ပရင့္စတန္သြား ေတာလား - ၁

ဘြဲ ့မရေသးတဲ့ ေက်ာင္းသားေတြ အဝင္အထြက္ မလုုပ္တဲ့ ပရင့္စတန္တကၠသိုုလ္ မိန္းတံခါးမ

စက္တာဘာ ၁ မန္မိုုရီယမ္ေဒး ပိတ္ရက္မွာ အက္ေကးဒီးယားသြား ေတာလားၿပီးသြားေတာ့ စက္တင္ဘာလအတြက္ ခရီးသြားဖိုု ့ ရက္ညိွၾကေတာ့ စက္တင္ဘာလရဲ ့ ပထမ၊ ဒုုတိယပတ္ေတြမွာ တိုုးခရီးစဥ္ေတြ မရိွဘူး။ ဒါကလည္း ၿဖစ္သင့္ပါတယ္ စက္တင္ဘာ ၁ မန္မိုုရီယမ္ေဒးပိတ္ရက္ ခရီးေတြ သြားၿပီးခါစကိုုး။ အက္ဖ္စတိတ္ upstate လိုု ့ ေခၚၾကတဲ့ နယူးေယာက္အထက္ပိုုင္းက Lake George ၊ Fingers Lake တိုု ့ကိုု သြားခ်င္ေပမဲ့ အဲဒီခရီးစဥ္ေတြက စက္တင္ဘာလကုုန္မွ ထြက္မွာ။ ဝိုုင္းက စက္တင္ဘာလလယ္မွာ အီတလီကိုု အစည္းအေဝးပြဲ သြားတက္ရမွာ စက္တင္ဘာ ၂၀ စေနေန ့ ေန ့လည္မွ   ၿပန္ေရာက္မယ္။ ေနာက္အပတ္ဆိုု ဝိုုင္းအစ္မႏွစ္ေယာက္ ယူအက္စ္ကိုု လာလည္ၾကမွာ သံုုးပတ္ခရီးထြက္မွာမိုု ့ ေအာက္တိုုဘာလလယ္မွ ၿပန္ေရာက္မယ္တဲ့။ အီတလီကေန ၿပန္ေရာက္ၿပီး ေနာက္တစ္ေန ့ စက္တင္ဘာ ၂၁ တနဂၤေႏြေန ့ တရက္တည္းပဲ အားပါသတဲ့။

ဒီလိုုနဲ ့ တစ္ရက္ခရီးစဥ္ေတြ ရွာေဖြေတာ့ Fall Foilage Special ၿဖစ္တဲ့ Apple picking ကိုု သြားေတြ ့တယ္။ ဝိုုင္းက စေတာ္ဘယ္ရီ၊ ရက္စ္ဘယ္ရီ၊ ဘလူးဘယ္ရီ ဘာဘယ္ရီမွ မၾကိ ုုက္ဘူးတဲ့။ ပန္းသီးေတာ့ ၾကိ ုုက္ပံုုရတယ္ ပန္းၿခံေတြမွာ လမ္းသြားေလွ်ာက္ရင္ အဆာေၿပစားဖိုု ့ ပန္းသီးေတြ သယ္လာတတ္တယ္။ ဘြတ္ထားတာ တပတ္ေက်ာ္ၿပီ စက္တင္ဘာ ၂၁ တနဂၤေႏြေန ့ သြားမွာ ဗုုဒၶဟူးေန ့အထိ ကြန္ဖန္း confirm မၿဖစ္ေသးလိုု ့ တိုုးကုုမၺဏီကိုု လွမ္းဖုုန္းဆက္ေမးၾကည့္ေတာ့ လူမၿပည့္ေသးလိုု ့ ကြန္ဖန္း မၿဖစ္ေသးဘူးတဲ့။ စေနေန ့တိုုးကေတာ့ ကြန္ဖန္းတဲ့။ အမ္... ကိုုယ့္သူငယ္ခ်င္းက စေနေန ့မွ ၿပန္ေရာက္မွာ။ တၿခား apple picking တိုုးေတြ ရွာၾကည့္ဦးမွပဲ။ တၿခားတိုုးေတြက ပန္းသီးေတာ့ သြားခူးပါရဲ ့ ေလွ်ာ့ပင္းေမာလ္၊ Mystic Aquarium မစ္စတစ္ေရသတၱဝါၿပတိုုက္ေတြနဲ ့ ေပါင္းထားတယ္။ မစ္မတစ္ေရသတၱဝါၿပတိုုက္ကိုု ကိုုယ္တိုု ့ ေရာက္ဖူးၿပီးသား၊ ေလွ်ာ့ပင္းေမာလ္လည္း မသြားခ်င္ဘူး။ ဒီတိုုးကမွ ကိုုယ္တိုု ့သြားခ်င္တာေတြနဲ ့ ကြက္တိ။

Nassau Hall
၁၈၇၉  ေက်ာင္းဆင္းေတြ လႈဒါန္းထားတဲ့ ေၾကးသြန္းက်ားႏွစ္ေကာင္

ခဏေလာက္ ဖုုန္းကိုုင္ထားမလား ရံုုးခ်ဳပ္ကိုု လွမ္းေမးေပးမယ္ေလ အိုုေက ရတယ္။ ခဏေလာက္ၾကာေတာ့ အဲဒီတိုုး ကြန္ဖန္းၿဖစ္တယ္တဲ့ ရံုုးခ်ဳပ္က အေၾကာင္းၾကားလာတယ္၊ မၾကာခင္ ကြန္ဖန္းအီးေမးလ္ မင္း ရလိမ့္မယ္ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္။ ကြန္ဖန္းအီးေမးလ္ရေတာ့ ဝိုုင္းရဲ ့ pick up အတြက္ ဖုုန္းဆက္ရၿပန္တယ္။ တိုုးကိုု ဘြတ္လုုပ္တုုန္းက ကိုုယ့္အိမ္နဲ ့နီးတဲ့ ဖလပ္ရွင္းကိုု ၾကိ ုုပိုု ့ေနရာ ေရြးထားတာ။ ဝိုုင္းအိမ္က မက္ဟန္တန္ တရုုတ္တန္းနဲ ့ နီးတယ္။ ဝိုုင္းၾကိ ုုပိုု ့အတြက္ ဖုုန္းဆက္ေတာ့ ဟိုုနံပါတ္ကိုု ေခၚပါ၊ ဒီနံပါတ္ကိုု ေခၚပါနဲ ့ ႏွစ္ခါေလာက္ ေၿပာင္းခိုုင္းလိုု ့ Live chat ကေန လုုပ္ခိုုင္းတာ အဆင္ေၿပတယ္။ ဖလပ္ရွင္းကေန မနက္ ၇ နာရီမွာ ထြက္မွာမိုု ့ ၆ နာရီ  ၅၀ ေရာက္ႏွင့္ေနဖိုု ့ ဂိုုက္က ဖုုန္းဆက္ သတိေပးလာတယ္။ မနက္ ၆ နာရီ ၅၀ ဖလပ္ရွင္းက စုုရပ္ေရာက္ေတာ့ လူေတြအမ်ားၾကီးပဲ။ ဟိုကိုုသြားပါ၊ ဒီကိုုသြားပါနဲ ့ ၇ နာရီထိုုးေတာ့ တရုုတ္တန္းကိုုသြားမဲ့ ရွယ္တယ္ေပၚမွာ။

တရုုတ္တန္းကိုု နာရီဝက္ေလာက္ ေမာင္းရမွာဆိုုေပမဲ့ မနက္အေစာၾကီးမိုု ့လား မသိဘူး ၁၅ မိနစ္နဲ ့ တရုုတ္တန္း ေရာက္တယ္။ တရုုတ္တန္းေရာက္ေတာ့ ဟိုုကိုုသြားပါ၊ ဒီကိုုသြားပါနဲ ့ စုုရပ္ေရာက္ေတာ့ ဂိုုက္နဲ ့ေတြ ့တယ္။ ဝိုုင္းကေတာ့ ရထားေပၚမွာတဲ့။ ဝိုုင္း ေရာက္လာေတာ့ သူ ့အီတလီခရီးစဥ္အေၾကာင္း၊ သူ ့လုုပ္ေဖာ္ကိုုင္ဖက္၊ သူငယ္ခ်င္းေတြအေၾကာင္း၊ သူ သြားခဲ့တဲ့ေနရာေတြကိုု ေဖ့ဘြတ္ကဓာတ္ပံုုေတြနဲ ့ ရွင္းၿပတယ္။ ၈ နာရီ ထိုုးေပမဲ့လည္း မထြက္ေသး၊ ကားေရာက္ေပမဲ့လည္း မထြက္ေသး၊ ကားေပၚေရာက္ေတာ့လည္း မထြက္ေသး။ ၃ ေယာက္တဖြဲ ့က မေန ့က ဂိုုက္ကိုု ဖုုန္းဆက္လာတယ္ ကိစၥတခုုရိွလိုု ့ သူတိုု ့နည္းနည္းေနာက္က်မယ္တဲ့။ ခုု တရုုတ္တန္းေရာက္ေနၿပီ ေနာက္ထပ္ ဆယ္မိနစ္ေလာက္ ေက်းဇူးၿပ ုုၿပီး ေစာင့္ေပးႏိုုင္မလား ေမးလာေတာ့ မေစာင့္လိုု ့မွ မရတာေနာ္။

ေၿမေအာက္သံုုးထပ္ရိွတဲ့ စာၾကည့္တိုုက္
Chapel ခရစ္ယာန္ဘုုရားဝတ္ၿပ ုုေက်ာင္း

ကြန္ပလိမ္းတတ္တဲ့ ကိုုယ့္ညဥ္ဆိုုးက ၿပန္ေပၚလာၿပီး ဓာတ္ၿပားေဟာင္း ဖြင့္ေတာ့တာပဲ။ ကိုုယ္ ယူအက္စ္ကိုုေရာက္ေတာ့ ပထမဆံုုးတက္ရတဲ့ သင္ခန္းစာက အေမရိကန္ယဥ္ေက်းမႈ သင္ခန္းစာ။ အခ်ိန္ေနာက္က်တာ မေလးစားရာ ေရာက္တယ္တယ္လိုု ့ အေမရိကန္ေတြက ယူဆတယ္တဲ့။ ကိုုယ္ႏိုုင္ငံမွာေတာ့ ၿမန္မာစံေတာ္ခ်ိန္အတုုိင္း ခ်ိန္းထားတာထက္ နာရီဝက္ေလာက္ ေနာက္က်ေလ့ရိွတယ္။ ကိုုယ့္ႏိုုင္ငံမွာတုုန္းက သူလည္းေနာက္က် ကိုုယ္လည္းေနာက္က်aတာ့ ကိစၥမရိွဘူး။  ႏိုုင္ငံၿခားမွာေနတာ ၾကာလာေတာ့ အခ်ိန္တိက်မွ ၾကိ ုုက္တယ္။ ကြန္ပလိမ္းတဲ့ကိုုယ္ကိုု ဝိုုင္းက ေလသံတိုုးတိုုးေလးနဲ ့ ေဖ်ာင္းဖ်တယ္။ ဝိုုင္းတိုု ့ ဗီယက္နမ္မွာလည္း အတူတူပဲတဲ့။ ကိုုယ့္မၾကီးလည္း အၿပင္သြားေတာ့မယ္ဆိုုရင္ အလွၿပင္လိုု ့ မၿပီးေတာ့ဘူး။ သူ ့ကိုု ထိုုင္ေစာင့္ရင္းနဲ ့တေရးရတယ္။ ကိုုယ္နဲ ့အေမက သိပ္ၿမန္တာ သြားမယ္ဆိုု ရယ္ဒီပဲ။

မ်က္ႏွာေသးေသးေလးမိုု ့သာ ေတာ္ေတာ့တာ မ်က္ႏွာက စေကာေလာက္မ်ားဆိုုရင္ အလွၿပင္ဖိုု ့ ေန ့တဝက္ေလာက္ အခ်ိန္ယူမလား မသိဘူး ထြက္လာေတာ့လည္း ဘာမွမထူးပါလားလိုု ့ ကိုုယ္တိုု ့က ေကာင္းခ်ီးေပးၾကတယ္။ ခႏၶာကိုုယ္၊ ေၿခေထာက္၊ မ်က္ႏွာအေနအထား မဟုုတ္လိုု ့နဲ ့ ဓာတ္ပံုုရိုုက္လိုု ့မၿပီးေတာ့ဘူး။ ကိုုယ့္ဘြဲ ့ႏွင္းတက္ဖိုု ့ ေနာက္ႏွစ္ ယူအက္စ္ကိုု လာမွာေလ။ အဲဒီလိုု အလွၿပင္ပံုုမ်ိဳး၊ ဓာတ္ပံုုရိုုက္ပံုုမ်ိဳး၊ ေနာက္က်တတ္ပံုုမ်ိဳးနဲ ့ တိုုးေတြရဲ ့ ခပ္သုုတ္သုုတ္ႏွင္ပံုုမ်ိဳးနဲ ့ ဟ..ဟ ေတြ ့ၾကၿပီေဟ့။ အရင္တုုန္းက အိမ္မႈကိစၥကူမလုုပ္တဲ့ေကာင္ေတြကိုု အၿမင္ကပ္တာ ခုု အၿမင္ကပ္တာ တစ္ခုုထပ္တိုုးၿပီ။ ဘာကိုုလဲ... ေနာက္က်အခ်ိန္မေလးစားတတ္တဲ့သူေတြကိုု။ အဲဒီေနာက္က်တဲ့ ၃ ေယာက္ ေရာက္လာေတာ့မွ ကားထြက္ေတာ့ ၈ နာရီ ခြဲေနၿပီ။ တိုုးကား ဗင္ကား ခရီးသည္ ၁၂ ေယာက္ တိုုးဂိုုက္က ကယ္ဗင္ ကားေမာင္းသမားက အက္ဒီ။ တရုုတ္ခရီးသည္အမ်ားစုုက အဂၤလိပ္စကားမတတ္ေတာ့ ဂိုုက္က တရုုတ္၊ အဂၤလိပ္ ႏွစ္ဘာသာနဲ ့ ရွင္းၿပတယ္။


ပထမဆံုုး သြားလည္မဲ့ေနရာက မိုုင္ ၅၀၊ ၁ နာရီ အေဝး နယူးဂ်ာဆီၿပည္နယ္ ပရင့္စတန္ၿမိ ုု ့က ပရင့္စတန္ တကၠသိုုလ္။ ပရင့္စတန္တကၠသိုုလ္အတြက္ ၁၀ ေပးရေတာ့ ဟင္ တကၠသိုုလ္ ဝင္လည္တာမ်ား ပိုုက္ဆံေပးရတယ္ ကိုုယ္ ေဘာ့စတြန္မွာ ဟားဗတ္နဲ ့ အမ္အိုုင္တီကိုု သြားလည္တုုန္းက ဖရီးပါ ပရင့္စတန္က ေစ်းၾကီးတယ္ေနာ္။ ဝိုုင္းနဲ ့ကိုုယ္၊ ဘရြတ္ကလင္းက အဘိုုးၾကီးတိုု ့ကိုု အဂၤလိပ္ဘာသာနဲ ့ ပရင့္စတန္တကၠသိုုလ္ကိုု လိုုက္ၿပေပးတဲ့ တိုုးဂိုုက္မေလးက တရုုတ္မေလး။ အၿပန္အလွန္ မိတ္ဆက္ၾကၿပီးေတာ့ ဂိုုက္မေလးက ရွင္းၿပပါတယ္။ ၁၇၄၆ ခုုႏွစ္မွာ နယူးဂ်ာဆီေကာလိပ္အၿဖစ္ တည္ေထာင္ခဲတဲ့ ပရင့္စတန္တကၠသိုုလ္ဟာ ခုုေတာ့ ထိပ္တန္းတကၠသိုုလ္တစ္ခုုပါ။ အေမရိကန္ေတာ္လွန္ေရးမတိုုင္ခင္ တည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ ကိုုလိုုနီတကၠသိုုလ္ ကိုုးခုုထဲက တစ္ခုုၿဖစ္ၿပီး အေမရိကန္ႏိုုင္ငံရဲ ့ စတုုတၱေၿမာက္ သက္တမ္းအရွည္ၾကာဆံုုး ေကာလိပ္တစ္ခုုပါ။ ပရင့္စတန္တကၠသိုုလ္ကေန အေမရိကန္သမၼတႏွစ္ေယာက္၊ ႏိုုဘယ္ဆုုရွင္ ၃၇ ေယာက္၊ အမ်ိဳးသားသိပၺံဆုုရွင္ ၁၇ ေယာက္၊ Abel ဆုုရွင္ ၂ ေယာက္၊ ဘယ္ဆုု ဘယ္ႏွစ္ေယာက္လိုု ့ ရွင္းၿပေပမဲ့ အကုုန္မမွတ္မိလိုုက္ဘူး။

ပရင့္စတန္ေက်ာင္းထြက္ေတြထဲက သမၼတ၊ သိပၺံပညာရွင္၊ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားတဲ့လူေတြ နာမည္ေတြ ေၿပာၿပေပမဲ့ အဲဒီအပိုုင္းမွာ ဗဟုုသုုတ နည္းရွာေလေတာ့ မမွတ္မိဘူး။ ဂူဂယ္၊ အေမဇုုန္၊ အီးေဘေတြရဲ ့ စီအီးအိုု၊ မစ္ရွဲအိုုဘားမားက ပရင့္စတန္ေက်ာင္းထြက္ေတြပါတဲ့။ အဲ...မစ္ရွဲအိုုးဘားမားေတာ့ သိသဟ။ ကိုုယ္တိုု ့ဝင္ခဲ့တဲ့ မိန္းတံခါးမၾကီးကိုု ညႊန္ၿပၿပီး ပရင့္စတန္းေက်ာင္းမွာ အယူတစ္ခုု ရိွပါသတဲ့။ ဘြဲ ့မရေသးဘဲနဲ ့ အဲဒီမိန္းတံခါးၾကီးကေန မထြက္မိေစနဲ ့ ထြက္မိရင္ ဘြဲ ့မရဘူးတဲ့။ ပရင့္စတန္ေက်ာင္းသားေတြဟာ မိန္းတံခါးမၾကီးေဘးနားက တံခါးေပါက္ကေနပဲ ဝင္ထြက္ၾကတယ္။ ပိုုၿပီးစိတ္ခ်ခ်င္ရင္ေတာ့ ဟိုုးနားက တံခါးေပါက္ကေန ဝင္ထြက္ၾကပါသတဲ့။ ဖရက္ရွာဝဲကမ္းေန ့ဆိုုရင္ ေက်ာင္းအုုပ္ၾကီး ဆံုုးမစကားၿပီးတာနဲ ့ ဖရက္ရွာေလးေတြဟာ ေဟာဒီ  Nassau Hall ေရွ ့ လာေရာက္စုုရံုုးၾကၿပီး ဒီတံခါးမၾကီးေရွ ့မွာ ေက်ာင္းသီခ်င္းေတြ သံၿပိ ုုင္သီဆိုုေလ့ရိွပါသတဲ့။

၁၇၇၇ ပရင့္စတန္တိုုက္ပြဲတုုန္းက ထြက္ေၿပးသြားတဲ့ ၿဗိတိသွ်ေတြရဲ ့ သမိုုင္းဝင္ အေၿမွာက္ကိုု ၿမွပ္ႏွံထားတဲ့ Canon Green
အလယ္က မည္းမည္းဖုုလံုုးေလးက အေၿမွာက္

Nassau Hall ကေတာ့ တကၠသိုုလ္ရဲ ့ သက္တမ္းအရင့္ဆံုုး အေဆာက္အဦးပါ။ ၁၇၅၄ မွာ တည္ေဆာက္ခဲ့ၿပီး ၁၇၅၆ မွာ ၿပီးတယ္။ ၁၇၇၇ ပရင့္စတန္တိုုက္ပြဲမွာ ပါဝင္ခဲ့ပါတယ္။ ခုုေတာ့ ပါခ်ဳပ္၊ အုုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႈးရံုုး အေဆာက္အဦး ၿဖစ္ေနၿပီး တကၠသိုုလ္အလယ္ေကာင္မွာရိွတဲ့ တကၠသိုုလ္အမွတ္အသား တစ္ခုုပါတဲ့။ ၁၈၇၉  ေက်ာင္းဆင္းေတြ လႈဒါန္းထားတဲ့ ေၾကးသြန္းက်ားႏွစ္ေကာင္က အေဆာက္အဦးအဝင္ဝမွာ ခန္ ့ခန္ ့ညားညား ရိွေနပါတယ္။ Nassau Hall အေရွ ့ဖက္မွာ ပရင့္စတန္တိုုက္ပြဲမွာ ၿဗိတိသွ်ေတြ ထြက္ေၿပးတုုန္းက က်န္ခဲ့တဲ့ သမိုုင္းဝင္အေၿမာက္တလက္ ရိွပါတယ္။ ၁၈၁၂ စစ္မွာ New Brunswick က ယူသြားၿပီးေတာ့ ၿပန္ေပးလိုု ့ ၿမိ ုု ့အေရွ ့ဖက္မွာ ထားပါတယ္။ ေနာက္ႏွစ္ႏွစ္ၾကာေတာ့ ပရင့္စတန္ေက်ာင္းသားေတြက စစ္ဆင္ေရးတရပ္အေနနဲ ့ ညတြင္းခ်င္း ေက်ာင္းကိုုၿပန္သယ္လာၿပီး ၁၈၄၀ မွာေတာ့ ခုုလက္ရိွေနရာမွာ ၿမွပ္ႏွံလိုုက္ပါတယ္။

ေနာက္အေၿမာက္ေသးတစ္ခုုက Whig ေဟာနားက ၿမက္ခင္းၿပင္ေအာက္မွာ ၿမွပ္ႏွံထားပါတယ္။ ၁၈၇၅ ခုုႏွစ္မွာ Rutgers တကၠသိုုလ္ေက်ာင္းသားေတြ ခိုုးယူသြားလိုု ့ သူပိုုင္ငါပိုုင္ ၿငင္းခုုန္ၾကတာ စစ္ၿဖစ္ၿပီး ပရင့္စတန္ကိုု ၿပန္အပ္လိုုက္ရပါသတဲ့။ Rutgers ေက်ာင္းသားေတြဟာ ပရင့္စတန္တကၠသိုုလ္ဝင္းထဲက အေၿမာက္ကိုု တိတ္တဆိတ္ ေဆးအနီေရာင္ေတြ သြားၿခယ္ၾကတာ ထံုုးတမ္းအစဥ္အလာေတာင္ ၿဖစ္ေနပါၿပီ။ ၂၀၁၁ ႏိုုဝင္ဘာမွာ Rutgers ေက်ာင္းသားေတြ အစဥ္အလာမၿပတ္ ပရင့္စတန္တကၠသိုုလ္ဝင္းထဲက အေၿမာက္ကိုု ခိုုးေၾကာင္ခိုုးဝွက္ ေဆးအနီ သြားမႈတ္တဲ့အေၾကာင္း မွတ္တမ္းတင္ထားတဲ့  documentary ဗီဒီယိုုဟာ ၂၀၁၂ ေဆာင္းဦးရာသီ နယူးဂ်ာဆီရုုပ္ရွင္ပြဲေတာ္မွာ အေကာင္းဆံုုးေက်ာင္းသား ရုုပ္ရွင္ဆုု ရသြားတယ္။ ၂၀၁၂ ဟားဗတ္၊ ေယးလ္တကၠသိုုလ္ ေဘာလံုုးအသင္းေတြကိုု ေအာင္ႏိုုင္ၿပီး ခ်န္ပီယံဆုုရတုုန္းက Nassau Hall ေရွ ့က Cannon Green လိုု ့ ေခၚၾကတဲ့ အေၿမာက္ထားရိွတဲ့ ၿမက္ခင္းၿပင္မွာ မီးပံုုပြဲ ဆင္ႏႊဲၾကပါသတဲ့။


ပရင့္စတန္တကၠသိုုလ္ရဲ ့ ထူးၿခားခ်က္က undergraduate ဦးစားေပးပါ။ ဟားဗတ္တိုု ့လိုုေက်ာင္းေတြက ဘြဲ ့လြန္ေတြအတြက္ ေကာင္းတယ္။ ပထမႏွစ္မွာ ဘယ္သာသာကိုုမွ ေရြးခ်ယ္စရာမလိုုဘဲ သိပၺံ၊ ဝိဇၨာ အကုုန္သင္ရတယ္။ ၿပီးေတာ့မွ တက္ခ်င္တဲ့ေမဂ်ာေတြေရြးခ်ယ္ၿပီး ေက်ာင္းေတြ ေရြးခ်ယ္ရပါသတဲ့။ စာၾကည့္တိုုက္ၾကည့္ရင္ မၾကီးသလိုုထင္ရေပမဲ့ ေၿမေအာက္ထပ္ သံုုးထပ္ရိွလိုု ့ စာအုုပ္ေတြ အမ်ားၾကီး ရိွပါတယ္။ ေနာက္ထပ္လည္း စာၾကည့္တိုုက္အသစ္ ရိွပါေသးသတဲ့။ ဘုုရားရိွခိုုးေက်ာင္းၾကီးက ခန္ ့ညားပါတယ္။ ဘာသာေပါင္းစံုု ဝတ္ၿပ ုုႏိုုင္တဲ့ ေနရာေတြ ရိွပါသတဲ့။ ပရင့္စတန္ေက်ာင္းသားေတြဟာ ႏိုုင္ငံၿခားဘာသာတခုုခုုကိုု မၿဖစ္မေန ယူရေတာ့ အဲဒီအေဆာင္ေတြဟာ ႏိုုင္ငံၿခားဘာသာ သင္ေပးတဲ့ အေဆာင္ေတြပါတဲ့။

ဟိုုးဖက္ကေတာ့ အားကစားခန္းမေဆာင္၊ ဒီဖက္ကေတာ့   ေက်ာင္းသားေဆာင္ေတြပါ။ တစ္ႏွစ္ကိုု ေနထိုုင္စားစရိတ္၊ ေက်ာင္းလခေတြ ေပါင္းလိုုက္ရင္ ၆ ေသာင္းေလာက္က်ေတာ့ ေတာ္ေတာ္ေစ်းၾကီးတယ္။ ဒါေပမဲ့ တၿခားနာမည္ၾကီးတကၠသိုုလ္ေတြနဲ ့ ယွဥ္လိုုက္ရင္ သက္သာေနေသးတယ္။ ဝင္ေငြနည္းတဲ့ မိသားစုုက ေက်ာင္းသားေတြအတြက္ စေကာ္လားရွစ္ပရိုုဂရမ္ေတြ ရိွပါတယ္။ ေက်ာင္းၿပီးလိုု ့ အလုုပ္ရမွ ဆပ္ရတာတဲ့ ေကာင္းလိုုက္တာ။ ပရင့္စတန္တကၠသိုုလ္မွာ အမိုုးခံုုး ၆ ခုုေလာက္ ရိွပါတယ္။ ဒီအမိုုးခံုုးကေတာ့ အထူးၿခားဆံုုး ေက်ာင္းဂီတပြဲေတြအတြက္ သီခ်င္းတိုုက္ၾကရင္ အသံပိုုေကာင္းတယ္ထင္လိုု ့ ဒီအမိုုးခံုုးေအာက္မွာပဲ တိုုက္ၾကသတဲ့။ ညဖက္ေတြဆိုု ဟိုုအဖြဲ ့က လာသီခ်င္းတိုုက္လိုုက္၊ ဒီအဖြဲ ့က သီခ်င္းတိုုက္လိုုက္နဲ ့ဆိုုေတာ့ အနားကေက်ာင္းသားေဆာင္ေတြကေတာ့ ေဖ်ာ္ေၿဖပြဲ concert အေသးေလး နားဆင္ေနရသလိုုပဲတဲ့။


MacCarter ၊ Theater Art Museum ေတြ ရိွပါတယ္။ အလက္ဇႏၵားေဟာ ဘြဲ ့ႏွင္းသဘင္ခန္းမေဆာင္ ရာဇဝင္က နည္းနည္းထူးၿခားပါတယ္။ တခါတုုန္း ပရင့္စတန္အာခီေက်ာင္းသားတစ္ေယာက္ရဲ ့ ဒီဇိုုင္းကိုု ဆရာက လက္မခံဘူး။ ေက်ာင္းၿပီးလိုု ့ လုုပ္ငန္းခြင္ဝင္၊ ေအာင္ၿမင္လာေတာ့ အဲဒီေက်ာင္းသားက ဘြဲ ့ႏွင္းသဘင္ေဆာက္ဖိုု ့ ကုုန္က်ေငြ အကုုန္လံုုးကိုု လႈဒါန္းတယ္။ ဒါေပမဲ့ ၿခြင္းခ်က္တခုုက ...ဘာလဲ ေက်ာင္းသားဘဝတုုန္းက သူဆြဲခဲ့တဲ့ ဒီဇိုုင္းကိုု သံုုးရမယ္တဲ့လား။ အေဆာက္အဦးဒီဇိုုင္းက လွသားပဲ ဆရာက ဘာလိုု ့ ပယ္ခ်ပါလိမ့္။ အဲဒီဇာတ္လမ္းေလးၾကားေတာ့ မင္း ယူအက္စ္မွာ ေအာင္ၿမင္မွာမဟုုတ္ဘူးလိုု ့ ေၿပာခဲ့ဖူးတဲ့ ပရက္ဖက္ဆာ လာမန္းကိုု ေၿပးသတိရမိတယ္။ ကိုုယ္ ေအာင္ၿမင္တဲ့ေန ့အထိ ပေရာ္ဖက္ဆာလာမန္းကိုု က်န္းက်န္းမာမာနဲ ့ အသက္ရွည္ေစခ်င္တယ္။ ဒလိုုင္းလားမား ဓာတ္ပံုုေတြ ေက်ာင္းဝင္းေနရာအႏွံ ့ ေတြ ့တယ္ေနာ္။ ဟုုတ္တယ္ ေရွ ့လက်ရင္ ဒလိုုင္းလားမား ေက်ာင္းကိုု လာေဟာေၿပာမွာမိုု ့ ၿပင္ဆင္ေနတာ။ အားလံုုး စိတ္လႈပ္ရွားတက္ၾကြေနၾကတယ္။ ဒီတာဝါတိုုင္က ဘာအတြက္လဲဟင္။ မသိဘူး အရင္ကတည္းက ရိွႏွင့္ေနတာ အရင္တုုန္းက ေက်ာင္းသားေတြ တက္ၾကေသးတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ဂရပ္ဖကိတီေတြ မႈတ္မွာ၊ တခုုခုုပ်က္စီးသြားမွာ စိုုးရိမ္လိုု ့ ေက်ာင္းအုုပ္ၾကီးအမိန္ ့နဲ ့ မတက္ရေတာ့ဘူး။

ဒီေန ့က တနဂၤေႏြေန ့ဆိုုေတာ့ ေက်ာင္းသားေတြ အိပ္ေနက်တုုန္း ဒါ့ေၾကာင့္ ရွင္းလင္းေနတာ။ ႏုုိ ့မိုု ့ အေဆာင္ေရွ ့ ၿမက္ခင္းၿပင္မွာ ေနဆာလံႈတဲ့သူ၊ စာဖတ္တဲ့သူ၊ ပစ္ကနစ္ထြက္တဲ့သူေတြနဲ ့ ဆူညံပြက္ေလာ ရိုုက္ေနတတ္တာ။ ဒီအေဆာက္အဦးမွာ ေက်ာင္းဆင္းခုုႏွစ္ကမၺည္းၿပားေတြ ကပ္ထားတယ္။ မင္းတိုု ့ေက်ာင္းၿပီးသြားရင္လည္း ကပ္ၾကမွာေပါ့။ ဟုုတ္တယ္ ၂၀၁၇ ေက်ာင္းဆင္းဆိုုၿပီး။ မင္းတိုု ့ ပရင့္စတန္တကၠသိုုလ္က သိပ္လွတာပဲ။ ကိုုယ္ေရာက္ဖူးတဲ့ တကၠသိုုလ္ထဲမွာ ဟားဗတ္ၿပီးရင္ မင္းတိုု ့ေက်ာင္းကိုု အၾကိ ုုက္ဆံုုးပဲ အမ္အိုုင္တီ၊ အိုုင္အိုုဝါတကၠသုုိလ္ထက္ လွတယ္။ ဝိုုင္းကေတာ့ သူတက္ခဲ့တဲ့ ၿပင္သစ္တကၠသိုုလ္နဲ ့တူလိုု ့ ေက်ာင္းကိုု သတိရတယ္တဲ့။ ဒါေပမဲ့ ပရင့္စတန္တကၠသိုုလ္က သူတိုု ့ေက်ာင္းေလာက္ မက်ယ္ဘူးတဲ့။ ကိုုယ္ တက္ဖူးတဲ့ ေက်ာင္းေတြထဲမွာေတာ့ အန္ယူအက္စ္ စကၤာပူအမ်ိဳးသားတကၠသိုုလ္က အေကာင္းဆံုုး။ ဒါေပမဲ့ ဟားဗတ္၊ ပရင့္စတန္ေလာက္ မလွဘူး။

Alexander Hall Auditorium ေက်ာင္းသားဘဝတုုန္းက ၿငင္းပယ္ခံရတဲ့
ဒီဇိုုင္းနဲ ့ေဆာက္လုုပ္လႈဒါန္းထားတဲ့ ဘြဲ ့ႏွင္းသဘင္ေဆာင္
တာဝါတိုုင္

ပရင့္စတန္တကၠသိုုလ္ဝင္းထဲ သြားလည္လိုု ့ ပိုုက္ဆံေပးရတာ မဟုုတ္ဘဲ တိုုးဂိုုက္ခ ၁၀ ေပးရတာ။ မဆိုုးပါဘူး တကၠသိုုလ္အေၾကာင္း သိရတာနဲ ့ တန္ပါတယ္။ တရုုတ္ေတြဂိုုက္က အၿဖ ူပါလား ၾကည့္ရတာ သူသင္ထားတဲ့ တရုုတ္စကား ေလ့က်င့္ဖိုု ့ ဂိုုက္လုုပ္ေနတာ ထင္တယ္။ စုုရပ္ၿပန္ေရာက္ေတာ့ ေရွ ့တန္းမွာထိုုင္တဲ့ တရုုတ္မေလး ၂ ေယာက္နဲ ့ တရုုတ္ေလး မေရာက္ေသးလိုု ့ ဂိုုက္က ဖုုန္းေခၚရတယ္။ ဟမ္မေလး... တဖြဲ ့ၿပီးတဖြဲ ့ မရိုုးႏိုုင္ေအာင္ ေစာင့္ရပါလား။ ကိုုယ္တိုု ့ အက္ေကးဒီးယား သြားတုုန္းကဆိုုရင္ ၅၄ ေယာက္ အလြန္ဆံုုးေနာက္က် ငါးမိနစ္ပဲ။ ဘယ္သူ ့ကိုုမွ သိပ္ၿပီးေစာင့္ရတယ္ မရိွဘူး။ အမယ္မင္း... ဒီတေခါက္ေတာ့ စထြက္ကတည္းက ေစာင့္ရတာ ခုုထိ ေစာင့္ရတုုန္း။ ကိုုယ္ ကြန္ပလိမ္းတာကိုု ဝိုုင္းလည္း မတားေတာ့ဘူး။ ဝိုုင္းပါ ကူၿပီး ကြန္ပလိမ္းခ်င္တယ္ ထင္ပါ့။ ေနာက္ နာရီဝက္ေလာက္ ကားေမာင္းရင္ ပန္းသီးေတြခူးမဲ့ Turhune ၿခံကိုု ေရာက္ပါၿပီ။ ရက္စ္ဘယ္ရီ၊ စေတာ္ဘယ္ရီ သြားခူးတုုန္းက ၿခင္းေတာင္းထဲေရာက္တာ နည္းနည္း ဗိုုက္ထဲေရာက္တာ မ်ားမ်ား။ ပန္းသီးဆိုုေတာ့ ဗိုုက္ထဲမ်ားမ်ား ေရာက္မယ္မထင္ပါဘူး။

ေက်ာင္းဆင္းႏွစ္ ကမၺည္းမွတ္တမ္းတင္ၿပားေတြကိုု ေရးထြင္းထားတဲ့ အေဆာင္

နည္းနည္းရွည္သြားလိုု ့ ပန္းသီးခူးတာနဲ ့ အန္းမစ္ခ်္ေတြ အေၾကာင္းကိုု အပိုုင္း ၂ မွာ ဆက္ပါမယ္။

1 comment:

Anonymous said...

စန္းထြန္းနဲ ့တ၀ၾကီးလုုိက္လည္ပစ္လုုိက္တယ္။
ပန္းသီးမမက္တဲ့ကုုိယ္ေတာင္လတ္လတ္ဆတ္ဆတ္ဆုုိေတာ့စားခ်င္လာတယ္။
ကုုိယ္ေတာ့ဘလူးဘယ္ရီရာသီတုုန္းကသြားခူးတာကုုန္ေအာင္မစားႏုုိင္လိုု ့ဖရီဇာထဲထဲ့ထားလိုုက္ရတယ္။
အန္းမစ္ခ်္ေတြအေၾကာင္းခဏခဏၾကားဖူးတယ္။ သိပ္စိတ္၀င္စားဘိုု ့ေကာင္းတယ္ေနာ္။ မ်က္ျမင္ဆုုိေတာ့ပိုုစိတ္၀င္စားစရာေကာင္းမွာေပါ့။
မမအုုိင္အိုုရာ