ဖီလင္ ၃၂...

New York Botanical Garden, Bronx (ဘေရာင္းစ္လို႕ အသံထြက္ပါတယ္)
Admission is free at every Saturday from 9 to 10 am. There is Metro North train leaving from Grand Central at 9 25 am and arriving to Botanic Garden station at 9 47 am, right in front of NY Botanic Garden. The train fare is  only 4 bucks ($4). B,D,4 subway trains are a bit far, 25 minutes walking and 10 mins bus ride, we did that when we returned home. Summer at NY Botanic Gardens are really awesome with Rose Garden, Orchid exhibition, Halem river and forest. I can't believe there is such a cool, quiet and calm place in the middle of crowded, congested and busy area. I am so moved to touch Mother nature.

ဖီလင္ ၃၁ ေရးၿပီးတာ မၾကာေသးဘူး ဖီလင္ ၃၂ ေရးေနရၿပီ။ တစ္ႏွစ္ဆိုုတာ ခဏေလးပါလား အခ်ိန္ကုုန္တာ ၿမန္လိုုက္တာ။ ငယ္ငယ္ကတည္းက ေမြးေန ့ကိတ္လွီးၿပီး ဖေယာင္းတိုုင္ မႈတ္ခဲ့ရသူ မဟုုတ္ေလေတာ့ ေမြးေန ့ကိတ္ လီွးရမွာကိုု ဖီးလ္သိပ္မလာဘူးရယ္။ ေမြးေန ့ကိတ္ လွီးရမွာထက္ မိသားစုု၊ သူငယ္ခ်င္းေတြနဲ ့အတူတူ  ဝိုုင္းဖြဲ ့စားေသာက္ရတာကိုု ပိုႏွစ္သက္တယ္။ ကိုုယ့္ေမြးေန ့က ေက်းဇူးေတာ္ေန ့နဲ ့ တိုုက္ဆိုုင္ေနတတ္တာ ဒီႏွစ္မွာ ေတာ့  ေမြးေန ့က ေစာေနတယ္။ ၂၀၁၁ တုုန္းက ယန္းဇီေပးတဲ့ ကိတ္မုုန္ ့ေသးေသးေလးက ကိုုယ့္ဘဝရဲ ့ ပထမဆံုုး ေမြးေန ့ကိတ္ၿဖစ္ၿပီး ၂၀၁၂ ေက်းဇူးေတာ္ေန ့ပိတ္ရက္ ဆူနမ္ရိွတဲ့ အိုုဟိုုင္းရိုုးၿပည္နယ္ စင္စင္နာတီၿမိ ုု ့ကိုု ေရာက္ေနတဲ့  ကိုုယ့္ကိုု ဆူနမ္က ေမြးေန ့ကိတ္ တဝက္သာသာ ကိတ္မုုန္ ့ေလးေတြဝယ္ ဖေယာင္းတိုုင္ထြန္း ေဘာ့စတြန္မွာေနတဲ့ ရာမားက စကိုုက္ဗီြဒီယိုုကေန ဆူနမ္နဲ ့အတူတူ ဟတ္ပီးဘတ္ေဒး ဆိုုေပးတဲ့ ၂၀၁၂ ေမြးေန ့ကေတာ့ ပထမဆံုုး ဖေယာင္းတိုုင္မႈတ္ရတဲ့ ေမြးေန ့ဆိုုပါေတာ့။

ဆူနမ္တိုု ့နဲ ့ ေမြးေန ့ညစာ စားမလိုု ့ဖုုန္းခၚတာလည္း မကိုုင္၊ အိမ္ကိုု သြားေတာ့လည္း မေတြ ့။ အိမ္ရွင္မ ရွယ္ရြန္ကိုု ပီဇာဝယ္ေကႊ်းေတာ့ သူက ဝိုုင္နီေတြထုုတ္ၿပီး ဖန္ခြက္ခ်င္းေတ့ ဟတ္ပီးဘတ္ေဒးလုုပ္တယ္။ အဲဒီေန ့က ဆူနမ္နဲ ့အမ္းထရူးက ရာမားက နီေပါကေန ၿပန္လာမွာမိုု ့ ေလယာဥ္ကြင္းမွာ သြားေစာင့္ေနတာ ေလယာဥ္က ဒီေလးၿဖစ္လိုု ့ ၆ နာရီေလာက္ ေစာင့္ေနရတယ္တဲ့အၿပင္ ကိုုယ့္ေမြးေန ့ဆိုုတာလည္း မသိပါဘူးတဲ့။ ေနာက္ဆိုု ေမြးေန ့မတိုုင္မွီ သံုုးရက္အလိုုမွာ ၾကိ ုုေၿပာတဲ့။ အစိုုးရရွပ္ေဒါင္းၿဖစ္လိုု ့ ရံုုးပိတ္ၿပီးကတည္းက ၿပန္မဖြင့္ေတာ့လိုု ့ ေလးေအာ့ဖ္ထိ၊ အခ်စ္ဆံုုးသူငယ္ခ်င္းေတြကလည္း ကိုုယ့္ေမြးေန ့ကိုု မသိတဲ့ ၂၀၁၃ ေမြးေန ့ကေတာ့ အဆိုုးဆံုုးပါပဲ။ ၂၀၁၄ ေမြးေန ့က တနလၤာေန ့က်ေရာက္တာမိုု ့ တနဂၤေႏြေန ့မွာ ဘုုန္းၾကီးေက်ာင္းသြားၿပီး ဝထၳဳေငြသြားကပ္မယ္လိုု ့ စိတ္ကူးထားတယ္။ ေမြးေန ့ဆြမ္း ကပ္ခ်င္ေပမဲ့ ထမင္းဆိုုင္ကေန ဟင္းမွာစားေနသူမိုု ့ ခ်က္ၿပ ုုတ္ဖိုု ့ တကယ္ပ်င္းတယ္။ ဆြမ္းခ်က္မယ္ဆိုုရင္ ဝယ္ဖိုု ့ၿခမ္းဖိုု ့ ခ်က္ဖိုု ့ၿပ ုုတ္ဖိုု ့အတြက္ ပိတ္ရက္ေတြမွာ လုုပ္ေနက် လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ၿခင္းအမႈ ဖ်က္ရမွာကိုုလည္း မဖ်က္ခ်င္။

ကိုုယ့္ေမြးစားအေမက ဖုုန္းဆက္လာပါတယ္ တနဂၤေႏြေန ့ ဘယ္အခ်ိန္အားလဲ ဘုုန္းၾကီးေက်ာင္းကိုု အရုုဏ္ဆြမ္းသြားကပ္ၿပီး အၿပန္ ကိုုယ့္ကိုု အစားအေသာက္ေတြ ေပးမလိုု ့တဲ့။ ဘတ္စ္ကားနဲ ့ နယူးေယာက္ကိုု မနက္ဖက္သြား ေမရီလန္းကိုု ညေနၿပန္ ေဖ့စ္တူေဖ့စ္ အင္တာဗ်ဴးၿပီး မၾကာခင္ ႏွစ္ပတ္အၾကာ ရံုုးတက္ႏိုုင္မလားဆိုုၿပီး နယူးေယာက္အလုုပ္က ေအာ္ဖာကမ္းလာေတာ့ နယူးေယာက္မွာ အိမ္ခန္း အသည္းအသန္ ရွာရဖိုု ့ ဖန္လာတယ္။ နယူးေယာက္မွာ အသိဘယ္သူေတြရိွလဲ လုုပ္ပါဦးဟ ကူညီၾကပါဦးဟ။ နယူးဂ်ာဆီမွာေနတဲ့ ဘေလာ့ဂါမမီးငယ္ဆီကိုုလည္း ဖုုန္းလွမ္းဆက္ အကူအညီေတာင္း အရပ္ကူပါ လူဝိုုင္းပါ။ မေကခိုုင္မိတ္ေဆြ ကိုုဝင္းငယ္အစ္မ နယူးေယာက္မွာရိွတယ္ သူ ကူညီေပးလိမ့္မယ္တဲ့။ အဲဒီအစ္မနဲ ့ ဖုုန္းခဏပဲ ေၿပာၿဖစ္လိုုက္တယ္။ ကိုုယ္လည္း ေမရီလန္းကေန ေၿပာင္းဖိုု ့ေရႊ ့ဖိုု ့ၿပင္ဆင္၊ ကားကိုုေရာင္းလိုုက္ေတာ့ ကန္တက္ကီၿပည္နယ္ကေန ေမရီလန္းၿပည္နယ္ကိုု ေၿပာင္းလာသလိုု ပစၥည္းေတြကိုု ကားထဲအကုုန္ ပစ္ထည့္ၿပီး ေၿပာင္းဖိုု ့မၿဖစ္ႏိုုင္ေတာ့ ေပးသင့္တာေတြေပး၊ ပစ္သင့္တာေတြပစ္၊ အေရးမၾကီးတာေတြကိုု စာတိုုက္ကေနပိုု ့၊ အေရးၾကီးတာေတြကိုု ကိုုယ္နဲ ့ တပါတည္းသယ္။

Ohma's family.

နယူးေယာက္ဘတ္စ္ကားဂိတ္ ပိုု ့အေသာ္ရတီကေန တကၠစီငွားၿပီး တိုုက္ေရွ ့ေရာက္ေတာ့ ကိုုယ့္အိမ္ရွင္ေတြက အလုုပ္ကေန ၿပန္မေရာက္ေသးဘူး။ ကိုုဝင္းငယ္က ေစာင့္ေရွာက္လိုုက္ပါဆိုုတာနဲ ့ ၿမင္လည္းမၿမင္ဘူး သိလည္းမသိကႊ်မ္းတဲ့ ကိုုယ္အတြက္ အိမ္ခန္းေတြကိုု လိုုက္ၾကည့္ၿပီး ရွာေပးထားတဲ့ အစ္မနဲ ့ အဲဒီေတာ့မွပဲ ဆံုၿဖစ္ၾကတယ္။ ညေနစာကိုု သူ ့အိမ္မွာပဲစား ကိုုယ္ေနတာကလည္း အဲဒီအစ္မရဲ ့ အိမ္ေရွ ့တိုုက္ဆိုုေတာ့ ပိတ္ရက္ေတြဆိုု အဲဒီအစ္မအိမ္မွာ မုုန္ ့ဟင္းခါးခ်က္ရင္ မနက္ ၁၀ နာရီ အိပ္ယာက ႏိုုးတာနဲ ့ သြားစားေတာ့တာပဲ။ အဲဒီတုုန္းက ရာသီဥတုုကလည္းေအး၊ အလုုပ္ကလည္း တအားပင္ပန္းေတာ့ ပိတ္ရက္ေတြဆိုု အၿပင္သြားဖိုု ့ထက္ အိပ္ေနေတာ့တာပဲ။ ဒီလိုုနဲ ့စတင္သိကႊ်မ္းခဲ့ရတဲ့ အစ္မက ကိုုယ့္ကိုု ေမြးစားသမီးတစ္ေယာက္ရတယ္လိုု ့ မွတ္ယူၿပီး ကိုုယ္ကလည္း ေမြးစားအေမ (အိုုမား) ရတယ္လိုု ့ မွတ္ယူတယ္။ အခ်က္အၿပ ူတ္မကႊ်မ္းတဲ့ ကိုုယ္ကလည္း အခ်က္အၿပ ုုတ္ေကာင္းတဲ့ အိုုမားဖိတ္ေခၚရင္ ငတ္သမွ် အတိုုးခ်ၿပီး စားတတ္တယ္။ ခင္ရာေဆြမ်ိဳး ၿမိန္ရာဟင္းေကာင္းလိုု ့ ဆိုုၾကတဲ့ ဘဝၾကီးမွာ ကိုုယ့္အတြက္ေတာ့ အိုုမားတိုု ့အိမ္က စားအိမ္ေသာက္အိမ္ ေဆြမ်ိဳးရင္းခ်ာအိမ္လိုု ့ ခံယူထားတယ္။

အိုုမားက မနက္အရုုဏ္ဆြမ္းကိုု အနီးအနားက သံုုးပါးေက်ာင္းလိုု ့ ေခၚၾကတဲ့ေက်ာင္းမွာ သြားကပ္မွာဆိုုေတာ့ ကိုုယ္ကလည္း လုုိက္ခ်င္တယ္ ေမြးေန ့ဝထၳဳေငြ ကပ္ခ်င္လိုု ့။ မနက္ ၆ နာရီ အိုုမားက ဝင္ေခၚၿပီး မနက္အရုုဏ္ဆြမ္းအၿဖစ္ ၾကက္သား၊ ပလာတာ၊ အခ်ိဳပြဲအၿဖစ္ မႏၱေလးပဲေၾကာ္၊ ေၿပာင္းဖူးေၾကာ္၊ ပန္းသီး ကပ္ၾကတယ္။ မနက္အေစာၾကီး ထရလိုု ့ အိပ္ငိုုက္ေနတဲ့ ခ်စ္စရာေကာင္းတဲ့ ဖေအတူသမီး ငယ္ေလး၊ အိုုမားနဲ ့တူလိုု ့ ေခ်ာေမာတဲ့ အၾကီးမေလး ႏွင္းႏွင္းနဲ ့ စကားေတြ ေၿပာေတာ့မွ ႏွင္းႏွင္းေမြးေန ့အလႈမွန္း သိရတယ္ ကိုုယ့္ေမြးေန ့က မနက္ၿဖန္။ အရုုဏ္ဆြမ္း ဘုုဥ္းေပးၿပီးတဲ့ ဆရာေတာ္ေတြကိုု ဝထၳဳေငြ၊ သကၤန္းကပ္ေတာ့ ဆရာေတာ္က သီလေပး၊ ေမြးေန ့မဂၤလာတရားေဟာ၊ ၿပ ုုသမွ်ကုုသိုုလ္ေတြကိုု ေရစက္အမွ်ေဝေတာ့ ေက်နပ္ပီတိၿဖစ္ရတယ္။ ကိုု္ယ္စိတ္ကူးထားတဲ့ ေမြးေန ့အလႈေလးပါပဲ။ မႏွစ္ကနဲ ့ယွဥ္ရင္ ဒီႏွစ္က ေက်နပ္စရာ ေကာင္းပါတယ္။ အလုုပ္က ပင္ပန္း၊ စိတ္ဖိစီး၊ ဘီးစီးေတာ့ အရင္လိုု ေလးေအာ့ဖ္မွာ မပူရဘူး။

ေမရီလန္းအိမ္နားက မက္သရူးဟန္ဆန္ထေရးလမ္းေလးကိုုေတာ့ သတိရမိတယ္။ အဲဒီထေရးလမ္းေလးမွာ လမ္းေလွ်ာက္ရင္း စိမ္းစိမ္းစိုုစိုု သစ္ရြက္ကေလးေတြ အေရာင္ေၿပာင္းလာတာ၊ တစ္ပတ္ႏွစ္ခါ၊ ပိတ္ရက္ေတြဆိုုရင္ မနက္တိုုင္း အေၿပးသြားေလ့က်င့္ရတာကိုု တမ္းတမိတယ္။ နယူးေယာက္ေရာက္ၿပီးကတည္းက အေၿပးေလ့မက်င့္ေတာ့တာပါပဲ။ နယူးေယာက္ ရံုုးတက္ရံုုးခ်ိန္ေတြမွာ တစ္ေန ့ကိုု အနည္းဆံုုး နာရီဝက္ေက်ာ္ လမ္းေလွ်ာက္ရတယ္။ ပိတ္ရက္ေတြမွာ လမ္းေလွ်ာက္အဖြဲ ့နဲ ့ အနည္းဆံုုး ၄ မိုုင္ လမ္းေလွ်ာက္ၿဖစ္တယ္။ စိတ္တူကိုုယ္တူ ဝါသနာတူတဲ့ ဝိုုင္းလိုု သူငယ္ခ်င္းရေတာ့ ခရီးေတြ အတူတူသြား၊ ေတာင္သြားတက္၊ ပိတ္ရက္ေတြဆိုု ဓာတ္ပံုုေတြ သြားရိုုက္ၿဖစ္တယ္။ ဆူနမ္၊ ရာမား၊ မိုုင္းဖန္၊ အမ္းထရူးတိုု ့နဲ ့ အဆက္အသြယ္ မရိွေတာ့တာ နယူးေယာက္ ေၿပာင္းၿပီးကတည္းက။ တိုုင္ပင္စရာ ကိစၥရိွမွ အီးေမးလ္ပိုု ့ၿဖစ္ေတာ့တယ္။ ဂီတာတီး မသင္ၿဖစ္တာလည္း ၾကာၿပီ။ အိမ္ရွင္ေတြထက္ မိုုခ်ီ၊ နတ္စုုတိုု ့နဲ ့ပိုုရင္းႏွီးလာတယ္။ အရင္လိုု  ခပ္တည္တည္ ႏႈတ္နည္းတဲ့သူ မဟုုတ္ေတာ့ဘဲ လူတိုုင္းကိုု ၿပံ ုုးၿပ ႏႈတ္ဆက္တတ္လာၿပီ။

Parents at Buddha Gaya.

ယူအက္စ္ေရာက္ၿပီး မၾကာခင္ ဂ်ဴလိႈင္မွာဖြင့္တဲ့အတန္းကိုု ေစာင့္ဖိုု ့ အင္ဒီယားနားၿပည္နယ္ ဖိုု ့ဝိန္းၿမိ ုု ့မွာေနတဲ့ မေကခိုုင္ဆီ သြားလည္ပတ္တုုန္းက ကားေမာင္းသင္ေပးဖူးတဲ့ မေကခိုုင္မိတ္ေဆြ ကိုုဝင္းငယ္နဲ ့ ေလးႏွစ္အၾကာ မၾကာေသးခင္က နယူးေယာက္မွာ ၿပန္ေတြ ့ၾကတယ္။ ကိုုဝင္းငယ္က စန္းထြန္းတစ္ေယာက္ သြက္သြက္လက္လက္ ကိုုယ့္ကိုုကိုုယ္ ယံုုၾကည္မူအၿပည္နဲ ့ ေယာက်္ားေလးက်ေနတာပဲလိုု ့ မေကခိုုင္ကိုု ေၿပာတယ္တဲ့။ အေဖ၊ အေမ၊ မၾကီးတိုု ့ ခင္းထားေပးတဲ့လမ္းမွာ အဆင္သင့္ေလွ်ာက္ရတဲ့ စန္းထြန္းတစ္ေယာက္ ယူအက္စ္ေရာက္မွ အခက္အခဲဒုုကၡေတြကိုု နဖူးေတြ ့ဒူးေတြ ့ ရင္ဆိုုင္ေၿဖရွင္းရေတာ့ ၾကံ ့ခိုုင္လာတယ္နဲ ့ တူပါရဲ ့။ ဗုုဒၶဂါယာဘုုရားဖူးအတြက္ သမီး ေပးစရာမလိုုဘူး အေဖတိုု ့မွာ ပိုုက္ဆံရိွတယ္ ဆိုုေပမဲ့ ကိုုယ္က ကုုသိုုလ္ယူ ပိုု ့ေပးတာကိုု အေဖနဲ ့အေမက ဝမ္းသာဂုုဏ္ယူမဆံုုး တၿပံ ုုးၿပံ ုုး ၾကြားမဆံုုး ေၿပာမဆံုုး ၿဖစ္ေနတာကိုုလည္း ေက်နပ္မိိပါတယ္။ ႏိုုင္ငံၿခားဘာသာစကားတစ္ခုုကိုု ကႊ်မ္းကႊ်မ္းက်င္က်င္ ေၿပာတတ္၊ ဂီတတစ္ခုုခုုကိုု ကႊ်မ္းကႊ်မး္က်င္က်င္ တီးတတ္ခ်င္တဲ့ ဆႏၵမၿပည့္ေသးဘူး။ တရုုတ္စာကိုု နည္းနည္းသိေပမဲ့ ကႊ်မ္းကႊ်မ္းက်င္က်င္ မတတ္ဘူး။

တေလာက Skechers ဖိနပ္ဆိုုင္မွာ တရုုတ္မတစ္ေယာက္က တရုုတ္လားလိုု ့ ေမးလာလိုု ့ တရုုတ္မဟုုတ္ဘူး၊ ၿမန္မာ၊ တရုုတ္စာကိုု နည္းနည္းပဲ ေၿပာတတ္တယ္လိုု ့  ေၿပာလိုက္တာနဲ ့ လက္ဆြဲၿပီး အတင္းဘာသာၿပန္ခိုုင္းေတာ့တာပဲ။ ဘူးေတြကိုု ထိုုးၿပၿပီး ကြိစိကြစိ ေၿပာေနတာ တစ္လံုုးမွ နားမလည္ေပမဲ့ ဒစ္စေကာင့္ခ်ခိုုင္းတာနဲ ့ တူပါရဲ ့ဆိုုၿပီး တစ္ခုဝယ္ရင္ ေနာက္တစ္ခုကို ဒစ္စေကာင့္ ေပးလား ေမးၾကည့္ေတာ့ ဒစ္စေကာင့္ မရိွဘူးတဲ့။ ေမးယိုုဒစ္စေကာင့္ (ဒစ္စေကာင့္ မရိွဘူး) ၊ နီ ေယာက္ ပန္းမန္ ( အကူအညီလိုုေသးလား) လိုု ့ ေမးေတာ့ ပူးေယာက္ (မလိုုပါ) ရွဲ ့ရွဲ ့တဲ့။ ဝိုုင္းလိုု ၿပင္သစ္စာကိုု ကႊ်မ္းကႊ်မ္းက်င္က်င္ ေၿပာတတ္ေရးတတ္၊ အီတလီစကားကိုု ထမင္းစားေရေသာက္ ေၿပာတတ္၊ စပိန္စကားကိုု အေၿခခံအဆင့္ေလာက္ ေၿပာတတ္ခ်င္လိုုက္တာ။ အိုုးအိမ္မဲ့ေတြနဲ ့ မ်က္လံုုးခ်င္မဆိုုင္ ေရွာင္တတ္ေပမဲ့ တခါတုုန္းက ဘရိုုင္ယန္ပန္းၿခံက ေလွကားေတြေပၚကိုု တြန္းတင္ေနတဲ့ အဘြားၾကီးတစ္ေယာက္ ေတြ ့ေပမဲ့ ကူညီေပးရမလား မေမးမိဘူး။ Could you please help me လိုု ့ တိုုးေဖ်ာ့ညင္သာတဲ့ အသံၾကားေတာ့မွ သြားကူညီတာ အားပါးပါး တြန္းလွည္းက အေလးၾကီး။ ေက်းဇူးတင္စကားဆုုိေနတဲ့ ေငြေရာင္ဆံပင္၊ ပိန္ပိန္ပါးပါး၊ အိုုးအိမ္မဲ့ေပမဲ့ ညစ္ပတ္မေနတဲ့ အဘြားၾကီးကိုု You are welcome လိုု ့ ဆိုုၿပီး ထြက္လာမိၿပီး အေတာ္ၾကာမွ ပိုုက္ဆံအေၾကြ မေပးလိုုက္မိတာ ေနာင္တရတယ္။

ဘရိုုင္ယန္ပါ့ခ္ပန္းၿခံနားေရာက္တိုုင္း ေငြေရာင္ဆံပင္၊ တိုုးလ်ညင္သာစြာ စကားဆိုုတတ္တဲ့ ပိန္ပိန္ပါးပါး ၊ တြန္းလွည္းတစီးကိုု တြန္းေနတတ္တဲ့ အဘြားၾကီးတစ္ေယာက္ကိုု ေတြ ့လိုုေတြ ့ၿငား ရွာေဖြမိေနဆဲ။ မိုုးရြာၿပီးစ ညေနခင္းမွာ Dear Passengers, there is big rainbow through the right windows လိုု ့ ေၾကၿငာတဲ့ မီးရထားေမာင္းသူ တစ္ေယာက္ကိုု မွတ္မွတ္ရရ ရိွေနဆဲ။ ေန ့တိုုင္း ဒီအခ်ိန္၊ ဒီရထား၊ ဒီအလုုပ္၊ ဒီလူေတြနဲ ့သမာရိုုးက်ဘဝထဲမွာ အပတ္တိုုင္း ေနရာသစ္ေတြဆီ လမ္းေလွ်ာက္ထြက္ၿဖစ္လိုု ့ မၿမင္ဘူး၊ မေရာက္ဘူးတဲ့ ေနရာေတြေရာက္ဖူး၊ သိကႊ်မ္းရတဲ့ မိတ္ေဆြသစ္ေတြရဲ ့ အေတြ ့အၾကံ ုုေတြကိုု နားေထာင္ရလိုု ့ ဘဝၾကီးက ရိုုးအီမေနဘူး။ လမ္းေလွ်ာက္၊ ေတာင္သြားတက္ေနတာ မပင္ပန္းဘူးလား အိမ္မွာ ရုုပ္ရွင္ၾကည့္ၿပီး ေအးေအးေဆး အနားယူပါလားလိုု ့ ေၿပာၾကတယ္။ ကိုု္ယ့္အတြက္ေတာ့ အပတ္တိုုင္း လမ္းေလွ်ာက္၊ ေတာင္တက္၊ ဓာတ္ပံုုေတြ ရိုုက္ေနရတာ အနားယူၿခင္း တစ္မ်ိဳးပါပဲ။  အဲဒါေတြသာ မလုုပ္ရရင္ ဘဝၾကီးက ပ်င္းရိၿငီးေငြ ့စရာ ေကာင္းေနမွာေပါ့။

ေဖ့ဘြတ္၊ မက္ေဆ့စ္၊ ဂ်ီေတာ့၊ ဘေလာ့ကြန္႕မန္႕ကေန ေမြးေန ့ဆုုေတာင္း ေတာင္းေပးၾကသူေတြကိုု ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ သူတိုု ့ေၾကာင့္သာ ေမြးေန ့ကို အဓိပၺာယ္ရိွတဲ့ စပါယ္ရွယ္ေဒး ၿဖစ္ေစတာေပါ့။ ေဖ့ဘြတ္အသံုုးနည္းလိုု ့ ေမြးေန ့ဆုုေတာင္းဖိုု ့ ပ်က္ကြက္ခဲ့တာ၊ ဘေလာ့ေတြမွာ ကြန္ ့မန္ ့ေပး၊ ဘေလာ့မဂင္းႏိုုင္တာေတြကိုု နားလည္ ေပးေစခ်င္ပါတယ္။ ႏိုုဝင္ဘာလရဲ ့ ေနာက္ဆံုုးပတ္ ၾကသပေတးေန ့က ေက်းဇူးေတာ္ေန ့၊ ေသာၾကာေန ့က ဘလက္ဖရိုုင္းေဒး ေစ်းအၾကီးအဝယ္ ဝယ္က်တဲ့ေန ့ၿဖစ္လိုု ့ အေမရိကန္ေတြရဲ ့ အားလပ္ရက္ေတြ ၿဖစ္ပါတယ္။ ခရစ္စမတ္သစ္ပင္ေလးေတြ စတင္ခ်ိတ္ဆြဲ အလွဆင္ၾကၿပီမိုု ့ ခရစ္စမတ္ပြဲေတာ္ခ်ိန္လိုု ့ေတာင္ ခံစားမိတယ္။ စာလာဖတ္တဲ့ မိတ္ေဆြေတြလည္း Happy Thanksgiving ! Happy Holidays ! ၿဖစ္ပါေစလိုု ့ ဆုုေတာင္းလိုုက္ပါတယ္။

စန္းထြန္း
ႏိုုဝင္ဘာ ၂၄၊ ၂၀၁၄။

ဖီလင္ ၃၁

3 comments:

အန္တီ အိမ္စိုးေမ said...

Happy Birthday ပါ စန္းထြန္းေရ
ေျခရာမခ်န္ခဲ႔ေပမဲ႕ စန္းထြန္းရဲ႕ စာဖတ္ပရိတ္သတ္ပါ

Thu said...

Happy Birthday again ေနာ္ sis
ဟုတ္ပါ့၁ႏွစ္ဆုိတာျမန္လိုက္တာ။အသူလဲမိဘနဲ႔ေဝးေဝးေနမွစိတ္ဓာတ္ၾကံ႕ခိုင္လာမလားမသိဘူး။ခုထိေတာ့မခြဲႏိုင္ေသးဘူး။ၾကာသပေတးေန႔က thanks giving dayဆုိရင္ အသူေမြးေန႔နဲ႔တေန႔တည္းက်တယ္။

Anonymous said...

ေပ်ာ္ရႊင္ေသာေမြးေန ့ေပါင္းမ်ားစြာပိုုင္ဆုုိင္ပါေစလိုု ့...
မမအိုုင္အိုုရာ