ၿမကႊ်န္းညိုညို ကြန္းခိုရာ တကၠသိုလ္မွာဆို _ ၂

အိေက၊ ေဝ၊ ေအးသက္၊ စန္းထြန္း၊ ခိုင္ဇာ၊ သစ္သစ္၊ ၿမတ္မြန္။
တတိယႏွစ္ ေက်ာင္းတက္တဲ့ ပထမဆံုးေန ့ မဂၤလာဒံုစစ္သခ်ႋဳင္းမွာ

တတိယႏွစ္ေရာက္ေတာ့ Dipေတြနဲ ့ အတူတူတက္ရတယ္။ CS (Software) နဲ ့CT (Hardware) ခြဲၿပီ။ Dipေတြက တို ့ေတြလို ေဝေလေလ လုပ္လို ့မရဘူး။ ညေန သံုးနာရီကေန ေၿခာက္နာရီအထိ ႏွစ္ႏွစ္ေက်ာင္းတက္ရတယ္။ ၿပီးေတာ့ ဂုဏ္ထူးေတြနဲ ့ ေအာင္မွာ လာjoinရတာ။ ဒါေပမယ့္လည္း သိတယ္မလား ဘယ္ေနရာမွာမဆို Dipေတြက အႏိွမ္ခံရတာပဲ။ တို ့အုပ္စုက ေက်ာင္းတက္ရင္ ဘယ္ေတာ့မွ ေစာေစာမအပ္ဘူး။ ဒီတန္းေလာက္ေရာက္မွ ၃၀၀ ေက်ာ္ေနၿပီဆိုမွ အပ္တာ။ ေအတန္းက စာလုပ္တဲ့သူေတြေနတဲ့ အခန္း။ အၿမဲေနရာလုၾကတာ။ ေနရာလုစရာမလိုတဲ့ စာမလုပ္တဲ့ စီ၊ ဒီအတန္းက တို ့ေတြအၾကိ ုက္။ အလယ္ရိုး ေရွ ့ႏွစ္ခံုကို အၿမဲဦးထားတဲ့ တို ့အဖြဲ ့ပါ။ တတိယႏွစ္ေရာက္ေတာ့ roll call က်ပ္လာၿပီ။ အရင္လို ခိုးထိုးေပးလို ့ မရတာ့ဘူး။ မိုးေတြတအားသဲတဲ့တေန ့ ေက်ာင္းကားေရာက္ရင္ပဲ ေရၾကီးေနတဲ့ ေက်ာင္းၾကီးကို ေတြ ့လိုက္ရတယ္။ ေက်ာင္းထဲမွာလဲ ေရက ဒူးေက်ာ္တယ္။ ေက်ာင္းကားေပၚကေတာင္ ဘယ္လိုဆင္းရမလဲ မသိ။ ေက်ာင္းကားေပၚကေတာင္ မဆင္းလိုက္ရပါဘူး။ ေက်ာင္းပိတ္လိုက္တယ္ဆိုလို ့ ေပ်ာ္လိုက္တာ။ roll call ကို လက္ေဗြႏိွပ္ၿပီး ယူမယ္ဆိုလို ့ တန္းစီၿပီး တိုးလိုက္ရတာ ေခၽြးၿပိ ုက္ၿပိ ုက္က်ၿပီ း စာသင္ခ်ိန္ႏွစ္ခ်ိန္ေလာက္လႊတ္တယ္။ lab ခန္းထဲ တၾကိမ္ဝင္ဖူးတယ္။ စက္ေတြမေကာင္းလို ့ ဟိုေၿပာင္းဒီေၿပာင္းနဲ ့ပဲ အခ်ိန္ကုန္သြားတယ္။ ဗီဒီယို လာရိုက္ေတာ့ ဖြင့္လို ့မရတဲ့ ကြန္ပ်ဴတာေရွ ့မွာ ထိုင္ေပးရဖူးတယ္။ ေဟာ့ေဟာ့ေလးေတြမ်ားလာလို ့ ေဘာင္းဘီရွည္၊ စကတ္တို မဝတ္ရလို ့သတ္မွတ္လိုက္တယ္။ တို ့ႏွစ္ရဲ့ အလန္းေလးက ေကခိုင္ႏွင္း အရပ္ရွည္ရွည္ ေထာင္ေထာင္ေမာင္းေမာင္း ကုလားမေလး။ လိုလိမ္းေၾကာ္ၿငာမွာေတာင္ ေတြ ့လိုက္ေသးတယ္။

ႏွစ္ဝက္ေလာက္ေရာက္ေတာ့ ေလွာ္ကားေက်ာင္းကို ေရႊ ့ရတယ္။ ေက်ာင္းသားေတြ မ်ားလာၿပီးကိုး။ ေက်ာင္းမဆံ့ေတာ့ဘူးေလ။ ေလွာ္ကားေက်ာင္းကို ေၿပာင္းတဲ့ေန ့က ေရႊၿပည္သာေက်ာင္းကို အရင္လာ။ ၿပီးမွ ေလွာ္ကားေက်ာင္းကို သြား။ ကားသမားေတြေတာင္ ဘယ္ေနရာမွန္း မသိဘူး။ ေက်ာင္းေရာက္ေတာ့ ကိုယ့္ဘာသာ အခန္းသတ္မွတ္ၾကတယ္။ ေရာက္ၿပီး တပတ္မၿပည့္ခင္ ဘီတန္းက မိုးယိုလို ့ ေအာက္ထပ္ဆင္းသြားတယ္။ ေရႊက်ားပ်ံေဆာက္လုပ္ေရးက ကန္ထရိုက္ယူၿပီး ေဆာက္တာ။ ဘာအပင္မွ မရိွလို ့ သစ္ပင္စိုက္ပြဲလုပ္ၾကတယ္။ ကြင္းလယ္ေခါင္ၾကီးမွာ ရိွလို ့ မိုးရြာလို ့ ေလတိုက္ရင္ ထီးကို က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ထား။ ႏို ့မို ့ ဟိုဖက္အေဆာင္ကေန ဒီဖက္အေဆာင္ထိ လႊင့္သြားမယ္။

အဝင္ဝကေန ေက်ာင္းထဲကို ေတာ္ေတာ္ေလးဝင္ရလို ့ ေက်ာင္းဝင္လမ္းမၾကီးကို ေတာ္ဝင္လမ္းလို ့ ေခၚၾကတယ္။ လမ္းမတေလွ်ာက္ ဘာပင္မွ မရိွဘဲ ကုကၠိဳပင္ၾကီး ရိွတယ္။ ကုကၠိဳပင္မွာ “ေက်ာင္းေခၚခ်ိန္ ၇၅% မၿပည့္လွ်င္ စာေမးပြဲ ေၿဖဆိုခြင့္ၿပ ုမည္ မဟုတ္ပါ။” ဆိုတယ့္ ဆိုင္းဘုတ္ၾကီးက အရင္ ဆီးၾကိ ုေနတယ္။ တကယ္လည္း ေက်ာင္းတက္တဲ့ သူေတြက ေၿဖခြင့္ မရဘဲ ေက်ာင္းမတက္တဲ့သူေတြက ေၿဖခြင့္ရလို ့ မေက်နပ္တဲ့ ေက်ာင္းသားေတြက ေတာ္ဝင္လမ္းကို ခံုေတြနဲ ့ ပိတ္ၿပီး ဆႏၵၿပတာ ညေၿခာက္နာရီေလာက္မွ ေၿပလည္သြားလို ့ ေက်ာင္းကားေတြ ေက်ာင္းကထြက္ရတယ္။

