ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္သြား ေတာလား ...

ေႏြဦးပြဲေတာ္ေတြမွာ အထင္ရွားဆံုုးကေတာ့ ဝါရွင္တန္ဒီစီက ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္ပါ။ မတ္လ ၂၀ ကေန ဧၿပီ ၁၂ အထိ က်င္းပပါတယ္။ ခ်ယ္ရီေတြ အစြမ္းကုုန္ပြင့္ဖိုု ့ ခန္ ့မွန္းၾကတာက ဧၿပီ ၁၁ - ၁၄ ရက္အထိဆိုုေတာ့ စေန၊ တနဂၤေႏြၿဖစ္တဲ့ ဧၿပီ ၁၁ - ၁၂ မွာသြားဖိုု ့ စိတ္ကူးထားတယ္။ အီတလီရံုုးမွာ အတူတူလုုပ္ခဲ့ၿပီး အခုုဝါရွင္တန္ဒီစီမွာ တာဝန္က်ေနတဲ့ ဝိုုင္းသူငယ္ခ်င္း အေမရိကန္မေလးက ဝိုုင္းကိုု လာလည္ဖိုု ့ဖိတ္ေပမဲ့ ဝိုုင္းက အဲဒီေန ့မွာ အီတလီနားက အယ္လ္ေဘးနီးယားကိုု သြားရမွာမိုု ့ ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္ မႏႊဲႏိုုင္ေတာ့ဘူး။ မႏွစ္က နယူးေယာက္ကိုု ေၿပာင္းလာၿပီး မၾကာခင္မွာပဲ ဘရြတ္ကလင္း ေဘာ္တနစ္ကယ္ဂါးဒင္းက ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္ကိုု ဝိုုင္းသြားတယ္တဲ့ ဝင္ေၾကးက ၂၅ က်ပ္ေတာင္ ေပးရတယ္။ ဒီစီခ်ယ္ရီပြဲေတာ္ကိုု ဝိုုင္းပါ လိုုက္ႏိုုင္ရင္ ကိုုယ္တိုု ့သြားေနက် ဘက္ဂ်က္တရုုတ္တိုုးကားနဲ ့ သြားဖိုု ့စဥ္းစားထားတာ။ ၁ ညအိပ္ ၂ ရက္ခရီးကိုုမွ ၁၀၀ ပဲ ေပးရတယ္။ ဝိုုင္း မလိုုက္ႏိုုင္ဘူးဆိုုေတာ့ ကိုုယ့္ဘာသာ ဘတ္စ္ကား၊ ရထားစီးသြားမယ္။ ဒီစီရံုုးက ကလဲရားအိမ္၊ ဆူနမ္တိုု ့အိမ္မွာ အိပ္လိုု ့ရေတာ့ ဟိုုတယ္ခ သက္သာသြားတယ္။ ရထားလက္မွတ္က အေစာတုုန္းက ၈၀ မသြားခင္ တပတ္အလိုုမွာ ဘြတ္ဖိုု ့ၾကည့္လိုုက္ေတာ့ ၁၅၀ ၿဖစ္သြားတယ္။ ဘတ္စ္ကားခက ၅၅ က်ပ္ပဲ ေပးရတယ္ ဒါေတာင္ တပတ္ေလာက္ ၾကိ ုုဘြတ္ရင္၊ ၾကားရက္ေတြဆိုု ၃၅ က်ပ္ေလာက္နဲ ့ ရတယ္။

Union Station

ဧၿပီ ၁၁ ရက္ စေနေန ့မနက္ ၅ နာရီခြဲ ကိုုယ့္အိမ္ကေန အၿမန္ရထားေတြရိွတဲ့ ဂ်က္ဆင္ဟိုုက္ဘူတာကိုု ရထား ၂ ဘူတာ စီးရတယ္။ ရထားမစီးခ်င္တာနဲ ့ လမ္းေလွ်ာက္ေတာ့ မနက္ေစာေစာစီးစီးမိုု ့ လူေတြရွင္းေနတာပဲ။ ဂ်က္ဆင္ဟိုုက္ဘူတာကေန အၿမန္ရထား E စီးၿပီး ေပါ့အေသာ္ရတီဘူတာမွာဆင္း ဘတ္စ္ကားဂိတ္ရွာတာ မေတြ ့လိုု ့ ေမးၾကည့္ေတာ့ ခုုေရာက္တာ South Wing ဘတ္စ္ကားေတြရိွတာက North Wing ဟိုုတံခါးကေန လမ္းမကူးလိုုက္ရင္ South Wing ေရာက္ၿပီတဲ့။ မနက္ ၆ နာရီခြဲ ဂိတ္ ၆၄ ဝါရွင္တန္ဒီစီဂိတ္ေရာက္ေတာ့ လူေတြမွာ အမ်ားၾကီး။ ဘုုတ္ဒင္းနံပါတ္က ၃၄ ဆိုုေတာ့ ၃၀ - ၄၀ လိုု ့ ေရးထားတဲ့ က်ဴတန္းမွာစီ။ ဒါေပမဲ့ ထိုုင္ခံုုကေတာ့ ၾကိ ုုက္တဲ့ေနရာ ထိုုင္လိုု ့ရတယ္။ ဒီတခါေတာ့ အခ်ိန္တိက်တယ္ မနက္ ၇ နာရီအတိမွာ ထြက္တယ္။ ဒရိုုင္ဘာက အမ်ိဳးသမီး မိုုဘိုုင္းဖုုန္း၊ အိုုင္ပတ္၊ သီခ်င္းနားေထာင္တဲ့အခါ  တၿခားခရီးသြားေတြကိုု အေႏွာင့္အယွက္မၿဖစ္ေအာင္ နားၾကပ္သံုုးဖိုု ့၊ ေဆးလိပ္မေသာက္ဖိုု ့ တားၿမစ္ပါတယ္။ မနက္ေစာေစာ အိပ္ယာထရေတာ့ ကိုုယ္လည္း အိပ္တဲ့အခါအိပ္၊ ႏိုုးတဲ့အခါ ပတ္ဝန္းက်င္ရႈခင္းေတြၾကည့္။ နယူးဂ်ာဆီ၊ ပန္ဆယ္ေဗးနီးယားၿပည္နယ္ေတြမွာေတာ့ သစ္ပင္ေတြက ရိုုးတံက်ဲက်ဲ အားလံုုးဗလာက်င္းလိုု ့။ ေမရီလန္းၿပည္နယ္ထဲကိုု ဝင္လိုုက္တာနဲ ့ သစ္ပင္စိမ္းစိမ္းေတြ ၿမင္ရတယ္။ ပန္းပြင့္ေတြကလည္း ပြင့္လိုုက္တာ ပင္လံုုးညႊတ္ပဲ။ ေမရီလန္းၿပည္နယ္က  ေတာင္ဖက္က်ေတာ့ နယူးေယာက္နဲ ့ယွဥ္ရင္ အေအးေပါ့တယ္။ ဒီလမ္းေတြကိုု သိပါတယ္လိုု ့ စိတ္ထဲထင္ေနလိုု ့ ဂူဂယ္မတ္မွာ ၾကည့္လိုုက္ေတာ့ ခုုေရာက္ေနတဲ့ၿမိ ုု ့က ေဆးဗားစပရင္းၿမိ ုု ့တဲ့။ မမွတ္မိဘဲေနပါ့မလား ကိုုယ္ေနခဲ့တဲ့ၿမိ ုု ့ကိုုး အဲဒီလမ္းေတြမွာ ကိုုယ္အေခါက္ေခါက္ အခါခါ ေမာင္းခဲ့ဖူးတယ္။

US Capitol
Library of Congress
Library of Congress
US Capitol

ဝါရွင္တန္ဒီစီ ယူနီယမ္စေတရွင္းထဲဝင္ေတာ့ ၁၂ နာရီေက်ာ္ေနၿပီ။ Chipotle ခ်စ္ပိုုေလးမွာ ေန ့လည္စာစားေတာ့ အစားအေသာက္က ကိုုယ္သတိထားမိေလာက္ေအာင္ကိုု မႏွစ္ကထက္စာရင္ ေတာ္ေတာ္နည္းသြားတယ္။ ဒါေပမဲ့ ခုုအရြယ္အစားကမွ ကိုုယ့္အတြက္ အေတာ္ပဲ။ ေန ့လည္စာစားၿပီးေတာ့ ကယ္ပီတယ္ကိုုၿဖတ္ၿပီး ေနရွင္နယ္ေမာလ္တေလွ်ာက္ကေန ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္ရိွတဲ့ တိုုင္တယ္ေဘဆင္ဆီကိုု လမ္းေလွ်ာက္တယ္။ ကယ္ပီတယ္က ၿပ ုုၿပင္ထိန္းသိမ္းေရးလုုပ္ဖိုု ့ ၿငမ္းေတြဆင္ထားေတာ့ အရင္ကေလာက္ မလွဘူး။ ကယ္ပီတယ္ေရွ ့က လိုုင္ဘယ္ရီေအာ့ဖ္ကြန္ကရက္မွာ က်ဴတန္းၾကီးက အရွည္ၾကီး။ ရာသီဥတုုက ၇၀ ဒီဂရီဖာရင္ဟိုုက္ ေႏြးေႏြးေလး ေနလိုု ့သိပ္ေကာင္းတယ္။ ကယ္ပီတယ္ေဘးကၿဖတ္ေတာ့ ရဲေတြက ဟိုုဘက္ကေနသြားဖိုု ့ လက္ၿပေနတယ္။ ကယ္ပီတယ္ေရွ ့မွာ ရဲကားေတြတဝီဝီၿဖစ္ေနေတာ့ ဘာလဲလိုု ့ သြားစပ္စုုၿပီး ဓာတ္ပံုုရိုုက္လိုုက္ေသးတယ္။ ကြန္ဂရက္အမတ္လိုု ့ၾကားလိုုက္ေတာ့ တခုုခုုေတာ့ တခုုခုုပဲ။ ကယ္ပီတယ္ေရွ ့က Refelctio Pool ကေန မိုုးႏူမတ္ေက်ာက္တိုု္င္ၾကီးကိုု ၿမင္ရတယ္။ ဒီစီကေတာ့ အၿမဲတမ္း စည္ကားေနတာပါပဲ။ ေဘာ္တနစ္ကယ္ဂါးဒင္း၊ စမတ္ဆိုုးနီးယမ္း၊ National Museum of National History ၊ National Gallery of Art ကုုိယ္ သိပ္သေဘာက်တဲ့ၿပတိုုက္ေတြ။ ဒီစီရဲ ့ ေကာင္းတဲ့အခ်က္တခုုက ၿပတိုုက္ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဝင္ေၾကးအခမဲ့။ ၿပတိုုက္ေတြကလည္း အၾကီးၾကီးေတြ အထပ္တိုုင္း၊ ေနရာတိုုင္းကိုု ႏွံ ့ဖိုု ့ဆိုု ၄ ၊ ၅ နာရီေလာက္ ၾကာတယ္။ ေမရီလန္းမွာေနတုုန္းက ပိတ္ရက္ေတြဆိုု ဒီစီကိုုသြား ၿပတိုုက္ေတြအႏွံ ့ သြားခဲ့တာ သိပ္မွန္တာပဲ။ National Air and Space Museum ေရွ ့မွာေတာ့ က်ဴစီေနတဲ့ လူအုုပ္ၾကီးက မနည္းမေနာ။

shooting near US Capitol on 04/11/2015
US Capitol & Reflection pool

တိုုင္ဒယ္ေဘဆင္ Tidal Basin ေဘးက ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္ကိုု ခ်ီတက္ၾကတဲ့ လူအုုပ္ၾကီးက ၾကက္ပ်ံမက်ဘဲ။ မႏွစ္က ခ်ယ္ရီေတြက လွသလိုု ဒီႏွစ္ခ်ယ္ရီေတြကလည္း လွၿမဲလွဆဲ။ Parade ရိွေပမဲ့ သြားမၾကည့္ေတာ့ပါဘူး။ ပြဲေတာ္ရဲ ့အလွကိုု တကယ္ခံစားခ်င္ရင္ သမိုုင္းေၾကာင္းကိုု နည္းနည္းေလးသိဖိုု ့ လိုုပါတယ္။ ၁၉၁၂ မတ္လ ၂၇ ဂ်ပန္ၿပည္ကေန ခ်စ္ၾကည္ေရးလက္ေဆာင္အၿဖစ္ ေရာက္လာတဲ့ ပထမဆံုုး ယိုုရွီႏိုု Yoshino ခ်ယ္ရီပင္ေတြကိုု တိုုင္ဒယ္ေဘဆင္ ေၿမာက္ဘက္ကမ္းပါးမွာ စိုုက္ပ်ိဳးခဲ့ပါတယ္။ ခ်ယ္ရီပင္ေတြကိုု လက္ရိွေနရာမွာ စိုုက္ပ်ိဳးခြင့္ရဖိုု ့ဆိုုတာ လြယ္ကူတဲ့ကိစၥေတာ့ မဟုုတ္ခဲ့ပါဘူး။ ဂ်ပန္ၿပည္ ပထမဆံုုး အလည္အပတ္ခရီးကေန ဝါရွင္တန္ကိုု ၿပန္လာတဲ့ နာမည္ၾကီး စာေရးဆရာမ၊ ဖိုုတိုုဂရပ္ဖာ၊ National Geographic Society ရဲ ့ ပထမဆံုုးအမ်ိဳးသမီး ဘုုတ္မန္ဘာ Mrs.Eliza Scidmor က ယူအက္စ္စစ္တပ္ အမ်ားၿပည္သူသံုုး အေဆာက္အဦး၊ ကစားကြင္း ေဆာက္လုုပ္ေရးကိုု ခ်ည္းကပ္ၿပီး ပတ္တိုုးမတ္ ၿမစ္ကမ္းေဘးမွာ ခ်ယ္ရီပင္ေတြ စိုုက္ပ်ိဳးေရး အဆိုုၿပ ုုခ်က္ကိုု တင္သြင္းခဲ့ေပမဲ့ မၾကားခ်င္ေယာင္ ၿပ ုုခဲ့ၾကတယ္။ ၂၄ ႏွစ္လံုုးလံုုး ေတာင္းဆိုုခဲ့ေပမဲ့ အထမေၿမာက္ခဲ့ပါဘူး။  ၁၉၀၆၊ ၁၉၀၇ နာမည္ၾကီး horticulturist David Fairchild က ဂ်ပန္ Yokohama Nursery Company ကေန ခ်ယ္ရီပင္ ၇၅ ပင္ တင္သြင္းၿပီး ခံႏိုုင္ရည္စြမ္းကိုု စမ္းသပ္ခဲ့ပါတယ္။ ေအာင္ၿမင္တဲ့အခါ ဝါရွင္တန္ဒီစီက လမ္းမၾကီးေတြရဲ ့ေဘးမွာ ခ်ယ္ရီပင္ေတြ စိုုက္ပ်ိဳးေရးကိုု Farichild မိသားစုုဝင္ေတြက စည္းရံုုးပါတယ္။ ၁၉၀၈ Arbor Day ပိုု ့ခ်ခ်က္မွာ Fairchild က တိုုင္ဒယ္ေဘဆင္ကိုု ခ်ယ္ရီပင္ေတြ ေဝေနေအာင္ ဖန္တီးဖိုု ့အဆိုုၿပ ုုခ်က္ကိုု တင္သြင္းခဲ့ပါတာကိုု တက္ေရာက္သူ Eliza Schidmor က ေတးမွတ္ထားပါတယ္။


ႏွစ္ႏွစ္ၾကာၿပီးတဲ့ေနာက္ ၁၉၀၉  မွာေတာ့ ခ်ယ္ရီပင္ေတြ စိုုက္ပ်ိဳးဖိုု ့ ရန္ပံုုေငြရွာပြဲ အစီအစဥ္ေတြကိုု သမၼတကေတာ္အသစ္ Helen Herron Taft ဆီ စာေရးသားပါတယ္။ Mrs. Taft က ဂ်ပန္မွာ ေနဖူးေတာ့ ခ်ယ္ရီအလွကိုု ေကာင္းေကာင္းသိတာေပါ့။ တစ္ႏွစ္ၾကာၿပီးတဲ့အေနာက္ တိုုက်ိဳက ဝါရွင္တန္ကိုု ခ်ယ္ရီပင္ ၂၀၀၀ လႈဒါန္းဖိုု ့ရည္စူးထားတဲ့အေၾကာင္း ဂ်ပန္သံရံုုးကေန Department of State ကိုု အေၾကာင္းၾကားလာပါတယ္။ ဒီဇင္ဘာ ၁၀ မွာေတာ့ ခ်ယ္ရီပင္ေတြဟာ စီေရတယ္ၿမိ ုု ့ကိုု ေရာက္ရိွလာပါတယ္။ ၁၉၁၀ အေစာပိုုင္းမွာ ခ်ယ္ရီပင္ေတြဟာ ဝါရွင္တန္ကိုု ေရာက္လာခဲ့ေပမဲ့ အင္းဆက္ေတြပါေနလိုု ့ သမၼတက ဖ်က္ဆီးဖိုု ့ အမိန္ ့ေပးခဲ့ပါတယ္။ တိုုက်ိဳၿမိ ုု ့ေတာ္ဝန္ Yukio Ozaki က ဒုုတိယအၾကိမ္အၿဖစ္ ခ်ယ္ရီပင္ ၃၀၀၀ ေက်ာ္ လႈဒါန္းခဲ့ပါတယ္။ ၁၉၁၂ မတ္လမွာေတာ့ သမၼတကေတာ္နဲ ့ ဂ်ပန္သံအမတ္ဇနီးတိုု ့ဟာ ယိုုရီွႏိုုခ်ယ္ရီ ၂ ပင္ကိုု တိုုင္ဒယ္ေဘဆင္ေဘးမွာ စိုုက္ပ်ိဳးခဲ့တာကအစၿပ ုုလိုု ့ သမၼတကေတာ္အစဥ္အဆက္က ခ်ယ္ရီပင္ေတြ စိုုက္ပ်ိဳးၿပီး ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္ကိုု ဖြင့္လွစ္ပါတယ္။ ခ်ယ္ရီပြင့္ေတြ ဘယ္အဆင့္ေရာက္ေနၿပီလဲ၊ ပြင့္ၿပီလားလိုု ့ ဒီလင့္ခ္ ေလးမွာ ၾကည့္ႏိုုင္ပါတယ္။ မနက္ေစာေစာဆိုုရင္ေတာ့ လူရွင္းပါလိမ့္မယ္ ကိုုယ္ေရာက္သြားတဲ့အခ်ိန္က ေန ့လည္ဆိုုေတာ့ ေနရာတိုုင္းမွာ လူေတြအၿပည့္ပဲ။ တိုုင္ဒယ္ေဘဆင္ကန္ကိုု တပတ္ပတ္ေလွ်ာက္ ဒီစီမွာ ဆူနမ္အၾကိ ုုက္ဆံုုးၿဖစ္တဲ့ Word World II Memorial ကိုု သြားဓာတ္ပံုုရိုုက္။ မိုုးႏႈးမတ္နားမွာ စြန္လႊတ္ေနတဲ့သူေတြကိုု ေတြ ့တယ္။ ဟိုုးအေဝးက အိမ္ၿဖ ူေတာ္ကိုု ၿပၿပေလး လွမ္းေတြ ့ရတယ္။ ေအဘီစီနယူးစ္မွာ တက္လာတဲ့ သတင္းတစ္ပုုဒ္က ကယ္ပီတယ္နားမွာ ေသနတ္ပစ္လိုု ့ ကယ္ပီတယ္ကိုု lock down ထားတယ္တဲ့။ ကိုုယ္ေတြ ့ခဲ့တာ အဲဒါေနမွာ။

When you see the beauty of Mother Nature, forget about everything & enjoy the moment with your own eyes. Just like him.

စမစ္ဆိုုးနီးယမ္းေနာက္က ပန္းၿခံေလးက အေတာ္သာယာတယ္။ ပန္းၿခံမွာထိုုင္ၿပီး အေမာေၿဖရတယ္ ေၿခေထာက္က နာခ်င္လာၿပီ။ ကိုုယ္ မလည္ရေသးတဲ့ ၿပတိုုက္တစ္ခုု ေတြ ့တယ္ American Indians ၿပတိုုက္။ ၿပတိုုက္က ၅ နာရီခြဲ ပိတ္မွာ ၅ နာရီေက်ာ္ေနၿပီမိုု ့ မဝင္ေတာ့ပါဘူး။ ကိုုယ္က ၿပတိုုက္ရဲ ့ ေထာင့္တိုုင္း၊ အထပ္တိုုင္းကိုု နွံ ့ခ်င္ေတာ့ အနည္းဆံုုး ၄ နာရီေလာက္ အခ်ိန္ယူရမယ္။ ၿပတိုုက္ေရွ ့မွာ အေမရိကန္ဒင္ဒီးယန္း တိုုင္းရင္းသားႏွစ္ေယာက္ ေတြ ့တယ္။ ကယ္ပီတယ္ေဘးနားထိ ၿပန္ေလွ်ာက္လိုု ့ ရထားစီးဖိုု ့ Capitol South ဘူတာရံုုကိုု ရွာတာမေတြ ့လိုု ့ ရဲကိုု ေမးရေသးတယ္။ SmarTrip card ၿဖတ္ေတာ့ ဝန္ထမ္းကိုု ေၿပာပါဆိုုလိုု ့ သြားေၿပာရေသးတယ္။ SmarTrip ကဒ္ကိုု မသံုုးတာ တစ္ႏွစ္အတိရိွၿပီဆိုုေတာ့ Inactivate ၿဖစ္ေနလိုု ့ activate လုုပ္ရတာ။ နယူးေယာက္ရထားေတြက Stand clear closing doors လိုု ့ေအာ္ၿပီး ဒီစီရထားေတြက Step back. Doors are closing လိုု ့ေအာ္တယ္။ လိေမၼာ္ေရာင္လိုုင္း Vienna bound ကိုု စီးၿပီး East Falls Church ဘူတာမွာဆင္း Silver line ကိုုစီးဖိုု ့ ေအာက္ထပ္ဆင္းေတာ့ ရထားလိုုင္းမေတြ ့လိုု ့ အေပၚၿပန္တက္။ ဘူတာမွာ ေရးထားတာကိုု ၿပန္ဖတ္ေတာ့ Silver line ကိုုစီးဖိုု ့ အဲဒီပလက္ေဖာင္းကေနပဲ စီးရမွာတဲ့။ ဘူတာကေနထြက္ေတာ့ နယူးေယာက္လိုု ကဒ္မၿဖတ္ဘဲ သြားၿဖတ္ေနေသးတယ္။ နယူးေယာက္မွာ အဝင္ပဲ ကဒ္ၿဖတ္ရတယ္ အထြက္ၿဖတ္စရာမလိုုဘူး။ ဒီစီ၊ ေဘာ္စတြန္မွာက အထြက္လည္း ကဒ္ၿဖတ္ရတယ္။ Tysons Corner မွာဆင္း ကလဲယားကိုု ဖုုန္းဆက္ေခၚေတာ့ ေမစီေလွ်ာ့ပင္းေမာလ္ေနာက္က ကားဝင္းထဲမွာ ေစာင့္ေနပါဆိုုလိုု ့ သြားတာ ေမစီေမာလ္ထဲမွာပဲ ကလဲယားနဲ ့ဆံုုတယ္။


ကလဲယားရဲ ့ကား အတုုိက္ခံရလိုု ့တဲ့ ဒါေပမဲ့ သူ ့အမွားမဟုုတ္ဘူးဆိုုေတာ့ အာမခံက အကုုန္လုုပ္ေပးသြားတယ္။ ကားကိုု ေဘာ္ဒီရံုုမွာ သြားၿပင္ေနတုုန္း ကားတစ္စီးလာေပးထားတယ္။ ညစာစားၿပီးတာနဲ ့ ၉  နာရီေလာက္ပဲ ရိွေသးတယ္ ပင္ပန္းလိုု ့ တခ်ိဳးတည္း အိပ္ေတာ့တာပဲ။ မနက္မိုုးလင္းေတာ့ ဖက္ထုုပ္နဲ ့ ဆန္းကစ္ကိုု အိမ္ေနာက္ဖက္က Balcony မွာ ေနေရာင္ၿခည္ခံရင္း စားၾကတယ္။ ကလဲယားက သူ ့ေနာက္ဖက္အိမ္က 500k နဲ ့ အေရာင္းအဝယ္ၿဖစ္တဲ့အေၾကာင္း၊ အိမ္ေစ်းေတြ ေၿမာက္လာတဲ့အေၾကာင္း၊ တခ်ိဳ ့ဆိုု အိမ္ကိုုၿဖိ ုုခ်ၿပီး အသစ္ေဆာက္တဲ့အေၾကာင္းေတြ ေၿပာၿပတယ္။ ကလဲယားရဲ ့အိမ္က ဗာဂ်ီးနီးယားၿပည္နယ္ တိုုင္ဆန္ေကာ္နာေလွ်ာ့ပင္းေမာလ္နားမွာ အိမ္ပတ္ဝန္းက်င္ကိုု သိပ္သေဘာက်တာပဲ။ ကလဲယားေရ ေနာက္ဆယ္ႏွစ္ေလာက္ဆိုု ဒီနားမွာ ကိုုယ္အိမ္ဝယ္ရင္ ကိုုယ္တိုု ့ေတြ အိမ္နီးနားခ်င္းၿဖစ္ၾကတာေပါ့လိုု ့ မစားရဝမခန္း ေၿပာလိုုက္ေသးတယ္။ မနီးမေဝးက McClean ဆိုု ၿခံေတြက သိပ္မက်ယ္ဘဲ ေစ်းတအားေၿမာက္တယ္ နာမည္ၾကီး အထက္တန္းေက်ာင္းေတြ ရိွလိုု ့တဲ့။ အိမ္ေစ်းေတြက ကလဲယားတိုု ့ဖက္မွာသာ ေၿမာက္တာ ကလဲယားသူငယ္ခ်င္းဆိုု ဆူနမ္တိုု ့နားမွာ အိမ္ဝယ္ထားတာ ၄ ႏွစ္ေလာက္ရိွၿပီ အိမ္ေစ်းက မတက္လာဘူး။ သူ ဝယ္ဖိုု ့လုုပ္တဲ့အိမ္၊ မဝယ္ၿဖစ္တဲ့အိမ္ေတြ၊ သူ ့အိမ္နားတဝိုုက္က အိမ္ေတြကိုု ကားနဲ့ တပတ္ လိုုက္ေမာင္းၿပေတာ့ ကိုုယ္က ဟိုုအိမ္က လွတယ္ေနာ္၊ ဟိုုအိမ္အေရာင္ၾကီးက ဘယ္လိုုၾကီးမွန္း မသိဘူးနဲ ့ ေဝဖန္ေလကန္တယ္။ အဲဒီအိမ္ေတြၾကည့္ၿပီး အိမ္ေလးတလံုုးေလာက္ေတာ့ လိုုခ်င္မိသား ဒါေပမဲ့ ခုုေတာ့ မဟုုတ္ေသးပါဘူး။

Martin Luther King Statue
Washington Monument
Jefferson Memorial.  My favorite photo of this trip.
World War II Memorial

လိေမၼာ္ေရာင္လိုုင္း East Falls Church ကေန Metro Center ဘူတာမွာ ဆူနမ္တိုု ့အိမ္နဲ ့နီးတဲ့ အနီေရာင္လိုုင္းဂိတ္ဆံုုး Shady Grove ကိုုသြားတဲ့ ရထားကိုုထပ္စီး။ ဒီစီမွာ အလုုပ္လုပ္တုုန္းက အခ်ိန္ေတြကိုု သတိရမိတယ္။ တခါတေလ အီးေမးလ္ဆက္သြယ္တာကလြဲရင္ စကားမေၿပာၿဖစ္ၾကေပမဲ့ ကိုုယ့္သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့ ၿပန္ဆံုုေတာ့လည္း အရင္လိုု ရင္းရင္းႏွီးႏွီးပါပဲ စိမ္းေနတယ္လိုု ့ မခံစားမိဘူး။ သူငယ္ခ်င္းေတြ ဆံုုၾကေတာ့လည္း ဆူနမ္က ဟြန္ဒါ SUV ဝယ္လိုုက္တဲ့အေၾကာင္း၊ အမ္းထရူးကား အတိုုက္ခံရတဲ့အေၾကာင္း၊ ကိုုယ့္ကိုု ကားေမာင္းသင္ေပးတဲ့ ဂဂၤါ အိုုင္အိုုဝါကေန ေမရီလန္းကိုု ဘယ္လိုုဘယ္ပံုုေရာက္လာတဲ့အေၾကာင္း၊ ပေရာ္ဖက္ဆာနာဂ်စ္ မားစ္ၿဂိ ုုလ္သြားမယ့္အေၾကာင္း၊ ဘယ္သူေတြက အိမ္ေထာင္က်လိုု ့ ဘယ္သူေတြက ကေလးရေနၿပီ၊ ဘယ္သူေတြက ဘယ္ၿပည္နယ္မွာ၊ ဘယ္သူေတြနဲ ့ အဆက္အသြယ္ရိွၿပီး ဘယ္သူေတြနဲ ့ေတာ့ အဆက္အသြယ္ၿပတ္ေနတဲ့အေၾကာင္း၊ ကိုုယ့္ေက်ာင္းေနဖက္သူငယ္ခ်င္းေတြ အေၾကာင္း၊ မိသားစုု၊ မိတ္ေဆြေတြအေၾကာင္း ေၿပာလိုုက္ၾကတာ ေရပတ္မဝင္ပါဘဲ။ ေန ့လည္စာစားၿပီးရင္ အေမရိကန္အင္ဒီယန္းၿပတိုုက္ကိုု သြားမယ္ဆိုုတာေတာင္ မသြားၿဖစ္ေတာ့ဘူး။ နင္တိုု ့ ခ်ယ္ရီပြဲေတာ္ မသြားဘူးလားေမးေတာ့ မႏွစ္ကေရာက္ၿပီးၿပီဆိုုေတာ့ မသြားေတာ့ဘူးတဲ့။ ဟဲ့ ငါ့ဆိုု ခ်ယ္ရီပန္းေတြကိုု ၿမင္ခ်င္လြန္းလိုု ့ မိုုင္ ၂၅၀ အေဝးကေန တကူးတက လာရတာ။ နင္တိုု ့ကမွ တကယ့္နီးနီးေလး ရထား ၁ နာရီေလာက္ စီးရင္ကိုုပဲ ေရာက္တဲ့ဟာကိုု မသြားဘူးလားဆိုုေတာ့ ငါတိုု ့က နင့္လိုုမွ မဟုုတ္တာတဲ့။ ၾကည့္ ကုုိယ့္သူငယ္ခ်င္းေတြက တကယ့္ငပ်င္းေလးေတြ။ အနီေရာင္လိုုင္း Shady Grove ဘူတာကေန ၿမိ  ုု ့ထဲကိုု ရထားစီးေတာ့ စာဖတ္ေနတဲ့ကိုုယ့္ေဘးနားလာထိုုင္ၿပီး ဟိုုင္း၊ ေဟာင္းအာယူ ဂြတ္၊ ဖိလစ္ပီႏိုုလားလိုု ့ လာေမးေနလိုု ့ ႏိုုးလိုု ့ ေၿပာလိုုက္ရေသးတယ္။ ရံုုးက ဖိလစ္ပိုုင္ၾကီးက ကိုုယ့္ကိုု ဖိလစ္ပိုုင္ထင္လိုု ့တဲ့။ ယူနီယမ္ဘူတာရံုုက Chipotle မွာ ညစာဝယ္၊ ကယ္ပီတယ္နားက ခ်ယ္ရီပင္ေအာက္မွာထိုုင္ၿပီး ခ်ယ္ရီေတြကိုု ေငးၿဖစ္တယ္။ ခ်ယ္ရီပြင့္ေတြ အင္မတန္ လွတာပဲ။

Washington Monument

ဘရြတ္ကလင္း ေဘာ္တနစ္ဂါးဒင္း၊ ရုုစဗဲ့အိုုင္လန္၊ နယူးဂ်ာဆီၿပည္နယ္ Newark ၿမိုု ့က Branch Brook ပန္းၿခံေတြမွာလည္း ခ်ယ္ရီပင္ေတြ ရိွေပမဲ့ ဂ်ပန္ေတြက ဒီစီက ခ်ယ္ရီပင္ေတြကိုု ပိုုႏွစ္သက္ပါသတဲ့။ ဒီစီက ခ်ယ္ရီေတြက ဂ်ပန္ၿပည္က ပိုု ့လိုုက္တဲ့ ယိုုရီွႏိုုခ်ယ္ရီပင္ေတြကိုုး။ ယိုုရီွႏိုုခ်ယ္ရီပြင့္ေတြက အၿဖ ူေရာင္မ်ားတယ္ ပန္းေရာင္ဆြတ္တယ္ ဆိုုရံုုေလး။ ဘရြတ္ကလင္း ေဘာ္တနစ္ကယ္ဂါးဒင္းက ခ်ယ္ရီပင္ေတြက ပန္းေရာင္။ ဂႊ်န္လမ္းေလွ်ာက္အဖြဲ ့နဲ ့ ဒီေန ့ Newark ခ်ယ္ရီပင္ေတြဆီ လမ္းေလွ်ာက္ဖိုု ့ စီစဥ္ထားတာ ခ်ယ္ရီေတြက ဧၿပီ ၂၀ ကေန ၂၄ ရက္မွာမွ အစြမ္းကုုန္ပြင့္မယ္ဆိုုလိုု ့ မလိုုက္ၿဖစ္ေတာ့ဘူး။ ဧၿပီ ၂၅ ေနာက္တပတ္စေနေန ့မွာမွ လိုုက္ဖိုု ့စိတ္ကူးထားတယ္ ခ်ယ္ရီေတြ ပြင့္ေနေသးဖိုု ့ ေမွ်ာ္လင့္ရတာပဲ။ ေနာက္တပတ္ ဝိုုင္းလည္း ၿပန္ေရာက္ၿပီဆိုုေတာ့ သြားၿဖစ္ခဲ့ရင္ ခ်ယ္ရီပြင့္ေတြနဲ ့ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ၿဖစ္မယ္ထင္တယ္။ ဒီစီမွာတုုန္းက ခ်ယ္ရီပြင့္ေတြနဲ ့ ဓာတ္ပံုုမရိုုက္ခဲ့ရဘူး။ ကလဲယားအိမ္ေရွ ့က ခ်ယ္ရီပင္ေတြနဲ ့ ကလဲယားရိုုက္ေပးလိုု ့ ဓာတ္ပံုုတစ္ပံုုပဲ ရခဲ့တယ္။ ေနာက္တပတ္ သြားၿဖစ္ခဲ့ရင္ ဓာတ္ပံုုေတြ တင္ပါဦးမယ္။  ဧၿပီ ၁၂ တနဂၤေႏြည ၆ နာရီခြဲ ဘတ္စ္ကားဂိတ္ကိုု ကိုုယ္ေရာက္သြားတဲ့အခ်ိန္မွာ ၄ နာရီခြဲ ဘတ္စ္ကားကိုု ေစာင့္ေနၾကတုုန္း။ Traffic က ေတာ္ေတာ္ဆိုုးလိုု ့ နွစ္ဖက္လံုုး delay တဲ့။ ည ၈ နာရီ နယူးေယာက္ဆိုုတဲ့ ဘတ္စ္ကား ၂ စီး ဝင္လာေတာ့ ခရီးသည္ေတြ ဝမ္းသားအားရ ေဟးခနဲ ေအာ္ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့လည္း ၄ နာရီခြဲ၊ ၅ နာရီခြဲ၊ ၆ နာရီခြဲ စီးမဲ့သူေတြက အမ်ားၾကီး။ ည ၇ နယူးေယာက္ကိုုထြက္မဲ့ ဘတ္စ္ကားက ၂ နာရီေနာက္က်ၿပီး ၉  နာရီမွာမွ ထြက္တယ္။

National Museum of Natural History
Cinderella popcorn
National Museum of The American Indian
National Museum of The American Indian

ဒရိုုင္ဘာအမ်ိဳးသမီးက သူ ့တသက္ နယူးေယာက္ကိုု တေခါက္မွ မေရာက္ဖူးလိုု ့ သူ ့ကိုု လမ္းညႊန္ၾကပါ၊ safe ၿဖစ္ေအာင္ အထူးဂရုုစိုုက္ ေမာင္းပါမယ္လိုု ့ေၿပာေတာ့ ကိုုယ္တိုု ့ခရီးသည္ေတြ ရယ္လိုုက္ရေသးတယ္။ Exit ေတြ ေရာက္တဲ့အခါ ဖုုန္းဂ်ီပီအက္စ္ေတြက ဘယ္ Exit ကိုု သြားပါလိုု ့ လမ္းညႊန္သံေတြ ထြက္လာတဲ့အခါ ခရီးသည္ေတြထဲက ႏွစ္ေယာက္က လမ္းညႊန္ေပးတယ္။ အၿမဲကားေတြၿပည့္ေနတဲ့ လင္ကြန္းတန္နယ္မွာ ကားေတြရွင္းေနတာပဲ ရွင္းဆိုု မနက္ ၃ နာရီကိုုး။ ေပါ့အေသာ္ရတီဘတ္စ္တာမင္နယ္ကိုု ေတြ ့ေပမဲ့ ဘတ္စ္ကားေတြ ဝင္ရမဲ့ေနရာကိုု ရွာမေတြ ့လိုု ့ ႏွစ္ေခါက္ေလာက္ ပတ္ေမာင္းရတယ္။ ဘတ္စ္ကားဂိတ္ေရာက္တဲ့အခါ ဒရိုုင္ဘာအမ်ိဳးသမီးက ကူညီလမ္းၿပေပးတဲ့ ခရီးသည္ေတြကိုု ေက်းဇူးတင္သလိုု  ခရီးသည္ေတြကလည္း နယူးေယာက္ကိုု တေခါက္မွမေရာက္ဘူးဘဲ အခုုလိုုအဆင္ေၿပေခ်ာေမြ ့ေအာင္၊ safe ၿဖစ္ေအာင္ ေမာင္းႏိုုင္တာမိုု ့ good job လိုု ့ ခ်ီးက်ဴးၾကတယ္။ နယူးေယာက္မွာ တခုုေကာင္းတာက ရထားေတြက ၂၄ နာရီ ရိွတာပါ။ အိမ္ေရာက္ေတာ့ မနက္ ၃ နာရီခြဲ။ ၄ နာရီေလာက္ပဲအိပ္ရၿပီး မနက္ ၇ နာရီခြဲဆိုု ရံုုးတက္ဖိုု ့ အိမ္ကထြက္ရၿပီ။ အဲဒီေန ့မနက္က ရံုုးမွာ အေရးၾကီးတဲ့ အစည္းအေဝးတခုု ရိွတယ္။ ရံုုးမွာ အိပ္ငိုုက္မလားမွတ္တယ္ အလုုပ္ရိွေနေတာ့ မ်က္လံုုးကိုု ၿပ ူးေနတာပဲ။ ေႏြဦးေရာက္ၿပီဆိုုေတာ့ ရာသီဥတုုက သိသိသာသာ ေႏြးလာၿပီ။ အေႏြးထည္ အထူၾကီးေတြ ဝတ္စရာမလိုုေတာ့ဘူး။ သစ္ရြက္ဖူး စိမ္းစိမ္းေလးေတြကိုု ၿမင္ရၿပီ။ ေနာက္ထပ္ ခရီးေတြ သြားခ်င္ပါေသးတယ္။

Happy Traveling !

စန္းထြန္း
ဧၿပီ ၁၈၊ ၂၀၁၅။

Reference :
An Insider's Guide to the Cherry Blossom Festival in D.C.
Stunning GIFs of DC's Cherry Blossom in Bloom

2 comments:

မိုးဦးစံပယ္ said...

ဆန္းထြန္းေရ... ခ်ယ္ရီပန္းပံုေတြကို အားက်စြာနဲ႕ၾကည့္သြားပါတယ္။ ၿပီးခဲ့တဲ့ စက္တင္ဘာ အလည္ေရာက္တံုး ခ်ယ္ရီပင္ေတြ အရိပ္ေအာက္လမ္းေလွ်ာက္ရင္း ပန္းပြင့္ခ်ိန္ဆိုဘယ္ေလာက္လွမလဲ သိခ်င္ေနမိခဲ့တာ။ ခု ဆန္းထြန္းတင္ထားတဲ့ ပံုေတြျမင္ရလို႕ဆႏၵ တ၀က္ျပည့္သြားတယ္။ (ဆန္းထြန္းရဲ႕ ပံုေတြနဲ႕ မိုးဦးရိုက္ခဲ့တဲ့ Angle ေတြေတာ္ေတာ္တူတယ္) ခ်ယ္ရီပန္းပြင့္ကို ကိုယ္တိုင္ခံစားဖို႕ ေနာက္တေခါက္ အလည္သြားႏိုင္ေအာင္ ႀကိဳးစားအံုးမယ္။
ဒီBlog ေလးကို အျမဲေရာက္ျဖစ္ေပမယ့္ ခုမွပဲ မန္႕ျဖစ္တယ္။

San Htun said...

ခ်ယ္ရီပန္းေတြက မႏွစ္ကလိုုပဲ ဒီႏွစ္လည္း လွၿမဲလွဆဲ....ပထမဆံုုး ကြန္ ့မန္ ့ေပးတာ ေက်းဇူးေနာ္...