BloodBank@HSA မွာ တစ္ေန႕တာ



"ေသြးလႉ၍ အသက္ ကယ္ပါ" ဆိုျပီ: ေရာက္လာတဲ့ Forward Mail ေလးေတြက ေသြးလႉခ်င္ စိတ္ေတြ တဖြားဖြား ေပၚေပါက္လာေအာင္ စြမ္းေဆာင္ႏိုင္ပါတယ္။ တစ္ခါမွ ေသြးမလႉဘူးလို႕ တစ္ခါေတာ့ လႉဖူးတယ္ ရွိေအာင္ အရမ္းအရမ္းကို လႉခ်င္မိပါတယ္။ ဒီလိုနဲ ့ ထက္သန္တဲ့ေစတနာနဲ ့ ၁၂ ေယာက္ ခ်ီတက္သြားတာ ေပါင္ခ်ိန္ မျပည္လို႕ ၊ ေသြးမလႉခင္ ၃ရက္ အတြင္း ေဆးေသာက္ထားလို႕ ၊ ေဟမိုဂလိုဘင္ ၁၂ ေအာက္ နည္းလို႕နဲ ့ ၄ေယာက္ပဲ လႉခြင့္ရခဲ့တယ္။ လႉခြင့္မၾကဳံတဲ့ အထဲမွာ စန္းထြန္းလည္း ပါတာေပါ့။ လႉခြင့္မၾကဳံတဲ့သူေတြက လႉခြင့္ၾကဳံတဲ့သူေတြကို အားက်တဲ့အၾကည့္နဲ ့ ၾကည့္ရင္း ေနာက္အၾကိမ္က်ရင္ လႉခြင့္ရေအာင္ ၾကိဳးစားမယ္ဆိုတဲ့ အေတြးနဲ ့ေပါ့။



16 Feb 2011 Sunday 9 30 am မွာ ေသြးသြားလႉမယ္ သိကတည္းက အမဲသားေတြ၊ ပဲပိစပ္၊ ပဲေတြကိုပဲ စားေတာ့တာပဲ။ ေသြးမလႈခင္ ၃ရက္ အလိုတည္းက ျပကၡဒိန္မွာ မွတ္ထားျပီး ေဆးမေသာက္မိေအာင္ သတိထားေနတယ္။ အရင္ကဆို ဗိုက္ေလးတင္းတာနဲ ့ အစာေၾကေဆးပုလင္းကို လက္ကေရာက္ျပီးသားပဲ။ ေသြးလႉမယ့္ေန႕ မတိုင္ခင္ညက ေစာေစာ အိပ္ယာဝင္တယ္ ။ ေတာ္ၾကာ အိပ္ေရးမဝလို႕ ေသြးအားမျပည့္ရင္ လႉခြင့္ရမွာမဟုတ္ ။ မနက္တိုင္း ေသာက္ေနတဲ့ ေကာ္ဖီကို မေသာက္ဘဲ Mr.Bean က Soya Milk ကို ေသာက္ရတယ္္ ။ ဒါမွ ေသြးအားျပည့္မွာေလ။

ဒီတေခါက္ေတာ့ လူအင္အားနည္းတယ္ မယဥ္စု၊အဲအဲ နဲ ့ စန္းထြန္း ၃ေယာက္တည္း။ ေပါင္ခ်ိန္၊ေသြးအားတိုင္းေတာ့လည္း ၁၂ .၅။ အားလုံး အိုေက။ ဒီတေခါက္ေတာ့ ထူးထူးျခားျခား ၃ေယာက္လုံး လႉခြင့္ ၾကဳံတယ္။ ဒီေန႕မွာပဲ ျမန္မာဗုဒၶဘာသာ အဖြဲ ့အစည္းေတြကလည္း ေသြးလာလႉၾကတယ္။ စန္းထြန္းရဲ ့ vein က ေသးလို႕ စလုံးမက ေသြးမထုတ္ခ်င္ဘူး မလႉနဲ ့ ျပန္ခိုင္းလိုက္တဲ့။ ျမန္မာအန္တီၾကီးက "သမီး ေသြးေၾကာၾကီးလာေအာင္ ေဘာလုံးေလးကို ဖ်စ္ျပီးကစားေန သမီးေသြးေၾကာက ေသးေတာ့ အပ္ထိုးလိုက္ရင္ ျပားျပီး ေသြးက နည္းနည္းပဲ စီးတယ္ ေသြးထုတ္ရတာ ၾကာတယ္ ခက္လို႕ စလုံးမက မလုပ္ခ်င္ဘူး အန္တီ ကူညီမယ္" တဲ့။ ေသြးထုတ္တာ ၅မိနစ္ေလာက္ပဲ ၾကာတယ္။ ၄၅၀ ဂရမ္ရွိတယ့္ ကိုယ့္ရဲ ့ေသြးကို ၾကည့္ျပီး ငါ့ေသြးနဲ ့ သူမ်ား အသက္ကယ္ႏိုင္ျပီလို႕ ပီတိၿဖစ္မိတယ္ ။ ဒီေသြးေတြကို ၄၂ ရက္အတြင္း သုံးရတယ္ ေသြးေတြ အမ်ားၾကီးလိုတယ္ဆိုတဲ့ အန္တီ့စကားေၾကာင့္ ေနာက္၃လၾကာရင္ လာလႈဦးမယ္လို႕ ။


မယဥ္စုနဲ ့အဲအဲ က မုန္႕စားတဲ့ေနရာမွာ ေစာင့္ေနျပီမို႕လို႕ သိပ္မနားေတာ့ဘဲ သူတို ့ဆီကိုသြား။ ဓာတ္ပုံေတြ တစ္ေယာက္တစ္လွည့္႐ိုက္ ။ အဲအဲက "အမ ရရဲ ့လား သမီး မုန္႕သြားေပးရမလားတဲ့" ။ ကိုယ့္ဘာသာ မွာခ်င္တာနဲ ့ ေကာင္တာမွာ Milk လို႕ေျပာျပီး မုန္႕ေရြးမလို႕ ေခါင္းငံု႕လိုက္တဲ.အခ်ိန္မွာ မိုက္ကနဲျဖစ္ျပီး အိပ္မက္မက္သလို ျဖစ္သြားတယ္။ သတိရတဲ့အခ်ိန္မွာ တစ္ေယာက္ေယာက္က ေပြ ့ဖက္ထားျပီ "ျမန္မာနဲ ့ တူတယ္။ ျမန္မာ ဟုတ္ပါတယ္ ။ ေသြးလႉတုန္းက စကားေျပာတာ ေတြ႕လိုက္တယ္ သတိရျပီလား" ဆိုတယ့္အသံေတြကို ၾကားရေပမယ့္ မ်က္စိက ဖြင့္လို႕ မရဘူး။ ထိုင္ခိုင္းကေန တြန္းလွည္းေပၚ ေျပာင္းတင္ေနတာကိုလည္းသိျပီး တြန္းလွည္းေပၚေရာက္မွ မ်က္လုံးဖြင့္လို႕ ရျပီး ေခြၽးေတြ ထြက္ၿပီး ေရငတ္လာတယ္။ ေသြးလႉတဲ့ခုံေပၚ တင္ေပးျပီး ေျခေထာက္ကို ေထာင္ထားတယ္။ ေရလာတိုက္တယ္။ ျမန္မာဆရာဝန္လာျပီး "ဘယ္နားနာလဲတဲ့"။ ဒီေတာ့မွ ေခါင္းနာေနမွန္း သိတယ္။ မယဥ္စုတို ့က အေဝးမွာ ဝုန္းကနဲ အသံၾကားလို႕ လွည္.ၾကည့္ေတာ့မွ စန္းထြန္းမွန္း သိတာ။ ဘာနဲ ့ေဆာင့္မိမွန္းကို မသိတာ။ CT Scan ႐ိုက္ရမယ္ ဦးေႏွာက္မွာ ေသြးယိုေနရင္ မသိႏိုင္ဘူး ေဆးရုံ သြားရမယ္တဲ့။ SGH ဝန္ထမ္းက ေခါင္းကိုလာစမ္းျပီး လာေမးျပန္ေရာ ။ ေခါင္းကို ေဆာင့္မိတာကိုေတာင္ မသိတာ ဘာနဲ ့ေဆာင့္မိမွန္လည္း မသိဘူး ေကာင္တာက လူေတြကို သြားေမး သူတို ့ေရွ႕မွာ လဲတာ။

အဲဒီအခ်ိန္မွာပဲ အျမဲ ဖုန္းလာခဲတဲ့ဖုန္းက ထျမည္ပါေရာ။ မိစိမ့္ "အမ အခုမွ အိပ္ယာႏိုးတာလားတဲ့" ။ ၾကည့္ပါဦး သူမ်ားကို ကာလနဂါးမ်ား ထင္ေနလား မသိ ။ ၁၂ နာရီပဲ ေက်ာ္ေနျပီ ။ "ဟဲ့ ငါ အခု ေသြးလႉျပီး မူးလဲလို႕ ေခါင္းေဆာင့္မိတာ ေဆးရုံသြားမလို႕ " ဆိုေတာ့ မိစိမ့္တို ့မ်ား သူနဲ ့အေစးမကပ္တဲ့ အကိုကို ပစ္ေပးျပီး စန္းထြန္းရဲ ့ေမာင္အေခ်ာေလးကို အပိုင္စီး အကိုေပးေမာင္ယူထားတဲ့ေယာက္မကို စိတ္ပူရွာပုံမ်ား "အိုေက ဘိုင့္ ဘိုင့္" တဲ့။ ေနာက္တစ္ေယာက္က SGကို ေရာက္ေနတဲ့ သူငယ္ခ်င္းအရင္းၾကီုု ေအာင္ၾကီးက မျပန္ခင္ ႏႈတ္ဆက္တာ။ SG ကိုလာတဲ့ ၁ပတ္အတြင္း ေအာင္ၾကီးခမ်ာ မနားရဘူး။ ရန္ကုန္မွာ အလုပ္လုပ္ရတာထက္ ပိုပင္ပန္းတယ္။ သူ ့ကုုမၺဏီက ဝယ္ခိုင္းတဲ့ပစၥည္းေတြ လိုက္ဝယ္ေနရတာနဲ ့ေတြ႕ေတာင္ မေတြ႕လိုက္ရဘူး။  ဧည့္ဝတ္ မေက်လိုက္လို႕ so sorry ။ Tan Tock Seng မွာ ေဆးရုံတက္ေနတဲ့ မလဲ့ကို သြားၾကည့္ဖို ့ၿပင္ေနတဲ့ မၾကီးကို လွမ္းဖုန္းဆက္ရတယ္။