ေက်ာင္းကားစီးရင္ ၄၅၊တနာရီေလာက္ပဲ စီးရေပမယ့္ ေက်ာင္းကေနလမ္းထိပ္အထိ လမ္းေလွ်ာက္ ကားေစာင့္နဲ ့ ၿမိ ု ့ထဲေရာက္ဖို ့ႏွစ္နာရီေလာက္ၾကာတယ္။ အတန္းၾကီးလာေတာ့ စာအုပ္ေတြက ပိုထူလာတယ္။ Operation System ၊Software Engineering ၊ Database စာအုပ္ေတြဆို အထူၾကီး။ ေခါင္းအံုးလုပ္ၿပီး အိပ္ဖို ့အေတာ္ပဲ။ တေန ့တေန ့ ဒီစာအုပ္ေတြ သယ္ေနရလို ့ အရပ္မထြက္ေတာ့ဘူး။ ေန ့လည္ လက္ခ်ာခ်ိန္မရိွလို ့ ရုပ္ရွင္သြားၾကည့္မယ္ဆိုရင္ေတာင္ စာအုပ္ေတြ၊ ထမင္းခ်ိဳင့္ေတြနဲ ့ တခါမွ စတိုင္ေတြ မလိုင္ေတြနဲ ့ ရႈိးမထုတ္ရပါဘူး။ စာအုပ္ေတြ၊ ထမင္းခ်ိဳင့္ေတြနဲ ့တနာရီေလာက္ မတ္တပ္ရပ္ရလို ့ ေညာင္းညာေနတဲ့ ေလတိုးလို ့ရႈပ္ပြေနတဲ့ ဆံပင္နဲ ့ သရဲရုပ္ေပါက္ေရာ။ ေက်ာင္းကၿပန္လာရင္လည္း ပင္ပန္းလို ့။

တို ့စီခန္းမွာ အဆိုေတာ္က်ားေပါက္မိန္းမတို ့ အုပ္စု ရိွတယ္။ သူတို ့အုပ္စုက ၁၀ေယာက္ေက်ာ္ေလာက္ရိွတယ္။ ေက်ာင္းအပ္ရင္ ေယာက္်ားေလးတေယာက္ၿပီးရင္ မိန္းကေလးတေယာက္ ေနရာခ်ၿပီး အပ္တယ္။ ဒါမွ စာေမးပြဲေၿဖရင္ ေယာက္်ားေလး၊မိန္းကေလး အစီအတိုင္းက်မွာကိုး။ မိန္းကေလးကေတာ့ ေယာက္်ားေလးထက္ စာလုပ္တာကိုး။ ဒီႏွစ္ေတာ့ ပါခ်ဳပ္ၾကီးက စာေမးပြဲခန္းမွာ ခံုနံပါတ္ေတြကို အစီအစဥ္အတိုင္း ေနရာ မခ်ဘဲ တေယာက္ေက်ာ္ၿပီး ေနရာခ်ေတာ့ ေယာက္်ားေလးေတြက တစုသတ္သတ္၊ မိန္းကေလးေတြက တစုက်ေတာ့ ကြိသြားတာေပါ့။ Black & White လို ့ေခၚတဲ့ အတြဲ ရိွတယ္။ အဆင့္လိုက္မဟုတ္ဘဲ ေစာေစာအပ္ရင္ ခံုနံပါတ္ေတြ ရတဲ့အခ်ိန္မွာ ညိုညိုရိမ္ကေတာ့ ႏွစ္တိုင္း roll 1။ ေက်ာင္းဖြင့္ၿပီဆိုတာနဲ ့ညိုညိုရိမ္ အပ္ၿပီးေနၿပီ။

လိပ္စာစာအုပ္ထုတ္ေတာ့ ၿမတ္မြန္က “အဓိပတိလမ္း မရိွေပမဲ့ ေတာ္ဝင္လမ္း ရိွတယ္။ သစ္ပုတ္ပင္ မရိွေပမဲ့ ကုကိၠဳပင္ရိွတယ္။ အင္းလ်ားမရိွေပမဲ့ သာဓုကန္ရိွတယ္။ ဦးခ်စ္ဆိုင္ မရိွေပမဲ့ ေအာင္ရိွတယ္။ ကဲ ဘာလိုေသးလဲတဲ့။” ေနာက္ဆံုးႏွစ္ဆိုေတာ့ အမွတ္တရအကႌ်ေတြ ထုတ္ၾကတယ္။

ေအးသက္၊ ခိုင္ဇာ၊ သစ္သစ္၊ ေဝ၊ ၿမတ္မြန္၊ သဇင္၊ စန္းထြန္း၊ အိေက။
တတိယႏွစ္ Project Presentation ေန ့၊ ေအာင္လင္းတို ့ထုတ္တဲ့ ေက်ာင္းအကႌ်နဲ ့ဆင္တူနဲ ့

တတိယႏွစ္ၿပီးေတာ့ ရွမ္းၿပည္ဖက္ကို ေက်ာင္းက ခရီးထြက္ၾကတယ္။ အင္းေလး၊ ပင္းတယ၊ ေတာင္ၾကီး၊ ကေလာ။ ရွမ္းၿပည္က တကယ့္္ကို သာယာလွပတယ္ ။ ရာသီဥတုကေလး ေအးေအးေလး။ ပင္းတယလက္ဖက္၊ ရွမ္းအစားအစာေတြက တကယ္ေကာင္းတယ္။ အၿပန္လမ္းမွာ ေက်ာင္းသီခ်င္းေတြ တေလွ်ာက္လံုး ဖြင့္တယ္။


၂၀၀၃ ခုႏွစ္ သီတင္းကၽႊတ္လၿပည့္ေန ့ အင္းေလးမွာ

တတိယႏွစ္မွာ ကေလးပီပီ ကစားနည္းေပါင္းစံု ကစားၿဖစ္တယ္။ ရုပ္ရွင္နာမည္ဖြတ္တမ္း။ အမူအရာလုပ္ၿပီး ရုပ္ရွင္နာမည္ေတြကို ေဖာ္ရတာ။ ရုပ္ရွင္နာမည္ေတြကို စာအုပ္နဲ ့ စာရင္းေသေသခ်ာခ်ာ ၿပ ုစုထားတာ။ ဟိုတေန ့ကေတာင္ ေက်ာ္သူနဲ ့စိုးသူပါၿပီး စိုးသူအကယ္ဒမီရတဲ့ရုပ္ရွင္လို ့ ေၿပာလိုက္တာနဲ ့ ဒိုးဆိုလို ့ ခ်က္ခ်င္းေၿဖႏိုင္တာ ရုပ္ရွင္နာမည္ဖြတ္တမ္း ေဆာ့ခဲ့တဲ့ ေက်းဇူးေတြ။ “ၿမံ ုး” ၊ “ပၿခ ုပ္” ဆိုတဲ့ ရုပ္ရွင္နာမည္ေတြ ရိွေသးတယ္။ ဘယ္လိုလုပ္ အမူအရာ လုပ္မလဲ :) ။ ဇယ္ခုပ္တယ္။ အိေကနဲ ့ ေဝက ဇယ္ခုတ္ေကာင္းတယ္။ စိန္ေၿပးတမ္း ေဆာ့ေသးတယ္။ ေဝက အေၿပးသန္တယ္။


သာဓုကန္မွာ

သာဓုကန္အနီးမွာ ေက်ာင္းတက္ၿပီး သာဓုကန္မွ မေရာက္ဖူးရင္ ေခတ္ေနာက္က်ေပမေပါ့။ ေခတ္မေနာက္က်ရေလေအာင္ တေခါက္ေရာက္ပါတယ္။ အၿပန္မွာ ၿမင္းလွည္းစီးၿပီး ၿပန္ခဲ့ ၾကတယ္။ ေက်ာင္းနားက ေတာင္ေပၚမွာ ေစတီတဆူရိွတယ္။ ေတာင္ေပၚကေန သာဓုကန္ကို ၿမင္ရတယ္။

အီးစီ အရည္အခ်င္း အၿပည့္အဝရိွတဲ့ သစ္သစ္။ တစ္ရွဴး၊ ခ်ိတ္၊ ကႊ်တ္ကႊ်တ္အိတ္ ဘာပဲလိုအပ္အပ္ သစ္သစ္ရ ဲ ့ အိတ္မွာ အကုန္ရိွတယ္။ ဘာပဲလိုလို ရန္ကုန္လမ္းညႊန္ အဲေလ သစ္သစ္ရိွတယ္လို ့ ဆိုၾကတယ္။ မခ်က္ၿပ ုတ္တတ္ေပမယ္ ့ သူငယ္ခ်င္းေတြကို ေဆးဘဲဥသုပ္ေကႊ်းတတ္ေသးတာ။ ပိန္ပိန္ရွည္ရွည္ အိေကက စာေတာ္တယ္။ ေဆးကို ႏွစ္မွတ္တည္းနဲ ့ ကပ္ၿပ ုတ္တာ။ ပထမႏွစ္မွာ ဂုဏ္ထူးသံုးလံုး။ ဒုတိယႏွစ္မွာ ဂုဏ္ထူးႏွစ္လံုး ။ တတိယႏွစ္မွာ စန္းထြန္းတို ့ေတြနဲ ့ တကယ္ေပါင္းလို ့ ဂုဏ္ထူးတလံုးမွ မထြက္တဲ့ အိေက။ စိတ္ပူတတ္တဲ့ အိေကက စာေမးပြဲနီးလို ့ စာက်က္ဖို ့သတိေပးတိုင္း ေဝနဲ ့ စန္းထြန္းက အင္း အဲနဲ ့ ဟိုေရႊ ့ ဒီေရႊ ့။ Accountသင္တန္းေတြတက္ေနတဲ့ ခိုင္ဇာက စာေမးပြဲနီးမွ ေရာက္လာတတ္တယ္။ ခိုင္ဇာက တင္မိုးလြင္နဲ ့ တူတယ္။ ခုေတာ့ ၾသစေတးလ်မွာ အေၿခက်ေနၿပီ။ B.E တက္ေနတဲ့ သဇင္က ေက်ာင္းကို မအားတဲ့ၾကားထဲက လာတတ္တယ္။ ေအးေဆးၿပီး စကားနည္းတဲ့ သဇင္က စာေမးပြဲခန္းမွာ မေၿဖႏိုင္တိုင္း သၾကားလံုးေတြ လိမ့္စားေလ့ရိွတယ္။ ခုေတာ့ သူ့ ့တို ့တမိသားစုလံုး ထိုင္ဝမ္မွာ။ ေခါင္းၿမီးၿခံ ုသြားတဲ့ သီရိေဝလိႈင္ကေတာ့ တိုက္ၾကီးမွာ အထည္ဆိုင္ကို ဦးစီးၿပီး ေထာေနေလာက္ၿပီ။ ေဝက “ဆည္းဆာရင္ခုန္သံ” ကိုရီးယားကားထဲက ဟိုယြန္မီနဲ ့တူတယ္။ ဒီယြန္မီလို ့ ေခၚတယ္။ ေမာ္လၿမိ ုင္သူ အသားဝါဝါေလးနဲ ့ ေအးသက္လိႈင္က အမၾကီးတေယာက္လို စိတ္ရွည္ၿပီး စာရွင္းေကာင္းတယ္။ အုပ္စုထဲမွာ M3လို ့ေခၚတဲ့ ၿမတ္မြန္ကို တေက်ာင္းလံုးက သိတယ္။ ရည္းစားနဲ ့ စာသင္တဲ့ ဂိုက္အလုပ္နဲ ့ေတာင္ Roll 7 ရေအာင္ လုပ္ႏိုင္တဲ့ ၿမတ္မြန္ပါ။

No comments: