ရက္ကြက္ထဲမွာေတာ့ဗ်ာ - ၁၁

Thunder Over Louisville ၊ Derby ပြဲေတြနဲ ့အတူ ကန္တက္ဂီၿပည္နယ္ လူးဝစ္ဗီလ္ၿမိ ု  ့ကလည္း နာမည္ၾကီးပါတယ္။ ဧၿပီ ၂၁ စေနေန ့မွာေတာ့ နာမည္ၾကီး Thunder ကို ခ်ီတက္ၾကပါတယ္။ ဝန္ထမ္းေတြရဲ  ့ မိသားစုဝင္ေတြ၊ မိတ္ေဆြသူငယ္ခ်င္းေတြ ေခၚခြင့္ရိွတာေၾကာင့္ အိမ္ရွင္မိသားစုလည္း လိုက္ပါၾကပါတယ္။ ဘယ္ေလာက္မ်ား အားေပးၾကသလဲဆိုရင္ ၁၃ေယာက္ဖိတ္တဲ့လူေတာင္ ရိွသဗ်ား။ ယဥ္ေၾကာပိတ္ဆို ့မူ၊ ကားပါကင္ေနရာ အခက္အခဲေတြ အဆင္ေၿပေအာင္ ကုမၸဏီရံုးေဟာင္းကေန ပြဲက်င္းပရာ ၿမိ ု ့လယ္ အိုဟိုင္းရိုးၿမစ္ကမ္းေဘးနားအထိ Shuttle ေတြ ေၿပးဆြဲေပးပါတယ္။ ရာသီဥတုကလည္း တိမ္ေတြဖံုးကာ ေနေရာင္မၿမင္။ ဒါေႏြဦးလားလို ့ ေမးယူရအာင္ ခ်မ္းစိမ့္ေနပါတယ္။


ရာသီဥတု ေအးေအးမွာ ေကြးေနၾကလို ့ လူစည္ပါ့မလားလို ့ ထင္ေနတာ ၿမိ  ု ့ထဲေရာက္တာနဲ ့ တက္တက္စင္ေအာင္ လြဲပါေတာ့တယ္။ တၿမိ  ု ့လံုးကလူေတြ ဒီပြဲကို ေရာက္ေနၾကတယ္နဲ ့ တူပါရဲ ့။ ကုမၸဏီကြင္းထဲ ဝင္တာနဲ ့ လက္ပတ္ေလးေတြ ဝတ္ရပါၿပီ။ တဲထိုးၿပီး ေကြ်းေမြးေနတာ သြားတန္းစီေတာ့ အေမရိကန္ေတြ အသည္းစြဲ ေဟာ့ေဒါ့၊ ဟမ္ဘာဂါ။ ေဂၚဖီကို ေခါက္ဆြဲေၿခာက္ထုပ္ ေၿခထည့္ကာ Marionese နဲ ့ သုတ္ထားတဲ့ Salad ကိုေတာ့ အၾကိ ုက္ေတြ ့ခဲ့တယ္။ ဝိုင္၊ ဘီယာ၊ အေအးက ၾကိ ုက္သေလာက္ေသာက္။ ကေလးေတြအတြက္ကလည္း ခုန္ေပါက္ေဆာ့တဲ့ ေလအိတ္အိမ္ၾကီးေတြ ရိွေတာ့ ၾကြက္ၾကြက္ညံေနၾကတာေပါ့။




လူၾကီးေတြက စားလိုက္၊ ေသာက္လိုက္၊ စကားေတြေၿပာလိုက္ ေလယာဥ္ပ်ံေတြ လာရင္ ေကာင္းကင္ၾကီးကို ေမာ့လိုက္နဲ ့။ ကေလးေတြအတြက္ကလည္း ပူေဖာင္းေတြမႈတ္တဲ့ ဆပ္ၿပာရည္ဗူးေတြ၊ အေရာင္ေတာက္ေတာက္ ဆြဲၾကိ ုးေလးေတြ ေပးေတာ့ ေပ်ာ္သဗ်ား။ ဗိုက္တင္းေနတာေလးကို ေလွ်ာ့သြားေအာင္ ၿမစ္ကမ္းဖက္ကို ေၿခဆန္ ့ပါတယ္။ တခ်ိဳ ့ကလည္း လမ္းသလားလို ့၊ တခ်ိဳ ့ကလည္း ခံုကေလးေတြမွာ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးထိုင္ရင္း ေကာင္းကင္ၾကီးကို ေမာ့လို ့၊ တခ်ိဳ ့ကလည္း အခင္းေပၚမွာ လဲေလ်ာင္းရင္း ရႈစားလို ့၊ တခ်ိဳ ့ကလည္း အိပ္လို ့ ေလယာဥ္ပ်ံေတြလာရင္ ေကာင္းကင္ၾကီးကို ေမာ့ၾကည့္လိုက္ၾကနဲ ့ ကမ္းလံုးညြတ္ စည္ကားပါတယ္။


ဒုတိယ ကမၻာစစ္အတြင္း ဂ်ပန္ေတြကို တိုက္ခဲ့တဲ့ ေလယာဥ္ေတြကေန ေခတ္မွီ လြန္းပ်ံယာဥ္ၾကီးေတြအထိ ကြ်မ္းထိုးၿပလိုက္၊ ဝိုက္ၿပလိုက္၊ နိမ့္နိမ့္ေလးပ်ံၿပလိုက္၊ အၿမင့္ၾကီးပ်ံၿပလိုက္နဲ ့ ပံုသဏၭန္မ်ိဳးစံု ပ်ံပါတယ္။


မုန္ ့ဆိုင္ေတြ၊ အရုပ္ဆိုင္ေတြနဲ ့ ၿမန္မာၿပည္က ပြဲေစ်းလိုပါပဲ။ သၾကၤန္စတိုင္ ေဆးေရာင္စံု ဆံပင္တုေတြ စြပ္ထားတာ ေတြ ့ပါတယ္။ ညေရာက္ရင္ အဲဒီအေမာက္ေလးက မီးေရာင္စံုေၿပးလို ့ ကေလးေတြ အၾကိ ုက္ေပါ့။


ေရွးေခတ္စတိုင္ ဦးထုပ္လွလွၾကီးေတြ ေဆာင္းထားတဲ့ အန္တီၾကီးေတြကို ေတြ ့ေတာ့ အဲဒါ သူတို ့ေတြ Derby ပြဲ သြားခဲ့တယ္ဆိုတာ အဲဒီဦးထုပ္ေတြ ၿမင္တာနဲ ့ သိတယ္လို ့ ဆိုပါတယ္။ ၿမင္းပြဲကို သြားဖို ့က ကမၻာ့ဖလားပြဲလို ေစ်းၾကီးပါတယ္တဲ့။


UK(University of Kentucky) ဘတ္စကတ္ေဘာအသင္းက အေတာ္နာမည္ၾကီးတာ ေတြ ့လိုက္ရတယ္။ ဗိုလ္စြဲတဲ့အသင္းမို ့လို ့ ဂုဏ္ယူစြာနဲ ့ ေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား အသင္းအကႌ်ဝတ္ထားၾကတယ္။ လူငယ္ေတြက ရံုးကအန္ကယ္ၾကီး UK အသင္းဂ်ာစီ ဝတ္ထားတာၿမင္လို ့စီ..ေအ..တီ..အက္စ္..ကတ္စ္..ကတ္စ္..လုိ ့ လက္ညိႈးေလးေထာင္ကာ အက်ယ္ၾကီးေအာ္ကာ ႏႈတ္ဆက္ရင္ ဝင္းထဲက ကေလး၊လူၾကီး UK ပရိသတ္ေတြလည္း ၿပန္ႏႈတ္ဆက္ၾကပါတယ္။ အၿပာေရာင္ WILDCATS ကို  အတိုေကာက္ CATS လို ့ ေခၚၿပီ း  အနီေရာင္ CARDINALS ကိုေတာ့ CARDS လို ့ ေခၚဆိုၾကပါတယ္။ CARDS ေတြရဲ  ့ အမွတ္အသားၿဖစ္တဲ့ အနီေရာင္သိမ္းငွက္ရုပ္ကို ကားေနာက္ဖက္ နံပါတ္ၿပားမွာ အလွဆင္ထားတာေတြ ့သလို၊ ကားမွန္၊ အိမ္ေရွ  ့ေတြမွာလည္း အလံေတြ၊ ဘုတ္ေတြနဲ ့ ဆင္ထားတတ္ပါေသးတယ္။


အာရွသားက နည္းရတဲ့အထဲ အလုပ္ဝင္တာလည္း မၾကာေသးေတာ့ ကိုယ္သိတဲ့လူကလည္း နည္းနည္းေလး။ ငုတ္တုတ္ေမ့လိုက္၊ ေလယာဥ္ပ်ံေတြလာရင္ ေမာ့လိုက္၊ Katie အတြက္ ပူေဖာင္းမႈတ္ေပးလိုက္၊ Lucas အတြက္ ေဘာလံုးသိမ္းေပးလိုက္။ ကေလးေတြကို ေဝတဲ့ အလင္းၿဖာေနတဲ့ ကြင္းကို  ေခါင္းမွာ စြပ္၊ ဖန္နယ္ကိတ္၊ ေၿပာင္းဖူးေပါက္ေပါက္ေတြ ေကြ်းရင္စားလိုက္ အခ်ိန္ၿဖ ုန္းေနရာကေန ည ၉နာရီခြဲခါနီးေတာ့ ရဟတ္ယာဥ္က အေမရိကန္အလံေလး သယ္လာတာကို ေအာက္ကေန ဆလိုက္နဲ ့ထိုးပါတယ္။ အားကစားပြဲေတြမွာ အလံတင္ ႏိုင္ငံေတာ္သီခ်င္းဆိုၿပီး ဖြင့္လွစ္သလို ခုလည္း ႏိုင္ငံေတာ္အလံကို ရဟတ္ယာဥ္က သယ္ေဆာင္ၿပီး Fireworks ကို ဖြင့္လွစ္ပါတယ္။


ၿပီးေတာ့ ေလယာဥ္ပ်ံတစီးက ပ်ံဝဲၿပီး မီးရႈးမီးပန္းေတြ ေဖာက္ပါတယ္။ ၉ နာရီခြဲက ၁၀အထိ မရပ္မနား ရင္သပ္ရႈေမာလွပတဲ့  ခမ္းနားၾကီးက်ယ္တဲ့ မီးရႈးမီးပန္းေတြ ေတြ ့ခဲ့ရပါတယ္။ စကၤာပူအမ်ိဳးသားေန ့၊ ႏွစ္သစ္ကူးေန ့ေတြမွာ ေဖာက္တဲ့ မီးရႈးမီးပန္းေတြထက္ အပံုၾကီး သာပါတယ္။ ကန္တက္ကီမွေတာ့ ဇူလိႈင္၄ရက္ လြတ္လပ္ေရးေန ့၊ ႏွစ္သစ္ကူးညေတြမွာေဖာက္တဲ့ မီးရႈးမီးပန္းထက္ ဒီမီးရႈးမီးပန္းက အလွဆံုးပါတဲ့။ ကန္တက္ကီၿပည္နယ္နဲ ့ အင္ဒီယားနားၿပည္နယ္ကို ၿခားနားေပးထားတဲ့ အိုင္ဟိုင္းရိုးၿမစ္ကမ္းေဘးက မီးရႈးမီးပန္းကို အနီးအနားတဝိုက္ၿမိ ု ့ေတြကပါ လာအားေပးတာမို ့ ရာသီဥတုေအးတဲ့ၾကားက တိုးမေပါက္ေအာင္ စည္ကားခဲ့ပါတယ္။


စန္းထြန္းတေယာက္ ဘယ္ေလာက္မ်ားေမာ့ခဲ့သလဲဆိုရင္  ေနာက္ေန ့ ဇက္ကို ေဆးလိမ္းယူရတဲ့အၿဖစ္။ ၾကံ ုၾကိ ုက္လို ့ ဧၿပီလမွာမ်ား ကန္တက္ကီၿပည္နယ္ကိုေရာက္ခဲ့ရင္ Thunder နဲ ့ Derby ပြဲကို ဝင္ေမာ့ အဲေလ ဝင္ႏႊဲၾကပါလို ့ လက္တို ့လိုက္ပါရေစ။

ေစ်းဝယ္ၿခင္း အႏုပညာ
Good Friday မွာ မိုင္းတို ့ဆီ သြားလည္ေတာ့ ေလွ်ာ့ပင္းၾကပါတယ္။ Brand တဲ့  မၾကီးရဲ  ့ ညီမပီပီ သိတဲ ့ Brand ကို ဝင္ေလွ်ာ့ပင္းၾကတာ ဆူနမ္က ညည္းတို ့ႏွစ္ေကာင္ ေလွ်ာ့ပင္းလို ့ ၿပီးကို မၿပီးႏိုင္ေတာ့ဘူး။ ေနာက္ေန ့ ေလွ်ာ့ပင္းရင္ မလိုက္ေတာ့ပါဘူးတဲ့။ BANANA REPUBLIC မွာ ေလွ်ာ့ေစ်းရိွလို ့ ဝင္ေမႊၾကတာ ရွပ္အကႌ်ေလးေတြ ၾကိ ုက္တာေတြ  ့လို ဝယ္ေတာ့ ၂၀% Discount Card လုပ္ရင္ ခုဝယ္တဲ့ အကႌ်အတြက္ ၂၀% Discount ရမယ္ဆိုေတာ့ ဝမ္းသာအားရ ဒစ္စေကာက္ၾကပါတယ္။ လိပ္စာ၊ ဖုန္းနံပါတ္၊ SSN( Social Security Number) ၊ တႏွစ္ဝင္ေငြ ၿဖည့္ရပါတယ္။ မိုင္းက်ေတာ့ Approve ၿဖစ္ၿပီး စန္းထြန္းက်ေတာ့ Reject ။ မေက်ပြဲ ၂ခါႏႊဲေတာ့လည္း Reject ။ မိုင္းရဲ  ့ ကဒ္နဲ ့ ဒီေကာင့္လိုက္ရပါတယ္။ ဘာလို ့ Reject လဲဆိုေတာ့ Credit Score မရိွလို ့ပါတဲ့။


ဒီႏိုင္ငံရဲ ့ စနစ္က စလံုးနဲ ့ မတူေရးခ် မတူ။ ခရက္ဒစ္ကဒ္နဲ ့ သံုးၿပီး ၿပန္ဆပ္မွ Credit Scores တက္ပါတယ္။ အိမ္၊ ကားဝယ္ရင္ ကိုယ့္လက္ထဲမွာရိွတဲ့ေငြထက္ ပိုဝယ္ခ်င္ရင္ ပံုမွန္အလုပ္အကိုင္ရိွရင္ လစဥ္ေပးနဲ ့ ဝယ္လို ့ရပါတယ္။ Financing လုပ္တယ္လို ့ ေခၚပါတယ္။ Credit Scores မရိွရင္ မယံုၾကည္လို ့ဝယ္ေစ်းရဲ  ့ ၂၆% ပိုေဆာင္းေပးရပါတယ္။ ေက်ာင္းမွာတုန္းက တရုတ္ေတြ အိုင္ဖုန္းၾကတာ Credit Scores မရိွလို ့ ဆိုင္ကို ၃၀၀ Deposit ေပးၿပီး ဝယ္ရပါတယ္။ ကေမၻာဒီယားေလး Chantrea ကေတာ့ Capital One က ခရက္ဒစ္ကဒ္ေလွ်ာက္ၿပီး အိုင္ဖုန္းဝယ္တယ္။ ဝယ္ၿပီးတာနဲ ့ ခရက္ဒစ္ကဒ္ကို Cancel တယ္။ အၿမတ္ကေတာ့ ၃၀၀ Deposit တင္စရာမလိုဘဲ အိုင္ဖုန္းရၿပီး အဆိုးကေတာ့ ၿပန္ရေငြ ၆၀ ကို Capital One Bank ကေန ၃လၾကာမွ ရတယ္ဆိုပဲ။ Capital One Bank က အဲလို ဝန္ေဆာင္မႈေကာင္းတယ္။ စကၤာပူမွာေတာ့ လူငယ္ေတြ အေၾကြးကဒ္နဲ ့ ဝယ္ခ်င္ရာဝယ္ၿပီး ၿပန္မဆပ္ႏိုင္လို ့ ခရက္ဒစ္ကဒ္ေတြကို PR မွ၊ လစာ သံုးေထာင္က်ာ္ရမွ ထုတ္ေပးရမယ္လို ့ တင္းက်ပ္ေနခ်ိန္ စတိတ္မွာေတာ့ Credit Scores ေကာင္းေအာင္ ၾကိ ုးစားေနရသဗ်ား။


ေနာက္ေန  ့မွာ ဆူနမ္က မလိုက္ေတာ့ပါဘူး။ NORDSTORMS မွာ ဝယ္ရင္ Sales Tax ေပးစရာမလိုဘူးလို ့ ဆူနမ္က သတင္းေပးလို ့ ခ်ီတက္ၾကၿပန္တယ္။ ကိုယ္တို ့အၾကိ ုက္ဆံုးေနရာၿဖစ္တဲ့ အနီေရာင္ေလးေတြ တဒ္ထားတဲ့ SALES ဆိုတဲ့ေနရာေလးကိုပဲ အရင္သြားပါတယ္။ ေစ်းႏႈန္းၾကည့္လိုက္ေတာ့ ေထာင္ေက်ာ္။ မ်က္စိရွမ္းတာေနမွာပါေလဆိုၿပီး ေနာက္တၾကိမ္ ထပ္ၾကည့္တယ္။ ဟုတ္ပါၿပီ ေသခ်ာသြားၿပီ။ မိုင္းကို ၾကည့္လိုက္ေတာ့လည္း သူလည္း ဇေဝဇဝါနဲ ့ေသခ်ာရဲ ့လား မ်က္ႏွာေပးနဲ ့။ ဖိနပ္တရန္ ေကာက္ကိုင္လိုက္တယ္။ ငါးရာက်ာ္။ ေစ်းက အနည္းဆံုး သံုးရာအထက္ေတြခ်ည္းပဲ။ အသာေလး ခပ္ယို ့ယို ့ေလး လွ်ိဳကာ ၿပန္လစ္လာၾကတယ္။ ဆူနမ္တေကာင္ NORDSTORMS ကေန ဘာမ်ား ဝယ္တာပါလိမ့္လို ့ သိခ်င္သြားၾကတယ္။ ေမးၾကည့္ေတာ့ သူလည္း သိဘူးတဲ့ Asmita ၊ Rama တို ့က လွတယ္လို ့ ေၿပာလို ့တဲ့။ Sales Tax ဘယ္ေပးရလိမ့္မတုန္း။ ဒီေလာက္ ေစ်းၾကီးတဲ့ဟာ။ ေနာက္ဆို ဒီလို ေပါေပါပဲပဲဆိုင္ေတြ လာမေၿပာနဲ ့။ တို ့နဲ ့ တန္ဘူးလို ့ မိုင္းနဲ ့ စန္းထြန္း ႏွစ္ေကာင္သား တေလသံတည္းထြက္တယ္။


စလံုးမေတြ ၾကိတ္ၾကိတ္တိုးေနရင္ ဝင္သာတိုးလို ့ မၾကီး မွာၾကားထားတဲ့အတိုင္း ဘိုမေတြ ၾကိတ္ၾကိတ္တိုးေနလို ့ ဝင္တိုးၾကပါတယ္။ The Limited 40% ကပ္တင္းေကာင္းမြန္တဲ့အၿပင္ အသားလည္း ေကာင္းတာမို ့ဇီးရိုးဆိုဒ္ရွာကာ ေဘာင္းဘီငါးထည္ဆြဲၿပီး Fitting Room ထဲ မိုင္းဝင္သြားတယ္။ ၿပန္ထြက္လာေတာ့ ေခါင္းေလးတခါခါနဲ ့။ ဇီးရိုးဆိုဒ္ကို မေတာ္တဲ့အၿပင္ ရွည္ေနလို ့တဲ့။ ေဘာင္းဘီၿဖတ္ေပးတဲ့ ဆိုင္ေတြလည္း မရိွ၊ ဇီးရိုးဆိုဒ္ထက္ ေသးတဲ့ဆိုဒ္လည္း မရိွလို ့ စတိတ္ကို လာလည္တဲ့အခါ ေဘာင္းဘီေတြ ေလွ်ာ့ပင္းလိုက္မယ္လို ့ မၾကံစည္လိုက္ပါနဲ ့ေနာ္။

လဲလွယ္ၿခင္းအႏုပညာ
ေဘာက္ခ်ာသိမ္းထားရင္၊ တံဆိပ္မၿဖ ုတ္ရေသးရင္ ၿပန္လဲလို ့ရတဲ့ စတိတ္မွာ ပစၥည္းလဲေပးတဲ့ဌာနကလည္း အလုပ္အေတာ္မ်ားလွပါတယ္။ ထမင္းဘူးထည့္ဖို ့ ဖန္ဘူးေလးေတြ Wall-mart က ဝယ္တယ္။ မၾကိ ုက္ေတာ့ ေဘာက္ခ်ာသိမ္းထားတယ္၊ တံဆိပ္မၿဖ ုတ္ဘူး၊ ေနာက္တၾကိမ္ Wall-mart သြားေတာ့ ၿပန္လဲတယ္။ ေနရာက်ယ္တဲ့ စတိတ္မွာ ေနရာတိုင္းလည္း ဆိုင္ေတြမရိွေတာ့ အြန္လိုင္းက ဝယ္တယ္။ ဓာတ္ပံုမွာေတြ ့တာက လွတပတ တကယ့္အၿပင္မွာက မလွမပဆိုေတာ့ ပစၥည္းကို တပါတည္းပါလာတဲ့ Return Package ထဲထည့္  Return Form ကပ္ၿပီး ၿပန္ပို ့တယ္။ တခ်ိဳ  ့မ်ားဆိုရင္ ပြဲေတြ သြားစရာရိွလို ့၊ သံုးစရာရိွလို ့ ဝယ္တယ္။ ၿပီးရင္ ၿပန္လဲတယ္။ ဝယ္တယ္၊ လဲတယ္၊ ဝယ္တယ္နဲ ့ အလုပ္ကို ရႈပ္ေနေတာ့တာပဲ။

ကားဝယ္ၿခင္းအႏုပညာ
နာမည္ၾကီး Dealer ဆီသြားေတာ့ အနည္းဆံုး ရွစ္ေထာင္က်ာ္တာပဲ ရိွတယ္ဆိုေတာ့ အသာေလး ၿပန္လစ္လာတယ္။ ရွစ္ရာတန္ကားဆိုတာ Only at school ထင္ပါရဲ  ့။ အဲဒီကားေလးကလည္း ဖြတ္ခ်က္ ဖြတ္ခ်က္သာဆိုတယ္ ဆူနမ္တို ့လက္ထဲမွာေရာ၊ စန္းထြန္းလက္ထဲမွာေရာ ဘာၿပသနာမွ မေပးခဲ့။ မေရာင္းဘဲ သယ္လာခဲ့ရင္ အေကာင္းသားလို ့ေတာင္ ေတြးမိတယ္။ ဒါေပမယ့္လည္း ၿပည္နယ္ေက်ာ္ေလာက္ေအာင္ သက္ဆိုးရွည္ပါ့မလားမသိ။ မိုင္းကေတာ့ Toyota 2012 ထုတ္တဲ့  ေနာက္ဆံုးေပၚကား ႏွစ္ေသာင္းတန္ကား ဝယ္ထားပါတယ္။ သံုးေထာင္ လက္ငင္းေပးရၿပီး Financing လုပ္ပါတယ္။  မိုင္းလို စတိတ္မွာ အေၿခခ်မယ့္သူေတြကေတာ့ ကိုက္ပါတယ္။ ကိုယ္ေတြလို ဘာမွန္းမသိတဲ့ လူေတြကေတာ့ သံုးေထာင္ကေန ငါးေထာင္ၾကားပဲ ဘက္ဂ်က္ ထားၾကပါတယ္။

မိုင္းရဲ  ့ Toyota

Yanzi ဝယ္ထားတဲ့ PT Cruiser ေတြ ့လို ့ ေမးၾကည့္ေတာ့ ကိုးေထာင္တဲ့ ။ လား..လား။  ေနာက္ Dealer ဆီသြားေတာ့  သံုးေထာင္ေအာက္ကားေလးေတြ ေတြ ့ပါတယ္။ ေစ်းသက္သာေပမယ့္ အင္ဂ်င္ေကာင္းမေကာင္းကေတာ့ ကံနဲ ့ဆိုင္သဗ်ား။ ပ်က္လို ့ ၿပင္ရင္ ၿပင္ခက ပိုေစ်းၾကီးၿပန္တယ္။ ၾသဇီက ဘေလာ့ဂါေတြ စြဲတဲ့ မီနီကူးပါးေလးကိုေတြ ့ကို ေတြ ့လို ့ WOW မီနီကူးပါးလို ့ ေအာ္ေတာ့ အိမ္ရွင္ အေမရိကန္မက စန္းစန္း နင္ ခေရစီတဲ့။  ဟိုမွာ RAM ကားကို ၾကည့္စမ္း ကိုယ္ကပဲ ဝင္ေအာင္းေအာင္း၊ သူကပဲ ဝင္ေအာင္းေအာင္း ကိုယ္နာမွာေတာ့ အေသအခ်ာပဲ။

Yanzi ရဲ  ့ PT Cruier


RAM

MINI COOPER

အေဖနဲ ့ ဖုန္းေၿပာေတာ့ ေဖ့ကိို ကားတစီးေလာက္ ဝယ္ေပးခ်င္လိုက္တာ။ အဲ ၿမန္မာၿပည္မွာေတာ့ ဟုတ္ဘူး စတိတ္မွာဆိုလို ့ ရယ္လိုက္တာ။ စတိတ္မွာ ေလးေထာင္ဆို ကားလတ္လတ္တစီး  ရတယ္။ ၿမန္မာၿပည္မွာက တေသာင္းေတာင္ ကားဖြတ္ခ်က္ ဖြတ္ခ်က္ပဲ ရမယ္။

ေက်ာင္းမွာတုန္းက စီနီယာ ပါကစၥတန္ေလး ရွားလ္ဆိုရင္ အရပ္ကလည္း ေၿခာက္ေပေက်ာ္၊ ရုပ္ကလည္း ေခ်ာ၊ အစ္ကိုၿဖစ္သူက ခပ္မိုက္မိုက္ကားေလး တစီးလာပို ့ထားေတာ့ ကားဖြတ္ခ်က္ ဖြတ္ခ်က္ေလးကိုမွ စုေပါင္းစပ္ေပါင္း ပိုင္ဆိုင္ၾကတဲ့ ေက်ာင္းသားေက်ာင္းသူေတြၾကား ေပၚၿပ ူလာၿဖစ္ေပသကိုး။ ခုလည္း မၾကီး စတိတ္မွာ ေက်ာင္းလာတက္ရင္ ကားတစီး ဝယ္ေပးမယ္။ အဲ ခပ္မိုက္မိုက္ေလးေတာ့ မဟုတ္ဘူး ခင္ည။ ဖြတ္ခ်က္ဖြတ္ခ်က္ေလးေတာ့ ၿဖစ္လိမ့္မယ္ ထင္တယ္။

ကားတစီးေလးေတာင္မွ လက္ဝယ္မပိုင္ဆိုင္ေသးတဲ့ စန္းထြန္းတေယာက္ ပိုက္ဆံမကုန္ ေလသံေလးနဲ ့ ကားတစီးစီ ဝယ္ေပးေနပါတယ္။ ၿမန္မာၿပည္မွာေတာ့ ေၿခတလွမ္း ကုေဋတသန္းတန္ေအာင္ ေလွ်ာက္ရတယ္။ စကၤာပူမွာေတာ့ ေၿခတလွမ္း ကုေဋတသန္း မတန္ႏိုင္ေတာ့ဘူး ။ လမ္းေလွ်ာက္ၿပိ ုင္ပြဲ ဝင္ေနဘိသလား ထင္ရေအာင္၊ တမိနစ္ဆိုတဲ့ ရထားကို မွီေအာင္ လွစ္ခနဲေနေအာင္ ေလွ်ာက္တယ္။ စတိတ္မွာေတာ့ ပိုၿမန္ေအာင္ ေၿခေထာက္ကို ဘီးတပ္ေပးတယ္။

ရက္ကြက္ထဲက အတင္း အဲ သတင္းေတြလည္း စံုသြားပါၿပီ။

ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေၿမ ့ၾကပါေစ။

စန္းထြန္း
ဧၿပီ ၂၉၊ ၂၀၁၂။

8 comments:

စံပယ္ခ်ိဳ said...

စန္းထြန္းေရ
ဗဟုသုတေတြအမ်ားၾကီးရတယ္ ဖတ္လုိ႔လဲ
စိတ္ထဲမွာေပ်ာ္သလုိပဲ

ညိမ္းႏိုင္ said...

မီနီကူးပါးလို ကားမ်ဳိးေလးေတြကိုသိပ္သေဘာက်တာ
ပဲဗ်...၊သေဘာသာက်...ဝယ္ႏိုင္ပါဘူးဗ်ာ....။
Thunder ပြဲကိုလည္း သေဘာအက်ႀကီးက်သြား
တယ္ဗ်ဳိး.....။

Anonymous said...

အနီေရာင္ဆုုိင္းဘုုတ္ကိုုေတာ့ေျပးေနက်။
ဒါေပမဲ့ မိတ္ဒ္အင္ခ်ဳိင္းနားမ်ား သာေတြ ့ရမွာေနာ္။ း)
ရပ္ကြက္ထဲကသတင္းေတြကစံုုလည္းစံုုနားေထာင္လိုု ့ လည္းေကာင္း
သတင္းေပးသူေလးလည္းအစစအရာရာ အဆင္ေျပပါေစလိုု ့။ း)
အိုုင္အိုုရာ

Nyi Linn Thit said...

Thunder ပြဲက ေပ်ာ္စရာႀကီး ေနမွာပဲ..၊ လွတယ္ဆိုတဲ့ အဲဒီ မီး႐ွဴးမီးပန္းေတြကို ဓါတ္ပံု႐ိုက္ခ်င္တယ္၊ း) အေမရိကန္ေတြ ကားအႀကီး ႀကိဳက္တာကေတာ့ ေျပာစမွတ္ ပါပဲဗ်ာ..။

လြင္ျပင္လႈိင္းငယ္ said...

ဗဟုသုတရေစလို႔ ေက်းဇူးပါ

Myat Pan Nwe (ျမတ္ပန္းႏြယ္) said...

အစ္မ လာဖတ္သြားပါတယ္ ညီမေလး။

ညီမေလး စီေဘာက္စ္ ပ်က္ေနတာလား မသိဘူးေနာ္။ အစ္မ ေကာ္မန္႔ခ်န္လိုု႔ မရခဲ႔ဘူး။

ခင္မင္လ်က္
ျမတ္

mstint said...

စန္းစန္းပို႔စ္ကို ဖတ္တိုင္း ဗဟုသုတေတြ အၿမဲက်န္ခဲ့တယ္။
စိတ္ရွည္စြာနဲ႔ ျပည့္ျပည့္စံုစံုေလးေတြေရးေလ့ရွိတယ္။
ဒီကေန႔ေတာ့ ဘေလာ့တကာလည္သေလာက္ အက်ိဳးရွိသြားၿပီကြယ္ း)
စိတ္ဓာတ္အစဥ္ၾကည္လင္ေအးျမပါေစေနာ္။

ေမတၱာျဖင့္
အန္တီတင့္

ျမစ္က်ဳိးအင္း said...

အေပ်ာ္ေလးေတြေရာ သတင္းအစံုအလင္ေရာ ဆိုေတာ့ ဖတ္ရတာ ေပါ့ေပါ့ပါးပါးနဲ႔ စိတ္ ေအးခ်မ္းတယ္။