ခလုတ္ထိမွ

ခလုတ္ထိမွ အမိ တရံုသာမက ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ အားလံုးကိုပါ တတာပါ။ internship ဆင္းတုန္းက allowance ကို intern ဆင္းတဲ့ ကုမၸဏီက မေပးေတာ့ဘူးဆိုတဲ့ေန ့ ေအးပို၊ အီးတီ၊ စန္းထြန္း သံုးေကာင္သား toa payoah ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကို ေၿပးၾကေတာ့တာပဲ။ ေနာက္ေတာ့လည္း allowance ကို ေက်ာင္းက ေပးလို ့ အဆင္ေၿပသြားေတာ့ ဘုန္းၾကီးေက်ာင္းကို ေယာင္လို ့ေတာင္ ေၿခဦးမလွည့္ၾကေတာ့ပါ။

ေက်ာင္းၿပီးလို ့ အလုပ္ရွာေတာ့လည္း ဝင္လိုက္တဲ့ ဓိဌာန္၊ စိတ္လိုက္တဲ ့ ပုတီး၊ ရြတ္လိုက္တဲ့ ပ႒ာန္း ။ ဘုရား၊ တရား ၿမဲေနတာ။ ဘုရား၊ တရား၊ သံဃာ၊ နတ္ေတြပါ အေကာင္းမေနရ။ ကုမၸဏီၾကီးၾကီး၊ လစာေကာင္းေကာင္း ရပါလို၏လို ့ ဆုေတာင္းေနတာ။ bugis က ကြမ္ရင္မယ္ေတာ္၊ tanjong pagar နား Hock Teck See Temple က စကၤာပူ ကႊ်န္းေစာင့္နတ္ဆိုတာပါ အေကာင္းမေနရ။ တို ့ေတြ နားပူနားဆာတိုက္ေနတာ။ ေဟာ အလုပ္ရသြားၿပန္ေတာ့လည္း ေမ့သြားၾကၿပန္ေရာ။

အဲ အလုပ္၊အိမ္ တခုခု အဆင္မေၿပေရာ ဘုရား၊ တရားကို သတိရၿပန္ေရာ။ အဆင္ေၿပၿပန္ေတာ့လည္း ေမ့သြားၿပန္ေရာ။ ဒီလိုနဲ ့ ဂ်ာေအးသူ ့ေမရိုက္ေရာ။ ဆရာေတာ္ကို လာဖူးၾကတဲ့ ႏြားလွည္းေတြက က်က်န္တဲ့ ႏြားခ်ီးေတြကို ၾကံ ုးေနရတဲ့ ကပၸိယ ညည္းညူသံကို ၾကားေတာ့ ဆရာေတာ္ၾကီး "ေပးေပး ဒကာ မၾကံ ုးခ်င္ရင္ ေနပါ။ ဦးပဥၹင္း ၾကံ ုးလိုက္ပါ့မယ္။ ေဝယ်ာဝဇၨကုသိုလ္ လုပ္ခြင့္ၾကံ ုၿပီ။" လို ့ ဝမ္းေၿမာက္ဝမ္းသာ ၿဖစ္သတဲ့။ ဒါေၾကာင့္ ေရခ်ိဳးခန္းမွာ ဆံပင္ေတြ ေတြ ့တဲ ့အခါ၊ မီးဖိုေခ်ာင္မွာ အမိႈက္ေတြ ေတြ ့တဲ ့အခါ (သူမ်ားဟာေတြဆိုေတာ့ ရြံမွာေပါ့) ဝမ္းသာလိုက္ပါ။ ငါေတာ့ ေဝယ်ာဝဇၨ ကုသိုလ္လုပ္ခြင့္ ၾကံ ုၿပီလို ့။ သူငယ္ခ်င္းတေယာက္က ေၿပာတယ္။ အခက္အခဲဆိုတာရိွမွ ဘုရားကို မေမ့မွာတဲ့။ အခက္အခဲၾကံ ုရင္ေတာ့ ေတြးလိုက္ပါ။ ငါေတာ့ ဘုရား၊ တရား လုပ္ခြင့္ၾကံ ုၿပီလို ့။

ၿမန္မာၿပည္မွေတာ့ ကုသိုလ္ကံက မသိသာပါဘူး။ အရင္ကလည္း ဒီအတိုင္း ေနာင္ႏွစ္ေတြ ၾကာလည္း ဒီအတိုင္းပါပဲ။ စကၤာပူမွာေတာ့ ကံက အရမ္းသိသာပါတယ္။ ကိုယ့္ထက္ ေတာ္ေပမဲ့ ကိုယ့္ေလာက္ အလုပ္ကံ မဆင္မေၿပတာတို ့။ ကိုယ့္ေလာက္ မေတာ္ေပမဲ ့ ကိုယ့္ထက္ လစာေကာင္း၊ ကုမၸဏီေကာင္းမွာ ရတာေတြ ၾကံ ုရေတာ့ ကံဆိုတာကို တကယ္ယံုလာပါတယ္။ လစာနည္းတဲ့သူက လစာမ်ားတဲ့သူကို အားက်။ ပင္ပန္းလည္း ပိုက္ဆံအမ်ားၾကီးရေတာ့ ပင္ပန္းရက်ိဳးနပ္တယ္ေပါ့။ လစာမ်ားတဲ့သူကလည္း ဒီေလာက္ ပင္ပန္းတာ ဘဝၾကီးက ဘာအဓိပၸာယ္ ရိွေတာ့မွာပဲ။ လစာနည္းနည္းရၿပီး ေအးေအးေဆးေဆးပဲ ေနလိုက္ခ်င္ေတာ့တယ္လို ့ ၿငီးၾကတယ္။

ကိုယ့္အထက္ မန္ေနဂ်ာက ကိုယ့္ကို ထုေထာင္းရင္ ေတြးလိုက္ပါ။ အရင္ဘဝက ငါ သူ ့ကို ထုေထာင္းထားလို ့ ေနမွာလို ့။ လစာနည္းေနရင္လည္း ဟိုဘဝက လႈဒန္းထားသေလာက္ ကိုယ္ရတာလို ့ ေတြးလိုက္ပါ။ ဥာဏ္မေကာင္းဘူးဆိုရင္လည္း အခု ေလ့လာဆည္းပူးေနလို ့ ေနာင္ဒီထက္ ဥာဏ္ေကာင္းေတာ့မွာလို ့ ေတြးလိုက္ပါ။ အိမ္ရွင္မေတြကလည္း တေန ့တေန့ အိမ္အလုပ္ေတြပဲ လုပ္ေနရလို ့ စိတ္ညစ္မေနရပါနဲ ့။ အၿပင္ထြက္ၿပီး အလုပ္လုပ္ရတဲ ့ မိန္းမေတြက အိမ္ရွင္မဘဝကို အားက်ေနတာ။ လုပ္ရိုးလုပ္စဥ္ အလုပ္ေတြကို လုပ္ရင္း ကုသိုလ္ရေနတာက မင္း၊ အိမ္ရွင္မ၊ ဘုန္းၾကီးတဲ့။ အရင္ဘဝက ကံေတြကို ၿပင္လို ့ မရေပမဲ ့ ၿပင္လို ့ရႏိုင္တာက အခုလက္ရိွ ကိုယ့္ရဲ ့ အခ်ိန္ကို ဘယ္လိုနည္းနဲ ့ တန္ဖိုးရိွေအာင္ အသံုးခ်ရမွာလဲပါ။

ဟုတ္ကဲ ့ စန္းထြန္းကေတာ့ ခလုတ္ထိရင္ အားလံုးကို တတတ္ပါတယ္။

စန္းထြန္း
ဇူလိႈင္ ၁၁၊ ၂၀၁၁။

3 comments:

ေန၀သန္ said...

ဟမ္.. ဒီမွာက်ေတာ့ စကၤပူျဖစ္သြားျပန္ျပီ.. တိုပါးယိုးဘုန္းၾကီးေက်ာင္းေတြေရာ.... ေရးထားတဲ့ရက္ေတြကလည္း ကပ္ရက္ေလးေတြပါ.. ဘယ္လိုျဖစ္...

san htun said...

စကၤာပူအေၾကာင္းေရးရင္ အရင္က အေတြ ့အၾကံ ု။ အေမရိကားအေၾကာင္း ေရးရင္ အခုလက္ရိွ။ ဟ ဟ တယ္ေတာ္တဲ့ ငါပါလား။ ေနဝသန္ကို လည္သြားေအာင္ ေရးႏိုင္တယ္ :P ။

Anonymous said...

ဒီပုိ.စ္ေလးကို သေဘာက်တယ္ ဟုတ္တယ္ေနာ္ ဘဝကိုေနတတ္ေအာင္ေနမွ မ်ွေဝေပးတာေက်းဇူးပါ