ယူအက္စ္သြား ေတာလား - ၁၁

အေနာက္ဖက္သိုု ့ ခရီးသြားၿခင္း ၅ ရက္ေၿမာက္ေန ့။ ညအိပ္ရပ္နားတဲ့ ယူတာ့ၿပည္နယ္ ပရိုုဗိုု Provo ၿမိ ုု ့ကေန ေတာင္ဖက္စူးစူး မိုုင္ ၂၃၀ ၃ နာရီခြဲေလာက္ေမာင္းရင္ ဘာေရ ့ကမ္ညမ္အမ်ိဳးသားဥယ်ာဥ္ Bryce Canyon National Park ကိုု ေရာက္ပါတယ္။  လမ္းတေလွ်ာက္ၿမင္ကြင္းေတြက စိမ္းစိမ္းစိုုစိုု ေတာေတာင္ေတြနဲ ့ သာယာသား။ ကားေပၚကဆင္းၿပီး ဆယ္မိနစ္ေလာက္ လမ္းေလွ်ာက္ရင္ ဘာေရ ့ကမ္ညမ္ကိုု ေတြ ့ရပါၿပီ နီညိုုေရာင္ ေက်ာက္ေဆာင္ေတြက ပန္းခ်ီ၊ ပန္းပုုဆရာေတြ လက္စြမ္းၿပထားသလိုု လွပလြန္းတယ္။ ကြ်န္မတိုု ့ေတြ မွင္သက္အံ့ၾသ ေငးေမာကုုန္ၾကတယ္။ အေမရိကန္သမၼတ တယ္ဒီရုုစဗဲ ့ကိုု မ်က္စိမွိတ္ၿပီး ဒီေနရာကိုု ေခၚလာတယ္။ မ်က္စိဖြင့္ခိုုင္းလိုုက္ေတာ့ တယ္ဒီက အံ့ၾသသြားၿပီး ဒီေနရာကိုု ေနာင္လာေနာက္သားေတြအတြက္ အမ်ိဳးသားဥယ်ာဥ္လုုပ္မွ ၿဖစ္တယ္လိုု ့ ေၿပာခဲ့တယ္လိုု ့ တိုုးဂိုုက္က ရွင္းၿပပါတယ္။ ေနရွင္နယ္ပါ့ခ္ရိန္းဂ်ားက ဘာေရ ့ကမ္ညမ္ရဲ ့ ဘူမိေဗဒၿဖစ္စဥ္ေတြကိုု ေၿမပံုုေလးေတြနဲ ့ ရွင္းၿပတာ စိတ္ဝင္စားဖုုိ ့ေကာင္းသား။ ဘယ္ကေနလာတာလဲလိုု ့ေမးေတာ့ တခ်ိဳ ့က ၾသစေတးလ်၊ တခ်ိဳ ့က နယူးေယာက္၊ တခ်ိဳ ့က ဂ်ပန္၊ အဂၤလိပ္လိုု မေၿပာတတ္တဲ့ တရုုတ္ေတြကေတာ့ ဖာသိဖာသာ။ ဘာေရ ့ကမ္ညမ္ေအာက္ဖက္မွာ ဟိုုက္ကင္းလုုပ္ဖိုု ့ ထေရးလမ္း ရိွပါတယ္။ မတ္ေစာက္ၿပီး အပင္သိပ္မရိွေတာ့ ထေရးလမ္းက တက္ရတာ နည္းနည္းခက္မယ္ထင္တယ္။ အဲဒါကိုု ကေလးကိုု ေက်ာပိုုးၿပီး တက္တဲ့လူတစ္ေယာက္ ေတြ ့ခဲ့တယ္။ နာရီဝက္ေလာက္နားၿပီး ခရီးဆက္ပါတယ္။

Bryce National Park, Utah

ေန ့လည္စာကိုုေတာ့ ၿမိ ုု ့တၿမိ  ုု ့က ေမာလ္ေသးေသးေလး တစ္ခုုမွာ ရပ္ေပးပါတယ္။ ေအးရွန္းဆိုုင္ မေတြ ့လိုု ့ အေမရိကန္ဆိုုင္ကေန ဆလပ္ရြက္သုုတ္ဝယ္၊ ဓာတ္ဆီဆိုုင္ကေန ေခါက္ဆြဲဘူးဝယ္ၿပီး ေရေႏြးနဲ ့ၿပ ုုတ္ ၿဖစ္သလိုုစားခဲ့ရတယ္။ ေကာင္းဘြိဳင္နယ္ေၿမ ထင္ပါရဲ ့ ေကာင္းဘြိဳင္ဦးထုုပ္၊ ဖိနပ္ေတြ ေတြ ့တယ္။ ေကာင္းဘြိဳင္ဦးထုုပ္၊ ဖိနပ္ဝယ္ၿပီး ခ်က္ခ်င္းဝတ္ဖိုု ့ သန္ ့စင္ခန္းကိုု သြားၾကတဲ့ ကေလးေလးနဲ ့ သူ ့အေမကိုုေတြ ့ေတာ့ ၿပံ ုုးမိေသးတယ္။ ဘာေရ ့ကမ္ညမ္ကေန မိုုင္ ၁၅၀ ၂ နာရီခြဲေလာက္ေမာင္းၿပီး အရီဇိုုးနားၿပည္နယ္က ေပ့ခ်္ Page ၿမိ ုု ့ကိုု သြားမွာပါ။ လမ္းတေလွ်ာက္ ေတာေတာင္ေရေၿမ ၿမစ္ေခ်ာင္းေတြနဲ ့ သာယာသား။ Duck Creek Village  ၿမစ္ဝွမ္းလြင္ၿပင္ေရာက္ေတာ့ အေမရိကန္ဒင္ဒီယန္းစတိုုင္တဲေလးေတြနဲ ့ ဘာဘီက်ဴးကင္၊ ငါးမွ်ားထြက္ဖိုု ့ အေမရိကန္ေတြ ေဖးဖရိတ္ၿဖစ္ၾကတဲ့ ေနရာတစ္ခုုပါတဲ့။ လမ္းေဘးဓာတ္တိုုင္မွာ အသိုုက္လုုပ္ေနတဲ့ ေခါင္းေၿပာင္သိမ္းငွက္ေတြကိုု တိုုးဂိုုက္ကၿပလိုု ့ တကားလံုုး အုုတ္အုုတ္က်က္က်က္ ၿဖစ္လိုုက္ၾကေသးတယ္။ Lake Powell ဆိုုတာ ေကာ္လိုုရာဒိုုၿမစ္နားမွာ တည္ရိွၿပီး Lake Mead ၿပီးရင္ အေမရိကန္မွာ ဒုုတိယေၿမာက္အၾကီးဆံုုး ေရခ်ိဳေလွာင္ကန္ reservior ပါ။ ယူတာ့ၿပည္နယ္နဲ ့ အရီဇိုုးနားၿပည္နယ္ၾကားမွာ တည္ရိွၿပီး လူၿပ ုုလုုပ္ထားတဲ့ကန္။ ဒီေဒသေတြက မိုုးေခါင္ေရရွားေလ့ရိွေတာ့ Lake Powell ေရကန္က မရိွမၿဖစ္ေပါ့။ ႏွစ္စဥ္ႏွစ္တိုုင္း လူႏွစ္သန္း လာေရာက္လည္ပတ္ေလ့ ရိွပါတယ္။ အခြင့္အခါသင့္ရင္ Lake Powell Cruise စီးဖိုု ့ တိုုက္တြန္းခ်င္ပါတယ္တဲ့။


ေနာက္ထပ္ သြားေရာက္လည္ပတ္ရမယ့္ေနရာက အရီးဇိုုးနားၿပည္နယ္ ေပ့ခ်္ၿမိ ုု ့က အမ္းတလုုပ္ကမ္ညမ္ Antelopoe Canyon ပါ။ အမ္းတလုုပ္ကမ္ညမ္ ၂ ခုုရိွရာမွာ ဒီတစ္ခုုက ေစ်းနည္းနည္း သက္သာတယ္တဲ့။ ေအာက္ဖက္ကိုု ဆင္းတဲ့အခါ မတ္ေစာက္လြန္းလိုု ့ ေနာက္ၿပန္ဆင္းရမွာမိုု ့ စန္းစန္း မင္းမိဘေတြကိုု မဆင္းခိုုင္းနဲ ့တဲ့။ ဆင္းရၿပ ုုရမွာမိုု ့ စကပ္မဝတ္ဖိုု ့၊ ရာသီဥတုုက အရမ္းပူမွာမိုု ့ ၿဖစ္ႏိုုင္ရင္ လီနင္ခ်ည္သားေတြ ဝတ္ဖိုု ့တိုုးဂိုုက္က မေန ့ကတည္းက မွာထားတယ္။ လြင္တီးေခါင္ၿပင္ၿပင္မွာ တဲေလးတစ္လံုုးေတြ ့တယ္ အဲဒါ လက္မွတ္ေရာင္းတဲ့ေနရာတဲ့။ ေအာင္မေလး ပူလိုုက္တာ ၁၁၀ ဒီဂရီ။ ပူလြန္းလိုု ့ အသားအေရ ေလာင္သြားမလား မွတ္ရတယ္။ ဒါေတာင္ ကြ်န္မအကၤ ီ်လက္က နည္းနည္းတိုုေနလိုု ့ အေမ့အေႏြးထည္ ငွားဝတ္ရတယ္။ ေရသန္ ့ဘူးေတြ ေဝလိုု ့ တဘူးယူလိုုက္တယ္။ ၁၃ ေယာက္ ၃ ဖြဲ ့ ခြဲလိုုက္ပါတယ္။ ကြ်န္မတိုု ့ကိုု ဦးေဆာင္မယ့္တိုုးဂိုုက္က ဒန္နီယမ္ နာဗာဂ်ိဳ အေမရိကန္အင္ဒီယန္း ငယ္ငယ္ေခ်ာေခ်ာ ေထာင္ေထာင္ေမာင္းေမာင္း ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္။ အေမရိကန္အင္ဒီယန္းေတြက အာရွသားေတြရုုပ္နဲ ့ ဆင္တယ္။ တိုုးဂိုုက္က မွာထားလိုု ့ တစ္ေယာက္ ၂ က်ပ္ တစ္ဖ္ေပးၾကတယ္။ အဂၤလိပ္စကားေၿပာတဲ့ တစ္ဦးတည္းေသာသူ၊ မိဘေတြက မလိုုက္ႏိုုင္လိုု ့ အေပၚမွာက်န္ခဲ့တယ္၊ ဂရုုစိုုက္လိုုက္ပါလိုု ့ တိုုးဂိုုက္ကမွာထားလိုု ့ ကြ်န္မကိုု ဂရုုစိုုက္ပါတယ္။ တဲအိမ္ကေန ဆယ္ငါးမိနစ္ေလာက္ လြင္ၿပင္ေခါင္ေခါင္ၾကီးကိုု ၿဖတ္ရတာ မီးထဲၿဖတ္ရသလိုုပဲ။ ေအာက္ဖက္ကိုုဆင္းေတာ့ မတ္လြန္းလိုု ့ ေနာက္ၿပန္ဆင္းယူရတယ္။ လက္ႏွစ္ဖက္ကိုု သံုုးရေတာ့ ေရဘူးကိုု ေဘာင္းဘီၾကားထဲ ထည့္လိုုက္ရတယ္။


ဒန္နီရယ္က ကြ်န္မကင္မရာ settings ကိုု ၿပင္ေပးတယ္ ကြ်န္မက ကင္မရာကိုု auto နဲ ့သာ ရိုုက္တတ္တာကိုုး။ အိုုင္ဖုုန္းကိုုလည္း Normal mode ထက္ Chrome mode နဲ ့ ရိုုက္ခိုုင္းတယ္။ ဒန္နီရယ္ခမ်ာလည္း ဟိုုလူက ဓာတ္ပံုုရိုုက္ခိုုင္းလိုုက္၊ ဒီလူက ဓာတ္ပံုုခိုုင္းလိုုက္နဲ ့ မနားရဘူး။ ရပ္မေနဘဲ ေရွ ့ဆက္ဖိုု ့ ေဆာ္ၾသရသလိုု ေခါင္းေဆာင့္မိမွာစိုုးလိုု ့ သတိေပးရ။ ဒန္နီရယ္ရိုုက္ေပးတဲ့ ပေနာ္ရာမာပံုုေလးေတြ တကယ္လွတယ္ အဲဒီလိုု မရိုုက္တတ္ေသးဘူး။ တရုုတ္ေတြက wow ၿဖစ္ကုုန္တယ္။ တစ္ေယာက္တည္း ဆိုုလိုုခရီးထြက္လာတဲ့ တရုုတ္မေလးခ်ိဳဖုုန္းနဲ ့ မိတ္ေဆြဖြဲ ့ၿပီး တစ္ေယာက္တလွည့္ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ၾကတယ္။ ခ်ိဳဖုုန္းက ပိန္ပိန္ရွည္ရွည္ မ်က္လံုုးၿပ ူးၿပ ူး။ ယူအက္စ္ကိုု လာလည္တာ ၃ ေခါက္ရိွၿပီတဲ့။ ပထမတစ္ေခါက္က ႏိုုင္ငံတကာဥပေဒၿပိ ုုင္ပြဲအတြက္ ဝါရွင္တန္ဒီစီကိုု အစည္းအေဝးလာတက္တာတဲ့။ ခ်ိဳဖုုန္းက ေရွ ့ေန။ ဒုုတိယတစ္ေခါက္က ယူအက္စ္အေရွ ့ဖက္ ဝါရွင္တန္ဒီစီ၊ ဖီလာဒဲဖီးယား၊ နယူးေယာက္၊ ႏိုုင္အာဂရာေရတံခြန္၊ ေဘာ့စတြန္ကိုု လာလည္ၿပီးၿပီ။ ခုုတေခါက္ကေတာ့ အေနာက္ဖက္ပိုုင္းကိုု လာလည္တာတဲ့။ ေဘဂ်င္းက မဟုုတ္ဘူး သူ ့ဇာတိၿမိ ုု ့ကေန ေဘဂ်င္းကိုု ရထား တစ္ရက္ေလာက္ စီးရပါတယ္တဲ့။ အမ္းတလုုပ္ကမ္ညမ္ဟာ ေၿမေအာက္ထဲမွာ လိႈဏ္ေခါင္းပံုု ၿဖစ္ေနၿပီး။ ေၿမအနီေရာင္ အစင္းေလးေတြ ၿဖစ္ေနတာ အင္မတန္လွတယ္။ လာသမွ်လူေတြ ဓာတ္ပံုုရိုုက္တာၿခင္းအတူတူ ဓာတ္ပံုုဆရာတစ္ေယာက္ရဲ ့ ဓာတ္ပံုုဆိုု သန္းခ်ီတန္တယ္တဲ့။ ကြ်န္မတိုု ့ေတြကေတာ့ အိုုင္ဖုုန္း၊ အိုုင္ပတ္၊ ကင္မရာၾကီးေတြနဲ ့ ရိုုက္ေပမယ့္ သန္းခ်ီတန္တဲ့ဓာတ္ပံုု ထြက္မလာဘူး။

Antelope Canyon, Page, Arizona

ေၿမေပၚကိုုအတက္မွာ အစ္မၾကီးတစ္ေယာက္က ေစာင့္ၿပီး ဓာတ္ပံုုရိုုက္ေပးတယ္။ အမ္းတလုုပ္ကမ္ညမ္က တစ္သက္မွာတစ္ခါ သြားသင့္တယ့္ ေနရာေပပဲ။ ပူလြန္းကိုု မီးပြင့္သြားမလားထင္ရ ေမာလြန္းလိုု ့ ပါးစပ္နဲ ့ အသက္ရွႈ ဖုုတ္လိုုက္ဖုုတ္လိုုက္ ၿဖစ္ေနတာေတာင္ ပင္ပန္းရက်ိဳးနပ္တယ္လိုု ့ ေတြးေနမိတယ္။ အေဖက ၁ နာရီခြဲၾကာတယ္ သမီးတဲ့။ ေနာက္ထပ္ ၁၀ မိနစ္ေလာက္ ထပ္ေမာင္းရင္ ေကာ္လိုုရာဒိုုၿမစ္က ေကြ ့ဝိုုက္စီးဆင္းလိုု ့ ၿမင္းခြာပံုုၿဖစ္ေနတဲ့ HorseShoe Bend ပါ။ ကားရပ္တဲ့ေနရာကေန မိနစ္ ၂၀ ေလာက္ သြားရမွာမိုု ့ တိုုးဂိုုက္က အေဖတိုု ့ကိုု မသြားသင့္ဘူးလိုု ့ အၾကံေပးပါတယ္။ အင္မတန္လွတဲ့ ေနရာေလးပါပဲ ဒါေပမဲ့ ေနကပူ ဘာအပင္မွ မရိွေတာ့ ၁၅ မိနစ္ေလာက္ ခ်ိဳဖုုန္းနဲ ့ တေယာက္တလွည့္ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ၿပီး ၿပန္ေၿပးရတယ္။ အဆင္းတုုန္းက မသိသာဘူး အတက္ကေတာ့ ေမာလိုုက္တာ အရိပ္ခိုုဖိုု ့ ဘာအပင္မွလည္းမရိွ အေပၚကပူ ေအာက္ကပူ ေလကပူ ေအာင္မေလး ပါးစပ္နဲ ့ အသက္ရွဴ နားထဲကေလထြက္ ႏွလံုုးခုုန္ၿမန္။ တေထာက္နားဖိုု ့လုုပ္ေပးထားတဲ့ ဇရပ္ေလးမွာ ထိုုင္ေနသူကအၿပည့္။ လွ်ာထြက္မတတ္ ေမာလာတဲ့ အတက္သမားေတြကိုု အရင္နားေနတဲ့သူေတြက ေနရာေပးပါတယ္။ ထိုုင္ၿပီး ငါးမိနစ္ေလာက္ အပန္းေၿဖ ေရေသာက္လိုုက္မွ သက္သာသြားတယ္။ တက္လာတဲ့ အတက္သမားေတြကိုု ကိုုယ္ခ်င္းစာမိတယ္။ ရာသီဥတုု ပူတာဟာ လူကိုုအေတာ္ ပင္ပန္းေစတာပဲ။ HorseShoe Bend ကေန ေတာင္ဖက္စူးစူး ၇၅ မိုုင္ ၁ နာရီ မိနစ္ ၂၀ ေလာက္ေမာင္းရင္ ညအိပ္ရပ္နားမယ့္ အရီဇိုုးနားၿပည္နယ္က တူဘာစီးတီး Tuba City ၿမိ ုု ့ကိုု ေရာက္ပါတယ္။ လမ္းတေလွ်ာက္ ေၿမနီနီေက်ာက္ေတာင္ အနိမ့္အၿမင့္၊ အပင္ပုုပုုေလးေတြကိုု ေတြ ့ရတယ္။ အရီဇိုုးနားၿပည္နယ္ရဲ ့ ၿမင္ကြင္းေတြက တမ်ိဳးၿခားနားေနၿပန္တယ္။ လူေနထူထပ္တယ့္ ၿပည္နယ္မဟုုတ္ေတာ့ ၿဖတ္သြားတယ့္ လမ္းတေလွ်ာက္ ၿမိ  ုု ့ေတြမေတြ ့ရဘူး။

Horseshoe Bend, Page, Arizona

ကြ်န္မတိုု ့ညအိပ္တဲ့ ဟိုုတယ္က Navajo နာဗာဂ်ိဳ အေမရိကန္အင္ဒီယန္းေဒသ ဟိုုတယ္ပိုုင္ရွင္၊ ဝန္ထမ္းေတြအားလံုုးက နာဗာဂ်ိဳတိုုင္းရင္းသားေတြ။ ဒီဟိုုတယ္မွာ အရက္ေသာက္ခြင့္ မၿပ ုုဘူးတဲ့။ ဟိုုတယ္ေဘးနားမွာ ဓာတ္ဆီဆိုုင္၊ Denny အေမရိကန္ဆိုုင္ပဲရိွေတာ့ ဒန္နီဆိုုင္မွာ သြားစားတယ္။ ထမင္းနဲ ့တူတာ ဘာမွမရိွ စပါဂတီရယ္ ဆလပ္သုုပ္ရယ္ မွာစားတယ္။ ဟိုုင္းၾကီးမွာ ေရႊအဆိုုတဲ့ စကားမေၿပာတတ္တဲ့ အအတစ္ေယာက္ရိွတယ္ လက္ကိုုကုုပ္ၿပီး အေမာက္ေထာင္သလိုုလုုပ္ၿပ ၊ ၾကက္ဖခြပ္သလိုု လုုပ္ၿပ၊ ႏႈတ္ခမ္းစုုၿပီး ဝက္လိုုလုုပ္ၿပ သူ ၾကက္သားနဲ ့ ဝက္သား မစားရလိုု ့ လက္ေတာင္ပိန္သြားတယ္လိုု ့ ေၿပာတယ္ဆိုုၿပီး အေဖက အမူအယာေတြနဲ ့ လုုပ္ၿပေတာ့ ကြ်န္မတိုု ့မွာ ရယ္လိုုက္ရတာ။ ခုုလည္း ၃ နပ္ရိွၿပီ ထမင္းမစားရတာ လက္ေတာင္ပိန္သြားတယ္ဆိုုေတာ့ ကြ်န္မတိုု ့ေတြ မၿပံ ုုးဘဲဝါးလံုုးကြဲ ရယ္ရေသးတယ္။ ရာသီဥတုုက ပူေတာ့ အပင္ေတြကလည္း သဲကႏၱာရမွာ ေတြ ့ရတဲ့ အပင္ေတြလိုုပဲ။ တိုုးဂိုုက္က  ၄ နာရီခြဲမွာ ဟိုုတယ္က ဘူေဖးစေကႊ်းတယ္၊ မနက္ ၅ နာရီထြက္မယ္လိုု ့ မွာထားလိုု ့ မနက္ ၄ နာရီ အိပ္ယာကထဖိုု ့ ႏိႈးစက္ေပးၿပီး အိပ္ယာဝင္ခဲ့ေတာ့တယ္။ ယူတာ့ၿပည္နယ္မွာ ေရေတြၾကီးေနတယ့္သတင္းကိုု ေအဘီစီနယူးစ္မွာ ေတြ ့လိုုက္ရေတာ့ ဘာေရ ့ကမ္ညမ္မ်ား ပါသြားၿပီလားလိုု ့ စိုုးရိမ္မိေသးတယ္။ သဘာဝၾကီးကေပးတဲ့ လက္ေဆာင္တစ္ခုု ပ်က္စီးသြားရင္ အေတာ့္ကိုု ႏွေၿမာစရာပဲ။ ေရၾကီးတဲ့သတင္းမွာ ဂါဝန္ရွည္ေတြ ဝတ္ထားတဲ့ အမ်ိဳးသမီးေတြကိုု ေတြ ့ရေတာ့ သူတိုု ့အေၾကာင္း သတိရသြားတယ္။ သူတိုု ့ဆိုုတာ FLDS (Fundamentalist Church of Jesus Christ of Latter - Day Saints) church မန္ဘာဝင္ေတြပါ။ သူတိုု ့က Polygyny လိုု ့ေခၚတယ့္ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္က မယားအမ်ားၾကီး ယူတာကိုု ခြင့္ၿပ ုုပါတယ္။ အမ်ိဳးသမီးေတြက ဂါဝန္အရွည္ၾကီးေတြ ဝတ္ဆင္ၾကၿပီး ဆံပင္စည္းထား နဖူးမွာအေမာက္ ေထာင္ထားေလ့ရိွတယ္။

credit to Google
credit to Google

တခါတုုန္းက ကေလးေတြက ေက်ာင္းမသြားပဲ စိုုက္ခင္းမွာ အလုုပ္လုုပ္ေနတာကိုု ေအဘီစီသတင္းေထာက္က သတင္းသြားယူေတာ့ သတင္းယူလိုု ့ မရဘူး။ သတင္းေထာက္ကိုု လက္မခံဘူး။ သူတိုု ့ေတြဟာ တၿခားကမၻာနဲ ့ အဆက္အသြယ္ ၿပတ္ေနသလိုုပဲ။ ရဲေတြ၊ ၿမိ ုု ့အုုပ္ခ်ဳပ္ေရးပိုုင္းကလည္း အဲဒီဘုုရားေက်ာင္း မန္ဘာဝင္ေတြ။ တီဗီြ၊ အင္တာနက္ သံုုးတာကိုု အားမေပးဘူး။ ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္နဲ ့ ေယာက်ာ္းအတင္း ေပးစားတယ္။ ၿပီးေတာ့ ကေလးေတြ အမ်ားၾကီး ေမြးတယ္။ ေခါင္းေဆာင္ ဂ်က္ဝါရမ္က အရြယ္မေရာက္ေသးတဲ့သူကိုု ေစာ္ကားမႈနဲ ့ ေထာင္က်ေနတယ္။ အက္ဖ္ဘီအိုုင္က အလိုုအရိွဆံုုး တရားခံပါတယ့္။ သူတိုု ့ၿမိ ုု ့ကိုု ၾကည့္ရတာ လြန္ခဲ့တဲ့ ဆယ္ႏွစ္ကပံုုစံေတြလိုုမ်ိဳး။ ၿမိ ုု ့ကေန ထြက္ခြာသြားတဲ့သူေတြကိုု ဝိုုင္းက်ဥ္ၾကတယ္။ သူတိုု ့နဲ ့ယွဥ္ရင္ ပန္ဆယ္ေဗးနီးယားၿပည္နယ္က အန္းမစ္ခ်္ေတြကေတာင္ ကိုုယ့္ဘာသာ ေရြးၿခယ္ပိုုင္ခြင့္ ရိွသလိုုပဲ။ ၁၈ ႏွစ္ၿပည့္ရင္ အန္းမစ္ခ်္ေတြက အန္းမစ္ခ်္လုုပ္မလား၊ အဂၤလိပ္လုုပ္မလားလိုု ့ ေရြးရတယ္။ အန္းမစ္ခ်္မဟုုတ္တဲ့သူ မွန္သမွ် ဘာလူမ်ိဳးပဲၿဖစ္ၿဖစ္ အဂၤလိပ္လိုု ့ ေခၚပါသတဲ့။ အန္းမစ္ခ်္ေတြအေၾကာင္းကေတာ့ ဖီလာဒဲဖီးယားသြား ေတာလားမွာ ေရးခဲ့ဖူးပါတယ္။ တိုုးခရီးစဥ္ရဲ ့ ၆ ရက္ေၿမာက္ေန ့ ကရမ္းကမ္ညမ္ East Rim ၊ South Rim မွာ ဟယ္လီေကာ္ပတာစီး၊ လာ့ဗီးဂပ္တခြင္ ေလွ်ာက္လည္တယ့္ အေၾကာင္းကိုုေတာ့ ေနာက္အပိုုင္းမွ ဆက္ပါဦးမယ္။

စန္းထြန္း
စက္တင္ဘာ ၂၁၊ ၂၀၁၅။

ေရးခဲ့ၿပီးတာက
ဖီလာဒဲဖီးယားသြား ေတာလား

2 comments:

Anonymous said...

ဓါတ္ပံုုေတြကရွယ္ဘဲစန္းထြန္းေရ။
စန္းထြန္းေလး အေမ့အက်ၤ ီနဲ ့ရုုိက္ထားတာ ပိုုေတာင္ဖက္ရွင္က်ေနသလိုုဘဲ ေနာက္ခံေတြနဲ ့။
ေက်းဇူးတင္စြာနဲ ့အားက်သြားပါတယ္ကြယ္။
သက္သာရဲ ့လား ကုုိက္တာခဲတာေတြေကာ။
အုုိင္အိုုရာ

Anonymous said...

San San!
So interesting.So Beautiful Picture.
Ma Khine