ရယ္ရလို ့

kwi kwi ရဲ့ မွတ္ခ်က္ေလးကို ဖတ္ရေတာ့ ဒီပို ့စ္ေလး ေရးၿဖစ္ပါတယ္။ ကိုညီလင္းသစ္ ေၿပာသလို ခရီးေရာက္ေနတာ :D ။ "က်ေနာ္က တစ္ပုဒ္ေရးလိုက္၊ စိတ္ဝင္စားသူ တစ္ေယာက္ေယာက္က ကြန္မန္႔မွာ ျပန္ေမးလိုက္၊ ဒါကို က်ေနာ္က ပို႔စ္အသစ္တစ္ပုဒ္ေရးၿပီး ျပန္႐ွင္းလိုက္နဲ႔ အေတာ္ေလး ခရီးေရာက္ႏိုင္တယ္၊ း)"။

စန္းထြန္း ကိုယ္တိုင္လည္း ရုပ္ရွင္ၾကည့္ေတာ့မယ္၊ စာအုပ္ဖတ္ေတာ့မယ္ ဆိုရင္ ေကာင္းတယ္လို ့ သူငယ္ခ်င္းေတြ ညႊန္းတဲ့ ရုပ္ရွင္ေတြ၊ စာအုပ္ေတြမွ ဖတ္တာပါ။ အခ်ိန္ရွားပါးလွတဲ့ ယေန ့ေခတ္ၾကီးမွာ ေပးလိုက္သေလာက္ အခ်ိန္ကုန္ခံရက်ိဳးမနပ္ရင္၊ ထုိက္တန္တဲ့ ဗဟုသုတ၊ ရသ တခုခုမွ မရရင္ ငါရဲ ့ တန္ဖိုးရိွတဲ့အခ်ိန္ေတြ ကုန္သြားၿပီဆိုၿပီး အေတာ္စိတ္တိုမိပါတယ္။

kwi kwiရဲ ့ ကြန္မန္ ့ေလးကို ၿမင္ရေတာ့ လွည္းတန္းက အဂၤလိပ္စာသင္တဲ့ ဆရာဦးဝင္းႏိုင္ ေၿပာတာ သြားသတိရတယ္။
"ဦးဝင္းႏိုင္ အဂၤလိပ္စာသင္တန္း အရမ္းေကာင္းတာ"။
"ေဟ ဟုတ္လား ဘယ္လို ေကာင္းတာတုန္း"။
"ရယ္ရလို ့"။
ဆရာဦးဝင္းႏိုင္ခမ်ာ ရယ္ရခက္၊ ငိုရခက္။

"အမစာေတြ ဖတ္ရတာ ရယ္ရတယ္"လို ့ ဆိုလာေတာ့ စန္းထြန္းမွာလည္း ရယ္ရခက္၊ ငိုရခက္ :) ။ ဗဟုသုတ၊ ရသ မေပးႏိုင္ရင္ေတာင္မွ မအားတဲ့ၾကားထဲက အခ်ိန္ေပးၿပီး စာလာဖတ္သူေတြကို ရယ္ေအာင္လုပ္ေပးႏိုင္တယ္ဆိုရင္ပဲ ဝမ္းသာလွပါၿပီ။

စန္းထြန္း
ဇူလိႈင္ ၁၈၊ ၂၀၁၁။

No comments: