လြမ္:တယ္.စိတ္

Singapore မွာေနေတာ. ရန္ကုန္ကို လြမ္:တယ္။ ရန္ကုန္မွာေနေတာ. Singaporeကို လြမ္:တယ္။
Singaporeေရာ၊ရန္ကုန္မွာေရာ မေနတယ္.အခါ Singaporeေရာ၊ရန္ကုန္ေရာ ၂ခုလုံးကို လြမ္:တယ္။

တေယာက္တည္: စကားေျပာေဖာ္ မရွိဘဲ ျပတင္းေပါက္ကေန အျပင္ကို ေငးၾကည္.ရတိုင္း၊ စားမဝင္တိုင္း၊ ရာသီဥတု ေအးလြန္:တိုင္း၊ရင္ဖြင့္ရမယ္. သူငယ္ခ်င္း မရွိတိုင္း၊ ဘယ္မွ သြားလည္စရာ မရွိ ဂူေအာင္းေနရတိုင္း၊မိသားစုနဲ. မိုင္ေသာင္းခ်ီေဝးတယ္. ဟိုးအေဝးၾကီ:မွာလို႕ ခံစားရတိုင္း၊ျမန္မာစကားကို လြမ္:မိတိုင္း တေယာက္တည္:ပါလား ခံစားခ်က္က ဝမ္:နည္:ေစတယ္။

ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္တခုအတြက္ ေပးဆပ္ရတယ္. တန္ဖိုးက ၾကီ:မားတယ္။

အ႐ိုးျပိဳင္းျပိဳင္းနဲ. အရြက္မရွိတယ္. သစ္ပင္ေတြကို ျမင္ရတိုင္း အျမဲစိမ္:စိုေနတယ္. သစ္ပင္ေတြကို လြမ္:တယ္။
ေအးစက္တယ္. ႏွင္းေတြ ျမင္တိုင္း ပူေႏြးတယ္. ေနေရာင္ျခည္ကို လြမ္:တယ္။
ေပါ့ရႊတ္တယ္. အစားအစာေတြ စားရတိုင္း အရသာရွိလွတယ္. ကိုယ္.တိုင္ျပည္အစားအစာကို လြမ္:တယ္။
ကိုယ္ပိုင္ကားေတြ စီးရတိုင္း mrt နဲ.bus ကို လြမ္:တယ္။
ကိုယ္.ေဘးနား လူအမ်ားၾကီ:ရွိေပမယ္.လည္: တေယာက္တည္:လို႕ ခံစားရတယ္. အခါ မိသားစုကို လြမ္:တယ္။
အျမဲ ဗိုက္ဆာေနတယ္.အခါ အျမဲတမ္:ဗိုက္ျပည္.ေနတာကို လြမ္:တယ္။
SMS,PhoneCall,Gathering,Shopping ကို လြမ္:တယ္။
မ်က္လုံးျပာေတြ ၾကားထဲမွာ စပ္စုတတ္တယ္. မ်က္လုံးနက္နက္ေတြကို လြမ္:တယ္။
ျမန္မာစကားကို လြမ္:တယ္။
အဲ ေနာက္ထပ္ ဘာမ်ား လြမ္းစရာ က်န္ပါေသးပါလိမ္....:P

No comments: