ကိုုယ့္ကိုုေစာင့္ေနတုုန္း အေဖက show counter မွာ ရစ္သီရစ္သီလုုပ္ေနလိုု ့ အေဖ ဘာေတြၾကည့္ေနတာလဲေမးလိုုက္ေတာ့ သမီးေရ အဲဒါဒရုုန္း။

ဒရုုန္းကိုုကိုုင္ၿပီး ေစ်းႏႈန္းၾကည့္မလိုု ့ၿပင္တဲ့အခ်ိန္ အေရာင္းစာေရးမေလးက ေဒၚလာတစ္ေထာင္တဲ့။ သူ ့မွာ အဲ့ဒီဒရုုန္းရိွလိုု ့ သိတယ္တဲ့ အေဝး ၃ မိုုင္၊ အၿမင့္ မီတာ ၅၀၀ ေလာက္၊ ဘထၳရီကုုန္လိုု ့ ဘထၳရီအပိုုဝယ္သင့္တဲ့အေၾကာင္း၊ အင္တာနက္သံုုး၊ ရီမုုတ္ကေန ဒရုုန္းရဲ ့ကင္မရာကိုု လွည့္ႏိုုင္တဲ့အေၾကာင္း သိရတယ္။ ကေနဒါမွာေနတဲ့ ကိုုယ့္ေက်ာင္းေနဖက္သူငယ္ခ်င္းက သူ ့မိဘေတြကို ကေနဒါကိုုအလည္ေခၚခ်င္လိုု ့ ကိုုယ့္မိဘေတြ လူၾကံ ုုနဲ ့လာတာလား ဘယ္လိုုလာတယ္ဆိုုတာ သိခ်င္လိုု ့ေမးတယ္။ ကိုုယ့္မိဘေတြက စာရြက္ေလးတရြက္ကိုုင္ၿပီး စတိတ္ကိုုလာတယ္လိုု ့ေၿပာေတာ့ သူ ့မိဘေတြကေတာ့ အဲဒီလိုုလာဖုိ ့ၿဖစ္ႏိုုင္မယ္မထင္ဘူး သူသြားမွာပဲ ေခၚလာခဲ့ေတာ့မယ္တဲ့။ သစ္ရြက္ေတြအေရာင္ေၿပာင္းခ်ိန္ဆိုု အရမ္းလွတာ အေဖတိုု ့ကိုု ေခၚၿပခ်င္တယ္ ႏွင္းကိုုလည္းၿမင္ဘူးေအာင္ ေဆာင္းတြင္းေခၚဦးမယ္။ အယ္မေလး ... ေအးလုုိ ့ေနႏိုုင္ပါ့မလား သမီးရဲ ့ ခုုေတာင္ခ်မ္းလိုု ့ ေစာင္ၿခံ ုုေနရတာ။ အပူေပးစက္နဲ ့ေန တကိုုယ္လံုုး ေကာက္ညွင္းထုုပ္လိုု ဝတ္ထားရင္ရပါတယ္။ ႏွင္းေတြက အၿမဲက်ေနတာလားသမီး ဒီၿမက္ခင္းမွာ ႏွင္းေတြရိွေနမွာေပါ့နဲ ့ မလာခ်င္ဘူးေၿပာေနေပမဲ့လည္း ေဆာင္းရာသီ ႏွင္းက်တာကိုု စိတ္ကူးနဲ ့ၿမင္ေယာင္ေနၾကေလရဲ ့။ ေႏႊဦးရာသီ ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္ခ်ိန္ေတာ့ လာခ်င္တယ္ ၂ ပတ္ေလာက္။ ဟင္ ... ၂ ပတ္ ဂ်က္လက္က ၁ ပတ္ေလာက္ ၿဖစ္တဲ့ဟာကိုု။ ၃ လေလာက္ေနမယ္ေၿပာၿပီး ၁ လဆိုုတာနဲ ့ ၿပန္မယ္ၿဖစ္ပါေလေရာ။ အေဖ ဝွီးခ်ဲလ္ဆားဗစ္၊ လူၾကံ ုုရွာဦးမလား အယ္မေလး သမီးရယ္ အလာတုုန္းကေတာင္ ဝွီးခ်ဲလ္ဆားဗစ္မယူဘဲ ကိုုယ့္ဘာသာ လာခဲ့တာ အၿပန္က်မွ ဝွီးခ်ဲလ္ဆားဗစ္ယူမယ္ဆိုုေတာ့ သိကၡာက်ပါတယ္။ ကိုုယ့္အေဖနဲ ့အေမကေတာ့ အဲ့ဒီလိုု စာရြက္ေလးတစ္ရႊက္ကိုုင္ၿပီး စတိတ္ကိုုလာခဲ့ကာ စာရႊက္ေလးတစ္ရႊက္ကိုုင္ၿပီး စတိတ္ကေန ၿပန္သြားၾကေလရဲ ့။

စန္းထြန္း
ေအာက္တိုုဘာ ၈၊ ၂၀၁၇။

ေရးခဲ့ၿပီးတာေတြက
ေရၿခားေၿမၿခား ခရီးသြား
ေရၿခားေၿမၿခား ခရီးသြား - ၂

Departure day, JFK Airport

ကြ်န္မ၏ သစ္ပင္ - ၂

ကြ်န္မ ၾကီးၿပင္းခဲ့ရတဲ့အိမ္ေတြက ၿမစ္ကမ္းေဘးမွာဆိုုေတာ့ သစ္ပင္စိုုက္ဖိုု ့ ေၿမမရိွဘူး။ ဟိုုင္းၾကီးရြာသစ္အိမ္တုုန္းကေတာ့ အေဖက ၿခံပတ္ပတ္လည္ သရက္ပင္ေတြစိုုက္တယ္ ကြ်န္မက ေရေလာင္းဖိုု ့ တာဝန္ယူရတယ္။ အေမက စံၿပအိမ္ေခါင္းရင္းမွာ ႏွင္းဆီပင္၊ ဂမုုန္းပင္ စိုုက္တယ္။ အဏၰဝါၿခံထဲမွာေတာ့ သရက္ပင္၊ အုုန္းပင္၊ ဆီးပင္၊ သီဟိုု႒္ပင္ေတြ ရိွတယ္။ ရန္ကုုန္အိမ္ေရွ ့မွာေတာ့ မၾကီးသူငယ္ခ်င္းမသႏၱာ လက္ေဆာင္ေပးတဲ့ ကႏၱာရႏွင္းဆီဆိုုလား အနီပြင့္ေလးေတြပြင့္တဲ့ ေရသိပ္မၾကိ ုုက္တဲ့အပင္နဲ ့ အပင္အခ်ိဳ ့ရိွတယ္ (မမွတ္မိေတာ့ဘူး) ။ အဲဒီကႏၱာရႏွင္းဆီပင္က ဘယ္ေတာ့မွ ၾကီးမလာဘူး ဘြန္ဇိုုင္းလိုု ့ နာမည္ေၿပာင္ ေပးထားတယ္။ စကၤာပူ Clementi အိမ္မွာေတာ့ ေနေရာင္ရလိုု ့ ဒန္ ့စင္းေလဒီသစ္ခြပင္ေလးက ပြင့္လိုုက္တာ။ Boonlay အိမ္ေရာက္ေတာ့ ေနေရာင္မရလိုု ့ ေသသြားတယ္။ ေမရီလန္းအိမ္ရွင္လူမည္းအန္တီက အိမ္မကပ္ေပမဲ့ ဧည့္ခန္းထဲက သူ ့အပင္ေတြကိုုေတာ့ ဂရုုစိုုက္သား။ နယူးေယာက္ဂ်ပန္အိမ္ဧည့္ခန္းမွာ အရြက္စိမ္းစိမ္း အပင္ ၂ အိုုးရိွတယ္။ အိမ္ရွင္ေတြက ေရမေလာင္းေတာ့ ကြ်န္မက ေရေလာင္းေပးတယ္။ အရြက္စိမ္းေလးေတြ ထြက္လာေတာ့ ဝမ္းသာလိုုက္တာ။ ပီေအရံုုး Newark ကေန Exchange Place ကိုု ေၿပာင္းေတာ့ လူစီတာက သူလႊင့္ပစ္မဲ့ Golden Photos ပင္ကိုု ယူမလားေမးေတာ့ ဝမ္းသာအားရေပါ့။ အၿပင္မွာဝယ္ရင္ ၅ က်ပ္ေက်ာ္ ေပးရမယ္ တပတ္တၾကိမ္ ေရလဲေပးရံုု ေနေရာင္သိပ္မရလဲ ရွင္သန္ႏိုုင္တဲ့ အပင္ဆိုုေတာ့ ကြ်န္မနဲ ့ကြက္တိပဲ။

အဲဒီအပင္ေလးက ၾကီးလာလိုု ့ ဖန္အိုုးအသစ္ဝယ္ထည့္ ပီေအရံုုးကိုု ေရာက္လာတဲ့ တရုုတ္မေလးမစ္ရွဲကိုု လက္ေဆာင္ေပး၊ နယူးဂ်ာဆီအိမ္အေပၚထပ္က တရုုတ္မေလးကက္သရင္းကိုု လက္ေဆာင္ေပး၊ ခုုရံုုးသစ္မွာလည္းထား အေမရိကားေရာက္ၿပီးမွ ပထမဆံုုးစိုုက္တဲ့ ကြ်န္မရဲ ့သစ္ပင္ ဆိုုပါေတာ့။ အိမ္ထဲက ေလေတြသန္ ့ေအာင္ Air Purifier ဝယ္ဖိုု ့ ရွာလိုုက္ေတာ့ အပင္ေတြက Air Purifier ထက္ေတာင္ သန္ ့စင္ေပးႏိုုင္တယ္။ NASA က အိမ္တိုုင္းစိုုက္သင့္တယ္လိုု ့ အၾကံ ုုၿပ ုုထားတဲ့ အပင္ ၈ မ်ိဳးရိွတယ္။ Golden Photos ၊ Peace Lily ၊ English Ivy ၊ Snake Plant ၊ Aloe Vera ဂရုုစိုုက္ဖိုု ့သိပ္မလိုုဘူး။ တပတ္၊ ၂ ပတ္ေလာက္ ေရမေလာင္းၿဖစ္လည္း ေသမသြားဘူး။ Snake Plant ဆိုုရင္ ညဖက္ေအာက္ဆီဂ်င္လႊတ္ေတာ့ အိပ္ခန္းထဲမွာ ထားသင့္တယ္ အိပ္ေပ်ာ္ေစတယ္တဲ့။ Golden Photos က ေၿမၾကီးနဲ ့လည္း စိုုက္လိုု ့ရတယ္ ေရထဲထည့္စိုုက္လိုု ့ရတယ္။ Aloe Vera ရွားေစာင္းလက္ပတ္က ေရသိပ္ေလာင္းစရာ မလိုုတဲ့အၿပင္ ဘယ္ေနရာမွာမဆိုု ရွင္သန္ႏိုုင္တယ္။ ေပါင္းတင္ေဆးအၿဖစ္ မ်က္ႏွာကိုုပြတ္တိုုက္ေပး၊ sun burn ေနေလာင္ခဲ့ရင္ ရွားေစာင္းလက္ပတ္ ပြတ္ေပးရတယ္တဲ့။ Peace Lily က ဘယ္ေနရာမဆိုု ရွင္သန္ႏိုုင္တယ္။ အဲ ေရငတ္ရင္ေတာ့ အရြက္ေလးေတြက ငိုုက္ေနတတ္တယ္။ ေရေလာင္းလိုုက္ရင္ သိသိသာသာ ေခါင္းေထာင္လာတတ္တယ္။ အပြင့္ၿဖ ူၿဖ ူကေလးေတြကလည္း ခ်စ္စရာေကာင္းတယ္။

တႏွစ္ေက်ာ္ၾကာမွ ပထမဆံုုးပြင့္တဲ့ ယုုဇနပန္းပြင့္
ရံုုးစားပြဲေပၚက လူစီတာေပးတဲ့ Golden Photos
ဧည့္ခန္းညာဖက္ၿပတင္းေပါက္ေပၚက Peace Lily နဲ ့ Aloe Vera
ဧည့္ခန္းဘယ္ဖက္ၿပတင္းေပါက္ေပၚက ပိန္းပန္း
အိပ္ခန္းၿပတင္းေပါက္ေပၚက ဒုုတိယေၿမာက္ ပန္းပြင့္ေနတဲ့ ယုုဇပင္၊
ေနအၿပေကာင္းလိုု ့ေသသြားတဲ့ စံပယ္၊ လူစီတာေပးတဲ့
Golden Photos
အိပ္ခန္းၿပတင္းေပါက္ေပၚက Snake plant၊ Zizz plant၊ Plam plant

အုုန္းပင္၊ Zizzi ပင္၊ ပိန္းပန္းေတြကလည္း ေလသန္ ့စင္ေပးတယ္။ Home Depot ၊ IKEA ၊ ဖလပ္ရွင္းသြားရင္ အပင္ေလးေတြ ဝယ္လာၿပီး ၿပတင္းေပါက္ေဘာင္ေပၚမွာ စိုုက္ထားတာ စိုုက္ဖိုု ့ေနရာကိုု မရိွေတာ့ဘူး။ တခ်ိဳ ့အပင္ေတြက ေနၾကိ ုုက္တယ္၊ ေရၾကိ ုုက္တယ္ဆိုုတာ ပန္းအိုုးမွာစိုုက္ထားတဲ့ စာရြက္ေလးေတြကတဆင့္ သိရတယ္။ အပင္ေတြမွာလည္း ၾကိ ုုက္တာမၾကိ ုုက္တာရိွတယ္။ သူတိုု ့မၾကိ ုုက္တဲ့ေနရာဆိုုရင္ အရြက္သစ္ေတြ ထြက္မလာဘူး ညိႈးသြားတယ္။ အိပ္ခန္းထဲကေန ဧည့္ခန္းညာဖက္ ၿပတင္းေပါက္ကိုုေၿပာင္း ႏွစ္ပတ္ေလာက္ထားလိုု ့မွ ၾကိ ုုက္တဲ့ပံုုမေပါက္ရင္ ဧည့္ခန္းဘယ္ဖက္ေၿပာင္းနဲ့ ရိွတဲ့ၿပတင္းေပါက္ ၄ ေပါက္ကိုု လွည့္ပတ္ထားၾကည့္တယ္။ အပင္ေတြကိုု သတိထားၾကည့္ရင္ အရြက္ႏုုေလးေတြ ထြက္လာတာ၊ ညိႈးသြားတာကိုုၾကည့္ၿပီး အပင္အဲ့ဒီေနရာကိုု ၾကိ ုုက္မၾကိ ုုက္ဆိုုတာ သိႏိုုင္ပါတယ္။ အပင္အမ်ားစုုက ေရေလာင္းမ်ားသြားလိုု ့၊ ေရမေလာင္းလိုု ့ ေသသြားတာမ်ားတယ္။ English Ivy ပင္ဆိုုရင္ ေဆာင္းတြင္းမွာ ၿပတင္းေပါက္ဖြင့္ထားမိလိုု ့ ေလေအးမိၿပီး တဝက္ frozen ၿဖစ္သြားေပမဲ့ က်န္တဝက္က ေဆာင္းတြင္းတတြင္းလံုုး ရွင္ခဲ့တာ ေႏြရာသီက်မွ ေရေလာင္းမ်ားသြားလိုု ့ ေရမြန္းၿပီး ေသသြားလိုု ့ ရင္ထုုမနာေတြၿဖစ္။ ယုုဇပန္းက မႏွစ္ကနယူးဂ်ာဆီဘုုန္းၾကီးေက်ာင္း နိဗၺၺၺာန္ေစ်းပြဲေတာ္မွာ ဝယ္ခဲ့တာ။ လက္တဆုုပ္စာ အပင္ေလးကေန ပြင့္လိုုက္တာ ေမႊးၾကိ ုုင္ေနတာပဲ။ မၾကာခင္ အပြင့္ေတြ အကုုန္ေၾကႊက်ၿပီး အိုုးသစ္လဲလိုုက္ေပမဲ့ ဒီအတိုုင္းကဒီအတိုုင္း ၾကီးမလာ။ 

ဒီႏွစ္အေဖတိုု ့ လာလည္ေတာ့ အိုုးအေသးကေန အုုိးအၾကီးေၿပာင္းသင့္တဲ့ အပင္ေတြေၿပာင္း ေနၿပေရေလာင္းလုုပ္ေတာ့ အရႊက္သစ္ေတြ ထြက္လာတယ္။ ပိတ္ရက္ဆိုုရင္ အပင္ေတြကိုု ေနၿပေပးရတယ္ ၿပီးရင္ ေရနည္းနည္းေလာင္းေပးရတယ္ သမီးရဲ ့လိုု ့ မွာၾကားသြားတယ္။ အေဖ့စကားနားေထာင္ၿပီး ပိတ္ရက္ဆိုုရင္ အပင္ေတြကိုု ေနၿပေပးတယ္။ အေဖတိုု ့ၿပန္ၿပီး ႏွစ္လအၾကာ ဝယ္လာတာ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ၾကာၿပီၿဖစ္တဲ့  ယုုဇနပင္ကေန ပထမဆံုုးပန္းပြင့္ေတာ့ ေပ်ာ္လိုုက္တာ။ ေမႊးတာမ်ား ၾကိ ုုင္ေနတာပဲ ခုုေနာက္ထပ္ ႏွစ္ဖူးပြင့္ေနၿပီ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ၿပီး ေဖ့ဘႊတ္မွာ ၾကႊားဦးမယ္။ သည္းခံၾကပါခင္ဗ်ာ ဒါေလးပဲ ၾကႊားစရာရိွလိုု ့ပါ း) ။ အဲ စံပယ္ပင္ကေတာ့ ေနအၿပေကာင္းလိုု ့ ေသသႊားၿပီ။ အပတ္တိုင္း ဘုုရားပန္းကပ္ရင္ ပိုုက္ဆံကုုန္တယ္ဆိုုၿပီး သစ္ခြအိုုးလိုုက္ကပ္တာ ေၿခာက္လေလာက္ခံတယ္။ သစ္ခြက ေနတိုုက္ရိုုက္က်တာ မၾကိ ုုက္ဘူး ေရတင္ေနတာကိုု မၾကိ ုုက္ဘူး။ တပတ္တခါ ၅ မိနစ္ေလာက္ ေရစိမ္ေပးရတယ္ ၿပီးရင္ သစ္ခြေဆး ၿဖန္းေပးတယ္။ သစ္ခြေတြက ဘီယာၾကိ ုုက္တယ္ ဘီယာတဘူးဆိုုရင္ အပင္ကတဝက္ သူကတဝက္ဆိုုတဲ့ အကိုုတေယာက္ရဲ ့ ေဖ့ဘႊတ္ပိုု ့စ္ကိုုေတြ ့ေတာ့ ရယ္လိုုက္ရတာ။ မသက္ေဝကလည္း ေၿပာပါတယ္ သစ္ခြေတြ ဘီယာၾကိ ုုက္တယ္ဆိုုတာ ကိုုယ္ေတြ ့ပါတဲ့။ ခုုထိေတာ့ သစ္ခြေတြကိုု ဘီယာမတိုုက္ေသးဘူး။ သစ္ခြတပင္က အရြက္တစ္ရြက္ ထြက္လာတယ္၊ တၿခားတပင္ကလည္း အဖူးေလးေတြ ထြက္လာေတာ့ ေပ်ာ္လိုုက္တာ။ အရြက္ေတြေၾကႊ အၿမစ္ေတြပုုပ္ၿပီး ေသမဲ့ဟန္ၿပင္လာေတာ့လည္း စိတ္မေကာင္းဘူး။ ေသတဲ့အပင္ကေသ ရွင္တဲ့အပင္ကရွင္ ပြင့္တဲ့အပင္ကပြင့္လိုု ့ ရႊက္ႏုုကေလးေတြ တေဝေဝ စိမ္းလန္းရွင္သန္ေနတဲ့ သစ္ပင္ေလးေတြကိုု ၿမင္ရတာ ၾကည္ႏူးစရာ စိတ္ခ်မ္းသာစရာ ေကာင္းလွပါဘိ။

စန္းထြန္း
စက္တင္ဘာ ၃၀၊ ၂၀၁၇။

ေရးခဲ့ၿပီးတာက
ကြ်န္မ၏သစ္ပင္
ဘုုရားစင္ေပၚက သစ္ခြပင္ေတြ
Aloe Vera
Peace Lily
အပင္တဝက္ ေရခဲရိုုက္သြားတာေတာင္ တေဆာင္းတြင္းလံုုးရွင္ၿပီး ေႏႊရာသီက်မွ
ေရေလာင္းမ်ားသြားလိုု ့ ေရမြန္းေသရတဲ့ ရင္ထုုမနာၿဖစ္ရတဲ့ English Ivy
အပင္ေသးေသးကေန အေဖ အိုုးသစ္လဲေပးသြားလိုု ့ ၾကီးလာလိုုက္တဲ့ ပိန္းပန္း
ေနမၿပမွီ စံပယ္ပင္ အဲဒီေနၿပၿပီး ေသသႊားေတာ့တာပဲ
Zizz plant
အုုန္းပင္
ယုုဇနပင္