လူနာတင္ယဥ္နဲ ့SGH ရဲ ့ Immergency & Incident Wardကို ေရာက္သြားျပီ: ECG ၊ X ray ႐ိုက္။ မနက္ကတည္းက Soya Milk တစ္ခြက္ပဲ ေသာက္ထား ေသြးလႉျပီးေတာ့လည္း ဘာမွမစားရေသးခင္ မူးလဲလို႕ ဗိုက္ကဆာလာ။ Nurseကို အကူအညီေတာင္းျပီး ေရွ ့မွာေစာင့္ေနတဲ့ မၾကီးဆီက Biscuits လွမ္းေတာင္းရတယ္။ ေခါင္းမူးလား အန္ခ်င္လား တခ်ိန္လုံး လာေမးေနတယ္။ ေခါင္းမမူး မအန္ခ်င္ အားလုံးမွတ္မိတဲ့အတြက္ တိုင္ပင္ျပီး ဆုံးျဖတ္ခ်က္က CT scan အစား Skull scan ပဲ ႐ိုက္မယ္တဲ့။ ၈ နာရီ Observation Room မွာ ေစာင့္ၾကည့္မယ္တဲ့။ ပါရာစီတေမာ လာတိုက္တယ္။ မယဥ္စုနဲ ့ အဲအဲတို ့သာ မရွိရင္ ေတာ္ေတာ္အားငယ္မွာပဲ မၾကီးေရာက္လာျပီ: အျပင္မွာ ေစာင့္ေန Observation Room ထဲ ေရာက္လာၿပီး စန္းထြန္းရဲ ့ အားရပါးရ စားေသာက္ေနတဲ့ပံုကို ျမင္ေတာ့မွပဲ စိတ္ခ်လက္ခ် ျပန္သြားၾကေတာ့တယ္။

စန္းထြန္းကေတာ့ အနာရွိန္ေၾကာင့္ အိပ္လို႕ ေကာင္းတုန္း။ မၾကီးခမ်ာ ထိုင္စရာ ခုံမရွိလို႕ ခုတင္ေပၚမွာ
ထိုင္ရင္ အေပါက္ဆိုးတဲ့ နီင႐ိုးကုလားမၾကီ:က မထိုင္ဖို ့ အျပင္မွာ သြားေစာင့္ဖို့ ေၿပာတယ္။ ေရွ႕မွာလည္း အိမ္မွာေခ်ာ္လဲ ေခါင္းေဆာင့္မိလို႕ ေစာင့္ၾကည့္ေနတဲ့  အဖြားၾကီးမွာ ေလးေယာက္ေတာင္ ထိုင္ေနတာကို ဘာမွမေျပာဘူး။ ဘာမဟုတ္တဲ့ အလုပ္သမားက လာေျပာတာ ေတာ္ေတာ္ခံရခက္တယ္။ ေဝနဲ ့ကိုဘုန္း လာေတာ့လည္း မထိုင္ဖို ့ ေျပာတယ္။ မတ္တပ္ရပ္ျပီး ဘယ္ေလာက္ၾကာၾကာ ေျပာႏိုင္မွာလဲ။ လူမမာဆိုတာ စကားေျပာေနမွ သက္သာတာ။ သူ မျဖစ္ဘူးေတာ့ ကိုယ္ခ်င္းလည္း မစာဘူး။ Feedback ေတာင္ေတာ့ ခုံေတြမရွိတာ အဆင္မေျပဘူးလို႕ ေပးခဲ့တယ္။

ညစာလာေကႊ်းေတာ့ လက္တဖက္က ေသြးလႉထားလို႕ ေရာင္ျပီး ေျမွာက္ရင္နာ ေနာက္တဖက္က လိုအပ္ရင္ ေဆးသြင္းဖို ့အပ္သြင္းထားလို႕ မၾကီးက ခြံ ့ေကႊ်းရတယ္။ ေဘးက အန္တီက စားေနတုန္း အေမာေဖာက္လာလို႕ မၾကီးက ဆရာဝန္ ေျပးေခၚ ။ သူက CPP လို႕ ေရးထားတယ္ ။ စန္းထြန္းနဲ ့ ေရွ ့က အဖြားၾကီးက တူတယ္ Nursing တဲ့။ စက္က တီတီ ထေအာ္တယ္ ။ Blood Pressure က်သြားလို႕တဲ. ဓာတ္ဆား ၁ပုလင္း လာခ်ိတ္တယ္။ ပ်င္းရိၿငီးေငြ႕ဖြယ္ေကာင္းလွတဲ့  နာရီေတြကို ည ၁၀ နာရီ ေက်ာ္ မွာ Skull scan အေျဖကို လာေျပာေပးတယ့္ ဆရာဝန္က အဆုံးသတ္လိုက္တယ္။ ဘာမွ မထိခိုက္လို႕ ေဆးရုံက ဆင္းႏိုင္ျပီတဲ့။ MC ဘယ္ႏွစ္ရက္ယူမလဲ ေမးေတာ့ ၁ရက္ဆိုု ရျပီလို႕ ။မၾကီးၿပန္လာေတာ့ ဘာလို႕ MC မ်ားမ်ားမယူတာလဲ၊ ကြန္ပ်ဴတာ၊တီဗီ အၾကာၾကီး မၾကည့္ရဘူးလို႕ မွာလိုက္တယ္။ သူလည္း စိတ္ပူတာ အရမ္းပဲ။ ဦးေနာက္ထိခိုက္မိရင္ မလြယ္ဘူး။ skull scan အေျဖရမွပဲ ရယ္ႏိုင္ေတာ့တယ္။

အိမ္မွာေနတုန္းက အေကာင္း။ ရုံးေရာက္ေတာ့ Codingေတြ ျမင္တာနဲ ့ ေခါင္းကိုက္လာလို႕ MC ၃ရက္ ထပ္္ယူျပီး နားေနရတယ္။ HSA က ေပးလိုက္တဲ့ Iron ေဆးတန္ခိုးေၾကာင့္ ခဏခဏ ဗိုက္ဆာျပီး ခဏခဏ ဝါးတီးေနတယ္။ ေရမ်ားမ်ားေသာက္လို႕ ၁နာရီ ၁ၾကိမ္ေလာက္ အိမ္သာနဲ ့ ဘီးစီးေနတယ္။ ေခါင္းက တည့္တည့္အိပ္ရင္ နာလို႕ ေစာင္းအိပ္ရတယ္ ။

စန္းထြန္းအျဖစ္ကို ၾကားေတာ့ ရံုုးက Winarto တေယာက္ ရီတာ ရပ္လို႕ေတာင္ မရဘူးဆိုဘဲ။ Navya ကလည္: "စန္းထြန္းေနာ္ ေသြးတစ္ပုလင္း လႉတယ္ေနာ္။ ႏွစ္ပုလင္း ျပန္သြင္းရရင္ေနာ္ ရယ္မွာေနာ္။" လို႕ ေခါင္းေလး တခါခါ ေျပာလာေတာ့ ရယ္ရခက္ ျပဳံးရခက္။ "ေခါင္းနဲ ့ စတီးဘားနဲ ့ေဆာင့္မိေအာင္ နင္က ? လား"လို႕ ေျပာခံရေအာင္ ေနာက္တခါ မူးလဲရင္ ေဘးပတ္ဝန္းက်င္ကို အရင္ၾကည့္ ထိခိုက္မယ့္ ေဆာင့္မယ့္ အရာေတြ မရွိမွ မူးလဲပါ။ ၆၀၀ ေက်ာ္ က်တဲ့ဘီလ္ကို HSA က ေပးပါတယ္။ ေတာ္ေသးတယ္ HSA အျပင္မွာ မူး မလဲလို႕ ။ အဲလိုဆိုရင္ ဘီလ္ကို ေပးမွာ မဟုတ္။

ဒီလိုအျဖစ္မ်ိဳး မၾကဳံရေအာင္ ဘေလာ့ဖတ္သူ မိတ္သဟာမ်ားလည္း ေသြးလႉျပီးရင္ ခဏလဲျပီူ နားေနပါ။ ေရမ်ားမ်ား ေသာက္ပါ။ အစားစားပါ။ ျပီးရင္ အိမ္ျပန္နားပါ Shopping မထြက္ပါနဲ ့။

"ေသြးလႉ၍ အသက္ကယ္ပါ" ။ ဒါေပမယ့္ စန္းထြန္းလို အျဖစ္မခံပါနဲ ့။

No comments: