ကြန္နက္တီကပ္သြား ေတာလား - ၂

ကြန္နက္တီကပ္ Connecticut  ၿပည္နယ္ Waterbury ၿမိ ုု ့ကTimexpo ၿပတိုုက္ၿပီးေတာ့ ေနာက္ထပ္သြားေရာက္ လည္ပတ္ရမယ့္ေနရာကေတာ့ ၁ နာရီအေဝးမွာရိွတဲ့ ကြန္နက္တီကပ္ၿပည္နယ္ Windsor Locks ၿမိ ုု ့က New England Air Museum ပါ။ ၿပတိုုက္တိုုးဂိုုက္က ေလယာဥ္အင္ဂ်င္ထုုတ္လုုပ္ေရးဖက္မွာ တာဝန္ထမ္းေဆာင္ခဲ့တဲ့ အသက္ ၆၀ ေက်ာ္ အဘိုုးၾကီး။ တိုုးဂိုုက္အလုုပ္ကိုု သူ ့အမ်ိဳးသမီးက သိပ္သေဘာက်တာ ဘာၿဖစ္လိုု ့လဲဆိုုေတာ့ အိမ္မွာရိွမေနဘဲ အၿပင္မွာပဲဆိုုေတာ့ နားညည္းသက္သာတယ္လိုု ့ေၿပာတယ္ဆိုုၿပီး စတင္မိတ္ဆက္ပါတယ္။ ေလယာဥ္ပ်ံသံေတြ ၾကားရလား အဲဒါ အနားက Bradley အင္တာေနရွင္နယ္ေလဆိပ္က ေလယာဥ္အတက္အဆင္းသံေတြေလ။ တိုုက္ေလယာဥ္ေတြ ေလ့က်င့္ၾကတာလည္း ဒီနားမွာပဲ။ ေလတပ္က ဒီေနရာကိုု ကြန္နက္တီကပ္ၿပည္နယ္ အစိုုးရဆီကေန သိမ္း အဲေလ ဝယ္လိုုက္ၿပီး ဘရက္ဒေလေလဆိပ္ကိုု တည္ေဆာက္တယ္။ ဘရက္ဒေလဆိုုတာ ဒီလူၾကီးေပါ့ဆိုုၿပီး ခ်ိတ္ထားတဲ့ ဘရက္ဒေလဓာတ္ပံုုကိုု ၿပပါတယ္။ ေလတပ္သားေတြ စုုေဆာင္းတဲ့အခ်ိန္ အဲဒီေန ့က ပါတီမသြားဘဲ တစ္ေယာက္တည္း က်န္ေနရစ္တဲ့ လူငယ္ေလး ဘရက္ဒေလက ေလတပ္သားအၿဖစ္ ပါဝင္လိုုက္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ စစ္ေၿမၿပင္မွာ မဟုုတ္ဘဲ ေလ့က်င့္ရင္း ေသဆံုုးသြားေတာ့ ေလယာဥ္ကြင္းအမည္ကိုု သူ ့နာမည္ဂုုဏ္ၿပ ုု ေပးထားတာေပါ့။

မင္းတိုု ့တိုုးဂိုုက္က ၁ နာရီ ၁၅ မိနစ္ပဲ အခ်ိန္ေပးထားေတာ့ ေပးထားတဲ့အခ်ိန္အတြင္းမွာ အဓိကက်တဲ့ ေလယာဥ္ေတြအေၾကာင္းပဲ ရွင္းၿပပါမယ္။ ေလ်ာ့ပင္းခ်စ္သူေတြအတြက္လည္း ေလ်ာ့ပင္းခ်ိန္ ေပးရမွာကိုုး။ အုုပ္စုုထဲက အန္တီၾကီးက I love shopping လိုု ့ ေအာ္ပါတယ္။ အဓိက်အေၾကာင္းေတြကိုုပဲ ရွင္းၿပေပမဲ့ သိခ်င္တဲ့အေၾကာင္းအရာေတြရိွရင္ လက္ေၿမွာက္လိုုက္ပါ သူ သိသေလာက္ ရွင္းၿပပါမယ္တဲ့။ ေလယာဥ္ပ်ံေတြအေၾကာင္းေၿပာရင္ ပထမဆံုုးေလယာဥ္ပ်ံ ဖန္တီးခဲ့တဲ့ Wright brothers ညီေနာင္ကိုု ခ်န္ထားလိုု ့ မထားရပါဘူး။ ဝိုုက္ညီေနာင္ဟာ အတန္းပညာ မူလတန္းေလာက္ပဲ တတ္ခဲ့တာပါ။ ဒါေပမဲ့ ေလယာဥ္ကိုုယ္ထည္၊ အင္ဂ်င္ အားလံုုးကိုု သူတိုု ့ကိုုယ္တိုုင္ တီထြင္ၿပ ုုလုုပ္ခဲ့တာ အံ့ၾသစရာ မေကာင္းဘူးလား။ ဝိုုက္ညီေနာင္မတိုုင္ခင္ကတည္းက ေကာင္းကင္မွာ ပ်ံႏိုုင္ဖိုု ့ တီထြင္ၾကံဆေနခဲ့ပါၿပီ။ ခရစ္ယာန္ဘုုန္းၾကီးမိုု ့ ဘာသာေရးခရီးေတြ သြားရတဲ့ ဝိုုက္ညီေနာင္ဖခင္က ၁၈၇၈ မွာ စကၠဴ၊ ဝါးေတြနဲ ့ ၿပ ုုလုုပ္ထားတဲ့ ဟယ္လီေကာ့ပတာ ကစားစရာေလးကိုု ဝိုုက္ညီေနာင္အတြက္ ဝယ္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ၿပင္သစ္အာကာသစြန္ ့ဦးတီထြင္သူတစ္ေယာက္ရဲ ့ တီထြင္မူကိုု အေၿခခံထားတဲ့ အဲဒီကစားစရာေလး ပ်က္သြားတဲ့အခါ ဝိုုက္ညီေနာင္က သူတိုု ့ဘာသာ ေနာက္ထပ္တစ္ခုု ၿပ ုုလုုပ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီကစားစရာေလးက ေကာင္းကင္မွာ ပ်ံသန္းဖိုု ့ ကနဦးစိတ္ဝင္စားမူေတြကိုု ၿဖစ္ေစခဲ့ၿပီး စက္ဘီးထုုတ္လုုပ္ေရာင္းခ်တဲ့ အေတြ ့အၾကံ ုုကလည္း ေလယာဥ္ပ်ံတည္ေဆာက္ဖိုု ့ အေထာက္အပံ့ ၿဖစ္ေစပါတယ္။


အဝါေရာင္ေလယာဥ္က ဝိုုက္ညီေနာင္အိုုင္ဒီယာကိုု အင္ဂ်င္တပ္ထားတာပါ။ ေနာက္ကအနီေရာင္ေလယာဥ္နဲ ့ အဝါေရာင္ေလယာဥ္ ဘာကြာလဲ။ အနီေရာင္က သံုုးထပ္၊ အဝါေရာင္က ႏွစ္ထပ္။ မွန္တယ္ ဒါေၾကာင့္ အနီေရာင္က အဝါေရာင္ထက္ အၿမင့္မွာ ပိုုပ်ံႏိုုင္တယ္။ ၁၉၄၁ ဒီဇင္ဘာ ၇ မွာ ပုုလဲဆိပ္ကမ္းကိုု ဂ်ပန္က ဗံုုးၾကဲေတာ့ အေမရိကန္ေတြ ဒုုတိယကမၻာစစ္မွာ ပါဝင္လာရေပမဲ့ ဘာမွအဆင္သင့္ မၿဖစ္ေသးဘူး။ အဲဒီတုုန္းက ဂ်ပန္၊ ဂ်ာမန္ေလယာဥ္ နည္းပညာေတြက အေမရိကန္ေတြထက္ သာတယ္။ ဒုုတိယကမၻာစစ္မွာ ပါဝင္လာေတာ့မွ ဖုုတ္ပူမီးတိုုက္ နည္းပညာေတြေကာင္းေအာင္ လုုပ္ရတာေပါ့။


ဒုုတိယကမၻာစစ္မွာ ပါဝင္ခဲ့တဲ့ ဒီေလယာဥ္ကိုု ၾကည့္ၾကပါ။ အယ္မေလး ေလယာဥ္ၾကီးက အၾကီးၾကီး။ ေအး အင္ဂ်င္ကလည္း ေလးတယ္။ ဘာလိုု ့ ေတာင္ပံကိုု ခ်ိဳးထားတာလဲ အင္..။ ဘာလိုု ့ေတာင္ပံကိုု ခ်ိဳးထားတာလဲဆိုုေတာ့ ေလယာဥ္ဂိုုေဒါင္ရံုုေတြမွာ ဝင္ဆန္ ့ေအာင္လိုု ့။ မင္းတိုု ့လက္ေတြကိုု ၿဖန္ ့လိုုက္ပါ ဒီေလာက္ဂိုုေဒါင္ေလးကိုု မင္းတိုု ့ ဝင္ႏိုုင္မလား ဟင့္အင္း။ လက္ကိုုေကြးလိုုက္ ဒါဆိုု မင္းတိုု ့ဂိုုေဒါင္ထဲဝင္ႏိုုင္ၿပီ။ အဲဒီလိုု ေတာင္ပံခ်ိဳးႏိုုင္တဲ့ ေလယာဥ္ေတြက ဒုုတိယကမၻာစစ္မွာ ပါဝင္ခဲ့တာ။ ေတာင္ပံခ်ိဳးႏိုုင္တဲ့ေလယာဥ္နဲ ့ ဒီေဘးဖက္ကေလယာဥ္ ဘာကြာလဲ။


အင္ဂ်င္ႏွစ္လံုုး၊ အင္ဂ်င္ေတြကိုု ေလယာဥ္ကိုုယ္ထည္မွာ မဟုုတ္ဘဲ ေတာင္ပံမွာ၊ ပိုုင္းေလာ့ႏွစ္ေယာက္ေလာက္ ဆန္ ့တယ္။ မွန္တယ္ အင္ဂ်င္ႏွစ္လံုုးမိုု ့ ၿမန္ၿမန္ပ်ံႏိုုင္တယ္။ အရင္တုုန္းကဆိုု ေလယာဥ္စက္ခ်ိဳ ့ယြင္းရင္၊ ေလယာဥ္ပစ္ခ်ခံရရင္ ပိုုင္းေလာ့က ေသဖိုု ့ရာခိုုင္ႏႈန္းမ်ားတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ပိုုင္းေလာ့ထိုုင္ခံုတခုုလံုုးကိုု ေလယာဥ္ကိုုယ္ထည္ကေန ခြာၿပီး အေပၚကိုုပ်ံတက္ ေလထီးနဲ ့ဆင္းႏိုုင္တဲ့ နည္းပညာက ပိုုင္းေလာ့အမ်ားၾကီးရဲ ့ အသက္ကိုု ကာကြယ္ေပးခဲ့တယ္။


ဒီေလယာဥ္ကေတာ့ ဒံုုးက်ဥ္ေတြနဲ ့ပစ္တဲ့ တိုုက္ေလယာဥ္ ေတာင္ပံေအာက္မွာ ဒံုုးက်ဥ္ေတြ ေတြ ့လား။


ဒီေလယာဥ္ရဲ ့ ထိပ္ဖူးက ဘာလိုု ့အေခါင္းၾကီး ၿဖစ္ေနတာလဲ။ တိုုးအုုပ္စုုထဲက အန္ကယ္ၾကီးက ကြ်န္ေတာ္ထင္တာေတာ့ အင္ဂ်င္ေအးေစဖိုု ့ လုုပ္ထားတာ ထင္တယ္ မွန္တယ္။ ဒီအေခါင္းကေန ေလေတြသြင္းၿပီး အင္ဂ်င္ေအးေအာင္ လုုပ္ထားတာ။ ဒီေလယာဥ္က ဘာလိုု ့ေဆးေရာင္မခ်ယ္ထားတာလဲ။ ဘာၿဖစ္လိုု ့လိုု ့လဲဆိုုေတာ့ ေလယာဥ္ေတြ ၿပ ုုၿပင္ထိန္းသိမ္းမယ္ဆိုုရင္ ေဆးသုုတ္ထားတာေတြ ၿပန္ဖ်က္ရတယ္။ ဒီေတာ့ ေဆးမသုုတ္ေတာ့ဘဲ  အလူမီနီယမ္အတိုုင္း ထားလိုုက္ရင္ ေဆးေတြခြာစရာမလိုုေတာ့တဲ့အၿပင္ အေလးခ်ိန္လည္း ေပါ့သြားတယ္။ ပထမအေဆာက္အဦးကေန ဒုုတိယအေဆာက္အဦးကိုု ဆက္သြယ္ထားတဲ့ လမ္းၾကားေလးက အပူေပးစက္ တပ္ဆင္မထားေတာ့ ဒီၿပတိုုက္မွာ အေအးဆံုုးေနရာေလးေပါ့။ ေလယာဥ္ပ်ံသန္းေရး သမိုုင္းေၾကာင္းဟာ သိပ္မၾကာေသးေပမဲ့ အေတာ္ၾကီးတိုုးတက္တယ္လိုု ့ ဆိုုရမယ္။

ကနဦးက မီးပံုုးပ်ံနဲ ့ ေကာင္းကင္မွာ ပ်ံသန္းဖိုု ့ ၾကိ ုုးပမ္းၾကတယ္။ ဘုုရားသခင္က လူေတြကိုု ပ်ံေစခ်င္ရင္ ေတာင္ပံတပ္ေပးခဲ့မွာေပါ့လိုု ့ ေၿပာၾကတယ္။


ဘုုရားသခင္က ေတာင္ပံမတပ္ေပးတာကိုု ဝိုုက္ညီေနာင္က ကိုုယ့္ဘာသာ တပ္ခဲ့ၾကတယ္။


၁၉၂၇ မွာ အတၱလႏိၱတ္သမုုဒၵရာကိုု တစ္ေယာက္တည္း ၿဖတ္ခဲ့တဲ့သူ ။


၁၉၄၇ မွာ အသံထက္ၿမန္တဲ့ ေလယာဥ္။ အသံထက္ၿမန္တဲ့အခါ ဘာေတြၿဖစ္မလဲ ေပါက္ကြဲထြက္သြားမလား ႏွလံုုးခုုန္ရပ္သြားမလားလိုု ့ လူေတြက ထင္ၾကတယ္။ ဒါေပမဲ့ ေလယာဥ္အတက္အဆင္းအခ်ိန္ေလးပဲ ေနာက္ေတာ့ ပံုုမွန္ေလယာဥ္စီးသလိုုပါပဲ။


ဒီဓာတ္ပံုုကိုုေတာ့ အားလံုုးသိၾကမွာပါ ၁၉၆၉  Neil Armstrong လေပၚမွာ လမ္းေလွ်ာက္ေနတဲ့ဓာတ္ပံုု။ အဲဒီတုုန္းက ကြ်န္ေတာ္က ေကာလိပ္ေက်ာင္းပိတ္ရက္ အိမ္ကိုုေရာက္ေနတဲ့ အခ်ိန္ေပါ့။ တီဗီြဖြင့္လိုုက္ရင္ပဲ အဲဒီဓာတ္ပံုုေတြ ့လိုုက္ရေတာ့ ဘုုရားေရ ေနးအမ္းစေတာင္းက လေပၚမွာလမ္းေလွ်ာက္ေနတယ္ တကယ့္ကိုု မယံုုႏိုုင္စရာပါလား အိမ္အၿပင္ထြက္လိုု ့ လကိုုၾကည့္ေတာ့ ေနးအမ္းစေတာင္းလည္း မေတြ ့ပါလား။


ဒီေလယာဥ္ကေတာ့ ေကာင္းကင္မွာလည္း ပ်ံႏိုု္င္၊ ေရေပၚမွာလည္း ပ်ံႏိုုင္တဲ့ ခရီးသည္တင္ေလယာဥ္။ အထဲကိုု ၾကည့္လိုု ့ရတယ္။ ကြ်န္မတိုု ့ေတြ တက္ၾကည့္ၾကေတာ့ အထဲမွာ ဘာမွမထူးၿခားပါဘူး သာမာန္ရထား၊ ဘတ္စ္ကားလိုုပါပဲ။ ေလယာဥ္သေဘၤာၾကီးနဲ ့ ခရီးသြားမယ္ဆိုုေတာ့ လူေတြက ေၾကာက္ၾကတယ္ေလ။ အဲဒီတုုန္းက မေၿပာနဲ ့ နည္းပညာေတြ တိုုးတက္ပါတယ္ဆိုုတဲ့ ဒီေခတ္မွာေတာင္ ေလယာဥ္အတက္အဆင္းဆိုု ကြ်န္မတိုု ့ေတြ ေၾကာက္ေနတုုန္းပဲ။ မွန္ပါတယ္ ဒီေတာ့ သူနာၿပ ုုမေခ်ာေခ်ာေလးေတြ အဲဒီေလယာဥ္သေဘၤာၾကီးမွာ ပါတယ္။ ေဒၚလာ ၇၀၀ ေလာက္ အကုုန္ခံမယ္ဆိုုရင္ အဲဒီေလယာဥ္သေဘၤာၾကီးနဲ ့ ဇိမ္က်က် ခရီးသြားလိုု ့ရတယ္လိုု ့ ၾကားတယ္။


ဒီေလယာဥ္သေဘာၤၾကီးကေတာ့ ဖ်က္အားၿပင္းတဲ့ ဂ်ာမန္ေရငုုပ္ယာဥ္ေတြလက္ခ်က္ကေန အေမရိကန္ကမ္းေၿခကိုု ကာကြယ္ေစာင့္ေရွာက္ခဲ့တာေပါ့။ သူ ့မွာေတာ့ တိုုက္လက္နက္ေတြ မပါပါဘူး သူ ့တာဝန္က ရန္သူဂ်ာမန္ေရငုုပ္ယာဥ္ေတြကိုု ရွာေဖြေပးတဲ့အလုုပ္။ စဥ္းစားၾကည့္စမ္းပါ ဒီေလာက္က်ဥ္းတဲ့ယာဥ္ထဲမွာ ဒီလိုုေလးထိုုင္ အလုုပ္လုုပ္ရတာ ဘယ္ေလာက္ခက္ခဲလိုုက္မလဲေနာ္။


ဒါကေတာ့ အမ်ိဳးသမီးေလသူရဲေကာင္း Amelia Earhart တကိုုယ္ေတာ္ ကမၻာပတ္တဲ့ ခရီးစဥ္ပါ။ ရန္ကုုန္၊ စကၤာပူ၊ အင္ဒိုုနီးရွားေတြ ၿဖတ္သန္းခဲ့ေပမဲ့ ခရီးဆံုုးၿဖစ္တဲ့ ပစိဖိတ္သမုုဒၵရာထဲကကႊ်န္းမွာ သူ ့ကိုုေလးစားခ်စ္ခင္သူေတြ ေစာင့္ဆိုုင္းေနေပမဲ့ သူမကေတာ့ ေရာက္မလာခဲ့ပါဘူး။ သူမေလယာဥ္ ပ်ံက်သြားတယ္၊ နာမည္မၾကီးခ်င္လိုု ့ တိတ္တဆိတ္ ေၿခရာေဖ်ာက္သြားတယ္လိုု ့ အမ်ိဳးမ်ိဳးေၿပာဆိုုၾကေပမဲ့ သူမနဲ ့ သူမေလယာဥ္ကိုု ခုုထိရွာမေတြ ့ေသးလိုု ့ အေမရိကန္ေတြအတြက္ေတာ့ ဒဏရီၿဖစ္လိုု ့ ေနပါတယ္။


ဒီေလယာဥ္ကေတာ့ သမိုုင္းမွာ အေရးၾကီးတဲ့ Bomb Ring လိုု ့ အမည္တြင္တဲ့ ေလယာဥ္ၿဖစ္ၿပီး ဗံုုးေတြ တင္ေဆာင္ေတြ ေလယာဥ္ပါ။ အေရွ ့ပိုုင္းမွာ ပိုုင္းေလာ့ ေနာက္မွာ ဗံုုးေတြၿဖ ုုတ္ခ်တဲ့သူ တစ္ေယာက္ ပါဝင္ပါတယ္။ တိုုးဂိုုက္ရဲ ့ အေဖက Bomb Ring မွာ ဗံုုးေတြၿဖ ုုတ္ခ်တဲ့သူပါတဲ့။ ဗံုုးေတြၿဖ ုုတ္ခ်တဲ့အခါ ေလယာဥ္တည္ေနရာအၿမင့္၊ ရန္သူက ဘယ္ေနရာမွာဆိုုတာ ကြန္ပ်ဴတာထဲ ထည့္ေပးလိုုက္တာနဲ ့ ကြန္ပ်ဴတာက တြက္ခ်က္ၿပီး ဗံုုးေတြက်ဲပါသတဲ့။ သူ ့အေဖက ကြန္ပ်ဴတာနဲ ့ ရန္သူ ့ေနရာကိုု တြက္ခ်က္တယ္ဆိုုတာကိုု သူတိုု ့ကေလးေတြက ပါးစပ္ေလး အဟာင္းသား မယံုုႏိုုင္စြာနဲ ့ နားေထာင္ခဲ့ရပါတယ္တဲ့။ သူ ့အေဖ Bomb Ring ဂ်ာကင္၊ ေတာင္ပံတံဆိပ္ေတြ ဝတ္ထားရင္ မုုန္ ့ဆိုုင္ေတြက အခေၾကးေငြ မယူပါဘူးတဲ့။ ဒုုတိယကမၻာစစ္တုုန္းက တိုုင္းၿပည္အတြက္ တာဝန္ထမ္းေဆာင္တာေတြကိုု အသိအမွတ္ၿပ ုုၾကၿပီး salute အေလးၿပ ုု၊ ႏႈတ္ဆက္ၾကတယ္တဲ့။ Bomb Ring မွာ တာဝန္ထမ္းေဆာင္တဲ့သူေတြ ေတြ ့ဆံုုပြဲေတြ က်င္းပတဲ့အခါ ဒီ Bomb Ring ေလယာဥ္ကိုု လာၾကည့္ၾကၿပီး အတိတ္ကိုု ၿပန္ေၿပာင္းသတိရၾကတယ္။ ေလယာဥ္ၿပတိုုက္မွာ ကားေတြ ဘာလိုု ့ၿပထားတာလဲဆိုုေတာ့ လူေတြက ကားေတြနဲ ့ တြဲထားရင္ ပိုုမွတ္မိၾကတယ္။  ကိုုင္း မင္းတိုု ့ တိုုးဂိုုက္ေပးထားတဲ့ အခ်ိန္လည္းေစ့ၿပီ လာလမ္းအတိုုင္း ၿပန္ရေအာင္။


ဟင္ အခ်ိန္ေစ့ၿပီလား ၿမန္လိုုက္တာ ဓာတ္ပံုုလည္း တစ္ပံုုမွ မရိုုက္ရေသးဘူး။ လာ သြက္သြက္ေလး ရိုုက္လိုုက္ရေအာင္။ အမွတ္တရပစၥည္းဆိုုင္ေရာက္ေတာ့ အာကာသခ်စ္သူမိုု ့ ဟိုုဟာလည္း လိုုခ်င္၊ ဒီဟာလည္း လိုုခ်င္ေနလိုု ့ ဝိုုင္းက တခုုမွ ၇ က်ပ္ထဲ ေစ်းမၾကီးဘူး ငါ နင္နဲ ့ ခရီးေတြ သြားေနတာ ၾကာၿပီ နင္ အမွတ္တရပစၥည္း ဝယ္ခ်င္တာ ဒီတစ္ခါပဲ ၾကံ ုုဖူးတယ္။ ငါက အာကာသ စၾကာဝ႒ာကိုု သိပ္စိတ္ဝင္စားတာ အာကာသယဥ္မႈး ၿဖစ္ခ်င္ခဲ့တာေလ။ ဒါေပမဲ့ ငါတိုု ့ႏိုုင္ငံမွာ အာကာသသိပၺံေက်ာင္း မရိွဘူး။ Armageddon ၊ Gravity တိုု ့လိုု ရုုပ္ရွင္ေတြဆိုု သိပ္စိတ္ဝင္စားတာ။ ဖေလာ္ရီဒါၿပည္နယ္ ေအာ္လန္ဒိုုၿမိ ုု ့က နာဆာသိပၺံစခန္းကိုု ငါ့ေက်ာင္းေနဖက္ သူငယ္ခ်င္းေတြ သြားလည္ၾကတာ ေဖ့ဘြတ္မွာ ေတြ ့ၿပီးကတည္းက သြားခ်င္ေနတာ။ တိုုးဂိုုက္ကိုု ၁ နာရီ ၁၅ မိနစ္ေပးတာ မေလာက္ဘူးလိုု ့ေၿပာေတာ့ တိုုးဂိုုက္က အရင္တစ္ေခါက္က သူ ၁ နာရီေပးတာ ၄၅ မိနစ္နဲ ့တင္ ၿပန္ထြက္လာၾကတယ္ မင္းတိုု ့က ေလယာဥ္ပ်ံေတြ စိတ္ဝင္စားလိုု ့ ၿဖစ္လိမ့္မယ္။ အုုပ္စုုထဲမွာ အဂၤလိပ္စကားမတတ္တဲ့ တရုုတ္မိသားစုုႏွစ္စုုကေတာ့ သူတိုု ့ဘာသာ လိမ့္ေနၾကတာ ေတြ ့တယ္။ ေလယာဥ္ပ်ံေတြကိုု ဒီအတိုုင္းလိုုက္ၾကည့္ရရင္ ပ်င္းဖိုု ့ေကာင္းမွာ တိုုးဂိုုက္က ခုုလိုုရွင္းၿပေတာ့ စိတ္ဝင္စားဖိုု ့ေကာင္းတာမ်ား ၁ နာရီ အခ်ိန္ကုုန္သြားမွန္းေတာင္ မသိဘူး။ ဝါရွင္တန္ဒီစီ ေနရွင္နယ္ေမာလ္မွာရိွတဲ့ အာကာသၿပတိုုက္က သြားေရာက္လည္ပတ္သင့္တဲ့ ၿပတိုုက္တစ္ခုုပါ။


ကယ္ပီတယ္ ေဘးတဖက္တခ်က္စီမွာ ၿပတိုုက္ေတြ ရိွေနၿပီး အားလံုုးက ဝင္ေၾကးအခမဲ့ပါ။ လမ္းေလွ်ာက္အဖြဲ ့နဲ ့ နယူးေယာက္တခြင္က Gallery of Art Open studios ေတြ သြားၾကည့္ဖူးေပမဲ့  ဝါရွင္တန္ဒီစီ National Gallery of Art ၿပတိုုက္က ပန္းခ်ီ၊ ပန္းပုုလက္ရာေတြကိုု ယွဥ္ႏိုုင္တာ မေတြ ့ဖူးေသးဘူး။ ေခတ္ေပၚပန္းခ်ီေတြထက္ ေရွးရိုုးပန္းခ်ီေတြကိုု ႏွစ္သက္တာလည္း ပါပါလိမ့္မယ္။ သတ္မွတ္ခ်ိန္ေရာက္ေတာ့ ကြ်န္မေဘးက ဥေရာပမႏွစ္ေယာက္ မေရာက္ေသးလိုု ့ တိုုးဂိုုက္က ဖုုန္းဆက္ေခၚရတယ္။ တတိယသြားေရာက္ လည္ပတ္မဲ့ေနရာကေတာ့ တနာရီအေဝး မန္ဆာခ်ဴးဆက္ၿပည္နယ္္ South Deerfield ၿမိ ုု ့က Yankee Candle Village ပါ။ အရင္တုုန္းက အေမရိကန္ေတာင္ပိုုင္းသားေတြက ေၿမာက္ပိုုင္းသားေတြကိုု ယန္းကီးေတြလိုု ့ ေခၚပါတယ္။ ၁၉၆၉  မိုုင္ကယ္ဟာ သူ ့မိခင္အတြက္ ပထမဆံုုးဖေယာင္းတိုုင္ၿပ ုုလုုပ္ၿပီး ခရစ္စမတ္လက္ေဆာင္အၿဖစ္ ေပးတာကိုု အိမ္နီးခ်င္းေတြက အနံ ့ကိုုသေဘာက်လိုု ့ ဝယ္ယူရာကေန ခုုဆိုု ႏိုုင္ငံေပါင္း ၅၀ ေက်ာ္မွာ ဆိုုင္ခြဲေတြ ဖြင့္ထားရတဲ့ ကုုမၺဏီၾကီးၿဖစ္ေနၿပီ။ ဗာမြန္တယ္ဒီဘီယာစက္ရံုု၊ ဟာခ်ီေခ်ာကလက္စက္ရံုုေတြလိုု ထုုတ္လုုပ္ပံုုအဆင့္ဆင့္ ရွင္းၿပတဲ့ဟာမ်ား ရိွမလား မွတ္တယ္ မေတြ ့ဘူး။ အရင္တုုန္းက ဖေယာင္းတိုုင္ကိုု ေနရာတိုုင္းမွာ သံုုးခဲ့ေပမဲ့ ၁၈၇၉  မွာ အက္ဒီဆင္က မီးသီးကိုု တီထြင္ခဲ့တဲ့အခ်ိန္ကစၿပီး ဖေယာင္းတိုုင္ေတြေနရာမွာ မီးသီးေတြ အသံုုးၿပ ုုခဲ့ပါတယ္။


တံခါးေပါက္ ဖြင့္လိုုက္ရင္ ထြက္လာတဲ့ အနံ ့ေတြကိုု တရႈံ ့ရႈံ ့ရႈရိႈက္ၾကၿပီး ၾကိ ုုက္တဲ့အနံ ့ေတြ ေရြးၾကတယ္။ ကေလးေတြရဲ ့လက္ေတြကိုု ဖေယာင္းနဲ ့ ပံုုေဖၚၿပီး ေရာင္စံုုၿခယ္ၾကတယ္။ ဟင္းခ်က္ၿပီးရင္ အနံ ့ေတြ ေပ်ာက္ေစဖိုု ့ အေမႊးဖေယာင္တိုုင္ ထြန္းၾကတယ္။ ကြ်န္မဆိုု ညတိုုင္း ဘုုရားကိုု အေမႊးဖေယာင္းတိုုင္ ပူေဇာ္တယ္။ စႏၵရားတီးလံုုးသက္သက္ သီခ်င္းကိုုဖြင့္၊ ဖေယာင္းတိုုင္ထြန္းၿပီး အိမ္တြင္းစပါ spa လုုပ္တတ္ေတာ့ ဖေယာင္းတိုုင္ေတြဝယ္ဖိုု ့ အဖံုုးဖြင့္လိုုက္၊ အနံ ့ရႈၾကည့္လိုုက္နဲ ့ အလုုပ္မ်ားတယ္။ Pure Radiance လိုု ့ နာမည္ရတဲ့ ပန္းနံ ့၊ Linen ၊ Lily of the valley ဖေယာင္တိုုင္ၾကီး ၃ ဘူး၊ အိမ္ရွင္ကိုု လက္ေဆာင္ေပးဖိုု ့ ပန္းနံ ့ဘူးေသး ၁ ဘူး၊ essential oil ၂ ဘူး၊ ၉၅ ဆင့္ဆိုုလိုု ့ air fresher ၂ ဘူး ဝယ္တယ္။    စုုရပ္မွာ လူတိုုင္း အိတ္ကိုုယ္စီနဲ ့ ေစ်းသက္သာလိုု ့ လူတိုုင္း ဝယ္ၾကတယ္။  ေနာက္ဆံုုးသြားေရာက္လည္ပတ္မဲ့ေနရာကေတာ့ နာရီဝက္အေဝး မက္ဆာခ်ဴးဆက္ၿပည္နယ္ Springfield ၿမိ ုု ့က နယူးအဂၤလန္ရဲ ့အၾကီးဆံုုး မီးထြန္းပြဲေတာ္၊ သံုုးမိုုင္ရွည္လ်ားတဲ့ Bright Nights at Forest Park ပါ။ လူေတြ ဆင္းေလွ်ာက္ခြင့္ မၿပ ုုဘဲ ကားေမာင္းခြင့္ပဲ ၿပ ုုပါတယ္။ ကားေပၚကေန လွမ္းရိုုက္ရေတာ့ ဓာတ္ပံုုေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဝါးတယ္။ အေမရိကန္မွာ အၾကီးက်ယ္ဆံုုး ခရစ္စမတ္မီးထြန္းအလွဆင္တဲ့ ဘရြတ္ကလင္းက ဒိုုက္ကာဟိုုက္ Dyker Heights ကိုု ႏွစ္ခါတိတိ ေရာက္ဖူးသူေတြဆိုုေတာ့ ဒီမီးထြန္းတာေလာက္ေတာ့ စာမဖြဲ ့ဘူး။ ပ်င္းစရာေကာင္းလိုုက္တာလိုု ့ သမ္းေဝလိုုက္၊ ဒိုုက္ကာဟိုုက္ကိုု မမွီဘူးေနာ္လိုု ့ ေဝဖန္ၾကနဲ ့ေပါ့။


ညေနစာကိုု တရုုတ္ဘူေဖးဆိုုင္မွာ စားပါတယ္ တစ္ဖ္ပါအၿပီး ၁၆ က်ပ္ က်တယ္။ လက္ဆစ္ေယာင္ေနလိုု ့ မိႈ၊  မွ်စ္၊ ေၿမၾကီးထဲက တိုုက္ရိုုက္ထြက္တာေတြ မစားေပမဲ့ ဂဏၰန္း၊ ခရုု၊ ကႏုုကမာ အိမ္မွာမခ်က္စားတဲ့ဟာေတြကိုုေတာ့ မစားဘဲ မေနႏိုုင္ၿပန္ဘူး။ ဒီေန ့တည္းတဲ့ဟိုုတယ္က 4 stars ေရကူးကန္နဲ ့ အင္မတန္နိပ္တယ္။ မနက္ ၅ နာရီခြဲကတည္းက ထခဲ့ရသူမိုု ့ ကြ်န္မက ႏွစ္ႏွစ္ၿခိ ုုက္ၿခိ ုုက္ အိပ္ေပ်ာ္တယ္ ဝိုုင္းက အိပ္မေပ်ာ္ဘူးဆိုုဘဲ။ မနက္ ၇ နာရီခြဲ ေမာနင္းေကာႏိႈးေတာ့ အိပ္ယာထ၊ အထုုပ္ၿပင္၊ ပါလာတဲ့ဘီစကြတ္ေတြနဲ ့ မနက္စာစား ဟိုုတယ္မွာ သြားစားရင္ ၅ က်ပ္ ေပးရမယ္။ ၈ နာရီ ၄၅ စုုရပ္ေရာက္ေတာ့ လူေတြစံုုေနၿပီ ဥေရာပမႏွစ္ေယာက္ မေရာက္ေသးလိုု ့ တိုုးဂိုုက္က ဖုုန္းဆက္ေခၚရၿပန္တယ္။ ဝိုုင္းေရ ဒီဥေရာပမႏွစ္ေယာက္ ၾကည့္ရတာ ရုုရွားေတြနဲ ့ တူတယ္။ ဝိုုင္းကလည္း ဥေရာပအေရွ ့ဖက္ၿခမ္းကၿဖစ္မယ္လိုု ့ ေတြးေနတာတဲ့။ တေခါက္ေနာက္က်တယ္ဆိုုတာ လက္ခံႏိုုင္တယ္ ခုုဟာက အၿမဲတမ္းေနာက္က်ေနေတာ့ အခ်ိန္တိက်ေလးစားတဲ့ ဆြဇ္ေတြနဲ ့မ်ား ကြာပါ့။ ဒုုတိယေန ့ သြားေရာက္လည္ပတ္မဲ့ေနရာကေတာ့ ကြန္နက္တီကပ္ၿပည္နယ္ နယူးေဟဗင္ၿမိ ုု ့က ကလင္တန္ေအာက္လက္ ေလ်ာ့ပင္းေမာလ္ပါ။ Outlet ေတြက ေစ်းသက္သာပါတယ္။ နယူးေယာက္ကေန တနာရီအေဝးမွာရိွတဲ့ Woodbury ေအာက္လက္ဆိုု အေတာ္နာမည္ၾကီးတယ္။ Nike ၊ Addidas ၊ Tommy Hilfiger ၊ JCrew ၊  Clarks ၊ Coach  ၊ Kate Spade ၊ Saks Fifth Avenue ဆိုုင္ေတြမွ အမ်ားၾကီး။ တန္လိုု ့ တြန္မီဆြယ္တာ ၃ ထည္ ဝယ္ၾကတယ္။ Clarks (British shoemaker since 1825) ေတြက သက္ေတာင့္သက္သာရိွလိုု ့ (ဒီဇိုုင္းကေတာ့ သိပ္မနိပ္ ကြ်န္မအၿမင္ပါ) နာမည္ၾကီးပါတယ္။


ေစ်းခ်ေနလိုု ့ ဝိုုင္းက ႏွစ္ရံေတာင္ဝယ္တယ္။ ကြ်န္မေၿခေထာက္အက်ယ္က သာမန္မိန္းကေလးထက္ ၾကီးေတာ့ ဖိနပ္ရွာရခက္တယ္။ သာမွန္ဆိုုဒ္ ၇ ဆိုုေတာ့ ေစ်းခ်ၿပီဆိုုတာနဲ ့ ၆.၅၊ ၇ ၊ ၇.၅ ဆိုုဒ္ေတြက မရိွေတာ့ဘူး။ ဥေရာပမတစ္ေယာက္က lindt ေခ်ာကလက္္ဝယ္တာေတြ ့ေတာ့ ဝိုုင္းက လြန္ခဲ့တဲ့တပတ္က တစ္ေယာက္ေသာသူလည္း ဆိုုင္ေတြမွာ ဝင္ဝင္စားတာ မဝလိုု ့ဆိုုၿပီး တေပါင္ဝယ္ေလရဲ ့ ဆိုုေတာ့ ကြ်န္မတိုု ့ေတြ ရယ္ရေသးတယ္။ fifth avenue ေရာက္တိုုင္း အလကားေပးတဲ့ ေခ်ာကလက္ေတြ ဝင္စားေလ့ရိွတဲ့ lindt swiss chocalte ဆိုုင္က ေခ်ာကလက္အရသာက သိပ္ေကာင္းေပမဲ့ ခႏၶာကိုုယ္မွာ fat ေတြ ၿဖစ္ေစတယ္။ အသက္ ၂၀ တုုန္းကေတာ့ ဘာစားစား အဆီမၿဖစ္ဘူး အသက္ ၃၀ ေက်ာ္လာရင္ စားသမွ် အဆီေတြ ၿဖစ္ကုုန္တယ္။  အားကစားရံုုမွာ စက္ေအာက္ကိုု လက္ထိုုးေပးလိုုက္တာနဲ ့ ခႏၶာကိုုယ္ရဲ ့ ရာခိုုင္ႏႈန္းဘယ္ေလာက္က အဆီဆိုုတာကိုု ေဖာ္ၿပေပးတယ္။ ခႏၶာကိုုယ္ရဲ ့ ၂၅ ရာခိုုင္ႏႈန္းဟာ အဆီၿဖစ္သင့္တာ ဝိုုင္းက ၃၀ ရာခိုုင္ႏႈန္းၿဖစ္ေနလိုု ့ အဆီကိုု အရမ္းသတိထားေနပါတယ္။ ေခ်ာကလက္ ဝယ္ထားရင္ မကုုန္မခ်င္း ထိုုင္စားတတ္တဲ့ ဝိုုင္းက ကိုုယ့္ဘာသာ မထိန္းႏိုုင္ေတာ့ ေခ်ာကလက္ မဝယ္ဘူး။ အမွတ္ငါးလမ္းမေရာက္ရင္ Lindt ႏွစ္ဆိုုင္ေတြကေဝတဲ့ ေခ်ာကလက္ ၂ လံုုးစားၿပီး ေတာ္ၿပီလိုုုု ့ ဆိုုတတ္တယ္။ Lindt ေခ်ာကလက္ တေပါင္ဝယ္ထားတဲ့ ကြ်န္မက တေန ့ကိုု ေခ်ာကလက္ ၃ လံုုးကေန ၅ လံုုးပဲစားေတာ့ ကိုုယ့္ဘာသာ ထိန္းႏိုုင္တယ္လိုု ့ ဆိုုရတယ္။ ဝိုုင္းေရ အမွတ္ငါးလမ္းမၾကီးက Lindt ေခ်ာကလက္ဆိုုင္ေတြေတာ့ ငါတိုု ့လက္ခ်က္နဲ ့ ၿပ ုုတ္မလား မသိဘူးေနာ္။ ဒီငတိမေလးေတြ အပတ္တိုုင္း အလကားေဝတဲ့ ေခ်ာကလက္ ဝင္စားၾကၿပီး တခါမွလည္း မဝယ္ဘူး။ ဒင္းတိုု ့ကိုု ၆၅ ဆင့္ ရင္းႏွီးလိုု္က္ေပမဲ့ ဘာမွၿပန္မရဘူးရယ္။ ဝိုုင္းက လက္ေဆာင္ေပးဖိုု ့ ေခ်ာကလက္ဝယ္မယ္ဆိုုရင္ Lindt ဆိုုင္မွာပဲ ဝယ္မယ္တဲ့။ အပတ္တိုုင္း မဝယ္ဘဲ ဝင္ဝင္စားေနတာကိုု အားနာလိုု ့တဲ့။


Nike လမ္းေလွ်ာက္ဖိနပ္ တရံဝယ္ပါတယ္။ တၿခားတံဆိပ္ေတြထက္ Nike က ေပၚၿပ ူလာၿဖစ္တယ္။ အေမရိကန္ေတြက အားကစားဖိနပ္ သိပ္ၾကိ ုုက္ၾကတယ္။ ရံုုးဝတ္စံုုနဲ ့ အားကစားဖိနပ္စီးထားရင္ အဲဒါ အေမရိကန္ပဲ။ ကြ်န္မလည္း အေမရိကန္ဆန္လာၿပီထင္တယ္ အၿမဲတမ္း အားကစားဖိနပ္ စီးေနေတာ့တာ။ အေမရိကန္ေတြက ဖက္ရွင္ထက္ သက္ေတာင့္သက္သာၿဖစ္တာကိုု ပုုိအေလးထားတယ္။ အရင္တုုန္းကေတာ့ ေဒါက္ၿမင့္ဖိနပ္ေလးေတြစီးၿပီး ရိႈးထုုတ္ႏိုုင္ေပမဲ့ နယူးေယာက္ေရာက္ၿပီးကတည္းက ဖိနပ္အၿမင့္ မစီးႏိုုင္ေတာ့ဘူး။ နယူးေယာက္မွာ တေန ့ကိုု အနည္းဆံုုး နာရီဝက္ေန ၄၅ မိနစ္ လမ္းေလွ်ာက္္ရတာကိုုး။ food court ရိွတယ္ဆိုုေပမဲ့ မေတြ ့လိုု ့ food truck ကေန ေန ့လည္စာဝယ္စား။ စုုရပ္ေရာက္ေတာ့ လူတိုုင္းအထုုပ္ကိုုယ္စီနဲ ့ ေလ်ာ့ပင္းဖိုု ့ ၄ နာရီေပးတာေတာင္ မေလာက္တဲ့ပံုု။ ေနာက္ဆံုုးသြားေရာက္မဲ့ေနရာကေတာ့ ေယးတကၠသိုုလ္ရဲ ့ Peabody Museum of National History ပါ။ ကြန္နက္တီကပ္ၿပည္နယ္ နယူးေဟဗင္မွာရိွတဲ့ ေယးတကၠသိုုလ္ရဲ ့ တေနရာတည္းမွာ စုုေနတာ မဟုုတ္ပါဘူး။ နယူးေဟဗင္ၿမိ ုု ့ရဲ ့ သံုုးပံုုႏွစ္ပံုုက ေယးတကၠသိုုလ္ပါတဲ့ ေယးတကၠသိုုလ္ဟာ နာမည္ၾကီးတကၠသိုုလ္တစ္ခုုပါ။ ၿပတိုုက္ရဲ ့ ေအာက္ဆံုုးထပ္မွာ ပုုရြတ္ဆိတ္ၿပခန္း ရိွပါတယ္။ ပုုရြတ္ဆိတ္ေတြဟာ အင္မတန္ စည္လံုုးညီညႊတ္ၿပီး အတူတကြ လုုပ္ေဆာင္ပါတယ္။ ပုုရြတ္ဆိတ္ဟာ ဒိုုင္ႏိုုေဆာေတြနဲ ့ သက္တမ္းအတူတူေပမဲ့ သဘာဝေဘးအႏၱရာယ္ေၾကာင့္ အစားအစာေတြ ရွားပါးလိုု ့ ဒိုုင္ႏိုုင္ေဆာေတြ မ်ိဳးသုုဥ္းေပ်ာက္ကြယ္သြားေပမဲ့ အစားအေသာက္မေရြး၊ ေနရာမေရြး ရွင္သန္ေနထိုုင္ႏိုုင္တဲ့ ပုုရြတ္ဆိတ္ေတြကေတာ့ ခုုထိသက္ထိထင္ရွား ရိွေနပါတယ္။


အေမဇုုန္ေတာအုုပ္ထဲက အသားစားပုုရြတ္ဆိတ္နက္ေတြဆိုု ဆင္ေတြေတာင္ ေၾကာက္ရပါသတဲ့။ ပုုရြတ္ဆိတ္အုုပ္ ၿဖတ္သြားရင္ ဆင္က အရိုုးစုုပဲ က်န္ေတာ့တယ္တဲ့။ ပုုရြတ္ဆိတ္ရဲ ့ ရန္သူတမ်ိဳးက ႏွံေကာင္ပါ။ ဒိုုင္ႏိုုေဆာ ရုုပ္ၾကြင္း၊ လူသားအစ ပရိုုင္းမိတ္ရုုပ္ၾကြင္း၊ ေက်ာက္အမ်ိဳးအစားေတြ၊ ငွက္အမ်ိဳးမ်ိဳး၊ ပိုုလာဝက္ဝံေတြ အေၾကာင္းနဲ ့ ၿပတိုုက္က ေသးေပမဲ့ စိတ္ဝင္စားဖိုု ့ ေကာင္းသား ၄၅ မိနစ္က မေလာက္ဘူး။ ၾကည့္ရတာ ငါတိုု ့ေတြကသာ မေလာက္ဘူးလိုု ့ ကြန္ပလိမ္းေနတာ တၿခားသူေတြက ေအးေဆးပဲ။ သူတိုု ့က ဒီဟာေတြကိုု စိတ္မဝင္စားသလိုု အဂၤလိပ္စာလည္း မဖတ္တတ္ေတာ့ အရုုပ္ပဲၾကည့္ စာမဖတ္ေတာ့ ၿမန္တာေပါ့။ ၿမန္မာၿပည္က ပတၱၿမားေတြ ့ခဲ့လိုု ့ ဓာတ္ပံုုရိုုက္လာတယ္။ ေက်းဇူးေတာ္ေန ့ ပိတ္ရက္ၿပီးၿပီဖိုု ့ လူေတြ အိမ္ၿပန္လာေတာ့မွာ လမ္းေတြ က်ပ္လိမ့္မယ္ လမ္းက်ပ္တာကိုု ေရွာင္ဖိုု ့ နည္းနည္းၿမန္ၿမန္ ေမာင္းမယ္ေနာ္ ေနာက္ထပ္ ၁ နာရီခြဲမွာ Rest Area မွာ ဝိတ္ေလွ်ာ့ၾကမယ္။ ဝိတ္ေလွ်ာ့ၿပီးေတာ့ ေကာင္တာမွာ ကြန္နက္တီကပ္ေၿမပံုုကိုု ၾကည့္ၾကၿပီး ေကာင္တာက ဝန္ထမ္းကိုု သြားစပ္စုုတယ္။ ကြန္နက္တီကပ္ၿပည္နယ္ရဲ ့ ၿမိ ုု ့ေတာ္က ဘာလဲ Hartford ၊ အၾကီးဆံုုးက ဘယ္ၿမိ ုု ့လဲ New Heaven ၊ စီးပြားေရးအေကာင္းဆံုုးၿမိ  ုု ့က Stamford ။ နယူးေယာက္ကေန စတန္းဖိုု ့ထ္ၿမိ ုု ့ကိုု ရထားရိွတယ္ တခ်ိဳ ့ဆိုု စတန္းဖိုု ့ထ္မွာေနၿပီး မက္ဟန္တန္ကိုု ရံုုးတက္ၾကတယ္။ ကားထိုုင္ခံုုက အဆင္မေၿပေပမဲ့ ကြ်န္မတိုု ့ေတြက အဆင္ေၿပသလိုု ငိုုက္ၾကတယ္။


တိုုးဂိုုက္မွန္းတဲ့အတိုုင္းပါပဲ ၆ နာရီ ၁၅ မွာ ဖလပ္ရွင္းဝင္တယ္။ ေစာေနေပမဲ့လည္း ေဟာင္ေကာင္စူပါမာ့ခ္ကတ္မွာ ေစ်းဝယ္ ထံုုးစံအတိုုင္း Mini Shabu Shabu မွာ ညေနစာ စားၾကတယ္။ အိမ္ရွင္အတြက္ ဝယ္လာတဲ့ ဖေယာင္းတိုုင္နဲ ့ ေခ်ာကလက္ ၁၀ လံုုးကိုု  ကြ်န္မကိုု ညီမေလးတစ္ေယာက္လိုု ေစာင့္ေရွာင့္တဲ့ လုုပ္ေဖာ္ကိုုင္ဖက္ ပတ္ထရီရွာကိုု နယူးရီးယားလက္ေဆာင္အၿဖစ္ ေပးလိုုက္ပါတယ္။ဇန္နဝါရီလအတြက္ ေရြးခ်ယ္ထားတာကေတာ့ ဗာမြန္ၿပည္နယ္ဖက္က စကီးတိုုးပါ။ စကီးတိုုးကိုု သြားဖိုု ့ဆိုုရင္ စကီးအတြက္ ဂ်ာကင္၊ ေဘာင္းဘီ၊ ဖိနပ္၊ လက္အိတ္ေတြ လိုုပါတယ္။ Waterproof ၿဖစ္ရမဲ့အၿပင္ ေႏြးဖိုု ့လည္းလိုုေတာ့ ေစ်းၾကီးတယ္။ စကီး  tour package ထဲမွာ စကီးဖိနပ္ငွားတာ၊ ski lesson တက္ရတာ၊ ေတာင္ထိပ္ကိုု lift နဲ ့ တက္တာေတြ ပါဝင္ပါတယ္။ စကီးအဝတ္အစားေတြရယ္၊ စကီး tour package ေတြက ေစ်းမခ်ိဳပါဘူး။ လက္ဆစ္ေတြ ကိုုက္တာ သက္သာရင္၊ ေဒါက္တာက သြားခြင့္ၿပ ုုရင္၊ တိုုးက ကြင္ဖန္းၿဖစ္ရင္ေတာ့ သြားၿဖစ္ပါဦးမယ္။

Happy Traveling !

စန္းထြန္း
ဇန္နဝါရီ ၁၂ ၊ ၂၀၁၅။

1 comment:

blackroze said...

အထြန္းေရ
ဗာမြန္ၿပည္နယ္ က ski စီးမဲ့ေနရာကိုလည္း
လိုက္ခဲ့ပါရေစေနာ္...

ပစ္ပစ္